Postanowienie Sądu Okręgowego w Słupsku z dnia 27 stycznia 2014 r., IV Cz 6/14

postanowienie Sądu Okręgowego w Słupsku z dnia 27 stycznia 2014 r., IV Cz 6/14

Tekst

1 Sygn. akt IV Cz 6/14

POSTANOWIENIE

2 Dnia 27 stycznia 2014 r.

3 Sąd Okręgowy w Słupsku, IV Wydział Cywilny Odwoławczy

4 w składzie następującym:

5 Przewodniczący: SSO Mariola Watemborska (spr.)

6 Sędziowie SO: Jolanta Deniziuk, Andrzej Jastrzębski

7 po rozpoznaniu w dniu 27 stycznia 2014 r. w Słupsku

8 na posiedzeniu niejawnym

9 sprawy z wniosku (...) w G.

10 z udziałem T. P.

11 o stwierdzenie nabycia spadku

12 na skutek zażalenia wnioskodawcy

13 na postanowienie Sądu Rejonowego w Słupsku

14 z dnia 25 września 2013 r., sygn. akt IX Ns 1032/11

15 postanawia:

16 1. uchylić zaskarżone postanowienie;

17 2. oddalić wniosek o zasądzenie kosztów postępowania, jako przedwczesny.

18 Sygn. akt IV Cz 6/14

Uzasadnienie

19 Postanowieniem z dnia 25 września 2013 roku Sąd Rejonowy w Słupsku umorzył postepowanie w sprawie z wniosku (...)w G. o stwierdzenie nabycia spadku po zmarłym J. P.. W uzasadnieniu wskazał, iż postępowanie zawieszone w dniu 29 marca 2012 roku na podstawie art. 177 § 1 pkt 6 k.p.c., wobec braku skutecznego wniosku o podjęcie go złożonego w terminie 1 roku, podlegało umorzeniu w oparciu o art. 182 § 1 k.p.c. Sąd I instancji stanął tym samym na stanowisku, iż jedynie skuteczny wniosek o podjęcie zawieszonego postępowania przerywa bieg terminu, którego upływ – zgodnie z art. 182 § 1 k.p.c. – skutkuje umorzeniem.

20 Wnioskodawca (...)w G. zaskarżyła powyższe orzeczenie zażaleniem, domagając się jego uchylenia i zasądzenia na swoją rzecz zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego. Skarżonemu postanowieniu zarzucił rażące naruszenie art. 182 § 1 k.p.c. w zw. z art. 177 § 1 pkt 6 k.p.c., poprzez jego błędną interpretację i przyjęcie, że w rozpoznawanej sprawie zachodzą przesłanki do umorzenia postępowania.

21 Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

22 Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.

23 Kluczowe dla rozstrzygnięcia rozpoznawanej sprawy było ustalenie, czy bieg terminu wyrażonego w art. 182 § 1 k.p.c. przerywa każdy wniosek o podjęcie zawieszonego zgodnie z art. 177 § 1 pkt 5 i 6 k.p.c. postępowania, czy jedynie taki wniosek, który okazał się skuteczny.

24 W myśl art. 182 § 1 zdanie pierwsze k.p.c., Sąd umarza postępowanie zawieszone na zgodny wniosek stron lub na wniosek spadkobiercy, jak również z przyczyn wskazanych w art. 177 § 1 pkt 5 i 6, jeżeli wniosek o podjęcie postępowania nie został zgłoszony w ciągu roku od daty postanowienia o zawieszeniu.

25 Zgodnie ze stanowiskiem Sądu Najwyższego wyrażonym w uzasadnieniu postanowienia z dnia 21 października 2010 roku (sygn. IV CSK 122/10 – za pośrednictwem Systemu Informacji Prawnej Legalis), nie jest prawidłowe założenie, że wniosek o podjęcie postępowania powinien łączyć się z usunięciem przeszkody procesowej, która legła u podstaw postanowienia o zawieszeniu postępowania. Założenie takie nie może być uznane za prawidłowe, ponieważ prowadzi do nieuprawnionej rozszerzającej wykładni art. 182 § 1 zd. 1 k.p.c. Z dyspozycji tego przepisu w sposób jednoznaczny wynika, że obligatoryjne umorzenie postępowania, uprzednio zawieszonego z którejkolwiek przyczyny wskazanej w art. 177 § 1 pkt 5 i 6 k.p.c., następuje w sytuacji, w której wniosek o podjęcie postępowania nie został zgłoszony w ciągu roku, a poprzednio w ciągu lat trzech, od daty postanowienia o zawieszeniu. Ustawodawca nie wymaga przy tym, by wniosek o podjęcie postępowania był wnioskiem skutecznym, gdyż jako przyczyny umorzenia zawieszonego postępowania wskazuje jedynie brak wniosku o jego podjęcie i upływ czasu.

26 Sąd II instancji w pełni podzielił powyższe stanowisko uznając, iż złożony przez wnioskodawcę w dniu 29 marca 2013 roku wniosek o podjęcie zawieszonego postępowania (k. 32), mimo iż nie został przez Sąd Rejonowy rozpoznany, to jednak przerwał bieg terminu wyrażonego w art. 182 § 1 zd. 1 k.p.c. Tym samym umorzenie postępowania w dacie wydania skarżonego postanowienia w oparciu o przepis art. 182 § 1 zd. 1 k.p.c. okazało się niedopuszczalne.

27 Z uwagi na powyższe Sąd Okręgowy, na podstawie art. 386 § 1 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c., uchylił zaskarżone postanowienie (punkt 1 sentencji).

28 Zgodnie z dyspozycją art. 108 § 1 k.p.c., Sąd rozstrzyga o kosztach w każdym orzeczeniu kończącym sprawę w instancji, jednakże postanowienie w niniejszej sprawie jest postanowieniem li tylko incydentalnym, nie kończącym sprawy w instancji. Z tego też względu należało uznać żądanie przyznania kosztów postępowania zażaleniowego za przedwczesne, a w konsekwencji podlegające oddaleniu (punkt 2 sentencji).