Wyrok Sądu Okręgowego w Siedlcach z dnia 11 czerwca 2021 r., II Ka 283/21

wyrok Sądu Okręgowego w Siedlcach z dnia 11 czerwca 2021 r., II Ka 283/21

Tekst

1 Sygn. akt II Ka 283/21

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

2 Dnia 11 czerwca 2021r.

3 Sąd Okręgowy w Siedlcach II Wydział Karny w składzie:

4 Przewodniczący:

5 SSO Agata Kowalska

6 Protokolant:

7 sekr. sąd. Beata Wilkowska

8 przy udziale prokuratora Adama Makosza

9 po rozpoznaniu w dniu 11 czerwca 2021 r.

10 sprawy J. F.

11 oskarżonego z art. 178a § 4 kk

12 na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego

13 od wyroku Sądu Rejonowego w Łukowie

14 z dnia 28 stycznia 2021 r. sygn. akt II K 480/20

15 I. wyrok utrzymuje w mocy;

16 II. zwalnia oskarżonego od kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze ustalając, że wydatki tego postępowania ponosi Skarb Państwa.

Uzasadnienie

17 Formularz UK 2

18 Sygnatura akt

19 II Ka 283/21

20 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:

21 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA

22 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

23 Wyrok Sądu Rejonowego w Łukowie z dnia 28 stycznia 2021r. w sprawie II K 480/20.

24 1.2. Podmiot wnoszący apelację

25 ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego

26 ☐ oskarżyciel posiłkowy

27 ☐ oskarżyciel prywatny

28 ☒ obrońca

29 ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego

30 ☐ inny

31 1.3. Granice zaskarżenia

32 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

33 ☒ na korzyść

34 ☐ na niekorzyść

35 ☒ w całości

36 ☐ w części

37 ☐

38 co do winy

39 ☐

40 co do kary

41 ☐

42 co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

43 1.3.2. Podniesione zarzuty

44 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

45 ☐

46 art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

47 ☐

48 art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany

49 w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

50 ☒

51 art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

52 ☒

53 art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,

54 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

55 ☐

56 art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

57 ☐

58 art. 439 k.p.k.

59 ☐

60 brak zarzutów

61 1.4. Wnioski

62 ☒

63 uchylenie

64 ☒

65 zmiana

66 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

67 2.1. Ustalenie faktów

68 2.1.1. Fakty uznane za udowodnione

69 Lp.

70 Oskarżony

71 Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

72 Dowód

73 Numer karty

74 ----

75 --------------------

76 -----------------------------------------------------------

77 -------------

78 ------------

79 2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione

80 Lp.

81 Oskarżony

82 Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

83 Dowód

84 Numer karty

85 ------

86 ---------------------

87 ------------------------------------------------------------

88 ------------

89 ---------------

90 2.2. Ocena dowodów

91 2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

92 Lp. faktu z pkt 2.1.1

93 Dowód

94 Zwięźle o powodach uznania dowodu

95 -------------

96 ------------------------------------

97 ------------------------------------------------------------------------

98 2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów

99 (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

100 Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2

101 Dowód

102 Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

103 --------------

104 -------------------------------------

105 -----------------------------------------------------------------------

106 3. STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

107 Lp.

108 Zarzut

109 Obraza przepisów postępowania mająca wpływ na treść orzeczenia:

110 - to jest art. 7kpk, art. 410 kpk polegająca na nienależytej ocenie wiarygodności zgromadzonego materiału dowodowego przez dowolną, a nie swobodną ocenę wyjaśnień oskarżonego konsekwentnie podającego, iż w dniu 15 maja 2020r. nie kierował motorowerem marki (...) o nr rej. (...) w stanie nietrzeźwości, oparcie ustaleń w zakresie winy oskarżonego J. F. na zeznaniach funkcjonariuszy Policji wspartych w ocenie Sądu zeznaniami M. i M. F. (1), a które to zeznania zostały przez Sąd I instancji ocenione w sposób dowolny,

111 - art. 6 kpk poprzez pozbawienie oskarżonego prawa do obrony i nie sprowadzenie go na rozprawę oraz niewyznaczenie mu obrońcy z urzędu pomimo złożenia takiego wniosku przez oskarżonego,

112 - art. 7 kpk w zw. z art. 201 kpk poprzez dowolną ocenę opinii sądowo-lekarskiej z zakresu retrospekcji alkoholowej i czynienie na jej podstawie ustaleń faktycznych w sytuacji gdy prawidłowa jej ocena i wniosków z niej płynących nie pozwala jednoznacznie stwierdzić o której godzinie oskarżony zakończył spożywanie alkoholu.

113 ☐ zasadny

114 ☐ częściowo zasadny

115 ☒ niezasadny

116 Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

117 Zarzuty apelacji obrońcy oskarżonego pozostają bezzasadne. Poczynione w przedmiotowej sprawie przez Sąd Rejonowy w Łukowie ustalenia w zakresie stanu faktycznego są w ocenie Sądu Odwoławczego prawidłowe i nie wykazują cech błędu. Nie ma wątpliwości co do tego, że oskarżony dopuścił się popełnienia zarzucanego mu czynu. Fakt ten został w sposób bezsporny dowiedziony, co znajduje odzwierciedlenie w zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym. Nie ma również wątpliwości co do tego, że ocena materiału dowodowego dokonana przez Sąd I instancji nie wykazuje błędów natury logicznej, jak również nie wykracza poza ramy swobodnej oceny dowodów, chronionej przepisem art. 7 kpk. W pisemnych motywach zaskarżonego wyroku Sąd I instancji wskazał dowody, które obdarzył przymiotem wiarygodności oraz wyjaśnił, z jakich powodów dał im wiarę oraz dowody, którym waloru wiarygodności odmówił i przekonywająco wyjaśnił, z jakich przyczyn na wiarę nie zasługują. Ustalenia poczynione w tym zakresie przez Sąd Rejonowy są prawidłowe i w ocenie Sądu Okręgowego nie noszą cech błędu. Ustalenia te Sąd ten w głównej mierze oparł na zeznaniach wiarygodnych świadków M. F. (2), M. F. (1) i funkcjonariusza policji W. K. oraz wnioskach opinii z zakresu retrospekcji alkoholowej. Wszystkie te dowody w uznaniu Sądu odwoławczego ocenione zostały w sposób obiektywny, zgodnie z zasadami wiedzy i doświadczenia życiowego. Niezależnie od konfliktu w jakim pozostaje z oskarżonym jego żona M. F. (2), jej relacja nie nosiła cech stronniczości, była spontaniczna, konsekwentna i korespondowała z pozostałym zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym. Podobnie ocenić należało zeznania M. F. (1). Z ich relacji wynika, iż jeszcze przed wyjazdem do sklepu obserwowały oskarżonego, który zachowywał się jak osoba nietrzeźwa. Obie znały przecież oskarżonego i widywały go na co dzień, były zatem w stanie na podstawie jego zachowania ocenić w jakim jest stanie. Fakt, że nie widziały one bezpośrednio jak oskarżony spożywał alkohol, w świetle całokształtu prawidłowo ocenionego materiału dowodowego nie świadczy o tym, iż w chwili zdarzenia nie był on w stanie nietrzeźwości. Podnoszone przez apelującego sprzeczności mające wynikać z ich zeznań, w zakresie czasu spożywania alkoholu przez oskarżonego i momentu przybycia policji do miejsca ich zamieszkania, nie stanowią tak istotnych, jak wskazuje apelujący okoliczności w świetle innych dowodów zgromadzonych w sprawie, w tym głównie opinii sądowo - lekarskiej z zakresu retrospekcji alkoholowej. Żona i córka oskarżonego nie były w stanie dokładnie określić czasu jaki upłynął od momentu wezwania przez nie policji do przyjazdu załogi interwencyjnej, jednakże były przekonane co do tego, iż nastąpiło to dosyć szybko, a radiowóz nadjechał tuż po wjechaniu oskarżonego na podwórko. Sąd Rejonowy wnikliwie i z ostrożnością ocenił zeznania poszczególnych świadków, nie premiując wartości dowodowej żadnego z nich, oceniając na równi wszystkie dowody. Trafnie wskazał motywację świadków i na podstawie tego oceniał ich przydatność w odniesieniu do stwierdzenia, czy rzeczywiście doszło do prowadzenia skutera przez oskarżonego w stanie nietrzeźwości. Ocena tych dowodów była wszechstronna, obiektywna i w żaden sposób nie była nacechowana negatywnym nastawieniem do oskarżonego. W tym zakresie spełniała wymogi wszystkich obowiązujących przepisów. Motywacja poszczególnych świadków składających zeznania takiej a nie innej treści nie miała wpływu na stanowisko Sądu w zakresie wykazania czy w niniejszym wypadku doszło ze strony oskarżonego do zachowań wyczerpujących przesłanki czynu z art. 178a § 4 kk. Sąd nie negował też tego, iż oskarżony po powrocie do domu ze sklepu także mógł jeszcze spożywać alkohol, jednakże biorąc pod uwagę wnioski opinii sądowo lekarskiej z zakresu retrospekcji alkoholowej stwierdzić należy, iż spożywał on alkohol także wcześniej. Z opinii tej wynika, iż oskarżony jadąc do sklepu był w stanie nietrzeźwości. Zakończył o spożywanie alkoholu do 9:50, z czego wynika, że w przedziale od 10:55 do 11:25 najniższym stężeniem wykazanym w badaniach były wartości od 1,23 do 1,40 ‰ alkoholu. Wypita przez oskarżonego ilość alkoholu, deklarowana przez niego w wyjaśnieniach, winna była wykazać stężenie niższe niż to otrzymane w badaniach. Opinia ta nie budziła wątpliwości sądu i jako taka uznana została za pełnowartościową dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. Podniesienia w tym miejscu wymaga, iż okoliczność, że opinia biegłych nie jest przekonująca dla strony nie oznacza jeszcze, że konieczne jest dopuszczenie kolejnej opinii, skoro dotychczasowa opinia jest pełna dla sądu, który swoje stanowisko w tym względzie uzasadnił ( post. SN – Izba Karna z 12.02.2016r., III KK 29/16). Nie stwarza też podstawy do stosowania przepisu art. 201 kpk. Opinię biegłego ocenia sąd i sąd decyduje, czy jest ona dla niego zrozumiała i przekonywająca, czy odpowiada na pytania zakreślające jej przedmiot i granice, czy jest wewnętrznie spójna i niesprzeczna, czy nie rodzi wątpliwości co do jej merytorycznej trafności. W niniejszym wypadku apelujący powołuje się wprawdzie na błędność opinii, która miała polegać na nieuchwyceniu przez biegłych momentu wystąpienia stężenia maksymalnego, jednakże przyjęli oni dla oskarżonego najkorzystniejszy możliwy scenariusz, w założeniach którego było przyjęcie jako najwyższego stężenia o wartości 1,40 ‰. Przy takim założeniu, aby osiągnąć takie stężenie alkoholu oskarżony musiał spożyć przynajmniej 71 g czystego alkoholu i zakończyć jego spożywanie najpóźniej do godz. 9:50. Według zaś wersji najmniej dla oskarżonego korzystnej, między godzinami 10:35 i 11:55 oskarżony był pod wpływem alkoholu ze stężeniem 1,23 do 1,60 ‰. Przyjęte przez biegłych wartości są zatem wartościami modelowymi i przez to najbardziej uniwersalnymi. W świetle powyższego stanowisko apelującego Sąd I instancji uznał za nietrafne, biegli bowiem, którzy w odróżnieniu od apelującego posiadali wiedzę specjalistyczną i pozostawali bezstronni. Reasumując, podkreślić należy, iż poczynione przez Sąd Rejonowy w Łukowie ustalenia w zakresie tak stanu faktycznego, jak i winy oskarżonego J. F. są w ocenie Sądu Okręgowego prawidłowe i nie wykazują cech błędu.

118 Odnosząc się już na koniec do zarzutu dotyczącego naruszenia prawa oskarżonego do obrony stwierdzić należy, iż zarzut ten jest chybiony, gdyż oskarżony był powiadomiony o terminie rozprawy i do wywołania sprawy w dniu 28 stycznia 2021r. nie nadesłał do Sądu informacji czy chce być doprowadzony na termin rozprawy i oświadczenia o stanie rodzinnym, dochodach i źródłach utrzymania niezbędnego do rozpoznania jego wniosku o wyznaczenie mu adwokata z urzędu. Pisma te dotarły do Wydziału Karnego Sądu Rejonowego w Łukowie o godz. 13:00, a więc już po zakończeniu rozprawy. Sąd zatem słusznie nie dostrzegł przeszkód do wydania zaskarżonego wyroku, co z kolei nie pozwala na stwierdzenie, iż nie zapewnił oskarżonemu prawa do obrony.

119 Wniosek

120 Zmiana zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego od popełnienia zarzucanego mu czynu ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi i instancji do ponownego rozpoznania.

121 ☐ zasadny

122 ☐ częściowo zasadny

123 ☒ niezasadny

124 Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

125 Bezzasadność zarzutów warunkowała bezzasadność wniosków.

126 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU

127 1.

128 --------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

129 Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności

130 -----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

131 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

132 5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

133 1.

134 Przedmiot utrzymania w mocy

135 Zaskarżony wyrok w całości utrzymano w mocy.

136 Zwięźle o powodach utrzymania w mocy

137 Bezzasadność zarzutów warunkowała bezzasadność wniosków.

138 5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

139 1.

140 Przedmiot i zakres zmiany

141 --------------------------------------------------------------------------------------------

142 Zwięźle o powodach zmiany

143 -----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

144 5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji

145 5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia

146 1.1.

147 ------------------------------------------------------------------------------

148 ☐ art. 439 k.p.k.

149 Zwięźle o powodach uchylenia

150 -----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

151 2.1.

152 Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości

153 ☐ art. 437 § 2 k.p.k.

154 Zwięźle o powodach uchylenia

155 ---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

156 3.1.

157 Konieczność umorzenia postępowania

158 ☐ art. 437 § 2 k.p.k.

159 Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia

160 -------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

161 4.1.

162 --------------------------------------------------------------------------

163 ☐ art. 454 § 1 k.p.k.

164 Zwięźle o powodach uchylenia

165 -------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

166 5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

167 ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

168 5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

169 Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

170 Przytoczyć okoliczności

171 -------------------

172 -----------------------------------------------------------------------------------------------------------

173 6. Koszty Procesu

174 P unkt rozstrzygnięcia z wyroku

175 Przytoczyć okoliczności

176 II

177 Na podstawie art. 624 § 1 kpk Sąd zwolnił oskarżonego od kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze ustając, że wydatki tego postępowania ponosi Skarb Państwa.

178 7. PODPIS