Wyrok Sądu Okręgowego w Sieradzu z dnia 8 sierpnia 2025 r., I C 689/23

wyrok Sądu Okręgowego w Sieradzu z dnia 8 sierpnia 2025 r., I C 689/23

Tekst

1 Sygn. akt I C 689/23

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

2 Dnia 8 sierpnia 2025 roku

3 Sąd Okręgowy w Sieradzu Wydział I Cywilny, w składzie:

4 Przewodniczący: Sędzia Elżbieta Sadowska-Augustyniak

5 Protokolant Marzanna Krupa

6 po rozpoznaniu w dniu 1 sierpnia 2024 roku w W. na rozprawie

7 sprawy z powództwa (...) (...) (...) Bank (...) Spółki Akcyjnej z siedzibą w I.

8 przeciwko F. Z. i C. Z.

9 o zapłatę

10 1. oddala powództwo co do żądania zasądzenia od pozwanych na rzecz powoda

11 (in solidum ewentualnie solidarnie ewentualnie w częściach równych) kwoty 31.679,04 (trzydzieści jeden tysięcy sześćset siedemdziesiąt dziewięć złotych i cztery grosze) z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 3 grudnia 2023 roku do dnia zapłaty;

12 2. umarza postępowanie w pozostałym zakresie;

13 3. nakazuje zwrócić powodowi (...) (...) (...) Bank (...) Spółce Akcyjnej z siedzibą w I. ze Skarbu Państwa - Sądu Okręgowego w Sieradzu kwotę 7.049 zł (siedem tysięcy czterdzieści dziewięć złotych) tytułem połowy opłaty sądowej pomniejszonej o opłatę podstawową od cofniętej części powództwa;

14 4. zasądza od (...) (...) (...) Bank (...) Spółki Akcyjnej z siedzibą w I. na rzecz C. Z. i F. Z. kwotę 10.817 zł (dziesięć tysięcy osiemset siedemnaście złotych) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa prawnego i opłaty skarbowej od pełnomocnictwa z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty.

15 Sygn. akt I C 689/23

Uzasadnienie

16 Pozwem z 20 grudnia 2023 r. powód (...) Kasa (...) Bank (...) S.A z siedzibą w I. wystąpił przeciwko pozwanym C. Z. i F. Z. o zasądzenie kwoty 70.667,37 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 3 grudnia 2023 r. do dnia zapłaty tytułem zwrotu świadczenia w postaci kapitału kredytu wypłaconego stronie pozwanej z tym zastrzeżeniem, że spełnienie świadczenia przez jednego z pozwanych zwalnia ze zobowiązania drugiego pozwanego ( in solidum). Ewentualnie, w razie przyjęcia braku podstaw do zasądzenia powyżej wymienionej kwoty in solidum – powód wniósł o zasądzenie od pozwanych solidarnie kwoty 70.667,37 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 3 grudnia 2023 r. do dnia zapłaty. W przypadku uznania, iż nie zachodzą podstawy do zasądzenia ww. kwoty solidarnie – powód domagał się zasądzenia jej w częściach równych, tj. po 35.333,68 zł od każdego z pozwanych, wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 3 grudnia 2023 r. do dnia zapłaty.

17 Powód wniósł ponadto o zasądzenie kwoty 52.502,00 CHF wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 3 grudnia 2023 r. do dnia zapłaty tytułem zwrotu świadczenia w postaci kapitału kredytu wypłaconego stronie pozwanej (jako świadczenia nienależnego) z tym zastrzeżeniem, że spełnienie świadczenia przez jednego z pozwanych zwalnia ze zobowiązania drugiego pozwanego ( in solidum). Ewentualnie, w razie przyjęcia braku podstaw do zasądzenia ww. kwoty in solidum – powód wniósł o zasądzenie solidarnie od pozwanych kwoty 52.502,00 CHF wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 3 grudnia 2023 r. do dnia zapłaty. Ewentualnie, gdyby Sąd uznał, iż nie zachodzą podstawy do zasądzenia ww. kwoty solidarnie – domagano się zasądzenia jej w częściach równych, tj. po 26.251 CHF od każdego z pozwanych wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 3 grudnia 2023 r. do dnia zapłaty.

18 Powód wniósł o zasądzenie zwrotu kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych wraz z opłatą skarbową od pełnomocnictwa, odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia uprawomocnienia orzeczenia wydanego w sprawie do dnia zapłaty.

19 (pozew – k. 3-10)

20 W odpowiedzi na pozew pozwani domagali się jego oddalenia.

21 (odpowiedź na pozew – k. 95, k. 97)

22 Postanowieniem z 3 kwietnia 2024 r. Sąd Okręgowy w Sieradzu zawiesił postępowanie w sprawie na podstawie art. 177 § 1 pkt 1 k.p.c. do czasu prawomocnego zakończenia postępowania Sądu Apelacyjnego w Łodzi w sprawie (...).

23 (postanowienie – k. 110)

24 Postanowieniem z 10 marca 2025 r. Sąd Okręgowy w Sieradzu podjął zawieszone postępowanie.

25 (postanowienie – k. 128)

26 W piśmie z 28 kwietnia 2025 r. powód w ramach roszczenia alternatywnego dokonał przeliczenia waluty roszczeń banku w ten sposób, że alternatywnie od żądań wskazanych w punktach I i II petitum pozwu, jako punkt III wniósł o zasądzenie kwoty 205.672,42 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 3 grudnia 2023 r. do dnia zapłaty tytułem zwrotu świadczenia w postaci kapitału kredytu wypłaconego stronie pozwanej (jako świadczenia nienależnego) z tym zastrzeżeniem, że spełnienie świadczenia przez jednego z pozwanych zwalnia ze zobowiązania drugiego pozwanego ( in solidum). Ewentualnie, gdyby sąd uznał, iż nie ma podstaw do zasądzenia ww. kwoty in solidum – powód wniósł o zasądzenie od pozwanych solidarnie kwoty 205.672,42 zł , wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 3 grudnia 2023 r. do dnia zapłaty. Ewentualnie, w razie przyjęcia, iż nie ma podstaw do zasądzenia ww. kwoty solidarnie – powód domagał się zasądzenia jej w częściach równych, tj. po 102.836,21 zł od każdego z pozwanych wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 3 grudnia 2023 r. do dnia zapłaty. Powód wskazał, że strony dokonały częściowych wzajemnych rozliczeń wobec złożenia przez kredytobiorców skutecznego oświadczenia o potrąceniu z dnia 15 kwietnia 2025 roku i dokonania wpłaty na kwotę 180.972,83 zł. Wobec powyższego powód cofnął pozew o zapłatę (w zakresie I, II i III petitum pozwu) w części, tj. ponad kwotę 31.679,04 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie i wniósł o zasądzenie kwoty 31.679,04 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 3 grudnia 2023 r. do dnia zapłaty, tytułem zwrotu świadczenia w postaci kapitału kredytu wypłaconego stronie pozwanej (jako świadczenia nienależnego) z tym zastrzeżeniem, że spełnienie świadczenia przez jednego z pozwanych zwalnia ze zobowiązania drugiego pozwanego (in solidum). Ewentualnie , gdyby Sąd uznał, iż nie ma podstaw do zasądzenia ww. kwoty in solidum – powód wniósł o zasądzenie od pozwanych solidarnie kwoty 31.679,04 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 3 grudnia 2023 r. do dnia zapłaty. Ewentualnie , w razie przyjęcia braku podstaw do zasądzenia ww. kwoty solidarnie – powód domagał się zasądzenia jej w częściach równych, tj. po 15.839,52 zł od każdego z pozwanych wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 3 grudnia 2023 r. do dnia zapłaty.

27 Powód wniósł o umorzenie postępowania w zakresie dotyczącym cofnięcia pozwu oraz o zwrot połowy opłaty sądowej od cofniętej części pozwu.

28 (pismo – k. 174-181)

29 Pismem z 16 czerwca 2025 r. pozwani wnieśli o oddalenie powództwa. Domagali się zasądzenia na ich rzecz łącznie kosztów postępowania od cofniętego powództwa, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych wraz z odsetkami za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się orzeczenia w sprawie do dnia zapłaty oraz kwoty 17,00 zł tytułem zwrotu uiszczonej opłaty skarbowej od pełnomocnictwa. Strona pozwana podniosła zarzut nadużycia przez powoda prawa procesowego.

30 (pismo – k. 201-204)

31 Na rozprawie w dniu 1 sierpnia 2025 r. strony podtrzymały swoje stanowiska procesowe. Pełnomocnik powoda wskazał, że powództwo zostało cofnięte w zakresie kwoty 173.993,38 zł, tj. co do punktu III.

32 (protokół rozprawy – min. 00:07:01-00:25:57, płyta k. 270)

33 W piśmie z 7 sierpnia 2025 r. powód wniósł o umorzenie postępowania ponad kwotę 31.679,04 zł, podtrzymując przy tym żądanie zasądzenia odsetek ustawowych za opóźnienie od ww. kwoty od dnia 3 grudnia 2023 r. do dnia zapłaty, tj. o umorzenie postępowania w zakresie kwoty 38.988,33 zł oraz umorzenie żądania z punktu II petitum pozwu w całości, tj. co do kwoty 52.502,00 CHF. Powód wniósł o zwrot połowy opłaty sądowej od pozwu w wysokości 7.049,00 zł.

34 (pismo – k. 281-283)

35 Sąd Okręgowy ustalił, co następuje:

36 W dniu 14 kwietnia 2005 r. C. Z. i F. Z. zawarli z (...) S.A. z siedzibą w I. umowę kredytu mieszkaniowego (...) hipoteczny nr (...). Mocą wymienionej umowy bank zobowiązał się udostępnić na rzecz kredytobiorcy kwotę 57.990,00 CHF na cele mieszkaniowe, tj. budowę domu mieszkalnego jednorodzinnego na nieruchomości położonej w W., przy (...).

37 Spłata kredytu w ratach malejących miała potrwać do 1 kwietnia 2035 r. Zabezpieczeniem kredytu miała być hipoteka zwykła w kwocie 57.990,00 CHF oraz kaucyjna do kwoty 15.077,40 CHF na nieruchomości położonej w miejscowości W., (...) opisanej w (...) prowadzonej w Sądzie Rejonowym w Sieradzu; cesja praw z umowy ubezpieczenia nieruchomości na rzecz (...) S.A. oraz poręczenie przez osobę fizyczną – D. Z..

38 Wypłata kredytu miała być dokonana w transzach, w formie przelewu na wskazany rachunek – zgodnie z pisemną dyspozycją kredytobiorcy.

39 W § 1 pkt 8 umowy podano, że aktualna Tabela kursów to tabela kursów (...) S.A. obowiązująca w chwili dokonywania przez (...) S.A. określonych w umowie przeliczeń kursowych.

40 W myśl § 5 ust. 3 pkt 2 kredyt miał być wypłacalny w walucie polskiej na finansowanie zobowiązań w kraju. W tym przypadku do wypłaty kredytu stosowano kurs kupna dla dewiz (aktualna Tabela kursów) obowiązujący w (...) S.A. w dniu realizacji zlecenia płatniczego (ust. 4). W przypadku wypłaty kredytu albo transzy w walucie wymienialnej, stosowano kursy kupna/sprzedaży dla dewiz (Tabela kursów) obowiązujące w (...) S.A. w dniu zlecenia płatniczego (ust. 5).

41 Pozwany bank pobierał od kwoty udzielonego kredytu odsetki w walucie kredytu - według zmiennej stopy procentowej w stosunku rocznym, która była ustalana w dniu rozpoczynającym pierwszy i kolejne trzymiesięczne okresy obowiązywania stawki referencyjnej, jako suma stawki referencyjnej i stałej marży banku. Pierwszy okres obowiązywania stawki referencyjnej rozpoczynał się w dniu wypłaty kredytu albo pierwszej transzy. Stawka referencyjna na dzień sporządzenia umowy wynosiła 0,7700 %, a stała marża 2,20 punktu procentowego.

42 Dla celów ustalenia stawki referencyjnej pozwany bank posługiwał

43 się stawką LIBOR lub EURIBOR, publikowaną odpowiednio o godzinie 11.00 (...) lub 11.00 na stronie informacyjnej C., w drugim dniu poprzedzającym dzień rozpoczynający pierwszy i kolejne trzymiesięczne okresy obowiązywania stawki referencyjnej, zaokrągloną według matematycznych zasad do czterech miejsc po przecinku. W przypadku braku notowań stawki referencyjnej LIBOR lub (...) dla danego dnia, do wyliczenia stopy procentowej stosowało się odpowiednio notowania z dnia poprzedzającego dzień, w którym było prowadzone notowanie stawki LIBOR lub EURIBOR. Za dzień braku notowań stawki LIBOR lub EURIBOR uznawano ponadto dzień, który na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej był dniem wolnym od pracy (§ 6 umowy).

44 Spłata zadłużenia z tytułu kredytu i odsetek kredytobiorcy następowała

45 w drodze potrącenia przez pozwany bank swoich wierzytelności z tytułu udzielonego kredytu z rachunku oszczędnościowo - rozliczeniowego kredytobiorcy. Kredytobiorca zobowiązany był posiadać środki na powyższym rachunku pierwszego dnia każdego miesiąca kalendarzowego w wysokości umożliwiającej uregulowanie należności z tytułu kredytu. Potrącenie środków z rachunku oszczędnościowo - rozliczeniowego w walucie polskiej następowało w wysokości stanowiącej równowartość kwoty kredytu lub raty w walucie wymienialnej, w której udzielany był kredyt - według obowiązującego w (...) S.A. w dniu wymagalności kursu sprzedaży dla dewiz (aktualna Tabela kursów) (§ 13 umowy).

46 (dowód: umowa kredytu k. 19-22v)

47 W wykonaniu umowy powód wypłacił na rzecz pozwanych kwotę 205.672,42 zł.

48 (dowód: zaświadczenie – k. 164-172)

49 Wyrokiem z 26 czerwca 2023 r., wydanym w sprawie o sygn. akt I C 222/22, Sąd Okręgowy w Sieradzu ustalił, że umowa kredytu (...) hipoteczny nr (...)-(...) zawarta pomiędzy F. Z. i C. Z. a (...) Kasą (...) S.A. z siedzibą w I. jest nieważna i zasądził od (...) S.A. z siedzibą w I. na rzecz F. Z. i C. Z. kwotę 224.391,88 zł z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 3 listopada 2020 r. do dnia zapłaty.

50 (dowód: akta sprawy I C 222/22, wyrok – k. 249)

51 Rozstrzygnięciem z 24 lutego 2025 r., wydanym w sprawie I (...), Sąd Apelacyjny w Łodzi zmienił wyrok Sądu Okręgowego w Sieradzu z 26 czerwca 2023 r., sygn. akt I C 222/22 w ten sposób, że w punkcie 2 zasądził odsetki ustawowe za opóźnienie od kwoty 224.391,88 zł w następujący sposób: od kwoty 194.137,08 zł od dnia 3 listopada 2020 r. do dnia zapłaty; od kwoty 30.254,80 zł od dnia 1 lipca 2022 r.

52 (dowód: akta sprawy I C 222/22, wyrok – k. 344)

53 Powód po wydaniu ww. orzeczenia przez Sąd Apelacyjny wypłacił na rzecz pozwanych kwotę zasądzoną prawomocnym wyrokiem.

54 (niesporne)

55 W dniu 3 marca 2025 roku pozwani C. i F. Z. wezwali powodowy bank do całkowitego rozliczenia kwot wpłaconych rat kapitałowo-odsetkowych nie objętych wyrokiem w kwocie 24.699,59 zł w terminie 3 dni od doręczenia wezwania na podany rachunek bankowy. Pismo zostało doręczone powodowej spółce 5 marca 2025 roku.

56 (dowód: wezwanie wraz z zpok. 153 – 154, potwierdzenie doręczenia k. 155 – 156, wyciąg z rachunku bankowego k. 157 159 v.))

57 W piśmie z 15 kwietnia 2025 r. (nadanym 15 kwietnia 2025 r.) pozwani złożyli oświadczenie o potrąceniu wierzytelności w kwocie 24.699.59 zł wpłaconej na rzecz (...) S.A. z siedzibą w I. na poczet nieważnej umowy kredytu w okresie od dnia 3 stycznia 2022 r. do dnia 21 lipca 2023 r., które nie zostały objęte pozwem o zapłatę w sprawie sygn. (...) z wypłaconą przez (...) S.A. kwotą 205.672,42 zł – do wysokości kwoty niższej. Oświadczono, że pozostała do zwrotu na rzecz banku kwota wynosi 180.972,83.

58 (dowód: oświadczenie o potrąceniu – k. 160-160v, potwierdzenie nadania – k. 161)

59 W dniu 15 kwietnia 2025 r. pozwani uiścili na rzecz banku kwotę 180.972,83 zł.

60 (bezsporne, dowód: potwierdzenie przelewu – k. 162)

61 W piśmie z 28 kwietnia 2025 r. bank poinformował pełnomocnika pozwanych, iż do rozliczenia należności wskutek oświadczenia o potrąceniu przyjęto następujące wierzytelności: wierzytelność w wysokości 24.644,52 zł, na którą składa się kwota świadczeń nieobjętych prawomocnym wyrokiem oraz wierzytelność w kwocie 234.642,65 zł obejmująca kwotę wypłaconego kapitału w wysokości 205.672,42 zł oraz odsetki ustawowe za opóźnienie wyliczone od dnia 4 grudnia 2023 r. do dnia 5 marca 2025 r. w wysokości 28.970,23 zł.

62 (dowód: pismo – k. 187)

63 Ustalony w sprawie stan faktyczny w dużej mierze jest niesporny i oparty na niekwestionowanym przez strony nieosobowym materiale dowodowym zgromadzonym w aktach sprawy w postaci dokumentacji związanej z udzieleniem kredytu i jego późniejszą spłatą. Sąd uznał wszystkie wyżej wymienione dokumenty za wiarygodne. Zostały sporządzone w odpowiedniej formie przez uprawnione do tego organy i w ramach ich kompetencji, odpowiadając tym samym dyspozycji art. 244 § 1 k.p.c. Zgodnie z treścią art. 244 § 1 k.p.c., dokumenty urzędowe, sporządzone w przepisanej formie przez powołane do tego organy władzy publicznej i inne organy państwowe w zakresie ich działania, stanowią dowód tego, co zostało w nich urzędowo zaświadczone. Autentyczność dokumentów oraz prawdziwość treści dokumentów urzędowych nie była kwestionowana przez żadną ze stron w oparciu o treść art. 232 k.p.c. w zw. z art. 252 k.p.c. i art. 253 k.p.c. Także Sąd nie znalazł podstaw do tego, aby uczynić to z urzędu. Tym samym okazały się one przydatne w sprawie, stając się podstawą powyższych ustaleń faktycznych. Przy ustalaniu stanu faktycznego Sąd wziął pod uwagę także przepisy art. 229 k.p.c. i 230 k.p.c. W granicach dyspozycji tych przepisów Sąd uwzględnił te okoliczności zgłoszone przez stronę powodową, które pozostawały bezsporne między stronami.

64 Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

65 Odnosząc się do podtrzymywanego w toku procesu przez stronę powodową zakresu żądania pozwu należy stwierdzić, iż zachodziły podstawy do jego oddalenia oraz umorzenia w zakresie cofniętej części powództwa.

66 Tytułem wstępu wymaga zaakcentowania, iż Sąd rozpoznający niniejszą sprawę związany jest rozstrzygnięciem wydanym przez Sąd Okręgowy w Sieradzu z 26 czerwca 2023 r. w sprawie I C (...) - ustalającym nieważność przedmiotowej umowy kredytu.

67 W świetle art. 365 § 1 k.p.c., orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy oraz inne organy państwowe i organy administracji publicznej, a w wypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby. Jest to prawomocność materialna w sensie pozytywnym, która, jak podnosi się w doktrynie, zabezpiecza poszanowanie dla rozstrzygnięcia sądu ustalającego i regulującego stosunek prawny stanowiący przedmiot rozstrzygnięcia. Przedmiotowy zasięg prawomocności materialnej w sensie pozytywnym odnosi się jedynie do samego rozstrzygnięcia, nie zaś do jego motywów i zawartych w nim ustaleń faktycznych. Nie wyklucza to jednak sięgania do okoliczności objętych uzasadnieniem orzeczenia, jeżeli jest to potrzebne dla określenia granic prawomocności materialnej (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 15 lutego 2007 r., II CSK 452/06, OSNC-ZD 2008, nr 1, poz. 20). Jeżeli wcześniejszy wyrok rozstrzyga kwestię, która ma znaczenie prejudycjalne w sprawie aktualnie rozpoznawanej, kwestia ta nie może być w ogóle badana (por. wyrok Sądu Najwyższego z 12 lipca 2002 r., V CKN 1110/00, LEX nr 74492; wyrok z 29 marca 1994 r., III CZP 29/94, lex nr 1631912).

68 W ramach ostatecznie sformułowanego roszczenia głównego strona powoda dochodziła zasądzenia od pozwanych in solidum kwoty 31.679,04 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 3 grudnia 2023 r. do dnia zapłaty. W ramach roszczeń ewentualnych domagano się natomiast zasądzenia kwoty 31.679,04 zł solidarnie od pozwanych, a w braku podstaw do zasądzenia powyższej kwoty solidarnie – wniesiono o zasądzenie jej w częściach równych, tj. po 15.839,52 zł od każdego z pozwanych wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 3 grudnia 2023 r. do dnia zapłaty.

69 Analiza okoliczności sprawy prowadzi do wniosku, iż strony dokonały wzajemnych rozliczeń w związku z uznaną za nieważną umową kredytu mieszkaniowego (...) hipoteczny nr (...). W toku postępowania bezsporny pozostawał fakt uiszczenia przez bank kwoty 224.391,88 zł zasądzonej wyrokiem Sądu Okręgowego w Sieradzu z 26 czerwca 2023 r., a następnie zwrócenia przez pozwanych bez nieuzasadnionej zwłoki powodowi kwoty udostępnionego kapitału w wysokości 205.672,42 zł w drodze oświadczenia o dokonaniu potrącenia na kwotę 24.699,59 zł oraz przelewu reszty środków w wysokości 180.972,83 zł, wobec czego roszczenia banku w zakresie podtrzymywanym na ostatniej rozprawie i w ostatnim piśmie procesowym należało uznać za niezasadne. Pozwani rozliczyli się bowiem w ocenie Sądu z powodowym Bankiem w całości niezwłocznie po przesądzeniu przez Sąd Apelacyjny w Łodzi nieważności umowy objętej postępowaniem. W ocenie Sądu sformułowane przez powoda żądanie w zakresie dotyczącym odsetek ustawowych za opóźnienie od dnia 3 grudnia 2023 r. stanowi przejaw nadużycia prawa podmiotowego, pozostające w sprzeczności z zasadami współżycia społecznego. W świetle art. 5 k.c. nie można czynić ze swego prawa użytku, który by był sprzeczny ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem tego prawa lub z zasadami współżycia społecznego. Takie działanie lub zaniechanie uprawnionego nie jest uważane za wykonywanie prawa i nie korzysta z ochrony. W szczególności, wypada zauważyć, że bank jest autorem wadliwego prawnie wzorca umowy, co stanowi praprzyczynę zaistniałego stanu rzeczy , czyli sporu sądowego pomiędzy stronami, niniejszego postępowania i postępowania, jakie toczyło się przed sądem z powództwa pozwanych zakończonego prawomocnym wyrokiem. Nadto bank konsekwentnie podtrzymywał strategię negowania twierdzeń, co do wadliwości umowy w niniejszym postępowaniu, jak również podtrzymywał ją w postępowaniu z powództwa kredytobiorców. W końcu zaś bank popierał swoje twierdzenia o ważności umowy. Takie zachowanie banku uznać należy za nieuczciwe. Domagając się od kredytobiorców spełnienia świadczeń w związku z nieważnością umowy jednocześnie bowiem odmawiał im spełnienia świadczenia wywodzonego przez niego z tego samego zdarzenia prawnego chcąc w ten sposób pogorszyć sytuację prawną i finansową pozwanych.

70 W treści pisma obejmującego pozew powód wniósł jednocześnie o zawieszenie postępowania w sprawie, kwestionując roszczenia wzajemne strony pozwanej w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym w Łodzi w sprawie (...). Powód domagał się odsetek za okres zawieszenia postępowania, naruszając tym samym zasadę słuszności..

71 Ponadto wypada dodać, że zgodnie z art. 499 k.c. oświadczenie o potrąceniu ma moc wsteczną od chwili, kiedy potrącenie stało się możliwe. Umożliwia to objęcie dokonywanym potrąceniem także odsetek za opóźnienie od kwoty wierzytelności wymagalnej wcześniej liczonych od dnia następującego po dniu jej wymagalności do dnia, kiedy wymagalna stała się druga wierzytelność” (wyr. SA w Krakowie z 8.03.2017 r., I (...)). Charakter wstecznego oświadczenia o potrąceniu powoduje, iż oświadczenie o potrąceniu skuteczne jest z chwilą kiedy stało się możliwe, a więc jest to data wymagalności świadczenia wcześniejszego i odsetki z uwagi na ich uboczny/akcesoryjny charakter ulegają wygaśnięciu wraz z wierzytelnością główną.

72 Wobec powyższego Sąd orzekł jak w punkcie 1. wyroku.

73 Wobec ostatecznie sformułowanego przez powoda oświadczenia o cofnięciu pozwu w zakresie kwoty 38.988,33 zł oraz 52.502,00 CHF, postępowanie w tym przedmiocie umorzono na podstawie art. 355 k.p.c., o czym orzeczono w punkcie 2 wyroku.

74 Na podstawie art. 79 ust. 1 pkt 3 lit. a) w zw. z ust. 3 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 959 z późn. zm.) Sąd nakazał zwrócić powodowi ze Skarbu Państwa – Sądu Okręgowego w Sieradzu kwotę 7.049 zł tytułem połowy opłaty sądowej od pozwu pomniejszonej o opłatę podstawową. Wskutek bowiem cofnięcia pozwu wartość przedmiotu sporu stanowiła kwotę 31.679,04 zł, wobec czego wysokość opłaty od pozwu wynosiła 1.583,96 zł. Różnica między pierwotnie wniesioną opłatą sądową od pozwu a opłatą aktualną wynosi 14.157,04 zł, wobec czego zwrotowi podlegała połowa opłaty zaokrąglona w górę do pełnego złotego, pomniejszona o kwotę opłaty minimalnej (14.157,04:2- 30 zł).

75 O kosztach procesu Sąd orzekł, jak w pkt 4 wyroku, na podstawie art. 98 k.p.c. Powód przegrał sprawę w całości i w związku z tym obowiązany jest zwrócić pozwanym kwotę 10.817 zł, na którą składa się opłata kancelaryjna od pełnomocnictw w wysokości 17,00 zł i opłata należna tytułem wynagrodzenia radcy prawnego w wysokości 10.800,00 zł, ustalona na podstawie § 2 pkt 7 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1964 z późn. zm.). Pozwani dokonali bowiem rozliczenia nieważnej umowy niezwłocznie po wydaniu orzeczenia przez Sąd Apelacyjny w Łodzi w sprawie (...) i nie dali podstaw do wytoczenia niniejszego powództwa.