Uzasadnienie orzeczenia Sądu Okręgowego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia 13 stycznia 2023 r., IV Ka 778/22
uzasadnienie orzeczenia Sądu Okręgowego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia 13 stycznia 2023 r., IV Ka 778/22
Uzasadnienie
1 Formularz UK 2
2 Sygnatura akt
3 IV Ka 778/22
4 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:
5 2
6 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA
7 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji
8 Wyrok Sądu Rejonowego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia 22 września 2022 roku w sprawie VII K 545/21
9 1.2. Podmiot wnoszący apelację
10 ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego
11 ☐ oskarżyciel posiłkowy
12 ☐ oskarżyciel prywatny
13 ☒ obrońca
14 ☒ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego
15 ☐ inny
16 1.3. Granice zaskarżenia
17 1.1.1. Kierunek i zakres zaskarżenia
18 ☒ na korzyść
19 ☐ na niekorzyść
20 ☒ w całości
21 ☐ w części
22 ☐
23 co do winy
24 ☐
25 co do kary
26 ☐
27 co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia
28 1.1.2. Podniesione zarzuty
29 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji
30 ☐
31 art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu
32 ☐
33 art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany
34 w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu
35 ☒
36 art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia
37 ☒
38 art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,
39 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia
40 ☒
41 art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka
42 ☐
44 ☐
45 brak zarzutów
46 1.4. Wnioski
47 ☒
48 uchylenie
49 ☒
50 zmiana
51 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami
52 przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy
53 1.5. Ustalenie faktów
54 1.1.3. Fakty uznane za udowodnione
55 Lp.
56 Oskarżony
57 Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi
58 Dowód
59 Numer karty
60 2.1.1.1.
61 1.1.4. Fakty uznane za nieudowodnione
62 Lp.
63 Oskarżony
64 Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi
65 Dowód
66 Numer karty
67 2.1.2.1.
68 1.6. Ocena dowodów
69 1.1.5. Dowody będące podstawą ustalenia faktów
70 Lp. faktu z pkt 2.1.1
71 Dowód
72 Zwięźle o powodach uznania dowodu
73 1.1.6. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
74 (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)
75 Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2
76 Dowód
77 Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu
78 3. STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków
79 Lp.
80 Zarzut
81 3.1.
82 Zawarte w apelacji obrońcy zarzuty obrazy prawa procesowego poprzez dowolną ocenę dowodów i odmowę wiary świadkom I. J. i D. J. jedynie dlatego, że są osobami najbliższymi dla oskarżonego ( odpowiednio siostrą i ojcem) oraz świadkowi A. K. tylko dlatego, że łączą go z oskarżonym więzi koleżeństwa, w wyniku czego nie dano im oraz oskarżonemu wiary na temat istnienia konfliktu między oskarżonym, a pokrzywdzonym, oraz błędną ocenę dowodów w zakresie ustalenia, że oskarżony dokonał przełamania zabezpieczenia i kradzieży mienia pokrzywdzonego, w wyniku czego doszło do błędów w ustaleniach faktycznych, że oskarżony dokonał przełamania zabezpieczeń i kradzieży mienia.
83 Zawarte w apelacji oskarżonego zarzuty błędów w ustaleniach faktycznych jakoby dokonał przełamania zabezpieczeń i kradzieży przedmiotów przypisanych mu wyroku. Podniósł zarzut obrazy prawa procesowego poprzez błędną ocenę zeznań pokrzywdzonego, oraz brak zabezpieczenia śladów i nagrań z monitoringu oraz zarzut braku obiektywizmu Sądu.
84 ☐ zasadny
85 ☐ częściowo zasadny
86 ☒ niezasadny
87 Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny
88 Zarzuty obu apelacji są zbliżone, więc będą omówione łącznie. Są one bezzasadne. Sąd dokonał prawidłowej oceny dowodów, nie pomijając żadnego z nich i podchodząc do nich obiektywnie, a w wyniku tej oceny dokonał prawidłowych ustaleń fatycznych. Ponieważ rozumowanie Sądu meriti zostało przedstawione w rzetelnie i szczegółowo sporządzonym uzasadnieniu, które jest ( powinno być) apelantom znane, ta ocena dowodów nie będzie tu powielana, dość powiedzieć, że Sąd Okręgowy w pełni ją aprobuje i podziela ustalenia faktyczne z niej wynikające. Dlatego w dalszej części uzasadnienia Sąd Okręgowy odnosił się będzie jedynie do konkretnych ( a nie ogólnikowych) zarzutów obu apelacji.
89 Co do zarzutów związanych z błędną oceną dowodów z zeznań świadków I. J. i D. J. oraz A. K., to Sąd Rejonowy nie odmówił im wiary jedynie dlatego, że są osobami najbliższymi dla oskarżonego ( w przypadku siostry oskarżonego I. J. i jego ojca D. J.) lub tylko dlatego, że są jego kolegami ( dotyczy to A. K.). Sąd Rejonowy przede wszystkim wykazał, że wersja oskarżonego wspierana zeznaniami w/w świadków, jakoby pokrzywdzony miał konflikt z oskarżonym i z tego powodu go pomówił, jest nielogiczna i sprzeczna z innymi dowodami. Bliskie więzi tych osób z oskarżonym wskazane zostały jedynie jako argument dodatkowy, tłumaczący ich motywację do złożenia niezgodnych z prawdą zeznań na korzyść oskarżonego. Najistotniejsze - a zarazem niewątpliwe i nawet nie kwestionowane przez apelantów – jest to, że świadkowie ci nie mieli żadnej wiedzy na temat okoliczności dokonania inkryminowanej kradzieży, nie dostarczyli oskarżonemu alibi ( nie twierdzili, że był wówczas w innym miejscu, albo, że kradzieży dokonała jakaś inna konkretna osoba), tylko kreowali wizję konfliktu oskarżonego z pokrzywdzonym, odmalowywali pokrzywdzonego w jak najgorszych barwach i sugerowali, że musi pomawiać oskarżonego. Jednak dowody obiektywne ( znalezienie w samochodzie pokrzywdzonego niektórych z przedmiotów skradzionych pokrzywdzonemu), a także wyjaśnienia oskarżonego, w których częściowo przyznał się do czynu ( do kradzieży legarów z jak twierdził niezabezpieczonego placu pokrzywdzonego) temu przeczą. Niepoważne są wiec deklaracje tych świadków, że oskarżony to krystalicznie czysty człowiek pomawiany przez złowrogiego pokrzywdzonego, bo przecież oskarżony przyznał się do kradzieży na szkodę pokrzywdzonego ( tyle, że przyjął linię obrony, że była to kradzież „zwykła”, a nie włamanie i że ukradł tylko legary).
90 Ponadto z zeznań I. J. wynika, że to ona miała konflikt z pokrzywdzonym, a nie oskarżony, o przyczynach rzekomego konfliktu między swoim bratem a pokrzywdzonymi nie potrafiła nic powiedzieć. Równie mało konkretne były zeznania ojca oskarżonego D. J. na temat tego rzekomego konfliktu, ogólnie sprowadzały się do nieporozumień związanych z płatnościami za wynajem mieszkania.
91 Zeznania I. J. i D. J. stoją w radykalnej sprzeczności z zeznaniami obiektywnego świadka K. C., wynajmującej od pokrzywdzonego mieszkanie w tej samej kamienicy co rodzina oskarżonego – otóż nie tylko nie zaobserwowała ona rzekomego konfliktu między oskarżonym, a pokrzywdzonym, ale wręcz zeznała, że pokrzywdzony dał oskarżonemu szansę, że wynajął mu mieszkanie, że dawał mu pracę, a więc że podchodził do niego pozytywnie ( k. 196v-197). Co więcej, te ciepłe słowa o pokrzywdzonym świadek K. C. usłyszała z ust samego oskarżonego (zeznała, że: „ M. J. opowiadał mi, że D. S. dał mu szansę pracy u niego i wynajął mu mieszkanie” – k. 196-197).
92 Zeznania A. K. są jeszcze bardziej niedorzeczne, chcąc pomóc oskarżonemu zagalopował się do tego stopnia, że zaczął twierdzić, iż pokrzywdzony pobił oskarżonego, A. K. miał być nawet świadkiem, ostatecznie do sprawy w sądzie nie doszło. Tymczasem oskarżony, choć przedstawiał pokrzywdzonego w jak najgorszym świetle i pomawiał go o oszustwa skarbowe, to na pomówienie o pobicie nie wpadł - tym samym między zeznaniami A. K., a wyjaśnieniami oskarżonego, są diametralne sprzeczności obnażające ich niewiarygodność.
93 Ponadto Sąd Rejonowy wykazał w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku brak logiki w wyjaśnieniach oskarżonego – gdyby faktyczne pokrzywdzony wiedział, że oskarżony ma na niego „haki” i może donieść o jego licznych przewinieniach, to nie pomawiałby go o kradzież.
94 Dlatego słusznie odmówiono wiary zeznaniom świadków I. J. i D. J. oraz A. K., a także wyjaśnieniom oskarżonego w zakresie istnienia konfliktu między nim a pokrzywdzonym, powodem takiej oceny wcale nie były więzi rodzinne i emocjonalne między świadkami a oskarżonym, tylko obiektywna i logiczna ocena całego materiału dowodowego.
95 Co do argumentu zawartego w apelacji oskarżonego, że pokrzywdzony nie zgłaszał wcześniejszych kradzieży, to przecież pokrzywdzony logicznie wytłumaczył, że te poprzednie kradzieże były drobne, dotyczyły przedmiotów o niewielkiej wartości, więc pokrzywdzony nie mając konkretnych dowodów nie zgłaszał ich na policję. Jednak w tym przypadku widział oskarżonego bezpośrednio przed włamaniem, jak próbuje penetrować teren jego nieruchomości, doszło do kradzieży mienia o wartości co najmniej 10.000 zł, a w dodatku część skradzionych rzeczy odnaleziono w samochodzie oskarżonego.
96 Kolejny argument oskarżonego, jakoby nie zabezpieczono śladów i monitoringu, jest chybiony, albowiem co do monitoringu z zeznań pokrzywdzonego i ustaleń policji wynika, że takowego tam nie było. Zaś co do śladów, to protokoły oględzin, w tym materiał fotograficzny, wskazują, że doszło do włamania ( przełamania zabezpieczeń w postaci zamków i kłódek), ponadto przeszukano samochód oskarżonego i znaleziono w nim część ze skradzionych przedmiotów.
97 Dlatego słusznie ustalono, że oskarżony dokonał przełamania zabezpieczeń, aby dokonać zaboru przedmiotów należących do pokrzywdzonego z magazynu położonego na terenie starej octowni. Istotne jest, że nie chodzi tu jedynie o kłódki w bramie prowadzącej na teren tej posesji, ale przede wszystkim o kłódkę zabezpieczającą wejście do magazynu, z którego oskarżony wyniósł te przedmioty. Zeznania pokrzywdzonego są w tym zakresie potwierdzone przez protokół oględzin i bardzo bogaty materiał fotograficzny ( płyta ze zdjęciami k. 85). Ten materiał dowodowy potwierdza, że zrabowane przedmioty znajdowały się w zamkniętym pomieszczeniu magazynu, a wejście do niego zabezpieczone było drzwiami zamykanymi na kłódkę. Oskarżony zdemontował ją i wyrzucił, aby wejść do tego magazynu i zabrać stamtąd wartościowe przedmioty. To, że nie odnaleziono przeciętej kłódki nie oznacza, że jej tam nie było, albowiem zeznał o tym wiarygodnie pokrzywdzony.
98 Pokrzywdzony jest wiarygodny, przecież nie miał roszczeniowej postawy wobec oskarżonego, o czym najlepiej świadczy fakt, że wprost oświadczył, iż nie będzie domagał się od niego żadnego odszkodowania ( k. 147). Ponadto zasady logiki i doświadczenia życiowego wskazują, że skoro zamykał lichą bramę na posesję, to tym bardziej zamykał na kłódkę solidne drzwi do murowanego magazynu, w którym przechowywał przedmioty warte co najmniej kilkanaście tysięcy złotych. Materiał zdjęciowy potwierdza, że drzwi do magazynu były solidne i zaopatrzone w specjalną zasuwę zabezpieczoną kłódką. Dlatego wiarygodne są zeznania pokrzywionego że przed dokonaniem kradzieży magazyn ten był zamknięty na kłódkę.
99 Wiarygodne są też zeznania pokrzywdzonego na temat wartości skradzionych przedmiotów. Jak wyżej wspomniano, nie prezentował postawy roszczeniowej, nie domagał się odszkodowania od oskarżonego. Również doświadczenie życiowe wskazuje, że przedmioty w postaci przemysłowych pomp, silników i przekładni mogły być wartościowe, nie był to tylko „złom”, lecz urządzenia, które choć nie używane, do takiego przemysłowego użytku ciągle się nadawały.
100 O sprawstwie i winie oskarżonego świadczy szereg faktów i dowodów, tworzących nierozerwalny łańcuch poszlak. Poniżej Sąd Okręgowy dokona ich podsumowania.
101 Pokrzywdzony w czwartek 21 stycznia 2021 roku w ciągu dnia robił porządki na posesji, z której dokonano włamania. Oskarżony wszedł wówczas na teren tej posesji, zaoferował pomoc, już wówczas pokrzywdzony zauważył, że oskarżony rozgląda się po tym terenie, miał wtedy możliwość zaobserwowania wartościowego sprzętu w otwartym na czas porządków magazynie ( pokrzywdzony określił zachowanie oskarżonego słowami „ widziałem, jak on strzela oczami po całym terenie” – k. 3). Tego samego dnia wieczorem, po godzinie 19.00, pokrzywdzony zauważył, że mimo zamknięcia posesji oskarżony próbuje się dostać na jej teren odginając blachy trapezowe stanowiące ogrodzenie. Pokrzywdzony wówczas spłoszył oskarżonego, który zaczął się tłumaczyć, że „ chciał robić porządki”. Gdy pokrzywdzony ponownie przyjechał na teren posesji w sobotę w dniu 23 stycznia 2021 roku około godziny 12.00, wykrył ślady włamania – cześć przedmiotów już wyniesiono, część naszykowano do wyniesienia. W dniu 23 stycznia 2021 roku około godziny 17.40 funkcjonariusze policji dokonali zatrzymania oskarżonego, a następnie przeszukania jego samochodu ( k. 9, k. 16-17). W samochodzie tym odnaleziono część przedmiotów skradzionych z posesji pokrzywdzonego, w tym elementy pochodzące z demontażu skradzionych urządzeń. Sam oskarżony przyznał, że w czasie, kiedy miało miejsce włamanie, był na terenie ten posesji i dokonał kradzieży ( choć nie przyznawał się do włamania i minimalizował ilość skradzionych rzeczy, a także twierdził, że dokonał kradzieży legarów, a nie przedmiotów znalezionych w jego samochodzie). Waga skradzionych rzeczy nie uniemożliwiała wyniesienia ich przez oskarżonego z magazynu do samochodu ( można było przez otwartą bramę tam podjechać), a ich rozmiar i gabaryty nie uniemożliwiały wywożenia tych przedmiotów samochodem osobowym oskarżonego na raty. Wszak protokół oględzin wskazuje, że oskarżany działał metodycznie po przełamaniu zabezpieczeń wyniósł cenne przedmioty z magazynu i posegregował je, wywoził je etapami, gdy pokrzywdzony pojawił się na terenie posesji, zobaczył. że cześć cennych przedmiotów jest wyniesiona z magazynu i naszykowana do wywiezienia, a część o wartości co najmniej 10.000 zł już została wywieziona. Wersja oskarżonego, że dokonał kradzieży jedynie legarów, jest niewiarygodna, albowiem w jego samochodzie odnaleziono jeszcze inne, charakterystyczne przedmioty, które pokrzywdzony rozpoznał jako skradzione w czasie włamania, w tym takie, które stanowiły elementy skradzionych urządzeń ( k. 30). Pokrzywdzony jest tu wiarygodny, bo niektóre z tych przedmiotów były bardzo charakterystyczne ( np. używane przez niego przez wiele lat pudełko, i inne).
102 Ten łańcuch poszlak jest nierozerwalny i wskazuje na winę i sprawstwo oskarżonego. Bowiem gdyby oskarżony dokonał jedynie drobnej kradzieży legarów, a także kabli, pudełka i elementów znalezionych w jego samochodzie, wykorzystując to, że ktoś inny przełamał zabezpieczenia tego terenu i magazynu, to powiedziałby o tym, skoro i tak się przyznał do kradzieży legarów. Jednak oskarżony kłamał w oczywisty sposób na temat przedmiotów odnalezionych w jego samochodzie – dlaczego to robił ?. Otóż wiedział, że przedmioty te powiążą go ze skradzionymi z magazynu pokrzywdzonego cennymi urządzeniami, bo były wśród nich elementy okablowania, elementy metalowych połączeń, które w celu wyniesienia tych maszyn zostały odinstalowane. Dlatego składał niewiarygodne wyjaśnienia. Logiczna ocena w/w faktów i dowodów prowadzi do wniosku, że to oskarżony był sprawcą włamania i kradzieży przedmiotów przypisanych mu w wyroku. Miał wiedzę na temat, gdzie ich szukać ( pokrzywdzony nieopatrznie wpuścił go na teren magazynu, a oskarżony „ aż strzelał oczami”), w czwartek wieczorem badał sposób zabezpieczenia ogrodzenia i siłę tych zabezpieczeń ( pokrzywdzony go na tym przyłapał, a oskarżony wówczas wyłgał się jakoby chciał „ robić porządki”), sam przyznał, że pomiędzy czwartkowym wieczorem, a sobotnim rankiem w nocy przebywał na terenie tej posesji i dokonywał kradzieży, miał samochód, którym wjechał na jej teren i wkładał do niego zrabowane maszyny, a pozostałości okablowania i drobne elementy tych maszyn znaleziono w tym samochodzie kilka godzin po ujawnieniu włamania. Te poszlaki zamykają się w logiczną całość i prowadzą do wniosku, że zaskarżony wyrok jest słuszny, a zarzuty apelantów bezzasadne.
103 Okoliczności czynu, sposób działania sprawcy i wartość skradzionych rzeczy powodują, że stopień społecznej szkodliwości przypisanego oskarżonemu przestępstwa jest bardzo wysoki. Wyklucza to możliwość przyjęcia w tej sprawie przypadku mniejszej wagi ( obrońca wprost nie podniósł zarzutów z tym związanych ale wnosił o rozważenie takiej zmiany wyroku).
104 Wniosek
105 Zawarty w apelacji obrońcy wniosek o zmianę kwalifikacji przypisanego czynu na art. 126 § 1 kw i przypisanie oskarżonemu jedynie kradzieży legarów o wartości 150 zł (obrońca prawdopodobnie miał na myśli art. 119 § 1 kw), ewentualnie na art. 278 § 3 kk i przypisanie mu kradzieży mniejszej wagi, ewentualnie uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
106 Apelacja oskarżonego nie zawierała sformalizowanych wniosków
107 ☐ zasadny
108 ☐ częściowo zasadny
109 ☒ niezasadny
110 Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.
111 Wyrok jest słuszny, a zarzuty obu apelacji bezzasadne, co było powyżej omawiane.
112 3.2.
113 Z ostrożności procesowej obrońca podniósł również zarzut rażącej niewspółmierności kary.
114 ☐ zasadny
115 ☐ częściowo zasadny
116 ☒ niezasadny
117 Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny
118 Chybione są zarzuty obrońcy dotyczące rażącej niewspółmierności kary. Kara 2 lat pozbawienia wolności za dokonanie kradzieży z włamaniem przedmiotów o wartości co najmniej 10.000 zł w przypadku oskarżonego odpowiadającego w warunkach recydywy podstawowej jawi się wręcz jako łagodna. Argument obrońcy, że oskarżony w przeszłości poradził sobie z nałogami, ale z uwagi na problemy osobiste w czasie czynu znów zaczął nadużywać alkoholu, w żaden sposób nie usprawiedliwia dokonania kradzieży z włamaniem, a nałogi oskarżonego zostały wzięte pod uwagę przez Sąd Rejonowy, który orzekł o terapeutycznym systemie wykonywania kary. Zarzuty co do braku wykazania przez Sąd Rejonowy „nagminności” przestępstw włamań i poczytania tego jako okoliczność obciążającą nie mogą doprowadzić do złagodzenia kary, albowiem orzeczono ją na niskim ( wręcz zbyt łagodnym ) poziomie zbliżonym do dolnej granicy ustawowego zagrożenia, co w przypadku oskarżonego odpowiadającego w warunkach recydywy podstawowej jawi się wręcz jako pobłażliwość. Nie można więc stwierdzić, że orzeczona kara jest niewspółmiernie surowa w stopniu rażącym, nawet gdyby przyjąć, że Sąd Rejonowy nie wykazał nagminności przestępstw tego rodzaju jak przypisane oskarżonemu. Tak czy owak orzeczona kara nie jest zbyt surowa i nie ma podstaw do jej łagodzenia.
119 Wniosek
120 O złagodzenie kary.
121 ☐ zasadny
122 ☐ częściowo zasadny
123 ☒ niezasadny
124 Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.
125 Wyrok jest słuszny, a zarzuty obu apelacji bezzasadne, co było powyżej omawiane.
126 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU
127 4.1.
128 Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności
129 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO
130 1.7. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji
131 5.1.1.
132 Przedmiot utrzymania w mocy
133 Wyrok i zawarte w nim rozstrzygnięcia.
134 Zwięźle o powodach utrzymania w mocy
135 Było to omawiane.
136 1.8. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji
137 5.2.1.
138 Przedmiot i zakres zmiany
139 Zwięźle o powodach zmiany
140 1.9. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji
141 1.1.7. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia
142 5.3.1.1.1.
144 Zwięźle o powodach uchylenia
145 5.3.1.2.1.
146 Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości
148 Zwięźle o powodach uchylenia
149 5.3.1.3.1.
150 Konieczność umorzenia postępowania
152 Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia
153 5.3.1.4.1.
155 Zwięźle o powodach uchylenia
156 1.1.8. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania
157 1.10. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku
158 Punkt rozstrzygnięcia z wyroku
159 Przytoczyć okoliczności
160 6. Koszty Procesu
161 Punkt rozstrzygnięcia z wyroku
162 Przytoczyć okoliczności
163 2
164 Zasądzono wynagrodzenie na rzecz obrońcy z urzędu według stawek dla obrońcy z wyboru podwyższone o podatek VAT. Sąd kierował się tu najnowszym orzecznictwem Trybunału Konstytucyjnego. Obrońca brał udział w dwóch terminach rozprawy apelacyjnej, dlatego podwyższono stawkę wynagrodzenia o 20 procent.
165 3
166 Zwolniono oskarżonego od kosztów procesu z uwagi na jego ubóstwo.
167 7. PODPIS
168 1.11. Granice zaskarżenia
169 Kolejny numer załącznika
170 1
171 Podmiot wnoszący apelację
172 obrońca
173 Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja
174 skazanie za włamanie
175 0.1.1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia
176 ☒ na korzyść
177 ☐ na niekorzyść
178 ☒ w całości
179 ☐ w części
180 ☐
181 co do winy
182 ☐
183 co do kary
184 ☐
185 co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia
186 0.1.1.3.2. Podniesione zarzuty
187 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji
188 ☐
189 art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu
190 ☐
191 art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany
192 w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu
193 ☒
194 art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia
195 ☒
196 art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,
197 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia
198 ☒
199 art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka
200 ☐
202 ☐
203 brak zarzutów
204 0.1.1.4. Wnioski
205 ☒
206 uchylenie
207 ☒
208 zmiana
209 1.12. Granice zaskarżenia
210 Kolejny numer załącznika
211 2
212 Podmiot wnoszący apelację
213 oskarżony
214 Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja
215 skazanie
216 0.1.1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia
217 ☒ na korzyść
218 ☐ na niekorzyść
219 ☒ w całości
220 ☐ w części
221 ☐
222 co do winy
223 ☐
224 co do kary
225 ☐
226 co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia
227 0.1.1.3.2. Podniesione zarzuty
228 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji
229 ☐
230 art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu
231 ☐
232 art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany
233 w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu
234 ☒
235 art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia
236 ☒
237 art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,
238 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia
239 ☐
240 art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka
241 ☐
243 ☐
244 brak zarzutów
245 0.1.1.4. Wnioski
246 ☒
247 uchylenie
248 ☒
249 zmiana