Wyrok Sądu Okręgowego w Siedlcach z dnia 6 marca 2025 r., II Ka 26/25
wyrok Sądu Okręgowego w Siedlcach z dnia 6 marca 2025 r., II Ka 26/25Otwórz w aplikacji
Tekst
1 Sygn. akt II Ka 26/25
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
2 Dnia 6 marca 2025r.
3 Sąd Okręgowy w Siedlcach II Wydział Karny w składzie:
4 Przewodniczący:
5 SSO Agnieszka Karłowicz
6 Protokolant:
7 st. sekr. sąd. Beata Defut-Kołodziejak
8 przy udziale Prokuratora Artura Oleszek
9 po rozpoznaniu w dniu 6 marca 2025 r.
10 sprawy A. N.
11 oskarżonego z art. 226 § 1 k.k., art. 190 § 1 k.k., art. 217 § 1 k.k.
12 na skutek apelacji, wniesionej przez obrońcę oskarżonego
13 od wyroku Sądu Rejonowego w Łukowie
14 z dnia 19 listopada 2024 r. sygn. akt II K 5/24
15 I. wyrok w zaskarżonej części utrzymuje w mocy;
16 II. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. M. A. 1033,20 (w tym 193,20 podatku VAT) zł tytułem wynagrodzenia za obronę z urzędu w postępowaniu odwoławczym;
17 III. zwalnia oskarżonego od kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, przejmując wydatki tego postępowania na rachunek Skarbu Państwa.
Uzasadnienie
18 Formularz UK 2
19 Sygnatura akt
20 II Ka 26/25
21 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:
22 1
23 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA
24 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji
25 wyrok Sądu Rejonowego w Łukowie z dnia 19 listopada 2024 r. w sprawie
26 II K 5/24
27 1.2. Podmiot wnoszący apelację
28 ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego
29 ☐ oskarżyciel posiłkowy
30 ☐ oskarżyciel prywatny
31 ☒ obrońca
32 ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego
33 ☐ inny
34 1.3. Granice zaskarżenia
35 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia
36 ☒ na korzyść
37 ☐ na niekorzyść
38 ☐ w całości
39 ☒ w części
40 ☐
41 co do winy
42 ☒
43 co do kary
44 ☐
45 co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia
46 1.3.2. Podniesione zarzuty
47 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji
48 ☐
49 art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu
50 ☐
51 art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany
52 w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu
53 ☐
54 art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia
55 ☐
56 art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,
57 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia
58 ☒
59 art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka
60 ☐
62 ☐
63 brak zarzutów
64 1.4. Wnioski
65 ☐
66 uchylenie
67 ☒
68 zmiana
69 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy
70 2.1. Ustalenie faktów
71 2.1.1. Fakty uznane za udowodnione
72 Lp.
73 Oskarżony
74 Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi
75 Dowód
76 Numer karty
77 ---
78 ------------------
79 ---------------------------------------------
80 -----------------------------
81 ------
82 2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione
83 Lp.
84 Oskarżony
85 Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi
86 Dowód
87 Numer karty
88 ---------
89 ----------------------
90 ----------------------------------------------------
91 --------------------------------
92 -------
93 2.2. Ocena dowodów
94 2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów
95 Lp. faktu z pkt 2.1.1
96 Dowód
97 Zwięźle o powodach uznania dowodu
98 --------------
99 ---------------------------------
100 ------------------------------------------------------------------
101 2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
102 (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)
103 Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2
104 Dowód
105 Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu
106 ------------------
107 -------------------------------------
108 ---------------------------------------------------------------------------
109 . STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków
110 Lp.
111 Zarzuty
112 1.
113 rażąca niewspółmierność orzeczonej wobec A. N. kary i środka karnego polegającą na orzeczeniu wobec oskarżonego środka karnego w postaci zakazu zbliżania się i kontaktowania z pokrzywdzoną i niezastosowaniu w przedmiotowej sprawie przez Sąd I instancji instytucji warunkowego umorzenia postępowania, podczas gdy zachowanie oskarżonego miało charakter incydentalny, wyraźnie odbiegający od jego dotychczasowej linii życiowej, oskarżony nie był dotychczas karany, wyraził skruchę i żal, zrozumiał naganność swego postępowania, na pierwszej rozprawie w obecności świadków zdarzenia za pośrednictwem swego obrońcy przeprosił pokrzywdzonych, jego zachowanie spowodowane było splotem nieszczęśliwych wydarzeń, podczas składania wyjaśnień oskarżony oświadczył, iż na pewno nie spełniłby żadnych gróźb i ich nie wypowiadał, gdyby nie został zdenerwowany przez panią R., co uzasadnia zdaniem obrońcy przypuszczenie, iż pomimo warunkowego umorzenia postępowania i niestosowania środka karnego oskarżony będzie przestrzegał porządku prawnego, zaś sam fakt prowadzenia przeciwko niemu postępowania karnego wpłynie pozytywnie na jego podejście do obowiązujących przepisów prawa, które to naruszenie w konsekwencji doprowadziło wydania zaskarżonego wyroku.
114 ☐ zasadny
115 ☐ częściowo zasadny
116 ☒ niezasadne
117 Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny
118 - odnosząc się do podniesionego przez obrońcę zarzutu niewspółmierności kary należy uprzednio przypomnieć, że niewspółmierność rażąca to znaczna, zasadnicza, "bijąca w oczy" różnica między karą wymierzoną a karą sprawiedliwą. Zarzut rażącej niewspółmierności kary jako zarzut z kategorii ocen można zasadnie podnosić tylko wówczas, gdy kara jakkolwiek mieści się w granicach ustawowego zagrożenia, nie uwzględnia w sposób właściwy zarówno okoliczności popełnienia przestępstwa, jak i osobowości sprawcy (wyrok SN z 21.01.2003 r., SNO 57/02, LEX nr 470261). Należy przypomnieć, że kwestionowanie rodzaju czy też wymiaru orzeczonej kary poprzez zarzut określony w art. 438 pkt 4 kpk powinno nastąpić dopiero wówczas, gdy skarżący akceptuje dokonane przez sąd ustalenia faktyczne (wyrok SA w Warszawie z 8.03.2021 r., II AKa 212/19, LEX nr 3190314);
119 - treść apelacji wskazuje, że skarżący nie kwestionuje stopnia winy i stopnia społecznej szkodliwości czynów, a ich ocena przez Sąd I instancji spowodowała przyjęcie, że brak podstaw do warunkowego umorzenia postępowania, gdyż ich stopień był znaczny. Dotychczasowa niekaralność i ustawowe zagrożenie nie są jedynymi przesłankami do warunkowego umorzenie postępowania, a rodzaj dóbr jakie naruszył oskarżony, sposób działania, popełnienie czynów wobec funkcjonariuszy policji, które stają się zachowaniami nagminnymi przemawiały negatywnie wobec warunkowego umorzenia postępowania.
120 - w ocenie Sądu Okręgowego, okolicznościom wskazanym przez apelującego – przyznanie się do winy, niekaralność nie należy nadawać zbytniej wagi, bowiem ustalenia Sądu pierwszoinstancyjnego są słuszne, a podnoszone przez obrońcę okoliczności nie wpływają na treść orzeczenia jakie zapadło względem oskarżonego, albowiem nie wykazują na tyle istotnych faktów, aby wyrok zmienić w kierunku postulowanym przez skarżącego;
121 - w ocenie Sądu Okręgowego, wbrew odmiennym wywodom apelującego, orzeczone względem oskarżonego kary jednostkowe oraz kara łączna w żadnym razie nie noszą cech rażącej niewspółmierności, a tylko takiego rodzaju niewspółmierność mogłaby powodować wydanie orzeczenia reformatoryjnego. Nie można pominąć, że oskarżonemu wymierzono kary wolnościowe o najłagodniejszym charakterze;
122 - na marginesie należy odnieść się do szerszego kontekstu zachowania oskarżonego poprzedzającego popełnienie czynów. To agresywne i napastliwe zachowanie oskarżonego stanowiło podstawę podjęcia interwencji policji. Należy podkreślić, że oskarżony od początku bez powodu zachowywał się agresywnie i prowokacyjnie wobec funkcjonariuszy policji. Nie tylko znieważał jednego z nich słowami wulgarnymi, ale nadal groził pokrzywdzonej. Taka postawa oskarżonego świadczy, że oskarżony wykazuje lekceważący stosunek wobec funkcjonariuszy policji, pozwolił sobie nie tylko na kierowanie słów wulgarnych, ale również w ich obecności na groźby pozbawienia życia. Trudno więc przyjąć, że w takiej sytuacji właściwym rozstrzygnięciem było warunkowe umorzenie postępowania;
123 - obrońca forsował tezę, iż Sąd meriti pominął na etapie wymiaru kar jednostkowych oraz kary łącznej fakt przyznania się oskarżonego do winy oraz wyrażenia skruchy. Zdaniem tut. Sądu okoliczność te nie mogły w istotny sposób wpływać na wymiar orzekanej kary, w oderwaniu od charakteru przestępstw, których dokonał. Wyjątkowo niesłusznym byłoby, gdyby sprawca mógł się zasłaniać przed odpowiedzialnością, postawą w trakcie procesu, bez poniesienia rzetelnej odpowiedzialności za popełnione czyny. W zasadzie oskarżony został zatrzymany na gorącym uczynku popełnienia przestępstw i zgromadzone dowody jasno wskazywały na popełnienie czynów, z czego oskarżony doskonale zdawał sobie spraw. Przedmiotem niniejszego postępowania są trzy przestępstwa, zatem przekonanie obrońcy, jak można wywieść z argumentacji zawartej w treści środka odwoławczego, o pozytywnej co do niego prognozie kryminologiczno-społecznej, jest wyrazem dowolności i subiektywizmu, bowiem stan taki nie wynika z akt sprawy. Przedstawione przez skarżącego argumenty, nie były na tyle skuteczne, aby doprowadzić do zmiany represji karnej wymierzonej oskarżonemu. Chęć udzielenie pomocy matce, wyrażenie skruchy, zasługują na aprobatę Sądu Okręgowego, jednakże nie mogą stanowić o słuszności wywiedzionego zarzutu.
124 Konkludując, kara łączna grzywny 200 stawek po 10 zł każda stawka jest karą sprawiedliwą, która uwzględnia dyrektywy jej wymiaru, nadto spełnia ustawowe jej cele. Będzie stanowiła dla oskarżonego asumpt do przemyślenia swojego zachowania i odmiennego usystematyzowania istotnych w życiu wartości, a nadto ugruntowania właściwych i pożądanych społecznie postaw.
125 Odnosząc się do zarzutu związanego z orzeczeniem środka karnego to należy wskazać, że zakaz zbliżania się i zakaz kontaktowania się powinien być orzekany przede wszystkim ze względu na prewencję indywidualną. Są to środki, które mają służyć poczuciu bezpieczeństwa pokrzywdzonej, niezależnie od tego, że są dla oskarżonego pewną uciążliwością. Zakaz zbliżania się nie ma charakteru bezwzględnego w tym sensie, że nie obejmuje zbliżeń usprawiedliwionych (uzasadnionych), do których należy zaliczyć w szczególności zbliżenia związane ze sprawowaniem władzy rodzicielskiej nad wspólnymi dziećmi, wynikające z sąsiedztwa, występowania w jednym postępowaniu prawnym, a w końcu – zbliżenia przypadkowe np. jak w tym przypadku w urzędzie. Sprawy urzędowe oskarżony może załatwiać z innymi pracownikami GOPS w T. i pozostawać z nimi z kontakcie, tym bardziej, że pokrzywdzona A. R. pracuje jako księgowa. W ocenie Sądu Okręgowego to właśnie orzeczone zakazy wdrożą oskarżonego do przestrzegania prawa, a postawa pokrzywdzonej w toku postępowania nie wskazuje na jej wrogie nastawienie, gdyż jak sama wskazała początkowe negatywne zachowana oskarżonego ignorowała. Dopiero nasilenie kierowanych gróźb spowodowało złożenie zawiadomienia.
126 Wniosek
127 o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez warunkowe umorzenie postępowania karnego wobec oskarżonego A. N. na okres próby wynoszący rok i nieorzekanie wobec oskarżonego środka karnego w postaci zakazu kontaktowania się z pokrzywdzoną i zakazu zbliżania się do niej,
128 ☐ zasadny
129 ☐ częściowo zasadny
130 ☒ niezasadne
131 Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.
132 niezasadność podniesionych zarzutów warunkowała decyzję o utrzymaniu w mocy zaskarżonego wyroku.
133 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU
134 1.
135 ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
136 Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności
137 ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
138 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO
139 5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji
140 1.
141 Przedmiot utrzymania w mocy
142 wyrok Sądu Rejonowego w Łukowie z dnia 19 listopada 2024 r. w sprawie
143 II K 5/24 – w zaskarżonej części
144 Zwięźle o powodach utrzymania w mocy
145 zarzuty apelacji obrońcy okazały się w całości bezzasadne, zaś Sąd Okręgowy nie dostrzegł, ażeby w sprawie zachodziły podstawy do zmiany wyroku na podstawie okoliczności podlegających uwzględnieniu z urzędu.
146 5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji
147 1.
148 Przedmiot i zakres zmiany
149 ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
150 Zwięźle o powodach zmiany
151 ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
152 5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji
153 5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia
154 1.1.
155 -----------------------------------------------------------------------------------
157 Zwięźle o powodach uchylenia
158 ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
159 2.1.
160 Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości
162 Zwięźle o powodach uchylenia
163 ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
164 3.1.
165 Konieczność umorzenia postępowania
167 Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia
168 ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
169 4.1.
170 -----------------------------------------------------------------------------------
172 Zwięźle o powodach uchylenia
173 ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
174 5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania
175 ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
176 5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku
177 Punkt rozstrzygnięcia z wyroku
178 Przytoczyć okoliczności
179 ----------------------
180 ---------------------------------------------------------------------------------------------------------------
181 6. Koszty Procesu
182 Punkt rozstrzygnięcia z wyroku
183 Przytoczyć okoliczności
II., III.
184 - z uwagi na to, że w postępowaniu odwoławczym oskarżony miał wyznaczonego obrońcę z urzędu, a koszty obrony nie zostały uiszczone w całości ani w części, Sąd Okręgowy zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw. M. A. 1033,20 złotych (w tym podatku VAT 193,20 zł) tytułem wynagrodzenia za obronę sprawowaną z urzędu w postępowaniu odwoławczym, zgodnie ze stawką określoną w § 17 ust. 2 pkt 4 w zw. z § 4 ust. 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 14 maja 2024 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu.
185 Ponadto, w związku z wystąpieniem przesłanek określonych w art. 624 § 1 k.p.k., mając na względzie w szczególności sytuację materialną oskarżonego, Sąd zwolnił oskarżonego od kosztów sądowych za II instancję ustalając, że wydatki tego postępowania ponosi Skarb Państwa.
186 7. PODPIS
187 1.3. Granice zaskarżenia
188 Kolejny numer załącznika
189 1
190 Podmiot wnoszący apelację
191 obrońca oskarżonego
192 Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja
193 wyrok Sądu Rejonowego w Łukowie z dnia 19 listopada 2024r. sygn. akt II K 5/24
194 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia
195 ☒ na korzyść
196 ☐ na niekorzyść
197 ☐ w całości
198 ☒ w części
199 ☐
200 co do winy
201 ☒
202 co do kary
203 ☐
204 co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia
205 1.3.2. Podniesione zarzuty
206 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji
207 ☐
208 art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu
209 ☐
210 art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany
211 w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu
212 ☐
213 art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia
214 ☐
215 art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,
216 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia
217 ☒
218 art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka
219 ☐
221 ☐
222 brak zarzutów
223 1.4. Wnioski
224 ☐
225 uchylenie
226 ☒
227 zmiana