Wyrok Sądu Okręgowego w Olsztynie z dnia 19 stycznia 2023 r., VII Ka 978/22

wyrok Sądu Okręgowego w Olsztynie z dnia 19 stycznia 2023 r., VII Ka 978/22

Tekst

1 Sygn. akt VII Ka 978/22

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

2 Dnia 19 stycznia 2023 r.

3 Sąd Okręgowy w Olsztynie w VII Wydziale Karnym Odwoławczym

4 w składzie:

5 Przewodniczący: SSO Dariusz Firkowski

6 Protokolant: st. sekr. sądowy Jolanta Jankowska

7 przy udziale oskarżyciela skarbowego Urzędu Skarbowego w Olsztynie Agnieszki Babiel

8 po rozpoznaniu w dniu 10 stycznia 2023 r.

9 sprawy: M. S. ur. (...) w W., syna R. i M. z domu S.

10 oskarżonego z art. 57§1 kks w zw. z art. 9§3 kks x 2, art. 80§1 kks w zw. z art. 80§4 kks w zw. z art.6§2 kks w zw. z art. 9§3 kks

11 na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego

12 od wyroku Sądu Rejonowego w Giżycku II Wydziału Karnego z dnia 2 września 2022 r., sygn. akt II W 86/21

13 I utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok,

14 II zasądza od oskarżonego M. S. koszty sądowe za postępowanie odwoławcze, w tym opłatę w kwocie 300 (trzysta) zł za II instancję.

15 FORMULARZ UZASADNIENIA WYROKU SĄDU ODWOŁAWCZEGO (UK 2)

Uzasadnienie

16 Formularz UK 2

17 Sygnatura akt

18 VII Ka 978/22

19 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:

20 1

21 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA

22 0.1.1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

23 Wyrok Sądu Rejonowego w Giżycku z dnia 2 września 2022 r. w sprawie II K 86/21

24 0.1.1.2. Podmiot wnoszący apelację

25 ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego

26 ☐ oskarżyciel posiłkowy

27 ☐ oskarżyciel prywatny

28 ☒ obrońca oskarżonego M. S.

29 ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego

30 ☐ inny

31 0.1.1.3. Granice zaskarżenia

32 0.1.1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

33 ☒ na korzyść

34 ☐ na niekorzyść

35 ☒ w całości

36 ☐ w części

37 ☐

38 co do winy

39 ☐

40 co do kary

41 ☐

42 co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

43 0.1.1.3.2. Podniesione zarzuty

44 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

45 ☒

46 art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

47 ☐

48 art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany

49 w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

50 ☐

51 art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

52 ☐

53 art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,

54 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

55 ☒

56 art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

57 ☐

58 art. 439 k.p.k.

59 ☐

60 brak zarzutów

61 0.1.1.4. Wnioski

62 ☐

63 uchylenie

64 ☒

65 zmiana

66 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

67 0.1.2.1. Ustalenie faktów

68 0.1.2.1.1. Fakty uznane za udowodnione

69 Lp.

70 Oskarżony

71 Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

72 Dowód

73 Numer karty

74 0.1.2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione

75 Lp.

76 Oskarżony

77 Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

78 Dowód

79 Numer karty

80 0.1.2.2. Ocena dowodów

81 0.1.2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

82 Lp. faktu z pkt 2.1.1

83 Dowód

84 Zwięźle o powodach uznania dowodu

85 0.1.2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów

86 (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

87 Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2

88 Dowód

89 Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

90 3. STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

91 Lp.

92 Zarzut

93 I obrazy art. 57 k.k.s. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i uznanie, że oskarżony dopuścił się popełnienia zarzucanych mu czynów, podczas gdy jego zachowanie nie miało charakteru

94 uporczywości,

95 II z ostrożności procesowej: rażącej surowości orzeczonej wobec oskarżonego kary grzywny w wysokości łącznej 3.000,00 zł poprzez nieuzasadnione przypisanie nadmiernej wagi społecznej szkodliwości czynu przy umniejszeniu okoliczności łagodzących, których analiza winna prowadzić do wniosku, że dla osiągnięcia celów kary wystarczające jest jej wymierzenie w łagodniejszym wymiarze

96 ☐ zasadny

97 ☐ częściowo zasadny

98 ☒ niezasadny

99 Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

100 Apelacja obrońcy nie zasługiwała na uwzględnienie.

101 Na wstępie stwierdzić należy, że zgromadzone w sprawie dowody Sąd meriti poddał wszechstronnej analizie i ocenie, zgodnie z dyrektywami określonymi w art. 4 k.p.k. Także przeprowadzone w oparciu o tę analizę wnioskowanie jest logiczne, zgodne z przesłankami wynikającymi z art. 7 k.p.k. i przekonująco uzasadnione w pisemnych motywach skarżonego wyroku. Analiza zebranego w sprawie materiału dowodowego prowadzi do wniosku, że Sąd I instancji wnikliwe zweryfikował tezy aktu oskarżenia w granicach niezbędnych dla ustalenia okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia skutkującego skazaniem M. S.. Z uzasadnienia zaskarżonego wyroku wynikają powody takiego rozstrzygnięcia, a Sąd Okręgowy w pełni podziela przedstawioną tam argumentację. Ustalenia faktyczne w zakresie ustalonego zachowania oskarżonego nie wykraczały poza ramy swobodnej oceny dowodów albowiem poczynione zostały na podstawie wszechstronnej analizy przeprowadzonych dowodów, których ocena nie wykazuje błędów natury faktycznej czy logicznej, zgodna jest ze wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego oraz sędziowskim przekonaniem. W tym stanie rzeczy podnieść należy, że argumentacja zaprezentowana w apelacji stanowi jedynie polemikę z prawidłowymi ustaleniami i wywodami Sądu Rejonowego i jest oparta na nieobiektywnej ocenie zebranego w niniejszej sprawie materiału dowodowego, a ponadto nie zawiera w istocie żadnego takiego twierdzenia, które byłoby w stanie skutecznie podważyć trafność zaskarżonego rozstrzygnięcia Sądu I instancji i z tej też przyczyny nie mogły doprowadzić do wzruszenia wyroku. Pamiętać w tym miejscu należy, że Sąd orzekający, rozstrzygając o winie bądź niewinności oskarżonego, kieruje się własnym, wewnętrznym przekonaniem, nieskrępowanym żadnymi ustawowymi regułami dowodowymi, a przekonanie to pozostaje tak długo pod ochroną art. 7 k.p.k., dopóki nie zostanie wykazane, że sąd I instancji oparł swe przekonanie o winie oskarżonego bądź na okolicznościach nieujawnionych w toku przewodu sądowego, bądź też ujawnionych w toku przewodu sądowego, ale ocenionych w sposób sprzeczny ze wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 16 grudnia 1974 r. w sprawie Rw 618/74, OSNKW 3-4/1975, poz. 47, wyrok Sądu Najwyższego z dnia 9 listopada 1990 r. w sprawie WRN 149/90, OSNKW 7-99/991, poz. 41, wyrok Sądu Najwyższego z dnia 22 lutego 1996 r. w sprawie II KRN 199/95, OSN PiPr 10/1996, poz. 10), co w sprawie niniejszej nie miało miejsca.

102 Sąd Okręgowy podziela zatem stanowisko Sądu I instancji co do odmowy dania wiary tym wyjaśnieniom oskarżonego, w których nie przyznał się on do popełnienia zarzucanego mu czynu. Wbrew twierdzeniom skarżącego zebrane dowody pozwoliły na uznanie, że zachowanie M. R. S. cechowała uporczywość w uchylaniu się od uiszczenia należnych podatków. Uporczywość oznacza powtarzające się uchylanie, zabarwione przy tym ujemnie z powodu złej woli sprawcy, zakłada więc wielokrotność zaniechania i to w sytuacji gdy mimo że ma on obiektywnie możliwość wykonania obowiązku, nie dopełnia go, ignorując swój obowiązek . Nie można zatem uznać za usprawiedliwiające opóźnienie w regulowaniu podatku niezgromadzenie przez podatnika na czas środków finansowych na pokrycie podatku w terminie. Zła wola podatnika polegała zatem na tym, że oskarżony prowadząc działalność gospodarczą, która przynosiła dochód gromadził faktycznie środki na same czynności podlegające opodatkowaniu, ale nie interesował się potrzebą ich posiadania także na podatek od tych czynności. W tym miejscu odwołać się również należy do uchwały Sądu Najwyższego z dnia 27 marca 2003 r., I KZP 2/03, OSNKW 2003, nr 5-6, zgodnie z którą, podatnik nie może przerzucać na Skarb Państwa i pozostałych, regulujących terminowo podatki podatników, swoich niepowodzeń gospodarczych, i nie płacić w terminie swych zobowiązań podatkowych, tłumacząc się brakiem środków finansowych na wymagane podatki". Ponadto Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 28 listopada 2013r. 1 KZP 11/13, wskazał, że pod pojęciem „uporczywości” rozumieć należy zarówno wielokrotność zachowań sprawcy, jak i jednorazowe jego zachowanie, jeżeli jest ono długotrwałe i mimo że ma miejsce już po terminie płatności podatku, to wskazuje, iż zamiarem sprawcy było nie tylko nieuregulowanie podatku w terminie, ale także przesunięcie go na dalszy, dłuższy moment, bez występowania o odroczenie jego płatności lub rozłożenia na raty.

103 Jak trafnie zauważono w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku odpowiedzialność za popełnienie wykroczenia z art. 57§1 kks ponosi podatnik, który uporczywie nie wpłaca w terminie podatku. a podatnik, nie mogąc uregulować w terminie podatku, ma prawne instrumenty dla zmiany terminu jego płatności. Jeżeli uzyska on odroczenie terminu płatności lub rozłożenie podatku na raty, to reguluje go wówczas w ustalonym terminie.

104 Nie mogła zatem być podzielona argumentacja zawarta w apelacji wskazująca na brak zawinienia po stronie oskarżonego. Wskazać przy tym należy, że jak wynika z zeznań E. S. w zakresie czynu z pkt III aktu oskarżenia dokumenty JPK winny być składane bez względu na to czy nastąpiła sprzedaż a oskarżony jako prokurent mógł i winien to czynić- k.152 odw.-153. Co do zarzutu związanego z podatkiem od towarów i usług to oczywistym jest, że „ubruttowienie” nie jest w żadnym wypadku jakimkolwiek „przysporzeniem” dla Spółki prowadzonej przez oskarżonego a ten ostatni po prostu winień w terminie wpłacić związaną z tym należność, tym bardziej, że przecież sam złożył stosowne deklaracje VAT. Wreszcie na uwadze mieć należy i to, że w zakresie podatku dochodowego chybione było odwoływanie się do innej toczącej się sprawy oraz powoływanie się na dokumenty złożone do akt sprawy albowiem zarzut z pkt I aktu oskarżenia dotyczył nie wpłacenia w terminie podatku za rok 2018 a nie dokonywanych poprzednich kontroli – k.152 odw.i k.207, przy czym co istotne Spółka przecież złozyla zeznaie podatkowe CIT- 8 za rok 2018.

105 Tym samym wina oskarżonego oraz okoliczności popełnienia przez niego przypisanych mu czynów w świetle zgromadzonego materiału dowodowego nie budzą wątpliwości. Nie można bowiem przyjąć aby jego zaniechanie związane z niepłaceniem podatków było niezawinione. M. R. S. jako osoba prowadząca działalność gospodarczą był świadomy ciążących na nim obowiązków i konsekwencji ich niespełnienia. Pomimo upływu terminów płatności nie dopełnił obowiązku podatkowego w zakresie podatku od towarów i usług a jego postępowanie cechowała umyślność przewidziana w art.57 kks.

106 Co do zarzutu apelacji w zakresie rzekomej niewspółmierności kary, to nie sposób uznać aby przy określeniu wymiaru kary grzywny w wysokości 3000 zł doszło do naruszenia art.438pkt.4 kpk. Oczywistym jest, że uszczuplenia w podatkach nie są nieznaczne.

107 Jak wynika z akt sprawy oskarżony pracuje i osiąga dochód w granicach 4500 zł miesięcznie. Tym samym jest on w w stanie uregulować grzywnę, która została orzeczona w dolnych granicach ustawowego zagrozenia.

108 Także zatem w przekonaniu Sądu Okręgowego wymierzona wobec oskarżonego kara jest adekwatna do stopnia społecznej szkodliwości czynów oraz stopnia jego zawinienia i winna spełnić cele określone w art.13§1 kks. Zatem pozwoli ona uświadomić oskarżonemu, że jego zachowanie nie było prawidłowe i zapobiegnie podobnym jego działaniom w przyszłości.

109 Wniosek

110 O uniewinnienie oskarżonego od popełnienia zarzucanych mu czynów; ewentualnie o wymierzenie za popełnione czyny łącznej kary grzywny w niższym wymiarze tj. 2.000,00 zł i zwolnienie oskarżonego od opłat i kosztów sądowych za I i II instancje,

111 ☐ zasadny

112 ☐ częściowo zasadny w zakresie kary

113 ☒ niezasadny

114 Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

115 Wobec podanych wcześniej okoliczności nie uznano jedynie zasadności wskazanych w apelacji postulatów.

116 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU

117 1.

118 Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności

119 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

120 0.1.5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

121 0.1.1.

122 Przedmiot utrzymania w mocy

123 Wyrok Sądu Rejonowego w Giżycku II Wydziału Karnego z dnia 2 września 2022 r., sygn. akt II W 86/21 utrzymano w mocy.

124 Zwięźle o powodach utrzymania w mocy

125 Z uwagi na nieuwzględnienie zarzutów apelacji obrońcy oskarżonego z przyczyn wskazanych wcześniej wyrok jako trafny utrzymano w mocy.

126 0.1.5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

127 0.0.1.1.

128 Przedmiot i zakres zmiany

129 Zwięźle o powodach zmiany

130 0.1.5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji

131 0.1.5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia

132 1.1.

133 ☐ art. 439 k.p.k.

134 Zwięźle o powodach uchylenia

135 2.1.

136 Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości

137 ☐ art. 437 § 2 k.p.k.

138 Zwięźle o powodach uchylenia

139 3.1.

140 Konieczność umorzenia postępowania

141 ☐ art. 437 § 2 k.p.k.

142 Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia

143 4.1.

144 ☐ art. 454 § 1 k.p.k.

145 Zwięźle o powodach uchylenia

146 0.1.5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

147 0.1.5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

148 Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

149 Przytoczyć okoliczności

150 6. Koszty Procesu

151 Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

152 Przytoczyć okoliczności

153 II

154 Zasądzono od oskarżonego M. S. koszty sądowe za postępowanie odwoławcze, w tym opłatę w kwocie 300 (trzysta) zł za II instancję uznając, że z uwagi na sytuację materialną i osobistą jest w stanie je ponieść.

155 7. PODPIS

156 ZAŁĄCZNIK DO FORMULARZA UZASADNIENIA WYROKU SĄDU ODWOŁAWCZEGO

157 Załącznik do formularza UK 2

158 0.1.1.3. Granice zaskarżenia

159 Kolejny numer załącznika

160 1

161 Podmiot wnoszący apelację

162 Obrońca oskarżonego M. S.

163 Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

164 Wyrok Sądu Rejonowego w Giżycku z dnia 2 września 2022 r. w sprawie II K 86/21

165 0.1.1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

166 ☒ na korzyść

167 ☐ na niekorzyść

168 ☒ w całości

169 ☐ w części

170 ☐

171 co do winy

172 ☐

173 co do kary

174 ☐

175 co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

176 0.1.1.3.2. Podniesione zarzuty

177 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

178 ☒

179 art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

180 ☐

181 art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany

182 w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

183 ☐

184 art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

185 ☐

186 art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,

187 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

188 ☒

189 art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

190 ☐

191 art. 439 k.p.k.

192 ☐

193 brak zarzutów

194 0.1.1.4. Wnioski

195 ☐

196 uchylenie

197 ☒

198 zmiana