Uzasadnienie orzeczenia Sądu Okręgowego w Płocku z dnia 25 kwietnia 2022 r., II K 141/21

uzasadnienie orzeczenia Sądu Okręgowego w Płocku z dnia 25 kwietnia 2022 r., II K 141/21

Uzasadnienie

1 Formularz UK 1

2 Sygnatura akt

3 II K 141/21

4 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

5 1. USTALENIE FAKTÓW

6 1.1. Fakty uznane za udowodnione

7 Lp.

8 Oskarżony

9 Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

10 1.1.1.

11 D. J. (1), P. J. (1), M. J. (1)

12 Sąd uznał oskarżonego D. J. (1) za winnego tego, że: w dniu 08 października 2020 r., przy ul. (...) w P., działając wspólnie i w porozumieniu z P. J. (1) i M. J. (1) brał udział w pobiciu K. K. (1), podczas którego używał noża, którym działając z zamiarem bezpośrednim pozbawienia życia K. K. (1), zadał mu ciosy w okolicach klatki piersiowej, prawej pachwiny, grzbietu oraz głowy powodując: ranę kłutą klatki piersiowej z uszkodzeniem w przebiegu jej kanału - I przestrzeni międzyżebrowej, worka osierdziowego, przedniej ściany pnia płucnego; ranę kłutą klatki piersiowej drążącą do tkanki podskórnej; ranę kłutą prawej pachwiny z uszkodzeniem w przebiegu jej kanału prawej tętnicy udowej; trzy rany kłute grzbietu drążące do mięśni grzbietu; ranę kłutą grzbietu z uszkodzeniem w przebiegu jej kanału mięśni grzbietu, prawej łopatki, V żebra, opłucnej ściennej, opłucnej płucnej i płata górnego płuca prawego; rany cięte lewej małżowiny usznej oraz ranę ciętą bródki, które spowodowały zgon pokrzywdzonego w wyniku wstrząsu krwotocznego z następowym krwotokiem wewnętrznym i zewnętrznym, to jest popełnienia przestępstwa z art. 148 § 1 k.k. w zb. z art. 159 k.k. w zw. z art. 11§ 2 k.k.

13 Sąd uznał oskarżonego P. J. (1) za winnego tego, że: w dniu 08 października 2020 r., przy ul. (...) w P., działając wspólnie i w porozumieniu z M. J. (1) oraz D. J. (1) brał udział w pobiciu K. K. (1), w ten sposób, że wielokrotnie uderzał go po ciele, narażając na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia lub nastąpienia skutku określonego w art. 156 § 1 k.k. lub 157 § 1 k.k., następstwem którego to pobicia była śmierć K. K. (1) w wyniku zadanych mu przez D. J. (1) nożem ciosów w okolicach klatki piersiowej, prawej pachwiny, grzbietu oraz głowy powodujących: ranę kłutą klatki piersiowej z uszkodzeniem w przebiegu jej kanału - I przestrzeni międzyżebrowej, worka osierdziowego, przedniej ściany pnia płucnego; ranę kłutą klatki piersiowej drążącą do tkanki podskórnej; ranę kłutą prawej pachwiny z uszkodzeniem w przebiegu jej kanału prawej tętnicy udowej; trzy rany kłute grzbietu drążące do mięśni grzbietu; ranę kłutą grzbietu z uszkodzeniem w przebiegu jej kanału mięśni grzbietu, prawej łopatki, V żebra, opłucnej ściennej, opłucnej płucnej i płata górnego płuca prawego; rany cięte lewej małżowiny usznej oraz ranę ciętą bródki, które spowodowały zgon pokrzywdzonego w wyniku wstrząsu krwotocznego z następowym krwotokiem wewnętrznym i zewnętrznym, to jest popełnienia przestępstwa z art. 158 § 3 k.k.

14 Sąd uznał oskarżonego M. J. (1) za winnego tego, że: w dniu 08 października 2020 r., przy ul. (...) w P., działając wspólnie i w porozumieniu z P. J. (1) oraz D. J. (1) brał udział w pobiciu K. K. (1), w ten sposób, że wielokrotnie uderzał go po ciele, narażając na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia lub nastąpienia skutku określonego w art. 156 § 1 k.k. lub 157 § 1 k.k.

15 Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

16 Dowód

17 Numer karty

18 D. J. (1), P. J. (1) i M. J. (1) to rodzeni bracia.

19 W dniu 8 października 2020r. D. J. (1) wykonywał pracę wraz ze swym bratem P. J. (1) do godz. 17.30. Po pracy wrócili do P., do mieszkania przy ul. (...), gdzie zamieszkiwali wraz z matką. Po pewnym czasie, do pokoju, w którym przebywali P. i D. J. (1) oraz ich matka wszedł M. J. i poinformował, że nowy partner byłej żony P. K. J. ma kierować groźby pod adresem małoletniej córki M. J. (1) i D. J. (1). P. J. (1) około godz. 20.30 zadzwonił do swego znajomego P. R. (1), by umówić się z nim w celu spożywania alkoholu oraz uzyskać informacje o obecnym partnerze swej byłej żony, którego P. R. (1) znał. Bracia J. i P. R. (1) spotkali się przy sklepie (...) przy ul. (...) w P.. D. J. (1) wszedł do sklepu, gdzie zakupił jedno piwo i trzy butelki wódki o pojemności 100 ml. każda. Oczekując na jego powrót P. J. (1), M. J. (1) i P. R. (1) siedzieli na ławkach przy sklepie w okolicach bloku na ul. (...). Bracia J. wcześniej spożywali już alkohol.

20 wyjaśnienia D. J. (1)

21 k. 51v-52v, 111, 136, 1777-1784

22 wyjaśnienia M. J. (1)

23 k. 101, 145, 620-621, 1788-1791, 1845, 1854

24 zeznania P. R. (1)

25 k. 40-41, 682-683, 1813-1818

26 wyjaśnienia P. J. (1)

27 k. 92, 155, 229, 230, 561-562, 833, 840

28 W tym czasie, pomiędzy godz. 21.30 a 22.10, miała miejsce interwencja policji, na skutek zgłoszenia K. J.. Funkcjonariusze policji wylegitymowali P. J. (1) i M. J. (1), w czasie trwania interwencji dołączył do nich D. J. (1). Po odjedzie funkcjonariuszy policji mężczyźni spożyli zakupiony przez niego alkohol, D. J. (1) – piwo, pozostali po 100 ml. wódki. Po godzinie 22.00 M. J. (1), po odebraniu rozmowy telefonicznej, odszedł w kierunku klatki schodowej bloku przy ul. (...), w której zamieszkiwała K. J.. D. J. (1), P. J. (1) i P. R. (1) zostali. Po krótkim czasie P. J. (1) i D. J. (1) udali się również w kierunku klatki bloku, w której zamieszkiwała była żona P. J. (1). P. R. (1) przez chwilę siedział na ławce sam, po czy udał się za braćmi J. i zatrzymał się przy klatce nr 1 bloku przy ul. (...) w P., gdzie przebywali również K. K. (2), K. K. (1) i P. G. (1).

29 wyjaśnienia D. J. (1), M. J. (1), P. J. (1)

30 j.w

31 zeznania P. R. (1)

32 K. K. (2)

33 P. G. (1)

34 K. J.

35 A. J.

36 k. 40-41, 682-683, 1813-1818

37 k. 59, 679, 1818-1822

38 k. 83-84, 1822-1827

39 k. 54-56, 762-763, 1828-1830

40 k. 69-70

41 zeznania B. P. (1)

42 zeznania O. G.

43 zeznania K. Z.

44 k. 192, 1841-1844

45 k. 196, 1844-1846

46 k. 206-297, 1847-1848

47 - protokół oględzin miejsca zdarzenia wraz z materiałem poglądowym,

48 szkic miejsca zdarzenia

49 k. 6-10, 404-407

50 k. 408

51 K. K. (2) i P. G. (1) tego dnia ok. godz. 17.30 spożywali wspólnie alkohol. K. K. (1) dołączył do nich w godz. 21.00 - 22.00. K. K. (1) nie pił z nimi alkoholu, choć również znajdował się w stanie nietrzeźwości. W jego krwi, pobranej już po zgonie, stwierdzono 1,6 promila, a w moczu 2,5 promila alkoholu etylowego.

52 zeznania K. K. (2)

53 zeznania P. G. (1)

54 k. 59, 679, 1818-1822

55 k. 83-84, 1822-1827

56 - protokoły badania stanu trzeźwości P. R. (1) i K. K. (2)

57 k. 20, k.21

58 protokół oględzin i otwarcia zwłok K. K. (1)

59 zeznania K. Z.

60 k. 161

61 k. 1847-1848

62 - protokół sądowo – lekarskich oględzin zwłok wraz z dokumentacją fotograficzną

63 k. 340 - 347, 421-425

64 Gdy P. R. (1) zatrzymał się przy grupie, w której byli K., K. i G. w szczycie bloku przy ul. (...), od strony ulicy, pojawili się bracia P., M. i D. J. (1). Zawołali oni do siebie P. R. (1), który podszedł. Po chwili P. G. (1) zawołał P. R. (1), by ten do nich wrócił, na to P. J. (1) odpowiedział “poczekaj chwilę“. Wywiązała się sprzeczka pomiędzy G. i P. J. (1), do której dołączyli się K. K. (1), M. J. (1) i D. J. (1).

65 Wyjaśnienia D. J. (1)

66 wyjaśnienia P. J. (1)

67 wyjaśnienia M. J. (1)

68 k. 51v-52v, 111, 136, 1777-1784

69 k. 92, 155, 229, 230, 561-562, 833, 840, 1504, 1784-1788, 1850

70 k. 101, 145, 620-621, 1788-1791, 1845, 1854

71 zeznania K. K. (2)

72 zeznania P. G. (1)

73 zeznania P. R. (1)

74 k. 59, 679, 1818-1822

75 k. 83-84, 1822-1827

76 k. 40-41, 682-683, 1813-1818

77 W pewnym momencie D. J. (1), P. J. (1) i M. J. (1) ruszyli w kierunku K. K. (1) i wszyscy trzej zaczęli go bić rękoma w okolicach głowy. K. K. (1) broniąc się również zadawał ciosy. W pewnym momencie zadał cios w oko M. J. (1), po którym ten usiadł na ziemi pod drzewem i nie brał już udziału w biciu pokrzywdzonego. D. J. (1) i P. J. (1) nadal bili K. K. (1).

78 zeznania P. R. (1), K. K. (2) , P. G. (1) i B. P. (1)

79 j.w.

80 wyjaśnienia M. J. (1)

81 j.w

82 - protokół oględzin osoby D. J. (1) wraz z dokumentacją fotograficzną

83 - protokół oględzin osoby M. J. (1) wraz z dokumentacją fotograficzną

84 - protokół oględzin osoby P. J. (1) wraz z dokumentacją fotograficzną

85 k. 121-122, 505

86 k. 123-124, 507

87 k. 125-126, 506

88 - opinia biegłego z zakresu badań genetycznych

89 k. 453-45

90 D. J. (1), po tym jak zobaczył, że jego brat został uderzony i zakrwawiony siedzi pod drzewem, wyjął z kieszeni nóż i zaczął zadawać nim uderzenia pokrzywdzonemu K. K. (1), powodując: ranę kłutą klatki piersiowej z uszkodzeniem w przebiegu jej kanału - I przestrzeni międzyżebrowej, worka osierdziowego, przedniej ściany pnia płucnego; ranę kłutą klatki piersiowej drążącą do tkanki podskórnej; ranę kłutą prawej pachwiny z uszkodzeniem w przebiegu jej kanału prawej tętnicy udowej; trzy rany kłute grzbietu drążące do mięśni grzbietu; ranę kłutą grzbietu z uszkodzeniem w przebiegu jej kanału mięśni grzbietu, prawej łopatki, V żebra, opłucnej ściennej, opłucnej płucnej i płata górnego płuca prawego; rany cięte lewej małżowiny usznej oraz ranę ciętą bródki.

91 Pokrzywdzony po otrzymaniu ciosów przez chwilę stał - i wówczas siedzący pod drzewem M. J. (1) skierował do niego groźbę pozbawienia życia - po chwili jednak upadł. Widząc to P. J. (1) i D. J. (1) zbiegli z miejsca zdarzenia. M. J. (1) również zbiegł.

92 wyjaśnienia D. J. (1)

93 k. 51v-52v, 111, 136, 1777-1784

94 protokół sądowo – lekarskich oględzin zwłok wraz z dokumentacją fotograficzną

95 k. 340 - 347, 421-425

96 ustna opinia biegłego M. O.

97 k. 1890-1895

98 Zeznania A. K. (1)

99 K. K. (2), P. R. (1) oraz przybyła na miejsce zdarzenia A. K. (1) a następnie K. J. przystąpili do udzielania K. K. (1) pierwszej pomocy a P. R. (1) wezwał karetkę pogotowia. Doznane przez pokrzywdzonego obrażenia spowodowały jego zgon w wyniku wstrząsu krwotocznego z następowym krwotokiem wewnętrznym i zewnętrznym. Po przeprowadzeniu czynności ratunkowych lekarz Pogotowia (...) stwierdził zgon pokrzywdzonego K. K. (1) o godzinie 0.31 w dniu 9 października 2020r.

100 protokół oględzin i otwarcia zwłok K. K. (1), kopia karty zgonu

101 k. 161k, 162

102 karta informacyjna nr (...) z rozpoznania lekarskiego z miejsca udzielenia pomocy medycznej K. K. (1)

103 k.2

104 ustna opinia biegłego M. O.

105 k. 1890-1895

106 zeznania M. K. (1)

107 k. 202, 1846-1847

108 zeznania A. K. (1)

109 zeznania P. R. (1)

110 zeznania K. K. (2)

111 zeznania P. G. (1)

112 zeznania K. J.

113 k. 37, 373-375, 1808-1812

114 k. 40-41, 682-683, 1813-1818

115 k. 59, 679, 1818-1822

116 k. 77-78, 83-84, 1822-1827

117 k. 54-56, 762-763, 1828-1830

118 M. J. (1), po ucieczce z miejsca zdarzenia, w wyniku porady udzielonej mu telefonicznie przez narzeczoną M. B., zadzwonił na policję informując, że został pobity oraz udał się na pieszo do szpitala, chcąc uzyskać pomoc medyczną. Nie został wpuszczony z powodu zagrożenia zakażeniem (...). Został zatrzymany w dniu 8 października 2020r. o godz. 23.45. Badanie stanu trzeźwości przeprowadzone w dniu 09 października 2020r. wykazało: o godz. 1.25 - 0,81 mg./l alkoholu w wydychanym powietrzu, o godz. 1.16 - 0,81 mg./l alkoholu w wydychanym powietrzu.

119 D. J. (1) udał się pod blok przy ulicy (...), gdzie znajdował się należący do niego i brata P. samochód marki R. i ukrył nóż, którego używał do zadawania ciosów K. K. (1) pod maską auta, po prawej stronie, przy amortyzatorze, po czym udał się do mieszkania matki, gdzie został zatrzymany przez funkcjonariuszy policji. Został zatrzymany w dniu 9 października 2020r. o godz. 1.10. Badanie stanu trzeźwości przeprowadzone w dniu 09 października 2020r. wykazało: o godz. 3.09 - 0,10 mg./l alkoholu w wydychanym powietrzu, o godz. 3.10 - 0,10 mg./l alkoholu w wydychanym powietrzu.

120 P. J. (1) po ucieczce miejsc z miejsca zdarzenia, wsiadł do samochodu marki R., gdzie został zatrzymany przez funkcjonariuszy policji. Został zatrzymany w dniu 9 października 2020r. o godz. 02.45. Badanie stanu trzeźwości przeprowadzone w dniu 09 października 2020r. wykazało: o godz. 3.22 - 0,91 mg./l alkoholu w wydychanym powietrzu, o godz. 3.23 - 0,90 mg./l alkoholu w wydychanym powietrzu.

121 wyjaśnienia D. J.

122 wyjaśnienia P. J.

123 wyjaśnienia M. J.

124 - protokoły badania stanu trzeźwości: D. J. (1), M. J. (1), P. J. (1)

125 - protokół oględzin pojazdu S. (...) wraz z dokumentacją fotograficzna

126 k. 17, 18, 19

127 k. 23-27, 414-415, 671-674, 861-862

128 protokoły zatrzymania osób

129 k. 31-33

130 zeznania D. W.

131 zeznania M. K. (2)

132 zeznania M. P.

133 k. 1896-1898

134 k. 1898-1899

135 k.1900-1901

136 notatka urzędowa (odnośnie faktu otrzymania przez funkcjonariuszy policji polecenia udania się na miejsce zdarzenia o godz. 22.30 oraz danych interweniujących policjantów )

137 k. 1,3

138 zeznania M. B.

139 k. 431-432, 1849

140 Biegli psychiatrzy i psycholog nie stwierdzili u D. J. (1) objawów choroby psychicznej, upośledzenia umysłowego, ani innych zakłóceń czynności psychicznych znoszących lub w znacznym stopniu ograniczających możliwość rozpoznania znaczenia zarzucanego mu czynu lub pokierowania swoim postępowaniem. D. J. (1) miał w czasie czynu poczytalność zachowaną. U D. J. (1) biegli rozpoznali uzależnienie od alkoholu, a w czasie czynu upicie zwykłe, co nie dało podstaw do kwestionowania jego poczytalności stosunku do zarzucanego czynu. Ustalili, iż aktualny stan psychiczny D. J. (1) nie stanowi przeszkody do uczestnictwa w prowadzonym postępowaniu, nie stanowi również przeszkody do prowadzenia obrony w sposób samodzielny oraz rozsądny.

141 opinia sądowo-psychiatryczna D. J. (1)

142 k. 493-498,

143 opinia sądowa psychiatryczno-psychologiczna dotycząca D. J. (1)

144 k. 1216-1269

145 Biegli psychiatrzy nie rozpoznali u P. J. (1) choroby psychicznej, rozpoznali u niego upośledzenie umysłowe w stopniu lekkim – na pograniczu z normą intelektualną. P. J. (1) miał w czasie czynu zdolność do rozpoznania jego znaczenia i pokierowania swoim postępowaniem. Miał w czasie czynu zachowaną poczytalność. Biegli ustalili, iż P. J. (1) jest zdolny do uczestnictwa w postępowaniu, wymaga jednak pomocy obrońcy.

146 dokumentacja dotycząca P. J. (1) ze Specjalnego Ośrodka Szkolno- (...) w P., kopia dokumentacji medycznej dotycząca P. J. (1)

147 k. 608-612,

148 k. 1166, 1324

149 opinia sądowo-psychiatryczna dotycząca P. J. (1)

150 k.719-723, 898-901

151 - opinia sądowa psychiatryczno-psychologiczna dotycząca P. J. (1)

152 k. 1371-1428

153 Biegli psychiatrzy u M. J. (1) nie stwierdzili objawów choroby psychicznej, upośledzenia umysłowego, ani innych zakłóceń czynności psychicznych znoszących lub w znacznym stopniu ograniczających możliwość rozpoznania znaczenia zarzucanego mu czynu lub pokierowania swoim postępowaniem. M. J. (1) miał w czasie czynu poczytalność zachowaną. Biegli rozpoznali u M. J. (1) uzależnienie od alkoholu, a w czasie czynu upicie alkoholowe zwykłe, co nie daje podstaw do kwestionowania jego poczytalności w stosunku do zarzucanego mu czynu. Nie stwierdzili u M. J. (1) żadnych zaburzeń ze strony stanu psychicznego, które mogłyby utrudniać lub uniemożliwiać przewidywanie możliwych skutków wprowadzenia się w stan nietrzeźwości. Ustalili, iż aktualny stan psychiczny D. J. (1) nie stanowi przeszkody do uczestnictwa w prowadzonym postępowaniu, nie stanowi również przeszkody do prowadzenia obrony w sposób samodzielny oraz rozsądny.

154 Biegły psycholog ustalił, iż analiza całości dostępnych danych nie wskazuje, aby w toku zdarzenia z dnia 8 października 2020r. procesy emocjonalne M. J. (1) osiągnęły tak duże natężenie, by wymknęły się spod jego kontroli intelektualnej. M. J. (1) w trakcie zarzucanego mu czynu nie znajdował się w stanie silnego afektu fizjologicznego wywołanego zaistniałymi okolicznościami.

155 dokumentacja medyczna dotycząca M. J. (1)

156 k. 689

157 opinia sądowo-psychiatryczna dotycząca M. J. (1)

158 k. 905-917

159 - opinia sądowo-psychologiczna M. J. (1)

160 k. 1270-1287

161 D. J. (1) jest kawalerem, nie posiada dzieci. Przed zatrzymaniem zamieszkiwał wraz z matką, pracował dorywczo. (...) wspomagał matkę. Żadnych skarg odnośnie jego zachowania nie zgłaszali sąsiedzi ani dzielnicowy.

162 D. J. (1) nie był karany. Jego zachowanie w zakładzie karnym oceniono jako dobre. Nie był karany dyscyplinarnie ani nagradzane regulaminowo. Nie wchodzi w konflikty z współosadzonymi, wobec funkcjonariuszy prezentuje regulaminową postawę.

163 wywiad środowiskowy D. J. (1)

164 k. 384-386

165 dane o karalności D. J. (1)

166 k. 1719

167 - opinia z zakładu karnego o D. J. (1)

168 k. 1739-1741

169 zaświadczenie Burmistrza Miasta P.

170 k. 504

171 M. J. (1) jest rozwiedziony, samotnie wychowuje sześcioletnią córkę. Właściwie opiekuje się dzieckiem. Przed zatrzymaniem zamieszkiwał wraz z matką i braćmi. Był zatrudniony na podstawie umowy o pracę. (...) wspomagał matkę. Żadnych skarg odnośnie jego zachowania nie zgłaszali sąsiedzi ani dzielnicowy.

172 M. J. (1) nie był karany. Jego zachowanie w zakładzie karnym oceniono jako umiarkowane. Był pięciokrotnie nagradzany kodeksowo za wyróżniające się przestrzeganie porządku wewnętrznego. Nie był karany dyscyplinarnie. Nie wchodzi w konflikty z współosadzonymi, wobec funkcjonariuszy prezentuje regulaminową postawę.

173 wywiad środowiskowy M. J. (1)

174 k. 388-390

175 - dane o karalności M. J. (1)

176 k. 1718

177 opinia z zakładu karnego o M. J. (1)

178 k. 1734-1735

179 kopia wyroku I C 2532/16 SO w Płocku, kopia wyroku III RC 288/16 SR w Płońsku, opinia z przedszkola, dokumentacja dotycząca leczenia odwykowego M. J., świadectwa pracy

180 k. 472-473, 476, k. 471, 474- 475, 477-479

181 zaświadczenie Burmistrza Miasta P.

182 k. 503

183 P. J. (1) jest rozwiedziony, jest ojcem czworga dzieci. Przed zatrzymaniem zamieszkiwał wraz z matką i braćmi. Pracował dorywczo, finansowo wspomagał matkę. Był znany dzielnicowemu z KPP w P. z powodu konfliktów z byłą żoną K. J., jak również ustaleń czynionych na zlecenie komornika sądowego i konfliktu z jednym z sąsiadów.

184 P. J. (1) był trzykrotnie karany. Dwukrotnie za czyn z art. 209 § 1a kk. oraz za czyn z art. 226 § 1 kk. Jego zachowanie w zakładzie karnym oceniono jako umiarkowane. Był raz nagrodzony za przestrzeganie porządku wewnętrznego. Nie był karany dyscyplinarnie. Nie wchodzi w konflikty z współosadzonymi, wobec funkcjonariuszy prezentuje regulaminową postawę.

185 wywiad środowiskowy P. J. (1)

186 k. 392-394

187 dane o karalności P. J. (1)

188 k. 1720-1721

189 opinia z zakładu karnego o P. J. (1)

190 k. 1736-1738

191 zaświadczenie Burmistrza Miasta P.

192 k. 502

193 1.1.2.

194 P. J. (1)

195 Prokurator zarzucił P. J. (1), że: w dniu 12 maja 2020 r. będąc pouczonym o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań, w tym treści art. 233 § 1a k.k., w toku postępowania przygotowawczego nadzorowanego za sygnaturą PR Ds. (...).2020 przez Prokuraturę Rejonową w Płońsku, podczas przesłuchania w Komendzie Powiatowej Policji w P. zeznał nieprawdę co do miejsca swojego pobytu w nocy z 2 na 3 maja 2020 r. oraz podjętych w tym czasie zachowań, a także osób mu towarzyszących, przy czym czynu tego dokonał w obawie przed grożącą mu odpowiedzialnością karną, to jest o przestępstwo z art. 233 § 1a k.k.

196 Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

197 Dowód

198 Numer karty

199 W dniu 06 maja 2020r. w KPP w P. zostało wszczęte dochodzenie w sprawie zaistniałego w dniu 03 maja 2020 roku w P. uszkodzenia pojazdu marki P. (...) o nr rej. (...) koloru czerwonego w wyniku pożaru, w którym łączną wartość strat w kwocie 7000 zł. poniosła W. K. tj. o czyn z art. 288 1 kk.

200 postanowienie z dnia 06.05.2020r. o wszczęciu dochodzenia

201 k. 11 akt Prokuratora Rejonowego w Płońsku PR Ds. (...).2020

202 W dniu 11 maja 2020 roku o godzinie 06.30 dokonano zatrzymania P. J. (1) i A. P.. W dniu 12 maja 2020r przesłuchano w charakterze świadka P. J. (1), który zeznał, iż po zatrzymaniu od jednego z policjantów dowiedział się, iż pożar samochodu miał miejsce w nocy z 2/3 maja 2020r. Zeznał, iż tej nocy był na grillu w miejscowości N. u B. M. (1). Pojechał tam o godz. 15.00 z A. P., zawiozła ich K. J.. Na imprezie tej przebywał do północy, w P. był około godz. 01.00 i nocował u swojej żony K. J..

203 - protokoły zatrzymania osoby A. P. i P. J. (1)

204 k. 750-752

205 protokół przesłuchania P. J. (1) w charakterze świadka w dniu 12 maja 2020r. w sprawie PR Ds. (...).2020 Prokuratury Rejonowej w Płońsku

206 k. 744-746

207 Postanowieniem z dnia 06 lipca 2020 roku dochodzenie zostało umorzone z powodu niewykrycia sprawcy. W dniu 10 sierpnia 2020r. - po złożeniu przez K. J. zeznań, w których wskazała, iż P. J. (1) powiedział jej, że dokonał podpalenia samochodu marki P. (...) w dniu 2 lub 3 maja 2020r. oraz, iż był wówczas u niej lecz około godz. 22.00 – 23.00 wyszedł, powrócił około godz. 2.00 - 3.00 - postępowanie podjęto.

208 postanowienie z dnia 06 lipca 2020r. o umorzeniu dochodzenia , postanowienie z dnia 10 sierpnia 2020r. o podjęciu dochodzenia

209 k. 24, k. 1 akt Prokuratora Rejonowego w Płońsku PR Ds. (...).2020

210 zeznania K. J.

211 k. 762-763

212 P. J. (1) w nocy z 2/3 maja 2020r. przebywał na terenie P., nie przebywał w miejscowości N. u B. M. (1). Na podstawie wykazu logowań telefonu komórkowego P. J. (1) ustalono, iż numer telefonu, którym się posługiwał tj. 571 472 006 od godziny 07.40 do godziny 19.21 w dniu 02 maja 2020 r. logował się na (...) w P., od godziny 19.21 nie nawiązał współpracy z żadnymi (...) na terenie Polski, następnie w dniu 03 maja 2020r. zaczął współpracować z (...) na terenie P.. Postanowieniem z dnia 30 listopada 2020 roku dochodzenie zostało ponownie umorzone z powodu niewykrycia sprawcy.

213 zeznania K. J.

214 k. 762-763

215 dane telekomunikacyjne od Polkomtel Sp.zoo, dane telekomunikacyjne od (...) S.A.

216 k. 769-788, k.792-799

217 częściowo zeznania A. P.

218 k. 805

219 1.2. Fakty uznane za nieudowodnione

220 Lp.

221 Oskarżony

222 Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

223 1.2.1.

224 Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

225 Dowód

226 Numer karty

227 2. OCena DOWOdów

228 2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

229 Lp. faktu z pkt 1.1

230 Dowód

231 Zwięźle o powodach uznania dowodu

232 1.1.1

233 częściowo wyjaśnienia D. J. (1)

234 Wyjaśnienia D. J. (1) są wiarygodne jedynie w części. Wiarygodne są wyjaśnienia złożone przez oskarżonego po raz pierwszy w postępowaniu przygotowawczym, za wyjątkiem wskazania, iż pobicie K. K. (1) było wywołane jego działaniem tzn. iż uderzeniem, jakie pokrzywdzony miał zadać M. J. (1), po którym ten upadł oraz, iż pokrzywdzony następnie skierował się w jego kierunku i zaczął go popychać a następnie uderzył go w pięścią w oko ( k. 51v-52v). Wyjaśniając po raz pierwszy oskarżony przyznał się do zarzucanego czynu oraz wskazał , iż „zaczął uderzać w tego chłopaka ( K. K. (1) ) na oślep. Z wyjaśnień D. J. (1) złożonych w postępowaniu przygotowawczym wynika, iż w pobiciu uczestniczył również P. J. (1) ( k. 111, 51v-52v ), choć – sprzecznie z prawdą – D. J. (1) wyjaśnił, o jego udziale w zdarzeniu, wskazując, iż „oni tylko stali” .

235 Przed sądem oskarżony wiarygodnie wyjaśnił odnośnie okoliczności poprzedzających spotkanie z pokrzywdzonym pod blokiem na ul. (...) w P. oraz faktu, iż przez pobiciem doszło do sprzeczki pomiędzy oskarżonymi a grupą osób, w których byli m.in. K. K. (1), P. G. (1) i K. K. (2), w której w jego imieniu wypowiadał się brat M. J. (1) z powodu problemów oskarżanego D. J. (1) z wymową. Oskarżony przyznał również w pewnym momencie, iż w pobiciu pokrzywdzonego brał udział jego brat P. J. (1) ( stwierdził, iż zaczął machać rękoma, w jednej trzymając nóż, licząc na to, ze pokrzywdzony się przestraszy i „da spokój mi i braciom”, pomimo, iż przed sądem zaprzeczał temu faktowi. W pozostałym zakresie jego wyjaśnienia nie są wiarygodne.

236 częściowo wyjaśnienia P. J. (1)

237 Wyjaśnienia P. J. (1) są wiarygodne jedynie w części. Wiarygodne są wyjaśnienia złożone przez oskarżonego w postępowaniu przygotowawczym jedynie odnośnie faktu, iż przez pobiciem doszło do sprzeczki pomiędzy oskarżonymi a grupą osób, w których byli m.in. K. K. (1), P. G. (1) i K. K. (2) oraz okoliczności z dnia 08.10.2020r. poprzedzających pobicie pokrzywdzonego. Przed sądem oskarżony zaprzeczył, by w ogóle był w miejscu i czasie, w których doszło do pobicia, miał znajdować się wówczas w sklepie (...). W pozostałym zakresie wyjaśnienia oskarżonego nie są wiarygodne.

238 częściowo wyjaśnienia M. J. (1)

239 Wyjaśnienia M. J. (1) są wiarygodne jedynie w części. Wiarygodne są wyjaśnienia złożone przez oskarżonego odnośnie faktu, iż przez pobiciem doszło do sprzeczki pomiędzy oskarżonymi a grupą osób, w których byli m.in. K. K. (1), P. G. (1) i K. K. (2) oraz okoliczności z dnia 08.10.2020r. poprzedzających pobicie pokrzywdzonego: spotkania po pracy z braćmi P. i D., następnie z P. R. (1), przyjazdu policji na skutek zgłoszenia K. J., spotkania z K. J., jak również wydarzeń, jakie miały miejsce po tym, jak oskarżony M. J. (1) oddalił się z miejsca zdarzenia. Wiarygodnie – na etapie postepowania przygotowawczego - oskarżony M. J. (1) wyjaśnił odnośnie udziału jaki miał w pobiciu pokrzywdzonego jego brat P. J. (1). W pierwszych wyjaśnieniach złożonych przed prokuratorem (bez możliwości jakiegokolwiek bezprawnego wpływania kogokolwiek na treść jego wyjaśnień ) M. J. (1) stwierdził „P. się pierwszy zerwał i leciał do nich…Ja obok P. biegłem” ( k. 101, k. 145), w kolejnych złożonych przed sądem „Rozmawiałem z P. i danielem i P. R. (1)” ( k.145v).. W pozostałym zakresie wyjaśnienia oskarżonego nie są wiarygodne.

240 zeznania K. K. (2)

241 Zeznania K. K. (2) sąd uznał za wiarygodne. Był to bezpośredni uczestnik wydarzeń i obserwator ich całego przebiegu. Świadek stał w grupie osób, w której znajdował się pokrzywdzony, K. K. (1) i P. G. (2), nie uczestniczył w pobiciu. Przedstawiona przez niego wersja zdarzenia koreluje z wersją przedstawiona w toku postępowania przez P. R. (1) i A. K. (1).

242 zeznania P. R. (1),

243 Zeznania P. R. (1) sąd uznał za wiarygodne. Był to również bezpośredni uczestnik wydarzeń i obserwator ich całego przebiegu. Świadek stał w pobliżu grupy osób, w której znajdowali się pokrzywdzony, K. K. (1) i P. G. (2), nie uczestniczył w pobiciu. Przedstawiona przez niego wersja zdarzenia koreluje z wersją przedstawiona w toku postępowania przez K. K. (2) i A. K. (1).

244 zeznania P. G. (1)

245 Wiarygodne są zeznania P. G. (1) złożone w postepowaniu przygotowawczym w dniu 9 października 2020r. o godz. 17.35. Przebieg wydarzeń przedstawiony wówczas przez świadka jest zgodny co do zasady w wersją wyłaniającą się z zeznań K. K. (2) i P. R. (1). Świadek był w grupie osób uczestniczących w sprzeczce po stronie pokrzywdzonego K. K. (1), nie uczestniczył w pobiciu, wbrew temu co twierdzą oskarżeni. Jego rola ograniczała się do powstrzymania w pewnym momencie zdarzenia K. K. (1), ponieważ świadek nie chciał by pokrzywdzony brał w nim udział oraz przytrzymania jego telefonu. Świadek nie udzielił pomocy pokrzywdzonemu, ponieważ ten twierdził, iż sam da sobie radę z napastnikami. Zeznania te zostały potwierdzone przez P. G. (1) przed sądem. Świadek zeznał przy tym, iż bracia J. bili K. K. (1) a ten bronił się oraz, iż bójka rozegrała się pomiędzy K. K. (1) a trzema braćmi J.. Z jego zeznań wynika również, iż po otrzymaniu ciosu M. J. (1) nie brał udziału w zdarzeniu, siedział już wówczas pod drzewem.

246 Sąd nie uznał, by na treść zeznań K. K. (2), P. G. (1) i P. R. (1) miał wpływ spożyty wczesnej alkohol. Stan trzeźwości świadków został stwierdzony, znany jest czas ich przesłuchania. Czynność przesłuchania każdej z tych osób została powtórzona właśnie z uwagi na mogące się pojawić wątpliwości w tej kwestii. W toku dotychczasowego postępowania nie ujawniły się okoliczności wskazujące na wpływ stanu, w jakim znajdowali się świadkowie na treść ich zeznań.

247 częściowo zeznania K. J.

248 Zeznania K. J. złożone odnośnie wydarzeń w dniu 8 i 9 października 2020r. są wiarygodne, choć świadek pojawiła się na miejscu zdarzenia już wówczas, gdy nie było tam żadnego z braci J. i brała udział w udzielaniu pomocy K. K. (1). Wydarzenia, w których świadek uczestniczyła osobiście opisała wiarygodnie. Sąd nie brał pod uwagę twierdzeń świadka będących jej opiniami lub dotyczących opisów wydarzeń zasłyszanych przez świadka od innych osób.

249 częściowo zeznania A. J.

250 Wiarygodne są zeznania tego świadka złożone w postępowaniu przygotowawczym. Świadek miał możliwość obserwowania wydarzeń od momentu, gdy zszedł na dół z mieszkania zajmowanego przez matkę – K. J. i jej dzieci, m.in. przez świadka. Nie miał możliwości obserwowania pobicia pokrzywdzonego dlatego też jego zeznania nie mają w tej kwestii znaczenia.

251 zeznania A. K. (1)

252 Zeznania A. K. (1) są wiarygodne. Jest to konkubina P. R. (1). Uczestniczyła bezpośrednio w zdarzeniach, choć nie obserwowała ich od początku. Zeznania świadka są szczegółowe, zgodne z zeznaniami, jakie złożyli K. K. (2) i P. R. (2).

253 zeznania B. P. (1)

254 Zeznania B. P. (1) są wiarygodne. Świadek obserwował zachowanie oskarżonych: D., M. i P. J. (1) w momencie, gdy ci, po sprzeczce z pokrzywdzonym i towarzyszącymi mu osobami, ruszyli w kierunku pokrzywdzonego K. K. (1). Jego relacja jest zgodna z zeznaniami K. K. (2) i P. R. (1). Świadek został przez biegnących oskarżonych potrącony i odszedł z miejsca zdarzenia. Jego zeznania należy uznać za obiektywne, świadek od około 2 miesięcy wcześniej zamieszkiwał w bloku przy ulicy (...) i nie zawarł bliższej znajomości z mieszkańcami a jednocześnie uczestnikami zdarzenia.

255 zeznania O. G.

256 Zeznania O. G. są wiarygodne. Świadek nie obserwowała pobicia pokrzywdzonego a zachowanie oskarżonych J. jeszcze przed zdarzeniem. Jej uwagę zwróciło zachowanie M. J. (1), który był pobudzony. O. G. znała pokrzywdzonego K. K. (1) i scharakteryzowała go jako spokojnego nie nadużywające go alkoholu ani narkotyków młodego chłopaka.

257 zeznania K. Z.

258 Zeznania K. Z. sąd również uznał za wiarygodne. K. Z., podobnie jak O. G. nie obserwował pobicia pokrzywdzonego Złożył zeznanie odnośnie zachowania oskarżonych poprzedzającego pobicie pokrzywdzonego. Zeznał również, iż widział K. K. (1) pijącego alkohol, co potem znalazło potwierdzenie w wynikach badania pobranych na zawartość alkoholu próbek z jego organizmu.

259 zeznania D. W., M. K. (2), M. P.

260 Zeznania funkcjonariuszy policji sąd uznał za wiarygodne. Dowody te wykluczyły możliwość jakiegokolwiek wpływu przesłuchujących osób na treść wyjaśnień oskarżonych J. oraz przesłuchiwanych w sprawie świadków. W tej kwestii zwrócić należy uwagę na fakt, iż część kwestionowanych przez oskarżonych zeznań wyjaśnień - do złożenia których, jak twierdzą oskarżeni zostali zmuszeni - składana była nie wobec funkcjonariuszy policji a wobec prokuratora. Fakt ten również wyklucza możliwość pozaprocesowego wpływu na relacje osób przesłuchiwanych. Zarówno oskarżeni, jak i świadkowie mieli swobodę wypowiedzi, możliwość zapoznania się z treścią zapisanych zeznań i wyjaśnień oraz ewentualnej ich korekty, gdyby nie zgadzały się ze złożoną relacją.

261 zeznania M. B.

262 Zeznania M. B. są wiarygodne, jednak nie można uznać, że przedstawiła ona istotne dla sprawy informacje. Nie była ona bezpośrednim uczestnikiem wydarzeń a kontakt z sytuacją miała jedynie przy okazji wykonanego do niej przez oskarżonego M. J. (1), już po zdarzeniu, połączenia telefonicznego oraz z relacji innych uczestników zdarzenia np. A. K. (1). Część informacji świadek uzyskała od matki oskarżonych J., która również nie była w bezpośrednim uczestnikiem wydarzeń. Tylko te informacje, które pochodzą z bezpośrednich obserwacji świadka mogą być brane przez sąd pod uwagę.

263 zeznania M. K. (1)

264 Zeznania M. K. (1) są wiarygodne. Świadek nie była obserwatorem wszystkich wydarzeń w dniu 8 października 2020 roku, obserwowała zdarzenie jedynie od momentu, gdy wyglądając przez okno zobaczyła leżącego pokrzywdzonego K. K. (1) a następnie zeszła na dół i uczestniczyła w udzielaniu mu pomocy. Świadek nie przekazała wielu istotnych dla sprawy informacji. Nie jest ona powiązana w żaden sposób ani z oskarżonymi , ani rodziną pokrzywdzonego.

265 opinie sądowe psychiatryczne i psychologiczne dotyczące oskarżonych oraz dokumentacja medyczna będąca podstawą ich wydania

266 Dowody te nie budził żadnych wątpliwości Sądu, nie budziły wątpliwości również kompetencje biegłych. Opinie są jasne, pełne i klarowne oraz nie zawierają wewnętrznych sprzeczności. Wydane były po przeprowadzeniu badań oskarżonych, w tym w warunkach obserwacji psychiatrycznej i zapoznaniu się z dostępną dokumentacją medyczną.

267 Protokoły sporządzone w toku postepowania

268 - protokół przeszukania pomieszczeń mieszkalnych D. J. (1) k. 12-14

269 - protokół przeszukania osoby, jej odzieży i podręcznych przedmiotów D. J. (1) k. 15-16

270 - protokół zatrzymania rzeczy D. J. (1) k. 28-30,

271 - protokół oględzin telefonu komórkowego D. J. (1) k. 249-251

272 - opinia biegłego z zakresu badań daktyloskopijnych k. 331-333,

273 - protokół zatrzymania rzeczy P. J. (1) k. 511-513

274 - protokół zatrzymania rzeczy M. J. (1) k. 514-516

275 - protokół oględzin telefonu komórkowego znalezionego na miejscu zdarzenia k. 663-665

276 Dowody to sąd uznał za wiarygodne, nie były one przez nikogo kwestionowane. Wskazują na okoliczności w nich stwierdzone.

277 Pozostałe dowody

278 - kopia zaświadczenia dotyczącego stanu zdrowia psychicznego E. K. k. 1761 – dowód wiarygodny, dokument sporządzony przez uprawnioną osobę. Stwierdza stan psychiczny matki pokrzywdzonego K. K. (1), będący skutkiem m.in. przeżyć związanych z jego śmiercią;

279 - informacja KPP w P. k. 1878

280 - informacja InPost k. 1885-1886

281 - informacje dotyczące monitoringu k. 1347-1349. Na podstawie tych informacji ustalono, iż brak było możliwości zabezpieczenia zapisów monitoringu obejmujących swym zasięgiem miejsce zdarzenia. Brak również możliwości zabezpieczenia zapisów monitoringu obejmujących swym zasięgiem sklep (...) i drogę, jaką ze sklepu mógłby pokonać oskarżony P. J. (1) idąc do miejsca zdarzenia.

282 ustna opinia biegłego M. O., protokół sądowo – lekarskich oględzin zwłok wraz z dokumentacją fotograficzną

283 Sąd uznał za wiarygodną ustną opinię przedstawioną na rozprawie przez biegłego M. O.. Sąd nie miał wątpliwości odnośnie rzetelności, kompletności sporządzonej opinii ani też kwalifikacji biegłego.

284 W pełni wiarygodnym dowodem są również informacje zawarte w protokole sądowo – lekarskich oględzin zwłok wraz z dokumentacją fotograficzną.

285 1.1.2

286 Dowody, na podstawie których ustalono stan faktyczny dotyczący czynu z art. 233 § 1a k.k., zarzucany P. J. (1)

287 Dowody, w oparciu o które sąd ustalił stan faktyczny dotyczący czynu zarzucanego P. J. (1) z artykułu 233 § 1a k.k. ( tj. postanowienie z dnia 06.05.2020r. o wszczęciu dochodzeni, protokoły zatrzymania osoby A. P. i P. J. (1), postanowienie z dnia 06 lipca 2020r. o umorzeniu dochodzenia , postanowienie z dnia 10 sierpnia 2020r. o podjęciu dochodzenia, dane telekomunikacyjne od Polkomtel Sp.zoo , dane telekomunikacyjne od (...) S.A ) są wiarygodne.

288 Dowód w postaci protokołu przesłuchania P. J. (1) w charakterze świadka w dniu 12 maja 2020r. w sprawie PR Ds. (...).2020 Prokuratury Rejonowej w Płońsku, stwierdza fakt złożenia przez oskarżonego zeznań o opisanej w nim treści.

289 Wiarygodne są zeznania K. J. złożone odnośnie czynu z artykułu 233 § 1a k.k., w części w której potwierdza ona, iż P. J. (1) w nocy z 2 na 3 maja 2020 roku przebywał w P., nie zaś w miejscowości N. P. u B. M. (1) ( k. 762-763 ). Na rozprawie świadek potwierdziła te zeznania, za wyjątkiem stwierdzenia, iż podpalenie samochodu miało być zemstą jej męża – P. J. (1) z powodu niewypłacenia pieniędzy za przeprowadzony remont. Pobytu P. J. (1) w nocy z 2 na 3 maja 2020 roku w miejscowości N. P. nie potwierdził A. P., który przecież miał być tam razem z oskarżonym P. J. (1). Jego pobyt w miejscowości N. P., w opisanych przez oskarżonego w zeznaniach z dnia 12 maja 2020r. godzinach, wykluczają również wyniki danych telekomunikacyjnych uzyskanych od (...) S.A.

290 Wiarygodne są zeznania A. P., w których zaprzecza by od godziny 15.00 w dniu 2 maja 2020 roku do 3 maja 2020 roku przebywał wraz z P. J. (1) u B. M. (2) ( k. 805 ). Pozostałe zeznania tego świadka nie zawierają treści istotnych dla postępowania.

291 2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów

292 (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

293 Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2

294 Dowód

295 Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

296 1.1.1

297 częściowo wyjaśnienia D. J. (1)

298 Wyjaśnienia D. J., poza kwestiami wskazanymi powyżej, nie są wiarygodne.

299 Niewiarygodnie oskarżony wyjaśnił, iż to K. K. (1) zaatakował M. J. (1) a następnie - po wskazaniu przez P. G. (2) na jego osobę – zaatakował również jego oraz, iż on podejmował swoje dziania w jedyne obronie brata M.. Z wyjaśnień K. K. (2) i P. R. (1) wynika, iż to oskarżeni byli stroną atakującą a K. K. (1) jedynie bronił się. Brak jest jakiegokolwiek powodu, dla którego pokrzywdzony miałby zaatakować nieznanego mu M. J. (1), będącego w towarzystwie dwóch braci.

300 Niewiarygodnie oskarżony wyjaśnił, iż K. K. (1) używał w czasie zdarzenia kastetu, którym zadawał ciosy m.in. M. J. (1) oraz, iż używał pałki teleskopowej. Odnosząc się do obrażeń ciała oskarżonego D. J. (1) widocznych na fotografii biegły M. O. stwierdził, iż na powiece górnej oka prawego widoczne jest zasinienie w obrębie oczodołu i na powiece górnej widoczny jest układ strupów przypominający literę V. Obecność strupa może wskazywać na ewentualną obecność kastetu na ręce napastnika, ale tylko może wskazywać lecz nie musi, ponieważ pod strupem mogła być rana, która mogła powstać na skutek tępego urazu np. po uderzeniu pięścią. Żaden z bezpośrednich świadków zdarzenia nie wspominał by pokrzywdzony używał takich przedmiotów jak kastet czy pałka teleskopowa, co więcej ani kastetu, ani pałki teleskopowej nie odnaleziono na miejscu zdarzenia. Gdyby pokrzywdzony ich używał, zostałyby zabezpieczone wraz z innymi dowodami rzeczowymi.

301 Niewiarygodnie oskarżony wyjaśnił, iż w obronie koniecznej wyjął z kieszeni nóż i jedynie machał rękoma licząc na to, iż K. K. (1) się przestraszy i „da spokój braciom”. Z wyjaśnień K. K. (2) i P. R. (1) wynika, iż to oskarżeni byli stroną atakującą i to oni ruszyli bezpośrednio w stronę pokrzywdzonego K. K. (1). Nie jest wiarygodne, biorąc pod uwagę opinie ustną biegłego M. O., jak również wyniki protokołu sądowo – lekarskich oględzin zwłok by opisanych obrażeń skutkujących zgonem K. K. (1) doznał na skutek machania rękoma w geście obronnym, nawet zaopatrzonych w nóż. Oskarżony zadawał pokrzywdzonemu ciosy celowo i umyślnie.

302 Niewiarygodnie oskarżony wyjaśnił, iż K. K. (1) spotkał wcześniej dwa razy w okolicznościach związanych przekazywaniem tzw. haraczu osobom handlującym narkotykami, wśród których miał być K. K. (1) oraz, iż K. K. (1) szantażował go, pokazując zdjęcia matki i bratanicy będących w parku. Wersje taką oskarżony przedstawił dopiero na rozprawie, wcześniej nie wspomniał nawet o takim motywie swego działania, choć należało by go uznać za istotny, gdyby był prawdziwy. Gdyby rzeczywiście pokrzywdzony miął być tym (...), uczestniczącym w handlu narkotykami, przed którym przestrzegał go ojciec, w chwili gdy D. J. (1) rzekomo znalazł torbę z narkotykami musiałby mieć około 8 lat.

303 Niewiarygodnie oskarżony wyjaśnił podczas rozprawy sądowej, iż podczas zdarzenia jego brat P. był w (...). Poza argumentami przedstawionymi poniżej należy zwrócić uwagę na sprzeczność tej wersji z wyjaśnianiami samego P. J. (1).

304 Niewiarygodnie oskarżony wyjaśnił, że w czasie bójki to pokrzywdzony K. K. (1) wypowiedział groźbę pod adresem córki M. J. (1). O fakcie takim nie wspomniał żaden ze świadków, zaprzeczył jej również sam M. J. (1) ( k. 145 ).

305 częściowo wyjaśnienia M. J. (1)

306 Wyjaśnienia M. J., poza kwestiami wskazanymi powyżej, nie są wiarygodne.

307 Niewiarygodnie oskarżony wyjaśnił, że nie uczestniczył w pobiciu oraz nie zadał nikomu żadnego ciosu, ponieważ na samym jego początku, po otrzymanym ciosie ( oskarżony nie wie kto go uderzył ), stracił przytomność. Zeznania K. K. (2), P. R. (1) i B. P. wskazują, iż w pobiciu pokrzywdzonego brali wdział wszyscy bracia J., również M.. Na jego udział wskazuje również P. J. (1) ( k. 9 wyjaśnił, iż „zaczęli się szamotać” opisując udział M. J. (1) w zdarzeniu ). Analiza dodatkowo zeznań A. K. i M. K. wskazuje, iż M. J. (1) po otrzymaniu uderzenia w okolice oka nie uczestniczył w biciu pokrzywdzonego, natomiast uczestniczyli w nim nadal D. i P. J. (1).

308 Wiarygodne są wyjaśnienia oskarżonego złożone odnośnie świadomości, iż D. J. (1) przed zdarzeniem był w posiadaniu noża złożone w postepowaniu przygotowawczym ( k. 101 ). Przed sądem oskarżony zaprzeczył tym wyjaśnieniom sugerując, iż wpływ na ich treść miały osoby przesłuchujące go, co nie zasługuje na wiarę.

309 Nie zasługuje na wiarę również stwierdzenie oskarżonego, iż stracił przytomność po uderzeniu kastetem. M. J. (1) wskazał, iż jest to jedynie jego przypuszczenie, zaś jak już wskazano wyżej żaden dowód nie wskazuje na użycie przez pokrzywdzonego czy innego uczestnika zdarzenia kastetu.

310 częściowo wyjaśnienia P. J. (1)

311 Wyjaśnienia P. J., poza kwestiami wskazanymi powyżej, nie są wiarygodne.

312 Niewiarygodne są wyjaśnienia oskarżonego, który zaprzeczył by uczestniczył w pobiciu K. K. (1). Jego wyjaśnienia są jednak wyjątkowo niekonsekwentne i sprzeczne nie tylko z zeznaniami świadków ale również wyjaśnieniami współoskarżonych.

313 W pierwszych wyjaśnieniach złożonych w obecności prokuratora oskarżony wyjaśnił, iż to M. J. (1) pierwszy podbiegł do K. K. (1), opisuje również, iż do pokrzywdzonego dobiegł D. J. (1), on ( oskarżony P. J. (1) ) w tym czasie „poszedł się załatwić” i nie pomagał braciom ( k. 9 ). Taką też wersję zdarzenia oskarżony powtórzył podczas posiedzenia sądu w przedmiocie zastosowania tymczasowego aresztowania, dodając, iż był odwrócony i nie widział co się działo, widział jednak jak „D. zaczął się z nim (pokrzywdzonym) szarpać” ( k. 156). W kolejnych wyjaśnieniach, również złożonych przed prokuratorem oskarżony wskazał, iż to on rozpoczął sprzeczkę, zaś M. J. (1) odepchnął go, żeby się nie kłócił z P. G. (1) ( k. 229 ). Tym razem P. J. (1) wyjaśnił, iż nie uczestniczył w dalszych działaniach swych braci, ponieważ odwrócił się, by wyjąć telefon i zadzwonić do „chłopaków” z informacją, iż M. J. (1) jest bity. Odnosząc się do wskazanych rozbieżności oskarżony wyjaśnił, iż poprzednio pomylił zdarzenia, tym razem pamięta dobrze. W kolejnych wyjaśnieniach złożonych 26 stycznia 2021r. przed prokuratorem oskarżony wyjaśnił, iż tuż przed zdarzeniem był w Ż., gdzie kupił trzy piwa o 22.21, na dowód czego złożył do akt paragon ze sklepu ( k. 563 ), w pobiciu pokrzywdzonego nie uczestniczył, ponieważ miał dwa piwa w rękawach, stał i nic nie robił ( k. 561 ).

314 Przed sądem oskarżony przedstawił jeszcze jedna wersję wydarzeń jako prawdziwą, tym razem przedstawił, iż sprzeczkę zaczęli on i M. J. (1), który oskarżonego P. J. (1) odepchnął i on odszedł, pokrzywdzonego nawet nie dotknąwszy. Poszedł do sklepu (...) - dodał, iż paragon jest w aktach sprawy – a po powrocie zastał siedzącego pod drzewem M. J. (1) z obrażeniami oka.

315 W ocenie sądu żadna z wersji oskarżonego P. J. (1) odnośnie jego braku uczestnictwa w pobiciu K. K. (1) nie jest prawdziwa. Oskarżony wyjaśniał sprzecznie z prawdą w celu uniknięcia odpowiedzialności karnej. Nie jest prawdopodobnym by wpływ na treść jego wyjaśnień mieli funkcjonariusze policji, którzy mieli go nawet bić ( k. 1118 ). Żadnych z wykorzystanych w toku procesu wyjaśnień oskarżony nie składał wobec funkcjonariusza policji. Był przesłuchiwany przez prokuratora i przed sądem.

316 Wpływu na dokonane przez sąd ustalenia faktyczne nie mógł mieć brak zapisu zdarzenia przy pomocy kamer monitoringu. Jak ustalono miejsce zdarzenia nie jest objęte monitoringiem ( informacje dotyczące monitoringu k. 1347-1349 ), zaś zeznania świadków okazały się wystarczające by ustalić prawidłowy stan faktyczny.

317 zeznania A. J.

318 Nie są wiarygodne zeznania złożone przez świadka przed sądem, kiedy to świadek, nie wskazując żadnego racjonalnego powodu, zaprzeczył zeznaniom złożonym w postępowaniu przygotowawczym. Świadek twierdził, iż odczytane mu zeznania są innej treści niż te, które w rzeczywistości złożył oraz, iż dysponuje kopią prawdziwych złożonych zeznań. Pomimo wezwania sądu nie przedstawił takiej kopii. A. J. to syn P. J. (1) i przez to spokrewniony z D. i M. J. (1). Jego zeznania były emocjonalne i zmierzały do przedstawienia wersji dla oskarżonych jak najkorzystniejszej. Zeznania świadka A. J. nie dotyczyły przebiegu pobicia pokrzywdzonego, którego świadek ten nie widział.

319 częściowo zeznania P. G. (1)

320 Nie są wiarygodne zeznania złożone przez świadka po raz pierwszy w postepowaniu przygotowawczym, w dniu października 2020 r., w których wskazał, iż nie widział pobicia K. K. (1), przybył bowiem na miejsce już wtedy, gdy ten leżał na trawie ( k.77-78 ) . Świadek jeszcze tego samego dnia złożył odmienne zeznania ( k. 83 – 83 v), nie potwierdził ich również przed sądem.

321 Wydruk z komunikatora społecznego M. zainstalowanego w telefonie pokrzywdzonego

322 Nie mógł stanowić wiarygodnego dowodu na okoliczność czasu zdarzenia. Jak wynika z notatek urzędowych k. 1 i 3 funkcjonariusze policji otrzymali polecenie udania się na miejsce zdarzenia o godz. 22.30. Musiało to być tuż po zdarzeniu. Czas rozmowy K. K. (1) wskazany w przedstawionym wydruku musiał być czasem ustawionym w jego telefonie komórkowym a nie czasem rzeczywistym.

323 1.1.2

324 zeznania B. M. (1)

325 Zeznania B. M. (1) nie zostały uznane przez sąd za wiarygodne. Są one sprzeczne zeznaniami K. J. ( w których świadek stwierdza, iż w nocy z 2/3 maja 2020r. P. J. (1) był w jej domu ) i danymi telekomunikacyjnymi uzyskanymi od (...) S.A. ( z których wynika, iż numer telefonu, którym posługiwał się P. J. (1) tj. 571 472 006 od godziny 07.40 do godziny 19.21 w dniu 02 maja 2020 r. logował się na (...) w P., od godziny 19.21 nie nawiązał współpracy z żadnymi (...) na terenie Polski, następnie w dniu 03 maja 2020r. zaczął współpracować ponownie z (...) na terenie P. ). Wobec B. M. (1) prowadzone jest postępowanie o składanie fałszywych zeznań, znajduje się ono na etapie postępowania sądowego, nie został jeszcze wydany wyrok.

326 3. PODSTAWA PRAWNA WYROKU

327 Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

328 Oskarżony

329 ☒

330 3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

331 I

332 D. J. (1)

333 Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

334 Zgodnie z art. 148 § 1 kk kto zabija człowieka, podlega karze pozbawienia wolności na czas nie krótszy od lat 8, karze 25 lat pozbawienia wolności albo karze dożywotniego pozbawienia wolności.

335 Przedmiotem ochrony jest życie człowieka od momentu narodzin do śmierci. Do ustawowych znamion należy tu skutek w postaci śmierci człowieka, czyli trwałego i nieodwracalnego ustania funkcji pnia mózgu. Ustawodawca nie określa bliżej sposobu działania sprawcy, stwierdzając tylko, że sprawca ma zabijać człowieka. Znamiona strony przedmiotowej zabójstwa określonego w art. 148 § 1 kk zrealizowane zostaną przez każde zachowanie stanowiące podstawę do obiektywnego przypisania skutku w postaci śmierci człowieka. Zabójstwo określone w art. 148 § 1 kk przestępstwo powszechne. Strona podmiotowa zabójstwa charakteryzuje się umyślnością. Może mieć ona postać zarówno zamiaru bezpośredniego, jak i ewentualnego. Sprawca może podejmować zachowanie skierowane przeciwko drugiej osobie w celu jej zabicia, w celu osiągnięcia innego skutku (także karnoprawnie obojętnego), ze świadomością konieczności pozbawienia życia drugiego człowieka, jako środka do realizacji swojego celu lub jako następstwa ubocznego (zamiar bezpośredni) albo z przewidywaniem możliwości spowodowania śmierci człowieka zamiast osiągnięcia celu zamierzonego lub obok realizacji celu zamierzonego i godzenie się na taki skutek swojego zachowania (zamiar ewentualny).

336 D. J. (1) niewątpliwie brał udział w pobiciu K. K. (1). Wraz z pozostałymi sprawcami: braćmi M. i P. J. (1) ruszył w kierunku pokrzywdzonego i zadawał mu uderzenia rękoma w okolice głowy. Niewątpliwie jednak w momencie, gdy zauważył, że pokrzywdzony skutecznie się broni - zadał bowiem uderzenie zarówno D. J. (1), jak i M. J. (1), po którym ten przewrócił się, doznając obrażeń w okolicach oka - wydobył z kieszeni nóż i zaczął zadawać nim ciosy pokrzywdzonemu K. K. (1). Skutkiem działania D. J. (1) była śmierć K. K. (1).

337 Na podstawie podobnych stanów faktycznych podobne wnioski wysnuwano w orzecznictwie. „W przypadku zatem gdy zostanie ustalone, że skutek śmiertelny jest bezpośrednim rezultatem dającego się wyodrębnić zamierzonego czynu jednego z uczestników bójki lub pobicia, poniesie on odpowiedzialność za umyślne spowodowanie skutku (art. 148 § 1 lub art. 156 § 1 k.k.), niezależnie od odpowiedzialności pozostałych uczestników na podstawie art. 158 § 2 czy 3 k.k. (postanowienie SN z 28.07.2010, II KK 271/09, Prok. i Pr.-wkł. (...), poz. 6; podobnie postanowienie SN z 20.03.2015 r., III KK 276/14, LEX nr 1665738; wyrok SA w Warszawie z 11.04.2014 r., II AKa 80/14, LEX nr 1455653).

338 D. J. (1) działał z zamiarem bezpośrednim pozbawienia życia K. K. (1). Świadczy o tym ilość ciosów jakie zadał, ich umiejscowienie oraz szybkie tempo, z jakim ciosy zostały zadane. D. J. (1) zadał pokrzywdzonemu ciosy: w okolicach klatki piersiowej, prawej pachwiny, grzbietu oraz głowy powodując: ranę kłutą klatki piersiowej z uszkodzeniem w przebiegu jej kanału - I przestrzeni międzyżebrowej, worka osierdziowego, przedniej ściany pnia płucnego; ranę kłutą klatki piersiowej drążącą do tkanki podskórnej; ranę kłutą prawej pachwiny z uszkodzeniem w przebiegu jej kanału prawej tętnicy udowej; trzy rany kłute grzbietu drążące do mięśni grzbietu; ranę kłutą grzbietu z uszkodzeniem w przebiegu jej kanału mięśni grzbietu, prawej łopatki, V żebra, opłucnej ściennej, opłucnej płucnej i płata górnego płuca prawego; rany cięte lewej małżowiny usznej oraz ranę ciętą bródki, które spowodowały zgon pokrzywdzonego w wyniku wstrząsu krwotocznego z następowym krwotokiem wewnętrznym i zewnętrznym.

339 Niewątpliwie osoba, która używa noża o ostrzu długości około 7 cm., zadając nim uderzenia człowiekowi w taki sposób, w jaki czynił to oskarżony D. J. (1) – dużo ciosów, zadanych szybko, z bliskiej odległości od pokrzywdzonego – działa z zamiarem bezpośrednim pozbawienia życia pokrzywdzonego.

340 Uzasadniona jest w przypadku czynu przypisanego D. J. (1) kwalifikacja prawna z art. 148 § 1 k.k. w zb. z art. 159 k.k. w zw. z art. 11§ 2 k.k.

341 Nie ulega wątpliwości, iż oskarżony D. J. (1) zrealizował znamiona art. 159 kk. przez to, że zadawał uderzenia pokrzywdzonemu w okolicach głowy, początkowo rękoma, zaś w końcowym fragmencie zajścia zadawał uderzenia niebezpiecznym narzędziem – nożem. Przeprowadzone postępowanie dowiodło, iż oskarżony działał umyślenie, tj. chciał pobić pokrzywdzonego K. K. (1) – w tym celu oskarżony wraz z braćmi P. i M., po uprzedniej słownej sprzeczce z pokrzywdzonym, ruszyli w stronę K. K. (1) a następnie zaczęli zadawać mu ciosy. Niewątpliwie oskarżony wiedział, że swoim działaniem może spowodować skutek określony w art. 156 § 1 kk. lub w art. 157 § 1 kk. i na spowodowanie takiego skutku godził się. D. J. (1) to człowiek młody i sprawny ( D. J. w dacie czynu miał 24 lata ), zajmujący się na co dzień wykonywaniem prac budowlanych. Analiza obrażeń ciała jakich doznał pokrzywdzony, utrwalonych w protokole sądowo – lekarskich oględzin zwłok wraz z dokumentacją fotograficzną pozwoliła na przyjęcie, iż w czasie całego zdarzenia D. J. (1) zadał pokrzywdzonemu co najmniej tyle ciosów nożem, by spowodować opisane tam obrażenia, nie zważając w jaką część ciała uderza. O tym, iż oskarżony przewidywał, że może spowodować skutek określony w art. 156 § 1 kk. lub w art. 157 § 1 kk. i na to się godził świadczy również to, iż zadawał uderzenia pomimo, iż pokrzywdzony bronił się oddając ciosy a gdy zobaczył, że na skutek uderzenia zadanego przez K. K. (1) jego brat M. usiadł na ziemi z raną w okolicach oka, zaczął zadawać ciosy przy użyciu noża.

342 ☒

343 3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

344 IV, VI

345 P. J. (1)

346 M. J. (1)

347 Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

348 Zgodnie z art. 158 § 1 kk. „Kto bierze udział w bójce lub pobiciu, w którym naraża się człowieka na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo nastąpienie skutku określonego w art. 156 § 1 lub w art. 157 § 1, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3. Jeżeli następstwem bójki lub pobicia jest śmierć człowieka, sprawca podlega karze pozbawienia wolności od roku do lat 10 ( § 3 art. 158 kk. ).

349 Pobicie to takie zdarzenie, w którym biorą udział także co najmniej trzy osoby, ale można wyodrębnić stronę atakującą i broniącą się. W przypadku pobicia, w którym wzięli udział P., M. i D. J. (1) to oni byli stroną atakującą, zaś K. K. (1) był stroną broniącą się.

350 Strona podmiotowa tego przestępstwa polega na umyślności. Może ono zostać popełnione zarówno w zamiarze bezpośrednim, jak i ewentualnym. Do przypisania udziału sprawcy w pobiciu nie jest konieczne udowodnienie, że zadał on pokrzywdzonemu lub pokrzywdzonym cios w postaci uderzenia, kopnięcia itp., a wystarczające jest świadome połączenie działania jednego ze sprawców z działaniem drugiego człowieka lub większej grupy osób przeciwko innemu człowiekowi lub grupie osób. Odpowiedzialność za udział w pobiciu ma charakter wspólnej odpowiedzialności za następstwa działania, co stanowi odstępstwo od zasady indywidualizacji odpowiedzialności karnej. Sprawcy odpowiadają niezależnie od tego, czy można ustalić, który z nich spowodował konkretne następstwa, ale pod warunkiem, że każdy z nich możliwość nastąpienia ich przewidywał albo mógł i powinien był przewidzieć (wyrok SA w Krakowie z 29.06.2010 r., II AKa 69/10).

351 Zarówno P. i M. J. (1), jak i D. J. (1) wzięli udział w pobiciu pokrzywdzonego. Po krótkiej sprzeczce słownej ruszyli razem w kierunku pokrzywdzonego i zadawali mu uderzenia rękoma w okolice głowy. Z ustnej opinii biegłego M. O. złożonej na rozprawie wynika – wbrew twierdzeniom wszystkich oskarżonych a zwłaszcza oskarżonego P. J. (1), iż na ciele pokrzywdzonego K. K. (1) znajdują się obrażenia ciała mogące być wynikiem pobicia. Są to ślady tępych urazów mechanicznych, rozproszone w różnych okolicach ciała i mało liczne. Według biegłego można stwierdzić, że na te okolice, w których stwierdzono otarcia i zasinienia działał tępy uraz mechaniczny. Na szyi obrażeniem mogącym świadczyć o pobiciu jest zasinienie średnicy 2 cm. Narzędzie, które godziło w szyję było małe, według biegłego mogły być to np. palce ręki. Ubytki naskórka na grzbiecie palców ręki prawej mogły powstać na skutek na przykład przytarcia ręką o nierówną powierzchnię.

352 Nie ulega wątpliwości, iż oskarżony M. J. (1) zrealizował znamiona art. 158 § 1 kk. przez to, że zadawał uderzenia pokrzywdzonemu w okolicach głowy rękoma. Przeprowadzone postępowanie dowiodło, iż oskarżony działał umyślenie, tj. chciał pobić pokrzywdzonego K. K. (1) – w tym celu oskarżony wraz z braćmi P. i D., po uprzedniej słownej sprzeczce z pokrzywdzonym, ruszyli w stronę K. K. (1) a następnie zaczęli zadawać mu ciosy. Niewątpliwie oskarżony wiedział, że swoim działaniem może spowodować skutek określony w art. 156 § 1 kk. lub w art. 157 § 1 kk. i na spowodowanie takiego skutku godził się. M. J. (1) to człowiek młody, sprawny i silny ( M. J. w dacie czynu miał 27 lat ), zajmujący się na co dzień wykonywaniem prac budowlanych. O tym, iż oskarżony przewidywał, że może spowodować skutek określony w art. 156 § 1 kk. lub w art. 157 § 1 kk. i na to się godził świadczy również to, iż zdecydował się na udział w pobiciu pokrzywdzonego wraz z dwoma braćmi, napastnicy razem dysponowali znaczna przewagą fizyczną nad pokrzywdzonym a po tym, jak usiadł na ziemi z obrażeniami w okolicach oka spowodowanymi przez pokrzywdzonego – skierował pod jego adresem groźbę pozbawienia życia.

353 Również oskarżony P. J. (1) zrealizował znamiona art. 158 § 3 kk. Przeprowadzone postępowanie dowiodło, iż oskarżony działał umyślenie, tj. chciał pobić pokrzywdzonego K. K. (1) – w tym celu oskarżony wraz z braćmi M. i D., po uprzedniej słownej sprzeczce z pokrzywdzonym, ruszyli w stronę K. K. (1) a następnie zaczęli zadawać mu ciosy. Oskarżony P. J. (1) również zadawał uderzenia pokrzywdzonemu w okolicach głowy rękoma. Niewątpliwie oskarżony ten wiedział, że swoim działaniem może spowodować skutek określony w art. 156 § 1 kk. lub w art. 157 § 1 kk., jak również skutek w postaci śmierci pokrzywdzonego i na spowodowanie takiego skutku godził się. P. J. (1) to człowiek młody, sprawny i silny ( P. J. w dacie czynu miał 35 lat ), zajmujący się na co dzień wykonywaniem prac budowlanych.

354 W § 3 art. 158 kk. skonstruowany jest typ kwalifikowany przestępstwa pobicia, a znamieniem kwalifikującym jest następstwo czynu – śmierć człowieka. Jak podkreślił Sąd Najwyższy, do uznania sprawstwa przestępstwa z art. 158 § 3 k.k. wystarczy, by skutek w postaci śmierci, będący następstwem pobicia, musiał być z nim powiązany przyczynowo, w tym sensie, że uszczerbek na zdrowiu ofiary jest następstwem zajścia jako pewnej całości, i to zajścia charakteryzującego się cechami określonymi w art. 158 § 1 k.k. Określone w przepisie art. 158 § 3 k.k. następstwo w postaci śmierci nie jest skutkiem indywidualnego działania sprawcy, ponieważ między jego działaniem a śmiercią człowieka może nawet nie istnieć związek przyczynowy, a mimo to zachodzi odpowiedzialność na gruncie tego przepisu, o ile tylko sprawca następstwo to przewidywał lub mógł przewidzieć (postanowienie SN z 11.01.2017 r., IV KK 285/16, LEX nr 2254801; postanowienie SN z 28.07.2010 r., II KK 27/10, LEX nr 619606).

355 Innymi słowy skutek śmiertelny, o jakim mowa w art. 158 § 3, jest wynikiem ocenianego całościowo zdarzenia, jakim jest pobicie i nie musi być łączony z działaniem konkretnego uczestnika takiego zdarzenia, w tym przypadku z działaniem P. J. (1). Dla przyjęcia jego odpowiedzialności z art. 158 § 3 kk. nie jest konieczne ustalenie, że zachowanie P. J. (1) przyczynowo spowodowało skutek.

356 O tym, iż oskarżony P. J. (1) przewidywał, że może spowodować skutek w postaci śmierci K. K. (1) i na to się godził świadczy również to, iż:

357 - zdecydował się na udział w pobiciu pokrzywdzonego wraz z dwoma braćmi, przy czym napastnicy razem dysponowali znaczną przewagą fizyczną nad pokrzywdzonym;

358 - nie zaprzestał udziału w zdarzeniu po tym, jak M. J. (1) usiadł na ziemi na skutek uderzenia zadanego przez pokrzywdzonego w okolice oka. Brał udział w zdarzeniu również wówczas, gdy D. J. (1) rozpoczął zadawanie uderzeń nożem. Pomimo, iż P. J. (1) osobiście nie zadał żadnego z uderzeń nożem, w wyniku których śmierć poniósł K. K. (1), nadal uczestniczył on w pobiciu stwarzając po stronie atakujących – wówczas już D. i P. J. (1) – przewagę fizyczną;

359 - nie podjął żadnych czynności, żeby przeciwdziałać zachowaniu swego brata D., który rozpoczął zadawanie pokrzywdzonemu ciosów nożem a gdy pokrzywdzony na skutek tych ciosów upadł – P. J. (1) zbiegł z miejsca zdarzenia, nie interesując się jego losem.

360 Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

361 ☐

362 3.3. Warunkowe umorzenie postępowania

363 Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania

364 ☐

365 3.4. Umorzenie postępowania

366 Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania

367 ☒

368 3.5. Uniewinnienie

III

369 P. J. (1)

370 Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

371 Zgodnie z art. 233 § 1 kk., kto, składając zeznanie mające służyć za dowód w postępowaniu sądowym lub w innym postępowaniu prowadzonym na podstawie ustawy, zeznaje nieprawdę lub zataja prawdę, podlega karze pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 8. Jeżeli sprawca czynu określonego w § 1 zeznaje nieprawdę lub zataja prawdę z obawy przed odpowiedzialnością karną grożącą jemu samemu lub jego najbliższym, podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5 ( art. 233 § 1a kk. ).

372 P. J. (1) w dniu 12 maja 2022 roku w toczącym się pod sygnaturą PR Ds. (...).2020 nadzorowanym przez Prokuraturę Rejonową w Płońsku postępowaniu sądowym zeznał nieprawdę. W ocenie sądu orzekającego nie może jednak z tego tytułu ponieść odpowiedzialności karnej.

373 P. J. (1) postawiono zarzut popełnienia przestępstwa z art. 233 § 1 a kk. Faktem jest, iż w dniu 12 maja 2020r przesłuchano go w charakterze świadka i zeznał wówczas, że po zatrzymaniu od jednego z policjantów dowiedział się, iż pożar samochodu miał miejsce w nocy z 2/3 maja 2020r., a on, tej nocy był na grillu w miejscowości N. u B. M. (1). Pojechał tam o godz. 15.00 z A. P., zawiozła ich K. J.. Na imprezie tej przebywał do północy, w P. był około godz. 01.00 i nocował u swojej żony K. J.. Okoliczności te nie są zgodne z prawdą, ponieważ P. J. (1) w nocy z 2/3 maja 2020r. przebywał na terenie P., nie przebywał w miejscowości N. u B. M. (1). Nie przebywał tam tym bardziej z A. P..

374 Zeznania, które w dniu 12 maja 2020r. złożył P. J. (1) a w związku z treścią których prokurator uczynił mu zarzut w niniejszym postępowaniu dotyczyły jego odpowiedzialności karnej, jego sprawstwa ( nie okoliczności pobocznych, nieistotnych z punktu widzenia jego odpowiedzialności karnej ) i z tego powodu nie mogą stanowić podstawy skutecznego zarzutu z art. 233 § 1a kk. Składając je bowiem P. J. (1) realizował przysługujące mu na podstawie art. 6 kk prawo do obrony. W dniu 06 maja 2020r. w KPP w P. zostało wszczęte dochodzenie w sprawie zaistniałego w dniu 03 maja 2020 roku w P. uszkodzenia pojazdu marki P. (...) o nr rej. (...) koloru czerwonego w wyniku pożaru, w którym łączną wartość strat w kwocie 7000 zł. poniosła W. K. tj. o czyn z art. 288 1 kk. W wyniku czynności sprawdzających ustalono, iż sprawcą czynu może być P. J. (1), w dniu 11 maja 2020 roku o godzinie 06.30 dokonano zatrzymania P. J. (1) a w dniu 12 maja 2020r. przesłuchano w charakterze świadka. Wówczas będąc pouczonym o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań, w tym treści art. 233 § 1a k.k. złożył stwierdzające nieprawdę – ale mające na celu jedynie uchronienie się przed odpowiedzialnością karną – zeznanie.

375 Sąd Najwyższy w postanowieniu z 10.12.2020 r. ( I KK 58/19, OSNK 2021/2, poz. 8 ) stwierdził, iż: „Nie popełnia przestępstwa z art. 233 § 1 ani § 1a k.k. osoba przesłuchiwana w charakterze świadka, gdy składa fałszywe zeznania z obawy przed narażeniem samego siebie na odpowiedzialność karną, w granicach własnej odpowiedzialności karnej. Dopuszczalność pociągnięcia do odpowiedzialności karnej na podstawie art. 233 § 1a k.k. osoby, która z obawy o narażenie samego siebie na odpowiedzialność karną przesłuchiwana jest w charakterze świadka i zeznaje nieprawdę - obejmować może wyłącznie zeznania, których treść zawiera pomówienie innej osoby lub nieprawdziwe okoliczności nie związane ze sprawstwem czynu i potencjalną własną odpowiedzialnością karną przesłuchiwanego. W układzie procesowym, w którym w wyniku zaistniałej kolizji roli procesowej podejrzanego i świadka, nastąpi ostateczna i prawidłowa identyfikacja osoby jako podejrzanego powstaje konieczność eliminacji z procesu środka dowodowego uzyskanego od tej osoby, tj. złożonych przez nią uprzednio zeznań. Z chwilą przesłuchania osoby w charakterze podejrzanego jej wcześniejsze zeznania nie mogą być podstawą dokonywanych ustaleń faktycznych w zakresie jej własnej odpowiedzialności karnej”.

376 Podobnie w wyroku z dnia 17 lutego 2021 roku IV KK 287/20 Sąd Najwyższy orzekł, iż możliwość pociągnięcia do odpowiedzialności karnej na podstawie artykułu 233 § 1 a k.k. dotyczyć może osoby przesłuchiwanej w charakterze świadka, która z obawy o narażenie samego siebie na odpowiedzialność karną, zeznaje nieprawdę w odniesieniu do tych okoliczności, których treść nie jest związana ze sprawstwem czynu i potencjalną własną odpowiedzialnością karną przesłuchiwanego.

377 Sąd orzekający podziela zapatrywania prawne wyrażone w wymienionych orzeczeniach Sądu Najwyższego. Przemawiają one za przyjęciem poglądu, iż za czyn z artykułu 233 § 1a kk. nie może odpowiadać osoba realizująca przysługujące jej prawo do obrony, czyli w tym przypadku P. J. (1). Rozważania powyższe skłoniły sąd do uniewinnienia oskarżonego P. J. (1) od czynu zarzucanego mu w punkcie II aktu oskarżenia.

378 4. KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i

379 środki związane z poddaniem sprawcy próbie

380 Oskarżony

381 Punkt rozstrzygnięcia

382 z wyroku

383 Punkt z wyroku odnoszący się

384 do przypisanego czynu

385 Przytoczyć okoliczności

386 D. J. (1)

387 I

388 I

389 Na podstawie art. 148 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. Sąd wymierzył oskarżonemu D. J. karę 15 (piętnastu) lat pozbawienia wolności. Kara ta jest karą za umyślne spowodowanie śmierci młodego 19 letniego człowieka. Z jednej strony przy jej wymiarze należało mieć na względzie tragiczny skutek działania oskarżonego D. J. (1), z drugiej zaś jego dotychczasową niekaralność, poprawny tryb życia i poprawną opinię jaką obecnie cieszy się w zakładzie karnym. Przypisanego mu czynu oskarżony dopuścił się z błahego powodu - na skutek sprzeczki z pokrzywdzonym, dotychczas nieznaną sobie osobą. Nie działał jednak w sposób przemyślany, zaplanowany i uprzednio przygotowany a pod wpływem nagłych emocji dlatego też sąd nie wymierzył mu kary 25 lat pozbawienia wolności. Orzeczona kara 15 lat pozbawienia wolności jest odpowiednia z uwagi na winę i stopień społecznej szkodliwości czynu, bierze pod uwagę cele zapobiegawcze i wychowawcze, jakie ma osiągnąć wobec D. J. (1) oraz cele w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa.

390 Na podstawie art. 63 § 1 k.k. na poczet orzeczonej kary Sąd zaliczył oskarżonemu D. J. (1) okres tymczasowego aresztowania w sprawie od dnia 09 października 2020 r., godz. 01:10.

391 P. J. (1)

392 IV

393 IV

394 Na podstawie art. 158 § 3 k.k. Sąd wymierzył P. J. karę 4 ( czterech ) lat pozbawienia wolności. Kara ta jest karą za umyślne pobicie pokrzywdzonego K. K. (1), którego to skutkiem była śmierć młodego, 19 letniego człowieka. Z jednej strony przy jej wymiarze należało mieć na względzie tragiczny skutek działania oskarżonego P. J. (1), jego dotychczasową trzykrotną już karalność, z drugiej zaś poprawną opinię jaką obecnie cieszy się w zakładzie karnym. Dotychczasowy tryb życia oskarżonego uznać należy za przeciętny. Kurator z jednej strony podkreśla trudne warunki, w jakich P. J. (1) wychował się ( podobnie zresztą, jak jego bracia ) i wskazuje na właściwą postawę wobec matki, z drugiej wskazuje na konflikty z byłą żoną i sąsiadem, co w kontekście dotychczasowej karalności nie charakteryzuje dobrze oskarżonego. Przypisanego mu czynu oskarżony dopuścił się z błahego powodu - na skutek sprzeczki z pokrzywdzonym, dotychczas nieznaną sobie osobą. Orzeczona kara 4 lat pozbawienia wolności jest odpowiednia z uwagi na winę i stopień społecznej szkodliwości czynu, bierze pod uwagę cele zapobiegawcze i wychowawcze, jakie ma osiągnąć wobec P. J. (1) oraz cele w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa.

395 Na podstawie art. 63 § 1 k.k. na poczet orzeczonej kary Sąd zaliczył oskarżonemu okres tymczasowego aresztowania w sprawie od dnia 09 października 2020 r., godz. 02:45 do dnia 26 kwietnia 2021r. do godz. 02.45 oraz od dnia 28 kwietnia 2021r. od godz. 02.45. (zawiadomienie o wykonywaniu wobec P. J. (1) kary pozbawienia wolności w innej sprawie k. 868 ).

396 M. J. (1)

397 VI

398 VI

399 Na podstawie art. 158 § 1 k.k. Sąd wymierzył M. J. karę 1 ( jednego ) roku i 6 ( sześciu ) miesięcy pozbawienia wolności. Kara ta jest karą za umyślny udział w pobiciu pokrzywdzonego K. K. (1). Z jednej strony przy jej wymiarze należało mieć na względzie, iż przypisanego mu czynu oskarżony dopuścił się z błahego powodu - na skutek sprzeczki z pokrzywdzonym, dotychczas nieznaną sobie osobą, z drugiej zaś dotychczasową niekaralność, poprawny tryb życia i poprawną opinię jaką obecnie cieszy się w zakładzie karnym. Oskarżony przed aresztowaniem wykonywał stałą pracę, wychowywał samotnie dziecko, wspomagał finansowo matkę. Orzeczona kara 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności jest odpowiednia z uwagi na winę i stopień społecznej szkodliwości czynu, bierze pod uwagę cele zapobiegawcze i wychowawcze, jakie ma osiągnąć wobec M. J. (1) oraz cele w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa.

400 Na podstawie art. 63 § 1 k.k. na poczet orzeczonej kary Sąd zaliczył oskarżonemu okres tymczasowego aresztowania w sprawie od dnia 08 października 2020 r., godz. 23:45 do dnia 30 marca 2022 r.

401 D. J. (1), P. J. (1), M. J. (1)

VIII

402 I, IV, VI

403 Zadośćuczynienie za doznaną krzywdę na podstawie art. 46 § 1 k.k. Sąd, gdy doszło do naruszenia dóbr osobistych pokrzywdzonego lub do wyrządzenia mu innej krzywdy moralnej. W niniejszym przypadku krzywda moralna wyrządzona została matce pokrzywdzonego – E. K., jego ojcu – C. K. i jego siostrze – M. K. (4). Krzywdy tej doznali na skutek gwałtownego zgonu syna i brata, z którym byli silnie emocjonalnie związani.

404 W przypadku oskarżonego D. J. (1) krzywda pokrzywdzonych była wynikiem dopuszczenia się przez niego czynu z art. 148 § 1 k.k. w zb. z art. 159 k.k. w zw. z art. 11§ 2 k.k. i stąd Sąd orzekł na rzecz oskarżycielki posiłkowej E. K. kwotę 50 000,00 (pięćdziesiąt tysięcy) złotych oraz na rzecz oskarżycieli posiłkowych: M. K. (5) i C. K. kwoty po 30 000,00 (trzydzieści tysięcy) złotych, tytułem zadośćuczynienia.

405 W przypadku oskarżonego P. J. (1) krzywda pokrzywdzonych była wynikiem dopuszczenia się przez niego czynu z art. 158 § 3 kk. i stąd Sąd orzekł na rzecz oskarżycielki posiłkowej E. K. kwotę 10 000,00 (dziesięć tysięcy) złotych, zaś na rzecz oskarżycieli posiłkowych M. K. (5) i C. K. kwoty po 5 000,00 (pięć tysięcy) złotych, tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę.

406 W przypadku oskarżonego M. J. (1) krzywda pokrzywdzonych była wynikiem dopuszczenia się przez niego czynu z art. 158 § 3 kk. i stąd Sąd orzekł na rzecz oskarżycielki posiłkowej E. K. kwotę 7 000,00 (siedem tysięcy) złotych, zaś na rzecz oskarżycieli posiłkowych M. K. (5) i C. K. kwoty po 3 000,00 (trzy tysiące) złotych, tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę.

407 D. J. (1)

408 IX

409 I

410 na podstawie art. 44 § 2 k.k. Sąd orzekł przepadek przedmiotu służącego do popełnienia przestępstwa, tj. noża typu scyzoryk z rozkładanym ostrzem, opisanego w punkcie 14 wykazu dowodów i śladów kryminalistycznych nr I/1/21/P w sekcji ślady kryminalistyczne na karcie 1561 akt sprawy.

411 5. Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU

412 Oskarżony

413 Punkt rozstrzygnięcia

414 z wyroku

415 Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu

416 Przytoczyć okoliczności

417 P. J. (1)

418 X, XV

419 IV

420 Dowody rzeczowe w postaci: bluzy sportowej koloru szarego, koszulki koloru biało-zielonego z napisem (...), spodni jeansowych koloru niebieskiego oraz butów sportowych czarno-szarych z nadrukiem (...), opisane w punktach od 2 do 5 wykazu dowodów rzeczowych i śladów kryminalistycznych nr I/1/21/P w sekcji dowody rzeczowe na karcie 1558 akt sprawy, jak również dowód rzeczowy w postaci koca z wnętrza pojazdu marki S. (...), nr rej. (...), opisany w punkcie 16 wykazu dowodów rzeczowych i śladów kryminalistycznych nr I/1/21/P w sekcji ślady kryminalistyczne na karcie 1561 akt sprawy są zbędne dla dalszego postepowania. Stanowiły one własność oskarżonego P. J..

421 M. J. (1)

422 XI

423 VI

424 Dowody rzeczowe w postaci: bluzy koloru szarego z nadrukiem (...) B., podkoszulka koloru szarego, spodni jeansowych koloru niebieskiego, butów sportowych koloru ciemnego, porwanych z nadrukiem N., opisane w punktach od 6 do 9 wykazu dowodów rzeczowych i śladów kryminalistycznych nr I/1/21/P w sekcji dowody rzeczowe na kartach 1558-1559 akt sprawy są zbędne dla dalszego postepowania. Stanowiły one własność oskarżonego M. J..

425 D. J. (1)

XII, XIII

426 I

427 Dowody rzeczowe w postaci: telefonu komórkowego R. z uszkodzonym wyświetlaczem, kurtki koloru czarnego, pary butów koloru szaro-biało-czarnego, pary butów koloru zielonego oraz szala z napisem W. z logo klubu sportowego (...), opisane w punktach od 10 do 14 wykazu dowodów rzeczowych i śladów kryminalistycznych nr I/1/21/P w sekcji dowody rzeczowe na karcie 1559 akt sprawy, jak również dowody w postaci: spodni jeansowych koloru niebieskiego z paskiem parcianym koloru szarego z klamrą, bluzy koloru niebieskiego z białym suwakiem oraz pary skarpetek koloru niebiesko-białego, opisane w punktach od 15 do 17 wykazu dowodów rzeczowych i śladów kryminalistycznych nr I/1/21/P w sekcji dowody rzeczowe na karcie 1559 akt sprawy są zbędne dla dalszego postepowania.

428 Stanowiły one własność oskarżonego D. J. lub zostały zatrzymane podczas przeszukania miejsca jego zamieszkania.

429 D. J. (1), P. J. (1), M. J. (1)

XIV

430 I, IV, VI

431 Nie ustalono komu należy zwrócić wskazane w punkcie XIV wyroku dowody rzeczowe dlatego też, na podstawie art. 231 § 1 k.p.k. należało złoży je do depozytu sądowego do czasu ustalenia osób uprawnionych do ich odbioru.

432 D. J. (1), P. J. (1), M. J. (1)

XVI

433 I, IV, VI

434 Sąd nakazał pozostawienie i przechowywanie w aktach sprawy wymienionych w punkcie XVI wyroku śladów kryminalistycznych.

435 6. inne zagadnienia

436 W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia,

437 a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę

438 7. KOszty procesu

439 Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

440 Przytoczyć okoliczności

XVI

441 Sąd przyznał od Skarbu Państwa – Sądu Okręgowego w Płocku, na rzecz obrońców oskarżonych: adw. S. D. i adw. Ł. G. kwoty po 1.260,00 (jeden tysiąc dwieście sześćdziesiąt 00/100 groszy) złotych plus z należny od tej kwoty podatek od towarów i usług według stawki 23%, tytułem wynagrodzenia za pomoc prawną świadczoną przez adwokatów na rzecz oskarżonych z urzędu.

442 Sąd odrzekł w oparciu o § 17 ust. 1 pkt. 2 i ust. 2 pkt. 5 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 roku w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu ( Dz. U. 2019.18 tj. ).

443 Okoliczności wskazane w § 4 ust. 2 tego rozporządzenia nie przemawiały za przyznaniem obrońcy P. J. (1) wynagrodzenia w wysokości 150% przewidzianej stawki. Obrońca ten nie podejmował nadto czynności w toku całego postępowania przygotowawczego a jedynie w jego końcowej fazie.

XVIII

444 Sąd zwolnił oskarżonych D. J. (1), P. J. (1) oraz M. J. (1) od kosztów sądowych w sprawie, przejmując je w całości na rachunek Skarbu Państwa.

445 D. J. (1) nie posiada majątku, został obciążony obowiązkiem zapłaty zadośćuczynienia w łącznej kwocie 110 000,00 zł. Od 09.10.2020r. jest pozbawiony wolności, do odbycia pozostaje mu długoterminowa kara pozbawienia wolności.

446 P. J. (1) nie posiada wartościowego majątku, został obciążony obowiązkiem zapłaty zadośćuczynienia w łącznej kwocie 20 000,00 zł., na utrzymaniu ma czworo dzieci. Od 09.10.2020r. jest pozbawiony wolności, do odbycia pozostaje mu kara pozbawienia wolności.

447 M. J. (1) nie posiada wartościowego majątku, został obciążony obowiązkiem zapłaty zadośćuczynienia w łącznej kwocie 13 000,00 zł., na utrzymaniu ma dziecko, które samotnie wychowuje, od 08.10.2020r. był pozbawiony wolności.

448 7. Podpis