Wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 17 września 2020 r., VIII K 43/20

wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 17 września 2020 r., VIII K 43/20

Tekst

1 1. Sygn. akt VIII K 43/20

WYROK

2 2. W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

3 Dnia 17 września 2020 roku

4 Sąd Okręgowy w Warszawie w VIII Wydziale Karnym w składzie:

5 Przewodniczący: sędzia SO Maciej Gruszczyński

6 Sędzia: sędzia SO Tomasz Julian Grochowicz

7 Ławnicy: Agnieszka Karpińska

8 Kamila Jońska

9 Katarzyna Skowrońska

10 Protokolant: sekretarz sądowy Lena Szulińska

11 w obecności Prokuratora: Przemysława Nowaka

12 po rozpoznaniu na rozprawie w dniach: 25 maja 2020 roku, 28 maja 2020 roku, 19 sierpnia 2020 roku i 14 września 2020 roku

13 sprawy:

14 3. M. S. (1) , syna M. i B. z domu K., urodzonego

15 (...) roku w S.,

16 oskarżonego o to, że:

17 w okresie od kwietnia 2018 roku do lipca 2019 roku w P., S., K. D., W. oraz L., działając w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, chcąc aby K. M. (1) zabił jego żonę I. S., nakłaniał go do tego, tj. o czyn z art. 18 § 2 kk w zw. z art. 148 § 1 kk w zw. z art. 12 § 1 kk

18 4. R. D. (1) , syna M. i M. z domu W., urodzonego (...) w R.,

19 oskarżonego o to, że:

20 w okresie od kwietnia 2018 roku do lipca 2019 roku w P., S., K. D., W. oraz L., działając w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w zamiarze aby K. M. (1) dokonał zabójstwa I. S. na zlecenie M. S. (1), swoim zachowaniem ułatwił popełnienie ww. czynu, w ten sposób, iż skontaktował ww. mężczyzn, a następnie udzielał K. M. (1) rad i informacji co do sposobu dokonania zabójstwa, dostarczył mu pieniądze w kwocie 7500 zł na zakup przedmiotów potrzebnych do popełnienia zbrodni zabójstwa,

21 tj. o czyn z art. 18 § 3 kk w zw. z art. 148 § 1 kk w zw. z art. 12 § 1 kk

22 orzeka

23 I. oskarżonego M. S. (1) w ramach czynu zarzucanego mu aktem oskarżenia uznaje winnym tego, że w okresie od 30 maja 2018 roku do lipca 2019 roku w P., S., K. D., W. oraz L., działając w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, chcąc aby K. M. (1) zabił jego żonę I. S., usiłował nakłonić go do tego, lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na postawę K. M. (1), tj. czynu z art. 13 § 1 kk w zw. z art. 18 § 2 kk w zw. z art. 148 § 1 kk w zw. z art. 12 § 1 kk i za to, na powyższej podstawie skazuje go, a na podstawie 19 § 1 kk w zw. z art. 22 § 2 kk w zw. z art. 148 § 1 kk w zw. z art. 60 § 6 pkt. 2 kk wymierza karę 5 (pięć) lat pozbawienia wolności.

24 II. oskarżonego R. D. (1) w ramach czynu zarzucanego mu aktem oskarżenia uznaje winnym tego, że w okresie od kwietnia 2018 roku do lipca 2019 roku w P., S., K. D., W. oraz L., działając w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w bezpośrednim zamiarze aby K. M. (1) dokonał zabójstwa I. S. na zlecenie M. S. (1), swoim zachowaniem usiłował ułatwić popełnienie ww. czynu, w ten sposób, iż skontaktował ww. mężczyzn, a następnie udzielał K. M. (1) rad i informacji co do sposobu dokonania zabójstwa, dostarczył mu pieniądze w kwocie 7500 zł na zakup przedmiotów potrzebnych do popełnienia zbrodni zabójstwa, lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na postawę K. M. (1), tj. czynu z art. 13 § 1 kk w zw. z art. 18 § 3 kk w zw. z art. 148 § 1 kk w zw. z art. 12 § 1 kk i za to, na powyższej podstawie skazuje go, a na podstawie 19 § 1 kk w zw. z art. 22 § 2 kk w zw. z art. 148 § 1 kk w zw. z art. 60 § 6 pkt. 2 kk wymierza karę 5 (pięć) lat pozbawienia wolności.

25 III. Na podstawie art. 63 § 1 kk na poczet orzeczonych kar pozbawienia wolności zalicza okresy rzeczywistego pozbawienia wolności:

26 ⚫

27 M. S. (1) od dnia 02 lipca 2019 r. do dnia 17 września 2020 r. uznając karę w tej części za wykonaną

28 ⚫

29 R. D. (1) od dnia 03 lipca 2019 r. do dnia 17 września 2020 r. uznając karę w tej części za wykonaną.

30 IV. na podstawie art. 44 §1 i 2 kk w zw. z art. 195 kkw orzeka przepadek na rzecz Skarbu Państwa dowodów rzeczowych ujętych w wykazie dowodów rzeczowych nr (...) (k. 854-855) pod poz. 1-3 i 7 w postaci: 1 sztuki krótkofalówki (...) w kolorze czarnym z żółtymi wstawkami, 1 sztuki rachunku nr (...) z dnia 29 czerwca 2019 roku godz. 12:26 na zakup zestawu (...) (...) na kwotę 499, 00 zł w sklepie (...) w M. ul (...), w postaci biletu (...) z dnia 01 lipca 2019 roku na trasę (...) na godz. 09:36 oraz 1 sztuki opakowania materiałowego koloru czarnego z logo firmy (...) z zawartością ładowarki (...), dwóch baterii (...), dwóch zestawów słuchawkowych, dwóch smyczek dwóch klipsów plastikowych, instrukcji (...), zarządzając ich zniszczenie;

31 V. na podstawie art. 230 § 2 kpk dowody rzeczowe w postaci 1 sztuki telefonu komórkowego typu smartfon koloru czarnego z napisem „(...)” o numerze imei: (...) oraz 1 sztuki pamięci przenośnej (pendrive) w obudowie koloru czarnego z plastikową osłoną wtyku, z tyłu posiadającego szarą wstawkę, ujęte w wykazie dowodów rzeczowych nr (...) (k. 854-855) pod poz. 4 i 5 nakazuje zwrócić M. S. (1).

32 VI. na podstawie art. 230 § 2 kpk dowód rzeczowy w postaci 1 sztuki telefonu X. nr imei: (...) w obudowie koloru czarno-niebieskiego, z napisem na obudowie „P. ujętych w wykazie dowodów rzeczowych nr (...) (k. 854-855) pod poz. 6 nakazuje zwrócić R. D. (1).

33 VII. na podstawie art. 627 § 1 kpk, art. 633 kpk zasądza od oskarżonych na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe:

34 ⚫

35 od M. S. (1) w kwocie 22.351,27 (dwadzieścia dwa tysiące trzysta pięćdziesiąt jeden i 27/100) złotych w tym kwotę 400 (czterysta) złotych tytułem opłaty,

36 ⚫

37 od R. D. (1) w kwocie (...),88 (osiem tysięcy siedemset dwanaście i 88/100) złotych w tym kwotę 400 (czterysta) złotych tytułem opłaty.

38 SSO Maciej Gruszczyński SSO Tomasz Julian Grochowicz

39 Agnieszka Karpińska K. K. (1) S.

Uzasadnienie

40 Formularz UK 1

41 Sygnatura akt

42 VIII K 43/20

43 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

44 1.USTALENIE FAKTÓW

45 0.1.Fakty uznane za udowodnione

46 Lp.

47 Oskarżony

48 Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

49 1.1.1.

50 M. S. (1)

51 w okresie od 30 maja 2018 roku do lipca 2019 roku w P., S., K. D., W. oraz L., działając

52 w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, 0chcąc aby K. M. (1) zabił jego żonę I. S., usiłował nakłonić go do tego, lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na postawę K. M. (1)

53 Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnio0ne

54 Dowód

55 Numer karty

56 1. działanie w okresie od 30 maja 2018 roku do lipca 2019 roku w P., S., K. D., W. oraz L. w krótkich odstępach czasu

57 w wykonaniu z góry powziętego zamiaru

58 zeznania

59 K. M. (1)

60 13-16, 19-25, t. I 225v-226v,

61 328v, 371-383, t. II, 1075-1080v, t. V, 1186-1188, t. VI

62 protokół zatrzymania rzeczy (K. M.)

63 32-35, t. I

64 protokół oględzin rzeczy

65 296-297, t. II

66 protokół oględzin rzeczy

67 483-487, t. III

68 protokół oględzin rzeczy (telefon M. S.)

69 582-583, t. III

70 płyta DVD-R

71 z zawartością telefonu

72 i kart sim

73 585, t. III

74 sprawozdanie z analizy połączeń i logowań

75 722, t. IV

76 2. podjęcie przez M. S. (1) decyzji o zabiciu żony I. S. i konsekwencja w realizacji tego zamiaru

77 zeznania K. M. (1)

78 13-16, 19-25, t. I 225v-226v,

79 328v, 371-383, t. II, 1075-1080v, t. V, 1186-1188, t. VI

80 zeznania Z.

81 L.

82 344-345, t. II

83 protokół zatrzymania rzeczy (K. M.)

84 32-35, t. I

85 protokół oględzin rzeczy

86 296-297,

87 t. II

88 3. usiłowanie M. S. (1) nakłonienia K. M. (1) do zabicia I. S.

89 zeznania K. M. (1)

90 13-16, 19-25, t. I 225v-226v,

91 328v, 371-383, t. II, 1075-1080v, t. V, 1186-1188, t. VI

92 zeznania Z.

93 L.

94 344-345, t. II

95 4. nieosiągnięcie celu w postaci zabójstwa I. S.

96 z uwagi na postawę K. M. (1)

97 zeznania K. M. (1)

98 13-16, 19-25, t. I 225v-226v,

99 328v, 371-383, t. II, 1075-1080v, t. V, 1186-1188, t. VI

100 protokół zatrzymania osoby – M. S. (1)

101 42, t. I

102 5. poczytalność M. S. (1) w czasie czynu

103 opinie sądowo-psychiatryczno-

104 -psychologiczne dot. M. S.

105 490-492, t. III, 767-811, t. IV-V

106 Lp.

107 Oskarżony

108 Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

109 1.1.2.

110 R. D. (1)

111 w okresie od kwietnia 2018 roku do lipca 2019 roku w P., S., K. D., W. oraz L., działając w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w bezpośrednim zamiarze aby K. M. (1) dokonał zabójstwa I. S. na zlecenie M. S. (1), swoim zachowaniem usiłował ułatwić popełnienie ww. czynu, w ten sposób, iż skontaktował ww. mężczyzn, a następnie udzielał K. M. (1) rad i informacji co do sposobu dokonania zabójstwa, dostarczył mu pieniądze w kwocie 7500 zł na zakup przedmiotów potrzebnych do popełnienia zbrodni zabójstwa, lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na postawę K. M. (1)

112 Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

113 Dowód

114 Numer karty

115 1. działanie w okresie od kwietnia 2018 roku do lipca 2019 roku w P., S., K. D., W. oraz L. w krótkich odstępach czasu

116 w wykonaniu z góry powziętego zamiaru

117 zeznania K. M. (1)

118 13-16, 19-25, t. I 225v-226v,

119 328v, 371-383, t. II, 1075-1080v, t. V, 1186-1188, t. VI

120 protokół zatrzymania rzeczy (K. M.)

121 32-35, t. I

122 protokół oględzin rzeczy

123 296-297, t. II

124 protokół oględzin

125 466-468, t. III

126 protokół oględzin rzeczy

127 483-487, t. III

128 protokół oględzin rzeczy

129 609-611, t. IV

130 sprawozdanie z analizy połączeń i logowań

131 722, t. IV

132 2. działanie w bezpośrednim zamiarze aby K. M. (1) dokonał zabójstwa I. S. na zlecenie M. S. (1)

133 zeznania K. M. (1)

134 13-16, 19-25, t. I 225v-226v,

135 328v, 371-383, t. II, 1075-1080v, t. V, 1186-1188, t. VI

136 protokół zatrzymania rzeczy (K. M.)

137 32-35, t. I

138 protokół oględzin rzeczy

139 296-297, t. II

140 3. usiłowanie ułatwienia swoim zachowaniem zabójstwa I. S., poprzez: skontaktowanie ww. mężczyzn, udzielanie K. M. (1) rad i informacji

141 co do sposobu dokonania zabójstwa, dostarczenie

142 mu pieniędzy w kwocie 7500 zł na zakup przedmiotów potrzebnych do popełnienia zbrodni zabójstwa

143 zeznania K. M. (1)

144 13-16, 19-25, t. I 225v-226v,

145 328v, 371-383, t. II, 1075-1080v, t. V, 1186-1188, t. VI

146 zeznania W. M.

147 849-851, t. V

148 1080v-1081, t. VI

149 4. nieosiągnięcie celu w postaci zabójstwa I. S.

150 z uwagi na postawę K. M. (1)

151 zeznania K. M. (1)

152 13-16, 19-25, t. I 225v-226v,

153 328v, 371-383, t. II, 1075-1080v, t. V, 1186-1188, t. VI

154 protokół zatrzymania osoby - R. D. (1)

155 102, t. I

156 5. poczytalność R. D. (1) w czasie czynu

157 opinia sądowo-psychiatryczna i sądowo – psychologiczna dot. R. D.

158 493-494a, t. III, 537-539, t. III, 693-698, t. IV

159 0.1.Fakty uznane za nieudowodnione

160 Lp.

161 Oskarżony

162 Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

163 1.1.1.

164 i 1.1.2

165 M. S. (1)

166 R. D. (1)

167 czyny z pkt. 1 i 2 rozstrzygnięcia wyroku

168 Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

169 Dowód

170 Numer karty

171 osiągnięcie przez M. S. (1) skutku w postaci nakłonienia K. M. (1) do zabicia I. S. (wyjście poza formę stadialną usiłowania podżegania) oraz osiągnięcie przez R. D. (1) skutku w postaci pomocy do zbrodni zabójstwa I. S. (wyjście poza formę stadialną usiłowania pomocnictwa)

172 zeznania K. M. (1)

173 13-16, 19-25, t. I 225v-226v,

174 328v, 371-383, t. II, 1075-1080v, t. V, 1186-1188, t. VI

175 protokół zatrzymania rzeczy (K. M.)

176 32-35, t. I

177 1.OCena DOWOdów

178 0.1.Dowody będące podstawą ustalenia faktów

179 Lp. faktu z pkt 1.1

180 Dowód

181 Zwięźle o powodach uznania dowodu

182 1.1.1.

183 i 1.1.2.

184 zeznania K. M. (1)

185 Jest to niewątpliwie dowód kluczowy z punktu widzenia oskarżenia. Sąd analizując depozycje K. M. (1) pod kątem wiarygodności tego źródła dowodowego uznał przekaz świadka za prawdziwy. Dotyczy to zeznań złożonych zarówno w toku śledztwa, jak i w toku postępowania jurysdykcyjnego. Świadek na dystansie całego postępowania był konsekwentny, gdy chodzi o informacje dotyczące kluczowych ustaleń dla sprawy. Ewentualne rozbieżności, jak chociażby dotyczące używanego przez niego komputera, były, zdaniem Sądu, efektem po części dużej presji, której był poddany K. M. (1), a także wynikały z typowego procesu pamięciowego i nie miały de facto znaczenia dla ogólnej oceny tego dowodu.

186 K. M. (1) opisał przestępczy proceder, w którym uczestniczyli M. S. (1) i R. D. (1) w sposób wyważony, logiczny oraz szczegółowy, przedstawiając na poparcie swoich wypowiedzi także inne dowody. Zeznania tego świadka są spójne z pozostałym materiałem dowodowym zgromadzonym w sprawie, który Sąd obdarzył walorem wiarygodności, a w konsekwencji uczynił podstawą ustaleń stanu faktycznego w sprawie. Zeznania K. M. (1) częściowo potwierdził W. M. oraz Z. L.. W zakresie zaś dowodów nieosobowych potwierdziły je przede wszystkim dokumenty i dowody rzeczowe złożone do akt postępowania przez samego świadka, a także inne dowody uzyskane w toku postepowania przygotowawczego.

187 Należy podkreślić, że relację świadka po części potwierdził także M. S. (1). Oskarżony potwierdził fakt prowadzenia rozmów z K. M. (1) na temat zabójstwa żony, choć jako głównego inspiratora takiego rozwiązania wskazywał świadka. Potwierdzenia wiarygodności relacji K. M. (1) Sąd doszukał się analizując protokół oględzin rzeczy zabezpieczonych u oskarżonego R. D. (1). Otóż w katalogu kontaktów jednego z jego telefonów ((...)) znajdował się kontakt opisany jako P. K., pod którym krył się numer telefonu K. M. (1) (691-673-387, k. 610v). Zaskakujące jest, że R. D. (1) celowo zmienia dane osobowe tego rozmówcy (swego bardzo dobrego kolegi) i może sugerować pewną konspirację narzuconą dla tego kontaktu.

188 Wbrew tezom obrony Sąd nie doszukał się w okolicznościach niniejszej sprawy powodów, by świadek miał fałszywie pomówić obu oskarżonych i w tym celu składać nieprawdziwe zeznania. Dotyczy to w szczególności M. S. (1), który do 30 maja 2018 r. był dla K. M. (1) osobą całkowicie obcą. Taką samą konstatację należy odnieść do R. D. (1), z którym przez wiele lat świadka łączyły serdeczne, koleżeńskie więzi, których efektem była nawet rola świadka na ślubie oskarżonego. Deklarowana przez R. D. (1) zawiść związana z sukcesem biznesowym i statusem materialnym tego oskarżonego, czy hazardowy problem K. M. (1) nie były, zdaniem Sądu, motorem do stworzenia historii nie mającej odzwierciedlenia w rzeczywistości.

189 W ocenie Sądu K. M. (1) nie próbował uzyskać żadnych korzyści procesowych w związku z udziałem w postepowaniu, wręcz przeciwnie – musiał on zdawać sobie sprawę, że zawiadamiając Prokuraturę, a następnie współpracując z organami ścigania spowoduje, że jego relacje zostaną skonfrontowane z wyjaśnieniami oskarżonych, którzy zaprzeczą przestępczemu procederowi. Świadek musiał sobie także uświadamiać, że przyjęta przez niego postawa może skutkować jeszcze innego rodzaju negatywnymi następstwami ze strony oskarżonych – z uwagi na charakter tej sprawy mógł obawiać się o swoje bezpieczeństwo, naruszenie prawa do prywatności.

190 Wersji wydarzeń przedstawionej przez K. M. (1) nie można podważyć analizując sporządzoną i złożoną do akt sprawy opinię sądowo-psychologiczną. Opinia ta usuwa wątpliwości odnoszące się do wartości tego dowodu od strony psychologicznej.

191 1.1.1.

192 zeznania Z. L.

193 relacja świadka – zaufanego pracownika R. D. (1) po części potwierdza zeznania K. M. (1) dotyczące otrzymania zlecenia zabójstwa żony M. I.; jakkolwiek świadek odmiennie przedstawił przebieg rozmowy na ten temat z K. M. (1), to jednak nie zmienia to faktu, że miała ona miejsce i dotyczyła określonego tematu. Z. L. na rozprawie głównej bardzo wyraźnie starał się zmienić ten niekorzystny dla swego pracodawcy element zeznania, co tylko potwierdza, zdaniem Sądu, okoliczności i fakt przedmiotowej rozmowy przedstawiane przez K. M. (1). Z. L. przy okazji tego zeznania starał się wykorzystać każdą okazję, żeby, z jednej strony oczernić K. M. (1), a z drugiej gloryfikować dokonania i sposób funkcjonowania R. D. (1); w tym celu ostatecznie zaprzeczył swoim zeznaniom złożonym w śledztwie, co jednak nie zostało uznane przez Sąd za wiarygodne.

194 1.1.2.

195 zeznania W. M.

196 spójne z pozostałym zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym, uznanym za wiarygodny, w szczególności zaś z zeznaniami K. M. (1) oraz potwierdzeniem dokonania przelewu

197 1.1.1.

198 i 1.1.2.

199 protokół zatrzymania rzeczy (K. M.)

200 dokumenty urzędowe, niekwestionowane przez strony

201 1.1.1.

202 i 1.1.2.

203 protokół przeszukania osoby

204 - M. S. (1)

205 dokumenty urzędowe, niekwestionowane przez strony

206 protokół oględzin rzeczy (telefon

207 M. S.)

208 dokumenty urzędowe, niekwestionowane przez strony

209 protokół oględzin rzeczy (zatrzymane od K. M.,

210 296-297)

211 dokument urzędowy, niekwestionowany przez strony

212 1.1.1.

213 protokół zatrzymania osoby – M. S. (1)

214 dokument urzędowy, niekwestionowany przez strony

215 1.1.2.

216 protokół zatrzymania osoby

217 - R. D. (1)

218 dokument urzędowy, niekwestionowany przez strony

219 protokół oględzin rzeczy (349-354, t. II)

220 dokument urzędowy, niekwestionowany przez strony, przydatny do dokonania ustaleń faktycznych dotyczących telefonu, a w szczególności numeru abonenckiego, którym posługiwał się oskarżony M. S.

221 płyta DVD-R

222 z zawartością telefonu

223 i kart sim

224 materiał ze swej natury obiektywny, spójny z pozostałym materiałem dowodowym uznanym za wiarygodny, niekwestionowany przez strony

225 1.1.1

226 i 1.1.2.

227 opinia sądowo-psychologiczna

228 (dot. K. M.)

229 sporządzona przez osobę kompetentną – specjalistę w dziedzinie psychologii, jej wnioski niekwestionowane przez strony

230 1.1.1.

231 opinia sądowo-psychiatryczno

232 -psychologiczna

233 (dot. M. S.)

234 pełna, jasna i wewnętrznie spójna, zaś sformułowane przez biegłych wnioski zrozumiałe i korespondujące z aktualnymi wskazaniami wiedzy psychiatrycznej i psychologicznej, sporządzona przez osoby kompetentne – specjalistów w dziedzinie psychologii i psychiatrii

235 1.1.2.

236 opinia sądowo-psychiatryczna

237 (dot. R. D.)

238 zrozumiała i korespondujące z aktualnymi wskazaniami wiedzy psychiatrycznej i psychologicznej, sformułowana przez biegłych, sporządzona przez osoby kompetentne - specjalistów w dziedzinie psychologii i psychiatrii, jej wnioski niekwestionowane przez strony

239 opinia sądowo-psychologiczna

240 (dot. R. D.)

241 sporządzona przez osobę kompetentną – specjalistę w dziedzinie psychologii, jej wnioski niekwestionowane przez strony

242 uzupełniająca opinia psychiatryczna

243 sporządzona przez osobę kompetentną – specjalistę w dziedzinie psychiatrii, jej wnioski niekwestionowane przez strony

244 1.1.1.

245 i 1.1.2.

246 protokół zatrzymania rzeczy

247 (K. M.,

248 k. 335-338, t. II)

249 dokument urzędowy, niekwestionowany przez strony, potwierdzający zatrzymanie telefonu komórkowego którym posługiwał się świadek kontaktując się z oskarżonymi

250 płyta z danymi uzyskanymi z (...)

251 materiał ze swej natury obiektywny, spójny z pozostałym materiałem dowodowym uznanym za wiarygodny, niekwestionowany przez strony

252 płyta z danymi uzyskanymi z (...) S.A.

253 płyta z danymi uzyskanymi z (...) S.A.

254 płyta z danymi uzyskanymi

255 z (...)

256 (...)

257 dane telekomunikacyjne

258 z (...)

259 sprawozdanie z analizy połączeń

260 i logowań

261 niekwestionowany przez strony, spójny z pozostałym materiałem dowodowym uznanym za wiarygodny, w szczególności z danymi telekomunikacyjnymi

262 1.1.2.

263 potwierdzenie przelewu

264 materiał ze swej natury obiektywny, spójny z pozostałym materiałem dowodowym uznanym za wiarygodny

265 0.1.Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów

266 (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

267 Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2

268 Dowód

269 Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

270 1.1.1

271 i 1.1.2.

272 wyjaśnienia

273 M. S. (1)

274 Co do zasady nie zasługują na obdarzenie ich przymiotem wiarygodności. W ocenie Sądu stanowią one przyjętą przez oskarżonego linię obrony mającą na celu uniknięcie odpowiedzialności karnej za zarzucany mu czyn – dotyczy to w szczególności wyjaśnień składanych na etapie postępowania jurysdykcyjnego. Powyższy wniosek wynika z faktu, że relacja oskarżonego stoi w sprzeczności z wskazanym wyżej, uznanym za wiarygodny, materiałem dowodowym, wskazującym na przestępcze współdziałanie M. S. (1) w niedoszłym czynie. Wersję przedstawioną przez oskarżonego podważają nie tylko zeznania K. M. (1), którym Sąd w całości dał wiarę (poparte dowodami nieosobowymi przedstawionymi przez tego świadka), ale także zeznania siostry pokrzywdzonej – K. K. (2). Wynika z nich, że oskarżony nie poszukiwał pomocy psychologicznej czy psychiatrycznej dla swojej żony w związku z rzekomą chorobą (k. 1084). Relacjom M. S. (1) przeczą także depozycje Z. L. złożone w śledztwie, gdzie świadek ten potwierdził fakt poszukiwania osoby skłonnej zabić żonę M. S. (1).

275 Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom oskarżonego także z tego powodu, że cechuje je zmienność na poszczególnych etapów postępowania. W śledztwie M. S. (1) akcentował problem choroby żony I. S., którą był rzekomo przejęty i której to małżonce starał się pomóc, by następnie, na etapie rozprawy głównej dezawuować tę okoliczność i przyjąć linię obrony obciążającą K. M. (1), sugerując, że to właśnie świadek motywowany chęcią uzyskania korzyści materialnych zaproponował oskarżonemu podjęcie się zabicia jego żony. W ocenie Sądu jest to zupełnie nielogiczne i sprzeczne z doświadczeniem życiowym. Nie sposób przyjąć, że zupełnie obca osoba przyszła do oskarżonego wymuszając na nim zgodę na zabicie żony.

276 1.1.1.

277 i 1.1.2.

278 wyjaśnienia R. D. (1)

279 Podobnie, jak w przypadku M. S. (1) Sąd uznał, że wyjaśnienia R. D. (1) stanowią przyjętą przez niego linię obrony, gdyż nie znajdują potwierdzenia w faktach, w rzeczywistości. Wiarygodność wersji przedstawianej przez R. D. (1) podważa pozostały materiał dowodowy, oceniony przez Sąd swobodnie, w duchu art. 7 kpk. Dotyczy to w szczególności zeznań K. M. (1), które zostały poparte przedstawionymi przez niego dowodami nieosobowymi, a które to dowody Sąd w całości obdarzył walorem wiarygodności. K. M. (1) bardzo konsekwentnie i ze szczegółami opisywał rolę oskarżonego, jego zaangażowanie w realizację zleconego przestępstwa. Należy podkreślić, że dowody te korelują ze sobą tworząc obraz przestępczego działania R. D. (1).

280 Pomocne przy ocenie wyjaśnień R. D. (1) były także obserwacje czynione przez biegłych lekarzy psychiatrów i psychologów. W swoich opiniach podzielili się oni swoimi spostrzeżeniami, z których wynikało, że u oskarżonego w sposób wyraźny dało się odczuć silną potrzebę wykreowania swojego pozytywnego wizerunku. Wyraz temu dał oskarżony miedzy innymi przedstawiając K. M. (1) w bardzo niekorzystnym świetle, zarzucając mu kłamstwo, zazdrość, uzależnienia oraz podważając motywy, którymi się kierował składając zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa. Wtórował mu w tym jego pracownik Z. L., choć charakterystyczne jest, że zrobił to dopiero składając zeznania przed Sądem. Także ten element złożył się na całościową, krytyczną ocenę wyjaśnień R. D. (1).

281 1.1.1.

282 zeznania M. M. (2)

283 relacja świadka – kochanki oskarżonego M. S. (1), a zarazem osoby pomagającej prowadzić mu księgowość – nie przyczyniły się do poszerzenia wiedzy na temat okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia; świadek stwierdziła, że nie znała R. D. (1), czy K. M. (1), nie miała również wiedzy o planach M. S. (1) odnoszących się do żony; w tym kontekście świadek potwierdziła wyjaśnienia oskarżonego, że nie planowali wspólnej przyszłości; świadek potwierdziła również relację oskarżonego w zakresie w jakim opisywał on rzekome dolegliwości psychiczne żony i rzekome poszukiwanie pomocy dla żony z pomocą jej siostry K. (rzekome bo sama zainteresowana – K. K. (2) – nie potwierdził tych informacji).

284 1.1.1.

285 zeznania K. K. (2)

286 relacja siostry pokrzywdzonej, jakkolwiek nie była przydatna dla czynienia przez Sąd kluczowych ustaleń faktycznych (świadek nie miała wiedzy na temat planów M. S. (1)), to jednak okazała się wysoce przydatną i pomocną do oceny wyjaśnień M. S. (1). Przede wszystkim świadek podważyła wersję swego szwagra jakoby I. S. cierpiała na depresję, myślała o poddaniu się eutanazji. Zaprzeczyła także, by M. S. (1) za jej pośrednictwem poszukiwał pomocy psychologicznej czy psychiatrycznej dla swojej żony (k. 1084). Powyższe oznacza, że wersja przedstawiana przez oskarżonego M. S. (1) K. M. (1), czy M. M. (3) mogła stanowić dla niego formę usprawiedliwienia dla zdradzania małżonki, czy decyzji o zleceniu jej zabójstwa.

287 1.1.1.

288 zeznania K. P.

289 świadek – kolega R. D. (1) ze szkoły, a później jego współpracownik – miał być, według K. M. (1), jedną z osób, której R. D. (1) proponował zabójstwo żony M. S. (1). W tym kluczowym dla rozstrzygnięcia zakresie relacja świadka pozostaje w sprzeczności z zeznaniami K. M. (1), choć tłumaczenie świadka dlaczego wymieniony miałby „oczerniać i z zemsty gadać różne kłamstwa” (k. 479) wydaje się wątpliwe – konfliktu, o którym wspomniał K. P. nie potwierdził żaden z przesłuchanych pracowników R. D. (1), jak i sam oskarżony. W pozostałym zakresie relacja nie miała znaczenia dla rozstrzygnięcia.

290 1.1.1.

291 zeznania H. Ś.

292 dowód zasadniczo wiarygodny, niekwestionowany przez strony. Nie wnosi nic istotnego w zakresie ustalenia faktów – znajduje potwierdzenie w zeznaniach innych świadków wskazanych w tej części uzasadnienia, które Sąd uznał za nieprzydatne do dokonywania ustaleń faktycznych na ich podstawie. Potwierdza jedynie fakt spotykań z oskarżonymi, które odbywały się na gruncie zawodowym.

293 1.1.1.

294 zeznania M. K.

295 dowód zasadniczo wiarygodny, niekwestionowany przez strony – nie wnosi nic istotnego w zakresie ustalenia faktów – znajduje potwierdzenie w zeznaniach innych świadków wskazanych w tej części uzasadnienia, które Sąd uznał za nieprzydatne z punktu widzenia ustaleń faktycznych tej sprawy. Potwierdza jedynie fakt spotykań z oskarżonymi, które odbywały się na gruncie zawodowym.

296 1.1.1.

297 zeznania A. S.

298 dowód zasadniczo wiarygodny, niekwestionowany przez strony – nie wnosi nic istotnego w zakresie ustalenia faktów – znajduje potwierdzenie w zeznaniach innych świadków wskazanych w tej części uzasadnienia, które Sąd uznał za nieprzydatne do dokonywania ustaleń faktycznych na ich podstawie. Potwierdza jedynie fakt spotykań z oskarżonymi, które odbywały się na gruncie zawodowym.

299 1.1.1.

300 zeznania P. B.

301 dowód wiarygodny, niekwestionowany przez strony – nie wnosi nic istotnego w zakresie ustalenia faktów. Znajduje potwierdzenie w zeznaniach innych świadków wskazanych w tej części uzasadnienia, które Sąd uznał za nieprzydatne do dokonywania ustaleń faktycznych na ich podstawie. Potwierdza jedynie fakt spotykań z oskarżonymi, które odbywały się na gruncie zawodowym.

302 1.1.1.

303 zeznania B. G.

304 dowód zasadniczo wiarygodny, niekwestionowany przez strony

305 – nie wnosi nic istotnego w zakresie ustalenia faktów – znajduje potwierdzenie w zeznaniach innych świadków wskazanych w tej części uzasadnienia, które Sąd uznał za nieprzydatne do dokonywania ustaleń faktycznych na ich podstawie. Potwierdza jedynie fakt spotykań z oskarżonymi, które odbywały się na gruncie zawodowym.

306 1.1.1.

307 zeznania J. P.

308 dowód zasadniczo wiarygodny, niekwestionowany przez Strony – nie wnosi nic istotnego w zakresie ustalenia faktów – znajduje potwierdzenie w zeznaniach innych świadków wskazanych w tej części uzasadnienia, które Sąd uznał za nieprzydatne

309 do dokonywania ustaleń faktycznych na ich podstawie. Potwierdza jedynie fakt spotykań z oskarżonymi, które odbywały się

310 na gruncie zawodowym.

311 1.1.1.

312 protokół przeszukania osoby – M. S. (1)

313 nieprzydatny do poczynienia ustaleń faktycznych z uwagi na brak ujawnienia podczas przeszukania przedmiotów które miałaby znaczenie w spawie

314 1.1.1.

315 i 1.1.2.

316 protokoły przeszukania pomieszczeń

317 (k. 49-51, 105-107)

318 nieprzydatne do poczynienia ustaleń faktycznych z uwagi na brak w ich streści okoliczności, które miałyby zasadnicze znaczenie w sprawie

319 protokół przeszukania pomieszczeń

320 (ul. (...)

321 w L.,

322 k. 108-110)

323 nieprzydatny do poczynienia ustaleń faktycznych w sprawie

324 z uwagi na brak ujawnienia podczas przeszukania przedmiotów które miałaby znaczenie w spawie

325 protokół przeszukania pomieszczeń

326 ((...)

327 k. 111-113)

328 nieprzydatny do poczynienia ustaleń faktycznych z uwagi na brak ujawnienia podczas przeszukania przedmiotów które miałaby znaczenie w spawie

329 1.1.1.

330 protokół przeszukania pomieszczeń

331 (k. 114-116, siedziba przedsiębiorstwa (...))

332 nieprzydatny do poczynienia ustaleń faktycznych z uwagi na brak ujawnienia podczas przeszukania przedmiotów które miałaby znaczenie w spawie

333 1.1.2.

334 protokół przeszukania osoby - R. D.

335 (k. 117-118)

336 nieprzydatny do poczynienia ustaleń faktycznych z uwagi na brak ujawnienia podczas przeszukania przedmiotów, które mogłyby stanowić dowód w sprawie

337 protokół oględzin rzeczy (k. 300-327, t. II, zabezpieczonych podczas przeszukania samochodu (...)

338 nr rej. (...))

339 nieprzydatny do poczynienia ustaleń faktycznych z uwagi na brak stwierdzenia w jego treści okoliczności mających istotne znaczenie w sprawie

340 1.1.1

341 i 1.1.2.

342 protokół oględzin rzeczy (k. 339-341, t. II)

343 nieprzydatny do poczynienia ustaleń faktycznych z uwagi na brak w jego treści informacji, które miałaby znaczenie w spawie

344 1.1.1.

345 kopia odpowiedzi

346 z (...)

347 nieprzydatny do poczynienia ustaleń faktycznych z uwagi na brak w jego treści informacji, które miałaby znaczenie w spawie

348 1.1.1.

349 i 1.1.2.

350 protokół oględzin rzeczy (k. 357-358, t. II)

351 nieprzydatny do poczynienia ustaleń faktycznych z uwagi na brak w jego treści informacji, które miałaby znaczenie w spawie

352 1.1.2.

353 protokół oględzin rzeczy (k. 355-356, t. II, laptop należący

354 do R. D.

355 nieprzydatny do poczynienia ustaleń faktycznych z uwagi na brak w jego treści informacji, które miałaby znaczenie w sprawie

356 1.1.1

357 i 1.1.2.

358 pismo z ZUS

359 (k. 360-363, t. II)

360 nieuwzględniony przy dokonywaniu ustaleń faktycznych z uwagi na brak w jego treści informacji mających znaczenie w sprawie

361 protokół zatrzymania rzeczy (zapis monitoringu,

362 k. 458-463, t. III)

363 nieprzydatny do poczynienia ustaleń faktycznych z uwagi na brak w zapisach monitoringu okoliczności, które miałyby znaczenie w sprawie

364 protokół oględzin rzeczy (k. 464-465,

365 t. III)

366 nieprzydatny do poczynienia ustaleń faktycznych z uwagi na brak w jego treści informacji, które miałaby znaczenie w sprawie

367 dane bankowe

368 nieprzydatny do poczynienia ustaleń faktycznych z uwagi na brak w jego treści informacji, które miałaby znaczenie w sprawie

369 protokół odtworzenia utrwalonych zapisów (k. 62-67, 125-143)

370 nieuwzględniony przy dokonywaniu ustaleń – odnosi się do dowodu w postaci zapisów rozmów K. M. (1) z R. D. (1) i M. S. (1), uznanego przez Sąd za niedopuszczalny (k. 1224v).

371 protokół odtworzenia utrwalonych zapisów cz. 2

372 płyta CD-R z zapisem

373 rozmowy cz. I

374 pismo Centralnego Laboratorium Kryminalistycznego Policji (753, t. IV)

375 płyta DVD+R

376 z transkrypcją

377 notatka ze stenogramem

378 pismo z (...) wraz z płytą

379 protokół oględzin rzeczy (k. 609-611, t. IV)

380 nieuwzględnione przy dokonywaniu ustaleń faktycznych w sprawie z uwagi na brak w ich treści okoliczności mających znaczenie

381 w postępowaniu

382 płyty DVD-R

383 z danymi (k. 613)

384 protokół oględzin rzeczy (856-857, t. V)

385 nieprzydatne do poczynienia na ich podstawie ustaleń faktycznych z uwagi na brak w ich treści okoliczności, które miałaby znaczenie w spawie

386 płyta z zapisem monitoringu (858, t. V)

387 opinia z zakresu fonoskopii

388 nieuwzględniony przy dokonywaniu ustaleń – odnosi się do dowodu w postaci zapisów rozmów K. M. (1) z R. D. (1) i M. S. (1), uznanego przez Sąd za niedopuszczalny (k. 1224v)

389 1.1.1

390 i 1.1.2

391 opinia specjalistyczna

392 z zakresu informatyki

393 (859-861, t. V)

394 nieprzydatny do dokonywania na jego podstawie ustaleń faktycznych z uwagi na zawarte w nim wnioski dotyczące braku możliwości technicznych odczytania danych znajdujących się na karcie sim, poddanej opinii

395 opinia specjalistyczna

396 z zakresu informatyki

397 (863-884, t. V)

398 nieuwzględniony przy dokonywaniu ustaleń faktycznych z uwagi na brak w jego treści informacji mogących mieć jakikolwiek związek z prowadzonym w niniejszej sprawie postępowaniem

399 karty karne

400 (k. 817-818, t. V)

401 dokumenty urzędowe, wiarygodne, nieuwzględnione przy dokonywaniu ustaleń faktycznych z uwagi na brak w ich treści okoliczności mających znaczenie w sprawie, dowody wykorzystane przy orzekaniu o karze

402 wywiady środowiskowe

403 (k. 813, 819, t. II)

404 1.PODSTAWA PRAWNA WYROKU

405 Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

406 Oskarżony

407 ☒

408 3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

409 Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

410 ☒ 3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

411 Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

412 ☒ 3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem

413 I

414 M. S. (1)

415 Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

416 Całokształt okoliczności faktycznych ustalonych w analizowanej sprawie, w szczególności zaś zeznania K. M. (1) nie pozostawiły wątpliwości, że oskarżony M. S. (1) dopuścił się przestępstwa podżegania do zbrodni zabójstwa. Oskarżony dążył do wywołania w świadomości K. M. (1) skutku, w postaci powzięcia zamiaru pozbawienia życia I. S.. Zasadnie zatem w treści zarzutu aktu oskarżenia wskazano kwalifikację z art. 18 § 2 k.k. w zw. z art. 148 § 1 k.k.

417 Jak wynika z relacji K. M. (1) oskarżony swego zamierzenia nie zrealizował, nie udało się bowiem oskarżonemu wywołać pożądanego efektu w świadomości niedoszłego sprawcy (wykonawcy). Ponieważ Sąd orzekający w przedmiotowej sprawie stoi na stanowisku, że przestępstwo podżegania jest przestępstwem materialnym (skutkowym) oraz że dopuszczalne jest popełnienie przestępstwa podżegania w formie usiłowania, proponowaną w akcie oskarżenia kwalifikację prawną czynu należało uzupełnić o art. 13 § 1 k.k. Sąd w pełni podziela pogląd wyrażony w uchwale składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 21 października 2003 r., sygn.. I KZP 11/03, w której stwierdzono, że podżeganie może być popełnione w formie usiłowania, i to zarówno wtedy, gdy usiłujący bezskutecznie nakłania do czynu zabronionego o znamionach określonych w przepisach części szczególnej kodeksu karnego, jak i wtedy gdy bezskutecznie nakłania do czynu zabronionego o znamionach podżegania. Uchwała ta, która uzyskała moc zasady prawnej przełamywała z górą 70-letni spór w polskiej doktrynie odnoszący się do tego właśnie zagadnienia, przy okazji dopuszczając konstrukcję tzw. podżegania łańcuszkowego. Opierając się na powyższej uchwale Sąd orzekający uznał, że M. S. (1) uczynił już wszystko by przekonać K. M. (1) do popełnienia przestępstwa – zaproponował wynagrodzenie, przekazał zdjęcia żony I., wskazał czas i miejsce dokonania zbrodni („wszystko było zarezerwowane i zapłacone” – wyjaśnienia M. S. (1), k. 86). Mimo to zamierzonego celu nie osiągnął, gdyż finalnie nie zdołał przekonać K. M. (1) do popełnienia przestępstwa.

418 W tym miejscu należałoby rozważyć, czy w świetle deklaracji K. M. (1) nie należałoby przedmiotowej sytuacji potraktować jako nieudolnego usiłowania podżegania do zbrodni zabójstwa. Zdaniem Sądu nie można jednak mylić usiłowania nieudolnego z nieudolnością usiłowania. Okoliczności, że nakłaniającemu do popełnienia przestępstwa zabrakło argumentów by przekonać do jego popełnienia niedoszłego wykonawcę nie można potraktować przez pryzmat normy art. 13 § 2 k.k.

419 W ocenie Sądu nie budzi także wątpliwości popełnienie przez M. S. (1) przestępstwa w formule czynu ciągłego. Oskarżony swój z góry powzięty zamiar realizował poprzez podejmowanie w określonych odstępach czasu różnego rodzaju działań nakierowanych na przekazywanie osobie podżeganej – K. M. (1), w różnych miejscach informacji, dotyczących potencjalnej ofiary, jej zwyczajów, sposobu w jaki powinna nastąpić realizacja przestępstwa. Tym samym zasadnym było ujęcie w kwalifikacji prawnej czynu art. 12 § 1 kk.

420 ☒ 3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem

421 II

422 R. D. (1)

423 Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

424 Całokształt okoliczności faktycznych ustalonych w analizowanej sprawie nie pozostawia wątpliwości, że również oskarżony R. D. (1) współdziałał w zbrodni zabójstwa. Oskarżony podejmował w tym kierunku określone czynności (przekazanie pieniędzy, udzielnie rad/wskazówek w jaki sposób najlepiej zabić I. S.) mające na celu ułatwianie K. M. (1) dokonanie zabójstwa I. S.. Ponad wszelką wątpliwość R. D. (1) obejmował świadomością prawną charakterystykę czynu zabronionego, którego popełnienie miał zamiar ułatwić. Miał także świadomość znaczenia swojego zachowania, w tym w szczególności tego, że stanowi ono ułatwienie popełnienia czynu zabronionego przez K. M. (1). Zasadnie zatem w treści zarzutu przedstawionego Sądowi w akcie oskarżenia wskazano podstawę prawną z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 148 § 1 k.k.

425 Należy podkreślić, że bez pomocy oskarżonego przestępstwo nie mogłoby dojść do skutku. Powodem tego był brak pieniędzy u M. S. (1) na realizację planu dokonania przedmiotowej zbrodni – jak opisywał K. M. (1) wydatki tego oskarżonego były kontrolowane przez żonę i dlatego nie mógł on zabezpieczyć odpowiedniej kwoty. Tego finansowania nie mógł również z oczywistych względów zapewnić K. M. (1), który miał duże długi.

426 Warto też podkreślić, że oskarżony R. D. (1) nie działał bezinteresownie. Jego wsparcie udzielane M. S. (1) nie było bynajmniej koleżeńską przysługą. Oskarżony, po pomyślnym zrealizowaniu przestępstwa, miał się zaspokoić z należności przeznaczonej na ten cel i obiecanej przez M. S. (1), tj. z wartości mieszkania.

427 Podobnie jak w przypadku czynu M. S. (1), tak samo w odniesieniu do R. D. (1) Sąd stanął na stanowisku, że pomocnictwa do zabójstwa dopuścił się on w formie stadialnej usiłowania. Oskarżony chciał, a zatem działał w zamiarze bezpośrednim, pomóc K. M. (1) w dokonaniu planowanej zbrodni i swoim zachowaniem uczynił wszystko by ułatwić jej popełnienie. Działania te okazały się jednak bezskuteczne. Jak już bowiem wyżej wspomniano, rozważając kwestię usiłowania podżegania do zabójstwa, w psychice K. M. (1) nie udało się wywołać zamiaru zabicia I. S., pomimo, że był on osobą obiektywnie zdolną do podjęcia decyzji o dokonaniu czynu zabronionego, do którego był nakłaniany.

428 W ocenie Sądu nie budzi wątpliwości popełnienie przez R. D. (1) przestępstwa w formule czynu ciągłego. Oskarżony swój z góry powzięty zamiar realizował poprzez podejmowanie w określonych odstępach czasu różnego rodzaju działań nakierowanych na przekazywanie niedoszłemu wykonawcy – K. M. (1), w różnych miejscach pieniędzy na zakup przedmiotów potrzebnych do popełnienia zbrodni zabójstwa, udzielał rad i informacji co do sposobu dokonania zabójstwa. Tym samym zasadnym było ujęcie w kwalifikacji prawnej czynu art. 12 § 1 kk.

429 ☐

430 3.3. Warunkowe umorzenie postępowania

431 Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania

432 ☐

433 3.4. Umorzenie postępowania

434 Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania

435 ☐

436 3.5. Uniewinnienie

437 Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

438 1.KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i

439 środki związane z poddaniem sprawcy próbie

440 Oskarżony

441 Punkt rozstrzygnięcia

442 z wyroku

443 Punkt

444 z wyroku odnoszący się

445 do przypisanego czynu

446 Przytoczyć okoliczności

447 M. S. (1)

448 I

449 1

450 W ocenie Sądu stopień społecznej szkodliwości czynu przypisanego oskarżonemu jest bardzo wysoki. Przede wszystkim zwrócić trzeba uwagę, że czyn godzi w dobro prawne, które w hierarchii ważności dóbr podlegających ochronie prawnej zajmuje najwyższe miejsce. Trudno wyobrazić sobie bowiem coś cenniejszego niż życie ludzkie. Okolicznością obciążającą są także pobudki dokonania przez oskarżonego zarzucanego mu czynu, które są bardzo niskie i nie usprawiedliwiają w żadnym stopniu przestępstwa, którego dopuścił się M. S. (1). Warte podkreślenie jest i to, że oskarżony podejmował działania ukierunkowane na zabicie żony, osoby bardzo mu bliskiej, z którą przeżył w małżeństwie 30 lat. O perwersję ociera się zaś okoliczność, że zbrodnia została zaplanowana podczas wyjazdu, na którym mieli wspólnie celebrować 30 rocznice ślubu.

451 Oskarżony jest osobą pełnoletnią, doświadczoną życiowo, nie posiada deficytów intelektualnych, a w momencie dopuszczenia się przez niego przestępstwa jego zdolność rozpoznania znaczenia czynu i kierowania swoim postepowaniem nie była w żaden sposób ograniczona.

452 Z drugiej strony miarkując karę Sąd wziął pod uwagę okoliczności łagodzące, a mianowicie brak uprzedniej karalności oraz ustabilizowany tryb życia jaki prowadził oskarżony przed popełnieniem przypisanego mu w wyroku przestępstwa.

453 Biorąc pod uwagę, że M. S. (1) odpowiada za usiłowanie podżegania do czynu zabronionego, którego nawet nie usiłowano dokonać Sąd, na podstawie przepisów art. 19 § 1 k.k. w zw. z art. 22 § 2 k.k. w zw. z art. 148 § 1 k.k. w zw. z art. 60 § 6 pkt. 2 k.k. zdecydował wymierzyć oskarżonemu karę 5 lat pozbawienia wolności, uznając ją za współmierną do stopnia winy oskarżonego i społecznej szkodliwości przypisanego mu czynu, jak też właściwą dla realizacji celów prewencji indywidualnej i generalnej. Zbrodnia jakiej dopuścił się oskarżony jest oczywiście zagrożona karą surowszą (tj. karą pozbawienia od lat 8 do 15, karą 25 lat pozbawienia wolności, lub karą dożywotniego pozbawienia wolności) niemniej jednak Sąd uznał, że nawet najniższa kara przewidziana za to przestępstwo byłaby niewspółmiernie surowa. W ocenie Sądu, mając na uwadze dotychczasową linię życiową M. S. (1) pięcioletnie izolacja penitencjarna uświadomi temu oskarżonemu życiową pomyłkę, której się dopuścił.

454 R.

455 D.

456 II

457 2

458 W ocenie Sądu stopień społecznej szkodliwości czynu przypisanego temu oskarżonemu również jest bardzo wysoki. Przede wszystkim zwrócić trzeba uwagę, że czyn godził w dobro prawne, które w hierarchii ważności dóbr podlegających ochronie prawnej zajmuje najwyższe miejsce. Dodatkowymi okolicznościami obciążającymi oskarżonego były dla Sądu majątkowe pobudki którymi kierował się R. D. (1) decydując się na popełnienie zarzucanego mu czynu, które uznać należało za bardzo niskie i nie usprawiedliwiające w żadnym stopniu przestępstwa, którego się dopuścił.

459 Oskarżony jest osobą pełnoletnią. Nie posiada deficytów intelektualnych, a w momencie dopuszczenia się przez niego przestępstwa jego zdolność rozpoznania znaczenia czynu i kierowania swoim postępowaniem nie była w żaden sposób ograniczona.

460 Miarkując karę Sąd wziął również pod uwagę okoliczności łagodzące, a mianowicie brak uprzedniej karalności oraz ustabilizowany tryb życia jaki prowadził oskarżony przed popełnieniem przypisanego mu w wyroku przestępstwa.

461 Biorąc pod uwagę, że R. D. (1) odpowiada za usiłowanie pomocnictwa do czynu zabronionego, którego nawet nie usiłowano dokonać Sąd, na podstawie przepisów art. 19 § 1 k.k. w zw. z art. 22 § 2 k.k. w zw. z art. 148 § 1 k.k. w zw. z art. 60 § 6 pkt. 2 k.k. zdecydował wymierzyć oskarżonemu karę 5 lat pozbawienia wolności, uznając ją za współmierną do stopnia winy oskarżonego i społecznej szkodliwości przypisanego mu czynu, jak też właściwą dla realizacji celów prewencji indywidualnej i generalnej.

462 Podobnie jak w przypadku M. S. (1) zbrodnia jakiej dopuścił się R. D. (1) jest oczywiście zagrożona karą surowszą (tj. karą pozbawienia od lat 8 do 15, karą 25 lat pozbawienia wolności, lub karą dożywotniego pozbawienia wolności) niemniej jednak Sąd uznał, że nawet najniższa kara przewidziana za to przestępstwo byłaby niewspółmiernie surowa. W ocenie Sądu, mając na uwadze dotychczasową linię życiową oskarżonego pięcioletnie izolacja penitencjarna będzie wystarczająca by skłonić oskarżonego do refleksji i uświadomić mu życiową pomyłkę, której się dopuścił.

463 M. S. (1)

464 R.

465 D.

466 IV

467 1-2

468 Mając na uwadze, że dowody rzeczowe w postaci

469 ⚫

470 krótkofalówki m-ki (...) w kolorze czarnym z żółtymi wstawkami,

471 ⚫

472 rachunku nr (...) z dnia 29 czerwca 2019 roku na zakup zestawu (...) (...) na kwotę 499 zł w sklepie (...) w (...) ul (...),

473 ⚫

474 biletu (...) z dnia 01 lipca 2019 roku na trasę (...) na godz. 09:36

475 ⚫

476 1 sztuki opakowania materiałowego koloru czarnego z logo firmy (...) z zawartością ładowarki (...),

477 ⚫

478 2 baterii (...), dwóch zestawów słuchawkowych,

479 ⚫

480 2 smyczek,

481 ⚫

482 2 klipsów plastikowych,

483 ⚫

484 instrukcji (...).

485 służyły bądź były przeznaczone do popełnienia przestępstwa Sąd obowiązany był orzec ich przepadek na rzecz Skarbu Państwa, zarządzając ich zniszczenie.

486 M. S. (1)

487 v

488 1-2

489 W związku z dokonaniem oględzin dowodu rzeczowego w postaci telefonu komórkowego typu smartfon koloru czarnego z napisem „moto” o numerze imei: (...) oraz 1 sztuki pamięci przenośnej (pendrive) w obudowie koloru czarnego z plastikową osłoną wtyku, z tyłu posiadającego szarą wstawkę, ujętych w wykazie dowodów rzeczowych nr (...) (k. 854-855) pod poz. 4 i 5, Sąd uznając zbędność zatrzymanych rzeczy dla dalszego postępowania nakazał zwrócić je osobie uprawnionej, to jest M. S. (1)

490 R.

491 D.

492 VI

493 1-2

494 W związku z dokonaniem oględzin dowodu rzeczowego w postaci telefonu (...) nr imei: (...) w obudowie koloru czarno-niebieskiego, z napisem na obudowie (...) ujętego w wykazie dowodów rzeczowych nr (...) (k. 854-855) pod poz. 6, Sąd uznając zbędność zatrzymanej rzeczy dla dalszego postępowania nakazał zwrócić go osobie uprawnionej, to jest R. D. (1),.

495 1.5. Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU

496 Oskarżony

497 Punkt rozstrzygnięcia

498 z wyroku

499 Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu

500 Przytoczyć okoliczności

501 M.

502 E. S.

503 R.

504 M. D.

III

505 1-2

506 W związku ze stosowaniem w toku postępowania środka zapobiegawczego w postaci tymczasowego aresztowania, na podstawie art. 63 § 1 k.k. na poczet orzeczonych wobec oskarżonych kar pozbawienia wolności Sąd zaliczył im każdorazowo następujące okresy rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie:

507 • M. S. (1) okres od dnia 02 lipca 2019 r. do dnia 17 września 2020 r. uznając karę w tej części za wykonaną,

508 • R. D. (1) od dnia

509 03 lipca 2019 r. do dnia 17 września 2020 r. uznając karę w tej części za wykonaną.

510 1.6. inne zagadnienia

511 W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia,

512 a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę

513 7. KOszty procesu

514 Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

515 Przytoczyć okoliczności

VII

516 Sąd rozstrzygnięcie o kosztach procesu oparł na podstawie art. 627 § 1 k.p.k., art. 633 k.p.k. zasądzając je od oskarżonych na rzecz Skarbu Państwa w następujących kwotach:

517 ⚫

518 od M. S. (1) w kwocie 22.351,27 złotych, w tym kwotę 400 złotych tytułem opłaty,

519 ⚫

520 od R. D. (1) w kwocie 8.712,88 złotych, w tym kwotę 400 złotych tytułem opłaty.

521 Sąd określając wysokość kosztów przypadających na poszczególnych oskarżonych miał na uwadze przede wszystkim wysokość kwot wydatkowanych w toku postępowania w związku z udziałem każdego z nich. Sąd miał przy tym na uwadze, że jako osoby pracujące, dysponujące niemałym majątkiem będą oni w stanie ponieść w całości koszty postępowania w przypadających na nich kwotach.

522 1.8.PodpisY

523 SSO Maciej Gruszczyński SSO Tomasz Julian Grochowicz