Wyrok Sądu Rejonowego w Grudziądzu z dnia 15 grudnia 2020 r., II K 678/19

wyrok Sądu Rejonowego w Grudziądzu z dnia 15 grudnia 2020 r., II K 678/19

Tekst

1 Sygn. akt II K 678/19

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

2 Dnia 15 grudnia 2020 r.

3 Sąd Rejonowy w G. - Wydział II Karny w składzie:

4 Przewodniczący: sędzia Bogumiła Dzięciołowska

5 Protokolant: st. sekr. sąd. Magdalena Bajerska

6 przy udziale Prokuratora Jakuba Łamek

7 po rozpoznaniu w dniach 10 marca 2020 r. i 15 grudnia 2020 r. sprawy karnej

8 P. W. (1) s. R. i E. z domu K., ur. (...)

9 w G., pesel: (...), zam. (...)-(...) N. ul. (...), karanego;

10 oskarżonego o to, że :

11 1. w dniu 27 marca 2019 r. w godzinach wieczornych w G. na terenie Szpitalnego Oddziału Ratunkowego na obszarze dekontaminacji przy R. 15-17 dokonał umyślnego zniszczenia mienia w postaci wózko-noszy typu S., kamery monitoringu, lampy bakteriobójczej powodując straty w kwocie 2.335,97 zł na szkodę (...) Szpitala (...) w G., tj. o czyn z art. 288§1 kk

12 2. w dniu 27 marca 2019 r. w godzinach wieczornych w G. na terenie Szpitalnego Oddziału Ratunkowego na obszarze dekontaminacji przy R. 15-17 znieważył słownie ratownika medycznego K. Z. będącą podczas i w związku

13 z pełnieniem obowiązków służbowych w ten sposób, że używał wobec niej słów wulgarnych powszechnie uznanych za obelżywe, tj. o czyn z art. 226§1 kk

14 o r z e k a :

15 stosując w myśl art. 4§1 kk przywołane poniżej przepisy Kodeksu karnego w brzmieniu obowiązującym do dnia 23.06.2020 r.

16 1. oskarżonego P. W. (1) uznaje za winnego czynu zarzuconego mu w punkcie 1 aktu oskarżenia, tj. występku z art. 288 § 1 kk i za to na podstawie art. 288 § 1 kk

17 po zastosowaniu art. 37a kk i w zw. z art. 33§1 i 3 kk wymierza mu karę

18 80 (osiemdziesięciu) stawek dziennych grzywny przyjmując, iż jedna stawka dzienna grzywny jest równoważna kwocie 20 (dwudziestu) złotych;

19 2. na podstawie art. 46 § 1 kk orzeka wobec oskarżonego P. W. (1) obowiązek naprawienia szkody poprzez zapłatę na rzecz (...) Szpitala (...)

20 w G. kwoty 2.335,97 zł (dwa tysiące trzysta trzydzieści pięć złotych dziewięćdziesiąt siedem groszy) wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia następującego po dniu uprawomocnienia się wyroku;

21 3. oskarżonego P. W. (1) uznaje za winnego czynu zarzuconego mu w punkcie 2 aktu oskarżenia, tj. występku z art. 226 § 1 kk i za to na podstawie art. 226 § 1 kk w zw. z art. 33§1 i 3 kk wymierza mu karę 60 (sześćdziesięciu) stawek dziennych grzywny przyjmując, iż jedna stawka dzienna grzywny jest równoważna kwocie 20 (dwudziestu) złotych;

22 4. na podstawie art. 85 § 1 i 2 kk i art. 86 § 1 i 2 kk w miejsce jednostkowych kar grzywny orzeczonych w punktach 1 i 3 wyroku wymierza oskarżonemu P. W. (1) karę łączną 120 (stu dwudziestu) stawek dziennych grzywny przyjmując, iż jedna stawka dzienna grzywny jest równoważna kwocie 20 (dwudziestu) złotych;

23 5. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. M. P. kwotę 672 zł (sześćset siedemdziesiąt dwa złote) plus należny podatek VAT tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu;

24 6. zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych tytułem opłaty i obciąża go wydatkami postępowania w części, tj. w kwocie

25 300 (trzysta) złotych, w pozostałym zakresie zwalnia go od wydatków postepowania

26 i obciąża nimi Skarb Państwa.

Uzasadnienie

27 Formularz UK 1

28 Sygnatura akt

29 (...)

30 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

USTALENIE FAKTÓW

31 0.1.Fakty uznane za udowodnione

32 Lp.

33 Oskarżony

34 Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

35 1.1.1.

36 P. W. (1)

37 W dniu 27 marca 2019 r. w godzinach wieczornych w G. na terenie Szpitalnego Oddziału Ratunkowego na obszarze dekontaminacji przy R. (...) dokonał umyślnego zniszczenia mienia w postaci wózko - noszy typu S., kamery monitoringu, lampy bakteriobójczej powodując straty w kwocie 2.335,97 zł na szkodę (...) Szpitala (...) w G..

38 Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

39 Dowód

40 Numer karty

41 W dniu 27 marca 2019 r. P. W. (2) pomagał przy remoncie mieszkania u L. M. w (...). W trakcie pracy spożywał alkohol w postaci piwa. Po zakończeniu pracy otrzymał 50 zł od L. M. i udał się do sklepu, gdzie kupił piwo, która następnie wypił. Po ok. 2 - 3 godzinach P. W. (1) wrócił do L. M.. Był wówczas pod wpływem alkoholu. P. W. (1) rozmawiał z L. M.. Podczas podnoszenia się z pozycji siedzącej doznał urazu nogi, wobec na miejsce wezwano karetkę pogotowia, która po godz. 23:00 przetransportowała P. W. (1) do Szpitalnego Oddziału Ratunkowego (...) Szpitala (...) w G..

42 wyjaśnienia oskarżonego

43 34

44 zeznania L. M.

45 38v

46 kopia karty informacyjnej

47 58

48 W Szpitalnym Oddziale Ratunkowym P. W. (1) z uwagi na stan nietrzeźwości został umieszczony w pomieszczeniu dekontaminacji na łóżku medycznym typu wózko - nosze S..

49 Wówczas dyżur na oddziale (...) w obszarze dekontaminacji pełnili ratownicy medyczni K. Z. i Ł. S..

50 Od P. W. (1) pobrano krew celem przeprowadzenia badania zawartości alkoholu w organizmie. Przeprowadzone badanie wykazało 3,6 promila alkoholu.

51 zeznania Ł. S.

52 22v - 23

53 zeznania K. Z.

54 25v - 26v, 151v

55 zeznania J. M. (1)

56 15 - 16

57 kopia karty informacyjnej

58 58

59 Po pewnym czasie do P. W. (1) przyszedł lekarz ortopeda R. G., który zbadał pacjenta. P. W. (1) nie potrafił określić miejsca, które go boli, wobec czego konieczne stało się rozcięcie spodni mężczyzny i poddanie badaniu całej kończyny. Następnie lekarz i ratownicy opuścili pomieszczenie dekontaminacji. Lekarz wypisał skierowanie na badanie rtg całej kończyny.

60 zeznania Ł. S.

61 22v - 23

62 zeznania K. Z.

63 25v - 26v

64 zeznania R. G.

65 35v - 36

66 Po tym jak P. W. (1) zgodnie z decyzją lekarza został sam w pomieszczeniu dekontaminacji, chciał je opuścić, jednakże drzwi były zamknięte. Ratownicy medyczni obserwowali zachowanie mężczyzny przez kamerę monitoringu. Po pewnym czasie do obserwujących dołączył R. G..

67 zeznania Ł. S.

68 22v-23

69 zeznania K. Z.

70 25v - 26, 151v - 152

71 zeznania R. G.

72 35v - 36

73 P. W. (1) krzyczał, iż nie chce przebywać w tym miejscu. W pewnym momencie wyrwał barierkę z wózko - noszy S., przełamał ją i elementem barierki zaczął uderzać w inne przedmioty, m.in. w lampę bakteriobójczą i kamerę monitoringu, które zniszczył.

74 zeznania Ł. S.

75 22v - 23, 152

76 zeznania K. Z.

77 25v - 26, 151v - 152

78 zeznania R. G.

79 35v - 36

80 zeznania J. M. (1)

81 15 - 16

82 protokół oględzin miejsca wraz z dokumentacją fotograficzną

83 2 - 8, 13

84 wyjaśnienia oskarżonego

85 120v, 34,

86 Po zniszczeniu kamery ratownicy medyczni oraz lekarz obserwowali dalej zachowanie P. W. (1) przez kamerę umieszczoną w drugim pomieszczeniu na obszarze dekontaminacji.

87 zeznania Ł. S.

88 22v - 23

89 zeznania R. G.

90 35v - 36

91 Następnie P. W. (1) przeszedł do drugiego z pomieszczeń dekontaminacji i przy użyciu elementu barierki z łóżka podważył okno, przez które wyskoczył.

92 zeznania Ł. S..

93 22v - 23

94 zeznania K. Z.

95 25v - 26

96 zeznania R. G.

97 35v - 36

98 Wartość szkody poniesionej przez (...) Szpital (...) w związku ze zniszczeniem elementów lóżka typu S., lampy bakteriobójczej i kamery monitoringu wyniosła 2.335,97 zł.

99 dokumenty dot. wyceny zniszczenia mienia szpitalnego

100 56 - 57

101 dokumenty potwierdzające własność zniszczonego mienia

102 82 - 84

103 1.1.2.

104 P. W. (1)

105 W dniu 27 marca 2019 .r w godzinach wieczornych w G. na terenie Szpitalnego Oddziału Ratunkowego na obszarze dekontaminacji przy R. (...) znieważył słownie ratownika medycznego K. Z. będącą podczas i w związku z pełnieniem obowiązków służbowych w ten sposób, że używał wobec niej słów wulgarnych powszechnie uznanych za obelżywe.

106 Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

107 Dowód

108 Numer karty

109 Po tym jak P. W. (1) wyskoczył przez okno, K. Z. podbiegła do tego okna i zachęcała go do powrotu celem wykonania prześwietlenia kończyny.

110 Wówczas P. W. (1) zaczął krzyczeć do K. Z. i wyzywać ją słowami: "ty (...)", ty "(...)". Ponadto groził kobiecie, że ją "(...)".

111 zeznania K. Z.

112 25v - 26, 151v

113 wyjaśnienia oskarżonego

114 65, 120v

115 K. Z. nie obawiała się, że groźby zostaną spełnione.

116 zeznania K. Z.

117 25v - 26

118 W tym czasie w okolice podjazdu prowadzącego do Szpitalnego Oddziału Ratunkowego samochodem D. D. przyjechali M. M., L. M. i ojciec P. R. W.. Wcześniej R. W. poprosił L. M. o pomoc w dostaniu się do szpitala, gdyż chciał się dowiedzieć, co się stało synowi, a wówczas M. M. zgodziła się zawieźć mężczyzn do szpitala.

119 zeznania K. Z.

120 25v - 26, 151v - 152

121 zeznania Ł. S.

122 22v - 23, 152

123 zenania L. M.

124 38v - 39

125 zeznania M. M.

126 43v

127 wyjaśnienia oskarżonego

128 34

129 Gdy R. W. i L. M. wyszli z samochodu w kierunku Szpitalnego Oddziału Ratunkowego usłyszeli krzyki i zobaczyli P. W. (1), którego zabrali do samochodu

130 zeznania K. Z.

131 25v - 26v

132 zeznania L. M.

133 k. 38v - 39

134 zeznania M. M.

135 k. 43v - 44

136 L. M. udał się do wnętrza (...) i został poinformowany przez ratowników medycznych o zniszczeniach, których dokonał P. W. (1). L. M. widział ślady krwi w pomieszczeniu, w którym wcześniej przebywał P. W. (1).

137 Następnie P. W. (1), R. W., L. M. i M. M. odjechali samochodem do (...).

138 zeznania Ł. S.

139 22v - 23

140 zeznania L. M.

141 39

142 zeznania M. M.

143 43v - 44

144 zeznania R. G.

145 35v - 36

146 wyjaśnienia oskarżonego

147 34

148 zeznania K. Z.

149 151v - 152

150 P. W. (1) ma (...)lat, jest kawalerem, ojcem trojga dzieci, przy czym na dwoje dzieci zobowiązany jest łożyć alimenty. Prowadzi indywidualną działalność gospodarczą, w ramach której wykonuje usługi budowlane, uzyskując zróżnicowany dochód miesięczny - od 500 zł do 2.000 zł.

151 P. W. (1) był karany za czyny przeciwko mieniu przez sąd niemiecki.

152 dane osobopoznawcze

153 33, 120, 151v

154 informacja z Krajowego Rejestru Karnego

155 142

156 P. W. (1) został poddany jednorazowemu badaniu sądowo - psychiatrycznemu oraz sądowo - psychologicznemu.

157 Biegli lekarze psychiatrzy i biegła psycholog nie stwierdzili u oskarżonego zniesienia lub ograniczenia w stopniu znacznym zdolności rozpoznania znaczenia czynów lub pokierowania swoim postępowaniem.

158 P. W. (1) jest uzależniony od alkoholu.

159 opinia sądowo - psychiatryczna

160 129 - 132.

161 0.1.Fakty uznane za nieudowodnione

162 Lp.

163 Oskarżony

164 Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

165 1.2.1.

166 Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

167 Dowód

168 Numer karty

169 OCena DOWOdów

170 0.1.Dowody będące podstawą ustalenia faktów

171 Lp. faktu z pkt 1.1

172 Dowód

173 Zwięźle o powodach uznania dowodu

174 1.1.1

175 wyjaśnienia oskarżonego

176 Sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonego, bowiem pozostawały spójne z zeznaniami świadków. Wprawdzie oskarżony utrzymywał, iż nie pamiętał przebiegu zdarzenia, jednakże nie kwestionował swojego sprawstwa, bowiem – jak wskazywał – jego ojciec, L. M. i M. M. potwierdzili, że w szpitalu się „awanturował” i „narozrabiał”, a wobec treści zeznań K. Z., Ł. S., R. G., protokołu oględzin miejsca, przyznanie się oskarżonego do winy nie budziło wątpliwości sądu.

177 zeznania K. Z.

178 Sąd ocenił zeznania jako konsekwentne, logiczne, a nadto korespondujące z wyjaśnieniami oskarżonego, zeznaniami pozostałych świadków, w tym w szczególności Ł. S. i R. G., protokołem oględzin miejsca, a w konsekwencji sąd nadał im walor wiarygodności.

179 zeznania Ł. S.

180 Sąd ocenił zeznania jako konsekwentne, logiczne, a nadto korespondujące z wyjaśnieniami oskarżonego, zeznaniami pozostałych świadków, w szczególności K. Z. i R. G., protokołem oględzin miejsca, a w konsekwencji sąd nadał im walor wiarygodności.

181 zeznania R. G.

182 Sąd ocenił zeznania jako jasne, logiczne, a nadto korespondujące z wyjaśnieniami oskarżonego, zeznaniami K. Z. i Ł. S., protokołem oględzin miejsca, a w konsekwencji sąd nadał im walor wiarygodności.

183 zeznania J. M. (1)

184 Zeznania świadka w zakresie dotyczącym tego, iż na terenie szpitala doszło do opisywanego przez nią zniszczenia mienia nie budziły wątpliwości, bowiem pozostawały spójne z zeznaniami K. Z., Ł. S., R. G. oraz protokołem oględzin miejsca. Ostateczna wartość szkody została ustalona na inną kwotę niż wskazywał świadek, jednakże zauważyć należało, iż sama J. M. (2) podkreślała, że podana przez nią kwotą stanowi wycenę wstępną, a zatem w tym zakresie sąd nie oparł się na jej zeznaniach.

185 zenania L. M.

186 Zeznania świadka co do okoliczności, w jakich oskarżony doznał urazu kończyny i został przetransportowany przez karetkę pogotowia korespondowały z wyjaśnieniami oskarżonego, a sąd nie miał powodów, by odmówić im wiary. Z kolei zeznania świadka w pozostałym zakresie sąd ocenił jako logicznie wpisujące się relację Ł. S. i K. Z.. Okoliczność, iż świadek w obszarze dekontaminacji nie zaobserwował zniszczeń nie podważała wiarygodności jego relacji, ani też zeznań świadków Ł. S., K. Z., R. G. i bynajmniej nie stanowiła dowodu, iż do takich zniszczeń nie doszło. Zauważyć należało, iż L. M. tylko chwilę przebywał w obszarze dekontaminacji, a z uwagi na okoliczności w jakich się tam znalazł i dynamikę zdarzenia, zdaniem sądu mógł nie zwrócić uwagi na konkretne zniszczenia. Sam świadek podkreślał, iż przebywał w pomieszczeniu tylko chwilę i rzuciła mu się w oczy krew na podłodze.

187 dokumenty dot. wyceny zniszczenia mienia szpitalnego

188 Były to dokumenty prywatne, przy czym ich autentyczność, jak i prawdziwość nie były kwestionowane przez żadną ze stron. Oskarżony ani obrońca nie kwestionowali wskazanej przez pokrzywdzonego wartości szkody wynikającej z przedstawionych dokumentów.

189 protokół oględzin miejsca wraz z dokumentacją fotograficzną

190 Protokół wraz z dokumentacją fotograficzną został sporządzony przez osoby wykwalifikowane, w ramach ich obowiązków służbowych i uprawnień, a jego autentyczność, jak i prawdziwość nie była kwestionowana przez żadną ze stron postępowania

191 dokumenty potwierdzające własność zniszczonego mienia

192 Były to dokumenty prywatne, przy czym ich autentyczność, jak i prawdziwość nie były kwestionowane przez żadną ze stron.

193 kopia karty informacyjnej

194 Treść dokumentu, jak i jego autentyczność nie były kwestionowane przez żadną ze stron postępowania.

195 1.1.2

196 wyjaśnienia oskarżonego

197 Sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonego, w zakresie w jakim przyznawał się do popełnienia drugiego z zarzuconych mu czynów, bowiem pozostawały w tym zakresie spójne z zeznaniami K. Z.. Sam oskarżony wskazywał, iż nie pamiętał zdarzenia, jednak nie wykluczył, że używał słów wulgarnych wobec ratowników medycznych.

198 zeznania K. Z.

199 Zeznania świadka w zakresie dotyczącym użycia przez oskarżonego pod jej adresem słów wulgarnych były jasne i konsekwentne. Opisane przez świadka zachowanie oskarżonego logicznie wpisywało się w przebieg zdarzenia. Jednocześnie w ocenie sądu świadek nie dążyła w swej relacji do nadmiernego obciążenia oskarżonego, pomimo kierowania pod jej adresem słów "(...) cię", nie złożyła wniosku o ściganie oskarżonego. W konsekwencji sąd nie miał powodów, by odmówić świadkowi wiary.

200 zeznania Ł. S.

201 Zeznania świadka, co do okoliczności, w jakich oskarżony opuścił pomieszczenie dekontaminacji i oddalił się samochodem, nie budziły wątpliwości sądu, bowiem były zgodne z pozostałym materiałem dowodowym w sprawie. Wprawdzie świadek nie wskazywał w swej relacji, by oskarżony po wyjściu przez okno wyzywał K. Z. słowami wulgarnymi, jednakże wskazywał, iż oskarżony coś wykrzykiwał. Jednocześnie okoliczność, że świadek nie słyszał konkretnych słów, nie deprecjonowała zeznań K. Z. w tym zakresie - wszak to ona była wówczas najbliżej oskarżonego, który zwracał się bezpośrednio do niej.

202 zeznania R. G.

203 Zeznania świadka co do okoliczności, w jakich oskarżony opuścił pomieszczenie dekontaminacji i oddalił się samochodem, nie budziły wątpliwości sądu, bowiem były zgodne z pozostałym materiałem dowodowym w sprawie. R. G. nie był bezpośrednim świadkiem zachowania oskarżonego wobec K. Z..

204 zenania L. M.

205 Zeznania świadka co do okoliczności, w jakich oskarżony opuścił pomieszczenie dekontaminacji i oddalił się samochodem, nie budziły wątpliwości sądu, bowiem były zgodne z pozostałym materiałem dowodowym w sprawie. Wprawdzie świadek nie wskazywał w swej relacji, by oskarżony po wyjściu przez okno wyzywał K. Z. słowami wulgarnymi, jednakże podał, iż słyszał krzyki oskarżonego. Jednocześnie okoliczność, że świadek nie słyszał konkretnych słów, nie deprecjonowała zeznań K. Z. w tym zakresie - wszak to ona była wówczas najbliżej oskarżonego, który zwracał się bezpośrednio do niej.

206 zeznania M. M.

207 Zeznania świadka co do okoliczności, w jakich oskarżony opuścił pomieszczenie dekontaminacji i oddalił się samochodem, nie budziły wątpliwości sądu, bowiem były zgodne z pozostałym materiałem dowodowym w sprawie. M. M. nie była bezpośrednim świadkiem zachowania oskarżonego wobec K. Z., bowiem oczekiwała w samochodzie.

208 opinia sądowo - psychiatryczna

209 Sąd podzielił opinię w całości, bowiem została przygotowana przez specjalistów posiadających odpowiednią wiedzą oraz doświadczenie zawodowe, a nadto opinia była jasna, logiczna, wewnętrznie niesprzeczna, prowadząc do jednoznacznych wniosków w zakresie poczytalności oskarżonego.

210 informacja z Krajowego Rejestru Karnego

211 Dokument urzędowy, niekwestionowany przez strony.

212 0.1.Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów

213 (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

214 Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2

215 Dowód

216 Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

PODSTAWA PRAWNA WYROKU

217 Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

218 Oskarżony

219 ☒

220 3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

221 1

222 P. W. (1)

223 Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

224 Zgromadzony materiał dowodowy w postaci wyjaśnień oskarżonego, zeznań świadków, protokołu oględzin, dokumentów dotyczących wyceny zniszczonego mienia pozwalał na ustalenie, że P. W. (1) dokonał zniszczenia mienia należącego do szpitala w postaci wózko – noszy typu S., kamery monitoringu, lampy bakteriobójczej, powodując szkodę o wartości 2.335,97 zł. Zniszczenie mienia stanowi czyn z art. 288 § 1 kk. W świetle opinii sądowo – psychiatrycznej nie budziło również wątpliwości, że działanie oskarżonego miało charakter umyślny. Sąd przy tym nie przyjął, by czyn ten stanowił wypadek mniejszej wagi. Sprzeciwiały się temu okoliczności zdarzenia, ciężar gatunkowy czynu, stopień winy oskarżonego oraz rozmiar zniszczeń. Podkreślić należało, iż oskarżony dokonał zniszczeń w czasie, gdy przebywał w szpitalu w związku z potrzebą udzielenia mu pomocy medycznej. Innymi słowy, w czasie gdy personel medyczny podejmował działania zmierzające do ustalenia stanu jego kończyny, oskarżony postanowił wydostać się ze szpitala (pomimo oczywistych przeciwskazań), a przy tym celowo niszczył mienie szpitalne, które „miał pod ręką”. W tej sytuacji stopień jego winy należało ocenić jako znaczny.

225 ☒

226 3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

227 3

228 P. W. (1)

229 Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

230 Zdaniem sądu zgromadzony materiał dowodowy w postaci wyjaśnień oskarżonego oraz zeznań K. Z. pozwalał na uznanie, iż oskarżony wypełnił znamiona przestępstwa z art. 226 § 1 kk. Przestępstwo to polega na znieważeniu funkcjonariusza publicznego podczas lub w związku z pełnieniem obowiązków służbowych. Zgodnie z art. 5 ust. 1 Ustawy z dnia 8 września 2006 r. o Państwowym Ratownictwie Medycznym (Dz.U.2020.882 t.j.) ratownik medyczny korzysta z ochrony przewidzianej w Kodeksie karnym dla funkcjonariuszy państwowych. Nie mogło zaś budzić wątpliwości, iż ratownik medyczny K. Z. w dniu 27 marca 2019 r. wykonywała wobec oskarżonego obowiązki służbowe – w związku z decyzją lekarza o jego umieszczeniu w pomieszczeniu dekontaminacji Szpitalnego Oddziału Ratunkowego (...) Szpitala (...) w G.. Trudno zaś o bardziej oczywiste formy znieważenia jak wulgarne wyzwiska.

231 Z relacji K. Z. wynikało również, iż P. W. (1) groził jej, że ją "(...)", jednakże sąd nie przypisał oskarżonemu tego rodzaju zachowania, wobec braku wniosku o ściganie od pokrzywdzonej.

232 ☐

233 3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem

234 Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

235 ☐

236 3.3. Warunkowe umorzenie postępowania

237 Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania

238 ☐

239 3.4. Umorzenie postępowania

240 Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania

241 ☐

242 3.5. Uniewinnienie

243 Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

244 KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i

245 środki związane z poddaniem sprawcy próbie

246 Oskarżony

247 Punkt rozstrzygnięcia

248 z wyroku

249 Punkt z wyroku odnoszący się

250 do przypisanego czynu

251 Przytoczyć okoliczności

252 P. W. (1)

253 1

254 1

255 Przestępstwo z art. 288 § 1 kk zagrożone jest karą pozbawienia wolności od 3 miesięcy do 5 lat. Sąd w niniejszej sprawie zastosował art. 37a kk, dochodząc do wniosku, iż z pewnością w przypadku oskarżonego - zważywszy na jego postawę w toku postępowania - cele kary mogą zostać osiągnięte nie tylko poprzez osadzenie oskarżonego w zakładzie karnym.

256 Sąd jako okoliczności łagodzące wobec oskarżonego potraktował:

257 ⚫

258 przyznanie się do winy;

259 ⚫

260 wyrażenie żalu;

261 ⚫

262 deklarowaną wolę podjęcia leczenia odwykowego.

263 Natomiast obciążająco na wymiar kary wpływały okoliczności dotyczące znacznego upojenia alkoholowego oskarżonego oraz uprzedniej karalności za przestępstwa przeciwko mieniu.

264 Nadto sąd zważył na okoliczności czynu - oskarżony dokonał zniszczeń mienia szpitalnego w trakcie hospitalizacji, gdy pracownicy szpitala podejmowali działania zmierzającego do ustalenia stanu jego zdrowia i udzielenia mu pomocy.

265 W konsekwencji sąd doszedł do wniosku, iż w przypadku oskarżonego karą uwzględniającą wskazane okoliczności łagodzące i obciążające będzie karą grzywny. Zważyć należało, iż o wymierzenie tego rodzaju kary wnioskowali zarówno oskarżyciel, jak i obrońca oskarżonego.

266 Pomimo wagi czynu i znacznego stopnia winy oskarżonego, sąd doszedł do wniosku iż w świetle okoliczności łagodzących kara w wymiarze 80 stawek dziennych spełni zarówno funkcję represyjną wobec oskarżonego, jak i prewencyjną.

267 Sąd w myśl art. 33 § 3 kk określił wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 20 zł. Zważyć należało, iż oskarżony osiąga dochody z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej, wobec czego określenie stawki dziennej na niższą kwotę uznać należało za nieadekwatne do jego sytuacji majątkowej. Jednocześnie wysokość dochodów oskarżonego nie ma charakteru stałego i waha się w zależności od ilości zleceń, zaś oskarżony zobowiązany jest łożyć na utrzymanie dzieci, co sprzeciwiało się przyjęciu wyższej stawki dziennej grzywny.

268 P. W. (1)

269 2

270 2

271 Sąd na podstawie art. 46 § 1 kk orzekł wobec obowiązek naprawienia szkody poprzez zapłatę na rzecz (...) Szpitala (...) kwoty 2.335,97 zł. Zważyć należało, iż wysokość szkody wynikająca z dokumentów przedstawionych przez pokrzywdzonego nie była kwestionowana przez oskarżonego i obrońcę.

272 Jednocześnie zaznaczyć należało, iż orzeczenie obowiązku naprawienia szkody, stanowi ważny element całokształtu odpowiedzialności oskarżonego i poza funkcją kompensacyjną, spełni również funkcję prewencyjną i wychowawczą.

273 P. W. (1)

274 3

275 3

276 Przestępstwo z art. 226 § 1 kk zagrożone jest karą grzywny, ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku.

277 W przypadku tego czynu sąd uwzględnił tożsame okoliczności obciążające, jak i łagodzące jak w przypadku czynu przypisanego w punkcie 1 wyroku. Dodatkowo sąd wziął pod uwagę, iż oskarżony podczas rozprawy przeprosił pokrzywdzoną. Jednocześnie na podstawie materiałów z akt sprawy sąd ustalił, iż zachowanie tego rodzaju miało w przypadku oskarżonego charakter incydentalny, co prowadziło sąd do wniosku, iż również w przypadku tego czynu wystarczające będzie wymierzenie mu kary najłagodniejszej rodzajowo.

278 Sąd uznał, iż kara w wymiarze 60 stawek dziennych grzywny uwzględnia wszystkie okoliczności łagodzące i obciążające, pozostaje w odpowiedniej proporcji do stopnia społecznej szkodliwości czynu, a także zapewni realizację funkcji prewencyjnej i wychowawczej wobec oskarżonego.

279 Określając wysokość stawki dziennej sąd wziął pod uwagę tożsame okoliczności jak wskazane wyżej przy uzasadnieniu wysokości stawki dziennej grzywny orzeczonej za przestępstwo zniszczenia mienia.

280 P. W. (1)

281 4

282 4

283 Orzekając w miejsce wymierzonych oskarżonemu w punktach 1 i 3 wyroku kar jednostkowych grzywny karę łączną, sąd miał na uwadze treść art. 85 § 1 i 2 kk oraz art. 86 § 1 i 2 kk, co prowadziło do wniosku iż sąd mógł orzec karę grzywny w wymiarze od 80 stawek dziennych grzywny do 140 stawek dziennych grzywny. Sąd zważył, iż pomiędzy czynami zachodził bardzo bliski związek podmiotowy, bowiem wszystkie zostały popełnione z winy umyślnej, w zamiarze bezpośrednim, co mogłoby przemawiać za odwołaniem się do zasady absorpcji. Ponadto zachodził pomiędzy nimi bardzo bliski związek czasowy. Analizując relacje przedmiotowe pomiędzy poszczególnymi czynami, sąd zważył jednak, iż czyny godziły w różnorodne dobra, co z kolei sprzeciwiało się przyjęciu zasady absorpcji.

284 W konsekwencji sąd postanowił odwołać się do zasady asperacji i wymierzył oskarżonemu karę łączną 120 stawek dziennych grzywny, przyjmując jedną stawkę za równoważną kwocie 20 złotych. Zdaniem sądu kara w takim wymiarze uwzględnia wskazane okoliczności, stanowi wystarczającą represję wobec oskarżonego i ma szansę spełnić funkcję prewencyjną i wychowawczą.

285 Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU

286 Oskarżony

287 Punkt rozstrzygnięcia

288 z wyroku

289 Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu

290 Przytoczyć okoliczności

291 inne zagadnienia

292 W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia,

293 a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę

294 W niniejszej sprawie sąd w myśl art. 4 § 1 kk zastosował stan prawny obowiązujący do dnia 23 czerwca 2020 r. Zauważyć bowiem należało, iż zgodnie z aktualnie obowiązującym brzmieniem art 37a kk zastosowanie tej instytucji uzależnione jest od spełnienia warunku, iż kara pozbawienia wolności nie byłaby surowsza od roku. Nadto zastosowanie tego przepisu pozwala na orzeczenie kary grzywny nie niższej niż sto stawek dziennych. W tej sytuacji sąd doszedł do wniosku, iż stan prawny obowiązujący do dnia 23 czerwca 2020 r. był korzystniejszy dla oskarżonego, gdyż umożliwiał orzeczenie kary grzywny w niższym wymiarze.

295 7. KOszty procesu

296 Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

297 Przytoczyć okoliczności

298 5

299 O kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu sąd orzekł na podstawie §17 ust. 2 pkt 3 w zw. z § 4 pkt 3 oraz § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. 2019.18), gdyż nie zostały one opłacone w żadnej części. Sąd wziął pod uwagę, iż obrońca był obecny na czterech terminach rozpraw.

300 6

301 Sąd na podstawie art. 627 kpk zasądził od oskarżonego opłatę (której wysokość ustalono na podstawie art. 3 ust. 1 Ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. opłatach w sprawach karnych) oraz częściowo obciążył go kosztami postępowania w wysokości 300 zł. Sąd uznał, iż fakt prowadzenia działalności gospodarczej, młody wiek oskarżonego i związane z tym możliwości zarobkowe uzasadniały wskazaną decyzję. Jednocześnie mając na uwadze rozmiar orzeczonej kary grzywny i obowiązku kompensacyjnego, sąd doszedł do wniosku, iż obciążenie oskarżonego wydatkami postępowania w kwocie przekraczającej 300 zł byłoby nadmierne i w tej części na podstawie art. 624 § 1 kpk zwolnił go od ich ponoszenia.

302 Podpis