Wyrok Sądu Okręgowego Warszawa-Praga w Warszawie z dnia 8 kwietnia 2025 r., VI Ka 228/25

wyrok Sądu Okręgowego Warszawa-Praga w Warszawie z dnia 8 kwietnia 2025 r., VI Ka 228/25

Tekst

1 Warszawa, dnia 8 kwietnia 2025 r.

2 Sygn. akt VI Ka 228/25

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

3 Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie:

4 Przewodniczący: SSA (del.) Anna Kalbarczyk

5 protokolant: protokolant sądowa Aneta Dygas

6 przy udziale prokuratora Mariusza Ejflera

7 po rozpoznaniu dnia 8 kwietnia 2025 r.

8 sprawy O. K., syna O. i A., ur. (...) w U.

9 oskarżonego o przestępstwo z art. 178a § 1 i 4 kk

10 na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego

11 od wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi-Południe w Warszawie

12 z dnia 19 listopada 2024 r. sygn. akt IV K 668/24

13 1. utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok;

14 2. zwalnia oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, wydatkami obciążając Skarb Państwa.

Uzasadnienie

15 Formularz UK 2

16 Sygnatura akt

17 VI Ka 228/25

18 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:

19 1

20 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA

21 Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

22 Wyrok Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi  Południe w Warszawie , IV Wydział Karny z dnia 19 listopada 2024 roku w sprawie IV K 668/24

23 przeciwko O. K..

24 Podmiot wnoszący apelację

25 ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego

26 ☐ oskarżyciel posiłkowy

27 ☐ oskarżyciel prywatny

28 ☒ obrońca

29 ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego

30 ☐ inny

31 1.3. Granice zaskarżenia

32 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

33 ☒ na korzyść

34 ☐ na niekorzyść

35 ☒ w całości

36 ☐ w części

37 ☐

38 co do winy

39 ☐

40 co do kary

41 ☐

42 co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

43 1.3.2. Podniesione zarzuty

44 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji.

45 ☒

46 art. 438 pkt 1 k.p.k. - obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

47 ☐

48 art. 438 pkt 1a k.p.k. - obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

49 ☒

50 art. 438 pkt 2 k.p.k. - obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

51 ☒

52 art. 438 pkt 3 k.p.k. - błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,

53 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

54 ☒

55 art. 438 pkt 4 k.p.k. - rażąca niewspółmierności kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

56 ☐

57 art. 439 k.p.k.

58 ☐

59 brak zarzutów

60 1.4. Wnioski

61 ☐

62 uchylenie

63 ☒

64 zmiana

65 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

66 2.1. Ustalenie faktów

67 2.1.1. Fakty uznane za udowodnione

68 Lp.

69 Wskazać oskarżonego.

70 Wskazać fakt.

71 Dowód ze wskazaniem numeru karty, na której znajduje się dowód.

72 1.

73 O. K.

74 Oskarżony jest osobą karaną

75 Karta karna k. 123

76 Sytuacja majątkowa oskarżonego

77 Informacja e - (...) k. 121

78 2.2. Ocena dowodów

79 2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

80 Wskazać fakt

81 Dowód

82 Zwięźle o powodach uznania dowodu.

83 1.

84 Karta karna

85 Załączony dokument urzędowy został sporządzony w przepisanej prawem formie przez organ do tego uprawniony. Stanowi dowód tego, co zostało w nim urzędowo poświadczone. Strony nie kwestionowały autentyczności dokumentu.

86 Informacja e - (...)

87 Załączony dokument urzędowy został sporządzony w przepisanej prawem formie przez organ do tego uprawniony. Stanowi dowód tego, co zostało w nim urzędowo poświadczone. Strony nie kwestionowały autentyczności dokumentu.

88 . STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

89 Lp.

90 Zarzuty obrońcy oskarżonego

91 1.

92 I. obraza prawa materialnego:

93 

94 art. 1 k.k. w związku z art. 95 1 k.k. - polegającą na pociągnięciu do odpowiedzialności karnej i przypisanie winy oskarżonemu za zachowanie opisane w akcie oskarżenia, pomimo, że w jego zachowaniu i działaniu nie ma zamiaru bezpośredniego, który warunkuje odpowiedzialność z art. zarzucanego oskarżonemu

95 II. obraza przepisów postępowania:

96 

97 art. 7 k.p.k. - która miała wpływ na treść wyroku a polegającej na tym, że Sąd I Instancji wydając zaskarżony wyrok ocenił zgromadzony w sprawie materiał dowodowy dowolnie

98 

99 art. 4 k.p.k - która polegała na tym, że Sąd orzekający wydając zaskarżony wyrok pominął i nie uwzględnił dowodów i okoliczności korzystnych dla oskarżonego, a to jego wyjaśnień w zakresie braku zamiaru popełnienia przestępstwa

100 

101 art. 424 k.p.k. - która miała istotny wpływ na wynik sprawy, poprzez niewskazanie jakie fakty Sąd I Instancji uznał za udowodnione lub nie udowodnione, na jakich w tej mierze oparł się dowodach i dlaczego nie uznał dowodów przeciwnych a to odnośnie winy i sprawstwa

102 

103 art. 410 k.p.k w zw. z art. 366 k.p.k. - która miała istotny wpływ na wynik sprawy, poprzez niewyjaśnienie wszystkich istotnych dla sprawy okoliczności m.in. momentu powstania u oskarżonego zamiaru dokonania zarzucanego mu czynu.

104 ☐ zasadny

105 ☐ częściowo zasadny

106 ☒ niezasadny

107 Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny lub niezasadny.

108 1. Apelacja obrońcy nie zawiera argumentacji, która mogłaby podważyć prawidłowość rozstrzygnięcia sądu pierwszej instancji. Obrońca w podstawie apelacji wskazując wszystkie punkty art. 438 k.p.k., za wyjątkiem art. 438 pkt 1a, faktycznie zarzuciła obrazę prawa materialnego oraz prawa procesowego. Redakcja zarzutów jest wysoce ogólnikowa. W uzasadnieniu apelacji wskazana jest natomiast sytuacja osobista oskarżonego, zrozumienie popełnienia zarzucanego czynu oraz stres wywołany wojną w U.. W konkluzji skarżąca podała, że wyrok jest za srogi i można wobec oskarżonego zastosować wolnościowe środki karne. Stwierdzić należy, że uzasadnienie nie koreluje z postawionymi zarzutami a jego treść wskazuje, że faktycznie obrońca zarzuca rażącą niewspółmierność kary.

109 2. Nie sposób odnieść się do zarzutów naruszenia art. 7 k.p.k., gdyż nie podano jakiegokolwiek ich uzasadnienia. W przypadku, gdy skarżąca stawiając zarzut naruszenia tego przepisu zmierza do podważenia zasadności rozstrzygnięcia sądu nie może ograniczyć się do prostego stwierdzenia, że dowody zostały ocenione dowolnie. Obowiązkiem skarżącej było wykazanie, jakich konkretnych uchybień dopuścił się sąd meriti, w tym zasad wiedzy, logicznego rozumowania oraz doświadczenia życiowego.

110 3. Podobnie, aby zasadnie, tym samym skutecznie podnieść zarzut obrazy art. 4 k.p.k. nie wystarczy ogólne stwierdzenie o jego naruszeniu. O braku obiektywizmu sądu można natomiast mówić wtedy, gdy zostały naruszone określone przepisy zawierające normy nakazujące lub zakazujące działań na niekorzyść określonej strony postępowania lub gdy w sposób wyraźny i udokumentowany sąd faworyzuje jedną ze stron. Brak precyzyjnego odwołania się do sytuacji procesowej, w której doszło do przekroczenia tych przepisów czyni zarzut oparty na tychże przepisach bezzasadnym.

111 4. Podniesiony zarzut odnoszący się do obrazy art. 424 k.p.k. jest również niezasadny, gdyż dla skuteczności obrazy przepisów postępowania konieczne jest wykazanie możliwego wpływu na treść orzeczenia. Naruszenie art. 424 k.p.k. samo w sobie nie może prowadzić do spodziewanego przez skarżącą rezultatu, ponieważ to, co było później (uzasadnienie) nie może wpływać na to, co było wcześniej (wyrok).

112 5. Wskazanie naruszenia przepisu art. 410 k.p.k. wymaga wykazania, że przy wyrokowaniu sąd opierał się na materiale nieujawnionym na rozprawie głównej, bądź oparł się na części materiału ujawnionego. W przypadku, gdy sąd prawidłowo ujawnił na rozprawie dowody, które pozwoliły na wydanie rozstrzygnięcia w sprawie i poddał je ocenie to zarzut naruszenia art. 410 k.p.k. jest bezpodstawny.

113 6. Zupełnie bezzasadne są zarzuty naruszeniu prawa materialnego to jest art. 1 k.k. w zw. z art. 9 § 1 k.k. Obraza prawa materialnego może polegać na błędnej wykładni prawa albo na błędnym zastosowaniu prawa przy niekwestionowanej jego wykładni. Obraza prawa materialnego odnosząca się do jego wykładni jest związana z błędną interpretacją przepisu wynikającą z niezastosowania lub nieprawidłowego zastosowania reguł wykładni prawa, tj. wykładni językowej, systemowej i funkcjonalnej. Reguły wykładni są wykorzystywane przez organ stosujący prawo w ramach wykładni operatywnej. Obraza prawa polegająca na błędnym zastosowaniu lub niezastosowaniu przepisów prawa materialnego ma miejsce wówczas, gdy są to przepisy o charakterze stanowczym, tzn. nakazujące stosowanie prawa materialnego lub zakazujące jego stosowania.1

114 7. Odnosząc się do okoliczności podanych w uzasadnieniu apelacji, które świadczą o kwestionowaniu kary wymierzonej oskarżonemu, choć zarzutu odnoszącego się do kary nie postawiono, z akceptacją należy przyjąć deklarację obrońcy, że oskarżony zrozumiał naganność swojego postępowania w dniu 25 maja 2024 roku, obecnie pracuje, nie pije alkoholu, pomaga w codziennych obowiązkach rodzinnych i staje się osobą odpowiedzialną za swoje czyny. Niemniej jednak te okoliczności nie mogą spowodować zmiany rozstrzygnięcia sądu pierwszej instancji.

115 8. Postulowane przez obrońcę wymierzenie kary wolnościowej nie spełni obecnie celów kary, ani prewencji szczególnej, ani prewencji ogólnej. Faktem jest, że oskarżony wsiadł do samochodu będąc w stanie nietrzeźwości mając promil alkoholu etylowego w wydychanym powietrzu. O. K. jest osobą już dwukrotnie karaną z art. 178a § 1 k.k. W marcu 2024 roku sąd wymierzył oskarżonemu karę grzywny, co nie powstrzymało go od popełnienia w maju 2024 roku po raz kolejny takiego samego czynu. Tym samym uznać należy, że nie oddziaływają na oskarżonego kary wolnościowe, a do przestrzegania prawa podchodzi w sposób wysoce wybiórczy.

116 9. Reasumując sąd pierwszej instancji miał rację ustalając, że oskarżony jest osobą na tyle zdemoralizowaną, że tylko zastosowanie wobec niego kary izolacyjnej ma szansę spełnić swoje cele, to znaczy zapobiegnie kolejnemu powrotowi do przestępstwa, jak i uchroni społeczeństwo przed jego przestępczym zachowaniem.

117 Wniosek

118 1. uniewinnienie oskarżonego O. K. od stawianego mu zarzutu;

119 2. odstąpienie od obowiązku zapłaty przez oskarżonego świadczenia pieniężnego w kwocie 10.000 zł na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej.

120 3. odstąpienie od obowiązku zapłaty przez oskarżonego O. K. na rzecz Skarbu Państwa kwoty 280 zł orz kosztów postępowania sądowego w kwocie 180 zł tytułem opłaty.

121 ☐ zasadny

122 ☐ częściowo zasadny

123 ☒ niezasadny

124 Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny lub niezasadny.

125 Niezasadność zarzutów apelacyjnych.

126 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

127 5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

128 1

129 Przedmiot utrzymania w mocy

130 W całości

131 Zwięźle o powodach utrzymania w mocy.

132 Wyrok sądu pierwszej instancji jest prawidłowy.

133 6. Koszty Procesu

134 Wskazać oskarżonego.

135 Wskazać punkt rozstrzygnięcia z wyroku.

136 Przytoczyć okoliczności.

137 O. K.

138 2.

139 zwolniono oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, wydatkami obciążając Skarb Państwa

140 7. PODPIS

141 SSA (del.) Anna Kalbarczyk

142 7.1.1. Granice zaskarżenia

143 Kolejny numer załącznika

144 1

145 Podmiot wnoszący apelację

146 Obrońca oskarżonego

147 Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

148 Wyrok Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi  Południe w Warszawie, IV Wydział Karny z dnia 19 listopada 2024 roku w sprawie IV K 668/24 przeciwko O. K.

149 7.1.2. Kierunek i zakres zaskarżenia

150 ☒ na korzyść

151 ☐ na niekorzyść

152 ☒ w całości

153 ☐ w części

154 ☐

155 co do winy

156 ☐

157 co do kary

158 ☐

159 co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

160 7.1.3. Podniesione zarzuty

161 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

162 ☒

163 art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

164 ☐

165 art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

166 ☒

167 art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

168 ☒

169 art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

170 ☒

171 art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

172 ☐

173 art. 439 k.p.k.

174 ☐

175 brak zarzutów

176 7.1.4. Wnioski

177 ☐

178 uchylenie

179 ☒

180 zmiana

181 1 D. Świecki [w:] B. Augustyniak, K. Eichstaedt, M. Kurowski, D. Świecki, Kodeks postępowania karnego. Tom II. Komentarz aktualizowany, LEX/el. 2025, art. 438.