Wyrok Sądu Okręgowego w Krośnie z dnia 25 marca 2026 r., II Ka 35/26

wyrok Sądu Okręgowego w Krośnie z dnia 25 marca 2026 r., II Ka 35/26

Tekst

1 Sygn. akt II Ka 35/26

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

2 Dnia 25 marca 2026 r.

3 Sąd Okręgowy w Krośnie II Wydział Karny w składzie:

4 Przewodniczący: Sędzia SO Janusz Szarek

5 Protokolant: Oliwia Ekiert

6 po rozpoznaniu w dniach 25 lutego, 9 marca oraz 25 marca 2026 r. w Krośnie

7 sprawy Ł. K., c. Mariana i S., ur. (...) w Z.

8 oskarżonej o przestępstwo z art. 212 § 2 kk

9 na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonej

10 od wyroku Sądu Rejonowego w Krośnie z dnia 31 października 2025 roku, sygn. akt II K 675/24

11 I. utrzymuje zaskarżony wyrok w mocy,

12 II. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adwokata S. L. (...) w Ł. kwotę 1446,48 zł /jeden tysiąc czterysta czterdzieści sześć złotych i czterdzieści osiem groszy/ tytułem zwrotu kosztów obrony z urzędu oskarżonej Ł. K. w postępowaniu odwoławczym,

13 III. zasądza od oskarżonej Ł. K. na rzecz oskarżyciela prywatnego A. Ł. kwotę 1176 zł /jeden tysiąc sto siedemdziesiąt sześć złotych/ tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu odwoławczym,

14 IV. zwalnia w całości oskarżoną Ł. K. od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, w tym od opłaty za II instancję, obciążając nimi Skarb Państwa.

Uzasadnienie

15 Formularz UK 2

16 Sygnatura akt

17 II Ka 35/26

18 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:

19 1

CZĘŚĆ WSTĘPNA

20 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

21 wyrok Sądu Rejonowego w Krośnie z dnia 31 października 2025 r. sygn. akt II K 675/24

22 1.2. Podmiot wnoszący apelację

23 ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego

24 ☐ oskarżyciel posiłkowy

25 ☐ oskarżyciel prywatny

26 ☒ obrońca

27 ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego

28 ☐ inny

29 1.3. Granice zaskarżenia

30 1.1.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

31 ☒ na korzyść

32 ☐ na niekorzyść

33 ☒ w całości

34 ☐ w części

35 ☐co do winy

36 ☐co do kary

37 ☐co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

38 1.1.2. Podniesione zarzuty

39 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

40 ☐art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

41 ☐art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany

42 w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

43 ☒art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

44 ☐art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,

45 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

46 ☒art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

47 ☐art. 439 k.p.k.

48 ☐brak zarzutów

49 1.4. Wnioski

50 ☐uchylenie

51 ☒zmiana

52 Ustalenie faktów w związku z dowodami

53 przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

54 1.5. Ustalenie faktów

55 1.1.3. Fakty uznane za udowodnione

56 Lp.

57 Oskarżony

58 Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

59 Dowód

60 Numer karty

61 2.1.1.1.

62 Ł. K.

63 dotychczasowa karalność oskarżonej za przestępstwa podobne

64 wyrok Sądu Rejonowego dla Warszawy Mokotowa w Warszawie z dnia 21 września 2023 r. sygn. akt III K 7/20

65 307-308

66 wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 14 marca 2024 r. sygn. akt IX Ka 205/24

67 309

68 1.1.4. Fakty uznane za nieudowodnione

69 Lp.

70 Oskarżony

71 Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

72 Dowód

73 Numer karty

74 2.1.2.1.

75 1.6. Ocena dowodów

76 1.1.5. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

77 Lp. faktu z pkt 2.1.1

78 Dowód

79 Zwięźle o powodach uznania dowodu

80 wyrok Sądu Rejonowego dla Warszawy Mokotowa w Warszawie z dnia 21 września 2023 r. sygn. akt III K 7/20

81 wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 14 marca 2024 r. sygn. akt IX Ka 205/24

82 Sąd Odwoławczy w toku postępowania apelacyjnego dopuścił dowód z wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy Mokotowa w Warszawie z dnia 21 września 2023 r. sygn. akt III K 7/20, którym Ł. K. skazana została za przestępstwa z art. 257 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k., tj. znieważenie grupy ludności narodowości ukraińskiej z powodu przynależności narodowej. Wyrok ten Sąd Okręgowy w Warszawie wyrokiem z dnia 14 maja 2024 r. sygn. akt IX Ka 205/24, w zakresie sprawstwa utrzymał w mocy, natomiast zmienił w zakresie rodzaju orzeczonej kary, na karę łagodniejszego rodzaju w postaci kary grzywny.

83 Powyższe orzeczenia potwierdzają, iż oskarżona Ł. K. nie przejawia refleksji i jakiejkolwiek woli zmiany postępowania w przyszłości. .Jej motywacja działania wynika na tle nienawiści do ludności narodowości ukraińskiej. Mimo toczącego się postępowania popełniła kolejny czyn.

84 1.1.6. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów

85 (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

86 Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2

87 Dowód

88 Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

89 STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

90 Lp.

91 Zarzut

92 3.1.

93 Obrońca oskarżonej zarzucił obrazę przepisów postępowania mogącą mieć wpływ na treść orzeczenia, tj. art. 7 k.p.k. poprzez nieuzasadnione odmówienie wiarygodności wyjaśnieniom oskarżonej w zakresie, w jakim oskarżona wyjaśniała, że działała w przekonaniu o prawdziwości formułowanych zarzutów oraz, że jej publikacje stanowiły jedynie dozwolona formę uświadamiania społeczeństwa, że oskarżona nie przekroczyła granic dyskusji, co doprowadziło do niewłaściwego zastosowania art. 212 § 2 k.k. poprzez uznanie, że oskarżona w okresie od 4 marca 2024 r. do 17 marca 2024 r. zniesławiła A. Ł. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą Przedsiębiorstwo (...) w Ł., a to poprzez stwierdzenie, że ww. dokonuje sprowadzania zboża z Ukrainy, co mogło go narazić na utratę zaufania potrzebnego ze względu na rodzaj prowadzonej działalności gospodarczej.

94 ☐ zasadny

95 ☐ częściowo zasadny

96 ☒ niezasadny

97 Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

98 Podniesiony zarzut jest bezzasadny.

99 Wbrew stanowisku obrońcy oskarżonej przeprowadzona w sprawie ocena materiału dowodowego dokonana przez Sąd Orzekający nie wykracza poza zakreślone przepisem art. 7 k.p.k. granice swobodnej sędziowskiej oceny, a także nie zawiera istotnych błędów logicznych lub faktycznych oraz nie jest sprzeczna z zasadami doświadczenia życiowego,

100 a tym samym musi korzystać z ochrony zagwarantowanej jego treścią.

101 Do uzasadnienia naruszenia standardów swobodnej oceny, bądź interpretacji dowodów nie wystarczy subiektywne przekonanie skarżącego o niesprawiedliwości orzeczenia,

102 a konieczne jest wykazanie, że w zaskarżonym wyroku poczyniono ustalenie faktycznie nie mające oparcia w przeprowadzonych dowodach, albo że takiego ustalenia nie poczyniono mimo, że z przeprowadzonych dowodów określony fakt jednoznacznie wynikał, względnie wykazanie, iż tok rozumowania sądu I instancji był sprzeczny ze wskazaniami doświadczenia życiowego, prawidłami logiki, czy zasadami wiedzy (tak Sąd Apelacyjny w Warszawie

103 w wyroku z dnia 17 maja 2023r., sygn. akt II AKa 411/22, publik. w Lex nr 3591335).

104 Orzekając o sprawstwie oskarżonej Sąd Rejonowy oparł się na dowodach, którym w sposób uprawniony przyznał walor wiarygodności. Właśnie takie dowody, uzupełnione zasadami doświadczenia życiowego i logicznego rozumowania, uznane za wiarygodne, legły u podstaw ustaleń faktycznych w przedmiotowej sprawie, co jest oczywiste i w pełni odpowiada treści art. 410 k.p.k. i w żaden sposób nie narusza zasady obiektywizmu z art. 4 k.p.k.

105 Sąd Orzekający przypisując oskarżonej Ł. K. przestępstwo z art. 212 § 2 k.k., tj. pomówienie A. Ł. za pomocą środków masowego komunikowania, iż dokonuje sprowadzenia zboża z Ukrainy, co mogło narazić go na utratę zaufania potrzebnego ze względu na rodzaj prowadzonej działalności gospodarczej, oparł się na dowodach

106 w postaci częściowych wyjaśnień oskarżonej, zeznań oskarżyciela prywatnego, zeznań świadka Ł. Ł., wydruków z portali społecznościowych oraz oświadczeń klientów o odstąpieniu od umowy.

107 W pełni prawidłowo Sąd Orzekający uznał wyjaśnienia oskarżonej za wiarygodne jedynie

108 w zakresie, w jakim Ł. K. potwierdziła, iż jest ona autorem wpisów objętych zarzutem. Jednocześnie, trafnie Sąd ten wykluczył, by oskarżona miała działać

109 w przekonaniu o prawdziwości formułowanych zarzutów, a więc w usprawiedliwionym błędzie co do okoliczności stanowiącej znamię czynu zabronionego (art. 28 k.k.), jak tez że jej publikacje stanowiły jedynie dozwoloną formę uświadamiania społeczeństwa. Przede wszystkim bowiem, pomimo powszechnie dostępnych w tym zakresie informacji, oskarżona nie podjęła żadnych działań celem zweryfikowania prawdziwości stawianego zarzutu, ignorowała przedstawianą jej przez oskarżyciela prywatnego dokumentację, w tym wyniki

110 z badań sanitarnych. Nie zapoznała się z opublikowaną przez Ministerstwo Rolnictwa listą importerów zbóż z Ukrainy, na której firma (...) z Ł. nie figurowała. Tym samym słusznie Sąd Orzekający wykluczył, by oskarżona miała działać w błędzie i to usprawiedliwionym, co do okoliczności stanowiącej znamię czynu zabronionego.

111 Podnieść także należy, iż lektura wyjaśnień oskarżonej jednoznacznie wskazuje, iż motywem zachowania oskarżonej są jej silne uprzedzenia wobec osób pochodzenia ukraińskiego wynikające z osobistych i rodzinnych doświadczeń historycznych.

112 Zgromadzony w niniejszym postępowaniu materiał dowodowy, który Sąd Orzekający ocenił swobodnie, zgodnie z kodeksowymi regułami, w pełni dawał podstawę do przypisania oskarżonej Ł. K. popełnienia przestępstwa z art. 212 § 2 k.k., tj. pomówienia A. Ł. za pomocą środków masowego komunikowania.

113 3.2.

114 Obrońca oskarżonej zarzucił rażącą niewspółmierność orzeczonej wobec oskarżonej kary 4 miesięcy pozbawienia wolności wyrażającą się w nieuwzględnieniu wszystkich okoliczności przemawiających na korzyść oskarżonej i w konsekwencji wymierzenie oskarżonej surowej kary pozbawienia wolności, w sytuacji gdy okoliczności sprawy oraz warunki i właściwości osobiste oskarżonej uzasadniają wymierzenie łagodniejszej kary, tj. kary ograniczenia wolności.

115 ☐ zasadny

116 ☐ częściowo zasadny

117 ☒ niezasadny

118 Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

119 Także zarzut rażącej niewspółmiernie surowej kary jest bezpodstawny, i to w stopniu oczywistym.

120 Orzeczony bowiem wobec oskarżonej rodzaj kary, tj. kary pozbawienia wolności w wymiarze 4 miesięcy z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 2 lat próby, nie jest karą surową, a tym bardziej karą rażąco surową.

121 Obrońca oskarżonej, formułując ww. zarzut i domagając się zmiany orzeczonej kary na karę ograniczenia wolności, nie dostrzega iż oskarżona Ł. K. wyrokiem Sądu Rejonowego dla Warszawy Mokotowa w Warszawie z dnia 21 września 2023 r. sygn. akt III K 7/20 skazana została za przestępstwa podobne, albowiem z art. 257 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k., tj. wielokrotne znieważenie grupy ludności narodowości ukraińskiej, na kare 1 roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 3 lat próby. Sąd Okręgowy w Warszawie wyrokiem z dnia 14 maja 2024 r. sygn. akt IX K 205/24 zmienił ww. wyrok w zakresie orzeczonej kary, wymierzając oskarżonej w miejsce kary pozbawienia wolności karę grzywny. Pomimo zatem skazania na karę wolnościową zachowanie oskarżonej nie uległo zmianie, popełniła bowiem kolejne przestępstwo podobne, determinowane uprzedzeniem i niechęcią do ludności narodowości ukraińskiej, co jasno wynika z jej wyjaśnień.

122 Orzeczona zatem kara 4 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby lat 2 uwzględnia okoliczności obciążające w postaci stopnia nasilenia złej woli oskarżonej, jej uporczywość i zacietrzewienie w formułowaniu

123 i rozpowszechnianiu nieprawdziwych zarzutów, skutki jej zachowania doznane przez oskarżyciela prywatnego, dotarcie do szerokiego grona odbiorców na skutek użycia portali społecznościowych, czy też reakcje użytkowników wzmacniające zasięg i trwałość nieprawdziwych informacji wysokiego stopnia społecznej szkodliwości czynu. Sąd nie dostrzegł po stronie oskarżonej żadnych okoliczności łagodzących.

124 Orzeczona zatem kara, uwzględniająca powyższe okoliczności, jest karą – wbrew zarzutowi obrońcy oskarżonej – w pełni adekwatną do stopnia winy oskarżonej, stopnia społecznej szkodliwości jego czynu, jak również spełnia warunki prewencji generalnej i indywidulanej. Kara ta spełnia zatem wymogi dyspozycji z art. 53 k.k. i nie jest karą surową, a tym bardziej rażąco niewspółmiernie surową.

125 Orzeczona kara i warunkowe zawieszenie jej wykonania na okres próby wymusi na oskarżonej refleksję co do dalszego jej zachowania i uzmysłowi jej, że popełnienie przez nią kolejnego przestępstwa podobnego skutkować będzie wdrożeniem kary 4 miesięcy pozbawienia wolności do wykonania. Tylko zatem od woli oskarżonej zależeć będzie, czy kara orzeczona w zawieszeniu jej wykonania spełni swoje cele, czy koniecznym będzie zarządzenie jej wykonania.

126 Podzielając wypracowane w doktrynie i orzecznictwie poglądy należy stwierdzić, że rażąca niewspółmierność kary występuje wtedy, gdy kara orzeczona nie uwzględnia w należyty sposób stopnia społecznej szkodliwości przypisywanego czynu oraz nie realizuje wystarczająco celu kary, ze szczególnym uwzględnieniem celów zapobiegawczych. Pojęcie niewspółmierności rażącej oznacza znaczną, wyraźną i oczywistą, a więc niedającą się zaakceptować dysproporcję między karą wymierzoną a karą sprawiedliwą (zasłużoną). Przesłanka rażącej niewspółmierności kary jest spełniona tylko wtedy, gdy na podstawie ustalonych okoliczności sprawy, które powinny mieć decydujące znaczenie dla wymiaru kary, można przyjąć, że występuje wyraźna różnica między karą wymierzoną a karą, która powinna zostać wymierzona w wyniku prawidłowego zastosowania dyrektyw wymiaru kary oraz zasad ukształtowanych przez orzecznictwo (por. wyroki SN: z 22.10.2007 r., SNO 75/07, LEX nr 569073; z 26.06.2006 r., SNO 28/06, LEX nr 568924; z 30.06.2009 r., WA 19/09, OSNwSK 2009, poz. 1255; z 11.04.1985 r., VKRN 178/85, OSNKW 1985/7-8, poz. 60). W realiach niniejszej sprawy sytuacja taka nie zachodzi.

127 Wniosek

128 Obrońca oskarżonej wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i wymierzenie oskarżonej kary ograniczenia wolności.

129 ☐ zasadny

130 ☐ częściowo zasadny

131 ☒ niezasadny

132 Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

133 Brak jest podstaw do podzielenia wniosku obrońcy oskarżonej i wymierzenie jej kary łagodniejszego rodzaju, w sytuacji gdy orzeczona kara 4 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 2 lat próby nie jest karą rażąco niewspółmiernie surową.

OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU

134 4.1.

135 Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności

ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

136 1.7. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

137 5.1.1.

138 Przedmiot utrzymania w mocy

139 Zwięźle o powodach utrzymania w mocy

140 1.8. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

141 5.2.1.

142 Przedmiot i zakres zmiany

143 Zwięźle o powodach zmiany

144 1.9. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji

145 1.1.7. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia

146 5.3.1.1.1.

147 ☐ art. 439 k.p.k.

148 Zwięźle o powodach uchylenia

149 5.3.1.2.1.

150 Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości

151 ☐ art. 437 § 2 k.p.k.

152 Zwięźle o powodach uchylenia

153 5.3.1.3.1.

154 Konieczność umorzenia postępowania

155 ☐ art. 437 § 2 k.p.k.

156 Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia

157 5.3.1.4.1.

158 ☐ art. 454 § 1 k.p.k.

159 Zwięźle o powodach uchylenia

160 1.1.8. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

161 1.10. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

162 Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

163 Przytoczyć okoliczności

164 Koszty Procesu

165 Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

166 Przytoczyć okoliczności

167 II.

168 Na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze (t. jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 1564) w § 17 ust. 2 pkt 4, § 20 i § 4 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 14 maja 2024 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (t. jedn. Dz. U. z 2026 r., poz. 87) Sąd Odwoławczy zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw. S. L. kwotę 1.446,48 zł obejmującą podatek VAT, za obronę z urzędu oskarżonej Ł. K. w postępowaniu odwoławczym, uwzględniając dwa dodatkowe terminy rozpraw apelacyjnych.

III.

169 Na podstawie § 11 ust. 2 pkt 4 w zw. z § 17 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (t. jedn. Dz. U. z 2023 r., poz. 1964 z późn. zm.) Sąd Odwoławczy zasądził od oskarżonej Ł. K. na rzecz oskarżyciela prywatnego A. Ł. kwotę 1.176,00 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu odwoławczym, uwzględniając dwa dodatkowe terminy rozpraw apelacyjnych.

170 IV.

171 Na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. w zw. z art. 634 k.p.k. Sąd Odwoławczy zwolnił w całości oskarżoną Ł. K. od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, w tym od opłaty za II instancję, obciążając nimi Skarb Państwa, mając na uwadze iż oskarżona nie ma żadnego majątku, a jej źródłem utrzymania jest wynagrodzenie w wysokości 2.100 zł netto, w konsekwencji czego uiszczenie przez nią kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze mogłoby być zbyt uciążliwe.

PODPIS