Uzasadnienie orzeczenia Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 14 grudnia 2022 r., IV Ka 366/22

uzasadnienie orzeczenia Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 14 grudnia 2022 r., IV Ka 366/22

Uzasadnienie

1 Formularz UK 2

2 Sygnatura akt

3 IV Ka 366/22

4 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:

5 1

6 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA

7 0.11.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

8 Wyrok Sądu Rejonowego w Strzelinie z dnia 14 grudnia 2021 r. sygn. akt II K 19/21 w sprawie D. W. (1) o czyn z art. 190a § 1 k.k.

9 0.11.2. Podmiot wnoszący apelację

10 ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego

11 ☐ oskarżyciel posiłkowy

12 ☐ oskarżyciel prywatny

13 ☒ obrońca

14 ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego

15 ☐ inny

16 0.11.3. Granice zaskarżenia

17 0.11.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

18 ☒ na korzyść

19 ☐ na niekorzyść

20 ☒ w całości

21 ☐ w części

22 ☐

23 co do winy

24 ☐

25 co do kary

26 ☐

27 co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

28 0.11.3.2. Podniesione zarzuty

29 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

30 ☒

31 art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

32 ☐

33 art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany

34 w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

35 ☒

36 art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

37 ☐

38 art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,

39 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

40 ☐

41 art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

42 ☐

43 art. 439 k.p.k.

44 ☐

45 brak zarzutów

46 0.11.4. Wnioski

47 ☒

48 uchylenie

49 ☒

50 zmiana

51 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

52 0.12.1. Ustalenie faktów

53 0.12.1.1. Fakty uznane za udowodnione

54 Lp.

55 Oskarżony

56 Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

57 Dowód

58 Numer karty

59 1.

60 2.

61 D. W. (1)

62 D. W. (1)

63 Konflikt miedzy oskarżonym a pokrzywdzoną o wykonywanie władzy rodzicielskiej nad małoletnim synem M. W.

64 Wyrok Sądu Rejonowego w Strzelinie II Wydziału Karnego z dnia 17 marca 2021 r. sygn. akt (...) warunkowo umarzający postępowanie na okres 1 roku próby wobec E. N. za czyn z art. 267 § 3 k.k.

65 akta SR w Strzelinie, III Wydział Rodzinny i Nieletnich, sygn. akt III (...)

66 akta SR w Strzelinie II Wydział Karny sygn.. akt (...)

67 ________

68 0.12.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione

69 Lp.

70 Oskarżony

71 Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

72 Dowód

73 Numer karty

74 _____

75 ____________

76 _____________________________________

77 ________

78 ________

79 0.12.2. Ocena dowodów

80 0.12.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

81 Lp. faktu z pkt 2.1.1

82 Dowód

83 Zwięźle o powodach uznania dowodu

84 akta SR w Strzelinie, III Wydział Rodzinny i Nieletnich, sygn. akt III (...)

85 akta SR w Strzelinie II Wydział Karny sygn.. akt (...)

86 Brak podstaw do odmowy wiarygodności.

87 Brak podstaw do odmowy wiarygodności.

88 0.12.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów

89 (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

90 Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2

91 Dowód

92 Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

93 __________

94 ______________________

95 _____________________________________________

96 . STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

97 Lp.

98 Zarzut

99 3.1.

100 Obrońca oskarżonego zarzucił obrazę przepisów prawa materialnego, a to art. 190a § 1 § 1 k.k. poprzez uznanie, że oskarżony popełnił zarzucany mu czyn zabroniony, a pokrzywdzona pozostawała w uzasadnionym okolicznościami poczuciu zagrożenia ze strony osoby oskarżonej, w sytuacji gdy prawidłowa ocena zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego nie pozwalała na uznanie, że oskarżony popełnił zarzucany mu czyn, a pokrzywdzona w żadnym wypadku nie pozostawała w uzasadnionym okolicznościami poczuciu zagrożenia lub poniżenia, a nadto to pokrzywdzona używała wobec oskarżonego obraźliwych epitetów i podłożyła mu elektroniczne urządzenie nagrywające, czym naruszyła jego prywatność;

101 ☐ zasadny

102 ☐ częściowo zasadny

103 ☒ niezasadny

104 Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

105 W odniesieniu do konstrukcji zarzutów apelacyjnych stwierdzić w pierwszej kolejności wskazać należy, jest ona nieprawidłowa w sposób oczywisty i sprzeczna z zasadami formułowania apelacji.

106 Obraza prawa materialnego może polegać na błędnej wykładni zastosowanego przepisu, zastosowaniu nieodpowiedniego przepisu, a także na niezastosowaniu określonego przepisu w sytuacji, gdy jego zastosowanie jest obowiązkowe. Obraza prawa materialnego może być przyczyną odwoławczą jedynie wtedy, gdy ma ona charakter samoistny. Nie można więc mówić o obrazie prawa materialnego w sytuacji, gdy wadliwość orzeczenia w tym zakresie jest wynikiem błędnych ustaleń faktycznych przyjętych za jego podstawę lub naruszenia przepisów procesowych. Skoro zatem autor apelacji kwestionuje poczynione przez Sąd I instancji ustalenia faktyczne, to postawienie zarzutu obrazy prawa materialnego było oczywiście bezpodstawne. Zarzuty odnoszące się do prawidłowości ustalenia stanu faktycznego czy też oceny dowodów są zarzutami pierwotnymi co do zarzutu obrazy prawa materialnego i to one powinny być podnoszone, gdyż oczywistym jest, że w przypadku błędu w ustaleniach faktycznych, czy też błędnej oceny dowodów, to te właśnie uchybienia warunkują zastosowanie prawa materialnego w danej sytuacji procesowej.

107 Oskarżony D. W. (2) został uznany przez Sąd I instancji za winnego popełnienia czynu z art. 190a § 1 k.k.

108 Kluczowym znamieniem przestępstwa z art. 190a § 1 k.k. jest „uporczywe nękanie”. Przyjmuje się, że jest ono spełnione, gdy występują łącznie dwa elementy: obiektywny, a to powtarzalność zachowania sprawcy oraz subiektywny, tj. szczególne nastawienie psychiczne sprawcy do czynu polegające na nieustępliwości czy też chęci postawienia na swoim, a więc na trwaniu w uporze kontynuowania zachowań nękających osobę pokrzywdzoną. Przez uporczywe zachowanie sprawcy należy rozumieć zachowanie nacechowane wyraźną intencją, długotrwałe, powtarzające się, nieustanne. Przy czym adresatem zachowania stanowiącego uporczywe nękanie musi być albo sam pokrzywdzony, albo osoba dla niego najbliższa (A. Michalska-Warias [w:] Kodeks karny. Komentarz, wyd. VII, red. T. Bojarski, Warszawa 2016, art. 190; K.Janczukowicz, Stalking w orzecznictwie sądów, LEX/el. 2016; wyrok Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 19 lutego 2014 r., II AKa 18/14).

109 Zachowanie sprawcy kwalifikowane przez nękanie polega najczęściej na nachodzeniu pokrzywdzonego, wykonywaniu połączeń telefonicznych do pokrzywdzonego lub wysyłaniu mu wiadomości SMS, filmowaniu lub fotografowaniu pokrzywdzonego, które może naruszać jego prywatność także wtedy, gdy wykonywane jest w miejscu publicznym i dotyczy czynności neutralnych, na tzw. uprzykrzaniu sąsiedzkim (np. przez notoryczne zaglądanie na teren posesji sąsiadów, zaśmiecaniu terenu tej posesji, polewaniu wodą ogrodzenia posesji, zakłócaniu ciszy nocnej poprzez stukanie w ściany i kratę okienną budynku itp.).

110 Przestępstwo z art. 190a § 1 k.k. ma charakter materialny, który może objawić się w dwóch postaciach, a to w wywołaniu u pokrzywdzonego poczucia zagrożenia, a także - zgodnie ze stanem prawnym obowiązującym od 31 marca 2020 r. – poczucia poniżenia lub udręczenia, co musi być nadto uzasadnione okolicznościami. Po drugie zaś w istotnym naruszeniu prywatności pokrzywdzonego.

111 Poczucie zagrożenia związane jest z lękiem pokrzywdzonego co do ujemnych konsekwencji, jakie mogą go spotkać ze strony sprawcy lub osoby, nad którą ma on kontrolę. Poczucie to nie musi się przy tym wiązać z obawą popełnienia przestępstwa na szkodę pokrzywdzonego: obawa nie musi być bowiem sprecyzowana, musi ona jednakże pozostawać „uzasadnione okolicznościami”, a więc należy tu dokonywać oceny zobiektywizowanej, choćby za pomocą kryterium przeciętnego człowieka postawionego w sytuacji pokrzywdzonego (K. Lipiński [w:] Kodeks karny. Część szczególna. Komentarz, red. J. Giezek, Warszawa 2021, art. 190a).

112 Naruszenie prywatności musi być istotne, czyli wyraźnie przekraczające zwykłą miarę naruszenia prywatności, które wiąże się z faktem kontaktowania się między dwiema osobami. Pod pojęciem prywatności należy rozumieć sferę aktywności człowieka o charakterze osobistym, rodzinnym, domowym czy intymny.

113 Mając powyższe na uwadze prawidłowe było ustalenie Sądu Rejonowego, że oskarżony wypełnił znamiona wyżej opisanego przestępstwa, o czym świadczyło: wysyłanie mimo sprzeciwu pokrzywdzonej licznych wiadomości tekstowych sms, wiadomości email, o różnych porach dnia i nocy w których obrażał pokrzywdzoną, sugerował dziedziczną chorobę psychiczną, niewłaściwe prowadzenie, relacje z innymi mężczyznami, opiekę nad dzieckiem. Ponadto oskarżony kontrolował pokrzywdzoną obserwując ją, dokumentował jej wyjścia z domu, spotkania, zebrał dokumentację fotograficzną dotyczącą jej ówczesnego partnera, wszedł w posiadanie prywatnych rozmów pomiędzy pokrzywdzoną a nim uzyskując je wbrew jej woli i wykorzystał je w postępowaniu przed Sądem, okazał innej osobie, usunął wiadomości z jej telefonu, groził ujawnieniem i rozpowszechnieniem jej nagich zdjęć, spreparował ogłoszenie w którym naga zachęcała do dzwonienia do niej, podstępem zorganizował spotkanie z partnerem pokrzywdzonej.

114 Oskarżony czynił to przy tym systematycznie, przez dłuższy czas, a także uporczywie, nie zważając na wielokrotne prośby pokrzywdzonej, aby zaprzestał swojego zachowania i dręczenia pokrzywdzonej.

115 W świetle powyższego całkowicie uzasadniony był wniosek Sądu I instancji, że przypisane oskarżonemu zachowanie stanowiło uporczywe nękanie w rozumieniu art. 190a § 1 k.k., ukierunkowane na dokuczenie pokrzywdzonej, niepokojenie jej, sprawianie przykrości. Zachowanie oskarżonego niewątpliwie powodowało poczucie dyskomfortu i krzywdy u pokrzywdzonej, zaś sugerowanie jej choroby psychicznej, czy też groźby ujawnienia i rozpowszechnienia jej nagich zdjęć wzbudzało poczucie zagrożenia. To że komunikowała, że nie boi się jego nie oznacza że mogła czuć zagrożenie ze strony oskarżonego. Nie były to po stronie oskarżonego zachowania jednostkowe, ale systematyczne i uporczywe. Ponadto wykraczające zdecydowanie po za zakres spraw które po rozstaniu łączyły strony tj. wspólne wykonywanie władza rodzicielskiej nad małoletnim synem oraz mieszkanie.

116 W świetle powyższego Sąd Rejonowy zasadnie przyjął, iż oskarżony swoim zachowaniem wzbudził w pokrzywdzonej uzasadnione okolicznościami poczucie zagrożenia, poniżenia i istotnie naruszył jej prywatność, działając w sposób zaplanowany i umyślny co wprost wynika z treści jego wiadomości, a tym samym wypełnił znamiona przestępstwa z art. 190a § 1 k.k.

117 Wniosek

118 Zmiana zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego od zarzucanego mu czynu, ewentualnie uchylenie wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.

119 ☐ zasadny

120 ☐ częściowo zasadny

121 ☒ niezasadny

122 Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

123 Wobec nieuwzględnienia zarzutów wniosek uznać należało za niezasadny.

124 Lp.

125 Zarzut

126 3.2.

127 Obrońca oskarżonego zarzucił obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść orzeczenia a to:

128 1. art. 5 § 2 k.p.k. oraz art. 4 i 7 k.p.k. poprzez:

129 -

130 rozstrzygnięcie licznych zaistniałych w zebranym materiale dowodowym okoliczności na niekorzyść oskarżonego, brak obiektywizmu i bezstronności, dostrzeżeniem tylko okoliczności mających świadczyć na niekorzyść oskarżonego,

131 -

132 nierozważenie wszystkich okoliczności sprawy, w szczególności tych, które przemawiały na korzyść oskarżonego, tj. sytuacji konfliktu stron w przedmiocie opieki nad małoletnim synem oraz okoliczności toczącej się sprawy w SR w Strzelinie, III Wydział Rodzinny i Nieletnich, sygn. akt III (...) a także okoliczności wydania wobec pokrzywdzonej E. N. wyroku karnego (SR w Strzelinie, II Wydział K., sygn. akt (...) w związku z tym, że w okresie 18-24.07.2020 r. w mieszkaniu D. W. (1), w celu uzyskania informacji do której nie była uprawniona, założyła i posługiwała się urządzeniem podsłuchowym w postaci elektronicznego rejestratora dźwięku,

133 -

134 wybiórcze traktowanie materiału dowodowego, oparcie rozstrzygnięcia na spekulacjach myślowych pokrzywdzonej i świadków będących osobami bliskimi pokrzywdzonej, podkreślenie nieistotnych faktów i budowanie na nich podstawy rozstrzygnięcia, a pomijanie istotnych faktów,

135 -

136 wydanie rozstrzygnięcia bez odniesienia się do wszystkich przeprowadzonych dowodów z naruszeniem zasad prawidłowego rozumowania, wiedzy i doświadczenia życiowego, a także przyjęcie w opisie czynu okoliczności nieujętych w akcie oskarżenia a przyjętych przez Sąd I instancji w drodze dowolnej interpretacji - bez jakiegokolwiek poparcia w materiale dowodowym,

137 -

138 nieuwzględnienie istotnych okoliczności osobistych oskarżonego mogących przemawiać na korzyść oskarżonego, tj. faktu, że D. W. (1) jest funkcjonariuszem Służby Więziennej i cieszy się bardzo dobrą opinią, zarówno w miejscu pracy, miejscu zamieszkania, jak i w odbiorze społecznym a także faktu niezwykle poważnych konsekwencji zawodowych, finansowych (utrata pracy i źródła zarobkowania przy obowiązku alimentacyjnym) i rodzicielskich dla oskarżonego wobec wyroku karnego,

139 -

140 braku uzasadnienia merytorycznego rozstrzygnięcia i kopiowanie fragmentów orzeczenia w kolejnych jego punktach, co skutkowało naruszeniem przez Sąd obowiązku kształtowania swego przekonania na podstawie wszystkich przeprowadzonych, a nie tylko arbitralnie wybranych, dowodów, a zgodnie z zasadami prawidłowego rozumowania oraz wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego,

141 2. 424 § 1 k.p.k, polegającą na nieodniesieniu się w uzasadnieniu zaskarżanego wyroku do istotnych kwestii mogących mieć wpływ na rozstrzygnięcie sprawy - a mianowicie ówczesnego konfliktu między oskarżonym a pokrzywdzoną w zakresie niepokojącej zmiany zachowania ich małoletniego syna pod wpływem spotkań matki z nowym partnerem i eksponowania dziecka na treści erotyczne rozmów pokrzywdzonej z nowo poznanym mężczyzną w obecności dziecka,

142 3. art. 410 k. p.k. polegającą na pominięciu dowodu z akt sądowych Sądu Rejonowego w Strzelinie, III Wydział Rodzinny i Nieletnich, sygn. akt III (...), w szczególności opinii biegłych sądowych specjalistów psychologów z dnia 23.02.2021 r. oraz ugody sądowej zawartej w tym postępowaniu przez strony - co skutkowało nieprawidłową interpretacją Sądu w zakresie intencji działania oskarżonego a w szczególności nieprawidłową oceną korespondencji SMS oraz mailowej między stronami, a w konsekwencji błędnym przypisaniem oskarżonemu sprawstwa czynu;

143 4. art. 410 k.p.k. w zw. z art. 4 k.p.k. i art. 7 k.p.k. polegającą na dowolnym ustaleniu faktycznym, iż oskarżony dopuścił się zarzucanego mu czynu, choć z całokształtu materiału dowodowego powyższe nie wynika.

144 ☐ zasadny

145 ☒ częściowo zasadny

146 ☐ niezasadny

147 Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

148 Ad. 1.

149 Zarzut należy uznać za niezasadny.

150 Na wstępie należy podkreślić, że w toku postępowania zostały wyjaśnione wszystkie istotne dla sprawy okoliczności. Ustalenia faktyczne dokonane przez Sąd Rejonowy zostały oparte na całokształcie zgromadzonego oraz ujawnionego w toku rozprawy głównej materiału dowodowego, który został oceniony z poszanowaniem reguł wynikających z art. 4 k.p.k., art. 5 k.p.k. i art. 7 k.p.k., co sprawiło, że zaskarżone rozstrzygnięcie zapadło w oparciu o prawidłowe ustalenia faktyczne. Ponadto Sąd swoje stanowisko w sposób należyty uzasadnił w pisemnych motywach wyroku, sporządzonych zgodnie z wymogami, o jakich mowa w art.424 § 1 i § 2 k.p.k. Zebrany materiał dowodowy został przez Sąd I instancji oceniony prawidłowo i wszechstronnie, a jego całokształt dawał wystarczające podstawy do tego, aby uznać oskarżonego D. W. (1) za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu.

151 Sąd meriti w oparciu o cały zgromadzony w sprawie materiał dowodowy prawidłowo ustalił, że sprawstwo i winę oskarżonego, co do przypisanego mu czynu, które nie budzą wątpliwości.

152 Formułowane przez skarżącego zarzuty zasadniczo jawią się jako ogólna polemika z ustaleniami faktycznymi Sądu Rejonowego, które są sprzeczne z oczekiwaniami skarżącego. Ponadto w przeważającej mierze mają one charakter zbyt ogólny by można było podjąć ich analizę w kontekście ustaleń poczynionych przez Sąd Rejonowy w szczególności co do niezachowania należytego obiektywizmu i bezstronności.

153 Ponadto wskazać należy, iż główny trzon zarzutów opiera się na podejmowaniu przez skarżącego przedstawienia celu i motywacji jaka kierowała oskarżonym w związku z inkryminowanymi działaniami które podejmował wobec pokrzywdzonej, przy czym pamiętać należy, iż o znamion czynu z art.190a § 1 k.k. nie należy cel działania sprawcy. Strona podmiotowa tego typu przestępstwa nie ma charakteru kierunkowego. Jak wskazał Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 2 grudnia 2020 r., III KK 266/20, prawnie irrelewantne jest w kontekście strony podmiotowej tego przestępstwa, czy czyn sprawcy powodowany jest żywionym do osoby pokrzywdzonego uczuciem miłości, nienawiści, chęcią dokuczenia mu, złośliwością czy chęcią zemsty. A zatem bez znaczenia pozostają okoliczności, na które powołuje się w apelacji skarżący, a które w jego ocenie winny być wzięte pod uwagę przez Sąd I Instancji w ramach ustaleń faktycznych czy oceny dowodów.

154 Należy wskazać, iż bezzasadny jest zarzut nieuwzględnienia istotnych okoliczności osobistych oskarżonego. To, że jest on funkcjonariuszem Służby Więziennej i cieszy się bardzo dobrą opinią nie oznacza, że nie mógł popełnić przypisanego mu czynu, skoro jego zachowanie przekroczyło dozwolone normy kontaktowania się, przybierając formę nękania. Bez znaczenia w tym wypadku pozostają konsekwencje jakie w sferze zawodowej poniesie oskarżony, albowiem nie jest to żadna okoliczność, która uznać można za przemawiająca na korzyść oskarżonego.

155 W kontekście zarzutu nierozważenia wszystkich okoliczności sprawy w szczególności,

156 konfliktu stron w przedmiocie opieki nad małoletnim synem na okoliczności toczącej się sprawy w SR w Strzelinie, III Wydział Rodzinny i Nieletnich, sygn. akt III (...) a także okoliczności wydania wobec pokrzywdzonej E. N. wyroku karnego (SR w Strzelinie, II Wydział K., sygn. akt (...) w związku z tym, że w okresie 18-24.07.2020 r. w mieszkaniu D. W. (1), w celu uzyskania informacji do której nie była uprawniona, założyła i posługiwała się urządzeniem podsłuchowym w postaci elektronicznego rejestratora dźwięku - Sąd Okręgowy przeprowadził dowód z akt sprawy SR w Strzelinie, III Wydział Rodzinny i Nieletnich, sygn. akt III (...) i SR w Strzelinie, II Wydział K., sygn. akt II(...)- ocenie Sądu Okręgowego okoliczności, na które powołano owe dowody nie wniosły zbyt wiele w sprawie tym bardziej by podważyć rozstrzygniecie Sądu Rejonowego.

157 Wskazać należy, iż postępowanie w sprawie (...) dotyczyło wykonywania władzy rodzicielskiej nad wspólnym synem stron. Sąd Okręgowy nie dostrzega by okoliczności na które było prowadzone to postepowanie przemawia na korzyć oskarżonego. To, że istniał konflikt między stronami w przedmiocie opieki nad małoletnim synem nie stanowi żadnego usprawiedliwienia dla zachowania oskarżonego, albowiem nękanie pokrzywdzonej nie dotyczyło jedynie wykonywanej przez nią opieki nad synem, ale wkraczało także w jej życie prywatne już po rozstaniu z oskarżonym.

158 Także w ocenie Sądu na korzyść oskarżonego nie przemawiają okoliczności dotyczące postępowania w sprawie (...) w którym pokrzywdzona E. N. został przypisany czyn z art. 267 § 3 k.p.k. W pierwszej kolejności wskazać po pierwsze należy, iż czyn pokrzywdzonej nie ma związku z inkryminowanymi zdarzeniami w przedmiotowym postępowaniu. Został popełniony w późniejszym czasie, a zatem w żaden sposób nie można go odnieść do wcześniejszych zachowań oskarżonego. Ponadto jak wynika z ustaleń poczynionych przez Sąd w tamtym postępowaniu urządzenie podsłuchowe zostało odnalezione w pokoju syna, a zatem miało jedynie związek z wykonywaniem opieki nad wspólnym małoletnim synem, Sąd w uzasadnieniu wskazał, iż „ z ustalonego przez Sąd stanu faktycznego bezspornie wynika, iż pomiędzy stronami istnieje konflikt związany z wykonywaniem władzy rodzicielskiej i kontaktami z małoletnim M., a zachowanie oskarżonej wiązało się z troską i obawą o syna”.

159 Za niezasadny należy uznać zarzut naruszenia przez Sąd Rejonowy art. 424 § 1 k.p.k. w szczególności, że okoliczności podane przez skarżącego tj. ówczesny konflikt między oskarżonym a pokrzywdzoną w zakresie niepokojącej zmiany zachowania ich małoletniego syna pod wpływem spotkań z nowym partnerem i eksponowania dziecka na treści erotyczne rozmów pokrzywdzonej z nowo poznanym mężczyznom w obecności dziecka stanowią jedynie drogę poszukiwania przez skarżącego okoliczności, które mogłyby mieć wpływ na rozstrzygnięcie sprawy na korzyść oskarżonego. Zdaniem Sądu Okręgowego zachowanie oskarżonego zdecydowanie wykraczało poza ramy troski rodzica o dobro dziecka. Ponadto Sąd Okręgowy dopuszczając dowód z akt SR w Strzelinie sygn. akt III (...) zapoznał się z treścią ustnej opinii biegłych psychologów ( rozprawa z dnia 20 maja 2021 r.), którzy stwierdzili, że „Wątek treści erotycznych nie przejawia się u dziecka… dziecko mówi, że chłopakiem mamy jest tata”.

160 Nie doszło także do naruszenia przez Sąd Rejonowy art. 410 k.p.k. Istotnie Sąd I Instancji pominął dowód z akt Sądu Rejonowego w Strzelinie III Wydział Rodzinny i Nieletnich, sygn. akt III (...), co zostało konwalidowane w postepowaniu odwoławczym. Jednakże okoliczności, które w ocenie skarżącego winny być wzięte pod uwagę nie stanowią podstawy do zmiany zaskarżonego wyroku, albowiem Sąd Okręgowy nie widzi związku między opinią biegłych sądowych psychologów wydaną w tymże postępowaniu oraz zawartą w nim ugodą, a interpretacją Sądu Rejonowego w zakresie intencji działania oskarżonego, a w szczególności nieprawidłową oceną korespondencji sms oraz email między stronami w szczególności, że sam skarżący nie przedstawił żadnych konkretnych argumentów, które winny być wzięte pod uwagę przez Sąd rozstrzygający.

161 Za niezasadny należy uznać także zarzut naruszenia art. 410 k.p.k. w zw. z art. 4 k.p.k. i art. 7 k.p.k., albowiem stanowi on jedynie ogólną polemikę z niekorzystnymi dla oskarżonego ustaleniami poczynionym przez Sad Rejonowy.

162 Wniosek

163 Zmiana zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego od zarzucanego mu czynu, ewentualnie uchylenie wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.

164 ☐ zasadny

165 ☐ częściowo zasadny

166 ☒ niezasadny

167 Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

168 Wobec nieuwzględnienia zarzutów wniosek uznać należało za niezasadny.

169 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU

170 1

171 ___________________________________________________________________

172 Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności

173 ____________________________________________________________________________

174 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

175 0.15.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

176 0.11

177 Przedmiot utrzymania w mocy

178 0.1Wyrok Sądu Rejonowego w Strzelinie z dnia 14 grudnia 2021 r. sygn. akt II K 19/21 w spawie D. W. (1) o czyn z art. 190a § 1 k.k.

179 Zwięźle o powodach utrzymania w mocy

180 Wyrok Sądu Rejonowego należało utrzymać w mocy. Analiza poszczególnych dowodów i ich prawidłowa ocena prowadzi bowiem do wniosku o sprawstwie i winie oskarżonego. Także orzeczona względem oskarżonego kara nie razi surowością, jest adekwatna do stopnia społecznej szkodliwości i winy.

181 0.15.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

182 Przedmiot i zakres zmiany

183 0.0.1____________________________________________________________________

184 Zwięźle o powodach zmiany

185 _____________________________________________________________________________

186 0.15.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji

187 0.15.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia

188 1.1.

189 ____________________________________________________

190 ☐ art. 439 k.p.k.

191 Zwięźle o powodach uchylenia

192 __________________________________________________________________________

193 2.1.

194 Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości

195 ☐ art. 437 § 2 k.p.k.

196 Zwięźle o powodach uchylenia

197 __________________________________________________________________________

198 3.1.

199 Konieczność umorzenia postępowania

200 ☐ art. 437 § 2 k.p.k.

201 Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia

202 __________________________________________________________________________

203 4.1.

204 __________________________________________________

205 ☐ art. 454 § 1 k.p.k.

206 Zwięźle o powodach uchylenia

207 _________________________________________________________________________

208 0.15.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

209 __________________________________________________________________________

210 0.15.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

211 Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

212 Przytoczyć okoliczności

213 II

214 Zasądzone na rzecz oskarżycielki posiłkowej koszty zastępstwa procesowego znajdują uzasadnienie w art.626 § 1 kpk. i art.636 § 1 kpk i art.616 § 1 pkt 2 kpk oraz § 11 ust. 2 pkt 4 i § 17 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie.

215 6. Koszty Procesu

216 Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

217 Przytoczyć okoliczności

III.

218 Sąd Okręgowy w oparciu o art. 624 § 1 k.p.k. uznał z słuszne zwolnienie oskarżonego od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.

219 7. PODPIS

220 SSO Ewa Mokrzysz SSO Marcin Sosiński SSO Grzegorz Szepelak

221 ZAŁĄCZNIK NR 1 DO FORMULARZA UZASADNIENIA WYROKU SĄDU ODWOŁAWCZEGO

222 0.11.3. Granice zaskarżenia

223 Kolejny numer załącznika

224 1

225 Podmiot wnoszący apelację

226 Obrońca oskarżonego

227 Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

228 Przypisanie oskarżonemu sprawstwa i winy w zakresie popełnienia przypisanego mu czynu

229 0.11.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

230 ☒ na korzyść

231 ☐ na niekorzyść

232 ☒ w całości

233 ☐ w części

234 ☐

235 co do winy

236 ☐

237 co do kary

238 ☐

239 co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

240 0.11.3.2. Podniesione zarzuty

241 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

242 ☒

243 art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

244 ☐

245 art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany

246 w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

247 ☒

248 art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

249 ☐

250 art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,

251 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

252 ☐

253 art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

254 ☐

255 art. 439 k.p.k.

256 ☐

257 brak zarzutów

258 0.11.4. Wnioski

259 ☒

260 uchylenie

261 ☒

262 zmiana