Uzasadnienie orzeczenia Sądu Okręgowego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia 29 marca 2022 r., IV Ka 76/22

uzasadnienie orzeczenia Sądu Okręgowego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia 29 marca 2022 r., IV Ka 76/22

Uzasadnienie

1 Formularz UK 2

2 Sygnatura akt

3 IV Ka 76 / 22

4 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:

5 1

6 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA

7 0.11.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

8 Wyrok Sądu Rejonowego w Bełchatowie z dnia 26 sierpnia 2021 roku o sygnaturze akt II K 952 / 21

9 0.11.2. Podmiot wnoszący apelację

10 ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego

11 ☐ oskarżyciel posiłkowy

12 ☐ oskarżyciel prywatny

13 ☒ obrońca

14 ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego

15 ☐ inny

16 0.11.3. Granice zaskarżenia

17 0.11.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

18 ☒ na korzyść

19 ☐ na niekorzyść

20 ☒ w całości

21 ☐ w części

22 ☐

23 co do winy

24 ☐

25 co do kary

26 ☐

27 co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

28 0.11.3.2. Podniesione zarzuty

29 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

30 ☐

31 art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

32 ☐

33 art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany

34 w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

35 ☐

36 art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

37 ☒

38 art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,

39 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

40 ☒

41 art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

42 ☐

43 art. 439 k.p.k.

44 ☐

45 brak zarzutów

46 0.11.4. Wnioski

47 ☐

48 uchylenie

49 ☒

50 zmiana

51 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

52 0.12.1. Ustalenie faktów

53 0.12.1.1. Fakty uznane za udowodnione

54 Lp.

55 Oskarżony

56 Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

57 Dowód

58 Numer karty

59 1

60 0.12.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione

61 Lp.

62 Oskarżony

63 Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

64 Dowód

65 Numer karty

66 0.12.2. Ocena dowodów

67 0.12.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

68 Lp. faktu z pkt 2.1.1

69 Dowód

70 Zwięźle o powodach uznania dowodu

71 1

72 0.12.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów

73 (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

74 Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2

75 Dowód

76 Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

77 . STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

78 Lp.

79 Zarzut

80 1.

81 1. zarzuty mogących mieć wpływ na treść wyroku błędów w ustaleniach faktycznych przyjętych za jego podstawę;

82 2. zarzut rażącej surowości wymierzonej oskarżonemu kary.

83 ☐ zasadny

84 ☐ częściowo zasadny

85 ☒ niezasadny

86 ☐ zasadny

87 ☒ częściowo zasadny

88 ☐ niezasadny

89 Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

90 Ad. zarzutu z punktu 1.

91 Sąd I instancji nie popełnił błędu przyjmując, iż teren placu węglowego, po którym poruszał się oskarżony, stanowił strefę ruchu lądowego, do jakiej odwołuje się art. 178a § 1 kk. Brak jest wprawdzie ustawowej definicji tego ruchu, tym niemniej skarżący nadmiernie ogranicza zakres tego pojęcia, wiążąc go z kwestią powszechnej dostępności obszaru, po którym kierował oskarżony. Tymczasem „ ruch lądowy ” obejmuje nie tylko ruch odbywający się na drogach publicznych, w strefach ruchu i w strefach zamieszkania, ale również ruch na drogach wewnętrznych, na terenach budowlanych i przemysłowych, a nawet podziemnych częściach kopalni, gdzie odbywa się transport materiałów i przewóz ludzi (por.: wyrok z dnia 24.06.2013 roku – V KK 435/12, postanowienie z dnia 30.07.2015 roku – IV K.K. 201/15; uchwała z dnia 28.02.1975 roku – V KZP 2/74; postanowienie z dnia 19.05.1978 roku – VII KZP 13/78; wyrok z dnia 5.12.1995 roku – WR 186/95). Natomiast w tych judykatach, w których Sąd Najwyższy oceniał, iż wymaganie istnienia ruchu lądowego nie zostało spełnione, przyczyną wyrażenia takiego poglądu był brak realizacji przesłanki przeznaczenia terenu do ruchu pojazdów albo ocena, że ruch ten nie miał charakteru systematycznego, lecz ograniczał się do rzadkich, pojedynczych, czy sporadycznych przejazdów, jak wjazd wykonywany przez właściciela posesji na podwórko, czy też przejazd traktorem przez grunt rolny (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 20.08.1976 roku – VII KZP 11/76; wyrok Sądu Najwyższego z dnia 11.10.2000 roku – IV KKN 250/00; wyrok Sądu Najwyższego z dnia 2.03.2012 roku – V KK 358/11). Tymczasem w rozpoznawanej sprawie oskarżony kierował w stanie nietrzeźwości ładowarką w obszarze, na który systematycznie przyjeżdżały samochody ciężarowe w ilości sięgającej od kilku do kilkudziesięciu dziennie, po specjalnie wydzielonej na ten użytek nawierzchni ( drodze ). Obszar wspomnianego placu stanowił drogę wewnętrzną (...) w B., na której według decyzji zarządzającego obowiązywały przepisy prawa o ruchu drogowym oraz wewnętrzne przepisy uzupełniające regulacje tego ruch ( min. co do jego administracyjnej prędkości, czy kierunku ).

92 Nie jest też słusznym zarzut, iż oskarżony w ogóle nie przemieszczał się ładowarką, a jedynie będąc w jej środku, bez ruchu samą maszyną, operował tzw. łychą. Sam oskarżony bowiem przyznawał, że aby załadować pojazd musiał każdorazowo przemieszczać się w najpierw kilka metrów w kierunku pryzmy węgla, a po jego nabraniu na „ łychę ” pokonywał taką samą odległość w kierunku przeciwnym. Ruch pojazdem był zatem wprawdzie ograniczony i krótki, tym niemniej występował.

93 Ad. zarzutu z punku 2.

94 Stosownie do treści art. 66 § 1 i 2 kk, sąd może warunkowo umorzyć postępowanie karne w stosunku do sprawcy przestępstwa zagrożonego karą nie przekraczającą 5 lat pozbawienia wolności, jeżeli wina i społeczna szkodliwość czynu nie są znaczne, okoliczności jego popełnienia nie budzą wątpliwości, a postawa sprawcy nie karanego za przestępstwo umyślne, jego właściwości i warunki osobiste oraz dotychczasowy sposób życia uzasadniają przypuszczenie, że pomimo umorzenia postępowania będzie przestrzegał porządku prawnego, w szczególności nie popełni przestępstwa. Decydując się na takie rozstrzygnięcie sąd odwoławczy, pomimo znacznego stężenia alkoholu w organizmie oskarżonego, wziął pod uwagę realia ruchu, podczas którego oskarżony operował ładowarką oraz osobę oskarżonego. Ruch ten ograniczał się do pokonywania krótkich, kilkumetrowych odcinków w stronę pryzmy węgla i z powrotem z minimalną prędkością. Odbywał się jedynie wówczas, gdy podlegający załadunkowi samochód podstawił się pod rampę. Podczas załadunku kierowca samochodu zobowiązany był go wyłączyć, opuścić kabinę oraz oddalić się na bezpieczną odległość. Kolejny samochód miał obowiązek oczekiwania, ustawiając się w kolejce, zachowując odstęp od ładowanego pojazdu. W takim układzie bezpieczeństwo innych uczestników ruchu ze strony oskarżonego było niezagrożone. Potencjalny kontakt pojazdu oskarżonego mógł wystąpić jedynie z jednym pojazdem. Oskarżony nie był dotąd karany, pierwszy raz popadł w konflikt z prawem. Poniósł już dotkliwe konsekwencje związane z zachowaniem opisanym w akcie oskarżenia w postaci zwolnienia z pracy, które było dotkliwe zważywszy na jego sytuację rodzinną ( dwoje dzieci na utrzymaniu, zaciągnięte zobowiązania kredytowe ). Podkreślić też należy, iż warunkowe umorzenie postępowania nie oznacza, że nie ponosi on realnych konsekwencji prawnokarnych związanych z popełnionym występkiem, albowiem sąd odwoławczy orzeczenie w przedmiocie warunkowego umorzenia postępowania karnego obwarował obowiązkiem uiszczenia świadczenia pieniężnego w kwocie 8000 złotych oraz rocznym zakazem prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w strefie ruchu lądowego.

95 Wniosek

96 zmiana zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego od przypisanego mu czynu, ewentualnie poprzez warunkowe umorzenie postępowania karnego

97 ☐ zasadny

98 ☒ częściowo zasadny

99 ☐ niezasadny

100 Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

101 omówiono powyżej.

102 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU

103 1.

104 Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności

105 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

106 0.15.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

107 0.11.

108 Przedmiot utrzymania w mocy

109 0.1ustalenia faktyczne oraz kwalifikacja prawna przypisanego czynu

110 Zwięźle o powodach utrzymania w mocy

111 omówiono powyżej

112 0.15.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

113 0.0.11.

114 Przedmiot i zakres zmiany

115 0.0.1warunkowe umorzenie postępowania karnego

116 Zwięźle o powodach zmiany

117 omówiono powyżej

118 0.15.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji

119 0.15.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia

120 1.1.

121 ☐ art. 439 k.p.k.

122 Zwięźle o powodach uchylenia

123 2.1.

124 Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości

125 ☐ art. 437 § 2 k.p.k.

126 Zwięźle o powodach uchylenia

127 3.1.

128 Konieczność umorzenia postępowania

129 ☐ art. 437 § 2 k.p.k.

130 Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia

131 4.1.

132 ☐ art. 454 § 1 k.p.k.

133 Zwięźle o powodach uchylenia

134 0.15.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

135 0.15.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

136 Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

137 Przytoczyć okoliczności

138 6. Koszty Procesu

139 Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

140 Przytoczyć okoliczności

III

141 Mając na uwadze treść art. 634 kpk w zw. z art. 627 kpk w zw. w art. 628 kpk, w przypadku zmiany wyroku skazującego poprzez warunkowe umorzenie postępowania karnego koszty procesu ponosi oskarżony.

142 7. PODPIS