Wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 13 maja 2025 r., XII K 134/24

wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 13 maja 2025 r., XII K 134/24

Tekst

1 Sygn. akt XII K 134/24

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

2 Dnia 13 maja 2025 roku

3 Sąd Okręgowy w Warszawie XII Wydział Karny w składzie:

4 przewodnicząca: SSO Katarzyna Stasiów

5 sędzia SO Marzena Tomczyk-Zięba

6 ławnicy: Sławomir Bogucki

7 Adam Kalinowski

8 Małgorzata Kamola

9 protokolant: Adrian Wykrętowicz, Monika Raczyńska

10 przy udziale prokuratora Piotra Mączki

11 oraz oskarżycieli posiłkowych A. B. i D. K.

12 po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 kwietnia 2025 r. i 29 kwietnia 2025 r.

13 sprawy J. G. (mianownik - G.) syna A. i R. z domu R. urodzonego (...) w W.

14 oskarżonego o to, że:

15 I. w nocy z 9 na 10 maja 2023 roku przy ul. (...) w W. oddał w kierunku A. B. strzały z przedmiotu przypominającego broń palną i w ten sposób spowodował u niego ranę rogówki, pęknięcie gałki ocznej prawej oraz ranę głowy w okolicy czołowej lewej skutkujące rozstrojem zdrowia i naruszeniem funkcji narządu ciała na okres powyżej siedmiu dni,

16 tj. popełnienie czynu z art. 157 § 1 k.k.

17 II. w nocy z 9 na 10 maja 2023 roku przy ul. (...) w W. oddał w kierunku D. K. strzały z przedmiotu przypominającego broń palną i w ten sposób spowodował u niego obrażenia ciała w postaci rany powieki górnej oka prawego oraz stłuczenia prawej gałki ocznej z wylewem wewnątrzocznym i odwarstwieniem siatkówki skutkujące rozstrojem zdrowia i naruszeniem funkcji narządu ciała na okres powyżej siedmiu dni,

18 tj. popełnienie czynu z art. 157 § 1 k.k.

19 na podstawie art. 4 § 1 k.k. stosując w całym wyroku przepisy kodeksu karnego w brzmieniu obowiązującym w dniu 10 maja 2023 r.

20 1. J. G. w ramach czynu z pkt. I. uznaje za winnego tego, że w nocy z 9 na 10 maja 2023 roku przy ul. (...) w W. usiłował w zamiarze ewentualnym spowodować ciężki uszczerbek na zdrowiu w postaci pozbawienia człowieka wzroku lub słuchu w ten sposób, że oddał w kierunku A. B. strzały z pistoletu na kule gumowe, powodując u niego ranę rogówki, pęknięcie gałki ocznej prawej oraz ranę głowy w okolicy czołowej lewej skutkujące rozstrojem zdrowia i naruszeniem funkcji narządu ciała na okres powyżej siedmiu dni, tj. popełnienia przestępstwa z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 156 § 1 pkt 1 k.k. w zb. z art. 157 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. i za to na podstawie tych przepisów skazuje go;

21 2. J. G. w ramach czynu z pkt. II. uznaje za winnego tego, że w nocy z 9 na 10 maja 2023 roku przy ul. (...) w W. usiłował w zamiarze ewentualnym spowodować ciężki uszczerbek na zdrowiu w postaci pozbawienia człowieka wzroku lub słuchu w ten sposób, że oddał w kierunku D. K. strzały z pistoletu na kule gumowe, powodując u niego obrażenia ciała w postaci rany powieki górnej oka prawego oraz stłuczenia prawej gałki ocznej z wylewem wewnątrzocznym i odwarstwieniem siatkówki skutkujące rozstrojem zdrowia i naruszeniem funkcji narządu ciała na okres powyżej siedmiu dni, tj. popełnienia przestępstwa z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 156 § 1 pkt 1 k.k. w zb. z art. 157 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. i za to na podstawie tych przepisów skazuje go;

22 3. na podstawie art. 91 § 1 k.k. w zw. z art. 14 § 1 k.k. w zw. z art. 156 § 1 pkt 1 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. za czyny opisane w pkt. 1. i 2. wymierza oskarżonemu karę 4 (czterech) lat pozbawienia wolności;

23 4. na podstawie art. 63 § 1 k.k. na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności zalicza oskarżonemu okres tymczasowego aresztowania od 4 marca 2025 r. godzina 19:10 do 29 kwietnia 2025 r.;

24 5. na podstawie art. 46 § 2 k.k. zasądza od J. G. na rzecz pokrzywdzonego A. B. oraz na rzecz pokrzywdzonego D. K. kwoty po 30 000 (trzydzieści tysięcy) złotych tytułem nawiązek wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty;

25 6. zasądza od oskarżonego J. G. na rzecz A. B. kwotę 4 597,74 złotych (czterech tysięcy pięciuset dziewięćdziesięciu siedmiu złotych i 74 groszy) – w tym VAT - tytułem zwrotu wydatków związanych z ustanowieniem pełnomocnika;

26 7. zasądza od oskarżonego J. G. na rzecz D. K. kwotę 4 302,52 złotych (czterech tysięcy trzystu dwóch złotych i 52 groszy) – w tym VAT - tytułem zwrotu wydatków związanych z ustanowieniem pełnomocnika;

27 8. zwalnia oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych, obciążając wydatkami Skarb Państwa.

Uzasadnienie

28 Formularz UK 1

29 Sygnatura akt

30 XII K 134/24

31 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

USTALENIE FAKTÓW

32 Fakty uznane za udowodnione

33 Oskarżony

34 Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

35 J. G.

36 Ciąg dwóch przestępstw z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 156 § 1 pkt 1 k.k. w zb. z art. 157 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k.

37 Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

38 Dowód

39 Numer karty

40 O godzinie 2:33 w dniu 10 maja 2023 roku na parkingu przy ulicy (...) w W. J. G. zaparkował samochód, którym przyjechał wraz z żoną M. G.. Obydwoje wysiedli z auta i udali się przez parking do lokalu użytkowego – salonu gier zlokalizowanego w bloku mieszkalnym przy parkingu. Wejście do lokalu znajdowało się na antresoli przy budynku, na którą prowadziły schody – 6 stopni. Na schodach tych biesiadowali A. B. i D. K., znajdujący się pod znacznym wpływem alkoholu. Mężczyźni zajmowali schody, wobec czego J. i M. G. musieli nimi wejść nie obok siebie, lecz jedno za drugim. W tym czasie pokrzywdzeni wypowiedzieli jakieś nieprzyjemne słowa dotyczące M. G..

41 O godzinie 2:35:33 J. G. z M. G. weszli do lokalu (...) - salonu gier, a po upływie 1,5 minuty z niego wyszli.

42 A. B. i D. K. w chwili opuszczania przez J. G. i M. G. lokalu usługowego weszli po schodkach na antresolę, wobec czego M. i J. G., aby uniknąć kontaktu z pijanymi mężczyznami, zeszli z antresoli schodami znajdującymi się bliżej wejścia do lokalu salonu gier, niemniej musieli w drodze do samochodu przejść obok schodów, na szczycie których stali A. B. i D. K..

43 Pierwsza szła M. G., tuż za nią jej mąż J. G.. Gdy M. G. znajdowała się na wysokości stojących na szczycie schodów A. B. i D. K. (o godzinie 2:37:23), mężczyźni zaczepili ją słownie, a ponadto D. K. wychylił się zza barierki antresoli w jej stronę. Kobieta nie zatrzymując się, przeszła dalej w kierunku samochodu. J. G. zatrzymał się, odwrócił twarzą do mężczyzn i wdał się z nimi w krótką wymianę zdań. Po chwili oddał w kierunku głowy D. K. strzał z broni pneumatycznej (pistoletu) załadowanej kulami gumowo-metalowymi, w wyniku czego D. K. doznał rany powieki górnej oka prawego o wymiarze 1 cm powyżej kąta wewnętrznego oraz otarcia skóry powyżej i donosowo, a w efekcie upośledzenia widzenia oka prawego, wylewów krwi do ciała szklistego i w okolicy tarczy oka, stłuczenia plamki oka prawego oraz rozdarcia i odwarstwienia siatkówki z wylewem przedsiatkówkowym, to jest obrażeń które skutkowały rozstrojem zdrowia i naruszeniem funkcji narządu ciała na okres powyżej 7 dni.

44 Następnie J. G. ruszył za żoną do samochodu. Po chwili ponownie odwrócił się w kierunku schodów, z których zbiegł A. B., zasłaniając głowę ramionami i kierując się w stronę J. G.. J. G. cofając się oddał w kierunku głowy A. B. co najmniej 3 strzały z broni pneumatycznej (pistoletu) załadowanej kulami gumowo-metalowymi. Dwie trafiły w przedramię A. B. i czoło, a jedna w oko, w wyniku czego A. B. doznał rany rogówki i pęknięcia gałki ocznej prawej oraz rany głowy w okolicy czołowej lewej. Obrażenia oka u A. B. skutkowały rozstrojem jego zdrowia i naruszeniem funkcji narządu ciała na okres powyżej 7 dni.

45 Następnie J. G. rzucił żonie kluczyki od samochodu, aby odpaliła silnik samochodu. A. B. wobec ostrzału, uciekł za inne zaparkowane na parkingu auto. J. G. wsiadł do samochodu kierowanego przez żonę i odjechał z miejsca zdarzenia.

46 A. B. i D. K. skontaktowali się telefonicznie z numerem alarmowym w celu wezwania pomocy medycznej.

47 Częściowo wyjaśnienia oskarżonego J. G.

48 k. 147-148,155-156 t. 1, k. 353v t. 3, k. 972v t. 5

49 Częściowo zeznania M. G.

50 k. 274-275 t. 2, k. 974-974v tom 5

51 Częściowo zeznania pokrzywdzonego D. K.

52 k. 13-15 t. 1, k. 589-590 t. 3, k. 973 t. 5

53 Częściowo zeznania pokrzywdzonego A. B.

54 k. 213-214 t. 1, k. 627-628 t. 3, k. 973-974 t. 5

55 Protokół oględzin schodów przy ulicy (...) w W.

56 k. 2-3v t. 1

57 Protokół oględzin osoby – pokrzywdzonego D. K. – z dnia 10.05.2023 r.

58 k. 20-22 t. 1

59 Protokół oględzin zapisu monitoringu (budynek oraz parking ul. (...))

60 k. 25-29 tom 1

61 Protokół oględzin plików z nagraniami z numerem alarmowym

62 k. 61-62 t. 1

63 Protokół przeszukania mieszkania J. i M. G.

64 k. 70-74 t. 1

65 Protokół oględzin rzeczy zabezpieczonych w toku przeszukania miejsca zamieszkania J. G.

66 (między innymi pistoletów i naboi gazowych oraz kul gumowo-metalowych).

67 k. 120-130 t. 1

68 Opinia sądowo-lekarska dotycząca A. B.

69 k. 137 t. 1

70 Opinie sądowo-lekarskie dotyczące A. B. i D. K.

71 k. 310-312, 313-315 t. 1

72 Opinia biegłego w zakresie broni

73 k. 140-142 t. 1

74 Fakty uznane za nieudowodnione

75 Lp.

76 Oskarżony

77 Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

78 Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

79 Dowód

80 Numer karty

81 OCena DOWOdów

82 1.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

83 Dowód

84 Zwięźle o powodach uznania dowodu

85 Wyjaśnienia oskarżonego J. G.

86 k. 147-148,155-156 t. 1, k. 353v t. 3, k. 972v t. 5

87 Sąd wyjaśnienia oskarżonego uznał za wiarygodne w zakresie, w jakim oskarżony przyznał się do strzelania do pokrzywdzonych, a ponadto w zakresie, w jakim dotyczyły tego, że oskarżony i jego żona zostali zaczepieni przez pijanych pokrzywdzonych, jak również tego, że pokrzywdzony biegł za oskarżonym, zasłaniając twarz i głowę ramionami, albowiem wyjaśnienia te korespondują z nagraniem z monitoringu, uznanymi przez sąd za wiarygodne, zeznaniami M. G. oraz uznanymi przez sąd za wiarygodne zeznaniami pokrzywdzonego A. B..

88 Zeznania M. G.

89 k. 274-275 t. 2, k. 974-974v tom 5

90 Sąd uznał zeznania świadka za wiarygodne w zakresie, w jakim świadek wskazała, że pokrzywdzeni zmierzali do interreakcji z nią i jej mężem – oskarżonym J. G., jak również na okoliczność tego, że jeden z pokrzywdzonych (D. K.) wychylił się w jej kierunku z antresoli oraz obaj słownie zaczepili świadka i jej męża, a także na okoliczność tego, że J. G. oddał strzały do obydwu pokrzywdzonych.

91 Z nagrania z monitoringu wynika bowiem, że pokrzywdzeni, gdy zaobserwowali wychodzących z lokalu M. G. i J. G., weszli na szczyt schodów na antresolę, ewidentnie zmierzając do kontaktu z oskarżonym i jego żoną, a gdy oskarżony i jego żona zeszli z antresoli innymi schodami, pokrzywdzeni i tak zaczepili ich – oskarżonego i jego żonę, przechodzących poniżej pokrzywdzonych. Kamera monitoringu zarejestrowała wychylającego się jednego z pokrzywdzonych w kierunku M. G., gdy ta w drodze do samochodu znalazła się równolegle do pokrzywdzonych.

92 Natomiast okoliczność oddania przez oskarżonego strzałów wynika zarówno z zeznań pokrzywdzonych, wyjaśnień oskarżonego, jak i wyżej wspomnianego nagrania z monitoringu.

93 Zeznania pokrzywdzonego D. K.

94 k. 13-15 t. 1, k. 589-590 t. 3, k. 973 t. 5

95 Zeznania pokrzywdzonego w zakresie, w jakim dotyczyły faktu, że pokrzywdzony doznał urazu oka w ramach inkryminowanego zdarzenia, były spójne z dokumentacją medyczną, opinią sądowo – lekarską, zeznaniami A. B.. W pozostałym zakresie zeznaniom świadka dotyczącym inkryminowanego zdarzenia sąd odmówił wiary, o czym będzie mowa poniżej.

96 Zeznania pokrzywdzonego A. B.

97 k. 213-214 t. 1, k. 627-628 t. 3, k. 973-974 t. 5

98 Zeznania pokrzywdzonego w zakresie, w jakim dotyczyły faktu, że doznał urazu oka w ramach inkryminowanego zdarzenia, były spójne z dokumentacją medyczną, opiniami sądowo– lekarskimi. W pozostałym zakresie zeznaniom świadka sąd odmówił wiary, o czym będzie mowa poniżej.

99 Protokół oględzin schodów przy ulicy (...) w W.

100 k. 2-3v t. 1

101 Na schodach ujawniono plamy krwi oraz gumową kulkę zabrudzoną krwią.

102 Protokół sporządzony został zgodnie z procedurą karną, przez osoby uprawnione, nie był kwestionowany w toku postępowania.

103 Protokół oględzin osoby – pokrzywdzonego D. K. – z dnia 10.05.2023 r.

104 k. 20-22 t. 1

105 Protokół sporządzony został zgodnie z procedurą karną, przez osoby uprawnione, nie był kwestionowany w toku postępowania. Stwierdzona w protokole okoliczność zaopatrzonego medycznie oka D. K., wynika także z opinii sądowo-lekarskiej.

106 Protokół oględzin zapisu monitoringu (budynek oraz parking ul. (...))

107 k. 25-29 tom 1

108 Treść protokołu odzwierciedlała treść nagrania z monitoringu.

109 Jedynie na k. 27 (karta 5 protokołu) była nieprawidłowa godzina oddania przez oskarżonego strzału do D. K., która została zmieniona na zgodną z treścią nagrania, tj. 02:37.

110 Protokół oględzin plików z nagraniami z numerem alarmowym

111 k. 61-62 t. 1

112 Treść protokołu była spójna z zeznaniami pokrzywdzonych.

113 Protokół przeszukania mieszkania J. i M. G.

114 k. 70-74 t. 1

115 W toku przeszukania ujawniono m.in. 2 pistolety pneumatyczne (wiatrówki) oraz kule gumowo-metalowe.

116 Protokół oględzin rzeczy zabezpieczonych w toku przeszukania miejsca zamieszkania J. G.

117 (między innymi pistoletów i naboi gazowych oraz kul gumowo-metalowych).

118 k. 120-130 t. 1

119 Protokoły sporządzone zostały zgodnie z procedurą karną, przez osoby uprawnione, nie były kwestionowane w toku postępowania.

120 Opinia sądowo-lekarska dotycząca A. B.

121 k. 137 t. 1

122 Opinia biegłej lekarza sądowego E. S. była spójna z opinią biegłego lekarza sądowego A. Z., ponadto wydana została na podstawie dokumentacji medycznej, jak również kwalifikacje zawodowe biegłej nie budzą wątpliwości sądu, dlatego też sąd uznał opinię za wiarygodną.

123 Opinie sądowo-lekarskie dotyczące A. B. i D. K.

124 k. 310-312, 313-315 t. 1

125 Opinie biegłego lekarza sądowego A. Z. opierały się na dokumentacji medycznej pokrzywdzonych dotyczących udzielenia im pomocy medycznej bezpośrednio po inkryminowanym zdarzeniu, jak i leczenia następczego, oraz wydane zostały przez specjalistę w dziedzinie medycyny, dlatego też sąd uznał je za w pełni wiarygodne źródła dowodowe.

126 Opinia biegłego w zakresie broni

127 k. 140-142 t. 1

128 Biegły, specjalista w zakresie broni, amunicji, materiałów wybuchowych i in., zidentyfikował dwa pistolety ujawnione w toku przeszukania miejsca zamieszkania oskarżonego, jako wiatrówki – pistolety pneumatyczne, w pełni sprawne, oraz wskazał, że pociski wystrzelone przez pistolety pneumatyczne, mogą powodować obrażenia groźne dla życia lub zdrowia.

129 Sąd uznał opinię tę za w pełni wiarygodną, albowiem wydana została przez specjalistę w dziedzinie broni, a jej treść nie wzbudziła zastrzeżeń sądu.

130 1.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów

131 (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

132 Dowód

133 Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

134 Częściowo wyjaśnienia oskarżonego

135 k. 147-148,155-156 t. 1, k. 353v t. 3, k. 972v t. 5

136 W zakresie, w jakim J. G. twierdził, że pokrzywdzony biegł za oskarżonym i groził mu słowami wulgarnymi (jak na k. 148) pozbawieniem życia, a także, że strzelał w brzuch pokrzywdzonego A. B., wyjaśnienia, w ocenie sądu, nie zasługiwały na wiarygodność, albowiem z nagrania z monitoringu wynika, że oskarżony celował każdorazowo w głowy pokrzywdzonych. Okoliczność kierowania gróźb przez pokrzywdzonego A. B. nie wynika nawet z zeznań małżonki oskarżonego – M. G.. W ocenie sądu, wyjaśnienia te stanowiły jedynie przyjętą przez oskarżonego linię obrony w celu umniejszenia lub nawet uniknięcia odpowiedzialności karnej – oskarżony - w ocenie sądu - chciał post factum dowieść, że strzelanie do pokrzywdzonego stanowiło przejaw obrony koniecznej, co w rzeczywistości nie było prawdą.

137 Faktem jest, że pokrzywdzony A. B. zbiegł ze schodów i podbiegł do oskarżonego, tuż po postrzeleniu D. K., ale, w ocenie sądu, nagranie tej okoliczności nie wskazuje, aby intencją pokrzywdzonego A. B. była napaść na oskarżonego. Pokrzywdzony zasłaniał bowiem głowę ramionami, a po oddaniu strzałów przez oskarżonego, w jego ramiona i głowę, pokrzywdzony ukrył się za samochodem. Jednocześnie zarówno oskarżony, jak i jego małżonka relacjonowali, że pokrzywdzony był na tyle pijany, że się przewracał, a zatem oskarżony doskonale zdawał sobie sprawę, że nie stanowi on dla oskarżonego realnego zagrożenia.

138 Jednocześnie z nagrania monitoringu bezspornie wynika, że oskarżony co najmniej trzykrotnie celował i strzelał w głowę pokrzywdzonego A. B..

139 Za niewiarygodne sąd uznał także wyjaśnienia oskarżonego w zakresie, w jakim oskarżony wskazywał, że pistolet, z którego strzelał, był zabawką i nie zdawał sobie sprawy, że może zrobić nim komukolwiek krzywdę, ani też nie miał zamiaru spowodować u nikogo uszkodzeń ciała, do czego szerzej sąd odniósł się w części uzasadnienia dotyczącej podstawy prawnej wyroku.

140 Protokół przeszukania samochodu k. 75-76 v t. 1

141 Protokół oględzin samochodu k. 77-87 t. 1

142 Protokół przeszukania J. G. k. 92-93 t. 1

143 Protokół oględzin J. G. k. 95-98 t. 1

144 Protokoły te nie dowodziły o żadnych istotnych okolicznościach dla rozstrzygnięcia sprawy.

145 Opinia sądowo - lekarska dotycząca D. K.

146 k. 136 t. 1

147 Sąd nie czynił ustaleń faktycznych na podstawie opinii biegłej lekarza sądowego E. S., albowiem opinia ta wydana została na podstawie dokumentacji medycznej wytworzonej tylko w związku z udzieleniem D. K. pomocy medycznej w Szpitalu w W. tuż po inkryminowanym zdarzeniu i nie uwzględnia zdiagnozowanych u pokrzywdzonego w toku dalszej diagnostyki i leczenia konsekwencji postrzelenia go w oko przez oskarżonego, to jest stwierdzonego upośledzenia oka prawego, wylewów krwi do ciała szklistego i w okolicy tarczy narządu wzrokowego, stanu po stłuczeniu plamki oka prawego, rozdarcia i odwarstwienia siatkówki z wylewem podsiatkówkowym.

148 Zeznania M. J. k. 31-32

149 Zeznania świadka nie miały znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy.

150 Zeznania A. J. k. 34-35

151 Zeznania świadka nie miały znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy.

152 Zeznania P. S. k. 54-55

153 Zeznania świadka nie miały znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy.

154 Zeznania M. G.

155 k. 274-275 t. 2, k. 974-974v tom 5

156 Nie zasługiwały na wiarygodność zeznania świadka, w ramach których świadek zeznała, że J. G. strzelał z pistoletu zabawki, celował w nogi mężczyzny, który za nim biegł, a pierwszy pokrzywdzony po strzale w jego stronę na schodach nie przewrócił się, lecz się schował, albowiem zeznania te były sprzeczne z nagraniem z monitoringu zabezpieczonym w sprawie, jak również opinią sądowo-lekarską oraz opinią biegłego z zakresu broni.

157 Biegły lekarz sądowy kategorycznie stwierdził, że obrażenia oczu u obydwu pokrzywdzonych powstały w wyniku uderzenia pocisku z broni pneumatycznej, zaś biegły z zakresu broni zidentyfikował pistolety ujawnione w toku przeszukania miejsca zamieszkania oskarżonego właśnie jako pistolety pneumatyczne.

158 Zeznania pokrzywdzonego D. K.

159 k. 13-15 t. 1, k. 589-590 t. 3, k. 973 t. 5

160 Zeznania pokrzywdzonego w zakresie, w jakim świadek wskazał, że na pewno zarówno on, jak i A. B. nie zaczepiali nikogo w dacie inkryminowanego zdarzenia, nie zasługiwały na wiarygodność, albowiem były sprzeczne z nagraniem z monitoringu, zeznaniami M. G. i wyjaśnieniami J. G. w częściach uznanych przez sąd za wiarygodne.

161 Zeznania pokrzywdzonego A. B.

162 k. 213-214 t. 1, k. 627-628 t. 3, k. 973-974 t. 5

163 Zeznania pokrzywdzonego w zakresie, w jakim świadek zeznał, że zostali zaatakowani przez oskarżonego nagle, a świadkowi nie był znany powód, nie zasługiwały na wiarygodność, albowiem zarówno z nagrania monitoringu, jak i spójnych oraz logicznych zeznań M. G. i wyjaśnień oskarżonego wynika, że obaj pijani pokrzywdzeni zmierzali do interakcji z oskarżonym i jego żoną, oraz zaczepili ich słownie, a D. K. również gestem – wychylając się w kierunku M. G..

PODSTAWA PRAWNA WYROKU

164 Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

165 Oskarżony

166 ☐

167 1.3. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

168 Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

169 ☒

170 1.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem

171 1,2,3

172 J. G.

173 Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

174 Zgodnie z art. 156 § 1 Kodeksu karnego (w brzmieniu obowiązującym w dacie czynu – 10 maja 2023 roku) ten, kto powoduje ciężki uszczerbek na zdrowiu w postaci:

175 1) pozbawienia człowieka wzroku, słuchu, mowy, zdolności płodzenia,

176 2) innego ciężkiego kalectwa, ciężkiej choroby nieuleczalnej lub długotrwałej, choroby realnie zagrażającej życiu, trwałej choroby psychicznej, całkowitej albo znacznej trwałej niezdolności do pracy w zawodzie lub trwałego, istotnego zeszpecenia lub zniekształcenia ciała, podlega karze pozbawienia wolności na czas nie krótszy od lat 3.

177 Zgodnie z art. 13§1 Kodeksu karnego, odpowiada za usiłowanie, kto w zamiarze popełnienia czynu zabronionego swoim zachowaniem bezpośrednio zmierza do jego dokonania, które jednak nie następuje.

178 Sąd wymierza karę za usiłowanie w granicach zagrożenia przewidzianego dla danego przestępstwa (art. 14 §1 Kodeksu karnego).

179 „Naruszenie czynności narządu ciała” to spowodowanie innego, niż przewidziany w art. 156 § 1 k.k., urazu narządu człowieka (np. ręki, oka, wątroby), zakłócającego jego normalne funkcjonowanie. Uraz taki może polegać zarówno na zewnętrznym uszkodzeniu narządu, jak i na zmianach wewnętrznych (złamania, uszkodzenia narządów), (A. Błachnio [w:] Kodeks karny. Komentarz, red. J. Majewski, Warszawa 2024, art. 157.)

180 Naruszenie czynności narządu ciała lub rozstrój zdrowia z art. 157 § 1 Kodeksu karnego trwają dłużej niż 7 dni.

181 Zgodnie z art. 91§1 Kodeksu karnego, jeżeli sprawca popełnia w krótkich odstępach czasu, z wykorzystaniem takiej samej sposobności, dwa lub więcej przestępstw, zanim zapadł pierwszy wyrok, chociażby nieprawomocny, co do któregokolwiek z tych przestępstw, sąd orzeka jedną karę określoną w przepisie stanowiącym podstawę jej wymiaru dla każdego z tych przestępstw, w wysokości do górnej granicy ustawowego zagrożenia zwiększonego o połowę.

182 W świetle zgromadzonych w sprawie dowodów - w ocenie sądu - nie ma wątpliwości, że oskarżony był w pełni świadomy, że strzelał do obydwu pokrzywdzonych z pistoletu pneumatycznego, którego cechy były oskarżonemu znane i tym samym był on w pełni świadomy ryzyka spowodowania ciężkiego uszczerbku na zdrowiu, strzelając do nich z takiej broni. Faktem powszechnie znanym jest bowiem, że siła uderzenia pocisku z broni pneumatycznej jest bardzo duża i nieobojętna dla tkanek ludzkich. Nie powoduje istotnych obrażeń pod warunkiem niestrzelania w głowę. Jest to fakt powszechnie znany wynikający z informacji dla posiadaczy broni. Oskarżony, strzelając do pokrzywdzonych w kierunku ich głów, godził się z realnym ryzykiem pozbawienia ich wzroku lub słuchu, których narządy stanowią tkanki miękkie nieosłonięte tkanką kostną lub mięśniową, która mogłaby zamortyzować siłę pocisku.

183 Oczywiste jest także, w ocenie sądu, w jakim celu oskarżony posiadał przy sobie pistolet, którym strzelał do pokrzywdzonych – jako broń pneumatyczną w celu jej używania jako formy przemocy. Irracjonalne są twierdzenia oskarżonego i jego małżonki, że oskarżony nosił przy sobie pistolecik, który miał być jedynie zabawką. Wówczas oskarżony nie użyłby go niemal natychmiastowo po wystąpieniu sprzeczki z pokrzywdzonymi, a co najwyżej groziłby jego użyciem udając, że jest to broń palna, bowiem poprzez użycie pistoletu zabawki nie byłby w stanie zatrzymać rozwoju ewentualnego zagrożenia atakiem na niego lub jego małżonkę.

184 Jednocześnie należy podkreślić, że biegły lekarz sądowy kategorycznie stwierdził, że obrażenia u obydwu pokrzywdzonych powstały w wyniku inkryminowanego zdarzenia, a ich charakter przemawia za mechanizmem postrzału pociskiem z broni pneumatycznej.

185 Z uwagi na fakt, że u obydwu pokrzywdzonych nie wystąpiła utrata wzroku lub słuchu, niemniej leczenie obrażeń oczu i przywrócenie funkcji tych narządów pokrzywdzonych przekroczyło okres 7 dni, sąd stanął na stanowisku, że oskarżony usiłował w zamiarze ewentualnym spowodować ciężki uszczerbek na zdrowiu każdego z pokrzywdzonych w postaci pozbawienia ich wzroku lub słuchu – nie chciał tego zrobić, ale z taką ewentualnością się godził. Skutek w postaci ciężkiego uszczerbku nie nastąpił, natomiast oskarżony spowodował średni uszczerbek na zdrowiu narządów wzroku u obydwu pokrzywdzonych. Tym samym każdym czynem wyczerpane zostały znamiona dwóch przepisów ustawy.

186 Ponadto, w ocenie sądu, oskarżony w ramach inkryminowanego zdarzenia nie działał w obronie koniecznej.

187 Pierwszy strzał, który oddał z pistoletu, nie był poprzedzony żadną formą napaści wobec niego lub jego małżonki. Z całą pewnością strzelenie pokrzywdzonemu D. K. w głowę z bliskiej odległości z pistoletu pneumatycznego nie było działaniem adekwatnym do słownych zaczepek i nachylenia się w kierunku żony oskarżonego. Zresztą - jak wynika z nagrania monitoringu - M. G. przeszła obok pokrzywdzonych bez żadnej reakcji.

188 Warto także zauważyć, że oskarżony i jego żona zgodnie relacjonowali, że pokrzywdzeni byli pijani, a A. B., który pobiegł za oskarżonym po postrzeleniu jego kolegi D. K., przewracał się z powodu upojenia alkoholowego, wobec czego niewątpliwie oskarżony oceniał, że pokrzywdzony A. B. nie stanowi żadnego zagrożenia dla niego i jego żony, a użycie broni pneumatycznej było nieadekwatnym i nieuzasadnionym aktem przemocy, nie zaś obroną konieczną.

189 Zarejestrowany sposób poruszania się J. i M. G. w chwili zbiegnięcia ze schodów A. B. wskazuje wręcz na spokój, swobodę i pewność siebie. Oskarżony podczas strzelania rzuca żonie kluczyki, ona zgrabnie je łapie, podjeżdża po niego samochodem i sobie odjeżdżają. Przebieg zdarzeń nie jest w nastroju obrony przed bezwzględnym napastnikiem, a dalszego ciągu swobodnego i bezrefleksyjnego strzelania w ludzkie twarze jak na westernach.

190 Zdaniem sądu - intencją działań A. B. była spontaniczna chęć zatrzymania nieznanego mu oskarżonego, niedopuszczenia do jego bezkarnego odjechania z miejsca postrzelenia D. K.. Nie można więc stwierdzić, że działania B. były bezprawne, co jest niezbędne do zastosowania kontratypu obrony koniecznej.

191 Jak już sąd wskazał powyżej, bezspornie z nagrania monitoringu wynika, że oskarżony, każdorazowo oddając strzał do obydwu pokrzywdzonych, celował w ich głowy, ponadto sam to przyznaje w wyjaśnieniach.

192 ☐

193 1.4. Warunkowe umorzenie postępowania

194 Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania

195 ☐

196 1.5. Umorzenie postępowania

197 Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania

198 ☐

199 1.6. Uniewinnienie

200 Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

201 KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie

202 Oskarżony

203 Punkt rozstrzygnięcia

204 z wyroku

205 Punkt z wyroku odnoszący się

206 do przypisanego czynu

207 Przytoczyć okoliczności

208 J. G.

209 3

210 1,2

211 Wymierzając oskarżonemu karę sąd miał na uwadze:

212 dyrektywy wymiaru kary z art. 53 k.k.,tj. :

213 - ustawowe zagrożenie karą za przypisane przestępstwa,

214 - jako okoliczności łagodzące: potwierdzenie okoliczności faktycznych zdarzenia, kilkukrotnie deklarowana przez oskarżonego chęć pojednania się z pokrzywdzonymi; fakt, że zachowanie oskarżonego sprowokowane zostało zaczepkami pokrzywdzonych,

215 - okoliczności obciążające: wysoki stopień społecznej szkodliwości czynów oraz wysoki stopień winy oskarżonego, uprzednia wielokrotna karalność, popełnienie przestępstw z błahego powodu, użycie przemocy o wysokim stopniu nasilenia nieadekwatnie do zaczepek słownych pokrzywdzonych, spowodowanie poważnych obrażeń ciała u pokrzywdzonych, łatwość w podejmowaniu decyzji o użyciu przemocy o znacznym nasileniu i wysokim ryzyku spowodowania ciężkiego uszczerbku na zdrowiu,

216 - ponadto wymierzając oskarżonemu karę, sąd miał na uwadze tę okoliczność, że proces kształtowania jego osobowości został już zakończony, kilkukrotnie orzekano wobec niego kary pozbawienia wolności, oskarżony nie poddaje się resocjalizacji.

217 J. G.

218 5

219 1,2

220 Podstawowym celem postępowania karnego jest naprawienie szkody wyrządzonej przestępstwem i zadośćuczynienie za doznaną przez pokrzywdzonego krzywdę. Mając na względzie trudności w zakresie udowodnienia wysokości szkody pokrzywdzonych w niniejszej sprawie, sąd orzekł na rzecz każdego z nich od oskarżonego na podstawie art. 46 § 2 k.k. nawiązki po 30 tysięcy złotych.

221 Szkoda może mieć charakter majątkowy - wówczas pokrzywdzonemu przysługuje odszkodowanie, jak i niemajątkowy (krzywda) - za którą należne jest zadośćuczynienie.

222 W przypadku zadośćuczynienia za szkodę niemajątkową wynikającą z naruszenia zdrowia (art. 445 § 1 i 2 w zw. z art. 444 § 1 k.c.) wskazuje się na konieczność uwzględniania czasu trwania cierpień, ich intensywności, rodzaju odniesionych obrażeń, wpływu na dalsze życie poszkodowanego, nieodwracalności skutków, poczucia bezradności, braku możliwości korzystania z określonych rozrywek, wykonywania określonej pracy, konsekwencji w życiu osobistym i społecznym (zob. m.in. wyroki SN: z dnia 29 września 2004 r., II CK 531/03, LEX nr 137577, i z dnia 17 września 2010 r., II CSK 94/10, LEX nr 672675).

223 Jeśli chodzi zaś o naprawienia szkody majątkowej wyrządzonej przestępstwem, jej wysokość winna obejmować nie tylko straty rzeczywiste w majątku pokrzywdzonego, będące skutkiem przestępstwa, ale w grę wchodzi tu także utrata spodziewanych korzyści.

224 Na kanwie niniejszej sprawy bezspornie doszło do naruszenia przez oskarżonych dóbr osobistych pokrzywdzonych, takich jak zdrowie, poczucie bezpieczeństwa. Ponadto pokrzywdzeni doznali cierpień - zarówno fizycznego jak i psychicznego.

225 Obydwaj pokrzywdzeni przez czas rekonwalescencji po zabiegach oczu byli wyłączeni z wielu aktywności, w tym zawodowych. Ponadto ponosili częściowo koszty leczenia, co najmniej farmakologicznego. Do chwili przesłuchania pokrzywdzonych na rozprawie, nie doszło u nich do całkowitego wyleczenia i ustania skutków obrażeń jakie odnieśli w wyniku przestępnego działania oskarżonego. Dlatego też zdaniem sądu, w okolicznościach rozpatrywanego przypadku orzeczone wobec oskarżonego nawiązki nie są wygórowane i nie pozostają w dysproporcji do natężenia złej woli wynikającego z zachowania oskarżonego, a ponadto są adekwatne do stopnia oraz rodzaju naruszonych przez oskarżonego dóbr oraz jego stanu majątkowego.

226 1Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU

227 Oskarżony

228 Punkt rozstrzygnięcia

229 z wyroku

230 Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu

231 Przytoczyć okoliczności

232 J. G.

233 4

234 1,2

235 Realizując dyrektywy ustawowe na podstawie art. 63 § 1 k.k. na poczet orzeczonej wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności należało zaliczyć okres tymczasowego aresztowania w sprawie.

236 6. inne zagadnienia

237 W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia,

238 a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę

239 Sąd orzekł w wyroku na podstawie przepisów ustawy obowiązującej w dacie inkryminowanych zdarzeń tj. w dniu 10 maja 2023 roku, albowiem wówczas przestępstwo z art. 156 §1 Kodeksu karnego zagrożone było karą od 3 do 15 lat pozbawienia wolności, zaś w dacie wydania wyroku zagrożone było karą od 3 do 20 lat pozbawienia wolności.

240 Zgodnie zaś z art. 4 §1 Kodeksu karnego jeżeli w czasie orzekania obowiązuje ustawa inna niż w czasie popełnienia przestępstwa, stosuje się ustawę nową, jednakże należy stosować ustawę obowiązującą poprzednio, jeżeli jest względniejsza dla sprawcy.

241 7. KOszty procesu

242 Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

243 Przytoczyć okoliczności

244 6,7,8

245 Zgodnie z normą art. 627 k.p.k. w sprawach z oskarżenia publicznego, sąd zasądza od skazanego wydatki na rzecz oskarżyciela posiłkowego.

246 Pokrzywdzeni występowali w sprawie w charakterze oskarżycieli posiłkowych oraz byli reprezentowani przez pełnomocników z wyboru.

247 Mając na uwadze orzeczone wobec oskarżonego nawiązki wobec pokrzywdzonych w znacznej wysokości oraz obowiązek zapłaty kosztów zastępstwa procesowego pokrzywdzonych działających w charakterze oskarżycieli posiłkowych, a także te okoliczność, że oskarżony w zakładzie karnym odbywając karę pozbawienia wolności będzie miał ograniczone możliwości zarobkowe, sąd zwolnił oskarżonego z ponoszenia kosztów sądowych.

248 Podpis

249 Katarzyna Stasiów Marzena Tomczyk-Zięba