Uzasadnienie orzeczenia Sądu Okręgowego w Toruniu z dnia 1 września 2022 r., IX Ka 87/22

uzasadnienie orzeczenia Sądu Okręgowego w Toruniu z dnia 1 września 2022 r., IX Ka 87/22

Uzasadnienie

1 Formularz UK 2

2 Sygnatura akt

3 IX Ka 87/22

4 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:

5 0

CZĘŚĆ WSTĘPNA

6 Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

7 Wyrok Sądu Rejonowego w G. z dnia 29 grudnia 2021 r., sygn. akt II K 220/21

8 Podmiot wnoszący apelację

9 ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego

10 ☐ oskarżyciel posiłkowy

11 ☐ oskarżyciel prywatny

12 ☒ obrońca

13 ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego

14 ☐ inny

15 Granice zaskarżenia

16 Kierunek i zakres zaskarżenia

17 ☒ na korzyść

18 ☐ na niekorzyść

19 ☐ w całości

20 ☐ w części

21 ☐

22 co do winy

23 ☐

24 co do kary

25 ☐

26 co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

27 Podniesione zarzuty

28 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

29 ☒

30 art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

31 ☐

32 art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany

33 w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

34 ☒

35 art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

36 ☒

37 art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,

38 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

39 ☐

40 art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

41 ☐

42 art. 439 k.p.k.

43 ☐

44 brak zarzutów

45 Wnioski

46 ☒

47 uchylenie

48 ☒

49 zmiana

50 Ustalenie faktów w związku z dowodami

51 przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

52 Ustalenie faktów

53 Fakty uznane za udowodnione

54 Lp.

55 Oskarżony

56 Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

57 Dowód

58 Numer karty

59 2.1.1.1.

60 Fakty uznane za nieudowodnione

61 Lp.

62 Oskarżony

63 Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

64 Dowód

65 Numer karty

66 2.1.2.1.

67 Ocena dowodów

68 Dowody będące podstawą ustalenia faktów

69 Lp. faktu z pkt 2.1.1

70 Dowód

71 Zwięźle o powodach uznania dowodu

72 Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów

73 (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

74 Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2

75 Dowód

76 Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

77 STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

78 Lp.

79 Zarzut

80 3.1.

81 Naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 7 kpk w zw. z art. 410 kpk polegające na ustaleniu stanu faktycznego w oderwaniu od zgromadzonych dowodów (błąd braku) oraz na przyjęciu wbrew zasadom wiedzy, logicznego rozumowania i doświadczenia życiowego niekorzystnej dla oskarżonego oceny dowodów (błąd dowolności).

82 Naruszenie prawa materialnego, tj. art. 278a § kk poprzez jego błędne zastosowanie do ustalonego w sprawie stanu faktycznego.

83 ☐ zasadny

84 ☐ częściowo zasadny

85 ☒ niezasadny

86 Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

87 Apelacja obrońcy J. Z. – w której skarżący argumentował w kierunku przyjęcia, iż przez oskarżonego zostało popełnione wykroczenie z art. 119 § 1 kw - była bezzasadna.

88 Podniesione w środku odwoławczym argumenty zmierzały do przekonania Sądu Okręgowego, iż J. Z. czynu zabronionego dopuścił się wyłącznie w dniu 31 grudnia 2020 r., a wartość zabranego w celu przywłaszczenia alkoholu wynosiła 215 zł i punktem wyjścia dla nich były wyjaśnienia oskarżonego, które skarżący we wniesionej apelacji forsował.

89 Analiza materiału dowodowego sprawy doprowadziła jednak Sąd II instancji do przekonania, iż Sąd meriti okoliczności stanu faktycznego zostały ustalone przez Sąd meriti w sposób prawidłowy, a zapadły w sprawie wyrok jest słuszny. Co do oceny dowodów, czy przyjętej kwalifikacji z art. 278a kk, Sąd uznał co następuje:

90 Oskarżony w ramach linii obrony (k. 31v) wyjaśnił, że w dniu 29 grudnia nie popełnił zarzucanych mu kradzieży, albowiem przebywał m.in. z M. K. na osiedlu. Przesłuchany dwukrotnie w toku procesu M. K. konsekwentnie wskazywał jednak, iż na pewnym etapie dnia rozstał się z J. Z. i nie jest w stanie wskazać, co w wówczas oskarżony robił.

91 Nietrafne jest twierdzenie autora apelacji, iż zestawienie skradzionych alkoholi, które zostało sporządzone przez funkcjonariusza Policji na podstawie tego, co przekazał M. F. nie ma żadnej odrębnej mocy dowodowej niż zeznanie samego M. F.. Zarówno to zestawienie, jak również zeznania M. F. podlegały odrębnej ocenie jako dowody. Słusznie zostały uznane przez Sąd meriti za wiarygodne i przyjęte za podstawę ustaleń stanu faktycznego sprawy. Ocena dokonana przez Sąd Rejonowy nie budzi zastrzeżeń. Obrońca w istocie nie podnosi żadnych okoliczności, które dyskredytowałyby ich wartość dowodową. W szczególności nie jest taką okoliczność fakt, że M. F. nie był bezpośrednim świadkiem zdarzenia. Jego zeznania były szczere, spontaniczne i rzeczowe. Świadek wskazywał, że jego wiedza opiera się na rozmowie z personelem sklepu, na monitoringu, który obejrzał i czynnościach inwentaryzacyjnych. Warto także odnotować, że korespondują one także z zeznaniami A. K..

92 Obrońca w apelacji próbował wykazać, że Sąd I instancji nieprawidłowo ocenił zeznania ekspedientek A. K. i A. L. , lecz jego argumenty okazały się nietrafne wobec logicznej oceny relacji tych świadków dokonanej przez Sąd Rejonowy w pisemnych motywach zaskarżonego orzeczenia. Sąd słusznie przyjął podawaną przez A. K. wersję, albowiem zeznawała ona w sposób konsekwentny, spójny i szczegółowy. Argumentacja obrońcy negująca taką ocenę nie wskazuje na żadne okoliczności, które naruszałyby dyspozycję art. 7 kpk Uzasadnienie oceny zeznań ekspedientek znalazło uznanie Sądu odwoławczego.

93 Skarżący niesłusznie wywodził, iż jedynym dowodem mogącym dać podstawy dla przyjęcia popełniania przez J. Z. kradzieży zuchwałej w całym przyjętym przez Sąd I instancji czasokresie byłby monitoring. Owszem byłby to dowód, który być może wzbogaciłby zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, niemniej dowody, jakimi dysponował Sąd Rejonowy – oceniane przy uwzględnieniu wytycznych art. 7 kpk – dawały podstawy do tego, by stwierdzić ponad wszelką wątpliwość, że oskarżony J. Z. popełnił zarzucane mu przestępstwo. Zeznania pokrzywdzonego korespondowały z pozostałym materiałem dowodowym sprawy, w tym zeznaniami A. K.. Autor w apelacji nie przedstawił żadnych argumentów, które dezawuowałyby ich wartość dowodową, w szczególności za takie nie można uznać polemiczne negacje zawarte w środku odwoławczym.

94 Podnoszona przez autora apelacji kwestia braku w materiale dowodowym dokumentów inwentaryzacji nie daje podstaw do negowania poprawności zapadłego rozstrzygnięcia. Sąd meriti dysponował dowodami, na podstawie których był w stanie dokonać ustaleń faktycznych w kwestii rodzaju i wartość alkoholi, jakie zabrał w celu przywłaszczenia J. Z.. M. F. wyjaśnił w toku postępowania dlaczego dokumentami tymi już nie dysponuje i jego tłumaczenie znalazło uznanie tak S. R., jak również Sądu Okręgowego.

95 Słusznie M. F. został uznany za pokrzywdzonego, albowiem – co obrońca pomija – był on (jak sam w zeznaniach wskazywał) odpowiedzialny za prowadzenie sklepu i finansowo za towar w nim się znajdujący.

96 Sąd Okręgowy całkowicie aprobuje przyjęcie przez Sąd Rejonowy kwalifikacji z art. 278a kk. W świetle zgromadzonego materiału dowodowego i ustalonego na jego podstawie stanu faktycznego należało uznać, że kradzież, której dopuścił się J. Z. opisanymi w tezie oskarżenia czynami była szczególnie zuchwała. Obrońca w apelacji podjął próbę zanegowania przyjęcia takiego stanu rzeczy, ale jego twierdzenia absolutnie nie zmieniają wymowy czynności, jakie kolejno w inkryminowanym czasie podejmował oskarżony. Zachowanie oskarżonego wpisywało się w istotę unormowanego w art. 278a kk i było ostentacyjne, bezczelne, a wręcz wyzywające wobec personelu sklepu. Nie można w tym kontekście pominąć, że oskarżony przychodził już wcześniej do sklepu i zachowywał się podobnie, co spowodowało, że był znany obsłudze sklepu i znany był także sposób jego zachowania. Także M. F. podejmował próby zapobieżenia dalszym tego typu działaniom oskarżonego, co absolutnie nie przyniosło pożądanego przez niego rezultatu i doprowadziło do zdarzeń objętych niniejszym postępowaniem.

97 „Zgodnie z art. 115 § 9a kk o szczególnej zuchwałości decyduje m.in. sposób zachowania sprawcy dokonującego zaboru rzeczy lub mienia ruchomego, który stanowi wyraz czy też przejaw „postawy lekceważącej lub wyzywającej wobec posiadacza rzeczy lub innych osób” (Wróbel Włodzimierz (red.), Zoll Andrzej (red.), Kodeks karny. Część szczególna. Tom III. Komentarz do art. 278-363 k.k., wyd. V).

98 Obrońca J. Z. domagał się przyjęcia w realiach przedmiotowej sprawy, iż oskarżony swoim zachowaniem wypełnił znamiona wkroczenia z art. 119§1 kw. Należy jednak zwrócić uwagę na regulację zawartą w art. 130 § 2 kw, stosownie do której przepisu art. 119 kw (normującego wykroczenie kradzieży) nie stosuje się, jeżeli sprawca popełnia kradzież w sposób szczególnie zuchwały lub z włamaniem. Wobec uznania, że oskarżony dopuścił się kradzieży szczególnie zuchwałej, wartość skradzionego mienia, do której odwołuje się skarżący, nie ma żadnego znaczenia.

99 Wniosek

100 ☐ zasadny

101 ☐ częściowo zasadny

102 ☐ niezasadny

103 Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU

104 4.1.

105 Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności

ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

106 Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

107 5.1.1.

108 Przedmiot utrzymania w mocy

109 Wyrok Sądu Rejonowego w G. z dnia 29 grudnia 2021 r., sygn. akt II K 220/21

110 Zwięźle o powodach utrzymania w mocy

111 Sąd Okręgowy zaaprobował orzeczoną wobec J. Z. karę 8 miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie Sąd Rejonowy warunkowo zawiesił na okres 3 lat tytułem próby. Kara ta była adekwatna do stopnia winy i społecznej szkodliwości popełnionego przez oskarżonego przestępstwa. Uwzględniała także uprzednią karalność J. Z..

112 Wzmocnieniem dla orzeczonej kary z zastosowaniem instytucji związanej z poddaniem sprawcy próbie będzie oddanie J. Z. w okresie próby pod dozór kuratora oraz zobowiązanie go do wykonywania pracy zarobkowej i powstrzymania się od nadużywani alkoholu.

113 Wobec powstałej szkody, słuszne było zobowiązanie oskarżonego do jej naprawienia poprzez zapłatę na rzecz M. F. kwoty 874, 92 zł.

114 Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

115 5.2.1.

116 Przedmiot i zakres zmiany

117 Zwięźle o powodach zmiany

118 Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji

119 Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia

120 5.3.1.1.1.

121 ☐ art. 439 k.p.k.

122 Zwięźle o powodach uchylenia

123 5.3.1.2.1.

124 Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości

125 ☐ art. 437 § 2 k.p.k.

126 Zwięźle o powodach uchylenia

127 5.3.1.3.1.

128 Konieczność umorzenia postępowania

129 ☐ art. 437 § 2 k.p.k.

130 Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia

131 5.3.1.4.1.

132 ☐ art. 454 § 1 k.p.k.

133 Zwięźle o powodach uchylenia

134 Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

135 Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

136 Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

137 Przytoczyć okoliczności

138 Koszty Procesu

139 Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

140 Przytoczyć okoliczności

141 II.

III.

142 Oskarżony korzystał z obrony udzielonej mu z urzędu, stąd Sąd Odwoławczy na podstawie § 17 ust. 2 pkt 4 i § 4 ust. 1 i 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 roku w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U.2019.18 t.j.) zasądził od Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w G. na rzecz adw. T. W. kwotę 516,60 zł brutto.

143 Na podstawie art. 624 § 1 kpk w zw. z art. 634 kpk Sąd Odwoławczy zwolnił J. Z. z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, a wydatkami poniesionymi w tym postępowaniu obciążył Skarb Państwa.

PODPIS