Uzasadnienie orzeczenia Sądu Rejonowego dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie z dnia 19 maja 2025 r., VIII P 406/22

uzasadnienie orzeczenia Sądu Rejonowego dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie z dnia 19 maja 2025 r., VIII P 406/22

Tekst

1 Sygn. akt VIII P 406/22

Uzasadnienie

2 wyroku z dnia 14 marca 2025 roku

3 W pozwie z dnia 16 września 2022 roku, skierowanym przeciwko (...) sp. z o.o. z siedzibą w (...) (dalej: (...) lub „pozwany”), powódka (...), reprezentowana przez pełnomocnika w osobie adwokata, wniosła o przywrócenie jej do pracy w pozwanej spółce na warunkach określonych w umowie o pracę nr (...) z dnia 29 czerwca 2018 roku, a w przypadku uznania, że przywrócenie do pracy jest niecelowe lub niemożliwe, zasądzenie odszkodowania w wysokości 25.560 złotych. Powódka wniosła również o przywrócenie jej terminu do wniesienia pozwu oraz o zasądzenie na jej rzecz kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych (pozew k. 4-5).

4 W odpowiedzi na pozew pozwany (...), reprezentowany przez pełnomocnika w osobie radcy prawnego, wniósł o odrzucenie pozwu z uwagi na niezasadne przywrócenie powódce terminu do wniesienia odwołania, a w przypadku nieuwzględnienia żądania odrzucenia pozwu, o oddalenie powództwa w całości. Wniósł nadto o zasądzenie na jego rzecz od powódki kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych (odpowiedź na pozew k. 30-40).

5 W piśmie z dnia 10 sierpnia 2023 roku powódka rozszerzyła powództwo w zakresie roszczenia ewentualnego, wnosząc o zasądzenie z tego tytułu sumy 27.720 złotych (pismo k. 81-82).

6 Do zamknięcia rozprawy strony pozostawały przy stanowiskach wyrażonych w ww. pismach procesowych.

7 Sąd Rejonowy – Sąd Pracy ustalił, co następuje.

8 (...) była od dnia 1czerwca 2017 roku zatrudniona w (...), przy czym od dnia 1 lipca 2018 roku na podstawie umowy o pracę na czas nieokreślony, w pełnym wymiarze czasu pracy, na stanowisku Manager Działu (...). W wykonywaniu swoich obowiązków pracowniczych podlegała nadzorowi ze strony (...) i (...).

9 Do podstawowych obowiązków (...) należało budowanie sieci partnerskiej dla pracodawcy w serwisie YouTube, pozyskiwanie nowych twórców, utrzymywanie z nimi stosunków oraz monetyzowanie ich kanałów.

10 Średnie miesięczne wynagrodzenie (...), liczone jak ekwiwalent za urlop wypoczynkowy, wynosiło 9.240 złotych brutto miesięcznie.

11 (...) w roku 2020 roku przeprowadziła się na stałe do Irlandii, o czym powiadomiła pracodawcę, przy czym w tym okresie zatrudnienia u pozwanego począwszy od 13 marca 2020 roku łącznie przez 779 dni nie świadczyła pracy, w tym przez 4 dni przebywała na urlopie wychowawczym, przez 364 dni przebywała na urlopie macierzyńskim, natomiast na okres 411 dni legitymowała się zaświadczeniami o niezdolności do pracy z powodu choroby. Po przeprowadzce do Irlandii (...) nie świadczyła pracy na rzecz (...) w Polsce, zaś jedynym sposobem realizacji obowiązków pracowniczych wynikających z łączącej ją z umowy o pracę była działalność zdalna.

12 /umowy o pracę k. B/1 i B/6 akt osobowych, zaświadczenie o wynagrodzeniu k. 48, statystyki absencji k. 49, zeznania reprezentanta pozwanego k. 162v, nagranie k. 163, transkrypcja k. 180, świadectwo pracy k. C/2.1 akt osobowych/

13 W roku 2020 w strukturach (...) zaszły zmiany. Doszło do likwidacji sieci partnerskiej, za którą (...) była odpowiedzialna, a także innych działów. Reorganizacja (...) doprowadziła do znaczącego ograniczenia zakresu działalności spółki, która stała się spółką małą, niezatrudniającą pracowników i nieposiadającą stacjonarnych biur, a jedynie wirtualną siedzibę. O zaistniałych zmianach (...) wiedziała, gdyż została poinformowana o tym przez byłych współpracowników, a informacje te potwierdził jej przełożony w rozmowie telefonicznej.

14 /materiały prasowe k. 104-105, k. 106-107; zeznania reprezentanta pozwanego k. 162v, nagranie k. 163, transkrypcja k. 181v, zeznania powódki k. 138-139, nagranie k. 141/

15 Dnia 25 marca 2022 roku lekarz (...) wystawił zaświadczenie o niezdolności do pracy (...) z powodu choroby w dniach 25 marca-22 kwietnia 2022 roku.

16 /zwolnienie lekarskie k. 11, tłumaczenie przysięgłe k. 126/

17 W piśmie datowanym na dzień 25 kwietnia 2022 roku, które zostało wprowadzone do komunikatora elektronicznego tak, że (...) miała możliwość się z nim zapoznać dnia 26 kwietnia 2022 roku o godzinie 08:54, (...) złożył (...) oświadczenie o wypowiedzeniu umowy o pracę zawartej na czas nieokreślony z przyczyn niedotyczących pracownika, przy zachowaniu 3-miesięcznego okresu wypowiedzenia, ze skutkiem na dzień 31 lipca 2022 roku. Jako przyczyna wypowiedzenia została wskazana likwidacja stanowiska pracy w związku z reorganizacją i zmianami właściwościowymi po stronie pracodawcy. Dział, którym kierowała (...) był w całości ukierunkowany na obsłudze relacji pomiędzy spółką (...) i partnerami w Polsce, a w związku z tym, że spółka (...) przestała być wspólnikiem pozwanego i zakończyła współpracę z partnerami w Polsce, dział którym kierowała (...) przestał być potrzebny. Nie wskazano kryteriów doboru do zwolnienia z uwagi na unikatowy charakter stanowiska (...) w strukturze spółki. W piśmie zostało zawarte pouczenie o przysługującym prawie do odwołania się do sądu pracy. Pismo zostało opatrzone kwalifikowanym elektronicznym podpisem (...) - osoby uprawnionej do złożenia oświadczenia woli o wypowiedzeniu umowy o pracę w imieniu pracodawcy.

18 /wypowiedzenie umowy o pracę k. 9; wydruk z KRS dot. pozwanego k. 53-63; raport z podpisania dokumentu elektronicznego k. 65/

19 Dnia 26 kwietnia 2022 roku, mailem wysłanym o godzinie 10:29 (godzinie 09:29 czasu irlandzkiego), (...) poinformowała pracodawcę o przedłużeniu na kolejne 4 tygodnie zwolnienia lekarskiego, na którym przebywała. Poinformowała ponadto, że miała trudności przy próbach wcześniejszego umówienia się do kliniki celem uzyskania zwolnienia lekarskiego. Zaświadczeniem datowanym na dzień 26 kwietnia 2022 roku lekarz (...) stwierdził niezdolność do pracy (...) z powodu choroby w dniach 23 kwietnia-20 maja 2022 roku.

20 Dnia 28 kwietnia 2022 roku (...), w mailu wysłanym o godzinie 08:20, przesłała pracodawcy skan ww. zwolnienia lekarskiego datowanego na dzień 26 kwietnia 2022 roku.

21 /zwolnienie lekarskie k. 12, tłumaczenie przysięgłe k. 124, wydruki korespondencji mailowej k. 10, k. 67/

22 Adres mailowy, z którego wysłane zostało pismo zawierające oświadczenie o wypowiedzeniu (...) umowy o pracę należy do (...), który w okresie zatrudnienia (...) w (...) pełnił rolę jej przełożonego. (...) w tym okresie wielokrotnie kontaktowała się z (...), który posługiwał się na stałe tym samym adresem mailowym ((...)). Na ten sam adres poczty elektronicznej (...) wysłała maila dnia 26 kwietnia 2022 roku, w którym informowała o przedłużeniu zwolnienia lekarskiego oraz maila wysłanego dnia 28 kwietnia 2022 roku, do którego załączyła skan zwolnienia lekarskiego.

23 Adres poczty elektronicznej (...), na który zostało wysłane pismo zawierające oświadczenie o wypowiedzeniu umowy o pracę był używany przez nią jako adres, z którego kontaktowała się z przełożonymi w ww. okresie zatrudnienia. Nie występowały problemy i trudności komunikacyjne ze strony (...), na wiadomości mailowe powódka otrzymywała odpowiedzi w właściwym czasie. Analogicznie kształtowała się sytuacja z komunikacją pracodawcy z (...), jako że odpisywała ona na maile i nie zgłaszała, aby jakiekolwiek wiadomości mailowe do niej nie docierały.

24 /wydruki korespondencji mailowej k. 52, k. 67, k. 108-111, k. 112-113, tłumaczenie przysięgłe k. 146-147, zeznania reprezentanta pozwanego k. 162v, nagranie k. 163, transkrypcja k. 181/

25 Dnia 9 września 2022 roku, mailem wysłanym o godzinie 15:54, pracodawca przesłał (...) skany dokumentacji pracowniczej.

26 /wydruk korespondencji mailowej k. 13/

27 Ustaleń stanu faktycznego Sąd Rejonowy – Sąd Pracy dokonał w pierwszej kolejności w oparciu o zaliczone w poczet materiału dowodowego, znajdujące się w aktach sprawy, a także aktach osobowych dokumenty i wydruki. Podkreślenia wymaga, że strony postępowania ich nie kwestionowały, w każdym razie jako powstałych i wprowadzonych do obrotu prawnego lub obiegu korespondencyjnego o zawartej w nich treści.

28 W zakresie dowodów z dokumentów i wydruków zgromadzonych w aktach sprawy Sąd Rejonowy – Sąd Pracy nie dał wiary jedynie wydrukom przedłożonym przez powódkę (k. 83-85), gdyż przeciwstawione tymże dowodom wydruki korespondencji mailowej przedłożone przez pozwanego jednoznacznie wskazały na to, że powódka ww. wydruki przywołała w nieprawdziwym kontekście i opisała je jako zgoła inne niż w rzeczywistości były. Powódka określiła je jako wiadomości sms wymieniane z pozwanym pochodzące z roku 2022, natomiast w rzeczywistości były to wydruki wiadomości mailowych z roku 2020 (k. 108-109). Należy przy tym zauważyć, że powyższa manipulacja była celowa, gdyż wydruki zostały sformatowane w ten sposób, żeby nie dało się określić danych dotyczących godziny, dnia i rodzaju komunikatora, z którego zostały wysłane.

29 Odnosząc się do zeznań reprezentanta strony pozwanej (...) (k. 162v oraz transkrypcja k. 180-183), Sąd Rejonowy – Sąd Pracy dał im wiarę w całości. Zeznania te cechowały się spójnością, a ich treść była zgodna z pozostałych zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym. Powódka ponadto nie przedstawiła żadnych wiarygodnych dowodów, które można byłoby uznać za skuteczną opozycję wobec twierdzeń przedstawionych w zeznaniach reprezentanta pozwanego.

30 Zeznania powódki (...) (k. 138-139v, nagranie k. 141) uwzględniono jedynie w zakresie, w którym odnosiła się do faktów niespornych, przykładowo w zakresie, w którym powódka zeznawała o swoich problemach zdrowotnych oraz o sposobie dowiedzenia się o zaistniałej w strukturach pozwanego restrukturyzacji. W dużej mierze uznać je należało za niewiarygodne, nie tylko ze względu na ich częściową sprzeczność z zeznaniami reprezentanta pozwanego, ale głownie ze względu na to, że ich treść nie tworzyła spójnej i logicznej całości, także w kontekście dowodów z dokumentów i wydruków. W szczególności, Sąd Rejonowy – Sąd Pracy nie dał wiary zeznaniom powódki w części, w której twierdziła ona, że nie otrzymała wiadomości mailowej zawierającej pismo z wypowiedzeniem umowy o pracę, co za tym idzie, że nie mogła się z nim zapoznać. Jeżeli faktycznie powódka miała już wcześniej problem z „wiadomościami trafiającymi do spamu”, jak w czasie zeznań twierdziła, to tym bardziej powinna na bieżąco monitorować, czy coś ważnego w tymże spamie się znajduje i uprzedzać pracodawcę, że w związku z takimi problemami prosi o przesyłanie informacji w odmienny sposób. Tego powódka nie zrobiła. Powódka niewątpliwie jest osobą obeznaną w zakresie korzystania z nowoczesnych technologii, tym samym trudno dać wiarę temu, że nie jest w stanie prawidłowo zarządzać swoją pocztą elektroniczną. Jako osoba funkcjonująca zawodowo w dużej części w przestrzeni wirtualnej, powinna mieć świadomość, jak ważne jest śledzenie korespondencji mailowej od pracodawcy, zwłaszcza, że był to, jak wykazało postępowanie dowodowe, główny sposób wymiany informacji między stronami. Sprzeczne z twierdzeniami powódki o częstym trafianiu wysyłanych do niej pocztą elektroniczną wiadomości do spamu były zeznania reprezentanta pozwanego, którym Sąd Rejonowy – Sąd Pracy dał wiarę, gdyż w wysokim stopniu korespondowały one z tym, co można uznać za najbardziej prawdopodobny przebieg zdarzeń. Ponadto powódka w niniejszej sprawie uciekła się do zabiegów, które w znaczącym stopniu obniżyły jej wiarygodność, w tym wskazanie korespondencji mailowej z pozwanym pochodzącej z roku 2020 jako korespondencji sms z zupełnie innego przedziału czasowego, tj. roku 2022, przy czym nie był to przypadek, ale celowe działanie, jak zostało już wskazane powyżej. Takie zabiegi, choć nie mają bezpośrednio związku z treścią zeznań, muszą jednak rzutować na całokształt oceny prawdomówności i stanowią jeden z elementów, które mogą ją tworzyć bądź podważać. W świetle poczynionych ustaleń i opisywanego stopnia wartości dowodowej zeznań powódki stwierdzić należy, iż nie jest działem przypadku, że powódka w tak krótkim czasie od pojawienia się na jej poczcie mailowej wypowiedzenia umowy o pracę wysłała swoją wiadomość mailową do pracodawcy. Z przywołanych powyżej wszystkich względów Sąd Rejonowy – Sąd Pracy odmówił w części wiarygodności zeznaniom powódki.

31 Na rozprawie w dniu 21 marca 2024 roku pominięto na podstawie art. 235 ( 2 )§ 1 pkt 2 i 6 k.p.c. dowody z zeznań wnioskowanych przez pozwanego świadków (...) i (...) (k. 139v). Decyzja ta nie spotkała się z dezaprobatą profesjonalnie reprezentowanych stron, które w związku z nią nie zgłosiły stosowych zastrzeżeń do protokołu rozprawy.

32 Sąd Rejonowy – Sąd Pracy zważył, co następuje.

33 Powództwo nie jest zasadne i nie zasługuje na uwzględnienie.

34 Stosownie do art. 45 § 1 k.p., w razie ustalenia, że wypowiedzenie umowy o pracę zawartej na czas określony lub umowy o pracę zawartej na czas nieokreślony jest nieuzasadnione lub narusza przepisy o wypowiadaniu umów o pracę, sąd pracy - stosownie do żądania pracownika - orzeka o bezskuteczności wypowiedzenia, a jeżeli umowa uległa już rozwiązaniu - o przywróceniu pracownika do pracy na poprzednich warunkach albo o odszkodowaniu.

35 W myśl art. 264 § 1 k.p., odwołanie od wypowiedzenia umowy o pracę wnosi się do sądu pracy w ciągu 21 dni od dnia doręczenia pisma wypowiadającego umowę o pracę.

36 W pierwszej kolejności należało odnieść się do wniosku pozwanego o odrzucenie pozwu. Sąd Rejonowy – Sąd Pracy w punkcie I wyroku oddalił powyższy wniosek z uwagi na to, że wbrew twierdzeniom pozwanego, przekroczenie terminu na złożenie odwołania stanowi podstawę do oddalenia powództwa, nie zaś odrzucenia pozwu.

37 W niniejszej sprawie ustalono, że dnia 26 kwietnia 2022 roku o godzinie 08:54 czasu polskiego na adres poczty elektronicznej powódki (...) został wysłany mail zawierający pismo z oświadczeniem pozwanego o wypowiedzeniu powódce umowy o pracę. Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika, że adres mailowy, na który pozwany wysłał ww. pismo, był wykorzystywany do kontaktów zawodowym stron regularnie. Zgodnie z zeznaniami reprezentanta pozwanego, powódka odpowiadała na wysyłane do niej wiadomości mailowe, co potwierdzają również wydruki wiadomości mailowych zgromadzone w aktach sprawy.

38 Co wynika z wcześniejszej części niniejszego uzasadnienia, zeznania powódki odnoszące się do kwestii otrzymania przez nią wypowiedzenia umowy o pracę w dniu 26 kwietnia 2022 roku nie zasłużyły na uwzględnienie.

39 Stosownie do treści art. 61 § 2 k.p. oświadczenie woli wyrażone w postaci elektronicznej jest złożone innej osobie z chwilą, gdy wprowadzono je do środka komunikacji elektronicznej w taki sposób, żeby osoba ta mogła zapoznać się z jego treścią. Natomiast na mocy art. 300 k.p. w sprawach nieunormowanych przepisami prawa pracy do stosunku pracy stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu cywilnego, jeżeli nie są one sprzeczne z zasadami prawa pracy. Jak zauważa się trafnie w nauce prawa, rozwiązanie prawne przewidziane w art. 61 § 2 k.c. również oparto na tzw. teorii doręczenia. Oświadczenie woli w postaci elektronicznej dokonywane on line zostaje złożone z chwilą jego przejścia do systemu informatycznego prowadzonego i kontrolowanego przez odbiorcę, tj. w momencie przyjęcia oświadczenia przez serwer odbiorcy i zarejestrowania na nim odpowiednich danych. To na nadawcy spoczywa ciężar wykazania, że złożył oświadczenie w formie elektronicznej w taki sposób, że odbiorca mógł się zapoznać z jego treścią, przy czym przesłankę wprowadzenia oświadczenia woli w postaci elektronicznej do środka komunikacji elektronicznej uznaje się – co do zasady – za spełnioną, jeżeli treść przesłanego oświadczenia została zapisana u adresata (por. M. Maciejewska-Szałas [w:] Kodeks cywilny. Komentarz aktualizowany, red. M. Balwicka-Szczyrba, A. Sylwestrzak, LEX/el. 2025, art. 61. i przywołane tam orzecznictwo).

40 W niniejszej sprawie pozwany wykazał, że złożył powódce oświadczenie woli w taki sposób, że mogła zapoznać się z jego treścią, w sposób prawidłowy wprowadzając je do środka komunikacji elektronicznej. Przyjmując, że powódka faktycznie miałaby często problemy z wiadomościami mailowymi trafiającymi do spamu, należy uznać, iż powinna być ona świadoma tego, że również ten segment poczty elektronicznej należy regularnie sprawdzać, zwłaszcza uwzględniając to, że poczta elektroniczna była zasadniczym sposobem komunikowania się powódki z pracodawcą. Warto nadmienić również, że to, iż mail trafia do zakładki spam, nie pozbawia użytkownika poczty elektronicznej możliwości zapoznania się z nim. Wręcz przeciwnie, należy przyjąć, że rozsądnym i obiektywnie uzasadnionym jest periodyczne kontrolowanie tego, czy w takiej zakładce nie znajduje się wiadomość warta odczytania. Z tych też względów wiadomości mailowe trafiające do spamu nie są natychmiast usuwane, ale znajdują się w przedmiotowej zakładce tyle czasu, ażeby umożliwić użytkownikowi poczty ich samodzielne przefiltrowanie.

41 O czym już była mowa wyżej, przeprowadzone wiarygodne dowody i wynikających z nich nieodparta logika sytuacji uzasadniają wniosek, że powódka zapoznała się z treścią wypowiedzenia umowy o pracę już w dniu 26 kwietnia 2022 roku. Sąd Rejonowy – Sąd Pracy zaznacza jednak, że w niniejszej sprawie nie ma istotnego znaczenia to, czy powódka faktycznie zapoznała się z oświadczeniem woli pozwanego, kluczowe jest bowiem to, czy miała obiektywnie taką możliwość. W tym zakresie ciężar dowodu spoczywał na pozwanym, który w ocenie sądu okoliczności na nim ciążące wykazał. Ze strony powódki nie pojawiły się żadne wiarygodne dowody potwierdzające prezentowany przez nią przebieg wydarzeń.

42 Zgodnie z treścią art. 265 § 1 i 2 k.p., jeżeli pracownik nie dokonał – bez swojej winy – w terminie czynności, o której mowa w art. 264 k.p., sąd na jego wniosek postanowi przywrócenie uchybionego terminu. Wniosek o przywrócenie terminu wnosi się do sądu pracy w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. We wniosku należy uprawdopodobnić okoliczności uzasadniające przywrócenie terminu. Powódka taki wniosek złożyła już w pierwszym piśmie procesowym.

43 Jednakże w okolicznościach niniejszej sprawy, jak wskazano powyżej, trudno skonkludować, że powódka nie dochowała terminu bez swojej winy. Jeżeli w istocie nie zapoznała się z oświadczeniem pozwanego o wypowiedzeniu umowy o pracę, należy przyjąć, że wynikało to z okoliczności przez nią zawinionych, gdyż nic nie wskazuje na obiektywne przesłanki mogące tłumaczyć jej brak zainteresowania wiadomościami przychodzącymi na adres poczty elektronicznej, nawet jeżeli miałyby znajdować się w zakładce spam. Sąd Rejonowy – Sąd Pracy podkreśla, że nie ma żadnych podstaw do tego, ażeby na pozwanego pracodawcę w niniejszej sprawie nakładać obowiązek dodatkowego poinformowania powódki, że został jej wysłany mail, skoro to właśnie wiadomości wysyłane pocztą elektroniczną Zaistniały w niniejszej sprawie ciąg zdarzeń nie koresponduje z wersją, którą przedstawiła powódka. Po pierwsze, powódka otrzymała wiadomość mailową zawierającą wypowiedzenie o pracę dnia 26 kwietnia 2022 roku o godzinie 08:54, a już o godzinie 10:29 tego samego dnia wysłała do pozwanego wiadomość mailową (oznaczając jako adresata do wzglądu adres mailowy, z którego otrzymała pismo z wypowiedzeniem umowy), w której stwierdziła, że przedłuża okres pobytu na zwolnieniu lekarskim, które miała w tamtym momencie posiadać. Ponadto z niewiadomych przyczyn skan powyższego zwolnienia przesłała wiadomością mailową dopiero dwa dni później, tj. 28 kwietnia 2022 roku. W świetle przeprowadzonych dowodów, ocenianych przez pryzmat wskazań wiedzy, doświadczenia życiowego i zasad logiki najbardziej prawdopodobna jawi się wersja zdarzeń, zgodnie z którą powódka zapoznała się z mailem zawierającym wypowiedzenie umowy o pracę i w następstwie tego natychmiastowo poinformowała o przedłużeniu zwolnienia lekarskiego, o które to zwolnienie następnie się zwróciła do lekarza, a po jego uzyskaniu przesłała pracodawcy skan zwolnienia.

44 Reasumując tą część rozważań, powódka nie uprawdopodobniła, aby nie dochowała terminu bez swojej winy.

45 Termin z art. 264 § 2 k.p. jest terminem prawa materialnego i uchybienie jemu skutkuje oddaleniem powództwa. Jego niedochowanie przez powódkę w niniejszej sprawie skutkowało więc koniecznością oddalenia powództwa, skoro nie zaistniały przesłanki do przywrócenia go zgodnie z art. 265 k.p. (punkt II wyroku).

46 W tej sytuacji jedynie niejako na marginesie odnosząc się do twierdzeń powódki o tym, że została zwolniona w okresie ochronnym z art. 41 k.p., Sąd Rejonowy – Sąd Pracy podkreśla, iż również tym zakresie stanowisko powódki nie zasługiwało na podzielenie.

47 Stosownie do treści art. 41 k.p. pracodawca nie może wypowiedzieć umowy o pracę w czasie urlopu pracownika, a także w czasie innej usprawiedliwionej nieobecności pracownika w pracy, jeżeli nie upłynął jeszcze okres uprawniający do rozwiązania umowy o pracę bez wypowiedzenia. Okresem ochronnym usprawiedliwionej nieobecności w pracy są limity czasowe przewidziane w art. 53 k.p.. Ochrona wprowadzona przepisem art. 41 k.p. polega na zakazie składania przez pracodawcę oświadczenia o wypowiedzeniu umowy o pracę w okresach wskazanych w tym przepisie, w konsekwencji zaskarżenie przez pracownika dokonanego w tych warunkach wypowiedzenia umowy o pracę powoduje ten skutek, że sąd orzekający w tej sprawie powinien uznać je za niezgodne z przepisami prawa pracy i orzec o roszczeniach z tego wynikających.

48 Szczególnym przypadkiem jest sytuacja, w której pracownik w dniu doręczenia wypowiedzenia wykonywał pracę, a przynajmniej był gotów do jej świadczenia, następnie jednak, w odpowiedzi na otrzymane wypowiedzenie, przedstawił zaświadczenie lekarskie, z którego wynika, że w tym czasie był niezdolny do pracy z powodu choroby. Początkowo przyjmowano w orzecznictwie, że wypowiedzenie umowy o pracę dokonane w takich okolicznościach jest bezskuteczne, o ile pracownik bez nieusprawiedliwionej zwłoki wykaże, że w dniu wypowiedzenia był niezdolny do pracy z powodu choroby (por. uchwała Sądu Najwyższego z dnia 22 listopada 1968 roku, uchwała Sądu Najwyższego z dnia 2 listopada 1975 roku, sygn. akt V PZP 5/75). Uchwały te odzwierciedlały stanowisko, zgodnie z którym, istotna jest obiektywna niezdolność pracownika do pracy dotychczas przez niego wykonywanej, a nie jego obecność lub też nieobecność w zakładzie pracy w chwili złożenia wypowiedzenia. Aktualnie pogląd ten ustąpił miejsca innemu, podzielanemu przez Sąd Rejonowy – Sąd Pracy, zgodnie z którym, wypowiedzenie umowy o pracę pracownikowi, który świadczył pracę (był gotowy do jej świadczenia), a następnie dopiero wykazał, że w dniu wypowiedzenia był niezdolny do pracy z powodu choroby, nie narusza art. 41 k.p. (por. np. uchwała Sądu Najwyższego z dnia 11 marca 1993 roku, sygn. akt I PZP 68/92). Przesłanką przewidzianego w art. 41 k.p. zakazu wypowiedzenia umowy o pracę nie jest bowiem choroba pracownika powodująca jego niezdolność do pracy, lecz nieobecność pracownika w pracy z powodu jego choroby (zob. też np. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 1 kwietnia 2004 roku, sygn., akt III PK 4/04, wyrok Sądu Najwyższego z dnia 14 października 1997 roku, sygn. akt I PKN 322/97).

49 W stanie faktycznym tej sprawy i w świetle ww. wywodów należy uznać, że powódka (...) uzyskała zaświadczenie lekarskie już po fakcie złożenia jej wypowiedzenia, aby usiłować ubezskutecznić tę czynności prawną. Powódka powoływała się na to, że pozwany pracodawca powinien mieć świadomość tego, że skoro przez długi okres przebywała na zwolnieniu to będzie je nadal kontynuowała, a w związku z tym wypowiedzenie umowy stanowiło wykorzystanie krótkiej przerwy, w której nie udało jej się doręczyć adekwatnego zwolnienia. Należy jednak zauważyć, że pracodawca nie ma obowiązku oczekiwać na to, aż pracownik przedłoży mu zwolnienie i z góry zakładać, że tak właśnie się stanie, z uwagi na to pracownik był długotrwale nieobecny. Skoro (...) nie przedstawiła zwolnienia na dzień otrzymania wypowiedzenia przed jego otrzymaniem, a nawet nie poinformowała choćby wówczas pracodawcy o takim posiadanym czy spodziewanym w związku z umówioną wizytą lekarską zaświadczeniu lekarskim, to należy przyjąć, że co do zasady była gotowa świadczyć pracę. Odmiennej okoliczności nie wykazała, a uwzględniając specyfikę jej pracy oraz fakt mieszkania za granicą, nie sposób dojść do wniosku, że niestawienie się w siedzibie pozwanego jest jednoznaczne z brakiem gotowości do pracy. Nie można akceptować sytuacji, w której pracownik świadom już otrzymania wypowiedzenia udaje się do lekarza celem uzyskania zwolnienia, które doprowadza do ubezskutecznienia tegoż wypowiedzenia. Jednak jak już wspomniano powyżej, zagadnienie to w niniejszej sprawie nie miało zasadniczego wpływu na rozstrzygnięcie.

50 Końcowo należy wskazać, że wskazana przez pozwanego na piśmie przyczyna wypowiedzenia umowy o pracę nie była w sprawie kwestionowana.

51 O kosztach procesu Sąd Rejonowy – Sąd Pracy orzekł w punkcie III wyroku na zasadzie odpowiedzialności za wynik procesu. Zgodnie z art. 98 § 1 k.p.c., strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony (koszty procesu). Z uwagi na treść art. 98 § 3 k.p.c. w zw. z art. 99 k.p.c. oraz fakt reprezentowania pozwanego przez pełnomocnika będącego radcą prawnym, uwzględniono koszty zastępstwa procesowego, obejmujące wynagrodzenie pełnomocnika w wysokości 360 złotych, ustalonej na podstawie § 9 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych. Ustawowe odsetki za opóźnienie od tej kwoty przysługują na podstawie art. 98 § 1¹k.p.c..

52 W punkcie IV wyroku orzeczono o nieobciążaniu powódki wydatkami poniesionymi tymczasowo przez Skarb Państwa. Chodzi o wydatki związane z udziałem w sprawie tłumacza przysięgłego. Nie stwierdzono szczególnie uzasadnionego wypadku, o którym mowa w art. 97 ustawy z dnia 28 lipca 2005 roku o kosztach sądowych w sprawach cywilnych.

53 Z tych wszystkich względów i na mocy powołanych przepisów orzec należało jak w wyroku.