Pelnora PrawoOtwórz aplikację

Wyrok Sądu Okręgowego w Siedlcach z dnia 23 kwietnia 2024 r., II Ka 137/24

Sąd
Sąd Okręgowy w Siedlcach
Wydział
II Wydział Karny
Sygnatura
II Ka 137/24
Data
Forma
Wyrok
Hasła
przestępstwa przeciwko wymiarowi sprawiedliwości
Źródło
SAOS: System Analizy Orzeczeń Sądowych (ICM UW), dokument u źródła
Otwórz w aplikacji

Tekst

1 Sygn. akt II Ka 137/24

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

2 Dnia 23 kwietnia 2024r.

3 Sąd Okręgowy w Siedlcach II Wydział Karny w składzie:

4 Przewodniczący:

5 SSO Karol Troć

6 Protokolant:

7 st. sekr. sąd. Anna Sieczkiewicz

8 przy udziale prokuratora Leszka Wójcika

9 po rozpoznaniu w dniu 23 kwietnia 2024 r.

10 sprawy A. P.

11 oskarżonego z art. 244 kk

12 na skutek apelacji, wniesionej przez oskarżyciela publicznego

13 od wyroku Sądu Rejonowego w Garwolinie

14 z dnia 3 stycznia 2024 r. sygn. akt II K 1027/22

15 I. utrzymuje wyrok w mocy;

16 II. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. G. R. 840 zł za obronę oskarżonego z urzędu w postępowaniu odwoławczym;

17 III. stwierdza, że koszty postępowania ponosi Skarb Państwa.

Uzasadnienie

18 Formularz UK 2

19 Sygnatura akt

20 II Ka 137/24

21 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:

22 1

23 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA

24 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

25 Wyrok Sądu Rejonowego w Garwolinie z dnia 3 stycznia 2024 r. sygn. akt II K 1027/22

26 1.2. Podmiot wnoszący apelację

27 ☒ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego

28 ☐ oskarżyciel posiłkowy

29 ☐ oskarżyciel prywatny

30 ☐ obrońca

31 ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego

32 ☐ inny

33 1.3. Granice zaskarżenia

34 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

35 ☐ na korzyść

36 ☒ na niekorzyść

37 ☒ w całości

38 ☐ w części

39 ☐

40 co do winy

41 ☐

42 co do kary

43 ☐

44 co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

45 1.3.2. Podniesione zarzuty

46 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

47 ☐

48 art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

49 ☐

50 art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany

51 w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

52 ☒

53 art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

54 ☐

55 art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,

56 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

57 ☐

58 art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

59 ☐

60 art. 439 k.p.k.

61 ☐

62 brak zarzutów

63 1.4. Wnioski

64 ☒

65 uchylenie

66 ☐

67 zmiana

68 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

69 2.1. Ustalenie faktów

70 2.1.1. Fakty uznane za udowodnione

71 Lp.

72 Oskarżony

73 Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

74 Dowód

75 Numer karty

76 2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione

77 Lp.

78 Oskarżony

79 Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

80 Dowód

81 Numer karty

82 2.2. Ocena dowodów

83 2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

84 Lp. faktu z pkt 2.1.1

85 Dowód

86 Zwięźle o powodach uznania dowodu

87 2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów

88 (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

89 Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2

90 Dowód

91 Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

92 . STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

93 Lp.

94 Zarzut

95 I. obrazę przepisów prawa procesowego, a mianowicie art. 7 k.p.k. w zw. z art. 410 k.p.k., mającą wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia, poprzez ukształtowanie przez sąd swego przekonania o winie oskarżonego A. P. co do popełnienia przez niego zarzucanego mu czynu kwalifikowanego z art. 244 k.k. poprzez dowolną ocenę zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, a właściwie z pominięciem tegoż materiału dowodowego i bezpodstawne dojście do uznania, iż w dniu 10 maja 2021 r. A. P. nie obowiązywał środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów, a podjęte w tej dacie czynności przez policjantów wobec A. P. wynikało „omyłkowo'' odnotowanego w policyjnych systemach elektronicznych tego zakazu i „błędne"' wskazanie w nim informacji, iż okres 6 miesięcy tegoż zakazu biegnie od dnia uprawomocnienia się wyroku, jak również, że A. P. „mógł” w dniu tym kierować pojazdem mechanicznym, podczas gdy zgromadzony w sprawie materiał dowodowy i prawidłowa jego ocena przeczy tym stwierdzeniom sądu i wskazuje, że w dniu 10 maja 2021 r., w świetle wyroku z dnia 20 stycznia 2021 r. Sądu Rejonowego w Otwocku w sprawie II W 707/20, A. P. obowiązywał zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych, a do tego dnia nie zapadło żadne orzeczenie o zaliczeniu okresu zatrzymania praw a jazdy tytułem orzeczenia tego środka karnego, a które orzeczenie w tym przedmiocie zapadło dopiero dniu 14 maja 2021 r.;

96 II. obrazę przepisów prawa procesowego, a mianowicie art. 7 k.p.k., mającą wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia, poprzez bezpodstawne odmówienie walory wiarygodności wyjaśnieniom oskarżonego A. P. w części w której przyznał się on do popełnienia zarzucanego mu czynu, czyniąc to wbrew językowemu znaczeniu i rozumieniu wyjaśnień oskarżonego złożonych w tym zakresie przed sądem, jak również z całkowitym pominięciem przez sąd faktu, iż w toku postępowania II W 707/20 żadne wydane w tym przedmiocie orzeczenie nie zostało odebrane przez A. P., co w świetle okoliczności faktycznych stanowiących podstawę do zarzutu apelacyjnego w pkt I całkowicie uwiarygadnia treść wyjaśnień oskarżonego A. P. złożonych w tym zakresie.

97 ☐ zasadny

98 ☐ częściowo zasadny

99 ☒ niezasadny

100 Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

101 W ocenie Sądu apelacja Prokuratora nie mogła zostać uznana za uzasadnioną. W przedmiotowej sprawie podstawową była kwestia nie tyle oceny dowodów, które nie budziły żadnych wątpliwości ani też ustaleń co do obiektywnych wydarzeń, co kwestia prawna, dotycząca początku okresu obowiązywania zakazu prowadzenia pojazdów, orzeczonego wyrokiem Sądu, w zależności od wydania bądź niewydania postanowienia, zaliczającego zgodnie z art. 29 § 4 kw na jego poczet okresu zatrzymania dokumentu prawa jazdy. W sprawie nie chodzi o fakty, dlatego też wydźwięk wyjaśnień oskarżonego nie ma w sprawie istotnego znaczenia. Oskarżony formalnie, literalnie przyznawał się – po przedstawieniu mu zarzutu - że kierował samochodem, ale wskazywał, że jego zdaniem zakaz ich prowadzenia już go nie obowiązywał – wobec czego merytorycznie do świadomego złamania zakazu się nie przyznawał. Nie można twierdzić, że jeśli oskarżony się do czegoś przyznaje, to statuuje to byt przestępstwa – jeśli zakaz prowadzenia pojazdów już nie obowiązywał, to oskarżony nie popełnił przestępstwa, nawet jeśli by się przyznał do niego wielokrotnie.

102 Nie było bowiem kwestionowane, że oskarżony został uznany za winnego wykroczenia z art. 87 § 1 kw, za które orzeczono wobec niego środek karny zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych na okres 6 miesięcy, jednakże w wyroku nie orzeczono o zaliczeniu na poczet tego środka okresu zatrzymania dokumentu prawa jazdy, mimo iż zgodnie z art. 29§4 kw orzeczenie takie było obowiązkiem Sądu, nie podlegającym w żaden sposób jego dyskrecjonalnej władzy. Powstał wskutek tego dylemat, czy zakaz prowadzenia pojazdów, na poczet którego obligatoryjnie podlega zaliczeniu okres zatrzymania prawa jazdy, jest zależny od samego okresu zatrzymania prawa jazdy, czy też zależy w zasadzie wyłącznie od procesowej aktywności Sądu, który wyda bądź nie wyda postanowienie w przedmiocie zaliczenia tego zatrzymania, a okres zakazu od tego faktycznego (przez zatrzymanie prawa jazdy) pozbawienia strony prawa poruszania się po drogach publicznych jako kierujący nie zależy. W ocenie Sądu odwoławczego zasady demokratycznego państwa prawa i zaufania obywateli do tego państwa nie pozwalają na taką interpretację przepisów, zgodnie z którą to od niepodlegającej żadnym zasadom, w pełni zależnej od dobrej woli organu władzy sądowej zależałoby, czy np. sześciomiesięczny okres zakazu prowadzenia pojazdów w ogóle rozpocznie, a jeśli tak, to kiedy i czy kiedykolwiek zakończy bieg. Gdyby bowiem dopiero decyzja o zaliczeniu zatrzymania prawa jazdy miała rozstrzygać o tym, od kiedy i zwłaszcza do kiedy zakaz ten obowiązuje, to w przypadku niewydania takiej decyzji (a przecież nic nie może zmusić sądu do jej wydania) ukaranego za wykroczenie zakaz taki obowiązywałby dożywotnio, jak za najcięższe przestępstwo. Wobec powyższego przepisy te muszą być interpretowane w ten sposób, że orzeczenie o zaliczeniu na poczet zakazu okresu zatrzymania dokumentu ma charakter deklaratoryjny i nie tworzy stanu prawnego, tj. nie statuuje okresu, w którym ukaranego/skazanego obowiązuje zakaz prowadzenia pojazdów, a jedynie określa, od kiedy i do kiedy zakaz ten zgodnie z treścią bezwzględnie obowiązujących przepisów trwa. Dokument prawa jazdy został oskarżonemu jako obwinionemu zatrzymany w dniu 6 czerwca 2020 r., sześciomiesięczny okres zakazu prowadzenia pojazdów upłynął z dniem 6 grudnia 2020 r. (co stwierdził Sąd Rejonowy w Otwocku postanowieniem z dnia 14 maja 2021 r.), wobec czego w dniu zdarzenia objętego aktem oskarżenia zakaz ten oskarżonego nie obowiązywał. Stwierdził to już raz Sąd Najwyższy, uchylając w niniejszej sprawie wyrok skazujący i wskazując, że o bycie przestępstwa z art. 244 kk nie może być mowy (k. 89-92). Art. 442 § 3 kpk w zw. z art. 518 kpk wskazuje, że zapatrywania prawne i wskazania sądu kasacyjnego co do dalszego postępowania są wiążące dla sądu, któremu sprawę przekazano do ponownego rozpoznania. Sąd nie mógł więc wbrew treści wyroku Sądu Najwyższego uznać, że przy tym samym stanie faktycznym znamiona występku jak w akcie oskarżenia zostały jednak spełnione. Ze względu również na to, zarzutu obrazy przepisów dotyczących procedowania w niniejszej sprawie, prowadzącego do błędnej oceny prawnej zachowania oskarżonego jako niewypełniającego znamion czynu zabronionego, za uzasadniony uznać nie było można.

103 W świetle informacji Starostwa Powiatowego w G. (k. 144) nie było podstaw do stwierdzenia, że na datę zdarzenia oskarżony miał cofnięte uprawnienia do kierowania pojazdami (dopiero 31 maja 2021 r, wydano decyzję o cofnięciu mu uprawnień, ale od 6 czerwca do 6 grudnia 2020 r., a więc nie na dzień 10 maja 2021 r.). W tej dacie kierowanie pojazdem bez posiadania przy sobie blankietu prawa jazdy nie było już czynem zabronionym (patrz art. 95 kw). „W ostatnim czasie – w związku z aktualnym brzmieniem art. 95 – SN wyraźnie podkreślił w kilku orzeczeniach, że od ostatniej zmiany art. 38 prawa o ruchu drogowym nie ma już obowiązku posiadania przy sobie wydanego w Rzeczypospolitej Polskiej prawa jazdy (zob. np. wyrok SN z 7.07.2021 r., IV KK 252/21, LEX nr 3390996).” Wobec czego nie mogło być również mowy o uznaniu czynu obwinionego za wykroczenie, którego karalność wobec przedawnienia i tak by ustała.

104 Wniosek

105 O uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy sądowi I instancji do ponownego rozpoznania

106 ☐ zasadny

107 ☐ częściowo zasadny

108 ☒ niezasadny

109 Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

110 Niezasadność zarzutów skutkowała nietrafnością wniosku

111 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU

112 1.

113 Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności

114 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

115 5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

116 1.

117 Przedmiot utrzymania w mocy

118 Całość wyroku

119 Zwięźle o powodach utrzymania w mocy

120 Bezzasadność apelacji i brak okoliczności, podlegających uwzględnieniu z urzędu.

121 5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

122 1.

123 Przedmiot i zakres zmiany

124 Zwięźle o powodach zmiany

125 5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji

126 5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia

127 1.1.

128 ☐ art. 439 k.p.k.

129 Zwięźle o powodach uchylenia

130 2.1.

131 Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości

132 ☐ art. 437 § 2 k.p.k.

133 Zwięźle o powodach uchylenia

134 3.1.

135 Konieczność umorzenia postępowania

136 ☐ art. 437 § 2 k.p.k.

137 Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia

138 4.1.

139 ☐ art. 454 § 1 k.p.k.

140 Zwięźle o powodach uchylenia

141 5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

142 5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

143 Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

144 Przytoczyć okoliczności

145 6. Koszty Procesu

146 P unkt rozstrzygnięcia z wyroku

147 Przytoczyć okoliczności

148 II

149 Zgodnie z treścią art. 636 § 1 kpk w razie nieuwzględnienia apelacji, wniesionej wyłącznie oskarżyciela publicznego, koszty procesu za postępowanie odwoławcze ponosi Skarb Państwa.

150 7. PODPIS

151 1.3. Granice zaskarżenia

152 Kolejny numer załącznika

153 1

154 Podmiot wnoszący apelację

155 Oskarżyciel publiczny

156 Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

157 Całość wyroku

158 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

159 ☐ na korzyść

160 ☒ na niekorzyść

161 ☒ w całości

162 ☐ w części

163 ☐

164 co do winy

165 ☐

166 co do kary

167 ☐

168 co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

169 1.3.2. Podniesione zarzuty

170 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

171 ☐

172 art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

173 ☐

174 art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany

175 w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

176 ☒

177 art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

178 ☐

179 art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,

180 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

181 ☐

182 art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

183 ☐

184 art. 439 k.p.k.

185 ☐

186 brak zarzutów

187 1.4. Wnioski

188 ☒

189 uchylenie

190 ☐

191 zmiana

Powołane przepisy