Wyrok Sądu Rejonowego dla Wrocławia-Śródmieścia we Wrocławiu z dnia 28 września 2021 r., IV P 79/19

wyrok Sądu Rejonowego dla Wrocławia-Śródmieścia we Wrocławiu z dnia 28 września 2021 r., IV P 79/19

Tekst

1 Sygn. akt IV P 79/19

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

2 Dnia 28 września 2021 r.

3 Sąd Rejonowy dla Wrocławia-Śródmieścia we Wrocławiu IV Wydział Pracy

4 i Ubezpieczeń Społecznych w następującym składzie:

5 Przewodniczący: Sędzia Agnieszka Werocy

6 Protokolant: Daniel Musiewicz

7 po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 września 2021r. we Wrocławiu

8 sprawy z powództwa P. C.

9 przeciwko (...) Sp. z o.o. w W.

10 o ustalenie istnienia stosunku pracy, dodatek za pracę w godzinach nadliczbowych

11 i dodatek za pracę w porze nocnej

12 I. ustala, że umowy zlecenia łączące powoda P. C. ze spółką (...) sp. z o.o. w W. w okresie od dnia 22.06.2015 r. do dnia 30.04.2017 r. stanowiły uzupełniającą umowę o pracę zawartą pomiędzy powodem a stroną pozwaną (...) sp. z o.o. w W.;

13 II. zasądza od strony pozwanej (...) sp. z o.o. z siedzibą

14 w W. na rzecz powoda P. C. kwotę:

15 1) 12.187,45 zł (dwanaście tysięcy sto osiemdziesiąt siedem złotych czterdzieści pięć groszy) brutto, tytułem dodatku za pracę w godzinach nadliczbowych, wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie liczonymi:

16 -

17 od kwoty 1.028,75 zł od dnia 11.04.2016 r. do dnia zapłaty,

18 -

19 od kwoty 3.024,40 zł od dnia 11.07.2016 r. do dnia zapłaty,

20 -

21 od kwoty 1.454,18 zł od dnia 11.09.2016 r. do dnia zapłaty,

22 -

23 od kwoty 3.364,72 zł od dnia 11.01.2017 r. do dnia 02.12.2019 r.,

24 -

25 od kwoty 3.364,74 zł od dnia 03.12.2019 r. do dnia zapłaty,

26 -

27 od kwoty 2.757,52 zł od dnia 11.04.2017 r. do dnia 02.12.2019 r.,

28 -

29 od kwoty 2.981,84 zł od dnia 03.12.2019 r. do dnia zapłaty,

30 -

31 od kwoty 278,46 zł od dnia 11.05.2017 r. do dnia 02.12.2019 r.,

32 -

33 od kwoty 333.54 zł od dnia 03.12.2019 r. do dnia zapłaty,

34 2) 1.132,55 zł (tysiąc sto trzydzieści dwa złote pięćdziesiąt pięć groszy) brutto, tytułem dodatku za pracę w porze nocnej, wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie liczonymi:

35 -

36 od kwoty 105,60 zł od dnia 11.03.2016 r. do dnia zapłaty,

37 -

38 od kwoty 84 zł od dnia 11.04.2016 r. do dnia zapłaty,

39 -

40 od kwoty 123,20 zł od dnia 11.05.2016 r. do dnia zapłaty,

41 -

42 od kwoty 110,88 zł od dnia 11.06.2016 r. do dnia zapłaty,

43 -

44 od kwoty 67,20 zł od dnia 11.07.2016 r. do dnia zapłaty,

45 -

46 od kwoty 88 zł od dnia 11.08.2016 r. do dnia zapłaty,

47 -

48 od kwoty 67,20 zł od dnia 11.09.2016 r. do dnia zapłaty,

49 -

50 od kwoty 37,80 zł od dnia 11.10.2016 r. do dnia zapłaty,

51 -

52 od kwoty 88 zł od dnia 11.11.2016 r. do dnia zapłaty,

53 -

54 od kwoty 92,40 zł od dnia 11.12.2016 r. do dnia zapłaty,

55 -

56 od kwoty 123,20 zł od dnia 11.01.2017 r. do dnia zapłaty,

57 -

58 od kwoty 38,08 zł od dnia 11.02.2017 r. do dnia zapłaty,

59 -

60 od kwoty 20 zł od dnia 11.03.2017 r. do dnia zapłaty,

61 -

62 od kwoty 23,87 zł od dnia 11.04.2017 r. do dnia zapłaty,

63 -

64 od kwoty 63,12 zł od dnia 11.05.2017 r. do dnia zapłaty;

65 III. w pozostałym zakresie powództwo oddala;

66 IV. zasądza od strony pozwanej na rzecz powoda kwotę 2.880 złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego;

67 V. nakazuje stronie pozwanej, aby uiściła na rzecz Skarbu Państwa (Sądu Rejonowego dla Wrocławia-Śródmieścia) kwotę 2.279 zł tytułem zwrotu opłaty sądowej od pozwu, od uiszczenia której powód był zwolniony z mocy ustawy;

68 VI. nadaje wyrokowi w punkcie II rygor natychmiastowej wykonalności do kwoty 2.645,57 zł.

Uzasadnienie

69 Powód P. C., pozwem z dnia 06.03.2019 r. (data prezentaty biura podawczego tut. Sądu), skierowanym przeciwko stronie pozwanej (...) sp. z o.o.

70 w W., domagał się ustalenia, iż umowy zlecenia łączące go ze spółką (...) sp. z o.o. w W. w okresie od 22.06.2015 r. do 30.04.2017 r. stanowiły uzupełniającą umowę o pracę zawartą pomiędzy nim a stroną pozwaną (...) sp. z o.o.

71 w W..

72 Nadto powód domagał się zasądzenia od strony pozwanej (...)

73 sp. z o.o. w W. kwoty 12.031,77 zł brutto, tytułem nieopłaconego dodatku za pracę

74 w godzinach nadliczbowych, wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie liczonymi od kwoty:

75 -

76 1.028,75 zł od dnia 11.04.2016 r. do dnia zapłaty,

77 -

78 3.148,14 zł od dnia 11.07.2016 r. do dnia zapłaty,

79 -

80 1.454,18 zł od dnia 11.09.2016 r. do dnia zapłaty,

81 -

82 3.364,72 zł od dnia 11.01.2017 r. do dnia zapłaty,

83 -

84 2.757,52 zł od dnia 11.04.2017 r. do dnia zapłaty,

85 -

86 278,46 zł od dnia 11.05.2017 r. do dnia zapłaty,

87 a także kwoty 1.132,55 zł brutto, tytułem nieopłaconego dodatku do wynagrodzenia za pracę

88 w porze nocnej, wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie liczonymi od kwoty:

89 -

90 105,60 zł od dnia 11.03.2016 r. do dnia zapłaty,

91 -

92 84 zł od dnia 11.04.2016 r. do dnia zapłaty,

93 -

94 123,20 zł od dnia 11.05.2016 r. do dnia zapłaty,

95 -

96 110,88 zł od dnia 11.06.2016 r. do dnia zapłaty,

97 -

98 67,20 zł od dnia 11.07.2016 r. do dnia zapłaty,

99 -

100 88 zł od dnia 11.08.2016 r. do dnia zapłaty,

101 -

102 67,20 zł od dnia 11.09.2016 r. do dnia zapłaty,

103 -

104 37,80 zł od dnia 11.10.2016 r. do dnia zapłaty,

105 -

106 88 zł od dnia 11.11.2016 r. do dnia zapłaty,

107 -

108 92,40 zł od dnia 11.12.2016 r. do dnia zapłaty,

109 -

110 123,20 zł od dnia 11.01.2017 r. do dnia zapłaty,

111 -

112 38,08 zł od dnia 11.02.2017 r. do dnia zapłaty,

113 -

114 20 zł od dnia 11.03.2017 r. do dnia zapłaty,

115 -

116 23,87 zł od dnia 11.04.2017 r. do dnia zapłaty,

117 -

118 63,12 zł od dnia 11.05.2017 r. do dnia zapłaty.

119 Nadto powód wniósł o zasądzenie od strony pozwanej kosztów procesu według norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa procesowego.

120 W uzasadnieniu żądania pozwu wskazał, że w okresie od dnia 22.06.2015 r. do dnia 30.04.2017 r. był zatrudniony u strony pozwanej na podstawie umów o pracę, na stanowisku kwalifikowanego pracownika ochrony fizycznej, przy czym pracę świadczył w obiektach chronionych przez pozwaną spółkę na terenie województwa (...). Podał, że

121 w czasie trwania powyższych umów zawarł także umowy zlecenia na czas nieoznaczony ze spółką powiązaną ze stroną pozwaną, tj. ze spółką (...) sp. z o.o., które to umowy polegały według powoda, na wykonaniu tych samych obowiązków, co te z umów

122 o pracę. Powód podniósł, iż wykonywał pracę na rzecz strony pozwanej formalnie na podstawie dwóch różnych stosunków prawnych, chociaż w praktyce nie można było odróżnić kiedy jego praca była świadczona w ramach umowy o pracę a kiedy na podstawie umowy zlecenia. Zaznaczył, iż umowy zlecenia obejmowały swoim zakresem ten sam przedmiot, co umowa o pracę ze stroną pozwaną i w jego ocenie stanowiły one w istocie uzupełniającą umowę o pracę ze stroną pozwaną. Wobec powyższego, przysługuje mu stosowne roszczenie przeciwko byłemu pracodawcy o wypłatę wynagrodzenia w postaci dodatków za pracę

123 w godzinach nadliczbowych. Powód wskazał, iż nigdy nie otrzymał on od pracodawcy dodatku do wynagrodzenia za przepracowane godziny nadliczbowe, a także pełnego dodatku do wynagrodzenia za pracę w godzinach nocnych. Według powoda, jedynym i rzeczywistym jego pracodawcą była pozwana spółka, natomiast umowy zlecenia zawarte między nim

124 a (...) sp. z o.o. należy traktować jako umowy uzupełniające umowę o pracę między nim a pozwaną.

125 W odpowiedzi na pozew strona pozwana - (...) sp. z o.o. w W. wniosła o oddalenie powództwa i zasądzenie od powoda kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

126 Pozwana wniosła także o zawiadomienie, w trybie art. 84 § 1 k.p.c., spółki (...) sp. z o.o. w W. o toczącym się w niniejszej sprawie postępowaniu

127 i wezwanie jej do wzięcia w nim udziału po stronie pozwanej.

128 Uzasadniając swoje stanowisko w sprawie, strona pozwana podniosła, iż powód

129 w sposób całkowicie dobrowolny i świadomy swoich decyzji zawarł osobno umowę o pracę

130 z pozwaną oraz odrębne umowy zlecenia z (...) sp. z o.o. Powód, według pozwanej, świadczył pracę na jednym etacie na rzecz pozwanej oraz realizował zlecenia na rzecz (...) sp. z o.o., o czym świadczą m.in. wynagrodzenie przelewane od każdej ze spółek odrębnymi przelewami, możliwość odróżnienia momentu, w którym powód zaprzestał pracy na rzecz pozwanej, a rozpoczął na rzecz zleceniodawcy oraz posiadanie dwóch różnych identyfikatorów. Pozwana wskazała, że cel zawarcia umowy zlecenia był zgodny z prawem, a zawarcie umów zlecenia nie stanowiło obejścia przepisów o pracy

131 w godzinach nadliczbowych. Zarzuciła również, iż wadliwy jest pogląd powoda, iż zawarte przez niego umowy zlecenia stanowiły de facto uzupełniającą umowę o pracę z pozwaną spółką. Podniosła, że kwestionuje także wysokość oraz sposób obliczenia żądań powoda. Podała, że powód domaga się odsetek ustawowych za opóźnienie od poszczególnych kwot wskazanych jako kwoty brutto, co jest nieuprawnione. Dodatkowo strona pozwana zarzuciła, iż wartość dochodzonego przez powoda świadczenia nie uwzględnia wszystkich kwot, które powód otrzymał tytułem umów zlecenia.

132 Zgodnie z wnioskiem strony pozwanej Sąd zawiadomił o toczącym się postępowaniu spółkę (...) sp. z o.o. w W. (vide: pismo z dnia 29.04.2019 r. wraz

133 z potwierdzeniem odbioru, k. 100 i 102) jednak w/w spółka nie zgłosiła udziału w sprawie

134 w charakterze interwenienta ubocznego.

135 W piśmie procesowym z dnia 12.11.2019 r., doręczonym stronie pozwanej

136 w dniu 02.12.2019 r., powód sprecyzował powództwo w zakresie żądania zapłaty, w ten sposób, iż wniósł o zasądzenie od strony pozwanej kwoty 12.187,45 zł brutto, tytułem nieopłaconego dodatku za pracę w godzinach nadliczbowych, wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie liczonymi od kwoty:

137 -

138 1.028,75 zł od dnia 11.04.2016 r. do dnia zapłaty,

139 -

140 3.024,40 zł od dnia 11.07.2016 r. do dnia zapłaty,

141 -

142 1.454,18 zł od dnia 11.09.2016 r. do dnia zapłaty,

143 -

144 3.364,72 zł od dnia 11.01.2017 r. do dnia doręczenia stronie pozwanej pisma z dnia 12.11.2019 r.,

145 -

146 3.364,74 zł od dnia doręczenia stronie pozwanej pisma z dnia 12.11.2019 r. do dnia zapłaty,

147 -

148 2.757,52 zł od dnia 11.04.2017 r. do dnia doręczenia stronie pozwanej pisma z dnia 12.11.2019 r.,

149 -

150 2.981,84 zł od dnia doręczenia stronie pozwanej pisma z dnia 12.11.2019 r. do dnia zapłaty,

151 -

152 278,46 zł od dnia 11.05.2017 r. do dnia doręczenia stronie pozwanej pisma z dnia 12.11.2019 r.,

153 -

154 333.54 zł od dnia doręczenia stronie pozwanej pisma z dnia 12.11.2019 r. do dnia zapłaty,

155 a także kwoty 1.132,55 zł brutto, tytułem nieopłaconego dodatku do wynagrodzenia za pracę

156 w porze nocnej, wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie liczonymi od kwoty:

157 -

158 105,60 zł od dnia 11.03.2016 r. do dnia zapłaty,

159 -

160 84 zł od dnia 11.04.2016 r. do dnia zapłaty,

161 -

162 123,20 zł od dnia 11.05.2016 r. do dnia zapłaty,

163 -

164 110,88 zł od dnia 11.06.2016 r. do dnia zapłaty,

165 -

166 67,20 zł od dnia 11.07.2016 r. do dnia zapłaty,

167 -

168 88 zł od dnia 11.08.2016 r. do dnia zapłaty,

169 -

170 67,20 zł od dnia 11.09.2016 r. do dnia zapłaty,

171 -

172 37,80 zł od dnia 11.10.2016 r. do dnia zapłaty,

173 -

174 88 zł od dnia 11.11.2016 r. do dnia zapłaty,

175 -

176 92,40 zł od dnia 11.12.2016 r. do dnia zapłaty,

177 -

178 123,20 zł od dnia 11.01.2017 r. do dnia zapłaty,

179 -

180 38,08 zł od dnia 11.02.2017 r. do dnia zapłaty,

181 -

182 20 zł od dnia 11.03.2017 r. do dnia zapłaty,

183 -

184 23,87 zł od dnia 11.04.2017 r. do dnia zapłaty,

185 -

186 63,12 zł od dnia 11.05.2017 r. do dnia zapłaty.

187 Strona pozwana w odpowiedzi na sprecyzowanie żądania pozwu, zawarte w piśmie procesowym powoda z dnia 12.11.2019 r., podtrzymała dotychczasowe stanowisko

188 w sprawie.

189 Na rozprawie w dniu 31.08.2021 r. strona pozwana wskazała, że kwestionuje roszczenie dotyczące dodatku za godziny nocne co do zasady, a nie co do wysokości.

190 Sąd ustalił stan faktyczny:

191 Strona pozwana (...) sp. z o.o. w W. przy ul. (...) została wpisana do rejestru przedsiębiorców - Krajowego Rejestru Sądowego w dniu 19.09.2001 r. natomiast w dniu 21.08.2001 r., do Krajowego Rejestru Sądowego wpisano (...) sp. z o.o., która także ma siedzibę w W. przy ul. (...). Poprzednio obie spółki miały siedzibę w W. przy ul. (...).

192 Główny przedmiot działalności obu Spółek jest taki sam, jest to: (...) 80.10.Z - działalność ochroniarska, z wyłączeniem obsługi systemów bezpieczeństwa.

193 Spółka (...) sp. z o.o. jest jedynym wspólnikiem w pozwanej spółce (...) sp. z o.o. i posiada 100% udziałów w jej kapitale zakładowym.

194 W zarządach obu spółek zasiadały te same osoby, a mianowicie: prezes zarządu K. B. oraz członkowie zarządu: Ł. K., M. K. (1), M. S. i P. B..

195 Dowód: - odpis z (...) sp. z o.o., k. 12-13 i 97-99

196 - odpis z (...) sp. z o.o., k. 14-24

197 Od dnia 22.06.2015 r. do dnia 30.04.2017 r. powód był pracownikiem strony pozwanej (...) sp. z o.o. w W.. Był zatrudniony na stanowisku pracownika ochrony fizycznej stałej, w pełnym wymiarze czasu pracy, za wynagrodzeniem zasadniczym w wysokości 10,42 zł brutto za godzinę. Inne składniki wynagrodzenia oraz inne świadczenia pracownicze zostały zawarte na zasadach i warunkach określonych

198 w regulaminie wynagradzania obowiązującym u pracodawcy. Powód wykonywał swoje obowiązki na obiektach chronionych przez spółkę na terenie województwa (...).

199 Powód pracował w równoważnym systemie czasu pracy z możliwością przedłużenia do 24 godzin na dobę i przeciętnie 40 godzin tygodniowo w przyjętym okresie rozliczeniowym wynoszącym 3 miesiące.

200 Wynagrodzenie za pracę było wypłacane do 10-tego dnia każdego miesiąca.

201 W dniu 25.02.2016 r. powód zawarł ze stroną pozwaną porozumienie o zmianie warunków umowy o pracę, na podstawie którego ustalono, że począwszy od dnia

202 01.02.2016 r. powód zatrudniony zostaje na stanowisku kwalifikowanego pracownika ochrony za wynagrodzeniem zasadniczym w wysokości 15,47 zł brutto za godzinę pracy.

203 Dowód: - umowa o pracę z dnia 22.06.2015 r., k. 28 oraz w aktach osobowych powoda

204 - informacja o warunkach zatrudnienia z dnia 22.06.2015 r., k. 29 oraz w aktach osobowych

205 powoda

206 - umowa o pracę z dnia 22.09.2015 r., k. 31 oraz w aktach osobowych powoda

207 - informacja o warunkach zatrudnienia z dnia 22.09.2015 r., w aktach osobowych powoda

208 - porozumienie o zmianie warunków umowy o pracę z dnia 25.02.2016 r., k. 30 oraz w aktach

209 osobowych powoda

210 - zaświadczenie z dnia 08.05.2017 r., k. 32

211 - świadectwo pracy z dnia 30.04.2017 r., k. 33 oraz w aktach osobowych powoda

212 - przesłuchanie powoda, k. 226v.-227 v. i nagranie k. 228

213 W dniu podpisania umowy o pracę powód zawarł także umowy zlecenia ze spółką - (...) sp. z o.o. w W..

214 Powód w dniu 22.06.2015 r. zawarł z (...) sp. z o.o. dwie umowy

215 zlecenia na czas nieokreślony, tj. umowę nr (...) oraz umowę nr (...).

216 Na podstawie pierwszej z w/w umów zlecenia, powód miał wykonywać czynności polegające na zabezpieczeniu mienia przed kradzieżą, włamaniem, zniszczeniem na terenie obiektu chronionego przez (...) sp. z o.o.

217 W § 3 ust. 1 umowy określono, iż za wykonanie w/w czynności powodowi przysługiwało będzie wynagrodzenie wynoszące 9,50 zł brutto za godzinę pracy.

218 W/w umowa zlecenia powoda, w której określono jego stawkę wynagrodzenia godzinowo będzie dalej nazywana „umową zlecenia godzinową”.

219 Ponadto, jak już wskazano powyżej, powód w dniu 22.06.2015 r. zawarł z (...) sp. z o.o. drugą umowę zlecenia nr (...), na czas nieokreślony. Przedmiotem umowy była realizacja przez powoda zleceń krótkoterminowych związanych z ochroną osób i mienia. W § 3 zd. I umowy postanowiono, że za wykonanie czynności opisanych powyżej zleceniobiorcy przysługiwać będzie wynagrodzenie płatne po przedstawieniu rachunku zawierającego należną kwotę, w terminie do 5 – go dnia każdego miesiąca. Strony nie określiły jednak wysokości wynagrodzenia należnego powodowi na podstawie tej umowy zlecenia, ani według miesięcznej stawki kwotowej ani też według stawki godzinowej.

220 W/w umowa zlecenia nr (...), w której nie określono stawki wynagrodzenia powoda będzie dalej nazywana „umową zlecenia kwotową”.

221 Od dnia 01.02.2016 r. strony umowy zlecenia odstąpiły od sporządzania comiesięcznych rachunków i ustaliły, że wyliczenia kwoty należnego zleceniobiorcy wynagrodzenia dokona zleceniodawca w oparciu o posiadaną przez siebie dokumentację dotyczącą czynności wykonywanych przez zleceniobiorcę w danym miesiącu kalendarzowym.

222 Od dnia 01.02.2016 r. wynagrodzenie powoda z tytułu tzw. „umowy zlecenia godzinowej” wynosiło 15,47 zł brutto.

223 W dniu 31.12.2016 r. (...) sp. z o.o. rozwiązała z powodem umowy zlecenia.

224 Dowód: - umowa zlecenia nr (...) z dnia 22.06.2015 r., k. 35 i 244

225 - umowa zlecenia nr (...) z dnia 22.06.2015 r., k. 34 i 246

226 - aneks do umowy zlecenia z dnia 01.02.2016 r., k. 36 i 239

227 - pismo z dnia 31.12.2016 r., k. 238 i 245

228 - aneks do umowy zlecenia z dnia 01.02.2016 r., k. 243

229 - przesłuchanie powoda, k. 226v.-227 v. i nagranie k. 228

230 W dniu 01.01.2017 r. powód zawarł z (...) sp. z o.o. umowę zlecenia nr (...) na czas nieokreślony. Na podstawie tej umowy powód miał wykonywać czynności polegające na zabezpieczeniu mienia przed kradzieżą, włamaniem, zniszczeniem na terenie obiektu chronionego.

231 W § 3 ust. 1 umowy określono, iż za wykonanie w/w czynności powodowi przysługiwało będzie wynagrodzenie wynoszące 15,47 zł brutto za godzinę pracy.

232 Umowę zlecenia rozwiązano w dniu 30.04.2017 r.

233 Dowód: - umowa zlecenia nr (...) z dnia 01.01.2017 r., k. 37-38 i 240-241

234 - pismo z dnia 28.04.2017 r., k. 39 i 237

235 - przesłuchanie powoda, k. 226v.-227 v. i nagranie k. 228

236 Większość pracowników grupy S. miała zawarte dwie umowy, tj. umowę

237 o pracę ze stroną pozwaną i umowę zlecenia z (...) sp. z o.o. lub odwrotnie. Umowy były zawierane jednocześnie, w tym samym biurze i za pośrednictwem tego samego przedstawiciela. Pracownicy nie mieli wpływu na treść umowy, a nadto nie mogli zawrzeć tylko jednej umowy. Dostawali do podpisu komplet dokumentów.

238 Powód pracował w obiekcie (...) w B., zaś jego przełożonym był Ł. Ś. i K. M.. K. M. przygotowywała także grafiki pracy, które następnie były przesyłane na pocztę mailową pracowników. Służby w grafiku nie wprowadzały rozróżnienia na umowę o pracę i umowę zlecenie,

239 i obejmowały wszystkie służby w danym miesiącu, w związku z czym pracownicy nie wiedzieli kiedy wykonują pracę w ramach umowy o pracę a kiedy w ramach umowy zlecenia.

240 Pracownicy podpisywali jedną listę obecności, która nie była przypisana do konkretnej spółki. Nadto obie spółki miały jedno biuro, a powód pracując dla obu spółek nosił ten sam ubiór - mundur. Posiadał natomiast dwie legitymacje (po jednej od każdej ze spółek), które nosił przy sobie jednocześnie, przy wykonywaniu czynności.

241 Praca dla obu spółek była wykonywana pod kierownictwem tych samych osób,

242 a przełożeni w kontakcie posługiwali się tymi samymi adresami mailowymi.

243 Powód otrzymywał wynagrodzenie wypłacane osobnymi przelewami, zarówno od strony pozwanej oraz od (...) sp. z o.o., czyli z tytułu umowy o pracę i umów zlecenia. Z tytułu umowy o pracę otrzymywał zasadniczo stałą kwotę, natomiast z tytułu umów zlecenia comiesięczne wynagrodzenie różniło się. Powód nie wystawiał przy tym rachunków z tytułu umowy zlecenia.

244 Powód pracował w systemie zmianowym, przy czym pracę wykonywał zarówno na zmianach dziennych, jak i nocnych, według ustalonego grafiku.

245 Dowód:- grafiki pracy, k. 72-86

246 - listy płac, w aktach osobowych powoda

247 - potwierdzenie przelewów, w aktach osobowych powoda

248 - informacje o wynagrodzeniu z tytułu umowy o pracę, k. 40-55

249 - informacje o wynagrodzeniu z tytułu umowy zlecenia, k. 56-71

250 - zeznania świadka M. C., k. 120-120v. i nagranie k. 123

251 - zeznania świadka M. K. (2), k. 120v.-121 i nagranie k. 123

252 - zeznania świadka K. C., k. 121v. i nagranie k. 123

253 - zeznania świadka Ł. G., k. 122-122v. i nagranie k. 123

254 - zeznania świadka R. A., k. 170-174

255 - zeznania świadka M. R., k. 177-179 i k. 188-189

256 - przesłuchanie powoda, k. 226v.-227 v. i nagranie k. 228

257 Stosowane w grafiku skróty oznaczały: 1 – praca (zmiana) w dzień przez 12 godzin,

258 2 – praca (zmiana) w nocy przez 12 godzin, A – skrócona zmiana dzienna tj. 8,45 godzin,

259 B – skrócona zmiana nocna tj. 8,45 godzin, D1 – dyżur dzienny, D2 – dyżur nocny.

260 Dowód:- grafiki pracy, k. 72-86

261 - zeznania świadka M. K. (2), k. 120v.-121 i nagranie k. 123

262 - zeznania świadka K. C., k. 121v. i nagranie k. 123

263 - zeznania świadka Ł. G., k. 122-122v. i nagranie k. 123

264 - przesłuchanie powoda, k. 226v.-227 v. i nagranie k. 228

265 Powód pracował na obiektach firmy (...) w godzinach nadliczbowych, za które nie otrzymywał od swojego pracodawcy - strony pozwanej (...) sp. z o.o. dodatku za pracę w nadgodzinach.

266 Powód, jak wskazano powyżej, podejmując pracę i pracując na obiektach firmy (...) miał jednocześnie zawartą umowę o pracę z (...) sp. z o.o. oraz dwie umowy zlecenia z (...) Sp. z o.o.:

267 -

268 umowę zlecenia „godzinową”, która określała wysokość wynagrodzenia powoda za

269 1 godzinę pracy, w tym od dnia 01.02.2016 r. na kwotę 15,47 zł (tak jak w umowie

270 o pracę),

271 -

272 umowę zlecenia „kwotową”, w której strony nie określiły wysokości wynagrodzenia należnego powodowi na podstawie tej umowy zlecenia, ani według miesięcznej stawki kwotowej ani też według stawki godzinowej, jedynie wskazując, iż wynagrodzenie miało być „płatne po przedstawieniu rachunku zawierającego należną kwotę”.

273 Przez skrót (...) należy rozumieć wszystkie godziny przepracowane z tytułu umowy zlecenia, natomiast skrót (...) dotyczył wynagrodzenia dodatkowego.

274 Kwoty wypłacane na podstawie umowy zlecenia „kwotowej” (...) stanowiły

275 w rzeczywistości premie uznaniowe w ramach umowy o pracę przyznawane powodowi przez przełożonego Ł. Ś.. Zarówno powód, jak i inni pracownicy ochrony mający zawarte takie umowy zlecenia „kwotowe” nigdy nie wiedzieli, jaką sumę otrzymają z tytułu takiej umowy zlecenia „kwotowej” za dany miesiąc pracy.

276 Zgodnie z regulaminem wynagradzania, obowiązującym u strony pozwanej - (...) sp. z o.o., pracownikom strony pozwanej mogła zostać przyznana premia uznaniowa

277 a także premia handlowa bądź dla liderów projektów działu zabezpieczeń technicznych.

278 Premia uznaniowa mogła być przyznana za bardzo dobre wykonywanie obowiązków służbowych, za wykonywanie dodatkowych prac i obowiązków związanych z pracą, zleconych przez przełożonego oraz za szczególne zaangażowanie w wykonywaniu obowiązków służbowych. Premia uznaniowa mogła być przyznana za okresy miesięczne, kwartalne lub roczne w zależności od decyzji przełożonego. (punkt IV regulaminu wynagradzania)

279 Pracownikowi wykonującemu pracę w godzinach 22:00 - 6:00 przysługiwał dodatek za pracę w porze nocnej, w wysokości 20% stawki godzinowej wynikającej z minimalnego wynagrodzenia. (punkt VI regulaminu wynagradzania)

280 Pracownikowi przysługiwał także dodatek za pracę w godzinach nadliczbowych na zasadach określonych w Kodeksie pracy. (punkt VII regulaminu wynagradzania)

281 Dowód: - informacje o wynagrodzeniu powoda z tytułu umowy o pracę, w aktach osobowych powoda

282 - potwierdzenie przelewów, w aktach osobowych powoda

283 - informacje o wynagrodzeniu z tytułu umowy zlecenia, k. 56-71

284 - grafiki pracy, k. 72-86

285 - ewidencja czasu pracy powoda, w aktach osobowych powoda

286 - regulamin wynagradzania (...) sp. z o.o., w aktach osobowych powoda

287 - zeznania świadka M. C., k. 120-120v. i nagranie k. 123

288 - zeznania świadka M. K. (2), k. 120v.-121 i nagranie k. 123

289 - zeznania świadka K. C., k. 121v. i nagranie k. 123

290 - zeznania świadka Ł. G., k. 122-122v. i nagranie k. 123

291 - zeznania świadka R. A., k. 170-174

292 - zeznania świadka M. R., k. 177-179 i k. 188-189

293 - przesłuchanie powoda, k. 226v.-227 v. i nagranie k. 228

294 Wynagrodzenie powoda za godziny nadliczbowe w okresie objętym roszczeniem pozwu, tj. za okres od 01.02.2016 r. do 30.04.2017 r., przy przyjęciu, że czas pracy powoda przepracowany przez niego w ramach „godzinowych” umów zlecenia był pracą w godzinach ponadwymiarowych świadczoną w oparciu o umowę o pracę łączącą powoda ze stroną pozwaną (...) sp. z o.o., wynosi łącznie 12.450,47 zł brutto.

295 Jest to kwota wynagrodzenia wyliczona już po uprzednim odliczeniu od tego wynagrodzenia kwot wypłaconych powodowi z tytułu umów zlecenia „godzinowych”, natomiast bez odliczenia od tego wynagrodzenia należności wypłaconych powodowi

296 z umowy zlecenia „kwotowej”, stanowiących w rzeczywistości premie uznaniowe dla powoda, a więc należności niebędących stałym składnikiem wynagrodzenia powoda

297 i niemających charakteru roszczeniowego (wariant I: tabela strony pozwanej, w aktach osobowych powoda – kolumna 8).

298 W wariancie drugim wynagrodzenie powoda za godziny nadliczbowe w okresie objętym roszczeniem, tj. za okres od 01.02.2016 r. do 30.04.2017 r., przy przyjęciu, że czas pracy powoda przepracowany przez niego w ramach „godzinowych” umów zlecenia był pracą w godzinach ponadwymiarowych świadczoną w oparciu o umowę o pracę łączącą powoda ze stroną pozwaną (...) sp. z o.o., po uprzednim odliczeniu od niego zarówno kwot wypłaconych powodowi na podstawie „godzinowych” umów zlecenia jak i „kwotowej” umowy zlecenia, wynosi 2.681,20 zł brutto (wariant II: tabela strony pozwanej, w aktach osobowych powoda – kolumna 11).

299 Dowód: - wyliczenie przez stronę pozwaną wynagrodzenia powoda za godziny nadliczbowe,

300 w wariancie I (tabela), w aktach osobowych powoda

301 - wyliczenie przez stronę pozwaną wynagrodzenia powoda za godziny nadliczbowe,

302 w wariancie II (tabela), w aktach osobowych powoda

303 W okresie od lutego 2016 r. do kwietnia 2017 r. powód pracował w porze nocnej.

304 Należny mu z tego tytułu dodatek do wynagrodzenia za pracę w porze nocnej, którego strona pozwana nie wypłaciła powodowi i którego wysokości nie kwestionowała, wynosi 1.132,55 zł brutto.

305 Dowód: - grafiki pracy, k. 72-86

306 - przesłuchanie powoda, k. 226v.-227 v. i nagranie k. 228

307 - oświadczenie pełnomocnika strony pozwanej o niekwestionowaniu wysokości wyliczonego

308 przez powoda wynagrodzenia za pracę w porze nocnej, rozprawa z dnia 31.08.2021 r.,

309 k. 226v.

310 Pismem z dnia 04.02.2019 r. powód wezwał stronę pozwaną do zapłaty nieopłaconego dodatku za pracę w godzinach nadliczbowych w kwocie 12.031,77 zł brutto, a także nieopłaconego dodatku do wynagrodzenia za pracę w porze nocnej w kwocie 1.132,55 zł brutto, wraz z należnymi odsetkami, do dnia 11.02.2019 r.

311 Dowód: - przedsądowe wezwanie do zapłaty z dnia 04.02.2019 r., k. 25-27

312 Średnie miesięczne wynagrodzenie za pracę powoda u strony pozwanej, liczone jak ekwiwalent za urlop wypoczynkowy, wynosiło 2.645,57 zł brutto.

313 Dowód: - zaświadczenie o wynagrodzeniu powoda z dnia 02.04.2019 r., w aktach osobowych powoda

314 Sąd zważył:

315 Powództwo, w ocenie Sądu, zasługiwało na uwzględnienie w przeważającej części.

316 W toku niniejszego postępowania powód domagał się ustalenia, iż umowy zlecenia łączące go ze spółką (...) sp. z o.o. w W. w okresie od 22.06.2015 r. do 30.04.2017 r. stanowiły uzupełniającą umowę o pracę zawartą pomiędzy nim a stroną pozwaną (...) sp. z o.o. w W. a także zasądzenia od strony pozwanej nieopłaconego dodatku za pracę w godzinach nadliczbowych oraz nieopłaconego dodatku do wynagrodzenia za pracę w porze nocnej, za okres od 01.02.2016 r. do 30.04.2017 r.

317 Podstawę faktyczną swojego żądania wywodził natomiast z faktu, że zawierając umowę o pracę ze stroną pozwaną, zawarł równocześnie z (...) sp. z o.o.

318 w W. umowy zlecenia, które w rzeczywistości stanowiły uzupełnienie umowy

319 o pracę, w zakresie rozliczenia godzin nadliczbowych.

320 Z uwagi na w/w stanowisko prezentowane przez powoda i zakres żądania pozwu, istotne dla rozstrzygnięcia sprawy było zatem ustalenie, w pierwszej kolejności, jaki charakter miały umowy zlecenia zawierane przez powoda z (...) sp. z o.o. w W..

321 Dokonując ustaleń stanu faktycznego w sprawie Sąd oparł się na dowodach

322 z dokumentów powołanych w treści uzasadnienia, albowiem w toku postępowania żadna ze stron nie kwestionowała ich prawdziwości i wiarygodności, i również Sąd nie znalazł żadnych podstaw do kwestionowania ich prawdziwości oraz wiarygodności.

323 Nadto Sąd oparł się na zeznaniach świadków Ł. G., K. C., M. C., M. K. (2), R. A. i M. R. oraz na dowodzie z przesłuchania powoda.

324 Sąd w całości dał przy tym wiarę zeznaniom świadków Ł. G., K. C., M. C. i M. K. (2) oraz zeznaniom złożonym przez powoda bowiem były one spójne, logicznie uzasadnione, wewnętrznie uporządkowane

325 i wzajemnie ze sobą korespondowały a przy tym znajdowały również potwierdzenie

326 w złożonych do akt sprawy dokumentach. Nadto Sąd zważył, iż w/w świadkowie, tak samo jak powód, pracowali u strony pozwanej podobnie jak i w (...) sp. z o.o.

327 w W. przez co mieli niewątpliwie pełną wiedzę co do faktycznych warunków

328 i organizacji pracy w w/w spółkach.

329 Świadkowie ci, podobnie zresztą jak i sam powód, potwierdzili natomiast, zasady organizacji pracy u strony pozwanej i w (...) sp. z o.o. w W. oraz sposób i okoliczności podpisywania z w/w podmiotami odpowiednio umów o pracę i umów zlecenia a w szczególności, co istotne, fakt, że umowy te były zawierane jednocześnie, w tym samym biurze i za pośrednictwem tego samego przedstawiciela a pracownicy nie mieli wpływu na treść umowy i nie mogli zawrzeć tylko jednej umowy, gdyż dostawali do podpisu komplet dokumentów.

330 Z uwagi na powyższe zeznaniom świadków M. R. i R. A. Sąd dał wiarę jedynie w zakresie w jakim znajdowały one potwierdzenie

331 w złożonych do akt sprawy dokumentach i nie pozostawały sprzeczne z zeznaniami pozostałych słuchanych w sprawie świadków i z zeznaniami powoda.

332 Podstawę prawną roszczenia pozwu o ustalenie stosunku pracy, stanowi art. 189 k.p.c. Przepis ten wprowadza istnienie interesu prawnego jako materialnoprawną podstawę zasadności powództwa o ustalenie stosunku prawnego lub prawa. W ocenie Sądu, powód

333 w sposób jasny i oczywisty przedstawił istnienie swojego interesu prawnego w uzyskaniu pozytywnego rozstrzygnięcia w przedmiocie roszczenia o ustalenie stosunku pracy, skoro jednocześnie domagał się zasądzenia od strony pozwanej dodatku za pracę w godzinach nadliczbowych oraz dodatku do wynagrodzenia za pracę w porze nocnej.

334 Niezależnie jednak od tego wskazać należy, iż w judykaturze od dawna już ukształtowany jest pogląd, zgodnie z którym: „pracownik ma interes prawny na podstawie art. 189 k.p.c. w ustaleniu rzeczywistej treści realizowanego stosunku pracy, nawet jeżeli oparte na tym ustaleniu jego potencjalne roszczenia mogą zaktualizować się dopiero w przyszłości” (vide: wyrok Sądu Najwyższego z dnia 05.12.2002 r., I PKN 629/01, Wokanda 2003/9/24, wyrok Sądu Najwyższego z dnia 23.01.2018 r., II PK 333/16, Lex nr 2453050).

335 Zgodnie z art. 22 § 1 k.p. „przez nawiązanie stosunku pracy pracownik zobowiązuje się do wykonywania pracy określonego rodzaju na rzecz pracodawcy i pod jego kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonym przez pracodawcę, a pracodawca do zatrudnienia pracownika za wynagrodzeniem.” Natomiast przepis art. 22 § 1¹ k.p. stanowi, że zatrudnienie w warunkach określonych w § 1 jest zatrudnieniem na podstawie stosunku pracy, bez względu na nazwę zawartej przez strony umowy.

336 W myśl art. 22 § 1² k.p. „Nie jest dopuszczalne zastąpienie umowy o pracę umową cywilnoprawną przy zachowaniu warunków wykonywania pracy określonych w § 1”.

337 Choć w myśl cywilistycznej zasady wyrażonej w art. 353¹ k.c., o wyborze podstawy prawnej zatrudnienia decydują same zainteresowane strony, to jednak, jak podnosi się

338 w judykaturze, ustalenie, że umowa nazwana umową zlecenia spowodowała w istocie nawiązanie stosunku pracy, służy ochronie osoby, która świadcząc pracę na warunkach umowy o pracę, została pozbawiona pracowniczego statusu na skutek nadużycia ekonomiczno-organizacyjnej przewagi pracodawcy, a nie przełamywaniu zasady pacta sunt servanda (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 03.06.1998 r., w sprawie sygn. akt I PKN 170/98, OSN 1999/11/369).

339 Strona pozwana podnosiła w toku niniejszego postępowania, że skoro powód dobrowolnie i świadomie zawierał umowy zlecenia z (...) sp. z o.o. to nieuzasadnione jest jego żądanie, aby potraktować czynności wykonywane przez niego w obu spółkach, tj. w (...) sp. z o.o. i (...) sp. z o.o. jako jednej umowy

340 o pracę, z tytułu której przysługuje wynagrodzenie za godziny nadliczbowe od pracodawcy – strony pozwanej.

341 Analizą tego typu problemu zajmował się już wielokrotnie Sąd Najwyższy przyjmując stanowisko, że „świadczenie tej samej rodzajowo pracy, co określona w umowie o pracę poza normalnym czasem pracy pracowników, na podstawie kolejnej umowy o pracę lub umów cywilnoprawnych (zlecenia, o dzieło) jest kontynuowaniem stosunku pracy w godzinach nadliczbowych. Zawieranie takich umów stanowi obejście przepisów prawa o czasie pracy, przy czym nie ma tu znaczenia wola pracownika i pracodawcy. Świadczenie tej samej rodzajowo pracy, co określona w umowie o pracę, poza normalnym czasem pracy pracowników na podstawie umów zlecenia jest kontynuowaniem stosunku pracy w godzinach nadliczbowych, nawet gdyby pracownicy - według twierdzeń pracodawcy - nie byli zainteresowani pracą w godzinach nadliczbowych. Zatrudnianie pracowników poza normalnym czasem pracy na podstawie umów cywilnoprawnych przy pracach tego samego rodzaju co objęte stosunkiem pracy, stanowi obejście przepisów o czasie pracy w godzinach nadliczbowych oraz przepisów dotyczących składek na ubezpieczenie społeczne.” (por. uzasadnienie wyroku Sądu Najwyższego z dnia 17.03.2015 r. w sprawie sygn. akt I PK 179/14 oraz uzasadnienie uchwały Sądu Najwyższego z dnia 12.04.1994 r. w sprawie sygn. akt I PZP 13/94, OSNAPiUS Nr 3/1994, poz.39).

342 Odnosząc powyższe do stanu faktycznego sprawy wskazać należy, iż

343 przeprowadzone postępowanie dowodowe wykazało jednoznacznie, że osoby podejmujące zatrudnienie u strony pozwanej jako pracownicy ochrony na podstawie umowy o pracę, zawierały równocześnie z (...) sp. z o.o. umowy zlecenia, lub odwrotnie. Nie były to przy tym jednostkowe przypadki, ale stała, rutynowa praktyka obu w/w podmiotów gospodarczych, gdyż dotyczyło to większości pracowników. Okoliczności zawierania równocześnie dwóch różnych umów (o pracę i zlecenia) nie były zresztą kwestionowane przez żadną ze stron postępowania, a dodatkowo potwierdzone zostały zeznaniami świadków oraz samego powoda. Taka też sytuacja miała miejsce w przypadku powoda, który ze stroną pozwaną miał zawartą umowę o pracę, natomiast z (...) sp. z o.o. umowy zlecenia. Z zeznań świadków zatrudnionych na stanowisku pracownika ochrony jednoznacznie wynika, że podejmując zatrudnienie u strony pozwanej lub w (...) sp. z o.o., do podpisu dostawali plik dokumentów (umowy o pracę, umowy zlecenia), przy czym umowa zlecenia miała być zawierana w celu rozliczenia godzin nadliczbowych wynikających ze stosunku pracy.

344 W związku z powyższym nie sposób było uznać, że zgodnym zamiarem powoda

345 i (...) sp. z o.o. było, faktycznie, zawieranie umów zlecenia. Powód w relacjach ze spółkami z grupy (...) zajmował pozycję bez wątpienia słabszą, zależało mu niewątpliwie na posiadaniu źródła dochodów - i godził się na przedstawione warunki, zaś spółki wykorzystywały w relacjach z powodem swą przewagę ekonomiczno-organizacyjną. Zeznania świadków oraz powoda jednoznacznie potwierdzają, że obie umowy zostały im przedstawione do podpisania równocześnie przez tą samą osobę i w tym samym biurze, przy czym nie było możliwości zawarcia tylko jednej umowy.

346 W ocenie Sądu w niniejszej sprawie, biorąc pod uwagę charakter prawny umów łączących powoda ze stroną pozwaną i z (...) sp. z o.o., nie można nadać decydującego znaczenia tylko samej treści tych umów czy też ich nazwom i tak ukształtowanej „woli” stron. Jak wskazał Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 05.05.2010 r.,

347 w sprawie sygn. akt I PK 8/10, w świetle art. 22 §1¹ k.p. oceny charakteru umowy należy dokonywać nie tylko na podstawie jej postanowień, które mogą mieć na celu stworzenie pozoru innej umowy, ale nade wszystko na podstawie faktycznych warunków wykonywania umowy. Zatrudnienie w ramach stosunku pracy winno spełniać następujące cechy: odpłatności, osobistego świadczenia pracy, ciągłości pracy, świadczenia pracy w sposób podporządkowany pod kierownictwem, w miejscu i czasie pracy wyznaczonym przez pracodawcę.

348 Z przeprowadzonych w sprawie ustaleń faktycznych wynika, że praca wykonywana przez powoda w okresie spornym w ramach umowy zlecenia zawartej z S. Polska sp.

349 z o.o., niczym nie różniła się od pracy jaką wykonywał w ramach stosunku pracy na rzecz strony pozwanej. Wszyscy pracownicy wykonywali pracę według jednego grafiku ustalanego przez K. M., w którym nie było rozróżnienia na umowę o pracę i umowę zlecenie, a który obejmował wszystkie służby w danym miesiącu, w związku z czym pracownicy nie wiedzieli także kiedy wykonują pracę w ramach umowy o pracę a kiedy

350 w ramach umowy zlecenia. Co ważne powód, podobnie jak i inni pracownicy, podpisywał jedną listę obecności, która nie była przypisana do konkretnej spółki. W wykonywanej przez niego pracy nie było żadnych różnic pomiędzy pracą na umowę o pracę a umowę zlecenia. Cały czas wykonywał te same czynności, pod kierownictwem tych samych osób, a przełożeni

351 w kontakcie z nim posługiwali się tymi samymi adresami mailowymi. Powód pracował także

352 na tym samym obiekcie (...) w B.. Co równie istotne nikt nie informował pracowników, kiedy świadczą pracę na podstawie umowę o pracę, a kiedy na podstawie umowy zlecenia, przez co nie było możliwe rozgraniczenie tych dwóch stosunków prawnych. Pracownicy strony pozwanej oraz (...) sp. z o.o. mieli jednakowe umundurowanie, więc na tej podstawie także nie można było rozróżnić kiedy pracują dla określonej spółki. Powód, podobnie jak i inni pracownicy, posiadał natomiast dwie legitymacje (po jednej od każdej ze spółek), jednak nosił je przy sobie jednocześnie przy wykonywaniu czynności, w związku z czym także ta okoliczność wskazuje na jedność czynności realizowanych przez niego w ramach zawartych umów.

353 Okoliczność braku jakiegokolwiek rozróżnienia w świadczeniu pracy na rzecz konkretnej spółki i wręcz fizycznej niemożliwości takiego rozróżnienia zgodnie potwierdzają wszyscy świadkowie.

354 W rezultacie powyższego analiza ustalonego stanu faktycznego prowadzi, w ocenie Sądu, do jednoznacznego wniosku, że umowy zlecenia - w tym wypadku zawarte konkretnie przez powoda z (...) sp. z o.o. - wyczerpywały wszystkie elementy pracowniczego stosunku zatrudnienia.

355 Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że zawieranie z powodem przez (...) sp. z o.o. umów zlecenia miało w rzeczywistości na celu obejście przepisów prawa pracy dotyczących obowiązku wypłacania powodowi przez jego pracodawcę – stronę pozwaną, pełnego wynagrodzenia za godziny nadliczbowe w postaci stosownych dodatków za pracę w godzinach nadliczbowych oraz w porze nocnej. Umowy zlecenia zawierane

356 z (...) sp. z o.o. miały bowiem na celu tylko i wyłącznie rozliczenie wszystkich przepracowanych przez powoda godzin pracy w danym miesiącu według określonej stawki podstawowego wynagrodzenia bez uwzględniania stosownych dodatków.

357 W rozpoznawanej sprawie mamy więc do czynienia ze zjawiskiem tzw. „nadużycia osobowości prawnej” spółek kapitałowych (inaczej zwanej „przebijaniem welonu korporacyjnego”). Zjawisko to było już przedmiotem rozważań Sądu Najwyższego.

358 W wyroku z dnia 17.03.2015 r., w sprawie sygn. akt I PK 179/14, wydanym - co istotne -

359 w sprawie o bardzo zbliżonym stanie faktycznym do stanu faktycznego niniejszej sprawy, Sąd Najwyższy wyjaśnił, iż jako przykład typowego nadużycia formy (instytucji) prawnej spółki wymienia się „pomieszanie sfer”, które może być rzeczowe (dotyczyć sfery majątkowej spółki i wspólnika, kiedy nie wiadomo do jakiego majątku wspólnika, czy spółki dominującej/zależnej należy określony przedmiot lub masa majątkowa) lub podmiotowe

360 (tj. dotyczyć sposobu prowadzonej przez spółkę działalności oraz relacji zachodzących w jej strukturach wewnętrznych i występowania w stosunkach zewnętrznych). Sąd Najwyższy wskazał, że istota omawianej instytucji (zwanej także „pomijaniem prawnej odrębności osób prawnych”) na gruncie prawa pracy polega na tym, że rzeczywisty „właściciel” zakładu pracy doprowadza swoim działaniem (przekształcając odpowiednio struktury organizacyjne) do formalnego związania pracownika stosunkiem umownym z podmiotem od siebie uzależnionym i pozbawionym uprawnień właścicielskich, co może prowadzić do obejścia przepisów prawa pracy i uniknięcia zobowiązań wobec pracowników. Jednocześnie Sąd Najwyższy zauważył, iż w aktualnym stanie prawnym nie są przewidziane żadne szczególne konstrukcje prawne przeciwdziałające nadużywaniu podmiotowości prawnej i pozwalające na pomijanie prawnej odrębności osób prawnych.

361 Tej samej problematyki dotyczył także wyrok Sądu Najwyższego z dnia 05.11.2013 r.,

362 w sprawie sygn. akt II PK 50/13 (OSNP 2014r., nr 9, poz.129), w którym Sąd Najwyższy podniósł, iż w razie stwierdzenia w danej sprawie instytucji nadużycia osobowości prawnej, można przypisać jednemu z podmiotów grupy kapitałowej zadania pracodawcy. Sąd Najwyższy wskazał nadto, iż rozłożenie kwestii zapłaty wynagrodzenia na dwa podmioty nie zmienia faktu, że zawsze chodzi o jeden stosunek pracy.

363 Biorąc pod uwagę powyższe poglądy judykatury, Sąd uznał, iż w rozpoznawanej sprawie mamy do czynienia z identyczną sytuacją (z „przebijaniem welonu korporacyjnego”), bowiem umowy zlecenia zawierane przez powoda z (...) sp. z o.o. będącą spółką powiązaną ze stroną pozwaną, stanowiły w istocie realizację stosunku podstawowego, jakim był stosunek pracy łączący powoda ze stroną pozwaną.

364 Nie można tracić z pola widzenia także tego, że obie spółki tj. strona pozwana

365 i (...) sp. z o.o. mają taką samą siedzibę oraz skład osobowy zarządu. Taki sam jest również ich główny przedmiot działalności - działalność ochroniarska, z wyłączeniem obsługi systemów bezpieczeństwa, i co istotne spółka (...) sp. z o.o. jest jedynym wspólnikiem w pozwanej spółce (...) sp. z o.o. i posiada 100% udziałów w jej kapitale zakładowym.

366 W świetle powyższego, zdaniem Sądu, uzasadniona jest argumentacja powoda, że praca wykonywana przez niego w ramach umów zlecenia zawieranych z (...) sp. z o.o., w istocie stanowiła realizację podstawowego stosunku prawnego łączącego go ze stroną pozwaną, tj. była to kontynuacja stosunku pracy ze stroną pozwaną.

367 Tym samym umowy zlecenia zawarte przez powoda z (...) sp. z o.o. stanowiły uzupełniającą umowę o pracę, która łączyła powoda ze stroną pozwaną.

368 Jak wskazał Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 08.07.2015 r., w sprawie sygn. akt II PK 282/14, czynności formalnie wykonywane na rzecz innego niż pracodawca podmiotu są wykonywaniem pracy na rzecz tego pracodawcy, bowiem art. 22 k.p. obejmuje także sytuację, w której praca odpowiadająca cechom stosunku pracy została objęta formalnie umową wiążącą jej wykonawcę z innym podmiotem niż pracodawca, na którego rzecz praca ta faktycznie była wykonywana. Także w wyroku z dnia 03.06.2008 r., w sprawie sygn. akt

369 I PK 311/07, (OSNP 2009 nr 19-20, poz. 258) Sąd Najwyższy dostrzegł możliwość uznania obowiązków rzekomo wykonywanych na rzecz dwóch podmiotów, jako obowiązków wykonywanych w ramach jednego stosunku pracy.

370 Należy podkreślić, że powód wykonywał swoją pracę dla „zleceniodawcy” w tym samym miejscu, gdzie wykonywał umowę o pracę (na obiekcie firmy (...)), a także

371 w tym samym ubraniu służbowym. Przełożonymi powoda były cały czas te same osoby. Nadto nie sposób oddzielić czasu pracy poświęcanego przez powoda na realizację umowy

372 o pracę i na wykonywanie obowiązków z tytułu umów zlecenia.

373 Tym samym umowy zlecenia zawarte przez powoda z (...) sp. z o.o. stanowiły uzupełniającą umowę o pracę, która łączyła powoda z (...) sp. z o.o.

374 W tym miejscu - z ostrożności procesowej - wskazać należy, że zgodnie ze stanowiskiem Sądu Najwyższego zawartym w powołanym już powyżej wyroku z dnia 08.07.2015 r. w sprawie sygn. akt II PK 282/14, nie można postawić zasadnego zarzutu, iż Spółka, z którą powoda łączyły dodatkowo umowy zlecenia (czyli (...) Sp. z o.o.) została w niniejszym procesie pozbawiona możności obrony swych praw. Dokładnie tę problematykę poruszył w przywołanym wyroku Sąd Najwyższy, wskazując, iż stroną jest jedynie osoba uczestnicząca w procesie w tym charakterze, a nie osoba, która może lub ewentualnie powinna być stroną. Nie istnieje bowiem status strony w ujęciu abstrakcyjnym. Zatem nie można mówić o pozbawieniu możności obrony swych praw strony, której brak.

375 Dodatkowo zaś wskazać należy, iż na wniosek strony pozwanej, Sąd na podstawie art. 84 k.p.c. zawiadomił o toczącym się postępowaniu (...) Sp. z o.o., która mimo doręczenia jej także odpisu odpowiedzi na pozew, nie zgłosiła swojego udziału w sprawie

376 i przystąpienia do strony pozwanej w charakterze interwenienta ubocznego.

377 Mając powyższe na względzie Sąd orzekł jak w punkcie I wyroku i ustalił, że umowy zlecenia łączące powoda ze spółką (...) sp. z o.o. w W. w okresie od dnia 22.06.2015 r. do dnia 30.04.2017 r. stanowiły uzupełniającą umowę o pracę zawartą pomiędzy powodem a stroną pozwaną (...) sp. z o.o. w W..

378 W niniejszej sprawie w zasadzie bezsporne było przy tym to, że powód pracował ponad ustawowe normy czasu pracy. Wynika to zresztą nie tylko z zeznań świadków oraz powoda, ale przede wszystkim z załączonych do akt sprawy grafików pracy. Poza tym strona pozwana w zasadzie nie przeczyła temu, że czas pracy powoda przekraczał obowiązujące go normy kodeksowe. Zarzucała jednak, że w ramach stosunku pracy jego czas pracy miał być zgodny z przepisami, a to co robił poza tym czasem, miało wynikać z umów zlecenia

379 z (...) sp. z o.o., przez co pozostałe dodatkowe godziny nie stanowiły nadgodzin. Okoliczności te w świetle przeprowadzonych rozważań nie znajdują jednak żadnego prawnego uzasadnienia. Za dodatkowo przepracowane godziny powód nie otrzymywał wynagrodzenia za godziny nadliczbowe od strony pozwanej, jako swojego pracodawcy, lecz godziny te były rozliczane w ramach umów zlecenia tzw. „godzinowych”, jakie powód miał zawarte z (...) sp. z o.o. Okoliczności te potwierdzają zgodnie zeznania praktycznie wszystkich świadków. Z ustaleń poczynionych w toku postępowania wynika, że w ramach umów zlecenia powód otrzymywał od (...) sp. z o.o. rozliczenie godzinowe za każdą przepracowaną godzinę, według określonej w umowie stawki. Ponadto powód otrzymywał od (...) sp. z o.o. pewną dodatkową kwotę oznaczaną

380 w rozliczeniach jako (...). Z przeprowadzonych w sprawie ustaleń faktycznych wynika jednak, że stanowiła ona premię uzależnioną tak naprawdę od indywidualnej decyzji pracodawcy, będącą swego rodzaju nagrodą. Zatem dodatkowe kwoty wypłacane powodowi, oznaczone w rozliczeniach jako (...), nie mogą zostać zakwalifikowane jako kodeksowe dodatki za pracę w godzinach nadliczbowych oraz w porze nocnej, czego domagała się pozwana. Stanowiły one rodzaj nagrody, a więc świadczenia uznaniowego, uzależnionego od woli osoby decyzyjnej. Wypłacane powodowi wynagrodzenie z tytułu umowy zlecenia „kwotowej” oznaczone jako (...) nie odpowiada także wysokości należnego mu dodatku

381 z tytułu godzin nadliczbowych oraz pracy w porze nocnej. Należy również uwzględnić fakt, że pracownicy tak naprawdę nigdy nie wiedzieli, jaką sumę otrzymają z tytułu umowy zlecenia „kwotowej” (...) za dany miesiąc pracy.

382 Skoro zatem wynagrodzenie z tytułu umowy zlecenia „kwotowej” było

383 w rzeczywistości premią uznaniową dla powoda, to nie stanowiło ono stałego składnika wynagrodzenia powoda i nie ma ono charakteru roszczeniowego dla powoda (zgodnie

384 z ugruntowanym już orzecznictwem sądów). W tej sytuacji Sąd uznał za uzasadnione twierdzenie powoda, że od wynagrodzenia należnego mu za godziny nadliczbowe nie powinno odliczać się należności wypłaconych mu z umowy zlecenia „kwotowej” oznaczonych w rozliczeniach jako (...), gdyż w rzeczywistości stanowiły one premie uznaniowe, niebędące stałym składnikiem jego wynagrodzenia i niemające charakteru roszczeniowego.

385 Bezsporne było, że - od obu spółek - powód otrzymał podstawowe wynagrodzenie za wszystkie przepracowane godziny pracy. Niemniej jednak poprzez zastosowanie konstrukcji dwóch umów z dwoma różnymi podmiotami, strona pozwana nie wypłacała powodowi za dodatkowe godziny pracy stosownych dodatków określonych w przepisach art. 151¹ § 1 k.p.

386 i art. 151⁸ § 1 k.p.

387 Dlatego też, uwzględniając roszczenie Sąd w punkcie II ppkt 1) wyroku na podstawie art. 80 k.p. w zw. z art. 151¹ k.p. zasądził na rzecz powoda dochodzoną przez niego kwotę dodatku za godziny nadliczbowe za okres od 01.02.2016 r. do 30.04.2017 r., wyliczoną hipotetycznie przez stronę pozwaną tj. kwotę 12.187,45 zł brutto.

388 Wprawdzie ze złożonego przez stronę pozwaną wyliczenia hipotetycznego wynika, iż należna powodowi za w/w okres kwota wynosi łącznie 12.450,47 zł brutto, jednak powód – jak podał w piśmie procesowym z dnia 12.11.2019 r. - domagał się zasądzenia kwoty niższej (o 263,02 zł) tj. kwoty 12.187,45 zł z uwagi na przedawnienie roszczenia co do w/w kwoty 263,02 zł.

389 Jednocześnie w punkcie II ppkt 2) wyroku, Sąd podstawie art. 80 k.p. w zw. z art. 151⁸k.p. zasądził na rzecz powoda od strony pozwanej kwotę 1.132,55 zł brutto, tytułem dodatku za pracę w porze nocnej, za okres od lutego 2016 r. do kwietnia 2017 r.

390 W ramach przepracowanych godzin, rozliczanych w oparciu o umowę zlecenia, powód nie otrzymywał przysługujących mu kodeksowych dodatków za pracę, w tym również nie otrzymał pełnego dodatku za pracę w porze nocnej. Bezsporne też było, że taką pracę wykonywał, gdyż świadczył ją na obiekcie (...) na dwie zmiany: poranną i nocną, co było odnotowywane w grafiku odpowiednio poprzez cyfry „1”, „2”, A i (...). Powód oparł swoje wyliczenia na grafikach przesłanych mu przez pracodawcę, obejmujących jego pracę

391 w obu spółkach, a pozwany wyliczeń tych nie zakwestionował.

392 O odsetkach ustawowych Sąd orzekł na podstawie art. 481 k.c. w zw. z art. 300 k.p.

393 Z informacji o warunkach zatrudnienia powoda wynika, że termin wypłaty wynagrodzenia za pracę przypadał do 10-go dnia każdego kolejnego miesiąca kalendarzowego oraz że powoda obowiązuje okres rozliczeniowy wynoszący 3 miesiące. Stąd też wynikają okresy odsetkowe od zasądzonych roszczeń.

394 W punkcie III wyroku Sąd oddalił natomiast roszczenie powoda w zakresie części roszczenia odsetkowego.

395 Powód żądał odsetek od kwoty 3.364,72 zł od dnia 11.01.2017 r. do dnia doręczenia pozwanej pisma z dnia 12.11.2019 r., czyli do dnia 02.12.2019 r. Odsetek od kwoty wyższej

396 z powodu rozszerzenia tym pismem powództwa (kwota 3.364,74 zł) żądał od tego samego dnia, tj. od 02.12.2019 r. Sąd zasądził zatem te odsetki od kwoty 3.364,74 zł od dnia kolejnego – 03.12.2019 r. do dnia zapłaty, tak, by nie przyznać powodowi dwukrotnie odsetek ustawowych za ten sam dzień.

397 Powód żądał odsetek od kwoty 2.757,52 zł od dnia 11.04.2017 r. do dnia doręczenia pozwanej pisma z dnia 12.11.2019 r., czyli do dnia 02.12.2019 r. Odsetek od kwoty wyższej

398 z powodu rozszerzenia tym pismem powództwa (kwota 2.981,84 zł) żądał od tego samego dnia, tj. od 02.12.2019 r. Sąd zasądził zatem te odsetki od kwoty 2.981,84 zł od dnia kolejnego – 03.12.2019 r. do dnia zapłaty, tak, by nie przyznać powodowi dwukrotnie odsetek ustawowych za ten sam dzień.

399 Powód żądał odsetek od kwoty 278,46 zł od dnia 11.05.2017 r. do dnia doręczenia pozwanej pisma z dnia 12.11.2019 r., czyli do dnia 02.12.2019 r. Odsetek od kwoty wyższej

400 z powodu rozszerzenia tym pismem powództwa (kwota 333,54 zł) żądał od tego samego dnia, tj. od 02.12.2019 r. Sąd zasądził zatem te odsetki od kwoty 333,54 zł od dnia kolejnego – 03.12.2019 r. do dnia zapłaty, tak, by nie przyznać powodowi dwukrotnie odsetek ustawowych za ten sam dzień.

401 W punkcie IV wyroku, Sąd orzekł o kosztach zastępstwa procesowego na podstawie art. 98 § 1 k.p.c., zgodnie z którym strona przegrywająca sprawę zobowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony (koszty procesu) mając na uwadze, że powództwo zostało uwzględnione niemal

402 w całości, co uzasadniało uznanie strony pozwanej za stronę, która proces w całości przegrała.

403 W niniejszej sprawie na koszty procesu poniesione przez powoda złożyły się koszty wynagrodzenia jego pełnomocnika procesowego w stawce 2.880 zł, ustalonej zgodnie

404 z przepisem § 9 ust. 1 pkt 1 i § 2 pkt 5 w zw. z § 9 ust.1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22.10.2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie /180 zł – żądanie ustalenia i 2.700 zł – żądanie zasądzenia dodatków do wynagrodzenia/.

405 Rozstrzygnięcie zawarte w punkcie V wyroku Sąd oparł na treści art. 113 ust. 1 ustawy z dnia 28.07.2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, zgodnie

406 z którym kosztami sądowymi, których strona nie miała obowiązku uiścić lub których nie miał obowiązku uiścić kurator lub prokurator, Sąd w orzeczeniu kończącym sprawę w danej instancji obciąży przeciwnika, jeżeli istnieją do tego podstawy, przy odpowiednim zastosowaniu zasad obowiązujących przy zwrocie kosztów procesu. Sąd nakazał zatem stronie pozwanej uiścić na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego dla Wrocławia – Śródmieścia we Wrocławiu kwotę 2.279 zł tytułem opłaty sądowej od pozwu, od uiszczenia której powód był zwolniony na podstawie ustawy.

407 O rygorze natychmiastowej wykonalności do wysokości jednomiesięcznego wynagrodzenia powoda Sąd orzekł obligatoryjnie w punkcie VI wyroku na podstawie art. 477² §1 k.p.c.