Uzasadnienie orzeczenia Sądu Okręgowego w Świdnicy z dnia 20 grudnia 2024 r., IV Ka 833/24

uzasadnienie orzeczenia Sądu Okręgowego w Świdnicy z dnia 20 grudnia 2024 r., IV Ka 833/24

Tekst

1 Sygnatura akt IV Ka 833/24

2 1.

3 2.WYROK

4 2.1.W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

5 Dnia 20 grudnia 2024 r.

6 4.Sąd Okręgowy w Świdnicy w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:

7 1.Przewodniczący:

8 1.SSO Ewa Rusin (spr.)

9 1.Sędziowie:

10 1.SO Tomasz Wysocki

11 2.SR (del. do SO) Sebastian Kowalski

12 1.Protokolant:

13 1.Marta Synowiec

14 przy udziale Macieja Kroczaka Prokuratora Prokuratury Okręgowej,

15 po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2024 r.

16 6.sprawy P. K.

17 7.syna K. i M. z domu B.

18 8.urodzonego (...) w Ś.

19 9.oskarżonego z art. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii

20 10.i art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii i art. 58 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 11 § 2 kk

21 11.w zw. z art. 12 § 1 kk

22 12.na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego

23 13.od wyroku Sądu Rejonowego w Świdnicy

24 14.z dnia 19 czerwca 2024 r. sygnatura akt VI K 1187/23

25 I. utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok;

26 II. zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe związane z postępowaniem odwoławczym, w tym wymierza 300 zł opłaty za to postępowanie.

Uzasadnienie

27 Formularz UK 2

28 Sygnatura akt

29 IV Ka 833/24

30 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:

31 1

32 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA

33 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

34 Wyrok Sądu Rejonowego w Świdnicy z dnia 19 czerwca 2024r. sygn. akt VI K 1187/23

35 1.2. Podmiot wnoszący apelację

36 ☒ obrońca

37 1.3. Granice zaskarżenia

38 1.1.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

39 ☒ na korzyść

40 ☐ na niekorzyść

41 ☐ w całości

42 ☒ w części

43 ☐

44 co do winy

45 ☒

46 co do kary

47 ☐

48 co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

49 1.1.2. Podniesione zarzuty

50 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

51 ☒

52 art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

53 1.4. Wnioski

54 ☐

55 uchylenie

56 ☒

57 zmiana

58 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami

59 przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

60 1.5. Ustalenie faktów

61 1.1.3. Fakty uznane za udowodnione

62 Lp.

63 Oskarżony

64 Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

65 Dowód

66 Numer karty

67 2.1.1.1.

68 P. K.

69 Nie figuruje w Kartotece Karnej jako osoba karana sądownie.

70 Dane KRK z dnia 6.11. 2024r.

71 588

72 1.1.4. Fakty uznane za nieudowodnione

73 Lp.

74 Oskarżony

75 Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

76 Dowód

77 Numer karty

78 2.1.2.1.

79 1.6. Ocena dowodów

80 1.1.5. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

81 Lp. faktu z pkt 2.1.1

82 Dowód

83 Zwięźle o powodach uznania dowodu

84 Dane KRK z dnia 6.11. 2024r.

85 Niekwestionowane.

86 1.1.6. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów

87 (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

88 Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2

89 Dowód

90 Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

91 3. STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

92 Lp.

93 Zarzut

94 3.1.

95 rażącej surowości orzeczonych kar jednostkowych w wymiarze roku pozbawienia wolności za występek z art. 62 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii oraz kary 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności za występek z art. 59 ust. 1 i art. 58 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 11 §2 w zw. z art. 12 §1 k.k., sprowadzającą się do niedostrzeżenia przez Sąd Rejonowy, iż po stronie podsądnego, w zakresie dwóch przypisanych mu czynów, występuje istotna przewaga okoliczności łagodzących nad obciążającymi, a przede wszystkim poprzez nieuprawnione przyjęcie przez Sąd Rejonowy okoliczności obciążających oskarżonego tj. nagminności tego typu przestępstw oraz rozmiaru szkody wyrządzonej takim zachowaniem społeczeństwu, a w konsekwencji rażącą surowość kary łącznej w wymiarze 1 roku i 10 miesięcy pozbawienia wolności, która także nie została oparta na relewantnych okolicznościach rzutujących na jej wymiar, przez co orzeczona kara nie odzwierciedla stopnia społecznej szkodliwości dwóch występków inkryminowanych podsądnemu i przekracza stopień jego winy, jak też pozostaje w całkowym oderwaniu od celów, jakie winna spełniać w zakresie prewencji szczególnej oraz ogólnej.

96 ☐ zasadny

97 ☐ częściowo zasadny

98 ☒ niezasadny

99 Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

100 Z depozycjami apelującego obrońcy zgodzić się nie sposób, w szczególności by kwestionowany wymiar kary stanowił efekt pobieżnej analizy wszystkich okoliczności determinujących rozmiar prawnokarnej represji.

101 Zarzut rażącej niewspółmiernie surowości kary byłby skuteczny, o ile wymierzone oskarżonemu kary cechowała surowość nie dająca się zaakceptować, wręcz „bijąca w oczy”, co miałoby wynikać z wykazania przez apelującego, że wymiar kary nie uwzględnia wszystkich okoliczności wiążących się z ustawowymi dyrektywami jej wymiaru bądź też wykracza poza granice swobodnego uznania sędziowskiego. Rażąca niewspółmierność kary, uzasadniająca jej zmianę, może zachodzić tylko wówczas, gdy na podstawie ujawnionych okoliczności, które powinny mieć wpływ na wymiar kary, można byłoby przyjąć, że zachodziła wyraźna różnica pomiędzy karą wymierzoną przez sąd I instancji, a karą, która byłaby prawidłowa w świetle obowiązujących przepisów. W niniejszej sprawie takie przesłanki nie wystąpiły.

102 Po pierwsze, szkodliwość społeczna popełnionych czynów ani stopień winy oskarżonego nie były relatywnie niskie, jak to podnosi gołosłownie apelujący.

103 Wszak obu czynów oskarżony dopuścił się umyślnie, w tym drugiego z przypisanych ( w postaci odpłatnego udzielania środków odurzających i psychotropowych) z góry powziętym zamiarem, z chęci osiągnięcia korzyści majątkowej, czyn ten oskarżony popełnił w okresie 9-ciu miesięcy. Przestępna działalność oskarżonego trwała 9 miesięcy, nie przerwała jej przecież wola oskarżonego zaprzestania popełnienia przestępstwa lecz tymczasowe aresztowanie oskarżonego, przy czym oskarżony nie tylko marihuanę ale i substancje psychotropowe w postaci amfetaminy odsprzedawał wielu ustalonym i nieustalonym osobom, to słusznie sąd I instancji uznał stopień społecznej szkodliwości tego czynu za wysoki, na co wpłynęły nie tylko nagminność tego rodzaju przestępstw na terenie właściwości miejscowej tutejszego Sądu oraz całego kraju, lecz także rozmiar szkód, jakie w społeczeństwie, szczególnie wśród młodzieży, powodują narkotyki, uderzając w prawnie chronione dobra życie i zdrowie społeczeństwa, jako całość (życie i zdrowie publiczne).

104 Po drugie, nie można też zaaprobować twierdzenia apelującego, że sposób funkcjonowania oskarżonego przed popełnieniem przypisanych mu występków jednoznacznie przemawia za przyjęciem, że tego typu zachowanie miało w jego życiu incydentalny charakter, wszak chociażby czyn II to ciągły, trwający 9 miesięcy, polegający na wielokrotnej odsprzedaży marihuany i substancji psychotropowych w postaci amfetaminy wielu ustalonym i nieustalonym osobom, zaś w dniu czynu I-go 14 czerwca 2023r. w posiadaniu oskarżonego znajdowała się znaczna ilość substancji odurzającej i amfetaminy, zatem gdyby nie tymczasowe aresztowanie oskarżonego, to takie okoliczności zdecydowanie pozwalają na racjonalne wnioskowanie, że ową działalność oskarżony miał zamiar kontynuować.

105 Wręcz razi bezkrytycyzmem kolejny argument apelującego iż, cyt. „ od strony wolicjonalnej podsądnym in tempore criminis kierowała chęć zabezpieczenia podstawowych potrzeb egzystencjalnych swoich oraz najbliższej rodziny”. Taka motywacja nie może przecież zostać uznana jako zasługująca na uwzględnienie w rozumieniu art. 53 § 2 pkt. b ust . 1) kk.

106 Wypada tu podkreślić, iż w dacie zatrzymania w dniu 15 czerwca 2023r. oskarżony był młodym, bo 27 – letnim zdrowym mężczyzną, z wykształceniem zawodowym, zatem nie sposób dopatrzyć się powodów, dla których poza zatrudnieniem w firmie matki na 1/8 etatu jako pracownik gospodarczy z wynagrodzeniem 300 złotych miesięcznie ( vide protokół wyjaśnień k. 35) zamiast z legalnej pracy poszukiwał dochodów z przestępstw narkotykowych, w czym – wedle obrony - upatrywał zabezpieczenia podstawowych potrzeb egzystencjalnych rodziny ( oskarżony zadeklarował utrzymanie 6- letniej córki, ale nie podał kwoty alimentów) .

107 W zakresie obu przypisanych czynów uwzględnił sąd I instancji także okoliczności łagodzące tj. że oskarżony przyznał się do popełnienia przypisanych czynów, nie kwestionował w tym zakresie ujawnionych dowodów, jest osobą stosunkowo młodą, podjął działania w celu ustabilizowania swojego trybu życia, w tym zadeklarował stałe zatrudnienie i jest osobą dotychczas niekaraną sądownie. Zatem uwzględnił te wymienione przez apelującego okoliczności.

108 Z pewnością za łagodzącą okoliczność nie sposób uznać podnoszonej w uzasadnieniu apelacji cyt. „ podsądny udzielając innym, łącznie sześciu osobom środków narkotycznych, nie nakłaniał ich do takiego zachowania. Osoby te, w związku z uprzednio powziętym zamiarem nabycia środków odurzających, nawiązały w tym celu kontakt z oskarżonym. Co również istotne, osoby te należały do kręgu znajomych oskarżonego” . Owszem, oskarżony nie nakłaniał osób już uzależnionych do nabycia narkotyków, ale osoby te wiedziały, że oskarżony takie środki posiada i je im odsprzeda, dlatego do niego zgłaszały się w celu zakupu narkotyków. Skoro ponadto oskarżony sprzedawał narkotyki osobom już uzależnionym, to przecież miał świadomość godzenia w ich najważniejsze dobro w postaci zdrowia.

109 Odnosząc się do akcentowanej przez apelującego dotychczasowej niekaralności oskarżonego zauważyć wypada, że taka okoliczność nie została wymieniona w katalogu łagodzących w art. 53 § 2 pkt. b) kk, to wszak pożądana cecha każdego obywatela.

110 Kodeks karny natomiast określa w art. 53 § 2 a kk cyt. Okoliczności obciążające stanowią w szczególności:

111 1) uprzednia karalność za przestępstwo umyślne lub podobne przestępstwo nieumyślne.

112 Jeżeli faktycznie oskarżony aktualnie pomaga chorej matce i opiekuje się babką, to są oczywiście okoliczności pozytywne, ale nie tak istotne, by łagodzić kary i tak wyjątkowo łagodne. Wobec konieczności odbywania kary izolacyjnej sytuacja tych osób może ulec pogorszeniu, co stanowi zwykłe i oczywiste konsekwencje dopuszczenia się przez oskarżonego przestępstw, które powinien był skalkulować, zanim wszedł na drogę przestępstwa.

113 Wobec powyższych wniosków w odniesieniu wymiaru kary za czyn I-y kwalifikowany z art. z art. 62 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii ( polegający na posiadaniu wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii znacznej ilości środków odurzających w postaci marihuany w ilości 229,30 grama oraz znacznej ilości substancji psychotropowych w postaci amfetaminy w ilości 179,49 grama ) w żadnej mierze nie sposób przyjąć, by kara 1 roku pozbawienia wolności, zatem najniższa przewidziana w ustawie ( bo czyn taki podlega karze pozbawienia wolności od roku do lat 10), była kara surową, a co dopiero w stopniu rażącym w rozumieniu art. 438 pkt. 4) kpk.

114 Z tych samych powodów także wymiar kary 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności za przypisany czyn II – i, kwalifikowany z art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii i art. 58 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 12 § 1 kk nie może zostać skutecznie zakwestionowany. Sprawca takiego czynu tylko wedle zagrożenia z art. 59 ust. 1 ustawy podlega karze pozbawienia wolności od roku do lat 10, a skoro czyn przypisany został w warunkach czynu ciągłego z art. 12 § 1 kk, to powoduje – wobec jednoznacznego brzmienia art. 57b kk - konieczność wymiaru kary powyżej dolnej granicy ustawowego zagrożenia.

115 Wymierzone kary jednostkowe i łączna ( z zastosowaniem znacznej absorpcji) właściwie realizują kryteria art. 53 § 1 i 2 kk, a wykonanie ich powinno wdrożyć oskarżonego do poszanowania porządku prawnego, należycie oddziałując w ramach prewencji ogólnej.

116 Wniosek

117 o zmianę wyroku poprzez wymierzenie oskarżonemu:

118 1) kar jednostkowych przy zastosowaniu art. 37b k.k., a w konsekwencji wymierzenie

119 kary łącznej o mieszanym charakterze;

120 ewentualnie

121 2) kary za czyn z pkt II części dyspozytywnej wyroku w wymiarze 1 roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności, kary łącznej zaś w wymiarze 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności.

122 ☐ zasadny

123 ☐ częściowo zasadny

124 ☒ niezasadny

125 Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

126 Jak w sekcji 3.1 wyżej .

127 Brak także uzasadnionych przesłanek dla zastosowania wobec oskarżonego dobrodziejstwa kar mieszanych przy zastosowaniu art. 37 b kk.

128 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU

129 4.1.

130 Nie wystąpiły.

131 Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności

132 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

133 1.7. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

134 5.1.1.

135 Przedmiot utrzymania w mocy

136 Zaskarżone rozstrzygnięcie o wymiarze kary.

137 Zwięźle o powodach utrzymania w mocy

138 1. Nieskuteczność zarzutów i wniosków apelacyjnych.

139 2. Nie wystąpiły także okoliczności o jakich mowa w art. 440 kpk.

140 1.8. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

141 1.9. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji

142 1.10. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

143 6. Koszty Procesu

144 Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

145 Przytoczyć okoliczności

146 II.

147 O kosztach procesu orzeczono na podstawie art. 636 § 1 k.p.k. zasądzając od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe postępowania apelacyjnego, w tym na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 4 ustawy o opłatach w sprawach karnych wymierzając opłatę w wysokości 300 zł.

148 7. PODPIS

149 SSR ( del. ) do SO Sebastian Kowalski SSO Ewa Rusin SSO Tomasz Wysocki

150 1.11. Granice zaskarżenia

151 Kolejny numer załącznika

152 1

153 Podmiot wnoszący apelację

154 Obrońca oskarżonego.

155 Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

156 Wymiar kar jednostkowych i łącznej pozbawienia wolności.

157 0.1.1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

158 ☒ na korzyść

159 ☐ na niekorzyść

160 ☐ w całości

161 ☒ w części

162 ☐

163 co do winy

164 ☒

165 co do kary

166 ☐

167 co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

168 0.1.1.3.2. Podniesione zarzuty

169 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

170 ☒

171 art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

172 0.1.1.4. Wnioski

173 ☐

174 uchylenie

175 ☒

176 zmiana

177 1.12. Granice zaskarżenia

178 Kolejny numer załącznika

179 2

180 Podmiot wnoszący apelację

181 Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

182 0.1.1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

183 ☐ na korzyść

184 ☐ na niekorzyść

185 ☐ w całości

186 ☐ w części

187 ☐

188 co do winy

189 ☐

190 co do kary

191 ☐

192 co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

193 0.1.1.3.2. Podniesione zarzuty

194 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

195 ☐

196 art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

197 ☐

198 art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany

199 w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

200 ☐

201 art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

202 ☐

203 art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,

204 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

205 ☐

206 art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

207 ☐

208 art. 439 k.p.k.

209 ☐

210 brak zarzutów

211 0.1.1.4. Wnioski

212 ☐

213 uchylenie

214 ☐

215 zmiana