Uzasadnienie orzeczenia Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 15 grudnia 2025 r., X Ka 1022/25

uzasadnienie orzeczenia Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 15 grudnia 2025 r., X Ka 1022/25

Tekst

1 0.1.Sygn. akt X Ka 1022/25

2 1.WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

3 3.Dnia 26 listopada 2025 r.

4 Sąd Okręgowy w Warszawie X Wydział Karny Odwoławczy w składzie:

5 Przewodniczący: SSO Aleksandra Rusin-Batko

6 Protokolant: Joanna Mędrzycka

7 przy udziale Prokuratora Marka Orsiniaka

8 po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 listopada 2025 r.

9 sprawy:

10 1/ A. O.

11 2/ R. Z. (1)

12 oskarżonych o czyny z art. 181 ust. 1 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi i innych

13 na skutek apelacji wniesionych przez obrońców oskarżonych

14 od wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy – Mokotowa w Warszawie

15 z dnia 30 czerwca 2025 r., sygn. akt XIV K 888/21

16 orzeka:

17 1. zmienia zaskarżony wyrok w pkt I i III w zakresie dotyczącym A. O. w ten sposób, że uniewinnia A. O. od popełnienia zarzucanego jej czynu i ustala, że koszty postępowania za obie instancje w zakresie oskarżonej ponosi Skarb Państwa;

18 2. w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;

19 3. zasądza od R. Z. (1) na rzecz oskarżyciela posiłkowego Przewodniczącego Komisji Nadzoru Finansowego kwotę 840 (osiemset czterdzieści) złotych tytułem wydatków związanych z ustanowieniem pełnomocnika w postępowaniu odwoławczym;

20 4. obciąża R. Z. (1) kosztami postępowania odwoławczego, w tym kwotą 25 000 (dwadzieścia pięć tysięcy) tytułem opłaty.

Uzasadnienie

21 Formularz UK 2

22 Sygnatura akt

23 X Ka 1022/25

24 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:

25 2

26 1.CZĘŚĆ WSTĘPNA

27 0.1.Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

28 Wyrok Sądu Rejonowego dla Warszawy - Mokotowa w Warszawie

29 z dnia 30 czerwca 2025 r., sygn. akt XIV K 888/21

30 0.1.Podmiot wnoszący apelację

31 ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego

32 ☐ oskarżyciel posiłkowy

33 ☐ oskarżyciel prywatny

34 ☒ obrońca

35 ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego

36 ☐ inny

37 0.1.Granice zaskarżenia

38 0.0.1.Kierunek i zakres zaskarżenia

39 ☒ na korzyść

40 ☐ na niekorzyść

41 ☒ w całości

42 ☐ w części

43 ☐

44 co do winy

45 ☐

46 co do kary

47 ☐

48 co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

49 0.0.1.Podniesione zarzuty

50 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

51 ☒

52 art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

53 ☐

54 art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany

55 w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

56 ☒

57 art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

58 ☒

59 art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,

60 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

61 ☒

62 art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

63 ☐

64 art. 439 k.p.k.

65 ☐

66 brak zarzutów

67 0.1.Wnioski

68 ☐

69 uchylenie

70 ☒

71 zmiana

72 1.Ustalenie faktów w związku z dowodami

73 przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

74 0.1.Ustalenie faktów

75 0.0.1.Fakty uznane za udowodnione

76 Lp.

77 Oskarżony

78 Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

79 Dowód

80 Numer karty

81 2.1.1.1.

82 A. O.,

83 R. Z. (1)

84 aktualne dane o karalności oskarżonych

85 informacje

86 z KRK

87 1110-1111

88 1112-1113

89 0.0.1.Fakty uznane za nieudowodnione

90 Lp.

91 Oskarżony

92 Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

93 Dowód

94 Numer karty

95 2.1.2.1.

96 A. O.,

97 R. Z. (1)

98 nie dotyczy

99 nie dotyczy

100 nie dotyczy

101 0.1.Ocena dowodów

102 0.0.1.Dowody będące podstawą ustalenia faktów

103 Lp. faktu z pkt 2.1.1

104 Dowód

105 Zwięźle o powodach uznania dowodu

106 2.1.1.1

107 informacje z KRK

108 Dowody pochodzą z obiektywnego źródła jakim jest Krajowy Rejestr Karny. Treść dowodów nie była kwestionowana przez strony postępowania.

109 0.0.1.Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów

110 (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

111 Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2

112 Dowód

113 Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

114 2.1.2.1

115 nie dotyczy

116 nie dotyczy

117 1.STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

118 Lp.

119 Zarzut

120 3.1.

121 Obrońca oskarżonej A. O. zarzucił zaskarżonemu wyrokowi:

122 1. obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść wyroku, tj. art. 7 k.p.k. w zw. z art. 410 k.p.k. poprzez naruszenie zasady swobodnej oceny dowodów i dokonanie dowolnej oraz uchybiającej zasadom logicznego rozumowania i doświadczenia życiowego, a także nakierowanej na poniesienie przez A. O. odpowiedzialności karnej oceny dowodów, poprzez wyprowadzenie z ustalonych okoliczności nieprawidłowych i bezpodstawnych wniosków w zakresie, w jakim Sąd przyjął ustalenia, iż:

123 

124 A. O. jako osoba powiązana, z R. Z. (1) miała wiedzę o informacji poufnej zawartej w raporcie bieżącym nr (...) w dniu nabycia przez nią akcji (...) S.A. (s. 3 uzasadnienia),

125 

126 z uwagi na znajomość oskarżonych, liczne powiązania służbowe oraz posiadaną wiedzę

127 o specyfice rynku, należy uznać,

128 że A. O. dowiedziało się od oskarżonego również

129 o przedmiotowej informacji poufnej i dopiero ta wiedza przyczyniła się do podjęcia przez nią decyzji o zakupie akcji (s. 13 uzasadnienia),

130 podczas gdy:

131 

132 przedmiotowe ustalenia

133 o rzekomym uzyskaniu przez A. O. informacji poufnej są całkowicie dowolne i nie znajdują oparcia w jakichkolwiek ujawnionych w sprawie dowodach i nie wynikają z żadnych ustalonych okoliczności,

134 

135 okoliczność znajomości R. Z. (1) i A. O. bądź pełnienia przez nich funkcji w spółkach kapitałowych, nie uprawnia do sformułowania wniosku i poczynienia ustalenia faktycznego, jakoby R. Z. (1) miał przekazać A. O. jakiekolwiek informacje, albowiem: (i) pomiędzy tymi okolicznościami nie ma żadnego faktycznego bądź logicznego związku; (ii) fakt osobistej lub służbowej znajomości pomiędzy dwiema osobami nie daje żadnej podstawy do przeprowadzenia takiego wnioskowania, a w konsekwencji do przyjęcia, że pomiędzy tymi osobami doszło do przekazania konkretnej informacji; (iii) na podstawie tak określonych w Wyroku okoliczności nie ma możliwości ustalenia, jakie konkretnie informacje, o jakim zakresie i o jakiej treści miałyby rzekomo być przekazane A. O. przez R. Z. (1), bądź w jakiej dacie miałoby do tego dojść,

136 

137 żaden z ujawnionych w toku rozprawy głównej dowodów nie daje podstawy do ustalenia, że R. Z. (1) miałby w określonym czasie przekazać A. O. konkretne, zidentyfikowane i sprecyzowane informacje, które to informacje miałyby następnie zostać wykorzystane przez A. O.;

138 2. obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść wyroku, tj. art. 7 k.p.k. poprzez naruszenie zasady swobodnej oceny dowodów

139 i dokonanie dowolnej i uchybiającej zasadom logicznego rozumowania

140 i doświadczenia życiowego oceny dowodu z wyjaśnień A. O.

141 i uznanie ich za częściowo niewiarygodne w zakresie w jakim A. O. wyjaśniła, że: (i) nie miała żadnej wiedzy o tym, aby R. Z. (1) i Ł. S. (1) spotykali się i prowadzili jakiekolwiek rozmowy bądź negocjacje, a zwłaszcza aby podejmowali jakiekolwiek wspólne decyzje; że (ii) impulsem do zakupu akcji była dla A. O. informacja o zakupie tych samych akcji przez R. Z. (1), którego ceniła jako osiągającego sukcesy inwestora, podczas, gdy:

142 

143 wyjaśnienia A. O. są spójne, logiczne i znajdują odzwierciedlenie w pozostałym materiale dowodowym,

144 a w szczególności w wyjaśnieniach R. Z. (1), który jednoznacznie zaprzeczył,

145 aby informował A. O.

146 o jakichkolwiek swoich rozmowach z Ł. S. (1), a także aby przed podpisaniem listu intencyjnego prowadzone były negocjacje bądź podjęta była decyzja o współpracy, jak również wyjaśnił powód poinformowania A. O. o zakupie akcji (...) S.A., ze względu na jej funkcję pełnioną w tej spółce,

147 

148 wyjaśnienia A. O. nie stoią w sprzeczności z żadnym

149 z dowodów przeprowadzonych

150 w postępowaniu przed Sądem I instancji, które nie ujawniło jakiegokolwiek dowodu przemawiającego za przyjęciem, jakoby w chwili zakupu akcji A. O. miałaby posiadać wiedzę o rzekomych negocjacjach pomiędzy R. Z. (1)

151 a Ł. S. (1),

152 

153 brak jest podstaw dla przyjęcia domniemania, jakoby R. Z. (1), informując A. O. o zamiarze zakupu akcji (...) S.A. poinformował ją o przeprowadzeniu jakiejkolwiek rozmowy z Ł. S. (1), bądź

154 o ewentualnych planach przyszłej współpracy; a w szczególności podstawy takiej nie stanowi fakt znajomości pomiędzy R. Z. (1) i A. O., bądź fakt, iż pełnią oni różne funkcje

155 w organach spółek kapitałowych,

156 

157 brak jest podstaw dla przyjęcia,

158 że nawet w przypadku, gdyby R. Z. (1) informował A. O. o swojej ewentualnej rozmowie z Ł. S. (1), byłoby to równoznaczne z wejściem przez nią w posiadanie informacji poufnej na temat „podjęcia przez zarząd (...) S.A. i R. Z. (1) decyzji o wspólnym rozwoju technologii (...)

159 w ramach (...) S.A",

160 

161 Sąd pominął i nie rozważył wyjaśnień A. O. na temat motywacji, która towarzyszyła jej przy nabywaniu przedmiotowych akcji, podczas gdy brak jest podstaw do kwestionowania wiarygodności wyjaśnień A. O., iż gdy R. Z. (1) poinformował A. O. o zamiarze nabycia akcji (...) S.A., podjęła ona decyzję zakupu akcji tej spółki na swój własny rachunek mając na uwadze renomę R. Z. (1) jako inwestora i mając nadzieję na wzrost cen akcji, podczas gdy nie miała jednocześnie jakiejkolwiek wiedzy o kontaktach R. Z. (1) z Ł. S. (1) bądź ich rzekomych uzgodnieniach;

162 3. obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść wyroku, tj. art. 7 k.p.k. poprzez naruszenie zasady swobodnej oceny dowodów

163 i dokonanie dowolnej i uchybiającej zasadom logicznego rozumowania

164 i doświadczenia życiowego oceny dowodu z wyjaśnień R. Z. (1) i uznanie ich za niewiarygodne

165 w zakresie, w jakim oskarżony wyjaśnił, że nie tłumaczył A. O. przyczyn zakupu akcji, zaś przed podpisaniem listu intencyjnego nie mówił jej o prowadzeniu negocjacji

166 z (...) S.A., podczas gdy żaden z dowodów przeprowadzonych przed Sądem I Instancji nie wskazuje na to, aby R. Z. (1) miał poinformować A. O. o jakiejkolwiek rozmowie z Ł. S. (1), o jakiejkolwiek ewentualnej współpracy, bądź o prowadzonych lub planowanych negocjacjach na ten temat, gdy zarazem wszelkie ustalenia Sądu Rejonowego odnoszące się do stanu wiedzy A. O. na dzień zakupu akcji, tj. 19 czerwca 2018 r., opierają się na bezpodstawnym domniemaniu, że w związku

167 z powiązaniami pomiędzy oskarżonymi, R. Z. (1) poinformował A. O.

168 o przyczynach podejmowanych przez siebie inwestycji;

169 4. obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść wyroku, tj. art. 7 k.p.k. poprzez naruszenie zasady swobodnej oceny dowodów

170 i dokonanie dowolnej i uchybiającej zasadom logicznego rozumowania

171 i doświadczenia życiowego oceny dowodów w postaci zawiadomienia

172 o podejrzeniu popełnienia przestępstwa z dnia 18 lutego 2019 r. (k. 1-7) oraz zawiadomienia

173 o podejrzeniu popełnienia przestępstwa złożonego w dniu 30 lipca 2019 r. przez Urząd Komisji Nadzoru Finansowego (k. 92-110)

174 i wyprowadzenie z nich wniosku, jakoby „wyjaśniały one kwestie związane z wykorzystaniem informacji poufnej przez oskarżonych", podczas gdy przywołane dokumenty w ogóle nie dotyczą stanu wiedzy oraz świadomości oskarżonych co do istnienia rzekomej informacji poufnej, jak również nie dowodzą istnienia samej informacji poufnej, i nie mogą stanowić podstaw dla czynienia ustaleń faktycznych w zakresie rzekomego wykorzystania takiej informacji;

175 przy czym wszystkie błędy określone powyżej w pkt. 1) - 4) doprowadziły do błędów w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, wyrażających się w przyjęciu, że:

176 

177 R. Z. (1) przekazał A. O. informację

178 o podjęciu decyzji o współpracy

179 z (...) S.A. lub

180 o prowadzeniu negocjacji z (...) S.A. lub o zamiarze opublikowania listu intencyjnego,

181 

182 A. O. miała wiedzę

183 o informacji poufnej wskazanej

184 w raporcie bieżącym (...) S.A. nr (...), lub o rozmowach czy negocjacjach, które miały być rzekomo prowadzone przez R. Z. (1) i Ł. S. (1) przed 19 czerwca 2018 r.,

185 

186 A. O. miała dokonać zakupu akcji (...) S.A. wykorzystując informację poufną,

187 co miało wpływ na treść orzeczenia, ponieważ dokonanie prawidłowych ustaleń faktycznych skutkowałoby ustaleniem, że w chwili zakupu akcji (...) S.A. w dniu 19 czerwca 2018 r. A. O. nie miała wiedzy o jakiejkolwiek ewentualnej informacji poufnej, która mogłaby dotyczyć tej spółki (o ile taka informacja istniała), natomiast zakup przez nią akcji (...) S.A. motywowany był wiedzą o zamiarze zakupu akcji przez R. Z. (1), którego A. O. ceniła jako inwestora osiągającego sukcesy

188 i miała nadzieję na osiągnięcie zysku wynikającego z wzrostu kursu akcji po ich zakupie;

189 5. obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść wyroku, tj. art. 424 § 1 pkt 1 i § 2 k.p.k. poprzez brak wyjaśnienia okoliczności, które legły

190 u podstaw rozstrzygnięcia w zakresie przyjęcia (i) jaką konkretnie informację poufną miała rzekomo wykorzystać A. O., (ii) kiedy miało wystąpić zdarzenie, którego miała dotyczyć rzekoma informacja poufna, o której wiedzę miała uzyskać następnie A. O., albowiem zgodnie z opisem czynu przypisanego w wyroku, informacją poufną miała być informacja dotycząca podjęcia przez zarzqd (...) S.A. i R. Z. (1) - Prezesa Zarządu (...) S.A. - decyzji o wspólnym rozwoju technologii (...) w ramach (...) S.A., gdy zarazem w uzasadnieniu Wyroku Sąd przypisał A. O. rzekome posiadanie informacji „o zamiarze podpisania przedmiotowego listu intencyjnego" (s. 11 uzasadnienia wyroku), „prowadzonych przez R. Z. (1) rozmowach" (s. 11 uzasadnienia wyroku), „w zakresie rozpoczęcia współpracy ww. podmiotów" (s. 13 uzasadnienia Wyroku) lub informację „dotyczącą listu intencyjnego w sprawie współpracy pomiędzy (...) S.A. a (...) S.A." (s. 13 uzasadnienia wyroku), podczas gdy:

191 

192 przytoczone powyżej informacje zidentyfikowane w uzasadnieniu Wyroku jest to pięć całkowicie różnych informacji, na temat odrębnych i niezależnych zdarzeń, występujących w różnym czasie, które nie mogą być przypisywane dowolnie i w sposób wymienny,

193 

194 Sąd nie poczynił jakichkolwiek ustaleń faktycznych co do tego, kiedy miała powstać przypisana A. O. informacja poufna, pomimo iż przez brak tego kluczowego ustalenia faktycznego nie jest możliwa weryfikacja prawidłowości rozumowania, które legło u podstaw orzeczenia, ponieważ uniemożliwia to ocenę, czy dana informacja poufna mogła istnieć w chwili dokonywania przez A. O. zakupu akcji,

195 co miało wpływ na treść orzeczenia, albowiem opis czynu w zakresie okoliczności stanowiących znamię czynu zabronionego nie wynika

196 z poczynionych przez Sąd ustaleń co do rzekomej informacji poufnej oraz uniemożliwia ocenę, czy rzekoma informacja poufna mogła istnieć w chwili, kiedy miała zostać wykorzystana,

197 

198 w zakresie zamiaru towarzyszącego A. O. w związku z rzekomym wykorzystaniem informacji poufnej, a w szczególności tego, czy A. O. wiedziała, że informacja, którą miał jej rzekomo przekazać R. Z. (1), mogła stanowić określoną w sposób precyzyjny informację, która nie została podana do publicznej wiadomości, dotycząca bezpośrednio lub pośrednio emitenta, która mogła mieć znaczący wpływ na ceny instrumentów finansowych,

199 co miało wpływ na treść orzeczenia, albowiem brak poczynienia ustaleń co do istnienia po stronie A. O. świadomości rzekomego wejścia w posiadanie informacji poufnej oraz jej stosunku psychicznego do ewentualnego wykorzystania takiej informacji, uniemożliwia ustalenie towarzyszącego A. O. zamiaru, a w konsekwencji uniemożliwia przypisanie jej odpowiedzialności karnej za zarzucany czyn;

200 6. obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść wyroku, tj. art. 7 k.p.k. poprzez naruszenie zasady swobodnej oceny dowodów

201 i dokonanie dowolnej i uchybiającej zasadom logicznego rozumowania

202 i doświadczenia życiowego oceny dowodu z wyjaśnień R. Z. (1) i uznanie ich za niewiarygodne

203 w zakresie w jakim oskarżony wyjaśnił, że konkretne rozmowy z (...) S.A. rozpoczęły się po podpisaniu

204 5 lipca 2018 r. umowy o poufności, także w zakresie w jakim Sąd przyjął, jakoby R. Z. (1) nie skonfrontował się z okolicznością, że zakupienie przez niego akcji stanowiło wykorzystanie informacji poufnej (str. 10 uzasadnienia wyroku), pomimo że:

205 

206 R. Z. (1) wyjaśnił,

207 że przed podpisaniem listu intencyjnego nie prowadził negocjacji z Ł. S. (1) oraz że przed podpisaniem listu intencyjnego strony nie podjęły decyzji o współpracy, a dopiero podpisanie listu intencyjnego, pozwoliło na rozpoczęcie negocjacji w sprawie nawiązania ewentualnej współpracy, wobec czego brak jest podstaw do przyjęcia, aby przed podpisaniem listu intencyjnego istniała jakakolwiek informacja poufna, a w szczególności taka, która dotyczyłaby podjęcia przez strony decyzji o współpracy,

208 

209 wyjaśnienia R. Z. (1) są spójne, logiczne i znajdują odzwierciedlenie

210 w pozostałym materiale dowodowym,

211 a w szczególności

212 w zeznaniach świadka Ł. S. (1), który zeznał, że po podpisaniu listu intencyjnego trwały ustalenia, co będzie wspólnym projektem, natomiast decyzja o współpracy zapadła dopiero z chwilą podpisania umowy

213 o współpracy, a nie listu intencyjnego,

214 

215 świadek Ł. S. (1) zeznał m.in.: [n]a początku nie mieliśmy decyzji o tym, że podejmujemy współpracę, ponieważ jej przedmiot był niedookreślony. Najpierw trzeba było ustalić co będzie wspólnym projektem, a dopiero wtedy można podjąć decyzję, że można coś realizować. Tym momentem było podpisanie umowy, nie listu intencyjnego. List z natury rzeczy wyraża intencje obu stron, aby współpracować, a nie decyzje wiążące o współpracy (k. 848),

216 czego skutkiem był błąd

217 w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, wyrażający się

218 w przyjęciu, że w dniu 19 czerwca 2018 r. istniała informacja poufna o podjęciu przez (...) S.A. i (...) S.A. decyzji

219 o współpracy w zakresie rozwoju technologii (...), lub informacja poufna o prowadzeniu przez te podmioty negocjacji, bądź informacja poufna o zamiarze opublikowania listu intencyjnego; która rzekomo została wykorzystana przez oskarżonych przy nabywaniu akcji (...) S.A., co miało wpływ na treść orzeczenia, ponieważ dokonanie prawidłowych ustaleń faktycznych doprowadziłoby do ustalenia, że w dniu 19 czerwca 2018 r. brak było decyzji o współpracy pomiędzy (...) S.A. i (...) S.A. oraz że nie istniała żadna informacja poufna, która mogłaby być wykorzystana przez A. O., co

220 w konsekwencji uniemożliwiałoby przypisanie A. O. odpowiedzialności za zarzucany czyn.

221 7. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, mający wpływ na treść orzeczenia, wyrażający się w ustaleniu, że:

222 

223 R. Z. (1), jako zarządzający spółką (...) S.A., czyli podmiotem, którego dotyczył raport bieżący nr (...) oraz A. O. jako osoba z nim powiązana, wiedzę o informacji poufnej wskazanej w niniejszym raporcie w dniu nabycia przez nich przedmiotowych akcji (s. 3 uzasadnienia wyroku);

224 

225 A. O. wykorzystała informację poufną wynikającą

226 z przebiegu negocjacji pomiędzy zarządem (...) S.A.

227 a Prezesem Zarządu (...) S.A. R. Z. (1), dotyczącą podjęcia przez zarząd (...) S.A. i R. Z. (1) - Prezesa Zarządu (...) S.A. - decyzji o wspólnym rozwoju technologii (...) w ramach (...) S.A. (s. 3 uzasadnienia wyroku);

228 

229 w czasie gdy R. Z. (1) nabywał akcje (...) S.A. wiedział, ze zapadła już decyzja o współpracy pomiędzy (...) S.A. a (...) S.A. (s.13 uzasadnienia wyroku);

230 

231 w chwili nabycia akcji R. Z. (1) wiedział z przebiegu negocjacji

232 z zarządem (...) S.A.

233 o informacji poufnej w zakresie rozpoczęcia współpracy tych podmiotów i miał świadomość,

234 że decyzja zostanie sformalizowana i opublikowana w formie listu intencyjnego (s. 13 uzasadnienia wyroku);

235 

236 A. O. dowiedziała się od oskarżonego również

237 o przedmiotowej informacji poufnej (s. 13 uzasadnienia wyroku);

238 

239 relacji oskarżonego przeczą zeznania świadka Ł. S. (1), z których wynika, że przed [5 lipca 2018 r.] dochodziło do rozmów i spotkań, na których podjęto decyzję

240 o współpracy (...) S.A.

241 z (...) S.A. w zakresie rozwoju technologii (...) (s. 11-12 uzasadnienia wyroku),

242 podczas gdy ustalenia powyższe są sprzeczne z dowodami, które przyjęte zostały za podstawę wyroku i ocenione zostały przez Sąd jako wiarygodne

243 w całości, a z których wynikają okoliczności przeciwne, niż cytowane powyżej poczynione w wyroku ustalenia faktyczne, wśród których wymienić należy:

244 

245 złożone na rozprawie w dniu 10 kwietnia 2024 r. zeznania świadka Ł. S. (1), który

246 w swoich zeznaniach wprost zaprzeczył, aby przed podpisaniem listy intencyjnego prowadził z R. Z. (1) negocjacje oraz aby przed

247 5 lipca 2018 r. strony podjęły decyzję

248 o współpracy, jak również jednoznacznie wskazał, że negocjacje stron rozpoczęły się dopiero po 5 lipca 2018 r., po podpisaniu listu intencyjnego zawierającego zobowiązanie do zachowania poufności, gdy natomiast decyzja

249 o współpracy podjęta została dopiero w chwili zawarcia przez strony umowy o współpracy, co miało miejsce

250 w sierpniu 2018 r., a w szczególności zeznał, że:

251 i. zastanawialiśmy się, czy moglibyśmy coś zrobić wspólnie w M.

252 z technologią (...). Pomysł powstał wspólnie przy stole, w ramach wolnej dyskusji co u kogo słychać. Po kilku chyba tygodniach, podpisaliśmy (...). czyli umowę zachowania poufności przez obie strony, tzn. podmiot R. i (...) jako spółka. Wtedy rozpoczęliśmy prace nad konkretną koncepcją (protokół rozprawy - k. 846),

253 ii. intensyfikacja prac nad projektem nastąpiła po zawarciu... po podpisaniu pierwszego dokumentu dotyczącego poufności. Nie przypomina sobie, czy list intencyjny był pierwszym dokumentem, ale patrząc teraz na jego treść mam wrażenie, że tak (protokół rozprawy - k. 847),

254 (...). To było cos takiego „zróbmy coś ciekawego w oparci o (...)", na tym etapie nie mieliśmy jeszcze konkretnego pomysłu jak miało by to wyglądać i obie strony chciały podpisana (...) przed rozpoczęciem prac

255 i zaangażowaniem zespołów (protokół rozprawy - k. 847),

256 iv. rozmowy przed podpisaniem listu były intencjonalne - czy obie strony wyrażają intencje w celu nawiązania potencjalnej współpracy. Na tamtym etapie, przed podpisaniem listu, co będzie tym projektem było niedookreślone. To było bardziej na zasadzie, że (...) to jest ciekawy kierunek (protokół rozprawy - k. 848),

257 v. na początku nie mieliśmy decyzji o tym, że podejmujemy współpracę, ponieważ jej przedmiot był niedookreślony. Najpierw trzeba było ustalić co będzie wspólnym projektem,

258 a dopiero wtedy można podjąć decyzję, że można coś realizować. Tym momentem było podpisanie umowy, nie listu intencyjnego. List z natury rzeczy wyraża intencje obu stron, aby współpracować,

259 a nie decyzje wiążące o współpracy (protokół rozprawy - k. 848),

260 

261 złożone na rozprawie w dniu

262 30 stycznia 2024 r. zeznania świadka R. J., z których wynika że spotkanie, na którym osoby ze strony (...) S.A. i (...) S.A. dokonały ogólnego omówienia konceptu programu lojalnościowego odbyło się po opublikowaniu artykułu

263 w (...) (6 lipca 2018 r.), kiedy informacja o rozmowach pomiędzy R. Z. (1) i Ł. S. (1) była już wiedzą powszechną - co świadczy o tym, że do tamtej chwili strony nie podjęły decyzji o współpracy,

264 

265 złożone na rozprawie w dniu 5 stycznia 2024 r. zeznania świadka J. M., który zeznał,

266 że spotkania pomiędzy zespołami (...) S.A. i (...) S.A.,

267 na których omawiane były założenia przyszłej współpracy odbywały się po podpisaniu listu intencyjnego odbywały się w sierpniu 2018 r.,

268 w wyniku czego doszło do zawarcia pomiędzy stronami umowy

269 o współpracy - co potwierdza,

270 iż decyzja o współpracy została podjęta dopiero w sierpniu 2018 r., kiedy strony zawarły umowę

271 o współpracy, a negocjacje dotyczące kształtu współpracy prowadzone były dopiero po zawarciu listu intencyjnego w lipcu 2018 r.,

272 

273 dowody z dokumentów: List Intencyjny z 5 lipca 2018 r. (k. 245 i n.), raport bieżący nr (...) z 5 lipca 2018 r. (k. 103), korespondencja e-mail z 22 sierpnia 2018 r. (k. 309), projekt umowy o współpracy z dnia 22 sierpnia 2018 r. (k. 310) oraz raport bieżący z dnia 23 sierpnia 2018 r. (k. 438), z których to dokumentów, wbrew ustaleniom przyjętym w wyroku, wynika że:

274 i. z chwilą podpisania Listu Intencyjnego, strony zamierzały rozpocząć negocjacje na temat możliwej przyszłej współpracy, której warunki miały zostać uzgodnione i doprecyzowane w oddzielnej umowie

275 o współpracy,

276 ii. umowa o współpracy miała zostać zawarta w ciągu miesiąca od dnia zawarcia Listu Intencyjnego,

277 (...). po przeprowadzeniu dalszych negocjacji do zawarcia umowy o współpracy doszło w dniu 23 sierpnia 2018 r.,

278 iv. przed zawarciem listu intencyjnego nie doszło do podięcia decyzji o współpracy pomiędzy stronami, do ustalenia warunków tej współpracy, ani tym bardziej do rozpoczęcia takiej współpracy,

279 co miało wpływ na treść orzeczenia, albowiem dokonanie prawidłowych ustaleń faktycznych doprowadziłoby do ustalenia, że w dniu 19 czerwca 2018 r. nie istniała informacja poufna o podjęciu przez (...) S.A. i (...) S.A. decyzji o podjęciu współpracy, którą to informację miałaby uzyskać, a następnie wykorzystać A. O..

280 8. obrazę prawa materialnego, tj. art. 181 ust. 1 w zw. z art. 3 pkt 52) ustawy

281 z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi („Ustawa") w zw. z art. 7 ust. pkt a) Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 596/2014 z dnia 16 kwietnia 2014 r. w sprawie nadużyć na rynku (rozporządzenie

282 w sprawie nadużyć na rynku) oraz uchylające dyrektywę 2003/6/WE Parlamentu Europejskiego i Rady

283 i dyrektywy Komisji 2003/124/WE, 2003/125/WE i 2004/72/WE („Rozporządzenie"), poprzez błędne zastosowanie, pomimo iż informacja poufna, którą wykorzystać miała A. O. nie była „informacją określoną w sposób precyzyjny"

284 w rozumieniu art. 7 ust. 1 pkt a) Rozporządzenia, albowiem

285 w uzasadnieniu Wyroku przypisano A. O. posiadanie informacji poufnej dotyczącej szeregu różnych, odrębnych i niezależnych od siebie zdarzeń, które miały występować w różnych momentach

286 w czasie, które również nie zostały

287 w wyroku ustalone.

288 ☒ zasadny

289 ☐ częściowo zasadny

290 ☐ niezasadny

291 Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

292 Apelacja obrońcy oskarżonej została uwzględniona przez Sąd odwoławczy.

293 Sąd Rejonowy, ustalając stan faktyczny w odniesieniu do oskarżonej A. O.,

294 w ocenie Sądu Odwoławczego oparł się na domniemaniach i przekroczył granice logiki oraz doświadczenia życiowego. Analiza materiału dowodowego wskazuje na następujące fakty:

295 1) oskarżona A. O. i oskarżony R. Z. (1) byli powiązani zarówno biznesowo (wspólnicy w (...)Sp. z o.o.), jak i prywatnie (znajomi).

296 2) R. Z. (1) poinformował A. O., że zamierza nabyć akcje spółki (...) S.A. na rachunek spółki (...).

297 3) A. O. w dniu 19 czerwca 2018 r. nabyła akcje tej samej spółki na rachunek prywatny.

298 Sąd I instancji w oparciu o powyższe fakty wywiódł wniosek, że skoro R. Z. (1) poinformował oskarżoną o fakcie zakupu rzeczonych akcji, to musiał również poinformować oskarżoną o przyczynie zakupu, tj. o prowadzonych negocjacjach

299 z zarządem (...) S.A. dotyczących technologii (...). Taki wniosek nie znajduje jednak oparcia w żadnym, wiarygodnym dowodzie zgromadzonym w sprawie. Wskazać należy, że w procesie karnym, w którym obowiązuje zasada domniemania niewinności, nie można automatycznie zakładać, że wspólnicy biznesowi dzielą się ze sobą każdą informacją, w tym informacjami poufnymi, zwłaszcza gdy dotyczą one podmiotu trzeciego ( (...) S.A.), z którym oskarżona nie była formalnie związana w zakresie decyzyjnym dotyczącym tego konkretnego projektu. Z treści wyjaśnień – oskarżonej oraz oskarżonego wynika spójna wersja zdarzeń, tj.: oskarżony R. Z. (1) przekazał oskarżonej informację o swoim ruchu inwestycyjnym dotyczącym zakupu akcji (...) S.A., ale nie ujawnił jej kulisów negocjacji ze wskazaną spółką. W świetle zasad doświadczenia życiowego wersja ta jest wiarygodna, a nadto nie została skutecznie podważona w toku postępowania Oskarżony R. Z. (1), będąc postrzeganym jako skuteczny inwestor, stanowił dla oskarżonej autorytet. Sama informacja, że "Z. wchodzi w spółkę", mogła stanowić wystarczający impuls inwestycyjny dla oskarżonej A. O., bez konieczności posiadania wiedzy o fundamentalnych podstawach tej decyzji (w tym informacji poufnej). Sąd I instancji nie dysponował żadnym dowodem (nagraniem, korespondencją e-mail, SMS, zeznaniem świadka), który potwierdzałby, że oskarżona wykorzystała informację poufną wynikającą z przebiegu negocjacji pomiędzy (...) S.A. a (...) S.A. Przyjęcie przez Sąd, że z uwagi na znajomość oskarżonych informacja ta musiała zostać przekazana A. O., pozostaje dowolne i nieuprawnione w świetle całokształtu materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie. Sąd I instancji dyskredytując wyjaśnienia oskarżonej, uznał je za sprzeczne z logiką, argumentując, że nikt nie inwestuje własnych środków bez wiedzy o przyczynach wzrostu. Jest to założenie błędne w świetle realiów rynków cechujących się wysoką spekulacyjnością. Wyjaśnienia oskarżonej pozostają w ocenie Sąd odwoławczego spójne i logiczne. Skoro jej wspólnik – oskarżony R. Z. (1), będący prezesem spółki zajmującej się nowymi technologiami, zdecydował się na zakup akcji i podzielił się z nią tą informacją, to dla oskarżonej mógł to być silny i wystarczający sygnał, że zakup akcji (...) S.A. ma potencjał, nawet bez znajomości szczegółów, a tym bardziej informacji poufnych.

300 W tym miejscu należy zaznaczyć, że dla przypisania przestępstwa z art. 181 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi (dalej: „u.o.i.f.”) sprawca musi mieć świadomość, że dysponuje informacją poufną, tzn. precyzyjną, nieujawnioną i cenotwórczą. Wiedza o tym, że inny inwestor kupuje akcje, nie jest informacją poufną dotyczącą emitenta ((...)), lecz informacją o popycie. Nawet jeśli oskarżona domyślała się, że oskarżony R. Z. (1) wiedział coś, co kierowało nim w zakresie zakupu akcji , to domysł ten nie spełnia kryterium precyzyjności informacji. Brak dowodu na to, że oskarżona znała przedmiot negocjacji pomiędzy (...) S.A. a (...) S.A., wyklucza możliwość przypisania jej umyślnego wykorzystania informacji poufnej. Skazanie oskarżonej za wykorzystanie "informacji poufnej wynikającej z przebiegu negocjacji" bez ustalenia, czy w ogóle wiedziała o negocjacjach (a nie tylko o fakcie zakupu akcji przez wspólnika), nie mogło ostać się w mocy. Zgromadzony materiał dowodowy nie pozwala na obalenie domniemania niewinności oskarżonej. Brak jest bezpośrednich dowodów na to, że weszła ona w posiadanie informacji poufnej o planowanej współpracy (...) S.A. i (...) S.A. Jej działanie, polegające na naśladowaniu ruchów inwestycyjnych R. Z. (1), choć zbieżne czasowo, nie wypełnia znamion przestępstwa z art. 181 ust. 1 u.o.i.f. Wobec niedających się usunąć wątpliwości (art. 5 § 2 k.p.k.), które Sąd I instancji błędnie rozstrzygnął na niekorzyść oskarżonej, jedynym możliwym rozstrzygnięciem stało się uniewinnienie A. O. od popełnienia zarzucanego jej czynu.

301 Wniosek

302 Zmiana zaskarżonego wyroku w stosunku do A. O. poprzez uniewinnienie A. O. od zarzucanego jej czynu.

303 ☒ zasadny

304 ☐ częściowo zasadny

305 ☐ niezasadny

306 Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

307 Podniesione zarzuty zostały uwzględnione przez Sąd odwoławczy. Materiał dowodowy zgromadzony w sprawie, oceniony w granicach wyznaczonych przez art. 7 k.p.k., nie daje podstaw do jednoznacznego i niewątpliwego ustalenia, że oskarżona A. O. popełniła zarzucany jej czyn zabroniony.

308 3.2.

309 Obrońca oskarżonego R. Z. (1) zarzuciła zaskarżonemu wyrokowi:

310 I. obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść wyroku, tj.:

311 1) naruszenie art. 6 ust. 2 europejskiej Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności, podpisanej w Rzymie

312 w dniu 4 listopada 1950 r. (zwanej dalej „EKPC”) i naruszenie praw podstawowych tj. zasady domniemania niewinności poprzez:

313 

314 przypisanie oskarżonemu R. Z. (1) winy

315 i zastosowanie wobec niego domniemania wykorzystania informacji poufnej, podczas gdy zostało udowodnione, że podjęcie przez R. Z. decyzji o zakupie akcji spółki (...) było spowodowane faktem, że od maja 2018 r. na rynku było zlecenie sprzedaży pakietu 93.136 sztuk akcji ww. spółki

316 i ten fakt stanowił przyczynę ich zakupu. Innymi słowy gdyby takiego zlecenia nie było decyzja o zakupie akcji nie zostałaby podjęta, bez względu na rozmowę

317 z Ł. S. (1),

318 

319 wydanie wyroku skazującego przez Sąd orzekający,

320 w sytuacji gdy nie dysponował on chociażby jednym dowodem pozwalającym na dokonanie jednoznacznych

321 i stanowczych ustaleń faktycznych ani co do istnienia informacji poufnej

322 w przedmiocie podjęcia decyzji o współpracy między spółkami (...) S.A. i (...) S.A., a wręcz przeciwnie zeznania obu członków zarządu spółki (...) oraz samego oskarżonego, a także treść dokumentów w postaci listu intencyjnego, umowy, protokołów spółki (...), potwierdzały,

323 że decyzja o podjęciu współpracy została podjęta dopiero w momencie podpisania umowy oraz w sytuacji gdy nie dysponował dowodem na wykorzystanie jakiejkolwiek informacji przez oskarżonego, a tym bardziej dowodem na zamiar jej wykorzystania, skoro powody kupna akcji potwierdziły dowody przekazane przez Giełdę (...) S.A. (o czym mowa poniżej).

324 Innymi słowy wina oskarżonego oraz istnienie informacji poufnej zostały ustalone na podstawie faktu dokonania zakupu akcji

325 - z pominięciem wszelkich okoliczności faktycznych, których istnienie potwierdza zgromadzony w sprawie materiał dowodowy,

326 2) obrazę art 174 k.p.k. w zw. z art. 7

327 i 410 k.p.k. poprzez zastąpienie dowodu z wyjaśnień oskarżonego

328 i zeznań świadków, treścią zawiadomienia z dnia 7 lutego 2019 r. poprzez uznanie za dowód winy oskarżonego R. Z. (1) treści zawiadomienia

329 o podejrzeniu popełnieniu przestępstwa z dnia 7 lutego

330 2019 r. tj. podczas gdy dokument ten może świadczyć jedynie

331 o fakcie złożenia zawiadomienia,

332 a nie o prawdziwości zawartych w nim twierdzeń,

333 3) obrazę art 174 k.p.k. w zw. z art. 7

334 i 410 k.p.k. poprzez zastąpienie dowodu z wyjaśnień oskarżonego

335 i zeznań świadków, treścią zawiadomienia (...) z dnia 24 lipca 2019 r. poprzez:

336 

337 uznanie za dowód winy oskarżonego R. Z. (1) treści zawiadomienia o podejrzeniu popełnieniu przestępstwa

338 z dnia 24 lipca 2019 r. dokonanego przez (...), podczas gdy ani zawiadomienie ani żaden

339 z dokumentów do niego dołączonych nie potwierdza, aby (...) lub jakikolwiek pracownik urzędu miał wiedzę o rozmowach R. Z. (1) i Ł. S. (1), datach spotkań czy ustaleniach na nich dokonanych tym samym, treść zawiadomienia nie potwierdza istnienia informacji poufnej w dniu 19 czerwca 2018 r., a jedynie fakt nabycia akcji przez R. Z. (1) w tym dniu,

340 

341 uznanie za dowód winy oskarżonego faktu zakupu akcji przez R. Z. (1)

342 o którym mowa

343 w zawiadomieniu, innymi słowy z faktu kupna akcji Sąd wywiódł istnienie informacji poufnej co stanowi naruszenie zasady swobodnej oceny dowodów, zwłaszcza

344 w sytuacji gdy inne dowody wskazują na prawdziwy powód zakupu akcji przez R. Z. (1) (o czym poniżej),

345 4) obrazę art. 7 k.p.k. w zw. z art. 410 k.p.k., mająca wpływ na treść orzeczenia, polegająca na dowolnej, sprzecznej z zasadami logiki i doświadczenia życiowego ocenie dowodu z Listu Intencyjnego - który Sąd uznał w całości za wiarygodny - podpisanego przez osoby reprezentujące spółki (...) oraz (...) w dniu 5 lipca 2018 r. poprzez:

346 

347 całkowite pominięcie przy dokonywaniu ustaleń faktycznych - faktu, że list intencyjny był pierwszym dokumentem podpisanym przez (...) i (...), który zobowiązywał strony do zachowania poufności (zawierał (...)), więc w istocie dopiero od momentu podpisania takiego zobowiązania - co jest powszechną praktyką w stosunkach gospodarczych - mogły rozpocząć się negocjacje zmierzające do podjęcia decyzji o podjęciu współpracy,

348 

349 bezpodstawne przyjęcie, że list intencyjny stanowił sformalizowanie podjęcia decyzji o podjęciu współpracy między spółkami podczas gdy już z samej treści tego listu intencyjnego wynika,

350 że decyzja ta nie była podjęta w dniu jego podpisania,

351 5) obrazę art. 410 k.p.k., mającą wpływ na treść orzeczenia, polegająca na pominięciu dowodu z Protokołu z posiedzenia Rady Nadzorczej spółki (...) S.A. z siedzibą w W. z dnia 8 czerwca 2018 r., który Sąd uznał za wiarygodny, a zatem powinien stanowić podstawę ustalenia stanu faktycznego w sprawie, podczas gdy treść tego protokołu jednoznacznie potwierdza,

352 że praktyką obowiązującą w spółce (...) było omawianie na posiedzeniach Rady Nadzorczej kwestii podjęcia rozmów

353 w przedmiocie współpracy

354 z innymi podmiotami, a także relacjonowania postępów tych rozmów, a na posiedzeniu z dnia

355 8 czerwca 2018 r. nie było mowy o żadnej współpracy ze spółką (...) S.A.,

356 6) obrazę art. 410 k.p.k., mającą wpływ na treść orzeczenia, polegająca na pominięciu dowodu z Protokołu zwyczajnego walnego zgromadzenia spółki (...) S.A. z dnia 25 czerwca 2018 r. (Akt Notarialny), który Sąd uznał za wiarygodny, a zatem powinien stanowić podstawę ustalenia stanu faktycznego w sprawie,

357 w sytuacji gdy treść tego protokołu jednoznacznie potwierdza,

358 że żadna spośród dwudziestu uchwał podjętych podczas Zwyczajnego Walnego Zgromadzenia (...), nie dotyczyła kwestii podjęcia współpracy ze spółką (...), a zatem taka decyzja w dniu 25 czerwca 2018 r. nie była jeszcze podjęta,

359 7) obrazę art. 410 k.p.k., mającą wpływ na treść orzeczenia, polegająca na pominięciu dowodu z pisma (...) S.A. z dnia (...) maja 2020 r., który Sąd uznał za wiarygodny, a zatem powinien stanowić podstawę ustalenia stanu faktycznego w sprawie, ponieważ z treści pisma wynika,

360 że w spółce (...) S.A.

361 w okresie od dnia 1 maja 2018 r. do dnia 31 lipca 2018 r. jedynymi dokumentami związanymi z działalnością spółki jakie zostały podpisane, były wymienione wyżej protokół Rady Nadzorczej i Zwyczajnego Walnego Zgromadzenia oraz Uchwała dotycząca pokrycia strat co potwierdza, iż w tym okresie spółka ta nie podjęła decyzji o podjęciu współpracy, ani nawet nie toczyły się negocjacje w tym przedmiocie, w przeciwnym razie temat zostałby poruszony chociażby na zebraniu Rady Nadzorczej,

362 8) obrazę art. 410 k.p.k., mającą wpływ na treść orzeczenia, polegającą na pominięciu dowodu z e-maili oraz projektu Umowy pomiędzy (...) S.A. i (...) SA., z dnia 23 sierpnia 2018 r. które Sąd uznał za wiarygodne, podczas gdy sama objętość ww. umowy (kilkanaście stron) wskazuje na stopień skomplikowania i wielości kwestii, w tym przede wszystkim warunków współpracy, które musiały zostać uzgodnione, przed podjęciem współpracy między stronami, a zatem oczywistym jest, że o decyzją podjęciu współpracy zapadła dopiero z dniem podpisania ww. umowy i niezgodne z logiką, doświadczeniem życiowym i stosunkami gospodarczymi jest twierdzenie, że strony podjęły decyzję o współpracy bez uzgodnienia jej warunków,

363 9) obrazę art. 7 k.p.k. w zw. z art. 410 k.p.k., mająca wpływ na treść orzeczenia, polegająca na dowolnej oraz sprzecznej z zasadami logiki i doświadczenia życiowego ocenie dowodu z raportu (...) z dnia 5 lipca 2018 roku zarządu (...) S.A., poprzez przyjęcie za prawdziwe informacji zawartej w komunikacie, na której treść nic miał absolutnie żadnego wpływu oskarżony R. Z. (1), podczas gdy już z samej treści komunikatu wynika, że był on niezgodny ze stanem rzeczywistym, a jego niezgodność z prawdą potwierdziły również zeznania dwóch członków zarządu - J. J. (1) i Ł. S. (1),

364 10) obrazę art. 410 k.p.k., mającą wpływ na treść orzeczenia, polegająca na pominięciu dowodu z artykułu umieszczonego na serwisie (...).pl z dnia 12 lipca 2018 r. (załączonego do zawiadomienia (...)), podczas gdy w treści tego artykułu wskazano, że: „informacja o wizycie R. Z. (1) w biurze (...) została opublikowana na Forum (...) już (...) czerwca” oraz wydruku ze strony internetowej Forum (...) dołączonego do Aktu Oskarżenia (k. 395 akt postępowania przygotowawczego) podczas gdy:

365 

366 Dokumenty te potwierdziły prawdziwość zeznań R. Z. (1) w zakresie spotkań z Ł. S. (1) oraz fakt, że do dnia

367 (...) czerwca 2018 r. jedynymi osobami, które rozmawiały

368 o ewentualnej współpracy pomiędzy spółkami byli R. Z. (1) i Ł. S. (1),

369 

370 Dokumenty te wskazują również, iż fakt, że R. Z. (1) mógł prowadzić jakieś rozmowy ze spółką (...) był informacją powszechnie dostępną

371 w Internecie już od dnia

372 (...) czerwca 2018 r. i każdy użytkownik Internetu miał do niej dostęp, a zatem prowadzenie rozmów nie stanowiło informacji poufnej skoro podana została do publicznej wiadomości przez jakąś osobę,

373 11) obrazę art 7 k.p.k. oraz art. 410 k.p.k., mająca wpływ na treść orzeczenia, polegająca na dowolnej, sprzecznej z zasadami logiki i doświadczenia życiowego ocenie dowodu z płyty CD przekazanej przez Giełdę Papierów Wartościowych w W. zawierającej dane zleceń i transakcji giełdowych na akcjach (...) S.A. oraz wydruku danych zleceń giełdowych akcji (...) S.A. stanowiących wyciąg z danych zawartych na ww. płycie CD (załączonych do pisma obrońcy z dnia 10 kwietnia 2024 r.) polegającą na przyjęciu, że R. Z. (1) dokonał zakupu akcji spółki (...) wykorzystując informację poufną podczas gdy dane przekazane przez (...)

374 w W. potwierdzają wyjaśnienia oskarżonego

375 w zakresie przyczyn zakupu akcji (...), tj. faktu że przez ok miesiąc czasu w okresie maj- czerwiec 2018 r. na rynku wystawione było zlecenie sprzedaży akcji (...) o wolumenie (...) sztuk, z limitem ceny (...) groszy. Dowód ten potwierdza, że przyczyną kupna akcji przez R. Z. (1) była okazja rynkowa w postaci zlecenia o niskiej cenie, a nie chęć wykorzystania jakiejkolwiek informacji poufnej,

376 12) obrazę art. 193 § 1 k.p.k. poprzez niedopuszczenie dowodu z opinii biegłego z zakresu obrotu papierami wartościowymi na okoliczność ustalenia czy istniało na (...) w okresie maja i czerwca 2018 r. duże zlecenie sprzedaży akcji spółki (...) po niskiej cenie na podstawie danych dotyczących zleceń sprzedaży przekazanych przez (...)

377 w sytuacji gdy analiza tego dowodu wymagała wiadomości specjalnych, skutkujące pominięciem dowodu z danych zawartych na płycie CD

378 i niedokonaniem żadnych ustaleń w tym zakresie ,

379 13) obrazę art. 7 k.p.k. oraz art. 410 k.p.k., mająca wpływ na treść orzeczenia, polegająca na dowolnej, sprzecznej z zasadami logiki i doświadczenia życiowego ocenie dowodu z dokumentów załączonych do pisma z dnia 15 grudnia 2021 r. tj.: historii transakcji kupna akcji spółki (...) S.A. na rachunku maklerskim 2Z (...) Sp. z o.o.; historii transakcji sprzedaży akcji spółki (...) S.A. na rachunku maklerskim (...) Sp. z o.o.

380 

381 poprzez pominięcie tych dowodów i przyjęcie,

382 że oskarżony kupując akcje

383 w czerwcu 2018 r. działał w celu wykorzystania informacji poufnej i osiągnięcia korzyści majątkowej przy sprzedaży akcji po wyższej cenie - po ujawnieniu informacji poufnej przez spółkę, podczas gdy oskarżony nie tylko nie sprzedał akcji po ogłoszeniu komunikatu (...) przez spółkę, ale jeszcze je dokupił. Gdyby przypuszczenia Sądu w tym zakresie były prawdziwe to

384 R. Z. jako osoba

385 z wieloletnim doświadczeniem w inwestowaniu w akcje i inne instrumenty finansowe sprzedałby akcje po wzroście kursu, a nie rok później, jak wynika z załączonej historii transakcji,

386 

387 poprzez pominięcie faktu,

388 że R. Z. (1) sprzedał wszystkie akcje spółki (...) S.A. dopiero 14 czerwca 2019 r. ponosząc stratę ok. (...) zł (łącznie w 2018 r. akcje zostały kupione za kwotę (...) zł a sprzedane

389 w czerwcu 2019 r. za kwotę (...) zł) - więc nawet nie usiłował on sprzedać akcji po ogłoszeniu komunikatu (...) przez spółkę (...)

390 i w jakikolwiek sposób skorzystać ze wzrostu kursu po jego ogłoszeniu,

391 14) obrazę art. 7 k.p.k. oraz art. 410 k.p.k., mająca wpływ na treść orzeczenia, polegającą na dowolnej, sprzecznej z zasadami logiki i doświadczenia życiowego ocenie dowodu z zeznań oskarżonego R. Z. (1) poprzez uznanie, że przyczyną zakupu akcji spółki (...) było wykorzystanie przez niego informacji poufnej dotyczącej decyzji o podjęciu współpracy między spółkami (...) S.A. i (...) S.A. poprzez:

392 

393 odmowę wiarygodności wyjaśnieniom R. Z. (1) co do przyczyny zakupu akcji, faktu

394 iż negocjacje dotyczące współpracy rozpoczęły się dopiero po podpisaniu listu intencyjnego oraz że w momencie zakupu akcji nie wiedział czy w ogóle zostanie nawiązana współpraca, a tym bardziej nie była podjęta żadna decyzja w tym zakresie, podczas gdy pozostały materiał dowodowy w sprawie tj. historia zleceń na akcjach spółki (...) przekazana przez (...) oraz zeznania pozostałych świadków

395 J. J.,

396 Ł. S. oraz wyjaśnienia A. O.,

397 a także dokumenty m.in. list intencyjny, e-maile oraz projekt umowy są w pełni zgodne

398 z wyjaśnieniami oskarżonego,

399 

400 odmowę wiarygodności wyjaśnieniom R. Z. (1) co do braku świadomości istnienia jakiejkolwiek informacji poufnej w momencie zakupu akcji spółki (...) w czerwcu 2018 r. uznanie winy oskarżonego w sytuacji gdy nie istnieje żaden dowód na jego winę ani zamiar popełnienia przestępstwa,

401 15) obrazę art. 7 k.p.k. i art. 410 k.p.k. poprzez dokonanie dowolnej, a nie swobodnej oceny zeznań świadka Ł. S. (1) oraz pominięcie znaczącej części zeznań świadka, które Sąd uznał za przekonujące i wiarygodne, a zatem dowód ten powinien stanowić podstawę stanu faktycznego ustalonego przez Sąd meriti poprzez bezpodstawne uznanie, że z jego zeznań wynika, że R. Z. (1) i współoskarżona „mieli wiedzę o informacji poufnej wskazanej w niniejszym raporcie

402 w dniu nabycia przez nich przedmiotowych akcji” (tj. w dniu 19 czerwca) oraz błędne ustalenia, iż „decyzje mogły zapaść w formie ustnej na spotkaniu”, podczas gdy zeznania tego świadka potwierdziły jednoznacznie,

403 że negocjacje warunków współpracy rozpoczęły się dopiero po podpisaniu listu intencyjnego, który zawierał zobowiązanie do zachowania poufności, a decyzja

404 o podjęciu współpracy nie była podjęta w dniu podpisania listu intencyjnego, ani tym bardziej, taka decyzja nie została podjęta przed dniem 19 czerwca 2018 r., przy czym zeznania te były nie tylko zgodne z dokumentami w postaci listu intencyjnego, umowy, protokołów z posiedzenia Rady Nadzorczej oraz Walnego Zgromadzenia Akcjonariuszy, ale także z zeznaniami drugiego Członka Zarządu - J. J. (1) oraz oskarżonego R. Z. (1),

405 16) obrazę art. 7 k.p.k. i art. 410 k.p.k. poprzez dokonanie dowolnej, a nie swobodnej oceny zeznań świadka J. J. (1) oraz pominięcie znaczącej części zeznań świadka, które Sąd uznał za przekonujące i wiarygodne, a zatem dowód ten powinien stanowić podstawę stanu faktycznego ustalonego przez Sąd meriti poprzez:

406 

407 bezpodstawne uznanie, że z jego zeznań wynika, że R. Z. (1) i współoskarżona „mieli wiedzę o informacji poufnej wskazanej w niniejszym raporcie w dniu nabycia przez nich przedmiotowych akcji” (tj. w dniu 19 czerwca 2018 r.), podczas gdy z treści zeznań tego świadka wynika w sposób jednoznaczny, że świadek nie uczestniczył w rozmowie Ł. S. (1)

408 z R. Z. (1) na temat potencjalnej współpracy przed podpisaniem listu intencyjnego, nie miał wiedzy

409 o tej rozmowie, nie ustalono kiedy w ogóle dowiedział się

410 o pomyśle współpracy,

411 a przede wszystkim świadek potwierdził, że to on osobiście po podpisaniu listu intencyjnego przeprowadzał analizę projektu współpracy

412 i że podjęcie decyzji

413 o rozpoczęciu współpracy między spółkami było uzależnione od przeprowadzenia tej analizy,

414 

415 bezpodstawne uznanie,

416 że świadek zeznał, że miał wiedzę o jakiejkolwiek rozmowie przed 19 czerwca 2018 r pomiędzy R. Z. (1) i Ł. S. (1), podczas gdy świadek zeznał, że ,raczej musieli rozmawiać” co nie było oświadczeniem wiedzy,

417 a jedynie przypuszczeniem świadka przy czym nie wskazał on kiedy według niego miała się odbyć ta rozmowa (mogło bowiem chodzić o rozmowę

418 z dnia (...) czerwca 2018 r. która odbyła się w biurze (...),

419 17) obrazę art. 7 k.p.k. i art. 410 k.p.k. poprzez dokonanie dowolnej, a nie swobodnej oceny zeznań świadka M. S. poprzez:

420 

421 bezpodstawne uznanie,

422 że z jego zeznań wynika,

423 że R. Z. (1) i współoskarżona „mieli wiedzę o informacji poufnej wskazanej w niniejszym raporcie w dniu nabycia przez nich przedmiotowych akcji” (tj. w dniu 19 czerwca) oraz

424 „że miały miejsce spotkania R. Z. (1) i Ł. S. (1) przed podpisaniem listu intencyjnego”, podczas gdy z treści zeznań tego świadka wynika w sposób jednoznaczny, że nie miał on wiedzy w tym zakresie i w ogóle nie wypowiadał się co do jakichkolwiek spotkań R. Z. (1) i Ł. S. (1), które odbyły się przed dniem 19 czerwca 2018 r., ponieważ w nich nie uczestniczył,

425 

426 bezpodstawne pominięcie tej części zeznań świadka w której twierdził, że podpisanie listu intencyjnego jest jedynie komunikatem, że strony zaczynają rozmawiać nie jest umową ani tym bardziej decyzją o podjęciu współpracy, a jedynie wyrażeniem chęci nawiązania współpracy,

427 18) obrazę art. 7 k.p.k. poprzez dokonanie dowolnej, a nie swobodnej oceny zeznań świadka R. J. poprzez:

428 

429 bezpodstawne uznanie,

430 że z jego zeznań wynika,

431 że R. Z. (1)

432 i współoskarżona „mieli wiedzę o informacji poufnej wskazanej w niniejszym raporcie w dniu nabycia przez nich przedmiotowych akcji" (tj. w dniu 19 czerwca 2018 r.), podczas gdy z treści zeznań tego świadka wynika w sposób jednoznaczny, że:

433 

434 świadek ani nie brał udziału, ani też nie miał wiedzy na temat żadnej rozmowy prowadzonej pomiędzy R. Z. (1) a Ł. S. (1) przed podpisaniem listu intencyjnego,

435 

436 świadek nie miał nawet żadnej wiedzy na temat listu intencyjnego,

437 

438 świadek zeznał również, że o samym projekcie współpracy dowiedział się blisko daty publikacji artykułu w (...),

439 19) obrazę art. 7 k.p.k. poprzez dokonanie dowolnej, a nie swobodnej oceny zeznań świadka P. B. poprzez bezpodstawne uznanie, że z jego zeznań wynika, że R. Z. (1)

440 i współoskarżona „mieli wiedzę o informacji poufnej wskazanej w niniejszym raporcie w dniu nabycia przez nich przedmiotowych akcji” (tj. w dniu 19 czerwca) podczas gdy świadek nie miał żadnej wiedzy ani na temat żadnej rozmowy R. Z. (1) i Ł. S. (1), ani kiedy się takie rozmowy odbyły, ani też kiedy została podjęta decyzja o rozpoczęciu współpracy,

441 20) obrazę art. 7 k.p.k. poprzez dokonanie dowolnej, a nie swobodnej oceny zeznań świadka Ł. H. poprzez bezpodstawne uznanie, że z jego zeznań wynika, że R. Z. (1)

442 i współoskarżona „mieli wiedzę

443 o informacji poufnej wskazanej

444 w niniejszym raporcie w dniu nabycia przez nich przedmiotowych akcji” (tj. w dniu 19 czerwca) podczas gdy świadek nie miał żadnej wiedzy na temat rozmowy Ł. S. i R. Z., ani tym bardziej współpracy (...) i (...), o której dowiedział się z komunikatu giełdowego,

445 21) obrazę art. 7 k.p.k. poprzez dokonanie dowolnej, a nie swobodnej oceny wyjaśnień A. O. poprzez bezpodstawne przyjęcie, że dokonała ona zakupu akcji, bo rzekomo dowiedziała się o informacji poufnej od R. Z. (1), podczas gdy wyjaśniła ona, że R. Z. (1) nie tłumaczył jej przyczyny zakupu akcji - co jest zgodne z wyjaśnieniami R. Z. (1), a nie istnieje żaden dowód który podważałby prawdziwość tych faktów,

446 II. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia:

447 1) polegający na przyjęciu przez Sąd, że oskarżony R. Z. (1) kupując akcje spółki (...) w czerwca 2018 r. działał z zamiarem bezpośrednim popełnienia przestępstwa podczas gdy:

448 

449 z jego zeznań wynika, że w ogóle nie miał zamiaru wykorzystywania jakiejkolwiek informacji poufnej w czerwcu 2018 r., kiedy dokonał zakupu akcji - jedynym powodem kupna był niski kurs akcji, oskarżony nie wiedział nawet czy jakakolwiek współpraca

450 z (...) zostanie nawiązana;

451 

452 w ocenie oskarżonego w tamtym czasie nie istniała żadna informacja poufna i nie uważał za taką informację spotkania na kawie z Ł. S. (1);

453 

454 żaden ze świadków nie potwierdził, aby decyzja o współpracy była podjęta przed podpisaniem umowy między spółkami,

455 

456 brak jest dowodów z których można by wywodzić zamiar oskarżonego,

457 

458 Sąd wywiódł istnienie zamiaru wykorzystania informacji poufnej z faktu zakupu akcji i zachowania kursu akcji po zakupie, podczas gdy kurs akcji zachowałby się tak samo bez względu na przyczynę dokonania zakupu i nie świadczy ani o fakcie wykorzystania informacji poufnej ani tym bardziej o istnieniu zamiaru jej wykorzystania,

459 2) polegający na przyjęciu, że R. Z. (1), dokonując zakupu akcji spółki (...) w czerwcu 2018 r., działał z zamiarem osiągnięcia korzyści majątkowej,

460 w sytuacji w której gdyby oskarżony faktycznie z takim zamiarem działał, to zamiar ten by zrealizował i sprzedałby akcje spółki (...) po 5 lipca 2018 r. w najwyższych cenach; podczas gdy R. Z. nie tylko ich nie sprzedał, ale jeszcze dokupił za kwotę prawie trzy razy wyższą (ok. (...) tys. zł) niż w czerwcu,

461 w ostateczności zaś sprzedał je dopiero rok później ponosząc stratę ponad (...) tysięcy złotych,

462 3) polegający na przyjęciu, że zakup akcji spółki (...) S.A. za kwotę ok. 15 tys. zł przez Oskarżonego był czynem

463 o wysokiej społecznej szkodliwości, ponieważ naruszył bezpieczeństwo obrotu podczas gdy kupno akcji za taką kwotę w ogóle nie miało wpływu na bezpieczeństwo obrotu, a co istotne, każda osoba mogła dokonać zakupu tych akcji po niskiej cenie ponieważ zlecenie na sprzedaż (...) sztuk akcji po (...) gr było wystawione w arkuszu zleceń sprzedaży już maja 2018 roku. Twierdzenie, że zakup jakichkolwiek akcji za kwotę (...) tys. złotych odznacza się wysokim stopniem społecznej szkodliwości jest sprzeczne z logiką i doświadczeniem życiowym, zwłaszcza biorąc pod uwagę,

464 że ilość wszystkich akcji tej spółki to (...) sztuk (fakt powszechnie znany - informacja dostępna w Internecie),

465 4) polegający na przyjęciu,

466 że w spółce (...) notowanej na rynku (...) posiadającej dwuosobowy zarząd, jeden członek zarządu w osobie Ł. S. (1) mógł sam podejmować decyzje

467 z pominięciem drugiego członka zarządu J. J. (1)

468 i w tajemnicy przed nim prowadzić negocjacje,

469 5) polegający na stwierdzeniu, że oskarżony R. Z. (1) dopuścił się spekulacji w formie „insider tradingu” podczas gdy insider tradingu może się dopuścić się jedynie członek organów spółki - emitenta, pracownik lub audytor a nie osoba trzecia w stosunku do emitenta,

470 III. rażącą niewspółmierność kary, polegającą na orzeczeniu kary grzywny w wysokości nieadekwatnej do społecznej szkodliwości czynu w kwocie 250 tys. Zł, w sytuacji gdy oskarżony dokonał zakupu akcji na kwotę ok. (...) tys. złotych.

471 ☐ zasadny

472 ☐ częściowo zasadny

473 ☒ niezasadny

474 Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

475 Analiza przedmiotowej sprawy prowadzi do przyjęcia, że w przypadku oskarżonego R. Z. (1) ciąg poszlak oraz dowodów bezpośrednich tworzy nierozerwalny łańcuch logiczny prowadzący do pewności co do jego sprawstwa przypisanego mu czynu zabronionego.

476 Apelująca zmierzała do wykazania, że w dacie nabywania akcji przez oskarżonego (19-21 czerwca 2018 r.) nie istniała jeszcze żadna informacja poufna, a jego decyzje inwestycyjne wynikały z analizy technicznej rynku (tzw. "okazja rynkowa"). Powyższe stanowi przyjętą linię obrony, która nie wytrzymuje konfrontacji z materiałem dowodowym zgromadzonym w sprawie, pozostaje sprzeczna z zasadami prawidłowego rozumowania oraz doświadczenia życiowego.

477 Sąd Okręgowy nie neguje faktu, wynikającego z danych (...), że w arkuszu zleceń mogło znajdować się duże zlecenie sprzedaży. Jednakże sam fakt istnienia "okazji cenowej" nie wykluczał wykorzystania przez oskarżonego informacji poufnej.

478 W przypadku inkryminowanego zachowania oskarżonego R. Z. (1) kluczowa pozostaje koincydencja zarówno czasowa, jak i podmiotowa. Oskarżony nie był przypadkowym inwestorem, analizującym rynek w poszukiwaniu okazji. Był prezesem spółki (...) S.A., która w tym samym czasie (wiosna/lato 2018 r.) prowadziła rozmowy z zarządem (...) S.A. Twierdzenie, że oskarżony nabył akcje przypadkowo akurat w tygodniu poprzedzającym kluczowe spotkanie w siedzibie (...) ((...) czerwca 2018) i dwa tygodnie przed podpisaniem listu intencyjnego, wyłącznie z powodu analizy arkusza zleceń, pozostaje – w ocenie Sądu Okręgowego – niewiarygodne.

479 Obrona próbuje sprowadzić pojęcie "informacji poufnej" do sformalizowanych aktów korporacyjnych (podpisanie (...), uchwała zarządu, podpisanie umowy). Takie rozumowanie uznać należy za błędne. Wskazać należy, że w przypadku rozciągniętego w czasie procesu, jakim są niewątpliwie negocjacje handlowe, za informację poufną mogą być uznane nie tylko finalne zdarzenia (tj. podpisanie umowy), ale także etapy pośrednie tego procesu. W niniejszej sprawie oskarżony R. Z. (1) i Ł. S. (1) ( Prezes (...) S.A.) spotykali się i rozmawiali o współpracy przed 19 czerwca 2018 r. Choć świadek Ł. S. (1) w zeznaniach nazywa to "luźną rozmową przy stole" czy "intencją", to fakt, że rozmowy te doprowadziły w krótkim czasie, tj. kilku tygodni, do podpisania Listu Intencyjnego, dowodzi, że rozmowy te nie miały luźnego charakteru – wręcz przeciwnie – prowadziły one do konkretnych zdarzeń. R. Z. (1), będąc uczestnikiem tych spotkań, posiadał wiedzę, że (...) S.A. szuka nowej strategii i że technologia (...) S.A. jest rozwiązaniem. Wiedział, że proces zmierza do sformalizowania (co nastąpiło 5 lipca 2018 r.). Argumentacja apelującej, że "dopóki nie podpisano (...), nie było negocjacji", jest czystym formalizmem. Negocjacje de facto toczyły się od momentu pierwszego spotkania, na którym wyrażono wolę współpracy. Podpisanie (...) i Listu Intencyjnego było jedynie sformalizowaniem stanu faktycznego, o którym wiedział oskarżony w momencie kupna akcji (...) S.A. Zaznacza się przy tym, że brak wzmianki o współpracy z (...) S.A.w protokołach Rady Nadzorczej czy Walnego Zgromadzenia (...) S.A. z czerwca 2018 r. nie dowodzi, że "decyzji nie było", a jedynie potwierdza, że informacja ta miała charakter poufny i była znana w tym czasie jedynie wąskiemu kręgowi osób (Zarządowi Spółki i R. Z. (1)). Gdyby informacja ta była omawiana na Walnym Zgromadzeniu w/w Spółki w dniu 25 czerwca 2018 r., stałaby się informacją publiczną (jawną). Fakt, że nie była tam omawiana, a mimo to R. Z. (1) wiedział o toczących się rozmowach, dowodzi, że dysponował przewagą informacyjną nad resztą rynku, w tym nad akcjonariuszami obecnymi na Walnym Zgromadzeniu.

480 W tym miejscu konieczne jest nakreślenie ram prawnych, które determinują ocenę materiału dowodowego w niniejszej sprawie. Istotą zarzutu jest naruszenie zakazu z art. 14 lit. a Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 596/2014 (MAR). Kluczowym zagadnieniem jest rozróżnienie pomiędzy posiadaniem informacji poufnej a jej wykorzystaniem, a także zdefiniowanie momentu, w którym informacja o charakterze "przyszłym" (negocjacje) staje się informacją precyzyjną. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (m in. wyrok w sprawie (...) i C. V. (...),C-45/08), sam fakt, że osoba posiadająca informację poufną nabywa instrumenty finansowe, pozwala na domniemanie, że informacja ta została wykorzystana. Jednakże, aby zastosować to domniemanie, organ orzekający musi ponad wszelką wątpliwość wykazać pierwotny fakt: wejście oskarżonego w posiadanie informacji, w tym aspekcie R. Z. (1) - jako uczestnik zdarzeń (spotkań i negocjacji z Ł. S. (1)) - czerpał wiedzę u „źródła”. W jego przypadku wiedza ta bezspornie miała charakter "poufny" i "precyzyjny" w rozumieniu MAR.

481 Kolejno, wskazuje się, że przestępstwo z art. 181 ust. 1 u.o.i.f. jest przestępstwem formalnym. Jego istota polega na samym fakcie naruszenia zakazu wykorzystania informacji poufnej, a nie na efektywnym osiągnięciu zysku. To, że oskarżony nie sprzedał akcji na "górce" cenowej w lipcu 2018 r. (po publikacji raportu bieżącego nr (...)), nie zwalnia go z odpowiedzialności. Motywacja oskarżonego co do wykorzystania informacji poufnej

482 i dokonania zakupu akcji mogła być różna – irrelewantna w zakresie wyczerpania znamion zarzucanego czynu zabronionego. Strata, finalnie poniesiona na inwestycji (sprzedaż w 2019 r.), pozostaje także okolicznością irrelewantną dla bytu przypisanego przestępstwa.

483 Reasumując, Sąd Okręgowy podzielił ustalenia Sądu I instancji, że R. Z. (1) w dniach 19-21 czerwca 2018 r. posiadał informację poufną o zaawansowanych rozmowach z zarządem (...) S.A., które w sposób nieuchronny zmierzały do sformalizowania współpracy (List Intencyjny z 5 lipca 2018 r.). Informacja ta była precyzyjna i miała potencjał cenotwórczy, co potwierdziła reakcja rynku po jej ujawnieniu. Wykorzystanie tej wiedzy do zakupu akcji (...) S.A. wypełniło znamiona art. 181 ust. 1 u.o.i.f. Wyjaśnienia oskarżonego o "okazji rynkowej" stanowią niewiarygodną linię obrony. Oskarżony, jako uczestnik negocjacji posiadał pełną wiedzę o planowanej współpracy i wykorzystał ją instrumentalnie, kupując akcje przed publikacją raportu bieżącego. Apelacja obrońcy, oparta na formalistycznym rozumieniu momentu powstania informacji poufnej oraz negowaniu ciągu przyczynowo-skutkowego, okazała się nieskuteczna.

484 Wymierzona kara grzywny w wysokości 250.000 zł, choć znacznie przekracza wartość zainwestowanego kapitału (ok. 15-16 tys. zł w okresie objętym zarzutem), jest karą sprawiedliwą i adekwatną do stopnia winy oraz społecznej szkodliwości czynu. Sąd Okręgowy podkreśla, że szkodliwość czynu oskarżonego nie winna być wyłącznie mierzona wartością transakcji, ale przede wszystkim stopniem naruszenia zaufania do rynku kapitałowego. R. Z. (1), jako osoba publiczna – znany inwestor i prezes spółki technologicznej, posiadał szczególną pozycję i wykorzystał prywatne negocjacji do zajęcia określonej pozycji rynkowej. Kara wymierzona oskarżonemu winna spełnić swą funkcję w zakresie prewencji indywidualnej i generalnej. Grzywna w wysokości 250.000 zł jest dolegliwa ekonomicznie, ale adekwatna do możliwości zarobkowych oskarżonego oraz wagi naruszonych dóbr. Nie nosi ona cech rażącej surowości w rozumieniu art. 438 pkt 4 k.p.k.

485 Wniosek

486 Zmiana zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego R. Z. (1) od zarzucanego mu czynu.

487 ☐ zasadny

488 ☐ częściowo zasadny

489 ☒ niezasadny

490 Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

491 Apelacja obrońcy oskarżonego nie została uwzględniona przez Sąd odwoławczy. Brak jest podstaw do zmiany zaskarżonego wyroku w sposób postulowany przez apelującą. Materiał dowodowy zgromadzony w sprawie, oceniony przez Sąd I instancji w granicach wyznaczonych przez przepis art. 7 k.p.k., prowadzi do kategorycznego ustalenia, że oskarżony jest sprawcą przypisanego mu czynu zabronionego.

492 1.OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU

493 4.1.

494 nie dotyczy

495 Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności

496 nie dotyczy

497 1.ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

498 0.1.Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

499 5.1.1.

500 Przedmiot utrzymania w mocy

501 Zaskarżony wyrok w zakresie innym niż materia opisana w pkt 5.2. niniejszego wywodu

502 ( pkt 2. sentencji)

503 Zwięźle o powodach utrzymania w mocy

504 Zaskarżony wyrok, w zakresie innym niż materia opisana w pkt 5.2. niniejszego wywodu, jest orzeczeniem właściwym.

505 Sąd I instancji prawidłowo przypisał oskarżonemu R. Z. (1) sprawstwo i winę zarzucanego czynu zabronionego.

506 W tym zakresie Sąd I instancji prawidłowo przeprowadził przewód sądowy, zgodnie

507 z wymogami procedury karnej i nie dopuścił się uchybień, podlegających uwzględnieniu z urzędu, które skutkowałyby koniecznością uchylenia lub zmiany zaskarżonego wyroku, niezależnie od granic zaskarżenia i podniesionych zarzutów.

508 Kara grzywny, wymierzona oskarżonemu, nie nosi przymiotu rażącej niewspółmierności – jest adekwatna do stopnia zawinienia i stopnia społecznej szkodliwości przypisanego czynu, jak również winna spełnić swe cele prewencji generalnej oraz indywidualnej.

509 Brak jest podstaw do wzruszenia zaskarżonego wyroku w zakresie dotyczącym oskarżonego R. Z. (1).

510 0.1.Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

511 5.2.1.

512 Przedmiot i zakres zmiany

513 Zmieniono zaskarżony wyrok w pkt I. i III. w zakresie dotyczącym A. O. w ten sposób, że uniewinniono A. O. od popełnienia zarzucanego jej czynu i ustalono, że koszty postępowania za obie instancje w zakresie oskarżonej ponosi Skarb Państwa. ( pkt 1. sentencji)

514 Zwięźle o powodach zmiany

515 Uwzględnienie apelacji obrońcy oskarżonej prowadziło do zmiany zaskarżonego wyroku zgodnie z wniesionym wnioskiem, tj. uniewinnieniem oskarżonej od popełnienia zarzucanego jej czynu. Rzeczona zmiana, zgodnie z art. 632 pkt 2 k.p.k., skutkowała ustaleniem, że koszty postępowania za obie instancje w zakresie oskarżonej ponosi Skarb Państwa.

516 0.1.Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji

517 0.0.1.Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia

518 5.3.1.1.1.

519 nie dotyczy

520 ☐ art. 439 k.p.k.

521 Zwięźle o powodach uchylenia

522 nie dotyczy

523 5.3.1.2.1.

524 Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości

525 ☐ art. 437 § 2 k.p.k.

526 Zwięźle o powodach uchylenia

527 nie dotyczy

528 5.3.1.3.1.

529 Konieczność umorzenia postępowania

530 ☐ art. 437 § 2 k.p.k.

531 Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia

532 nie dotyczy

533 5.3.1.4.1.

534 nie dotyczy

535 ☐ art. 454 § 1 k.p.k.

536 Zwięźle o powodach uchylenia

537 nie dotyczy

538 0.0.1.Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

539 nie dotyczy

540 0.1.Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

541 Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

542 Przytoczyć okoliczności

543 nie dotyczy

544 nie dotyczy

545 1.Koszty Procesu

546 Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

547 Przytoczyć okoliczności

548 3.

549 Wobec nieuwzględnienia apelacji obrońcy oskarżonego – na podstawie art. 636 § 1 k.p.k. w zw. z art. 616 § 1 pkt 2 k.p.k. oraz § 11 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych – zasądzono od R. Z. (1) na rzecz oskarżyciela posiłkowego – Przewodniczącego Komisji Nadzoru Finansowego kwotę 840 (osiemset czterdzieści) zł tytułem wydatków związanych z ustanowieniem pełnomocnika w postępowaniu odwoławczym.

550 4.

551 Wobec nieuwzględnienia apelacji obrońcy oskarżonego – na podstawie art. 636 § 1 k.p.k. – obciążono R. Z. (1) kosztami postępowania odwoławczego,

552 w tym kwotą 25.000 (dwadzieścia pięć tysięcy) zł tytułem opłaty. Wysokość opłaty została ustalona na podstawie art. 8 w zw. z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych.

553 1.PODPIS

554 0.1.Granice zaskarżenia

555 Kolejny numer załącznika

556 1

557 Podmiot wnoszący apelację

558 Obrońca oskarżonej A. O.

559 Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

560 Wyrok Sądu Rejonowego dla Warszawy - Mokotowa w Warszawie z dnia 30 czerwca 2025 r., sygn. akt XIV K 888/21 – w całości

561 0.1.1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

562 ☒ na korzyść

563 ☐ na niekorzyść

564 ☒ w całości

565 ☐ w części

566 ☐

567 co do winy

568 ☐

569 co do kary

570 ☐

571 co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

572 0.1.1.3.2. Podniesione zarzuty

573 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

574 ☒

575 art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

576 ☐

577 art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany

578 w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

579 ☒

580 art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

581 ☒

582 art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,

583 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

584 ☐

585 art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

586 ☐

587 art. 439 k.p.k.

588 ☐

589 brak zarzutów

590 0.1.1.4. Wnioski

591 ☐

592 uchylenie

593 ☒

594 zmiana

595 0.1.Granice zaskarżenia

596 Kolejny numer załącznika

597 2

598 Podmiot wnoszący apelację

599 Obrońca oskarżonego R. Z. (1)

600 Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

601 Wyrok Sądu Rejonowego dla Warszawy

602 - Mokotowa w Warszawie z dnia 30 czerwca 2025 r., sygn. akt XIV K 888/21 – w całości

603 0.1.1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

604 ☒ na korzyść

605 ☐ na niekorzyść

606 ☒ w całości

607 ☐ w części

608 ☐

609 co do winy

610 ☐

611 co do kary

612 ☐

613 co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

614 0.1.1.3.2. Podniesione zarzuty

615 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

616 ☐

617 art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

618 ☐

619 art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany

620 w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

621 ☒

622 art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

623 ☒

624 art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,

625 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

626 ☒

627 art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

628 ☐

629 art. 439 k.p.k.

630 ☐

631 brak zarzutów

632 0.1.1.4. Wnioski

633 ☐

634 uchylenie

635 ☒

636 zmiana