Uzasadnienie orzeczenia Sądu Okręgowego Warszawa-Praga w Warszawie z dnia 24 lutego 2023 r., VI Ka 1381/22

uzasadnienie orzeczenia Sądu Okręgowego Warszawa-Praga w Warszawie z dnia 24 lutego 2023 r., VI Ka 1381/22

Tekst

1 Warszawa, dnia 24 lutego 2023 r.

2 Sygn. akt VI Ka 1381/22

3 1.

4 2.WYROK

5 2.1.W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

6 3.Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie:

7 Przewodniczący:SSO Michał Bukiewicz

8 protokolant: sekretarz sądowy Marta Herc

9 4.przy udziale prokuratora Waldemara Basteckiego

10 po rozpoznaniu dnia 24 lutego 2023 r.

11 5.sprawy J. M., syna A. i W., ur. (...) w C.

12 6.oskarżonego o przestępstwo z art. 193 kk w zb. z art. 217 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk

13 7.P. M., syna J. i M., ur. (...) w W.

14 8.oskarżonego o przestępstwo z art. 193 kk w zb. z art. 217 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk

15 9.na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonych

16 10.od wyroku Sądu Rejonowego w Wołominie

17 11.z dnia 9 maja 2022 r. sygn. akt II K 348/16

18 13.zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy; zwalnia oskarżonych od opłat i ponoszenia pozostałych kosztów sądowych w postępowaniu odwoławczym, przejmując wydatki na rachunek Skarbu Państwa.

Uzasadnienie

19 Formularz UK 2

20 Sygnatura akt

21 VI Ka 1381/22

22 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:

23 1

24 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA

25 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

26 Wyrok Sądu Rejonowego w Wołominie z dnia 9 maja 2022r. sygnatura akt II K 348/16

27 1.2. Podmiot wnoszący apelację

28 ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego

29 ☐ oskarżyciel posiłkowy

30 ☐ oskarżyciel prywatny

31 ☒ obrońca

32 ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego

33 ☐ inny

34 1.3. Granice zaskarżenia

35 1.1.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

36 ☒ na korzyść

37 ☐ na niekorzyść

38 ☒ w całości

39 ☐ w części

40 ☐

41 co do winy

42 ☐

43 co do kary

44 ☐

45 co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

46 1.1.2. Podniesione zarzuty

47 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

48 ☐

49 art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

50 ☐

51 art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany

52 w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

53 ☒

54 art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

55 ☒

56 art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,

57 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

58 ☒

59 art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

60 ☐

61 art. 439 k.p.k.

62 ☐

63 brak zarzutów

64 1.4. Wnioski

65 ☒

66 uchylenie

67 ☒

68 zmiana

69 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami

70 przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

71 1.5. Ustalenie faktów

72 1.1.3. Fakty uznane za udowodnione

73 Lp.

74 Oskarżony

75 Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

76 Dowód

77 Numer karty

78 2.1.1.1.

79 J. M.

80 oskarżony jest osobą niekaraną

81 informacja z KRK

82 677

83 2.1.1.2.

84 P. M.

85 oskarżony jest osobą niekaraną

86 informacja z KRK

87 676

88 1.1.4. Fakty uznane za nieudowodnione

89 Lp.

90 Oskarżony

91 Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

92 Dowód

93 Numer karty

94 2.1.2.1.

95 1.6. Ocena dowodów

96 1.1.5. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

97 Lp. faktu z pkt 2.1.1

98 Dowód

99 Zwięźle o powodach uznania dowodu

100 2.1.1.1

101 Sąd w pełni obdarzył wiarą informację z KRK albowiem została wystawiona przez uprawniony podmiot, w zakresie jego kompetencji a jej wiarygodność nie była kwestionowana przez strony

102 2.1.1.2

103 informacja z KRK

104 Sąd w pełni obdarzył wiarą informację z KRK albowiem została wystawiona przez uprawniony podmiot, w zakresie jego kompetencji a jej wiarygodność nie była kwestionowana przez strony

105 1.1.6. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów

106 (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

107 Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2

108 Dowód

109 Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

110 3. STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

111 Lp.

112 Zarzut

113 3.1.

114 naruszenie przepisów postępowania, które mogły mieć wpływ na treść orzeczenia tj. art. 7kpk poprzez dowolną a nie swobodną ocenę dowodów polegającą na błędnym przyjęciu, iż oskarżeni J. M. i P. M. wdarli się za ogrodzenia posesji pokrzywdzonych podczas gdy z zeznań świadka M. J., zeznań L. G., W. G., zeznań A. K. oraz wyjaśnień oskarżonych wynika, że oskarżeni ani się nie wdarli na posesję państwa G. ani nawet nie mieli zamiaru wedrzeć się na ich posesję , co w konsekwencji doprowadziło do dokonania przez sąd błędnych ustaleń faktycznych poprzez przyjęcie, iż zachowania oskarżonych wyczerpuje znamiona czynu wskazanego w art. 193 kk

115 ☐ zasadny

116 ☐ częściowo zasadny

117 ☒ niezasadny

118 Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

119 W ocenie Sądu Odwoławczego, Sąd Rejonowy prawidłowo przeprowadził postępowanie, dokonał wszechstronnej analizy materiału dowodowego i mając na uwadze jego kompletność, ocenił go z uwzględnieniem zasad prawidłowego rozumowania oraz wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego, nie wykraczając poza ramy sędziowskiego uznania, nakreślone w art. 7 k.p.k. Poczynione na tej podstawie właściwe ustalenia faktyczne pozwoliły na stwierdzenie, że oskarżeni popełnili przypisany im czyn zabroniony, opisany w treści art. 193 kk w zb. z art. 217§ 1 kk. w zw. z art. 11§2 kk

120 Na wstępie rozważań należy zaznaczyć, iż zgodnie z zasadą swobodnej oceny dowodów, o której mowa w treści art. 7 kpk, organ procesowy ocenia dowody i wyciąga z nich wnioski według wewnętrznego przekonania, nieskrępowanego regułami prawnymi. Zasada swobodnej oceny dowodów nie oznacza jednak, iż ocena ta ma charakter dowolny, albowiem sąd powinien wyjaśnić, w jaki sposób dowody ocenił i dlaczego wyciągnął z nich takie, a nie inne wnioski dotyczące konkretnych ustaleń faktycznych. Przekonanie sądu o wiarygodności jednych dowodów i niemożności przypisania tej cechy innym dowodom, pozostaje pod ochroną art. 7 kpk wówczas, gdy jest ono poprzedzone ujawnieniem w toku rozprawy głównej całokształtu okoliczności sprawy, z uwzględnieniem zasady prawdy materialnej, zasady obiektywizmu, a także, gdy jednocześnie jest wyczerpująco oraz logicznie uargumentowane w uzasadnieniu wyroku ( zob. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 20.09.2007r., sygn. akt SNO 57/07).

121 Zdaniem Sądu Okręgowego, Sąd I instancji, procedując w niniejszej sprawie, spełnił wszystkie wskazane wyżej wymogi i nie popełnił błędu w ustaleniach faktycznych. Dyrektywy swobodnej oceny zostały przez Sąd I instancji prawidłowo uwzględnione i dano temu wyraz w uzasadnieniu orzeczenia. Oceny tej nie sposób skutecznie kwestionować, zaś polemika uzasadnienia apelacji pozbawiona jest w tym zakresie rzeczowych argumentów. Choć istotnie odmienna ocena dowodów korzystna dla oskarżonego jest naturalnie prawem obrońcy, to nie wynika z niej jednak samo przez się, by ocena dokonana w sprawie przez Sąd orzekający charakteryzowała się dowolnością. Przeciwstawne stanowisku Sądu I instancji zarzuty są, zdaniem Sądu Okręgowego, przedstawione wybiórczo i nie odnoszą się do całości faktów wykazanych w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia, których ocena w całokształcie doprowadziła do wydania wyroku. Skarżący nie wykazał skutecznie, aby rozumowanie Sądu Rejonowego, przy ocenie zgromadzonych w sprawie dowodów było wadliwe, bądź nielogiczne. Obrona prezentuje fragmentarycznie w uzasadnieniu apelacji te dowody , które mają wykluczać sprawstwo oskarżonych w realizacji znamion czynu z art. 193 kk bez uwzględnienia całości zaprezentowanych depozycji jak również bez wzajemnego ich zestawienia a co pozwala na jednoznaczne odrzucenie tez zarzutu. Z faktu, iż funkcjonariusz Policji M. J. zeznał, iż nie przypomina sobie by ktoś mówił, że weselnicy przedarli się na posesję nie można wyprowadzić wniosku o niezaistnieniu takiego zdarzenia . Wbrew twierdzeniom obrony zeznania wszystkich trzech osób pokrzywdzonych są zgodne co do okoliczności wdarcia się oskarżonych na posesję i nie ma znaczenia głębokość wkroczenia w zagrodzony teren . Pewne rozbieżności co do zaistnienia poszczególnych zdarzeń, zachowań składowych napaści wykonanej przez oskarżonych, wynikłe z dynamiki zajścia, jego intensywności i naturalnie wynikającego z powyższego zmieniającego się miejsca podejmowania faktycznych czynności wykonawczych, nie są w stanie zdyskwalifikować ich wiarygodności i zupełności w zakresie faktów głównych, decydujących o przypisaniu oskarżonym czynów jak wyroku. Oczywistym jest, że pokrzywdzeni czuli się zagrożeni i dążyli do wyparcia oskarżonych, którzy to przecież udali się na posesję zirytowani uwagami L. G.. Ustalenie zatem , że fragment zdarzenia toczył się przy złożonych przed furtką płytkach chodnikowych nie powoduje przyjęcia, iż całe zaistniało wyłącznie w tym miejscu. To właśnie oskarżeni dążyli do konfrontacji przemieszczając się znaczny odcinek od domu weselnego i w tym celu wykazali się aktywnością, która przecież nie była niezbędna gdyby zainteresowani byli wyłącznie utarczką słowną. Trudno uznać by pokrzywdzona a więc kobieta wyszła z posesji za ogrodzenie, które przecież dawało jej pewne poczucie bezpieczeństwa, ruszyła w stronę mężczyzn , z którymi wcześniej wymieniała uwagi i zarzuty i wdała się pierwsza w fizyczną przepychankę z oskarżonymi, prokurując fazę fizycznego starcia. Bez wkroczenia oskarżonych na teren posesji nie doszłoby do bezpośredniego kontaktu, szarpaniny z wszystkimi pokrzywdzonymi.

122 Z jednocześnie sformułowanym zarzutem obrońcy oskarżonego o poczynieniu błędnych ustaleń faktycznych nie sposób nie zgodzić. Zauważyć należy, że "błąd w ustaleniach faktycznych (error facti) przyjętych za podstawę orzeczenia to błąd, który wynika bądź to z niepełności postępowania dowodowego (tzw. błąd "braku"), bądź też z przekroczenia granic swobodnej oceny dowodów (błąd "dowolności"). Może on więc być wynikiem nieznajomości określonych dowodów lub nieprzestrzegania dyrektyw obowiązujących przy ocenie dowodów (art. 7)" (Wyrok Sądu Okręgowego w Bydgoszczy z dnia 2 października 2013 roku, sygn. akt IV Ka 713/13). W ocenie Sądu Okręgowego, w niniejszej sprawie brak jest podstaw do stwierdzenia, że Sąd Rejonowy, gromadząc materiał dowodowy i dokonując jego oceny, dopuścił się błędu w ustaleniach faktycznych rozumianego w przytoczony powyżej sposób. Sąd I instancji zgromadzony w przedmiotowej sprawie materiał dowodowy ocenił zgodnie z dyrektywami wynikającymi z art. 7 k.p.k., a ustalony na podstawie owego materiału stan faktyczny jest jasny, pełny, kompletny i w sposób niebudzący wątpliwości pozwala na przypisanie oskarżonym popełnienie zarzucanego mu czynu. Z uwagi na rozważania zawarte stwierdzić należy, że Sąd Rejonowy w następstwie pełnej, logicznej i wolnej od wad oceny dowodów dokonał prawidłowych ustaleń faktycznych, a zatem zarzut obrońcy oskarżonego uznać należy za niezasadny.

123 Wniosek

124 Uchylenie wyroku i umorzenie postępowania ze względu na przedawnienie karalności czynu z art. 217 §1 kk

125 ☐ zasadny

126 ☐ częściowo zasadny

127 ☒ niezasadny

128 Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

129 Z uwagi na powyższe rozważania, wniosek obrońcy oskarżonego uznać należy za niezasadny.

130 3.2.

131 rażąca niewspółmierność kary polegająca na wymierzeniu kar pozbawienia wolności, jak również grzywny w sytuacji , gdy karą spełniająca cele byłaby tylko i wyłącznie kara grzywny

132 ☐ zasadny

133 ☐ częściowo zasadny

134 ☒ niezasadny

135 Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

136 Przeprowadzona przez Sąd Okręgowy kontrola instancyjna zaskarżonego orzeczenia pozwala na stwierdzenie, że rodzaj i wysokość wymierzonych przez Sąd Rejonowy wobec oskarżonych J. M. i P. M. kar nie cechuje się rażącą niewspółmiernością, wobec czego zarzut obrońcy oskarżonych uznać należało za niezasadny.

137 Odnosząc się do podniesionego w apelacji zarzutu zaznaczyć należy w pierwszej kolejności, że rażąca niewspółmierność kary zachodzi wówczas, gdy sąd I instancji w sposób jaskrawy nie wyważy rodzaju i wysokości wymierzanej kary z okolicznościami przewidzianymi w art. 53 § 1 i 2 k.k., co skutkować będzie nieproporcjonalnością tej kary. Podkreślić należy przy tym, że na gruncie art. 438 pkt. 4 k.p.k. nie chodzi o każdą ewentualną różnicę w ocenach co do wymiaru kary, ale o różnicę ocen tak zasadniczej natury, iż karę dotychczas wymierzoną nazwać można byłoby, również w potocznym znaczeniu tego słowa, „rażąco" niewspółmierną, to jest niewspółmierną w stopniu nie dającym się zaakceptować. Zmiana zaskarżonego wyroku z powodu rażącej niewspółmierności orzeczonej kary może mieć zatem miejsce dopiero wtedy, gdy wykazana zostanie wyraźna dysproporcja między karą wymierzoną przez sąd I instancji a karą, jaką należałoby wymierzyć w następstwie prawidłowego zastosowania w sprawie dyrektyw wymiaru kary (por. Wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 28 grudnia 2004 roku, sygn. akt II AKa 514/04).

138 Zdaniem Sądu Okręgowego, sąd I instancji wymierzył kary proporcjonalne i adekwatne do ustalonych okoliczności przedmiotowej sprawy, co następnie w należyty i wyczerpujący sposób uzasadnił, uwzględniając zarówno okoliczności przemawiające na korzyść, jak i na niekorzyść podsądnych . Kary zasadnicze wymierzone w przedmiotowej sprawie przez sąd I instancji należy wobec zastosowania w ich przedmiocie środka probacyjnego uznać za łagodne, także przy wymierzeniu kar grzywien , które w swej wysokości mają charakter wręcz symboliczny . Tym samym tak ukształtowana represja prawno - karna zdecydowanie nie nosi znamion rażącej niewspółmierności.

139 Wniosek

140 wymierzenia oskarżonym wyłącznie kary grzywny w niskim rozmiarze

141 ☐ zasadny

142 ☐ częściowo zasadny

143 ☒ niezasadny

144 Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

145 Wniosek obrońcy oskarżonego w przedmiocie wymierzenia oskarżonym kar o łagodniejszym wymiarze uznać należało za niezasadny z uwagi na rozważania poczynione powyżej.

146 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU

147 4.1.

148 Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności

149 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

150 1.7. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

151 5.1.1.

152 Przedmiot utrzymania w mocy

153 Wyrok Sądu Rejonowego w Wołominie z dnia 9 maja 2022r. sygnatura akt II K 348/16 w całości

154 Zwięźle o powodach utrzymania w mocy

155 Podniesiona w apelacji argumentacja obrońcy oskarżonego nie mogła podważyć słusznych i prawidłowo uzasadnionych wniosków wywiedzionych przez Sąd Rejonowy. Z tego względu, zarzuty podniesione przez skarżącego uznane zostały za niezasadne, a wyrok utrzymano w mocy.

156 1.8. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

157 5.2.1.

158 Przedmiot i zakres zmiany

159 Zwięźle o powodach zmiany

160 1.9. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji

161 1.1.7. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia

162 5.3.1.1.1.

163 ☐ art. 439 k.p.k.

164 Zwięźle o powodach uchylenia

165 5.3.1.2.1.

166 Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości

167 ☐ art. 437 § 2 k.p.k.

168 Zwięźle o powodach uchylenia

169 5.3.1.3.1.

170 Konieczność umorzenia postępowania

171 ☐ art. 437 § 2 k.p.k.

172 Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia

173 5.3.1.4.1.

174 ☐ art. 454 § 1 k.p.k.

175 Zwięźle o powodach uchylenia

176 1.1.8. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

177 1.10. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

178 Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

179 Przytoczyć okoliczności

180 6. Koszty Procesu

181 Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

182 Przytoczyć okoliczności

183 Sąd na podstawie art. 624 § 1 kpk w zw. z art. 634 kpk zwolnił oskarżonych od ponoszenia kosztów sądowych , uznając, iż uwagi na nieznaczność dochodów i sytuacje materialne nie będą w stanie ich uiścić bez uszczerbku dla własnego utrzymania lub osób bliskich.

184 7. PODPIS

185 1.11. Granice zaskarżenia

186 Kolejny numer załącznika

187 1

188 Podmiot wnoszący apelację

189 obrońca

190 Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

191 Wyrok Sądu Rejonowego w Wołominie z dnia 9 maja 2022r. sygnatura akt II K 348/16 w całości

192 0.1.1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

193 ☒ na korzyść

194 ☐ na niekorzyść

195 ☒ w całości

196 ☐ w części

197 ☐

198 co do winy

199 ☐

200 co do kary

201 ☐

202 co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

203 0.1.1.3.2. Podniesione zarzuty

204 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

205 ☐

206 art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

207 ☐

208 art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany

209 w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

210 ☒

211 art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

212 ☒

213 art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,

214 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

215 ☒

216 art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

217 ☐

218 art. 439 k.p.k.

219 ☐

220 brak zarzutów

221 0.1.1.4. Wnioski

222 ☒

223 uchylenie

224 ☒

225 zmiana