Uzasadnienie orzeczenia Sądu Okręgowego w Kielcach z dnia 28 października 2025 r., IX Ka 1191/25
uzasadnienie orzeczenia Sądu Okręgowego w Kielcach z dnia 28 października 2025 r., IX Ka 1191/25
Uzasadnienie
1 Formularz UK 2
2 Sygnatura akt
3 IX Ka 1191/25
4 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:
5 1
CZĘŚĆ WSTĘPNA
6 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji
7 Wyrok Sądu Rejonowego w Skarżysku - Kamiennej z dnia 3 czerwca 2025 r., II K 206/25
8 1.2. Podmiot wnoszący apelację
9 ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego
10 ☐ oskarżyciel posiłkowy
11 ☐ oskarżyciel prywatny
12 ☒ obrońca
13 ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego
14 ☐ inny
15 1.3. Granice zaskarżenia
16 1.1.1. Kierunek i zakres zaskarżenia
17 ☒ na korzyść
18 ☐ na niekorzyść
19 ☒ w całości
20 ☐ w części
21 ☐
22 co do winy
23 ☐
24 co do kary
25 ☐
26 co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia
27 1.1.2. Podniesione zarzuty
28 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji
29 ☐
30 art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu
31 ☐
32 art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany
33 w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu
34 ☐
35 art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia
36 ☒
37 art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,
38 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia
39 ☒
40 art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka
41 ☐
43 ☐
44 brak zarzutów
45 1.4. Wnioski
46 ☐
47 uchylenie
48 ☒
49 zmiana
50 Ustalenie faktów w związku z dowodami
51 przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy
52 1.5. Ustalenie faktów
53 1.1.3. Fakty uznane za udowodnione
54 Lp.
55 Oskarżony
56 Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi
57 Dowód
58 Numer karty
59 2.1.1.1.
60 1.1.4. Fakty uznane za nieudowodnione
61 Lp.
62 Oskarżony
63 Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi
64 Dowód
65 Numer karty
66 2.1.2.1.
67 1.6. Ocena dowodów
68 1.1.5. Dowody będące podstawą ustalenia faktów
69 Lp. faktu z pkt 2.1.1
70 Dowód
71 Zwięźle o powodach uznania dowodu
72 1.1.6. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
73 (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)
74 Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2
75 Dowód
76 Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu
77 STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków
78 Lp.
79 Zarzut
80 3.1.
81 Obrońca oskarżonego zaskarżył wyrok w całości. Zaskarżonemu wyrokowi zarzucił:
82 1. Błąd w ustaleniach faktycznych polegający na przyjęciu, że w stosunku do oskarżonego nie zachodzą przesłanki do nadzwyczajnego złagodzenia kary pozbawienia wolności w sytuacji kiedy oskarżony w toku postępowania współdziałał z organami ścigania, przyznał się do winy, ujawnił wszystkie znane mu okoliczności wejścia w posiadanie środków odurzających co w konsekwencji doprowadziło do orzeczenia surowej kary pozbawienia wolności w wymiarze 4 miesięcy,
83 2. Surowość orzeczonej kary pozbawienia wolności w wymiarze 4 miesięcy pozbawienia wolności poprzez przecenienie okoliczności obciążających (poprzedniej karalności oskarżonego), stopnia społecznej szkodliwości czynu, stopnia winy, natomiast nieuwzględnienie w wystarczającym stopniu szeregu okoliczności łagodzących takich jak fakt: iż oskarżony od samego początku współdziałał z organami ścigania, ujawnił istotne okoliczności jego popełnienia, przyznał się do jego popełnienia, uzależnienia oskarżonego od środków odurzających, ilość środka odurzającego i motywów działania oskarżonego, pozytywna opinia o oskarżonym w środowisku lokalnym jak i rodzinie, co winno skutkować wymierzeniem kary w dolnych granicach zagrożenia karą.
84 ☐ zasadny
85 ☐ częściowo zasadny
86 ☒ niezasadny
87 Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny
88 Apelacja nie zasługuje na uwzględnienie.
89 Przeprowadzona przez Sąd Okręgowy kontrola instancyjna zaskarżonego orzeczenia pozwala na stwierdzenie, że Sąd Rejonowy nie dopuścił się naruszenia wskazanych przez skarżącego przepisów postępowania, jak również nie popełnił podnoszonego błędu w ustaleniach faktycznych.
90 Nie jest zasadny zarzut błędu w ustaleniach faktycznych.
91 W ocenie Sądu okoliczności osobiste oskarżonego oraz łagodzące w postaci przyznania się do winy, współdziałania z organami ścigania, nie przemawiają za zastosowaniem nadzwyczajnego złagodzenia kary.
92 Zgodnie z treścią art. 115 § 2 k.k. dla ustalenia stopnia społecznej szkodliwości czynu niezbędne jest zbadanie zarówno strony przedmiotowej czynu (rodzaj i charakter naruszonego dobra, rozmiary wyrządzonej lub grożącej szkody, sposób i okoliczności popełnienia czynu, waga naruszonych przez sprawcę obowiązków), jak i jego podmiotowej strony (motywacja sprawcy, postać zamiaru). Trzeba też zwrócić uwagę, że na stopień społecznej szkodliwości przestępstwa nie mają wpływu właściwości i warunki osobiste sprawcy, środowiskowa opinia o nim, dotychczasowy tryb jego życia, przyznanie się sprawcy do winy czy wyrażona przez niego skrucha. Są to bowiem okoliczności mające znaczenie dla ustalenia podstaw prognozy kryminologicznej. Zastosowanie instytucji nadzwyczajnego złagodzeni kary sprzeciwia się uprzedni karalność oskarżonego za przestępstwa, w tym za czyn z art. 62 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii. Dotychczasowe kary nie przyniosły żadnego rezultatu, skoro oskarżony w dniu 4 lutego 2025 r. posiadał przy sobie substancję psychotropową w postaci amfetaminy o masie netto 2,714 g.
93 Nie jest zasadny zarzut rażącej niewspółmierności kary.
94 Rażąca niewspółmierność kary występuje wtedy, gdy kara orzeczona nie uwzględnia w należyty sposób stopnia społecznej szkodliwości przypisywanego czynu oraz nie realizuje wystarczająco celu kary, ze szczególnym uwzględnieniem celów zapobiegawczych i wychowawczych. Pojęcie niewspółmierności rażącej oznacza znaczną, wyraźną i oczywistą, a więc niedającą się zaakceptować dysproporcję między karą wymierzoną a karą sprawiedliwą (zasłużoną) (por. wyrok Sądu Najwyższego z 22 października 2007 r., sygn. Akt SNO 75/07).
95 O "rażącej niewspółmierności kary" w rozumieniu art. 438 pkt 4 k.p.k. nie można mówić w sytuacji, gdy Sąd wymierzając karę, uwzględnił wszystkie okoliczności wiążące się z poszczególnymi ustawowymi dyrektywami i wskaźnikami jej wymiaru, czyli wówczas, kiedy granice swobodnego uznania sędziowskiego, stanowiącego ustawową, wynikającą z reguł zawartych w art. 53 § 1 k.k., zasadę sądowego wymiaru kary, nie zostały przekroczone w rozmiarach nie dających się utrzymać w kontekście wymagań wynikających z ustawowych dyrektyw determinujących wymiar kary.
96 Należy podkreślić, iż niewspółmierność kary zachodzi wtedy, gdy suma zastosowanych kar i innych środków, wymierzonych za przypisane przestępstwo, nie odzwierciedla należycie całego bezprawia popełnionych czynów i nie spełnia celów kary. Należy mieć na uwadze, że nie chodzi tu o każdą ewentualną różnicę, co do wymiaru kary, ale o różnicę ocen tak zasadniczą, że kara wymierzona jawi się jako kara rażąco niewspółmierna, a więc nie dającą się zaakceptować.
97 Sąd Okręgowy pozytywnie ocenił orzeczoną wobec oskarżonego karę. Zdaniem Sądu Odwoławczego stanowi ona sankcję sprawiedliwą, w pełni odpowiadającą dyrektywom wymiaru kary określonym w art. 53 § 1 i 2 k.k. Przeciwnie, Sąd Rejonowy wymierzył oskarżonemu karę nie przekraczając granic przewidzianych przez ustawę, dostosował dolegliwość do stopnia winy, uwzględnił stopień społecznej szkodliwości popełnionego czynu, a także poszczególne okoliczności łagodzące i obciążające obwinionego, wziął pod uwagę cele zapobiegawcze i wychowawcze jakie kara ta ma osiągnąć w stosunku do oskarżonego, a także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa.
98 Mając na uwadze powyższe Sąd Okręgowy uznał, iż orzeczona wobec oskarżonego kara 4 miesięcy pozbawienia wolności jest karą adekwatną do stopnia zawinienia D. F., strony podmiotowej przypisanego mu czynu, stopnia jego społecznej szkodliwości, postawy oskarżonego. Podsumowując, orzeczona kara nie może być zasadnie uznana za niewspółmiernie surową i to w dodatku w stopniu rażącym.
99 Wniosek
100 o zmianę wyroku i wymierzenie kary ograniczenia wolności bliżej dolnego ustawowego zagrożenia.
101 ☐ zasadny
102 ☐ częściowo zasadny
103 ☒ niezasadny
104 Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.
105 Zarzuty okazały się bezzasadne, stąd nie było podstaw do uwzględnienia wniosku.
OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU
106 4.1.
107 Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności
ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO
108 1.7. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji
109 5.1.1.
110 Przedmiot utrzymania w mocy
111 Zaskarżony wyrok w całości
112 Zwięźle o powodach utrzymania w mocy
113 Wskazano w rubryce 3.1. jednocześnie Sąd Okręgowy nie dopatrzył się uchybień podlegających rozpatrzenia z urzędu.
114 1.8. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji
115 5.2.1.
116 Przedmiot i zakres zmiany
117 Zwięźle o powodach zmiany
118 1.9. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji
119 1.1.7. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia
120 5.3.1.1.1.
122 Zwięźle o powodach uchylenia
123 5.3.1.2.1.
124 Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości
126 Zwięźle o powodach uchylenia
127 5.3.1.3.1.
128 Konieczność umorzenia postępowania
130 Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia
131 5.3.1.4.1.
133 Zwięźle o powodach uchylenia
134 1.1.8. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania
135 1.10. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku
136 Punkt rozstrzygnięcia z wyroku
137 Przytoczyć okoliczności
138 Koszty Procesu
139 Punkt rozstrzygnięcia z wyroku
140 Przytoczyć okoliczności
141 Pkt II
142 Sąd zasądził od oskarżonego D. F. na rzecz Skarbu Państwa kwotę 140 zł tytułem kosztów sądowych za postepowanie odwoławcze.
143 Na kwotę tą złożyła się opłata 120 zł zasądzona na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych (Dz. U. z 2022 r., poz. 655, poz. 2600) oraz kwota 20 zł tj. ryczałtu za doręczenie wezwań i innych pism co wynika z § 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 18 czerwca 2023 r. w sprawie wysokości i sposobu obliczania wydatków Skarbu Państwa w postępowaniu karnym.
PODPIS
144 SSO Jan Klocek