Uzasadnienie orzeczenia Sądu Okręgowego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia 24 października 2021 r., IV Ka 471/21

uzasadnienie orzeczenia Sądu Okręgowego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia 24 października 2021 r., IV Ka 471/21

Uzasadnienie

1 Formularz UK 2

2 Sygnatura akt

3 IV Ka 471 / 21

4 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:

5 1

6 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA

7 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

8 wyrok Sądu Rejonowego w Radomsku z dnia 24 maja 2021 roku wydany w sprawie II K 234 / 21

9 1.2. Podmiot wnoszący apelację

10 ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego

11 ☐ oskarżyciel posiłkowy

12 ☐ oskarżyciel prywatny

13 ☒ obrońca

14 ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego

15 ☐ inny

16 1.3. Granice zaskarżenia

17 1.1.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

18 ☒ na korzyść

19 ☐ na niekorzyść

20 ☐ w całości

21 ☒ w części

22 ☐

23 co do winy

24 ☒

25 co do kary

26 ☒

27 co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

28 1.1.2. Podniesione zarzuty

29 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

30 ☐

31 art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

32 ☐

33 art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany

34 w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

35 ☐

36 art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

37 ☐

38 art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,

39 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

40 ☒

41 art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

42 ☐

43 art. 439 k.p.k.

44 ☐

45 brak zarzutów

46 1.4. Wnioski

47 ☐

48 uchylenie

49 ☒

50 zmiana

51 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami

52 przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

53 1.5. Ustalenie faktów

54 1.1.3. Fakty uznane za udowodnione

55 Lp.

56 Oskarżony

57 Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

58 Dowód

59 Numer karty

60 2.1.1.1.

61 1.1.4. Fakty uznane za nieudowodnione

62 Lp.

63 Oskarżony

64 Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

65 Dowód

66 Numer karty

67 2.1.2.1.

68 1.6. Ocena dowodów

69 1.1.5. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

70 Lp. faktu z pkt 2.1.1

71 Dowód

72 Zwięźle o powodach uznania dowodu

73 1.1.6. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów

74 (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

75 Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2

76 Dowód

77 Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

78 3. STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

79 Lp.

80 Zarzut

81 3.1.

82 Zarzuty rażąco niewspółmiernie orzeczonej kary 8 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 2 lat wymierzonej oskarżonemu wraz z środkiem karnym w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 3 lat

83 ☐ zasadny

84 ☒ częściowo zasadny

85 ☐ niezasadny

86 Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

87 Zasadnym jest zarzut w części odnoszącej się do wyboru rodzaju i wymiaru kary orzeczonej wobec oskarżonego Z. L.. Sąd I instancji w sposób nie dość dostateczny uwzględnił, iż oskarżony był dotąd osobą nie karaną. Przekroczenie przez niego progu trzeźwości opisanego w art. 115 § 16 kk było nieznaczne, zaś oskarżony w takim stanie przebył stosunkowo niewielki odcinek drogi, która zważywszy na jej charakter i położenie nie cechuje się znacznym natężeniem ruchu. Ponadto należy mieć na uwadze, iż oskarżony przyznał się do winy i wyraził żal oraz skruchę za swoje zachowanie. Popełnienie występku w takich realiach i przez osobę o takim profilu życiowym pozwala racjonalne zakładać, że jego czyn, jakkolwiek wyczerpujący znamiona występku z art. 178a § 1 kk, miał charakter incydentalny, wynikający z jednorazowego, nieodpowiedzialnego zachowania, za który karą wystarczająco dolegliwą i w dostatecznym stopniu prewencyjną będzie kara grzywny - tym bardziej, że łączy się ona z czasowym (aż trzyletnim) pozbawieniem oskarżonego uprawnień do kierowania pojazdami mechanicznymi w strefie ruchu lądowego oraz dodatkowymi dolegliwościami finansowymi w postaci świadczenia pieniężnego. Dolegliwość stąd wynikająca jest o tyle duża, iż oskarżony utrzymywał się dotąd z zatrudnienia na stanowisku kierowcy.

88 Jeśli zaś chodzi o zakwestionowany w apelacji zakres obowiązywania zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych – wyłączaniu spod tego zakazu wyszczególnionych w apelacji kategorii ( tj. kategorii C i C+E ) stoi na przeszkodzie aktualna treść art. 12 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami. W związku z jej obecnym brzmieniem stwierdzić należy, iż nawet gdyby sąd odwoławczy przychylił się do wniosków skarżącego, to i tak orzeczenie zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych ograniczonego choćby tylko do kategorii B i tak pozbawiłoby oskarżonego możliwości ubiegania się o przywrócenie uprawnień C i C+E. Takie stanowisko wielokrotnie wyrażał Naczelny Sąd Administracyjny w swoim bogatym orzecznictwie wydanym na gruncie tego przepisu, podkreślając, iż jego brzmienie i cel wyraźnie wskazują, że wolą ustawodawcy było wywołanie dodatkowej, niezależnej od represji karnej, sankcji administracyjnej, polegającej na uniemożliwieniu osobie z orzeczonym zakazem prowadzenia pojazdów kategorii B odzyskania uprawnienia do kierowania pojazdami „ wyższych ” kategorii C i C+E i to nawet wówczas, gdy orzeczony środek karny nie pozbawił skazanego uprawnień do kierowania nimi ( por. wyrok NSA z dnia 15 czerwca 2020 roku wydany w sprawie I OSK 2411/19; wyrok NSA z dnia 15 października 2020 roku wydany w sprawie I OSK 1009/20 ). Innymi słowy, skutek zdarzenia prawnego, jakim jest skazanie prawomocnym wyrokiem zakazującym prowadzenie pojazdów mechanicznych w zakresie kategorii B, w związku z treścią art. 12 wyżej wymienionej ustawy, został rozciągnięty także na uprawnienia kategorii C i C+E. Nawet zatem, gdyby wobec oskarżonego Z. L. został orzeczony w przedmiotowej sprawie środek karny zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych z wyłączeniem pojazdów mechanicznych, do prowadzenia których uprawnia prawo jazdy kat. C i C+E, to i tak – z racji wspomnianego art. 12 ustawy o kierujących pojazdami – oskarżony nie odzyskałby tych uprawnień w czasie obowiązywania zakazu oraz nie zwrócono by mu dokumentu uprawniającego do kierowania pojazdami, do których odnoszą się wspomniane kategorie. W związku z powyższym zmiana zaskarżonego wyroku w kierunku wskazywanym przez skarżącego wymykałaby się spod racjonalności, skoro jedynym powodem tej zmiany miałoby być stworzenie oskarżonemu możliwości kontynuowania wykonywanego dotąd zawodu kierowcy pojazdów, do których prowadzenia wymagane są kategorie C i C+E.

89 Wniosek

90 Wniosek o zmianę zaskarżonego orzeczenia poprzez wymierzenie oskarżonemu Z. L. samoistnej kary grzywny w wysokości 100 stawek dziennych, przyjmując, iż jedna stawka dzienna odpowiada kwocie 30 złotych

91 Wniosek o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez orzeczenie środka karnego w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych z wyłączeniem pojazdów mechanicznych, do prowadzenia których uprawnia prawo jazdy kat. C i C + E na okres 3 lat.

92 ☒ zasadny

93 ☐ częściowo zasadny

94 ☐ niezasadny

95 ☐ zasadny

96 ☐ częściowo zasadny

97 ☒ niezasadny

98 Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

99 Omówiono powyżej

100 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU

101 4.1.

102 Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności

103 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

104 1.7. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

105 5.1.1.

106 Przedmiot utrzymania w mocy

107 Zwięźle o powodach utrzymania w mocy

108 1.8. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

109 5.2.1.

110 Przedmiot i zakres zmiany

111 Opisano powyzej

112 Zwięźle o powodach zmiany

113 Z powodów wyżej opisanych

114 1.9. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji

115 1.1.7. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia

116 5.3.1.1.1.

117 ☐ art. 439 k.p.k.

118 Zwięźle o powodach uchylenia

119 5.3.1.2.1.

120 Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości

121 ☐ art. 437 § 2 k.p.k.

122 Zwięźle o powodach uchylenia

123 5.3.1.3.1.

124 Konieczność umorzenia postępowania

125 ☐ art. 437 § 2 k.p.k.

126 Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia

127 5.3.1.4.1.

128 ☐ art. 454 § 1 k.p.k.

129 Zwięźle o powodach uchylenia

130 1.1.8. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

131 1.10. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

132 Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

133 Przytoczyć okoliczności

134 6. Koszty Procesu

135 Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

136 Przytoczyć okoliczności

III

137 Stosownie do treści art. 634 kpk w zw. z art. 627 kpk, oskarżony został obciążony kosztami sądowymi za postępowanie przed sądem II instancji.

138 7. PODPIS