Uzasadnienie orzeczenia Sądu Okręgowego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia 24 września 2024 r., IV Ka 409/24
uzasadnienie orzeczenia Sądu Okręgowego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia 24 września 2024 r., IV Ka 409/24
Uzasadnienie
1 Formularz UK 2
2 Sygnatura akt
3 IV Ka 409 / 24
4 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:
5 1.
6 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA
7 0.11.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji
8 wyrok Sądu Rejonowego w Piotrkowie Tryb. z dnia 7 maja 2024 r. w sprawie II K 7 / 23
9 0.11.2. Podmiot wnoszący apelację
10 ☒ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego
11 ☐ oskarżyciel posiłkowy
12 ☐ oskarżyciel prywatny
13 ☐ obrońca
14 ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego
15 ☐ inny
16 0.11.3. Granice zaskarżenia
17 0.11.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia
18 ☐ na korzyść
19 ☒ na niekorzyść
20 ☒ w całości
21 ☐ w części
22 ☐
23 co do winy
24 ☐
25 co do kary
26 ☐
27 co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia
28 0.11.3.2. Podniesione zarzuty
29 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji
30 ☒
31 art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu
32 ☐
33 art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany
34 w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu
35 ☐
36 art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia
37 ☒
38 art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia
39 ☐
40 art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka
41 ☐
43 ☐
44 brak zarzutów
45 0.11.4. Wnioski
46 ☒
47 uchylenie
48 ☐
49 zmiana
50 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy
51 0.12.1. Ustalenie faktów
52 0.12.1.1. Fakty uznane za udowodnione
53 Lp.
54 Oskarżony
55 Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi
56 Dowód
57 Numer karty
58 -
59 0.12.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione
60 Lp.
61 Oskarżony
62 Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi
63 Dowód
64 Numer karty
65 -
66 0.12.2. Ocena dowodów
67 0.12.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów
68 Lp. faktu z pkt 2.1.1
69 Dowód
70 Zwięźle o powodach uznania dowodu
71 0.12.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
72 (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)
73 Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2
74 Dowód
75 Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu
76 . STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków
77 Lp.
78 Zarzut
79 a) błędnych ustaleń faktycznych mogących mieć wpływ na treść zaskarżonego wyroku;
80 b) obrazy prawa materialnego, tj. art. 296 § 1 kk poprzez jego niezastosowanie,
81 ☐ zasadny
82 ☐ częściowo zasadny
83 ☒ niezasadny
84 ☐ zasadny
85 ☐ częściowo zasadny
86 ☒ niezasadny
87 Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny
88 Przed ścisłym odniesieniem się do przedstawionych w apelacji zarzutów podnieść należy, iż w istocie skarżący nie kwestionuje w ich ramach ustalonych przez sąd I instancji faktów, ani też nie podnosi, by ich niezbędny dla orzekania zakres był niepełny. W rzeczywistości, jego apelacja opiera się na próbie wykazania, że w oparciu o te fakty, które ustalił sąd I instancji, winny zostać wyprowadzone odmienne wnioski natury prawnej, a w szczególności ten, że przydzielony oskarżonej B. S. zakres uprawnień i obowiązków w związku ze świadczeniem przez nią na rzecz prowadzonej przez J. B. firmy Zakłady (...) J. B. z/s w K. pracy, sytuował ją w obrębie tej jednostki gospodarczej w charakterze osoby, która zajmowała się jej sprawami majątkowymi.
89 Alternatywnie ( co odkodować można było już jedynie z lektury uzasadnienia tego środka odwoławczego ) skarżący podnosił, że nawet jeśli założyć, że B. S. w przyjętym stanie faktycznym nie mogła być podmiotem występku z art. 296 § 1 kk, to jej zachowanie ustalone w ramach tych faktów winno być ocenione jako realizujące znamiona występku z art. 303 § 2 kk.
90 Odnosząc się do powyższych zarzutów – przywołując w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku obszerne poglądy orzecznictwa i doktryny sąd I instancji przekonująco wskazał powody, dla których przyjąć należy, iż w ich świetle oraz w ramach poczynionych ustaleń odnoszących się do jej pozycji wewnątrz w/w firmy, B. S. nie da się uznać za osobę, która zajmowała się jej sprawami majątkowymi lub działalnością gospodarczą w rozumieniu, o jakim mowa w art. 296 § 1 kk. Wpływu na wyprowadzenie takiego wniosku nie mogą wywrzeć – jakkolwiek rzeczywiście nie oderwane od realiów sprawy – argumenty skarżącego, iż oczywiste nieprawidłowości i uchybienia stwierdzone w związku z wykonywaniem przez oskarżoną powierzonych jej obowiązków wywarły realny ( negatywny ) wpływ na sytuację majątkową przedsiębiorstwa, w którym była zatrudniona, wyrażający się opisaną w akcie oskarżenia szkodą. Jednakże te jej zaniedbania wystąpiły na „ przedpolu ” realnych decyzji wpływających na sytuację materialną i gospodarczą firmy o charakterze menadżerskim, ale podejmowanych już przez inną już osobę ( właściciela firmy ). Rolą oskarżonej było jedynie uprzednie „ przygotowanie bazy ” na użytek i potrzeby podjęcia takich decyzji, poprzez zgromadzenie oraz dokonywanie wstępnej, formalno – prawnej i rachunkowej oceny dokumentów ( faktur ), a następnie, po takiej ich weryfikacji, przygotowanie właścicielowi w ramach systemu bankowej płatności elektronicznej, możliwości podjęcia przez niego własnej, samodzielnej, autonomicznej decyzji o określonym rozdysponowaniu ( bądź nie ) mieniem firmy. Faktem jest, że podejmowane przez J. B. w tej materii decyzje oparte były na zaufaniu do staranności i rzetelności w podejściu i wykonywania przez oskarżoną powierzonych jej obowiązków, tym niemniej to nie do niej należało realne uprawnienie podjęcia samodzielnej i władczej decyzji o realizacji płatności poszczególnych faktur. Tymczasem, jak podkreśla się w orzecznictwie, dla przypisania występku z art. 296 § 1 kk nie jest wystarczającą możliwość jakiegokolwiek sposobu wpływania na sytuację majątkową określonego podmiotu, a jedynie takiego, które ma charakter decyzyjny ( por. wyr. SN z 30 października 2013 r., II KK 81 / 13. Legalis el. ). O ile więc można byłoby nawet zgodzić się ze skarżącym, że na oskarżonej ciążył typowy – bo obciążający w istocie każdego pracownika – obowiązek dbałości o interesy majątkowe pracodawcy i uchronienie go przed uszczerbkiem w mieniu, pomniejszeniem jego stanu majątkowego, czy wystąpieniem strat ( tzw. kryterium statyczne, do którego odwołuje się przywoływane w zaskarżonym wyroku orzecznictwo SN oraz sądów powszechnych ), to jednak jej zarówno umowne ( vide treść umowy o pracę ), jak i faktyczne usytuowanie w ramach schematu organizacyjnego ( a zwłaszcza decyzyjnego ) firmy nie pozwala przyjąć, by w gestii oskarżonej pozostawały znajdujące oparcie w przepisach prawa, zapisach umownych, czy realiach faktycznych uprawnienia do bezpośredniego, autonomicznego, samodzielnego i władczego wykorzystywania bądź rozdysponowania powierzonego mienia, mającego na celu jego powiększenie bądź wzrost jego wartości ( tzw. kryterium dynamiczne ).
91 Nie sposób też uznać, by oskarżona zrealizowała znamiona występku z art. 303 § 2 kk. W przypadku tego czynu zabronionego, o jakim mowa w przywoływanym przepisie, ustawodawca postawił z kolei określone wymogi dla spełnienia tzw. znamienia czasownikowego oraz strony podmiotowej – bezprawne i karalne wyrządzenie szkody majątkowej osobie fizycznej, prawnej albo jednostce organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, musi być wyłącznie następstwem umyślnego nieprowadzenia dokumentacji działalności gospodarczej albo prowadzenia jej w sposób nierzetelny lub niezgodny z prawdą, w szczególności poprzez przykładowo wskazane czynności polegające na jej niszczeniu, usuwaniu, ukrywaniu, przerabianiu lub podrabianiu dokumentów dotyczących tej działalności. Tymczasem oskarżona w żaden podobny bądź inny sposób nie ingerowała ani w zupełność, ani rzetelność dokumentów, którymi dysponowała. Dokumentację gromadziła i prowadziła w sposób pełny i nie rzutujący na jej autentyczność i wiarygodność, tak w odniesieniu do poszczególnych dokumentów, jak i ich całości. Uchybieniem po jej stronie było, że wskutek braku należytej dbałości i staranności podczas wykonywania obowiązków pracowniczych, w określonej ilości przypadków nie wychwyciła złożenia przez kontrahentów firmy dwóch postaci faktur odnoszących się do tych samych zdarzeń gospodarczych, doprowadzając finalnie do ich zdublowanego przedłożenia osobie decyzyjnej ( właścicielowi firmy ) i do zrealizowania przez niego podwójnych za nie płatności.
92 Wniosek
93 o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania
94 ☐ zasadny
95 ☐ częściowo zasadny
96 ☒ niezasadny
97 Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.
98 z powodów wyżej opisanych – przypisane oskarżonej zachowanie nie realizowało znamion czynu zabronionego przez prawo karne
99 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU
100 1.
101 Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności
102 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO
103 0.15.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji
104 0.11.
105 Przedmiot utrzymania w mocy
106 0.1W całości
107 Zwięźle o powodach utrzymania w mocy
108 Z powodów wyżej opisanych
109 0.15.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji
110 0.0.11.
111 Przedmiot i zakres zmiany
112 Zwięźle o powodach zmiany
113 0.15.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji
114 0.15.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia
115 1.1.
117 Zwięźle o powodach uchylenia
118 2.1.
119 Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości
121 Zwięźle o powodach uchylenia
122 3.1.
123 Konieczność umorzenia postępowania
125 Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia
126 4.1.
128 Zwięźle o powodach uchylenia
129 0.15.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania
130 0.15.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku
131 Punkt rozstrzygnięcia z wyroku
132 Przytoczyć okoliczności
133 6. Koszty Procesu
134 Punkt rozstrzygnięcia z wyroku
135 Przytoczyć okoliczności
136 Mając na uwadze treść art. 634 kpk w zw. z art. 632 pkt 2 kpk, wobec uniewinnienia oskarżonego, Skarb Państwa obciążono obowiązkiem ponoszenia kosztów procesu w sprawie.
137 7. PODPIS