Wyrok Sądu Rejonowego w Kętrzynie z dnia 23 grudnia 2025 r., I C 854/24

wyrok Sądu Rejonowego w Kętrzynie z dnia 23 grudnia 2025 r., I C 854/24

Tekst

1 Sygn. akt: I C 854/24 upr

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

2 Dnia 23 grudnia 2025r.

3 Sąd Rejonowy w Kętrzynie I Wydział Cywilny

4 w składzie następującym:

5 Przewodniczący:

6 Sędzia Małgorzata Kłek

7 Protokolant:

8 Starszy sekretarz sądowy Żaneta Kowalska

9 po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 grudnia 2025 r. w P.

10 sprawy z powództwa (...)S. A. z siedzibą w B.

11 przeciwko C. B.

12 o zapłatę

13 I. zasądza od pozwanej C. B. na rzecz powoda (...) S. A. z siedzibą w B. kwotę 8 089,95 zł (osiem tysięcy osiemdziesiąt dziewięć złotych i dziewięćdziesiąt pięć groszy) z odsetkami umownymi w wysokości odsetek maksymalnych za opóźnienie liczonymi od kwoty 7 732,57 zł (siedem tysięcy siedemset trzydzieści dwa złote i pięćdziesiąt siedem groszy ) za okres od dnia 19.07.2024 r. do dnia zapłaty ;

14 II. zasądza od pozwanej C. B. na rzecz powoda (...) S. A. z siedzibą w B. kwotę 4 531 (cztery tysiące pięćset trzydzieści jeden) złotych z odsetkami, w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego, za czas od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty, tytułem zwrotu kosztów procesu;

15 III. przyznaje radcy prawnemu P. D. kwotę 2 214 (dwa tysiące dwieście czternaście) złotych , w tym 414 zł (czterysta czternaście ) złotych podatku VAT, tytułem wynagrodzenia za czynności kuratora pozwanej , której miejsce pobytu nie jest znane, które wypłacić z zaliczki uiszczonej przez powoda w kwocie 900 (dziewięćset ) złotych , a ponad tę kwotę tymczasowo z sum budżetowych;

16 IV. nakazuje pobrać od powoda (...) S. A. z siedzibą w B. na rzecz Skarbu Państwa kwotę 1 314 (jeden tysiąc trzysta czternaście) złotych tytułem nieuiszczonych kosztów sądowych .

17 Sygn. akt I C 854/24 upr

Uzasadnienie

18 Powód (...) S.A. z siedzibą w B., pozwem z dnia 13.12.2024 r. wniósł o zasądzenie od pozwanej C. B. kwoty 8.089,95 zł wraz z odsetkami umownymi w wysokości odsetek maksymalnych za opóźnienie liczonymi od kwoty 7.732,57 zł do dnia 19.07.2024 r. do dnia zapłaty. Ponadto wniósł o zasądzenie kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu wskazał, że pozwana posiada wobec powoda wymagalne zadłużenie wynikające z umowy limitu w koncie osobistym nr (...) zawartej bezpośrednio z bankiem w dniu 25.11.2021 r., ewidencjonowanej na rachunku nr (...). Zgodnie z zawartą umową powód udzielił pozwanej limitu do zadłużania się w ciężar rachunku do kwoty 7.050,00 zł, zaś pozwana zobowiązała się do spłaty zgodnie z warunkami umowy. Pozwana nie wywiązała się z ciążącego na niej obowiązku spłaty zobowiązania, wobec czego powód w dniu 06.03.2024 r. wypowiedział umowę. Pomimo upływu terminu wypowiedzenia pozwana nie dokonała spłaty swojego zobowiązania wobec powoda, wypowiedzenie uprawomocniło się, a całość zobowiązania stała się wymagalna w dniu 31.05.2024 r.

19 Kurator ustanowiony dla nieznanej z miejsca pobytu pozwanej C. B. wniósł o oddalenie powództwa w całości oraz nieobciążania pozwanej kosztami postępowania. Ponadto wniósł o przyznanie dla ustanowionego kuratora wynagrodzenia według norm przepisanych. W uzasadnieniu kurator wskazał, że wnosi o oddalenie powództwa wobec nieudowodnienia co do zasady, jak i wysokości, nieudowodnienia sposobu wyliczenia dochodzonych należności, nieistnienia zobowiązania, jego niewykazanie i przedawnienie. Zakwestionował zawarcie przez strony jakiejkolwiek umowy, w szczególności o treści wskazanej przez powoda. Kurator zakwestionował załączone do pozwu dokumenty, w tym wiarygodność dokumentów prywatnych pochodzących od powoda, a także, iż pozwanej skutecznie doręczono korespondencję, oraz że pozwana wykorzystała kwotę limitu kredytowego. Zarzucił, że osoby podpisujące wezwanie do zapłaty oraz wypowiedzenie umowy nie były należycie umocowane do składania tego rodzaju oświadczeń w imieniu powoda. Kurator podniósł brak należytego zbadania zdolności kredytowej pozwanego.

20 W replice na odpowiedź na pozew powód podtrzymał w całości dotychczasowe stanowisko w sprawie, w tym w szczególności żądanie pozwu, wnioski dowodowe, zarzuty i twierdzenia.

21 Sąd ustalił, co następuje:

22 W dniu 28.04.2015 r. C. B. zawarła z (...) S.A. z siedzibą w B. umowę rachunków bankowych oraz karty debetowej. C. B. został udostępniony rachunek „(...)” nr (...). Umowa została podpisana przez C. B..

23 (dowód: umowa – k. 11-12)

24 W dniu 25.11.2021 r. C. B. zawarła z (...) S.A. z siedzibą w B. umowę limitu w koncie osobistym nr (...). Zgodnie z zawartą umową bank udzielił C. B. limitu do zadłużania się w ciężar rachunku do kwoty 7.50,00 zł. Limit ewidencjonowany był na (...). Spłata wierzytelności z tytułu limitu następowała z wpływów na rachunek. Umowa została zawarta za pośrednictwem kanałów bankowości elektronicznej. Pozwana wykorzystała kwotę limitu kredytowego.

25 (dowód: umowa – k. 6-8, zestawienie transakcji od dnia 01.11.2021 r. do dnia 30.04.2024 r. – k. 100-114)

26 Wobec braku wpłat pismem z dnia 15.01.2024 r. Bank (...) wezwał C. B. do zapłaty w terminie 14 dni kwoty 221,05 zł. Po bezskutecznym upływie zakreślonego terminu bank w dniu 06.03.2024 r. wypowiedział umowę limitu do zadłużania się w ciężar rachunku bankowego i wezwał do spłaty całości zadłużenia w kwocie 7.518,73 zł Termin wypowiedzenia wynosił 62 dni.

27 (dowód: ostateczne wezwanie do zapłaty – k. 14, dowód nadania – k. 15, wypowiedzenie umowy – k. 16, dowód nadania – 17)

28 Sąd zważył, co następuje:

29 Powództwo zasługiwało na uwzględnienie.

30 Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o dokumenty przedłożone przez powoda w toku postępowania, które uznane zostały za wiarygodne w całości, ponieważ nie budziły zastrzeżeń Sądu co do autentyczności i prawdziwości twierdzeń w nich zawartych.

31 Stosownie do treści art. 6 k.c. ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne, natomiast zgodnie z art. 232 k.p.c. strony są obowiązane wskazywać dowody dla stwierdzenia faktów, z których wywodzą skutki prawne. W procesie ciężar dowodu stanowi wymaganie dostarczenia sądowi dowodów potwierdzających przytoczone fakty pod rygorem negatywnych skutków procesowych. Odnosi się on zarówno do powoda, jak i pozwanego.

32 Zgodnie z dyspozycją art. 720 § 1 k.c. przez umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości.

33 Podstawę prawną powództwa stanowił przepis art. 69 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (Dz.U.2024.1646 t.j.), zgodnie z którym przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu. Bezsprzeczne bowiem jest, że limit zadłużenia stanowi jeden z rodzajów kredytów udzielanych przez bank, zaliczanych do tzw. kredytów odnawialnych, charakteryzujących się możliwością wielokrotnego zadłużania się przez kredytobiorcę w ramach udzielonego limitu kredytowego.

34 Jak wynika z powołanego przepisu umowę kredytu cechuje w szczególności odpłatność - kredytobiorca zobowiązany jest do zapłaty odsetek i ewentualne prowizji dla banku. Zaś podstawowym obowiązkiem kredytobiorcy jest obowiązek zwrotu otrzymanych środków pieniężnych, a także obowiązek zapłaty odsetek kapitałowych.

35 Przepisy prawa bankowego nakładają na bank udzielający kredytu obowiązek poinformowania kredytobiorcy o możliwości złożenia wniosku o restrukturyzację zadłużenia – stosownie do treści art. 75c ust. 1 i 2 w/w ustawy jeżeli kredytobiorca opóźnia się ze spłatą zobowiązania z tytułu udzielonego kredytu, bank wzywa go do dokonania spłaty, wyznaczając termin nie krótszy niż 14 dni roboczych. W wezwaniu tym bank informuje kredytobiorcę o możliwości złożenia, w terminie 14 dni roboczych od dnia otrzymania wezwania, wniosku o restrukturyzację zadłużenia.

36 W przypadku niedotrzymania przez kredytobiorcę warunków udzielenia kredytu albo w przypadku utraty przez kredytobiorcę zdolności kredytowej bank może obniżyć kwotę przyznanego kredytu albo wypowiedzieć umowę kredytu, o ile ustawa z dnia 15 maja 2015 r. - Prawo restrukturyzacyjne nie stanowi inaczej (art. 75 ust. 1 w/w ustawy). Termin wypowiedzenia, o ile strony nie określą w umowie dłuższego terminu, wynosi 30 dni, a w razie zagrożenia upadłością kredytobiorcy - 7 dni (art. 75 ust.2 w/w ustawy).

37 W niniejszej sprawie umowa kredytu zawarta pomiędzy stronami odpowiadała warunkom. Z zachowaniem przepisów tej ustawy i postanowień umowy zostało dokonane przez powoda wypowiedzenie umowy kredytu.

38 Powód, w celu wykazania zasadności i wysokości dochodzonego roszczenia przedłożył dowody w postaci zawartej umowy, z której wywodził swoje roszczenie, a także umów o prowadzenie rachunków bankowych oraz karty debetowej. Oświadczenia woli stron zostały złożone w postaci tradycyjnej – własnoręczne podpisy oraz za pośrednictwem kanałów bankowości elektronicznej. Należy zatem uznać, że umowa limitu w koncie osobistym między stronami została ważnie zawarta.

39 W ocenie Sądu, nie budziły żadnych wątpliwości twierdzenia powoda co do zawarcia przedmiotowej umowy i braku spłaty, pomimo że kurator pozwanej zakwestionował zasadność i istnienie dochodzonego roszczenia.

40 W kontekście dowodów przedstawionych przez powoda wysokość zobowiązania pozwanego nie budzi żadnych wątpliwości. W szczególności wynika to z załączonego do pozwu zestawienia transakcji na (...), za okres od 01.11.2021 r. do dnia 30.07.2025 r. Ponadto wysokość zobowiązania wynika z załączonego do pozwu wyciągu z ksiąg rachunkowych. Wyciąg ten ma moc dowodową dokumentu prywatnego, którego wprawdzie nie dotyczy domniemanie z art. 245 k.p.c., jednakże zgodnie z utrwalonym orzecznictwem dowód z dokumentu prywatnego może być podstawą ustaleń faktycznych, jest samodzielnym środkiem dowodowym, którego ważność sąd ocenia według zasad określonych w art. 233 § 1 k.p.c. W swoim meritum wyciąg z ksiąg bankowych zawiera złożone w szczególnej formie oświadczenie wiedzy uprawnionych osób, dotyczące danych zaksięgowanych w księgach rachunkowych. Prowadzenie ksiąg rachunkowych uregulowane jest w ustawie z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (t.j. Dz.U. z 2017 r. poz. 2343) oraz rozporządzeniu Min. Finansów z dnia 1 października 2010 r. w sprawie szczególnych zasad rachunkowości banków (Dz.U. z 2013 r., poz. 329), a także ustawie z dnia 21 lipca 2006 r. o nadzorze nad rynkiem finansowym (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 196). Wyciąg z ksiąg bankowych jest to dokument prywatny, który stanowi pełnoprawny środek dowodowy i może być podstawą ustaleń faktycznych i wyrokowania, a sąd może uznać jego treść za zgodną z rzeczywistym stanem rzeczy (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 31 sierpnia 2018 roku w sprawie o sygn. akt II CSK195/18, Legalis nr (...)).

41 Dokumenty te nie mają mocy dokumentu urzędowego, jednakże status dokumentu prywatnego nie pozbawia ich mocy dowodowej i wiarygodności, zaś w niniejszej sprawie wyciąg ten, wraz z innymi dowodami z dokumentów, stanowił podstawę poczynionych w sprawie ustaleń faktycznych zgodnych z twierdzeniami pozwu, natomiast strona pozwana ograniczyła swoje stanowisko procesowe wyłącznie do ogólnego negowania żądania pozwu, nie przejawiając żadnej inicjatywy dowodowej.

42 Kurator pozwanej podniósł zarzut, iż wypowiedzenie umowy oraz ostateczne wezwanie do zapłaty zostało podpisane przez osoby, których uprawnienia do dokonywania wskazanych czynności powód nie wykazał.

43 Ważność umowy z powołaniem się na brak umocowania lub przekroczenie granic umocowania przez pełnomocnika może kwestionować osoba, w której imieniu działał pełnomocnik. Osoba, która zawarła umowę z rzekomym pełnomocnikiem, nie może na tej podstawie kwestionować ważności umowy. Wszak jej oświadczenie woli jest wiążące i powinna oczekiwać na potwierdzenie umowy przez drugą stronę, czyli wykorzystać możliwość z art. 103 § 2 k.c., a nie powoływać się na nieważność umowy (por. np. wyrok Sądu Okręgowego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia 19 grudnia 2023 r., sygn. I C 352/23, LEX nr(...) czy też wyrok Sądu Okręgowego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia 9 stycznia 2024 r., sygn. I C 215/23, LEX nr (...)).

44 Odnosząc się do zarzutu braku wymaganego umocowania osób działających w imieniu banku, w tym podpisujących wezwanie do zapłaty oraz wypowiedzenie umowy wskazać przede wszystkim należy, zgodnie z art. 97 k.c. osobę czynną w lokalu przedsiębiorstwa przeznaczonym do obsługiwania publiczności poczytuje się w razie wątpliwości za umocowaną do dokonywania czynności prawnych, które zazwyczaj bywają dokonywane z osobami korzystającymi z usług tego przedsiębiorstwa. Wskazana regulacja ma na celu ułatwienie obrotu prawnego i ochronę interesów osób, które chcą z konkretnym przedsiębiorcą zawrzeć umowę. Jej sens polega na tym, aby nie musiały one żądać od osoby czynnej w lokalu przedsiębiorstwa szczegółowego pełnomocnictwa i weryfikować jego poprawności. Sam przedsiębiorca nie może też, powołując się na przyczyny formalne, uwolnić się od skutków zawarcia umowy, twierdząc, że umowę podpisał pracownik przebywający w lokalu, który nie miał odrębnego dla niej upoważnienia. Jeżeli zakład powierza swojemu pracownikowi stanowisko, z jakim nieodłącznie wiąże się prowadzenie poszczególnych rodzajów czynności, które mają doprowadzić do określonych skutków prawnych, to należy uznać, że jest on upoważniony do składania oświadczeń woli w imieniu banku, w sprawach objętych jego zakresem obowiązków (tak wyrok Sądu Najwyższego - Izba Cywilna z dnia 14 maja 2002 r., sygn. akt V CKN 1031/00, opubl. LEX nr (...)).

45 Ponadto, w myśl art. 99 § 1 k.c. forma szczególna pełnomocnictwa ma zastosowanie wyłącznie w sytuacji, gdy jest ona wymagana dla ważności samej czynności prawnej. Przepis ten znajduje zastosowanie zarówno w przypadku, gdy szczególna forma czynności prawnej wywodzona jest z ustawy, jak i z umowy zawartej między stronami (K. H. (red.), Kodeks cywilny, tom I. Komentarz. Art. 44910, Warszawa 2020).

46 Pismo zawierające oświadczenie o wypowiedzeniu umowy kredytu/pożyczki/ugody oraz ostateczne wezwanie do zapłaty zostały sporządzone i podpisane przez osoby uprawnione do działania w imieniu powodowego banku z racji wykonywanych przez nie obowiązków służbowych tj. N. C., D. G. i P. U. oraz potwierdzone za zgodność z oryginałem przez pełnomocnika uprawnionego do reprezentowania powodowego banku przed sądami powszechnymi w zakresie składania oświadczeń woli w imieniu banku, w tym podpisywania wyciągów z ksiąg bankowych i wykonywania wszelkich czynności związanych z dochodzeniem przysługujących powodowemu bankowi wierzytelności.

47 Dodatkowo do repliki do odpowiedzi na pozew powód dołączył pełnomocnictwa udzielone osobom sygnującym przedmiotowe pisma.

48 Nadto odnosząc się do zarzutu nieuzgodnienia indywidualnie postanowień umowy należy zauważyć, iż strona powodowa nie wykazała ażeby postanowienia łączącej strony umowy były w tym zakresie indywidualnie uzgadniane z pozwaną lub by miała ona na ich treść jakikolwiek wpływ. Jednakże zawarcie umowy na podstawie przedstawionego przez przedsiębiorcę wzorca nie stanowi samo w sobie o abuzywności postanowień w niej zawartych, a Sąd, dokonując kontroli postanowień łączącej strony umowy pod kątem ich abuzywności nie stwierdził, by jakikolwiek zapis umowy miał charakter niedozwolony.

49 Zgodnie z treścią art. 385¹ § 1 k.c., postanowienia umowy zawieranej z konsumentem nieuzgodnione indywidualnie nie wiążą go, jeżeli kształtują jego prawa i obowiązki w sposób sprzeczny z dobrymi obyczajami, rażąco naruszając jego interesy (niedozwolone postanowienia umowne). Nie dotyczy to postanowień określających główne świadczenia stron, w tym cenę lub wynagrodzenie, jeżeli zostały sformułowane w sposób jednoznaczny (§ 1). Jeżeli postanowienie umowy zgodnie z § 1 nie wiąże konsumenta, strony są związane umową w pozostałym zakresie (§ 2). Nieuzgodnione indywidualnie są te postanowienia umowy, na których treść konsument nie miał rzeczywistego wpływu. W szczególności odnosi się to do postanowień umowy przejętych z wzorca umowy zaproponowanego konsumentowi przez kontrahenta (§ 3). Ciężar dowodu, że postanowienie zostało uzgodnione indywidualnie, spoczywa na tym, kto się na to powołuje (§ 4).

50 Rażące naruszenie interesów konsumenta, o którym mowa w art. 385¹ § 1 k.c., zachodzi wówczas, gdy w rażący sposób została naruszona równowaga interesów stron umowy przez to, że jedna z nich wykorzystała swoją przewagę formułując konkretne postanowienie umowy. Określenie rażąco należy stosować do znacznego odchylenia przyjętego uregulowania od zasady uczciwego wyważenia praw i obowiązków. Rażące naruszenie interesów konsumenta oznacza nieusprawiedliwioną dysproporcję praw i obowiązków na jego niekorzyść w określonym stosunku obligacyjnym.

51 Kurator pozwanej nie wykazał abuzywności zapisów łączącej strony umowy, a tym bardziej rażącego naruszenia interesów pozwanej. W szczególności biorąc pod uwagę fakt, iż umowa przewidywała prowizję w kwocie 0,00 zł, a koszt limitu na kwotę 669,75 zł, przy kwocie limitu 7.050,00 zł.

52 Sąd nie podzielił również stanowiska kuratora pozwanej co do kwestii braku zbadania zdolności kredytowej pozwanej – powód wskazał, że ocenił zdolność kredytową pozwanej pozytywnie. Niezależnie jednak od powyższego ewentualny brak zbadania takiej zdolności nie powoduje, iż umowa limitu w koncie osobistym nie obowiązuje. Bowiem żaden przepis nie przewiduje sankcji za pominięcie etapu jakim jest badanie zdolności kredytowej pożyczkobiorcy.

53 Z powodu nieterminowej spłaty rat kredytu przez pozwanego, Bank wypowiedział umowę i cała kwota kredytu stała się wymagalna. Wezwania do zapłaty oraz wypowiedzenie umowy były skuteczne. Powód wykazał bowiem, że korespondencja kierowana była do pozwanej listem poleconym na adresy przez nią wskazane, dawała jej sposobność odebrania korespondencji i możliwość zapoznania się z nią. Natomiast zgodnie z art. 61 § 1 k.c., oświadczenie woli, które ma być złożone innej osobie, jest złożone z chwilą, gdy doszło do niej w taki sposób, że mogła zapoznać się z jego treścią.

54 Zgodnie ze wskazaniami doktryny i aktualnego orzecznictwa, dla prawidłowego stosowania art. 61 k.c. nie wymaga się badania, czy adresat rzeczywiście zapoznał się z oświadczeniem woli, ale weryfikuje się, czy istniała taka możliwość. Konsekwencje faktycznej niemożności odbioru obciążają natomiast co do zasady adresata ( tak m.in. Sąd Apelacyjny w Poznaniu w wyroku z dnia z dnia 19 grudnia 2018 r., I ACa 225/18, Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 23 kwietnia 2010 r., II PK 295/09).

55 Umowa została zawarta na okres 12 miesięcy. Po upływie wskazanego terminu bank mógł przedłużyć umowę na kolejny okres, bez konieczności zawierania nowej umowy. Po upływie terminu wypowiedzenia roszczenie stało się wymagalne z dniem 31.05.2024 r. Pozew został wniesiony w dniu 18.12.2024 r. Zatem zarzut przedawnienia jest całkowicie bezzasadny.

56 W ocenie Sądu pozwana zawarła z powodem umowę limitu w koncie osobistym i zobowiązana była do zwrotu wykorzystanego limitu wraz przewidzianymi kosztami i odsetkami.

57 Mając powyższe na względzie należało orzec jak w punkcie I Wyroku.

58 O kosztach procesu Sąd orzekł na podstawie art. 98§1 i 3 kpc, uznając, iż pozwana jako strona przegrywająca jest zobowiązana zwrócić powodowi poniesione przez niego koszty procesu.

59 O wynagrodzeniu radcy prawnego P. D., kuratora ustanowionego dla nieznanej z miejsca pobytu pozwanej, Sąd rozstrzygnął zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 pkt 3 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych w zw. z § 2 pkt 4 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22.10.2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych, uwzględniając orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego z dnia 23.04.2025 r. w sprawie o sygn. akt SK 89/22.

ZARZĄDZENIE

60 1. (...);

61 2. (...);

62 3. (...).

63 P., 12.01.2026 r.