Pelnora PrawoOtwórz aplikację

Uzasadnienie orzeczenia Sądu Okręgowego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia 29 czerwca 2021 r., IV Ka 347/21

Sąd
Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim
Wydział
IV Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura
IV Ka 347/21
Data
Forma
Uzasadnienie
Hasła
kara
Źródło
SAOS: System Analizy Orzeczeń Sądowych (ICM UW), dokument u źródła

Uzasadnienie

1 Formularz UK 2

2 Sygnatura akt

3 IV Ka 347 / 21

4 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:

5 2

6 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA

7 0.11.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

8 wyrok Sądu Rejonowego w Tomaszowie Maz. z dnia 18 grudnia 2020 r. w sprawie II K 635 / 20

9 0.11.2. Podmiot wnoszący apelację

10 ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego

11 ☐ oskarżyciel posiłkowy

12 ☐ oskarżyciel prywatny

13 ☒ obrońca

14 ☒ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego

15 ☐ inny

16 0.11.3. Granice zaskarżenia

17 0.11.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

18 ☒ na korzyść

19 ☐ na niekorzyść

20 ☐ w całości

21 ☒ w części

22 ☐

23 co do winy

24 ☒

25 co do kary

26 ☐

27 co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

28 0.11.3.2. Podniesione zarzuty

29 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

30 ☐

31 art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

32 ☐

33 art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany

34 w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

35 ☐

36 art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

37 ☐

38 art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,

39 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

40 ☒

41 art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

42 ☐

43 art. 439 k.p.k.

44 ☐

45 brak zarzutów

46 0.11.4. Wnioski

47 ☐

48 uchylenie

49 ☒

50 zmiana

51 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

52 0.12.1. Ustalenie faktów

53 0.12.1.1. Fakty uznane za udowodnione

54 Lp.

55 Oskarżony

56 Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

57 Dowód

58 Numer karty

59 -

60 0.12.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione

61 Lp.

62 Oskarżony

63 Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

64 Dowód

65 Numer karty

66 -

67 0.12.2. Ocena dowodów

68 0.12.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

69 Lp. faktu z pkt 2.1.1

70 Dowód

71 Zwięźle o powodach uznania dowodu

72 0.12.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów

73 (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

74 Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2

75 Dowód

76 Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

77 . STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

78 Lp.

79 Zarzut

80 zarzuty rażącej surowości wymierzonej oskarżonemu kary

81 ☐ zasadny

82 ☐ częściowo zasadny

83 ☒ niezasadny

84 Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

85 Mając na uwadze, iż obydwie apelacje tak zakresie podniesionych zarzutów i wniosków odwoławczych, jak i co do sposobu ich uzasadnienia, są w istocie tożsame, sąd odniesie się do nich łącznie.

86 Przypomnieć należy, iż zarzut rażącej surowości wymierzonej kary jest uzasadniony jedynie wówczas, gdyby wymierzona kara i środki karne odbiegają w sposób rażący od tych zasłużonych. Chodzi wyłącznie o przypadki znacznej ( wyraźnej, oczywistej, nie dającej się zaakceptować ) dysproporcji między karą wymierzoną, a karą sprawiedliwą ( czyli taką, która powinna zostać wymierzona w wyniku prawidłowego zastosowania dyrektyw wymiaru kary ).

87 Obaj skarżący rażącej surowości wymierzonej oskarżonemu kary zdają się upatrywać w tym, iż wymierzona została bez warunkowego zawieszenia jej wykonania. Uzasadniając swoje stanowisko przywoływali okoliczności przemawiające na korzyść oskarżonego, ze szczególnym uwzględnieniem jego uprzedniej niekaralności, przyznania się do winy, wyrażenia skruchy, nienagannego zachowania się po popełnieniu przestępstwa ( tak w czasie wykonywania tymczasowego aresztowania, jak i po opuszczeniu aresztu śledczego ), a nadto jego obecnej sytuacji życiowej i rodzinnej ( podjęcie pracy zarobkowej zgodnie z wyuczonym zawodem, umożliwiającej przyczynianie się do zaspokajania potrzeb rodziny, utrzymywanie bliskich więzi rodzicielskich z córką, którym dalszy pobyt w zakładzie karnym mógłby zaszkodzić ). Nie kwestionując istnienia i wagi tych okoliczności, sąd odwoławczy stoi jednak na stanowisku, iż zostały one w sposób aż nadto dostateczny uwzględnione podczas wymierzenia oskarżonemu kary pozbawienia wolności równej dolnemu progowi ustawowego zagrożenia za przypisany mu występek ( z uzasadnienia zaskarżonego wyroku zdaje się wynikać, iż sąd I instancji na etapie podejmowania decyzji co do rozmiaru wymierzonej kary nie uwzględnił na niekorzyść sprawcy rzędu wielkości posiadanych środków, a przypomnieć należy, iż okoliczności należące do znamion danego przestępstwa mogą być traktowane jako wpływające na wymiar kary, jeśli podlegają one stopniowaniu co do ich nasilenia ). Dalsze łagodzenie odpowiedzialności oskarżonego za przypisany mu występek poprzez warunkowe zawieszenie wykonania tej kary nie znajduje już uzasadnienia. Po pierwsze, by możliwe było warunkowe zawieszenie wykonania kary, sąd musi nabrać przekonania, że sprawca nie powróci do przestępstwa, a wykonanie wymierzonej mu kary nie będzie konieczne dla wdrożenia go do przestrzeganego porządku prawnego. Tego rodzaju przekonanie bazować musi nie tylko na ocenie postawy sprawcy po wykryciu popełnionego przez niego przestępstwa i w czasie oczekiwania na rozstrzygnięcie sądu, albowiem ta może być obliczona jedynie na uzyskanie jak najłagodniejszego wyroku. W tym kontekście przypomnieć należy ( por. zeznania I. G. ), iż oskarżony procederu związanego z posiadaniem tego rodzaju środków nie zamierzał traktować jedynie incydentalnie ( chwilowo ) oraz, że dopóki proceder nie został jeszcze przez organy ścigania wykryty, oskarżony nie zamierzał kończyć z nim dobrowolnie. Mając tona uwadze, a nadto uwzględniając ilość posiadanych przez niego środków uznać należy, iż oskarżony w proceder ten zaangażował się w sposób przemyślany, a potem z rozmysłem przy nim trwał. W przestępstwa związane z obrotem środkami odurzającymi na taką skalę nie „ wchodzi się ” przypadkowo. Wszystko to powoduje, iż sąd odwoławczy nie podziela tak bezkrytycznie argumentacji skarżących co do wyrażanej przez nich pewności, iż kara pozbawienia wolności orzeczona z warunkowym zawieszeniem jej wykonania spełni swoje cele. Po drugie zaś mieć na względzie należy, iż decyzja o możliwości skorzystania z instytucji warunkowego zawieszenia wykonania kary nie może prowadzić do przekonania, że sprawca przestępstwa o szczególnie wysokim stopniu społecznej szkodliwości oraz winy pozostał w istocie bezkarny. Słusznie Sąd Najwyższy podkreślał, że rozważając ewentualność warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności, sąd bierze pod uwagę nie tylko dane o osobie sprawcy, ale i ogólne dyrektywy wymiaru kary, w tym w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa ( por. wyr. SN z 14.6.2006 r., WA 19/06, Legalis el., por. także wyr. SA w Krakowie z 14.5.2008 r. II AKa 50/08, KZS 2008, Nr 7–8, poz. 52; wyr. SA w Gdańsku z 14.5.2014 r. II AKa 112/14, Legalis el. ). Wyobrażalne są zatem przypadki, gdy tylko kara pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jawić się będzie jako jedyna kara sprawiedliwa i zgodna z zasadami i dyrektywami wymiaru kar. Przenosząc to na grunt niniejszej sprawy – w ocenie sądu odwoławczego, gdyby osobie uczestniczącej w obrocie środkami tego typu, jak opisane w akcie oskarżenia, skazanej za posiadanie tak dużej ich ilości bez zamiaru wykorzystywania ich na własne potrzeby, wymierzono karę z najniższym ustawowo zagrożeniem i dodatkowo jeszcze z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, to tego typu rozstrzygnięcie wobec sprawcy przestępstwa o tak dużym stopniu społecznej szkodliwości oraz winy jawiłoby się jako pozostawienie tego sprawcy w istocie bezkarnym.

88 Zasadnym było także obciążenie oskarżonego kosztami procesu za postępowanie przed sądem I instancji. Oskarżony jest osobą młodą, wykształconą, o możliwościach zarobkowych nieograniczonych stanem zdrowia lub innymi tego typu czynnikami. Nie ma zatem przeszkód, by po wykonaniu pozostałej do odbycia kary mógł pozyskać środki na pokrycie stosunkowo niewysokich kosztów procesu. Jeżeli oskarżony nie będzie w stanie ich wyłożyć jednorazowo, może ubiegać się o ich płatność ratalną.

89 Wniosek

90 Ze względów wyżej opisanych brak było podstaw do korekt zaskarżonego wyroku w kierunku postulowanym przez skarżących

91 ☐ zasadny

92 ☐ częściowo zasadny

93 ☒ niezasadny

94 Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

95 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU

96 1.

97 Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności

98 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

99 0.15.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

100 0.11.

101 Przedmiot utrzymania w mocy

102 0.1w całości

103 Zwięźle o powodach utrzymania w mocy

104 omówiono powyżej

105 0.15.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

106 0.0.11.

107 Przedmiot i zakres zmiany

108 Zwięźle o powodach zmiany

109 0.15.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji

110 0.15.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia

111 1.1.

112 ☐ art. 439 k.p.k.

113 Zwięźle o powodach uchylenia

114 2.1.

115 ☐ art. 437 § 2 k.p.k.

116 Zwięźle o powodach uchylenia

117 3.1.

118 Konieczność umorzenia postępowania

119 ☐ art. 437 § 2 k.p.k.

120 Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia

121 4.1.

122 ☐ art. 454 § 1 k.p.k.

123 Zwięźle o powodach uchylenia

124 0.15.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

125 0.15.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

126 Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

127 Przytoczyć okoliczności

128 6. Koszty Procesu

129 Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

130 Przytoczyć okoliczności

131 punkt 2

132 Oskarżony jest osobą młodą, zdrową oraz dysponującą możliwościami podejmowania pracy zarobkowej, choćby w związku z wyuczonym zawodem. Trudno zatem uznać, by wyłożenie przez niego kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze w łącznej kwocie 200 złotych byłoby dla niego zbyt uciążliwe z jakiegokolwiek powodu. Nie przemawiają za tym również jakiekolwiek względy natury słusznościowej. W tej sytuacji, wobec nieuwzględnienia apelacji wniesionych na jego korzyść, mając na uwadze treść art. 636 § 1 kpk, został on obciążony kosztami sądowymi za postępowanie odwoławcze w całości.

133 7. PODPIS

Powołane przepisy