Wyrok Sądu Okręgowego w Lublinie z dnia 2 grudnia 2021 r., XI Ka 940/21
wyrok Sądu Okręgowego w Lublinie z dnia 2 grudnia 2021 r., XI Ka 940/21Otwórz w aplikacji
Tekst
1 Sygn. akt XI Ka 940/21
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
2 Dnia 2 grudnia 2021 roku
3 Sąd Okręgowy w Lublinie XI Wydział Karny Odwoławczy w składzie:
4 Przewodniczący Sędzia Dorota Dobrzańska
5 Protokolant Marta Kańska
6 przy udziale Prokuratora Marcina Szczepanowskiego
7 po rozpoznaniu dnia 2 grudnia 2021 roku
8 sprawy A. O. , syna L. i A. zd. Ł., ur. (...) w M.
9 oskarżonego z art. 178 a § 1 kk
10 na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora
11 od wyroku Sądu Rejonowego w Radzyniu Podlaskim z dnia 25 sierpnia 2021 roku sygn. akt II K 732/20
12 I. zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że okres zakazu określonego w punkcie 2 podwyższa do 5 (pięciu) lat;
13 II. w pozostałej części wyrok utrzymuje w mocy;
14 III. zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa za postępowanie odwoławcze 300 (trzysta) złotych opłaty oraz 50 (pięćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu wydatków.
Uzasadnienie
15 Formularz UK 2
16 Sygnatura akt
17 XI Ka 940/21
18 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:
19 1
20 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA
21 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji
22 Wyrok Sądu Rejonowego w Radzyniu Podlaskim z dnia 25 sierpnia 2021 roku wydany w sprawie II K 732/20
23 1.2. Podmiot wnoszący apelację
24 x oskarżyciel publiczny albo prokurator
25 ☐ oskarżyciel posiłkowy
26 ☐ oskarżyciel prywatny
27 ☐ obrońca
28 ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego
29 ☐ inny
30 1.3. Granice zaskarżenia
31 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia
32 ☐na korzyść
33 X na niekorzyść
34 ☐w całości
35 X w części
36 ☐
37 co do winy
38 ☐
39 co do kary
40 x
41 co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia
42 1.3.2. Podniesione zarzuty
43 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji
44 ☐
45 art.438 pkt 1 k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu
46 ☐
47 art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany
48 w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu
49 ☐
50 art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia
51 ☐
52 art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,
53 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia
54 x
55 art. 438 pkt 4 k.p.k.– rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka
56 ☐
58 ☐
59 brak zarzutów
60 1.4. Wnioski
61 ☐
62 uchylenie
63 x
64 zmiana
65 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy
66 2.1. Ustalenie faktów
67 2.1.1. Fakty uznane za udowodnione
68 Lp.
69 Oskarżony
70 Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi
71 Dowód
72 Numer karty
73 1
74 A. O.
75 Nie figuruje w kartotece Krajowego Rejestru Karnego.
76 Dane o karalności
77 109
78 2
79 A. O.
80 Zawarł dwie umowy o pracę na pełny etat z (...) SA w M. na stanowisku Aparatowego w (...) pierwszą na okres próbny od dnia 1 lutego 2021 r. do dnia 30 kwietnia 2021 r., a drugą na czas określony od dnia 1 maja 2021 r. do dnia 30 kwietnia 2022 r.
81 Umowy o pracę
82 106
83 107
84 3
85 A. O.
86 Jest pracownikiem zdyscyplinowanym, zaangażowanym, punktualnym i sumiennym oraz posiada różne inne pozytywne cechy wskazane w przedmiotowej opinii.
87 Opinia
88 105
89 2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione
90 Lp.
91 Oskarżony
92 Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi
93 Dowód
94 Numer karty
95 2.2. Ocena dowodów
96 2.2.1.Dowody będące podstawą ustalenia faktów
97 Lp. faktu z pkt 2.1.1
98 Dowód
99 Zwięźle o powodach uznania dowodu
100 3
101 Opinia (...)
102 Wystawiona i czytelnie podpisana przez (...) SA – A. K., w którym zatrudniony jest oskarżony A. O..
103 2
104 Umowy o pracę
105 Sporządzone w przypisanej prawem formie, jasno określają strony umowy i warunki zatrudnienia, podpisane przez strony – w tym A. O. - i zaopatrzone w daty.
106 1
107 Dane o karalności
108 Wystawione przez uprawniony podmiot we właściwej formie i zaopatrzone we właściwe podpisy i pieczątki.
109 2.2.2.Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
110 (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)
111 Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2
112 Dowód
113 Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu
114 3. STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków
115 Lp.
116 Zarzut
117 1) Rażąca niewspółmierność środka karnego w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych na okres 3 lat, gdy powinien być orzeczony na okres co najmniej 5 lat.
118 x zasadny
119 ☐ częściowo zasadny
120 ☐ niezasadny
121 2) Niezasadne wyłączenie z zakresu orzeczonego środka karnego uprawnień do prowadzenia pojazdów, do których wymagane jest posiadanie kategorii C i E.
122 ☐ zasadny
123 ☐ częściowo zasadny
124 x niezasadny
125 Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny
126 1) Sąd I instancji prawidłowo uznał za udowodniony fakt, że 20 maja 2020 roku o godz. 14.10 zawartość alkoholu we krwi oskarżonego wynosiła 2,18 promila (patrz protokół z k. 18 i sprawozdanie z badania z k. 19). Bezsporna pozostaje także okoliczność, że ww. badanie na zawartość alkoholu we krwi przeprowadzono dopiero kilkadziesiąt minut po zakończeniu jazdy samochodem, a którego dokładny czas był niemożliwy do ustalenia. Jak jednak wynika z samych wyjaśnień oskarżonego (k. 74), większość alkoholu wypił tego dnia rano (godz. 9-10, cztery piwa), a później pił jeszcze alkohol jadąc samochodem (jedno piwo), bezpośrednio przed uderzeniem w ogrodzenie. Z powyższych okoliczności wynika, że to alkohol wypity rano odpowiadał niemal w całości za rezultat badania, a wynikające z niego maksymalne stężenie wystąpiło w okresie przed badaniem. Należy wnioskować, że w momencie popełnienia czynu stężenie alkoholu we krwi oskarżonego nie różniło się znacząco od tego wykrytego w badaniu. Niemożność jego dokładnego określenia nie może być traktowana jako przesłanka do orzeczenia zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych w najniższym możliwym okresie – czyli 3 lat – skoro pozostaje oczywiste, że rzeczywista zawartość alkoholu we krwi znacznie przekroczyła granicę stanu nietrzeźwości, tj. 0,5 promila. Środek karny powinien odpowiadać stopniowi winy i społecznej szkodliwości czynu, która to reguła nie została zachowana w niniejszej sprawie – byłoby istotnie niesprawiedliwe, gdyby osoba prowadząca pojazd w stanie nietrzeźwości 0,5 promila miała orzeczony zakaz prowadzenia pojazdów na taki sam okres co oskarżony w niniejszej sprawie. Dla wysokości środka karnego zasadniczym punktem odniesienia jest miara przekroczenia ustawowo dopuszczalnego progu nietrzeźwości.
127 Z tego powodu zasadny jest zarzut prokuratora co do rażąco niewspółmiernie niskiego okresu orzeczonego środka karnego.
128 2) Prawidłowe jest stanowisko Sądu w zakresie wyłączenia z zakazu prowadzenia pojazdów kategorii C i E. Ponieważ środek karny został orzeczony finalnie na okres 5 lat, należało ocenić w całości jego dolegliwość. Nie tracąc z pola widzenia wagi naruszenia zasad bezpieczeństwa w ruchu lądowym, wskazać należy, że okoliczności osobiste oskarżonego przemawiały za zaakceptowaniem rozstrzygnięcia Sądu Rejonowego w omawianym zakresie. A. O. wykonywał zawód kierowcy, obecnie zmuszony został do pracy za znacznie niższe od poprzedniego wynagrodzenie, a posiada na utrzymaniu trójkę dzieci i niezdolną do pracy żonę. U podstaw wyłączenia 2 kategorii leżą fundamentalne zasady sprawiedliwości i słuszności, gdyż orzeczenie zakazu prowadzenia pojazdów w pełnym zakresie wywołałoby skutki zupełnie nieproporcjonalne do wagi popełnionego przestępstwa i to nie tylko dla oskarżonego, lecz również dla jego najbliższej rodziny. Odnośnie konieczności zapewnienia bezpieczeństwa w komunikacji należy zaś wskazać, że jak wynika z akt sprawy, oskarżony podjął z pozytywnym skutkiem leczenie w zakresie uzależnienia od alkoholu, tak też wbrew twierdzeniom prokuratora obecnie nie ma obawy, że oskarżony będzie prowadził pojazdy odpowiadające kategoriom C i E w stanie nietrzeźwości.
129 W jednolitym orzecznictwie Sądu Najwyższego niejednokrotnie podkreślano, że ratio legis zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych stanowi wykluczenie z ruchu drogowego takich kierowców, którzy wykazali, że zagrażają bezpieczeństwu w komunikacji, a skoro tak, to nie można abstrahować od związku między rodzajem pojazdu, który sprawca prowadził, a zakresem orzeczonego przez sąd zakazu. Oznacza to, że z zakresu zakazu prowadzenia pojazdów nie mogą być wyłączone uprawnienia do prowadzenia pojazdu takiego rodzaju, który sprawca prowadził, dopuszczając się przestępstwa przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji (por. np. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 4 grudnia 2006 r. V KK 360/2006 OSNKW 2007/1 poz. 7).
130 Analizowanemu wyłączeniu nie sprzeciwiają się również cele zapobiegawcze i wychowawcze, w szczególności ze względu na dotychczasową niekaralność oskarżonego. Podjęcie wskazanego wyżej leczenia przez oskarżonego również sugeruje, że postępowanie karne odniosło już wobec niego pożądany skutek, a w przyszłości będzie przestrzegał w porządku prawnego, w szczególności poprzez powstrzymywanie się od jazdy w stanie nietrzeźwości.
131 Wniosek
132 Zmiana zaskarżonego wyroku poprzez orzeczenie wobec A. O. środka karnego w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 5 lat.
133 ☐ zasadny
134 x częściowo zasadny
135 ☐ niezasadny
136 Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.
137 W części dotyczącej okresu obowiązywania zakazu prowadzenia pojazdów wniosek jest zasadny, co wyjaśniono powyżej.
138 W pozostałej części jest on niezasadny, co również wyjaśniono powyżej.
139 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU
140 Brak.
141 Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności
142 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO
143 5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji
144 1.
145 Przedmiot utrzymania w mocy
146 Rozstrzygnięcia co do kary (punkt 1), co do świadczenia pieniężnego (punkt 3), co do zaliczenia okresu zatrzymania prawa jazdy (punkt 4).
147 Zwięźle o powodach utrzymania w mocy
148 Rozstrzygnięcia prawidłowe, nieobjęte zarzutami apelacji.
149 5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji
150 1.
151 Przedmiot i zakres zmiany
152 Podwyższenie okresu zakazu określonego w punkcie 2 wyroku sądu I instancji do 5 lat.
153 Zwięźle o powodach zmiany
154 Uznając za zasadny zarzut prokuratora i kierując się przesłankami wskazanymi w analizie zarzutu, sąd odwoławczy ustalił w/w okres na 5 lat, gdyż nie jest on nieproporcjonalnie wysoki w porównaniu do stopnia winy oskarżonego i społecznej szkodliwości popełnionego przez niego czynu, a o wyższy prokurator nie wnosił.
155 5.3.Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji
156 5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia
157 1.1.
159 Zwięźle o powodach uchylenia
160 2.1.
161 Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości
163 Zwięźle o powodach uchylenia
164 3.1.
165 Konieczność umorzenia postępowania
167 Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia
168 4.1.
170 Zwięźle o powodach uchylenia
171 5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania
172 5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku
173 Punkt rozstrzygnięcia z wyroku
174 Przytoczyć okoliczności
175 6. Koszty Procesu
176 P unkt rozstrzygnięcia z wyroku
177 Przytoczyć okoliczności
III
178 Opłatę ustalono na 300 zł jako 10% orzeczonej kary grzywny 150 stawek dziennych po 20 zł (czyli 3000zł) zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych.
179 Wydatki obliczono jako sumę ryczałtu za wydanie informacji z Krajowego Rejestru Karnego (30zł) i ryczałtu za doręczenie pism w II instancji (20 zł) zgodnie z par. 3 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 18 czerwca 2014 r. w sprawie opłat za wydanie informacji z Krajowego Rejestru Karnego i par. 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 18 czerwca 2003 r. w sprawie wysokości i sposobu obliczania wydatków Skarbu Państwa w postępowaniu karnym.
180 7. PODPIS
181 1.3. Granice zaskarżenia
182 Kolejny numer załącznika
183 1
184 Podmiot wnoszący apelację
185 Prokurator
186 Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja
187 Wymiar środka karnego
188 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia
189 ☐ na korzyść
190 ☒ na niekorzyść
191 ☐ w całości
192 ☒ w części
193 ☐
194 co do winy
195 ☐
196 co do kary
197 ☒
198 co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia
199 1.3.2. Podniesione zarzuty
200 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji
201 ☐
202 art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu
203 ☐
204 art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany
205 w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu
206 ☐
207 art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia
208 ☐
209 art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,
210 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia
211 ☒
212 art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka
213 ☐
215 ☐
216 brak zarzutów
217 1.4. Wnioski
218 ☐
219 uchylenie
220 ☒
221 zmiana