Zarządzenie Sądu Okręgowego w Łodzi z dnia 12 stycznia 2016 r., VII Pz 145/15

zarządzenie Sądu Okręgowego w Łodzi z dnia 12 stycznia 2016 r., VII Pz 145/15

Tekst

1 Sygn. akt VII Pz 145/15

Uzasadnienie

2 Zaskarżonym postanowieniem z dnia 18 września 2015 r. Sąd Rejonowy w Zgierzu IV Wydział Pracy w sprawie z powództwa M. T. przeciwko (...) spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w O. o świadczenia dochodzone od pracodawcy na podstawie przepisów prawa cywilnego przyznał biegłemu sądowemu z dziedziny BHP M. C. wynagrodzenie za sporządzenie opinii pisemnej z dnia 24 sierpnia 2015 roku w kwocie 600,60 zł i kwotę tą nakazał wypłacić tymczasowo ze Skarbu Państwa Sądu Rejonowego w Zgierzu (pkt 1) oraz oddalił wniosek o przyznanie biegłemu wynagrodzenia w zakresie kwoty 120,12 zł (pkt 2).

3 O wysokości przyznanego wynagrodzenia Sąd orzekł na podstawie przedstawionego rachunku biegłego, zgodnie z rozporządzeniem Ministra Sprawiedliwości z dnia 24 kwietnia 2013 roku w sprawie określenia stawek wynagrodzenia biegłych, taryf zryczałtowanych oraz sposobu dokumentowania wydatków niezbędnych dla wydania opinii w postępowaniu cywilnym (Dz. U. nr 2013, poz. 518). Zważył także, że zgodnie z art. 89 ust. 1 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych z dnia 28 lipca 2005 roku (Dz. U. z 2010 r. Nr 90, poz. 594) biegłemu powołanemu przez sąd przysługuje wynagrodzenie za wykonaną pracę oraz zwrot poniesionych przez niego wydatków niezbędnych do wydania opinii. Zgodnie z art. 89 ust. 3 ustawy wynagrodzenie biegłych oblicza się według stawki wynagrodzenia za godzinę pracy albo według taryfy zryczałtowanej określonej dla poszczególnych kategorii biegłych ze względu na dziedzinę, w której są oni specjalistami. Podstawę obliczenia stawki wynagrodzenia za godzinę pracy i taryfy zryczałtowanej stanowi ułamek kwoty bazowej dla osób zajmujących kierownicze stanowiska państwowe, której wysokość określa ustawa budżetowa. Zgodnie z par. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 18 grudnia 1975 roku w sprawie kosztów przeprowadzania dowodu z opinii biegłych w postępowaniu sądowym (Dz. U. z 1975 r. Nr 46, poz. 254) podstawę obliczenia wynagrodzenia biegłych sądowych za wykonaną pracę, zwanego dalej "wynagrodzeniem biegłych", stanowi kwota bazowa dla osób, o których mowa w art. 5 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 23 grudnia 1999 r. o kształtowaniu wynagrodzeń w państwowej sferze budżetowej oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. Nr 110, poz. 1255 i z 2000 r. Nr 19, poz. 239), której wysokość, ustaloną według odrębnych zasad, określa ustawa budżetowa. Kwota bazowa dla osób zajmujących kierownicze stanowiska państwowe wynosi 1766,46 złotych i to od tej kwoty wyliczeniu podlegała stawka godzinowa wynagrodzenia biegłego. Zgodnie z rozporządzeniem Ministra Sprawiedliwości z dnia 10 maja 2000 roku (Dz. U. nr 65 poz. 776) Sąd przyjął, że maksymalna stawka godzinowa dla innych biegłych wynosi 30,03 złote za godzinę.

4 Sąd przyznał biegłemu wynagrodzenie za 20 godzin pracy i oddalił wniosek w pozostałym zakresie przyjmując, że rażąco wygórowane jest wskazanie przez biegłego czasu 8 godzin jako czasu potrzebnego do sporządzenia opinii. Sporządzona opinia liczy zaledwie 4 strony, dlatego też Sąd przyjął wymiar 4 godzin jako czas pracy potrzebny do sporządzenia opinii.

5 Kierując się powyższym, na podstawie art. 288 k.p.c. w zw. z art. 89 ust. 1, 90 oraz art. 92 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych z dnia 28 lipca 2005 roku (Dz. U. z 2010 r. Nr 90, poz. 594) Sąd Rejonowy orzekł, jak w sentencji postanowienia.

6 Z zażaleniem na postanowienie z dnia 18 września 2015 r. wystąpił pełnomocnik strony pozwanej. Skarżący zarzucił rozstrzygnięciu rażące naruszenie przepisów postępowania mające wpływ na treść orzeczenia, to jest:

7 1. art. 328 § 2 k.p.c. w zw. z art. 361 k.p.c. poprzez wewnętrznie sprzeczne przedstawienie ustaleń faktycznych w zakresie ilości godzin pracy, które Sąd przyjął jako czas pracy biegłego niezbędny do sporządzenia opinii,

8 2. art. 328 § 2 k.p.c. w zw. z art. 361 k.p.c. poprzez brak wskazania przyczyn, dla których wynagrodzenie biegłego zostało ustalone w oparciu o górną granicę stawki godzinowej,

9 3. art. 233 § 1 k.p.c. poprzez przyjęcie 20 godzin pracy biegłego jako czasu potrzebnego pracy do sporządzenia opinii, w sytuacji gdy sporządzona opinia biegłego liczy jedynie 4 strony.

10 4. art. 321 § 1 k.p.c. poprzez przyznanie wynagrodzenia ponad żądanie biegłego

11 5. art. 89 ust. 1-3 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych poprzez przyznanie biegłemu sądowemu wynagrodzenia za sporządzenie opinii w kwocie wyższej od kwoty wynikającej z ww. przepisów

12 6. § 2 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 24 kwietnia 2013 r. w sprawie określenia stawek wynagrodzenia biegłych, taryf zryczałtowanych oraz sposobu dokumentowania wydatków niezbędnych dla wydania opinii w postępowaniu cywilnym (Dz.U.2013.518 z dnia 30 kwietnia 2013 r.) poprzez jego niezastosowanie i w konsekwencji przyznanie biegłemu sądowemu wynagrodzenia za sporządzenie opinii w kwocie wyższej aniżeli wynikającą z ww. przepisu.

13 Mając na uwadze powyższe zarzuty skarżący wniósł o:

14 1. zmianę zaskarżonego postanowienia w ten sposób, iż przyznać biegłemu sądowemu z dziedziny BHP M. C. wynagrodzenie za sporządzenie opinii pisemnej z dnia 24 sierpnia 2015 r. w kwocie 90,44 zł (dziewięćdziesiąt 44/100 złotych) i kwotę tę wypłacić tymczasowo ze Skarbu Państwa - Sądu Rejonowego w Zgierzu,

15 2. zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego w tym kosztów zastępstwa adwokackiego, według norm przepisanych.

16 Sąd Okręgowy w Łodzi VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych zważył, co następuje.

17 Zażalenie jest częściowo uzasadnione.

18 Rację ma skarżący zarzucając naruszenie przepisu § 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 24 kwietnia 2013 r. w sprawie określenia stawek wynagrodzenia biegłych, taryf zryczałtowanych oraz sposobu dokumentowania wydatków niezbędnych dla wydania opinii w postępowaniu cywilnym (Dz.U.2013.518) poprzez jego niezastosowanie i w konsekwencji przyznanie biegłemu sądowemu wynagrodzenia za sporządzenie opinii w kwocie wyższej aniżeli wynikająca z ww. przepisu.

19 Określając wysokość przyznanego biegłemu wynagrodzenia Sąd I instancji przywołał § 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 18 grudnia 1975 r. w sprawie kosztów przeprowadzania dowodu z opinii biegłych w postępowaniu sądowym (Dz. U. z 1975 r. Nr 46, poz. 254). Wskazany akt prawny nie ma zastosowania w sprawie albowiem w całości utracił moc obowiązującą. Zgodnie z dyspozycją art. 10 ustawy z dnia 31 sierpnia 2012 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2012 r. poz. 1101) utrata mocy obowiązującej nastąpiła z dniem 6 maja 2013 r. Od tej właśnie daty obowiązujące jest rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 24 kwietnia 2013 r. w sprawie określenia stawek wynagrodzenia biegłych, taryf zryczałtowanych oraz sposobu dokumentowania wydatków niezbędnych dla wydania opinii w postępowaniu cywilnym (Dz.U.2013.518), które zastąpiło zastosowane przez Sąd meriti rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 18 grudnia 1975 r. sprawie kosztów przeprowadzania dowodu z opinii biegłych w postępowaniu sądowym. Zatem od dnia 6 maja 2013 r. stawka wynagrodzenia biegłych powołanych przez sąd za każdą rozpoczętą godzinę pracy, zwana dalej „stawką”, wynosi - w zależności od stopnia złożoności problemu będącego przedmiotem opinii oraz warunków, w jakich opracowano opinię - od 1,28% do 1,81% kwoty bazowej dla osób zajmujących kierownicze stanowiska państwowe, której wysokość określa ustawa budżetowa, zwanej dalej „kwotą bazową” (§ 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 24 kwietnia 2013 r.).

20 Przedmiotowa opinia nie charakteryzuje się szczególnym stopniem złożoności problemu. Na taki stopień złożoności problemu nie powoływał się zresztą sam biegły. Z kolei autor zażalenia nie wskazał żadnych przyczyn, dla których wynagrodzenie biegłego powinno być ustalone w oparciu o dolną granicę stawki godzinowej. W tych uwarunkowaniach za zasadne należy uznać określenie stawki wynagrodzenia biegłego za każdą rozpoczętą godzinę pracy na poziomie przeciętnym, odpowiadającym średniej arytmetycznej wyprowadzonej dla wskazanej już stawki minimalnej (1,28%) i stawki maksymalnej (1,81%). Jest to wartość 1,54% kwoty bazowej dla osób zajmujących kierownicze stanowiska państwowe. Pomnożenie tej wartości przez wspomnianą kwotę bazową - 1766,46 zł daje iloczyn równy kwocie 27,20 zł w miejsce kwoty 30,03 złote za godzinę, bezzasadnie obranej w zaskarżonym postanowieniu.

21 Dla prawidłowego wskazania wysokości należnego wynagrodzenia pozostaje - wobec powyższego ustalenia stawki wynagrodzenia – określenie czasu pracy biegłego, niezbędnego do wydania opinii. W zakresie tej kwestii argumentacja zażalenia nie wywołuje skutku instancyjnego postulowanego przez skarżącego. Nie ma on racji zarzucając wewnętrznie sprzeczne przedstawienie ustaleń faktycznych w zakresie ilości godzin pracy, które Sąd przyjął jako czas pracy biegłego niezbędny do sporządzenia opinii. Podobnie nie jest trafny zarzut naruszenia art. 233 § 1 k.p.c. poprzez przyjęcie 20 godzin pracy biegłego jako czasu potrzebnego pracy do sporządzenia opinii, w sytuacji gdy sporządzona opinia biegłego liczy jedynie 4 strony. Otóż do złożonej opinii załączona została karta pracy, w której biegły dokonał opisu zrealizowanych czynności. Analiza karty pracy z całą pewnością umożliwiłaby skarżącemu dokonanie spostrzeżenia, że oprócz czynności „sporządzenie opinii” biegły wymienił jeszcze zapoznanie się z aktami oraz analizę stanu faktycznego i prawnego, jako inne czynności wykonane w celu wydania opinii. Określając czasochłonność biegły wskazał zatem 3 różne rodzajowo czynności podjęte dla wydania opinii, przypisując każdej z nich konkretną liczbę godzin pracy. Materia zażalenia nie kwestionuje ilości godzin pracy w zakresie dwóch ostatnich ze wskazanych czynności, lokując całość nakładu pracy - w sposób bezzasadnie wyczerpujący - w pojęciu „sporządzenie opinii”. Uwzględnienie przez Sąd Rejonowy niezbędnego nakładu biegłego w wymiarze odpowiadającym 20 godzinom pracy należy więc uznać za uzasadnione.

22 W związku z powyższym oraz na podstawie art. 386 § 1 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. Sąd Okręgowy zmienił zaskarżone orzeczenie i przyznał biegłemu wynagrodzenie łącznie za 20 godzin pracy z uwzględnieniem stawki 27,20 zł za godzinę pracy, tj. w kwocie 544 zł, oddalając jednocześnie wniosek o przyznanie biegłemu wynagrodzenia w pozostałej części. Dalej idące zażalenie, na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c., podlega oddaleniu.

23 W powyższych warunkach orzeczono, jak w sentencji postanowienia.

ZARZĄDZENIE

24 Odpis postanowienia w raz uzasadnieniem doręczyć pełnomocnikom stron i biegłemu.