Uzasadnienie orzeczenia Sądu Okręgowego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia 18 lutego 2022 r., IV Ka 889/21

uzasadnienie orzeczenia Sądu Okręgowego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia 18 lutego 2022 r., IV Ka 889/21

Uzasadnienie

1 Formularz UK 2

2 Sygnatura akt

3 IV Ka 889 / 21

4 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:

5 1.

6 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA

7 0.11.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

8 Wyrok Sądu Rejonowego w Radomsku z dnia 26 października 2021 r. w sprawie II K 448 / 21

9 0.11.2. Podmiot wnoszący apelację

10 ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego

11 ☐ oskarżyciel posiłkowy

12 ☐ oskarżyciel prywatny

13 ☒ obrońca

14 ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego

15 ☐ inny

16 0.11.3. Granice zaskarżenia

17 0.11.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

18 ☒ na korzyść

19 ☐ na niekorzyść

20 ☒ w całości

21 ☐ w części

22 ☐

23 co do winy

24 ☐

25 co do kary

26 ☐

27 co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

28 0.11.3.2. Podniesione zarzuty

29 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

30 ☐

31 art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

32 ☐

33 art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany

34 w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

35 ☒

36 art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

37 ☒

38 art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,

39 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

40 ☐

41 art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

42 ☐

43 art. 439 k.p.k.

44 ☐

45 brak zarzutów

46 0.11.4. Wnioski

47 ☐

48 uchylenie

49 ☒

50 zmiana

51 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

52 0.12.1. Ustalenie faktów

53 0.12.1.1. Fakty uznane za udowodnione

54 Lp.

55 Oskarżony

56 Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

57 Dowód

58 Numer karty

59 0.12.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione

60 Lp.

61 Oskarżony

62 Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

63 Dowód

64 Numer karty

65 1.

66 0.12.2. Ocena dowodów

67 0.12.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

68 Lp. faktu z pkt 2.1.1

69 Dowód

70 Zwięźle o powodach uznania dowodu

71 0.12.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów

72 (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

73 Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2

74 Dowód

75 Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

76 . STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

77 Lp.

78 Zarzut

79 zarzuty mogącej mieć wpływ na treść zaskarżonego wyroku obrazy przepisów prawa procesowego – art. 5 § 2 kpk, art. 7 kpk, 8 kpk, art. 410 kpk oraz art. 424 kpk wskutek błędnej i wybiórczej oceny materiału dowodowego, prowadzącej do błędnych ustaleń faktycznych odnośnie zamiaru oraz motywów niepodjęcia przez oskarżonego orzeczonej wobec niego terapii.

80 ☒ zasadny

81 ☐ częściowo zasadne

82 ☐ niezasadny

83 Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

84 Art. 244b penalizuje zachowania przybierające postać nie stosowania się do obowiązków związanych z orzeczonym środkiem zabezpieczającym. W przypadku terapii, kluczowy z punktu widzenia odpowiedzialności oskarżonego jawi się obowiązek, jaki ustawodawca umieścił w przepisie art. 93f § 1 kk stanowiąc, że sprawca, wobec którego orzeczono terapię, ma obowiązek stawiennictwa we wskazanej przez sąd placówce w terminach wyznaczonych przez lekarza psychiatrę, seksuologa lub terapeutę i poddania się terapii farmakologicznej zmierzającej do osłabienia popędu seksualnego, psychoterapii lub psychoedukacji w celu poprawy jego funkcjonowania w społeczeństwie. Dla usystematyzowania przypomnieć trzeba, że terapię wykonuje się w podmiotach leczniczych, będących placówkami udzielającymi świadczeń zdrowotnych w zakresie farmakoterapii, psychoterapii lub psychoedukacji. Ma ona charakter wolnościowy i jest realizowana w warunkach ambulatoryjnych. Terapię prowadzi lekarz psychiatra, seksuolog lub terapeuta. Wybór metody terapii następuje wedle swobodnego uznania osoby, która ją prowadzi. Z językowego ujęcia 93f § 1 kk wynika bowiem, że sąd – orzekając terapię – określa jedynie placówkę, w której stawić powinien się sprawca, podczas gdy wszelkie kwestie szczegółowe, w tym terminy i częstotliwość stawiennictwa, wyznaczane są dopiero potem przez lekarza psychiatrę, seksuologa lub terapeutę. Jest to pochodną założenia, że wybór metody terapii ( w tym czasu i częstotliwości stawiennictwa osoby poddanej terapii ) należy do decyzji prowadzącego terapię. Do kompetencji sądu orzekającego terapię nie należy ani określenie rodzaju oddziaływań o charakterze terapeutycznym, którym w czasie terapii będzie poddawany sprawca, ani terminów i częstotliwości stawiennictwa w placówce leczniczej. Z tego też powodu – w ocenie sądu odwoławczego – ustawowo wyartykułowany obowiązek, o jakim mowa w art. 93f § 1 kk, a do którego w przypadku środka zabezpieczającego w postaci terapii odwołuje się art. 244b kk, aktualizuje się nie z dniem uprawomocnienia orzeczenia sądu, mocą którego terapię orzeczono, lecz z momentem wezwania osoby poddanej terapii przez lekarza prowadzącego do jej stawiennictwa w określonym miejscu i czasie. Dopóki takie wezwanie nie zostanie skutecznie wystosowane, dopóty nie można twierdzić, że osoba wobec której terapię orzeczono, do ustawowego obowiązku się nie stosowała i to nawet wówczas, gdyby tego rodzaju postawę sygnalizowała ( zapowiadała ) już wcześniej w związku z samym orzeczeniem terapii, mając świadomość, że taki właśnie środek został wobec niej prawomocnie orzeczony. Tymczasem ani prokurator wnosząc akt oskarżenia, ani następnie sąd I instancji wydając zaskarżony wyrok, nie przedsięwzięli czynności pozwalających na czynienie ustaleń, czy T. C. w ogóle został wzywany do stawienia się w miejscu i czasie wyznaczonym przez podmiot prowadzący terapię, a jeśli tak, to czy wezwania te zostały mu skutecznie doręczone. Poprzestali na wiedzy, iż terapia nie jest realizowana. Dopiero z informacji pozyskanej przez sąd odwoławczy ze Szpitala (...) w R. wynika, że takowe wezwania miały być wprawdzie wysyłane, tym niemniej nie przedstawiono na poparcie tej informacji miarodajnego potwierdzenia, że rzeczywiście je wysłano, ani też, że zostały one skutecznie doręczone ( albowiem miały być wysyłane tzw. listem zwykłym ). Wybór tego rodzaju korespondencji pozbawia sąd możliwości weryfikacji, czy wezwania rzeczywiście wysłano, a jeśli tak, to czy np. doręczano je na właściwy adres, czy i ewentualnie przez kogo zostały podjęte, a jeśli ich nie podjęto, to z jakiego powodu. Oskarżony otrzymywaniu tego rodzaju korespondencji zaprzeczył, a w przypadku wyboru tego rodzaju sposobu doręczania stosownej korespondencji brak jest przeciwdowodu pozwalającego jego wyjaśnienia skutecznie zakwestionować.

85 Wniosek

86 O zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego od zarzuconego czynu

87 ☒ zasadny

88 ☐ częściowo zasadny

89 ☐ niezasadny

90 Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

91 Z powodów wyżej opisanych

92 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU

93 1.

94 Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności

95 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

96 0.15.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

97 0.11.

98 Przedmiot utrzymania w mocy

99 Zwięźle o powodach utrzymania w mocy

100 0.15.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

101 0.0.11.

102 Przedmiot i zakres zmiany

103 0.0.1uniewinnienie oskarżonego od zarzuconego czynu

104 Zwięźle o powodach zmiany

105 omówiono powyżej

106 0.15.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji

107 0.15.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia

108 1.1.

109 -

110 ☐ art. 439 k.p.k.

111 Zwięźle o powodach uchylenia

112 -

113 2.1.

114 ☐ art. 437 § 2 k.p.k.

115 Zwięźle o powodach uchylenia

116 -

117 3.1.

118 Konieczność umorzenia postępowania

119 ☒ art. 437 § 2 k.p.k.

120 Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia

121 4.1.

122 ☐ art. 454 § 1 k.p.k.

123 Zwięźle o powodach uchylenia

124 0.15.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

125 -

126 0.15.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

127 Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

128 Przytoczyć okoliczności

129 -

130 6. Koszty Procesu

131 Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

132 Przytoczyć okoliczności

133 2 i 3

134 Wobec uniewinnienia oskarżonego, kosztami procesu obciążono Skarb Państwa ( art. 632 pkt 2 kpk ).

135 7. PODPIS