Uzasadnienie orzeczenia Sądu Rejonowego dla Warszawy-Mokotowa w Warszawie z dnia 9 sierpnia 2021 r., III K 790/20

uzasadnienie orzeczenia Sądu Rejonowego dla Warszawy-Mokotowa w Warszawie z dnia 9 sierpnia 2021 r., III K 790/20

Uzasadnienie

1 Formularz UWŁ

2 Sygnatura akt

3 III K 790/20

4 Jeżeli został złożony wniosek o uzasadnienie wyroku jedynie co do rozstrzygnięcia o karze i o innych konsekwencjach prawnych, wypełnić część 3–8 formularza

5 1. USTALENIE FAKTÓW

6 1.1. Wyroki wydane wobec skazanego

7 Lp.

8 Sąd, który wydał wyrok albo wyrok łączny

9 Data wyroku albo wyroku łącznego

10 Sygnatura akt sprawy

11 1.1.1.

12 Sąd Rejonowy dla Warszawy – Mokotowa w Warszawie

13 06 marca 1996 r.

14 III K 1717/15

15 1.1.2.

16 Sąd Rejonowy w Słubicach

17 15 października

18 1999 r.

19 II K 1569/99

20 1.1.3.

21 Sąd Rejonowy w Kutnie

22 14 grudnia 2004 r.

23 II K 272/04

24 1.1.4.

25 Sąd Rejonowy w Stalowej Woli

26 04 kwietnia 2005 r.

27 II K 16/05

28 1.1.5.

29 Sąd Rejonowy w Otwocku

30 20 kwietnia

31 2005 r.

32 V K 135/04

33 1.1.6.

34 Sąd Rejonowy w Łukowie

35 18 czerwca 2007 r.

36 II K 4/07

37 1.1.7.

38 wyrok łączny Sądu Rejonowego

39 w Łukowie

40 27 stycznia 2009 r.

41 II K 115/08

42 1.1.8.

43 Sąd Rejonowy dla Warszawy – Śródmieścia w Warszawie

44 5 listopada 2008 r.

45 V K 591/08

46 1.1.9.

47 Sąd Rejonowy w Siedlcach

48 02 kwietnia 2015 r.

49 II K 480/14

50 1.1.10.

51 Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi-Południe w Warszawie

52 04 września 2017 r.

53 IV 187/15

54 1.1.11.

55 Sąd Rejonowy dla Warszawy – Woli w Warszawie

56 18 września 2017 r.

57 IV K 538/17

58 1.1.12.

59 Sąd Rejonowy w Otwocku

60 19 grudnia 2018 r.

61 II K 49/17

62 1.1.13.

63 Sąd Rejonowy dla Warszawy – Mokotowa w Warszawie

64 22 stycznia 2019 r.

65 XIV K 1000/18

66 1.2. Inne fakty

67 1.1.1. Fakty uznane za udowodnione

68 Lp.

69 Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

70 Dowód

71 Numer karty

72 1.2.1.1.

73 D. M. (1) został skazany wyrokiem Sądu Rejonowego dla Warszawy – Mokotowa

74 w Warszawie z dnia 06 marca 1996 r., sygn. akt III K 1717/15, za czyn z art. 203 § 1 d.k.k. popełniony 03 maja 1995 r. na karę 500 zł grzywny.

75 akta sprawy III K 1717/15

76 informacja z KRK

77 169-172

78 informacja o pobytach i orzeczeniach

79 148-151

80 1.2.1.2.

81 D. M. (1) został skazany wyrokiem Sądu Rejonowego w Słubicach z dnia 15 października 1999 r., sygn. akt II K 1569/99, za czyn z art. 264 § 1 k.k. popełniony w dniu 16 kwietnia 1999 r. na karę 3 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 3 lat próby, której wykonanie zarządzono prawomocnym postanowieniem Sądu Rejonowego w Słubicach

82 z dnia 30 kwietnia 2003 r. oraz na podstawie art. 71 § 1 k.k. grzywny w wysokości 100 stawek po 10 złotych każda.

83 akta sprawy II K 1569/99

84 informacja

85 z KRK

86 169-172

87 informacja

88 o pobytach

89 i orzeczeniach

90 148-151

91 odpisy orzeczeń

92 47-50

93 1.2.1.3.

94 D. M. (1) został skazany wyrokiem Sądu Rejonowego w Kutnie z dnia 14 grudnia 2004 r., sygn. akt II K 272/04, za czyny z art. 279 § 1 k.k.

95 i art. 229 § 3 k.k. popełnione w nocy z 7/8 maja 2004 r. oraz 8 maja 2004 r. na kare łączną 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 4 lat, której wykonanie zarządzono postanowieniem Sądu Rejonowego w Kutnie 3 czerwca 2008 r.

96 akta sprawy II K 272/04

97 informacja

98 z KRK

99 169-172

100 informacja

101 o pobytach

102 i orzeczeniach

103 148-151

104 odpis wyroku

105 56-57

106 1.2.1.4.

107 D. M. (1) został skazany wyrokiem Sądu Rejonowego w Stalowej Woli z dnia 04 kwietnia 2005 r., sygn. akt II K 16/05, za czyn z art. 279 § 1 k.k. popełniony w nocy z 1/2 kwietnia 2003 r. na karę 1 roku i 8 miesięcy pozbawienia wolności

108 z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 4 lat, której wykonanie zarządzono postanowieniem Sądu Rejonowego w Stalowej Woli 12 marca 2008 r.

109 akta sprawy II K 16/05

110 informacja

111 z KRK

112 169-172

113 informacja

114 o pobytach

115 i orzeczeniach

116 148-151

117 odpisy orzeczeń

118 64-67

119 1.2.1.5.

120 D. M. (1) został skazany wyrokiem Sądu Rejonowego w Otwocku z dnia 20 kwietnia

121 2005 r., sygn. akt V K 135/04, za czyn z art. 279 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. popełniony w nocy z 10/11 lutego 2003 r. na karę 2 lat pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 3 lat, której wykonanie zarządzono postanowieniem Sądu Rejonowego w Otwocku 04 sierpnia 2008 r.

122 akta sprawy V K 135/04

123 informacja z KRK

124 169-172

125 informacja

126 o pobytach

127 i orzeczeniach

128 148-151

129 1.2.1.6.

130 D. M. (1) został skazany wyrokiem Sądu Rejonowego w Łukowie z dnia 18 czerwca

131 2017 r., sygn. akt II K 4/07, za czyn z art. 279 § 1 k.k. w zw. z art. 275 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. popełniony w nocy z 10/11 lutego 2003 r. na karę łączną 2 lat pozbawienia wolności

132 akta sprawy II K 4/07

133 informacja

134 z KRK

135 169-172

136 informacja

137 o pobytach

138 i orzeczeniach

139 148-151

140 odpisy orzeczeń

141 83-87

142 1.2.1.7.

143 D. M. (1) został skazany wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Łukowie z dnia 27 stycznia

144 2009 r., sygn. akt II K 115/08, którym połączono wyroki wymienione w punktach od 1.2.1.3 do 1.2.1.5. wymierzono karę łączną 4 lat pozbawienia wolności; postanowieniem z dnia 18 sierpnia 2011 r. warunkowo zwolniono skazanego z okresem próby do 07 maja 2014 r.

145 akta sprawy II K 115/08

146 informacja

147 z KRK

148 169-172

149 informacja

150 o pobytach

151 i orzeczeniach

152 148-151

153 odpisy orzeczeń

154 93-95, 98, 105

155 1.2.1.8.

156 D. M. (1) został skazany wyrokiem Sądu Rejonowego dla Warszawy – Śródmieścia w Warszawie z dnia 05 listopada 2008 r., sygn. akt V K 591/08 za czyn z art. 278 § 1 k.k. na karę 1 roku pozbawienia wolności; postanowieniem z dnia 18 sierpnia 2011 r. warunkowo zwolniono skazanego z okresem próby do 07 maja 2014 r

157 akta sprawy V K 591/08

158 informacja

159 z KRK

160 169-172

161 informacja

162 o pobytach

163 i orzeczeniach

164 148-151

165 odpis orzeczeń

166 59-62

167 1.2.1.9.

168 D. M. (1) został skazany wyrokiem Sądu Rejonowego w Siedlcach z dnia 02 kwietnia 2015 r., sygn. akt II K 480/14, za czyny z art. 286 § 1 k.k. w zb. z art. 275 § 1 k.k. w zb. z art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. na karę łączną 3 lat pozbawienia wolności; w dniu 21 lutego 2017 r. wykonano karę pozbawienia wolności

169 akta sprawy II K 480/14

170 informacja

171 z KRK

172 169-172

173 informacja

174 o pobytach

175 i orzeczeniach

176 148-151

177 odpisy orzeczeń

178 75-80

179 1.2.1.10.

180 D. M. (1) został skazany wyrokiem Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi-Południe

181 w Warszawie z dnia 04 września 2017 r., sygn. akt IV K 187/15, za czyn:

182 - z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 279 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. popełniony w bliżej nieustalonym dniu wiosną 2013 r. na karę 1 roku pozbawienia wolności;

183 - z art. 279 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. popełniony w dniu 06 sierpnia 2012 r. na karę 1 roku pozbawienia wolności i grzywny w wysokości 50 stawek dziennych po 30 złotych każda,

184 oraz karę łączną 1 roku i 8 miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie zawieszono na okres 5 lat próby; wyrok uprawomocnił się 12 września 2017 r.; postanowieniem z dnia 27 maja 2019 r. zamieniono skazanemu nieuiszczoną w części grzywnę orzeczoną w wymiarze 50 stawek dziennych po 30 złotych każda stawka na karę zastępczą 16 dni pozbawienia wolności; zastępcza kara pozbawienia wolności dotychczas nie została wykonana.

185 akta sprawy IV K 187/15

186 informacja

187 z KRK

188 169-172

189 informacja

190 o pobytach

191 i orzeczeniach

192 148-151

193 1.2.1.11.

194 D. M. (1) został skazany wyrokiem Sądu Rejonowego dla Warszawy – Woli w Warszawie

195 z dnia 18 września 2017 r., sygn. akt IV K 538/17, za czyn z art. 180a k.k. popełniony w dniu 24 kwietnia 2017 r., za który wymierzono karę 6 miesięcy ograniczenia wolności polegająca na wykonywaniu nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin w stosunku miesięcznym; postanowieniem z dnia 16 stycznia 2020 r. orzeczono wobec skazanego karę zastępczą 37 dni pozbawienia wolności w zamian za pozostałą do wykonania karę 2 miesięcy i 14 dni ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin miesięcznie; zastępcza kara pozbawienia wolności dotychczas nie została wykonana

196 akta sprawy

197 IV K 538/17

198 informacja

199 z KRK

200 169-172

201 informacja

202 o pobytach

203 i orzeczeniach

204 148-151

205 odpisy orzeczeń

206 53-54

207 1.2.1.12.

208 D. M. (1) został skazany wyrokiem Sądu Rejonowego w Otwocku z dnia 19 grudnia 2018 r. w sprawie o sygn. akt II K 49/17, za popełniony w dniu 13 lutego 2013 r. czyn z art. 279 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. na karę 1 roku i 8 miesięcy pozbawienia wolności na poczet której zaliczono okres rzeczywistego pozbawienia wolności od dnia 17 lutego 2013 r., godz. 10:15 do dnia 18 lutego 2013 r., godz. 22:13; kara pozbawienia wolności jest obecnie wykonywana, tj. od 20 lipca 2020 r. do 15 marca 2

209 022 r.

210 akta sprawy II K 49/17

211 informacja

212 z KRK

213 169-172

214 informacja

215 o pobytach

216 i orzeczeniach

217 148-151

218 odpis wyroku

219 112

220 1.2.1.13.

221 D. M. (1) został skazany wyrokiem Sądu Rejonowego dla Warszawy – Mokotowa

222 w Warszawie z dnia 22 stycznia 2019 r., sygn. akt XIV K 1000/18, za czyn z art. 276 k.k. popełniony w bliżej nieokreślonym czasie, jednak nie wcześniej niż w dniu 06 września 2017 r. i nie później niż w dniu 09 czerwca 2018 r., za który wymierzono karę 6 miesięcy ograniczenia wolności polegająca na wykonywaniu nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin w stosunku miesięcznym; postanowieniem z dnia 03 września 2019 r. orzeczono wobec skazanego karę zastępczą 3 miesięcy pozbawienia wolności, na poczet której zaliczono okres rzeczywistego pozbawienia wolności od dnia 09 czerwca 2018 r., godz. 22:00 do dnia 11 czerwca 2018 r., godz. 14:40; zastępcza kara pozbawienia wolności dotychczas nie została wykonana.

223 akta sprawy XIV K 1000/18

224 informacja z KRK

225 169-172

226 informacja

227 o pobytach

228 i orzeczeniach

229 148-151

230 1.2.1.14.

231 Skazany D. M. (1) przed osadzeniem

232 w zakładzie karnym mieszkał wraz z konkubiną i jej synem w Anglii. Przed wyjazdem mieszkał w Polsce wraz z byłą konkubina i trójką ich wspólnych dzieci. Na dzieci ma nałożony obowiązek alimentacyjny

233 w wysokości po 500 złotych na każde z dzieci. Mieszkając w Anglii pracował jako mechanik samochodowy. Przed osadzeniem w zakładzie karnym sytuacja majątkowa skazanego była bardzo dobra. Pomagał finansowo swojej rodzinie. D. M. (1) odbywa karę pozbawienia wolności

234 w systemie zwykłym. Przyznaje, że w trakcie pobytu w jednostce penitencjarnej nie wywiązuje się

235 z ciążącego na nim obowiązku alimentacyjnego. Osadzony w stopniu dostatecznym przestrzega porządku i dyscypliny. Dba o czystość i porządek

236 w celi mieszkalnej. Osadzony w relacjach ze współosadzonymi jest zgodny, a wobec przełożonych stara się przyjmować postawę regulaminową. D. M. (1) nie przejawia zachowań agresywnych. Był dwukrotnie karany dyscyplinarnie, ostatni raz w sierpniu 2020 r. za odmowę przyjęcia posiłku. Nie stosowano wobec niego środków przymusu bezpośredniego. Nie był nagradzany regulaminowo. Obecnie jest zatrudniony nieodpłatnie w zakładzie karny. Skazany nie uczestniczy w programach resocjalizacyjnych. Utrzymuje kontakt z konkubiną, rodzicami i dziećmi. Nie deklaruje przynależności do podkultury przestępczej. Deklaruje natomiast krytyczny stosunek do popełnionych przestępstw.

237 opinia

238 o skazanym

239 15-16, 142-143

240 1.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione

241 Lp.

242 Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

243 Dowód

244 Numer karty

245 1.2.2.1.

246 2. Ocena Dowodów

247 2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

248 Lp. faktu z pkt 1.2.1

249 Dowód

250 Zwięźle o powodach uznania dowodu

251 1.2.1.1

252 -

253 1.2.1.13

254 akta sprawy

255 Sąd uznała za wiarygodne dokumenty stanowiące podstawę ustaleń faktycznych w niniejszej sprawie w postaci akt jednostkowych. Ich treść nie budzi wątpliwości.

256 1.2.1.14

257 informacja z KRK

258 Sąd uznał za wiarygodną informację z KRK stanowiącą podstawę ustaleń faktycznych w niniejszej sprawie. Jej treść nie budzi wątpliwości. Rzetelności i prawdziwości informacji

259 z KRK strony nie kwestionowały, zaś Sąd nie znalazł podstaw, aby kwestionować treść tego dokumentu.

260 informacja

261 o pobytach

262 i orzeczeniach

263 Sąd uznał za wiarygodną informację o pobytach

264 i orzeczeniach stanowiących podstawę ustaleń faktycznych

265 w niniejszej sprawie. Jej treść nie budzi wątpliwości. Rzetelności oraz prawdziwości informacji o pobytach i orzeczeniach strony nie kwestionowały, zaś Sąd nie znalazł podstaw, aby kwestionować treść tego dokumentu.

266 opinia o skazanym

267 Sąd uznał za wiarygodną opinię o skazanym sporządzoną przez administrację Aresztu Śledczego stanowiącą podstawę ustaleń faktycznych w niniejszej sprawie. Jej treść nie budzi wątpliwości. Rzetelności, prawdziwości i fachowości opinii o skazanym strony nie kwestionowały, zaś Sąd nie znalazł podstaw, aby kwestionować treść tego dokumentu.

268 2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów

269 (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

270 Lp. faktu z pkt 1.2.1 albo 1.2.2

271 Dowód

272 Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

273 3. PODSTAWa KARY ŁĄCZNEJ

274 Lp.

275 Sąd, który wydał wyrok albo wyrok łączny, data wydania wyroku albo wyroku łącznego i sygnatura akt sprawy

276 Kary lub środki karne podlegające łączeniu

277 3.1.1.

278 wyrok Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi-Południe

279 w Warszawie z dnia 04 września 2017 r., sygn. akt IV K 187/15

280 karę łączną 1 roku i 8 miesięcy pozbawienia wolności

281 3.1.2.

282 wyrok Sądu Rejonowego dla Warszawy – Woli w Warszawie z dnia 18 września 2017 r., sygn. akt IV K 538/17

283 kara 6 miesięcy ograniczenia wolności

284 3.1.3.

285 wyrok Sądu Rejonowego w Otwocku z dnia 19 grudnia 2018 r. w sprawie o sygn. akt II K 49/17

286 karę 1 roku i 8 miesięcy pozbawienia wolności

287 3.1.4.

288 wyrok Sądu Rejonowego dla Warszawy – Mokotowa

289 w Warszawie z dnia 22 stycznia 2019 r., sygn. akt XIV K 1000/18

290 karę 6 miesięcy ograniczenia wolności

291 Zwięźle o powodach połączenia kar lub środków karnych z wyjaśnieniem podstawy prawnej

292 Z uwagi na daty wydania wyroków w sprawach skazanego D. M. (1) na wstępie należało ustalić jaki stan prawny winien być uwzględniany przy ocenie warunków do wydania wobec skazanego wyroku łącznego.

293 Warunki łączenia kar i środków karnych określono w rozdziale IX Kodeksu karnego. Przepisy te na mocy ustawy z dnia 20 lutego 2015 roku o zmianie ustawy - Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 20 marca 2015 roku, poz. 396) uległy z dniem 01 lipca 2015 roku zmianie. Na podstawie art. 19 ust. 1 ww. nowelizującej ustawy przepisów Rozdziału IX Kodeksu karnego, tj. regulujących zbieg przestępstw oraz łączenie kar i środków karnych, w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 20 lutego 2015 r., nie stosuje się do kar prawomocnie orzeczonych przed dniem wejścia

294 w życie tej ustawy, tj. przed dniem 01 lipca 2015 r., chyba że zachodzi potrzeba orzeczenia kary łącznej w związku z prawomocnym skazaniem po dniu 1 lipca 2015 r.

295 Ostatnia zmiana przepisów dotyczących kary łącznej weszła w życie z dniem 24 czerwca

296 2020 r. na mocy ustawy z dnia 19 czerwca 2020 r. o dopłatach do oprocentowania kredytów bankowych udzielanych przedsiębiorcom dotkniętym skutkami (...)19 oraz o uproszczonym postępowaniu zatwierdzenie układu w związku z wystąpieniem (...)19, która wprowadziła podobne jak przed dniem 1 lipca 2015 roku zasady orzekania kary łącznej. Zgodnie

297 z art. 81 ust. 1 tej ustawy zmiany dotyczące przepisów rozdziału IX Kodeksu karnego, w brzmieniu dotychczasowym, stosuje się do kar prawomocnie orzeczonych przed dniem wejścia w życie tej ustawy. Oznacza to, że najnowsza nowelizacja tej materii nakazuje do kar prawomocnie orzeczonych przed dniem 24 czerwcem 2020 roku stosowanie dotychczasowych przepisów.

298 Z uwagi na daty wydania wyroków skazujących w stosunku do skazanego D. M. (1) należało zastosować przepisy regulujące łączenie kar w brzmieniu obowiązującym w okresie od 01 lipca 2015 r. do dnia 23 czerwca 2020 r.

299 Zgodnie z treścią art. 569 § 1 k.p.k. Sąd wydaje wyrok łączny o ile zachodzą przesłanki do orzeczenia kary łącznej w stosunku do osoby prawomocnie skazanej różnymi wyrokami. Przesłanki te określone są w art. 85 k.k. Zgodnie z art. 85 § 1 i 2 k.k. w brzmieniu obowiązującym przed dniem wejścia w życie dniem wejścia w życie ustawy z dnia 19 czerwca 2020 r. o dopłatach do oprocentowania kredytów bankowych udzielanych przedsiębiorcom dotkniętym skutkami C.-19 oraz o uproszczonym postępowaniu o zatwierdzenie układu w związku z wystąpieniem C.-19 (Dz.U. z 2020 r., poz. 1086) jeżeli sprawca popełnił dwa lub więcej przestępstw i wymierzono za nie kary tego samego rodzaju lub inne podlegające łączeniu, Sąd orzeka karę łączną, której podstawą są wymierzone i podlegające wykonaniu, z zastrzeżeniem art. 89 k.k., w całości lub

300 w części kary łączne za przestępstwa, o których mowa w § 1. Z kolei według § 3 tego przepisu jeżeli po rozpoczęciu, a przed zakończeniem wykonywania kary lub kary łącznej sprawca popełnił przestępstwo, za które orzeczono karę tego samego rodzaju lub inną podlegającą łączeniu, orzeczona kara nie podlega łączeniu z karą odbywaną w czasie popełnienia czynu. Zgodnie zaś

301 z § 3a tego przepisu jeżeli kara wykonywana lub orzeczona, o której mowa w § 3, stanie się następnie podstawą orzeczenia kary lub kar łącznych, zakaz łączenia kar odnosi się również do tej kary lub kar łącznych. W przepisie § 4 wskazano, iż karą łączną nie obejmuje się kar orzeczonych wyrokami, o których mowa w art. 114a k.k. Według art. 85a k.k. orzekając karę łączną, sąd bierze pod uwagę przede wszystkim cele zapobiegawcze i wychowawcze, które kara ma osiągnąć w stosunku do skazanego, a także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Zgodnie natomiast z art. 87 § 1 k.k. w razie skazania za zbiegające się przestępstwa na kary pozbawienia wolności i ograniczenia wolności sąd wymierza karę łączną pozbawienia wolności, przyjmując, że miesiąc ograniczenia wolności równa się 15 dniom pozbawienia wolności. Przepis ten utracił moc z dniem 18 czerwca 2019 r. w zakresie, w jakim nakłada na sąd obowiązek połączenia kar pozbawienia wolności i ograniczenia wolności oraz wymierzenia kary łącznej pozbawienia wolności po dokonaniu zamiany kary ograniczenia wolności na karę pozbawienia wolności, na podstawie wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 11 czerwca 2019 r. sygn. akt P 20/17 (Dz.U. poz. 1135), co oznacza, że obecnie decyzja o połączeniu kary pozbawienia wolności oraz ograniczenia wolności ma charakter fakultatywny.

302 W stosunku do skazanego D. M. (1) wydano łącznie 13 wyroków, w tym jeden wyrok łączny. Przeprowadzona analiza pozwoliła ustalić, że w sprawie, zostały spełnione warunki do orzeczenia kary łącznej, określonej na podstawie wyżej powołanych przepisów, w zakresie:

303 a) kary łącznej 1 roku i 8 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi-Południe w Warszawie z dnia 04 września 2017 r., sygn. akt IV K 187/15 (punkt 10. części wstępnej wyroku),

304 b) kary 6 miesięcy ograniczenia wolności orzeczoną wyrokiem Sądu Rejonowego dla Warszawy – Woli w Warszawie z dnia 18 września 2017 r., sygn. akt IV K 538/17 (punkt 11. części wstępnej wyroku),

305 c) kary łącznej 1 roku i 8 miesięcy pozbawienia wolności orzeczoną wyrokiem Sądu Rejonowego w Otwocku z dnia 19 grudnia 2018 r. w sprawie o sygn. akt II K 49/17 (punkt 12. części wstępnej wyroku),

306 d) kary 6 miesięcy ograniczenia wolności orzeczoną wyrokiem Sądu Rejonowego dla Warszawy – Mokotowa w Warszawie z dnia 22 stycznia 2019 r., sygn. akt XIV K 1000/18 (punkt 13. części wstępnej wyroku).

307 W tym miejscu wskazać należy, że zgodnie z treścią art. 87 § 1 k.k. w razie skazania za zbiegające się przestępstwa na kary pozbawienia wolności i ograniczenia wolności sąd wymierza karę łączną pozbawienia wolności, przyjmując, że miesiąc ograniczenia wolności równa się 15 dniom pozbawienia wolności. W ocenie Sądu, z uwagi na wielokrotną karalność skazanego brak było podstaw, aby odstępować od łączenia ww. kar ograniczenia wolności z orzeczonymi uprzednio karami pozbawienia wolności i wymierzenia w to miejsce nowej, jednej kary łącznej pozbawienia wolności. Wskazać należy, że w przeszłości w stosunku do skazanego orzeczono zastępczą karę pozbawienia wolności w miejsce kary ograniczenia wolności, gdyż skazany uchylał się od wykonywania tej ostatniej kary.

308 W dacie wydania wyroku łącznego skazany nie odbył żadnej z ww. kar w całości, a tym samym nie było przeszkód, aby połączyć ww. kary w punkcie I wyroku.

309 4. WYMIAR KARY

310 Przytoczyć okoliczności, które sąd uwzględnił przy wymiarze kary łącznej

311 Zgodnie z treścią art. 86 § 1 k.k. Sąd wymierza karę łączną w granicach od najwyższej z kar wymierzonych za poszczególne przestępstwa do ich sumy, nie przekraczając jednak 810 stawek dziennych grzywny, 2 lat ograniczenia wolności albo 20 lat pozbawienia wolności; karę pozbawienia wolności wymierza się w miesiącach i latach. Jak wynika przy tym z § 4 tego przepisu zasady wymiaru kary łącznej określone w § 1-3 stosuje się odpowiednio, jeżeli przynajmniej jedną z kar podlegających łączeniu jest już orzeczona kara łączna. Stosownie natomiast do treści art. 87 § 1 k.k. w razie skazania za zbiegające się przestępstwa na kary pozbawienia wolności i ograniczenia wolności sąd wymierza karę łączną pozbawienia wolności, przyjmując, że miesiąc ograniczenia wolności równa się 15 dniom pozbawienia wolności.

312 Ustalając wymiar nowej kary łącznej Sąd miał na uwadze wytyczne doktryny i orzecznictwa. Jak wskazują bowiem komentatorzy istotne w tej mierze są dyrektywy prewencji indywidualnej

313 i generalnej. Chodzi w szczególności o to, aby właściwie ukształtowana kara łączna oddziaływała wychowawczo na sprawcę przestępstwa oraz odpowiednio chroniła obywateli przed niebezpieczeństwem ponownego dopuszczenia się przez niego zbrodni czy występku. Kara ta powinna również kształtować w społeczeństwie świadomość prawną. Należy przy tym pamiętać, że Sąd nie jest uprawniony na płaszczyźnie indywidualnoprewencyjnej

314 i generalnoprewencyjnej uwzględniać po raz wtóry tych samych okoliczności, które zostały wzięte pod uwagę przy wymiarze kar jednostkowych. Powinien natomiast w procesie kształtowania kary łącznej wyciągnąć odpowiednie wnioski z faktu wielości dokonanych przez sprawcę przestępstw, po uprzednim ustaleniu, czy zachodzi między nimi związek czasowy oraz podmiotowy

315 i przedmiotowy. Jak bowiem trafnie wskazuje się w literaturze wielość przestępstw prowadzi do zmiany wartości prognostycznych co do sprawcy oraz rzutuje na karę z punktu widzenia jej społecznego oddziaływania. Z punktu widzenia dyrektywy prewencji indywidualnej konieczne byłoby również uwzględnienie postawy sprawcy i sposobu jego życia od momentu wydania pierwszego z łączonych orzeczeń do momentu rozprawy, na której miałby zapaść wyrok łączny (D. Kala, Postępowanie w przedmiocie wydania wyroku łącznego. Zagadnienia karnomaterialne i procesowe, Toruń 2003, s. 105-106) .

316 Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 15 maja 1990 roku, sygn. akt IV KR 80/90, opublikowany w LEX nr 22064, wyrok Sądu Najwyższego z dnia 25 października 1983 roku, sygn. akt IV KR 213/83, OSNKW nr 5-6 z 1984 roku, i inne) zastosowanie zasady absorpcji, asperacji czy kumulacji przy orzekaniu tak kary łącznej, jak i wydawaniu wyroku łącznego uwarunkowane jest przede wszystkim relacjami zachodzącymi pomiędzy prawomocnie osądzonymi czynami, objętymi tymże skazaniem. Relacje te sprowadzają się do określenia, jak bliski związek przedmiotowo-podmiotowy łączy te czyny oraz w jakich odstępach czasu zostały one popełnione a im bliższe są te relacje, tym bardziej wyrok łączny powinien być zbliżony do dopuszczalnego minimum, uwarunkowanego wysokością kar orzeczonych za przestępstwa, objęte tym wyrokiem.

317 Wskazać należy przy tym, że akcentowane okoliczności dotyczące właściwego zachowania skazanego w izolacji penitencjarnej nie mogą przesądzić automatycznie o konieczności ukształtowania kary łącznej według zasady pełnej absorpcji. Nie budzi bowiem wątpliwości zarówno w judykaturze, jak i doktrynie, że zasadę absorpcji stosuje się w wymiarze kary łącznej wyjątkowo, gdy związek zbiegających się przestępstw jest tak ścisły, że upodabnia je do jednego przestępstwa, jak w przypadku pomijalnego zbiegu przestępstw lub ciągu przestępstw, gdy nie potrzeba podwyższać progu represji karnej (wyrok SA w Białymstoku z dnia 21 grudnia 2015 r., II AKa 206/15). Absorpcja czy wymierzenie kary łącznej zbliżonej w swojej wysokości do najsurowszej kary jednostkowej są uzasadnione w sposób szczególny między innymi, w sytuacji, gdy przyjęcie wielu przestępstw zamiast jednego jest merytorycznie wątpliwe ze względu na nieostrość kryteriów jedności czynu czy przestępstwa, tzn. gdy między przestępstwami istnieje ścisły związek rzeczowy, np. objęcie jednym planem działania, choć art. 12 k.k. nie znalazł zastosowania (wyrok SA w Warszawie z dnia 9 grudnia 2015 r., II AKa 379/15). Normatywne podstawy orzekania kary łącznej, a w szczególności ramy zakreślone przepisami nie przewidują dalszych reguł, które pozwalałyby na modyfikację jej granic chociażby poprzez respektowanie uprzednio orzeczonych kar łącznych (postanowienie SN z dnia 27 października 2014 r., V KK 263/14).

318 Odnosząc powyższe uwagi do okoliczności niniejszej sprawy wskazać należy, że:

319 - wyrokiem Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi-Południe w Warszawie z dnia 04 września 2017 r., sygn. akt IV K 187/15, D. M. (1) został skazany za czyn:

320 a) z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 279 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. popełniony w bliżej nieustalonym dniu wiosną 2013 r.;

321 b) z art. 279 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. popełniony w dniu 06 sierpnia 2012 r.

322 - wyrokiem Sądu Rejonowego dla Warszawy – Woli w Warszawie z dnia 18 września 2017 r., sygn. akt IV K 538/17, D. M. (1) został skazany za czyn z art. 180a k.k. popełniony w dniu 24 kwietnia 2017 r.,

323 - wyrokiem Sądu Rejonowego w Otwocku z dnia 19 grudnia 2018 r. w sprawie o sygn. akt II K 49/17, D. M. (1) został skazany za popełniony w dniu 13 lutego 2013 r. czyn z art. 279 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k.;

324 - wyrokiem Sądu Rejonowego dla Warszawy – Mokotowa w Warszawie z dnia 22 stycznia 2019 r., sygn. akt XIV K 1000/18, D. M. (1) został skazany za czyn z art. 276 k.k. popełniony w bliżej nieokreślonym czasie, jednak nie wcześniej niż w dniu 06 września 2017 r. i nie później niż w dniu 09 czerwca 2018 r.,

325 Jak zatem wynika z powyższego zestawienia D. M. (1) został w przeszłości skazany za czyny z art. 279 § 1 k.k., z art. 276 k.k. oraz 180a k.k.

326 Podkreślić jednak należy, że nawet bliski podmiotowy i przedmiotowy związek między przestępstwami czy też nawet podobieństwo tych przestępstw, nie są tak istotnymi przesłankami wymiaru kary łącznej, aby ograniczały czy też eliminowały którekolwiek z dyrektyw wymiaru kary zawarte w art. 53 k.k. (wyrok Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z dnia 17 kwietnia 2014 r., II AKa37/14, LEX nr 1455630). Redukcja kar poprzez zastosowanie zasady pełnej absorpcji przy wymiarze kar łącznych stanowiłaby w rzeczywistości nadużycie instytucji kary łącznej, która ma służyć bynajmniej nie ograniczeniu odpowiedzialności karnej sprawcy, lecz rzeczywistemu oddaniu zawartości kryminalnej czynów jakich się dopuścił, by nie została wypaczona przez prostą arytmetykę kar (wyrok Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 13 grudnia 2006 r., II AKa 208/06, KZS 2007/1/40). Zasadę absorpcji stosuje się w wymiarze kary łącznej wyjątkowo, gdy związek zbiegających się przestępstw jest tak ścisły, że upodabnia je do jednego przestępstwa, jak w przypadku pomijalnego zbiegu przestępstw lub ciągu przestępstw, gdy nie potrzeba podwyższać progu represji karnej (wyrok SA w Białymstoku z dnia 21 grudnia 2015 r., II AKa 206/15, LEX nr 1962890).

327 Przy wymiarze kary łącznej Sąd jest zobligowany uwzględnić nadto postawę sprawcy

328 i sposób jego życia od momentu wydania pierwszego z łączonych orzeczeń do momentu rozprawy, na której miałby zapaść wyrok łączny. Sąd, przy wymierzaniu kary łącznej, powinien zatem uwzględnić zachowanie się skazanego w trakcie odbywania kary w zakładzie karnym (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 12 września 1985 r., II KR 245/85), a które ewentualnie w pozytywny sposób prognozowałyby, że kara łączna w wysokości najwyższej z wymierzonych kar jednostkowych, jest wystarczającą oceną zachowania się sprawcy i odniesie zamierzone cele kary w zakresie resocjalizacji skazanego.

329 Skazany D. M. (2) w stopniu dostatecznym przestrzega porządku i dyscypliny. Dba

330 o czystość i porządek w celi mieszkalnej. Osadzony w relacjach ze współosadzonymi jest zgodny,

331 a wobec przełożonych stara się przyjmować postawę regulaminową. D. M. (1) nie przejawia zachowań agresywnych. Był dwukrotnie karany dyscyplinarnie, ostatni raz w sierpniu 2020 r. za odmowę przyjęcia posiłku. Nie stosowano wobec niego środków przymusu bezpośredniego. Nie był nagradzany regulaminowo. Obecnie jest zatrudniony nieodpłatnie w zakładzie karny. Skazany nie uczestniczy w programach resocjalizacyjnych. Utrzymuje kontakt z konkubiną, rodzicami

332 i dziećmi. Nie deklaruje przynależności do podkultury przestępczej. Deklaruje natomiast krytyczny stosunek do popełnionych przestępstw.

333 Mając na uwadze zachowanie się skazanego w warunkach izolacji, jak również stosunkowo nieduży związek podmiotowy i przedmiotowy pomiędzy jednostkowymi czynami, za które ww. został skazany, Sąd wymierzył skazanemu D. M. (1) karę łączną 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności.

334 Kara łączna została ukształtowana przy zastosowaniu zasady asperacji, albowiem nie zachodzą okoliczności, które optowałyby za przyjęciem czystej zasady absorpcji. Bliski podmiotowy

335 i przedmiotowy związek między przestępstwami czy też nawet podobieństwo tych przestępstw, nie są tak istotnymi przesłankami wymiaru kary łącznej, aby ograniczały czy też eliminowały którekolwiek z dyrektyw wymiaru kary zawarte w art. 53 k.k. W ocenie Sądu wysokość kary łącznej pozbawienia wolności ustalonej w punkcie I wyroku jest zatem miarodajna i sprawiedliwa.

336 W pozostałym zakresie wyroki, które uległy połączeniu pozostawiono do odrębnego wykonania, o czym orzeczono w punkcie III wyroku.

337 5. Wymiar Środka karnego

338 Przytoczyć okoliczności, które sąd uwzględnił przy łącznym wymiarze środka karnego

339 6. Inne ROZSTRZYGNIĘCIA Zawarte w WYROKU łĄCZNym

340 Zwięźle o powodach uzasadniających inne rozstrzygnięcia z wyroku łącznego, w tym umorzenie postępowania, zaliczenie okresów na poczet kary łącznej

341 Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

342 Przytoczyć okoliczności

343 II

344 Na podstawie art. 577 k.p.k. na poczet orzeczonej w punkcie wyroku kary łącznej pozbawienia wolności Sąd zaliczył skazanemu D. M. (1) okresy rzeczywistego pozbawienia wolności:

345 - w sprawie o sygn. akt II K 49/17: od dnia 17 lutego 2013 r., godz. 10:15 do dnia 18 lutego 2013 r., godz. 22:13, a także okres dotychczas wykonanej kary orzeczonej w ww. sprawie, tj. od dnia 20 lipca 2020 r. do dnia 21 czerwca 2021 r.,

346 - w sprawie o sygn. akt XIV K 1000/18: od dnia 09 czerwca 2018 r., godz. 22:00 do dnia 11 czerwca 2018 r., godz. 14:40;

347 - okres wykonywania przez skazanego D. M. (1) kary ograniczenia wolności orzeczonej w sprawie o sygn. akt IV K 538/17.

348 IV

349 Na podstawie art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. Sąd umarzył postępowanie w zakresie objęcia wyrokiem łącznym kar orzeczonych wyrokami ujętymi w punktach 1-6 części wstępnej wyroku, albowiem w tym zakresie zapadł wyrok łączny Sądu Rejonowego w Łukowie z dnia 27 stycznia 2009 r., sygn. akt II K 115/08.

350 V

351 Na podstawie art. 572 k.p.k. Sąd umarzył postępowanie w zakresie objęcia wyrokiem łącznym kar orzeczonych wyrokami ujętymi w punktach 7-9 części wstępnej wyroku, albowiem kary te nie zostały już wykonane. W zakresie kary grzywny orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi-Południe

352 w Warszawie z dnia 04 września 2017 r., sygn. akt IV K 187/15 (punkt 10 części wstępnej wyroku) Sąd umorzył postępowanie, albowiem kara grzywny wprawdzie dotychczas nie została wykonana, jednakże nie podlega ona połączeniu z inną karą podlegającą wykonaniu.

353 7. KOszty procesu

354 Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

355 Przytoczyć okoliczności

356 VI

357 Uwzględniając sytuację majątkową oraz osobistą oskarżonego, Sąd na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. zwolnił skazanego D. M. (1) z obowiązku ponoszenia kosztów postępowania.

358 8. PODPIS