Pelnora PrawoOtwórz aplikację

Uzasadnienie orzeczenia Sądu Okręgowego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia 2 lipca 2024 r., IV Ka 333/24

Sąd
Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim
Wydział
IV Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura
IV Ka 333/24
Data
Forma
Uzasadnienie
Źródło
SAOS: System Analizy Orzeczeń Sądowych (ICM UW), dokument u źródła

Uzasadnienie

1 Formularz UK 2

2 Sygnatura akt

3 IV Ka 333/24

4 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:

5 1

6 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA

7 0.11.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

8 Wyrok Sądu Rejonowego w Tomaszowie Mazowieckim z dnia 26 marca 2024r. w sprawie o sygn. akt II K 716/23

9 0.11.2. Podmiot wnoszący apelację

10 ☒ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego

11 ☐ oskarżyciel posiłkowy

12 ☐ oskarżyciel prywatny

13 ☐ obrońca

14 ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego

15 ☐ inny

16 0.11.3. Granice zaskarżenia

17 0.11.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

18 ☐ na korzyść

19 ☒ na niekorzyść

20 ☒ w całości

21 ☐ w części

22 ☐

23 co do winy

24 ☐

25 co do kary

26 ☐

27 co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

28 0.11.3.2. Podniesione zarzuty

29 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

30 ☐

31 art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

32 ☒

33 art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany

34 w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

35 ☐

36 art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

37 ☐

38 art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,

39 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

40 ☐

41 art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

42 ☐

43 art. 439 k.p.k.

44 ☐

45 brak zarzutów

46 0.11.4. Wnioski

47 ☒

48 uchylenie

49 ☐

50 Zmiana

51 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

52 0.12.1. Ustalenie faktów

53 0.12.1.1. Fakty uznane za udowodnione

54 Lp.

55 Oskarżony

56 Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

57 Dowód

58 Numer karty

59 0.12.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione

60 Lp.

61 Oskarżony

62 Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

63 Dowód

64 Numer karty

65 0.12.2. Ocena dowodów

66 0.12.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

67 Lp. faktu z pkt 2.1.1

68 Dowód

69 Zwięźle o powodach uznania dowodu

70 0.12.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów

71 (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

72 Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2

73 Dowód

74 Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

75 . STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

76 Lp.

77 Zarzut

78 I.

79 naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 438 pkt 1 k.p.k.

80 ☐ zasadny

81 ☐ częściowo zasadny

82 ☒ niezasadny

83 Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

84 Stosownie do treści art. 248 pkt 3 k.k., kto w związku z wyborami do Sejmu, do Senatu, wyborem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, wyborami do Parlamentu Europejskiego, wyborami organów samorządu terytorialnego lub referendum niszczy, uszkadza, ukrywa, przerabia lub podrabia protokoły lub inne dokumenty wyborcze albo referendalne, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3. Mieć jednak na względzie należy, dobrem chronionym w ramach tego przepisu jest przede wszystkim prawidłowy, zgodny z ordynacją wyborczą, przebieg wyborów do Sejmu, Senatu, Parlamentu Europejskiego, organów samorządu terytorialnego, wyborów Prezydenta RP oraz referendum ( por. A. Pilch, M. Szewczyk [w:] Kodeks karny. Część szczególna. Tom II. Część II. Komentarz do art. art. 212-277d, red. W. Wróbel, A. Zoll, Warszawa 2017, art. 248 ). Nie może być zatem traktowane w kategoriach realizacji znamion tego przepisu zachowanie polegające na skorzystaniu z niezabronionego przez przepisy prawa wyborczego i referendalnego określonego sposobu zadysponowania kartami do głosowania przez wyborcę pomiędzy momentem sformalizowanego i zgodnego z procedurą wyborczą ich pobrania, a chwilą nieodwracalnej już decyzji o wrzucenia ich do urny wyborczej. Za takowe dopuszczalne zachowanie uznać należy całkowite przedarcie kart wyborczych i referendalnych. Przypomnieć bowiem w pierwszej kolejności należy, iż przepisy prawa wyborczego i referendalnego nie nakładają obowiązku głosowania, które jest co do zasady uprawnieniem, a jednocześnie, że kodeks wyborczy nie przewiduje też procedury zwrotu kart komisji w sytuacji, gdy po ich pobraniu wyborca podejmie jednak finalnie decyzję, iż z aktu wyborczego nie chce korzystać ( a jednocześnie nie dąży do penalizowane prawem zabrania wydanych kart i wyniesienie ich poza lokal wyborczy, czy też przekazania ich innym wyborcom ). Mieć też na względzie należy, iż w przypadku realizacji decyzji o całkowitym przedarciu kart na dwie i więcej części, nie bierze się ich pod uwagę przy obliczeniach wyborczych ( przedarta karta wyborcza stanowi głos nieważny ). W ślad za poglądami doktryny zgodzić się wiec trzeba, że jakkolwiek pożądanym zachowaniem jest wprawdzie, aby wyborca postąpił z dokumentami wyborczymi zgodnie z ich przeznaczeniem oraz istotą głosowania, jednakże inne jego zachowanie, polegające na przedarciu pobranej karty do głosowania, będące emanacją świadomej rezygnacji z aktywnego i wpływającego na ich merytoryczny wynik udziału w wyborach i referendach, również stanowi, chociażby w myśl art. 62 ustawy zasadniczej, konstytucyjne uprawienie każdego obywatela do oddania głosu lub spowodowania, że będzie on uznany za nieważny. Innymi słowy, także w odniesieniu do przedarcia kart do głosowania w omawianych okolicznościach „ (…) poglądu o karalności takiego zachowania nie da się uzasadnić (…) ”, gdyż również w taki sposób „ (…) wyborca „ realizuje swe konstytucyjne i ustawowe uprawnienie. (…) za dokonanie aktu przedarcia własnej karty do głosowania wyborca nie może być ukarany. Realizuje on bowiem swój własny, legalny, nieskrępowany i tajny akt referendalny (…)" (M. G., P. K., (...), R.. z 4.9.2023 r.). Odnosząc się do art. 22 ust. 5 ReferendumU należy zauważyć, że przepisy ustawy są nieprecyzyjne, bowiem karta do głosowania przedarta całkowicie jest uznawana za nieważną, a w konsekwencji nie jest brana pod uwagę przy ustalaniu liczby osób, które wzięły udział w referendum. Jednocześnie w wymogach dotyczących sporządzenia protokołu ( art. 25 ust. 2 ReferendumU) o takich nieważnych kartach z art. 22 ust. 5 ReferendumU wprost się nie wspomina. Należy zgodzić się z poglądem, iż wskazane wprost w przepisie ReferendumU „ całkowite przedarcie karty ” jest prawnie dozwolonym sposobem zamanifestowania przez wyborcę swojej woli, który pomimo wzięcia karty do głosowania zdecydował w ten sposób ostatecznie o odmowie udziału w referendum, co bezpośrednio wpływa na jego moc wiążącą ( art. 125 ust. 3 Konstytucji RP) i nie może tym samym, jako działanie w granicach uprawnień wyborczych, wyczerpywać znamion art. 248 pkt 3 KK. Podobnie, jako niekaralne, należy traktować przedarcie przez głosującego własnej karty wyborczej w innych wyborach, prowadzonych na podstawie Kodeksu wyborczego (zob. art. 71 § 2 KodeksWyb) ". ( por. min. D. D., Zniszczenie swojej karty do głosowania nie jest przestępstwem, (...), publikowany 24.08.2023r.; M. G., P. K., (...) kartki nie przekreśli zasady tajności głosowania, (...), publikowany 04.09.2023r. – cyt. fragment komentarza do art. 248 kk w: A. G., K. W. (red.), Kodeks karny. Komentarz. Wyd. 8, W. 2024 .

85 Wniosek

86 Uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania

87 ☐ zasadny

88 ☐ częściowo zasadny

89 ☒ niezasadny

90 Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

91 Z powodów wyżej opisanych

92 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU

93 1.

94 Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności

95 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

96 0.15.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

97 0.1I.

98 Przedmiot utrzymania w mocy

99 0.1W całości

100 Zwięźle o powodach utrzymania w mocy

101 Z powodów wyżej opisanych.

102 0.15.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

103 0.0.11.

104 Przedmiot i zakres zmiany

105 Zwięźle o powodach zmiany

106 0.15.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji

107 0.15.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia

108 1.1.

109 ☐ art. 439 k.p.k.

110 Zwięźle o powodach uchylenia

111 2.1.

112 Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości

113 ☐ art. 437 § 2 k.p.k.

114 Zwięźle o powodach uchylenia

115 3.1.

116 Konieczność umorzenia postępowania

117 ☐ art. 437 § 2 k.p.k.

118 Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia

119 4.1.

120 ☐ art. 454 § 1 k.p.k.

121 Zwięźle o powodach uchylenia

122 0.15.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

123 0.15.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

124 Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

125 Przytoczyć okoliczności

126 6. Koszty Procesu

127 Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

128 Przytoczyć okoliczności

129 II

130 Wobec nieuwzględnienia apelacji prokuratora, sąd odwoławczy stosownie do treści art. 636 § 1 kpk obciążył kosztami postępowania odwoławczego Skarb Państwa.

131 7. PODPIS

Powołane przepisy