Wyrok Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze z dnia 28 sierpnia 2020 r., VI Ka 686/19

wyrok Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze z dnia 28 sierpnia 2020 r., VI Ka 686/19

Tekst

1 Sygn. akt VI Ka 686/19

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

2 Dnia 28 sierpnia 2020 r.

3 Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze w VI Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:

4 Przewodniczący – Sędzia Andrzej Tekieli

5 Protokolant Katarzyna Rubel

6 po rozpoznaniu w dniu 21 sierpnia 2020 r.

7 sprawy Z. G. (1) ur. (...) w Z.

8 s. J., I. z domu S.

9 oskarżonego z art. 212 § 1 k.k.

10 z powodu apelacji wniesionej przez pełnomocnika oskarżycielki posiłkowej

11 od wyroku Sądu Rejonowego w Zgorzelcu

12 z dnia 23 lipca 2019 r. sygn. akt II K 723/18

13 I. zmienia zaskarżony wyrok wobec Z. G. (1) w ten sposób, że w punkcie VI części dyspozytywnej obniża zasądzoną od oskarżycielki prywatnej J. Ż. na rzecz Z. G. (1) kwotę tytułem zwrotu poniesionych wydatków na ustanowienie obrońcy przed Sądem I Instancji do 3600 (trzech tysięcy sześciuset) złotych;

14 II. w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;

15 III. nie wymierza oskarżycielce prywatnej J. Ż. opłaty za postępowanie odwoławcze.

Uzasadnienie

16 Formularz UK 2

17 Sygnatura akt

18 VI Ka 686/19

19 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:

20 1

21 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA

22 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

23 Wyrok Sądu Rejonowego w Zgorzelcu z dnia 23 lipca 2019 r. sygn. akt II K 723/18.

24 1.2. Podmiot wnoszący apelację

25 ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego

26 ☐ oskarżyciel posiłkowy

27 ☐ oskarżyciel prywatny

28 ☐ obrońca

29 ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego

30 ☒ inny

31 1.3. Granice zaskarżenia

32 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

33 ☐ na korzyść

34 ☒ na niekorzyść

35 ☒ w całości

36 ☐ w części

37 ☐

38 co do winy

39 ☐

40 co do kary

41 ☐

42 co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

43 1.3.2. Podniesione zarzuty

44 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

45 ☐

46 art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

47 ☐

48 art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany

49 w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

50 ☒

51 art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

52 ☒

53 art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,

54 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

55 ☐

56 art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

57 ☐

58 art. 439 k.p.k.

59 ☐

60 brak zarzutów

61 1.4. Wnioski

62 ☒

63 uchylenie

64 ☒

65 zmiana

66 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

67 2.1. Ustalenie faktów

68 2.1.1. Fakty uznane za udowodnione

69 Lp.

70 Oskarżony

71 Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

72 Dowód

73 Numer karty

74 2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione

75 Lp.

76 Oskarżony

77 Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

78 Dowód

79 Numer karty

80 2.2. Ocena dowodów

81 2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

82 Lp. faktu z pkt 2.1.1

83 Dowód

84 Zwięźle o powodach uznania dowodu

85 2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów

86 (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

87 Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2

88 Dowód

89 Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

90 1.

91 . STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

92 Lp.

93 Zarzut

94 obrazy przepisów postępowania mogącej mieć wpływ na treść orzeczenia tj. art. 7 k.p.k. poprzez dokonanie dowolnej a nie swobodnej oceny dowodów i uznanie że:

95 a.zgromadzony w sprawie materiał dowodowy nie pozwala na poczynienie jednoznacznych ustaleń co do sprawstwa oskarżonego, podczas gdy prawidłowa ocena dowodów a w szczególności z wyjaśnień samego oskarżonego, zeznań J. Ż. i G. K. oraz nagrania z dnia 22 września 2017 r. prowadzi do wniosku przeciwnego;

96 b. nie można wykluczyć że karalność czynów których dopuścił się oskarżony uległa przedawnieniu, podczas gdy brak dowodów na to, że pomówienia wypowiadane względem oskarżycielki prywatnej zostały wypowiedziane przed 21 września 2017 r., a prawidłowa analiza materiału dowodowego w tym z wyjaśnień samego oskarżonego, zeznań J. Ż. i G. K. oraz nagrania z dnia 22 września 2017 r. prowadzi do wniosku, że treści pomawiające były wypowiadane w okresie nie objętym przedawnieniem;

97 c. nie potwierdziły się twierdzenia J. Ż. o tym że słyszała od B. I. i K. D. (1) o pomówieniach ze strony oskarżonego, a to z uwagi, że świadkowie tego nie potwierdzili, w sytuacji gdy przyznał to sam oskarżony, a zeznania świadków w tym zakresie są niewiarygodne;

98 d.sformułowanie „wydarła”, wykończysz ją”, „wykolegowałeś”, „wykołować”, w kontekście całej rozmowy nie może stanowić pomówienia, podczas gdy prawidłowa ocena dowodów - nagrania z dnia 22 września 2017 r. prowadzi do wniosku przeciwnego;

99 e. świadek G. K. jest osobą niewiarygodną, podczas gdy świadek jest osobą bezstronną i nie ma interesu w zeznawaniu nieprawdy.

100 ☐ zasadny

101 ☐ częściowo zasadny

102 ☒ niezasadny

103 obrazy przepisów postępowania mogącej mieć wpływ na treść orzeczenia tj. art. 7 k.p.k. w zw. z art. 5 § 2 k.p.k. wyrażającą się w stwierdzeniu że Sąd nie ma pewności co do wiarygodności zeznań świadka – J. Ż. co do tego kiedy faktycznie miały miejsce zdarzenia ( kiedy oskarżony pomawiał oskarżycielkę prywatną ) i uznanie że w takiej sytuacji należy przyjąć korzystnie dla oskarżonego że treści pomawiające były wypowiadane przed 21 września 2017 r. podczas gdy Sąd winien jednoznacznie stwierdzić czy zeznania oskarżycielki prywatnej w tym zakresie są wiarygodne bądź niewiarygodne i uzasadnić swoje stanowisko. Sąd tym samym uchylił się od oceny wiarygodności zeznań i ocenił materiał dowodowy korzystnie dla oskarżonego.

104 ☐ zasadny

105 ☐ częściowo zasadny

106 ☒ niezasadny

107 błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia mogącego mieć wpływ na treść tego orzeczenia przez uznanie że brak jest jakiegokolwiek nagrania potwierdzającego że pomówienia miały również miejsce w sierpniu 2017 r. ( str.10 uzasadnienia ), podczas gdy do aktu oskarżenia załączono płytę z nagraniem sierpniowym, które winno zostać dopuszczone jako dowód i prawidłowo ocenione.

108 ☐ zasadny

109 ☐ częściowo zasadny

110 ☒ niezasadny

111 obrazy przepisów postępowania która mogła mieć wpływ na treść orzeczenia tj. art. 632 pkt 1 k.p.k. w zw. z § 11 ust. 2 pkt 1 oraz § 15 ust 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie poprzez zasądzenie od oskarżycielki prywatnej na rzecz oskarżonego kwoty 10.000 zł. tytułem zwrotu poniesionych wydatków na ustanowienie obrońcy w sprawie podczas gdy Sąd Rejonowy orzekając w tej kwestii.

112 ☐ zasadny

113 ☒ częściowo zasadny

114 ☐ niezasadny

115 Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

116 Ad 1. Zarzut dotyczący naruszenia art. 7 k.p.k. nie zasługiwał na uwzględnienie, i to w odniesieniu do każdego z pięciu podpunktów. Przypomnieć należy, że przekonanie sądu o wiarygodności jednych dowodów i niewiarygodności innych pozostaje pod ochroną prawa procesowego, a więc mieści się w ramach swobodnej oceny dowodów wtedy gdy 1.jest poprzedzone ujawnieniem w toku rozprawy całokształtu okoliczności i to w sposób podyktowany obowiązkiem dochodzenia prawdy; 2. stanowi wynik rozważenia wszystkich okoliczności przemawiających zarówno na korzyść jak i na niekorzyść oskarżonego; 3.jest wyczerpująco i logicznie, z uwzględnieniem wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego argumentowane w uzasadnieniu ( zob. wyrok SN z 9.11.1990 r., WRN 149/90 OSNKW 7-9/1991, poz.41 ). Warunki te w dostatecznym stopniu spełnił Sąd I instancji w niniejszej sprawie, Sąd Okręgowy akceptuje obszerną argumentację zawartą w zaskarżonym wyroku ( str. 8 – 19 uzasadnienia, k.291 odwrót – 297 akt ), jednocześnie wskazuje na kolejne argumenty przemawiające za słusznością wyroku uniewinniającego w niniejszej sprawie.

117 W akcie oskarżenia przedstawiono oskarżonemu Z. G. 5 zarzutów kwalifikowanych z art. 212 § 1 k.k., popełnionych w różnych okolicznościach we wrześniu i październiku 2017 r., przy czym datą początkową miał być dzień 21.09.2017 r. Co do zasady dowodami na sprawstwo oskarżonego miały być zeznania świadków w tym pokrzywdzonej J. Z., przy czym w odniesieniu do wydarzeń z dnia 22.09.2012 r. w domu oskarżycielki prywatnej ( zarzut III aktu oskarżenia ), przedstawiła ona nagranie spotkania rodzinnego, podczas którego oskarżony miał wypowiadać treści pomawiające ją. Do uniewinnienia oskarżonego od tego zarzutu Sąd Okręgowy odniesie się w pierwszej kolejności.

118 Treścią pomówienia o którym mowa w art. 212 § 1 k.k mogą być właściwości lub sposób postępowania które mają charakter poniżający w opinii publicznej lub podrywający zaufanie społeczne. Ocena ujemnej treści pomówienia musi więc być dokonana w kontekście wymagań lub oczekiwań związanych z zajmowanym stanowiskiem czy pełnioną funkcją, wykonywanym zawodem lub rodzajem działalności społecznej ( zob.np. A.Marek, Kodeks karny, komentarz Dom wydawniczy ABC 2005 str.477 ). Pomówieniami w rozumieniu wyżej wymienionego przepisu, nie są zarzuty które wygłaszane są w zamkniętym gronie rodzinnym czy też w relacjach osobistych jedynie pomiędzy partnerami, brak jest bowiem wówczas wymaganego tym przepisem kontekstu społecznego. Bezsporne jest, że zdarzenie w dniu 22.09 2017 r. miało miejsce w domu J. Ż. w P. przy ul. (...), w przeprowadzonej tam długotrwałej rodzinnej dyskusji uczestniczyli stryj pokrzywdzonej – oskarżony Z. G. (1), jej brat D. Ż. i drugi stryj G. G.. Z treści nagrania wyżej wymienionej rozmowy które dopuszczone zostało jako dowód w sprawie i jego wiarygodność nie jest kwestionowana przez żadną ze stron ( transkrypcja k.111 – 188 akt ) wynika, że w rozmowie uczestniczyły tylko wyżej wymienione cztery osoby, wypowiadane zarzuty były kierowane do kolejnych rozmówców którzy na nie odpowiadali, żadna z osób nie dążyła do upublicznienia rozmowy. I tak np. gdy oskarżony mówił do J. Ż. że „wydarła” od matki pieniądze przed jej śmiercią, ta od razu zaprzeczała i odpowiadała na zarzuty ( k.147 ). Podobnie rzecz się przedstawiała z zarzutami oskarżonego dotyczącymi zachowywania się partnera pokrzywdzonej wobec jej chorej matki i przekazywania mu pieniędzy przez pokrzywdzoną ( k.161 -162 ). Wobec faktu że oskarżony nie formułował zarzutów publicznie, nie dążył do upublicznienia rodzinnej dyskusji, nie sposób przypisać mu odnośnie zarzutu III działania w celu zniesławienia pokrzywdzonej w rozumieniu art. 212 § 1 k.k.

119 Zarzut V aktu oskarżenia dotyczył pomówień pokrzywdzonej przez oskarżonego które miały być wypowiadane w obecności B. I., H. Ż., I. G., G. G. , D. Ż. i A. D.. Żadna z wymienionych osób przesłuchanych w charakterze świadków ( nieprzesłuchana została I. G. ze względu na chorobę a potem śmierć ) nie potwierdziła jednak że w jej obecności oskarżony pomawiał J. Ż. o zaniedbanie ojca, głodzenie psa, kradzież i wyłudzenia majątkowe, jak to zarzucono w akcie oskarżenia ( k. 46 – 48 , k.45 – 46, k. 48 – 50, k. 58 – 63 ), Sam oskarżony zaprzeczał aby wypowiadał takie treści pomawiające. Przeciwne zeznania J. Ż. oraz jej partnera G. K. jawią się w tej sytuacji jako gołosłowne, niewiarygodne i słusznie tak zostały ocenione przez Sąd I instancji.

120 Zarzuty I,II i IV aktu oskarżenia oparte zostały w decydującej mierze na zeznaniach J. Ż. i G. K., przy czym wbrew zarzutom apelacji Sąd I instancji nie naruszył zasady swobodnej oceny dowodów odmawiając ich zeznaniom wiarygodności a dając wiarę dowodowi przeciwnemu w postaci wyjaśnień oskarżonego. J. Ż. jako pokrzywdzona była w sposób oczywisty zainteresowana w zeznawaniu na swoja korzyść, wbrew twierdzeniom skarżącego jakoby G. K. był osobą bezstronną i nie mającą interesu w zeznawaniu nieprawdy, także on jako osoba blisko związana z pokrzywdzoną – czemu nie zaprzeczał w zeznaniach ( k. 51 -53 ) – nie może być uznany za świadka obiektywnego. To oskarżycielka prywatna zobowiązana była do przedstawienia obiektywnych i bezstronnych dowodów że była pomawiana przez Z. G. (1) o właściwości i zachowanie wskazane w zarzutach i uczyniła to w sposób niedostateczny i nieprzekonywujący, niepozwalający w każdym razie na jednoznaczne przypisanie oskarżonemu sprawstwa i winy. Świadczy o tym chociażby fakt, że w swoich zeznaniach J. Ż. i G. K. wymienili nazwiska osób które jakoby miały słyszeć pomówienia oskarżonego pod adresem pokrzywdzonej, jednakże osoby te zeznające w charakterze świadków – np. K. D. (2) ( k.77 – 78 ), B. I. ( k.46 – 48 ) – powyższego nie potwierdzały. Niezrozumiały jest przy tym zarzut skarżącego, że pomówienia których nie potwierdzali wymienieni świadkowie wynikają z wyjaśnień samego oskarżonego Oskarżony nie przyznawał się do popełnienia zarzucanych mu czynów, złożył obszerne wyjaśnienia w których potwierdził niektóre fakty, zaprzeczając jednocześnie aby pomawiał pokrzywdzoną w jakikolwiek sposób. W przekonaniu Sądu Okręgowego nieistotne jest także, czy treści pomawiające były wypowiadane przez oskarżonego względem oskarżycielki prywatnej przed dniem 21.09.2017 r. i czy w tym wypadku doszłoby do przedawnienia karalności. Zarzuty w akcie oskarżenia zostały precyzyjnie sformułowane i dotyczły okresu od 21.09.2017 r.

121 Sąd Okręgowy podkreśla, że zgodnie z aktualnym orzecznictwem Sądu Najwyższego tylko potrzeba skazania oskarżonego uniewinnionego w pierwszej instancji ( a nie tylko sama możliwość wydania takiego wyroku ) daje podstawę Sądowi Odwoławczemu wydania wyroku kasatoryjnego, którego domagał się w apelacji w imieniu oskarżycielki prywatnej jej pełnomocnik ( zob. uchwała składu 7 sędziów SN z 20 września 2018 r. I KZP 10/18; także m.in. wyrok SN z 28 listopada 2018 r. V KS 24/18 ).

122 Ad.2 Wbrew zarzutowi zawartemu w apelacji Sąd I instancji nie uchylił się od wiarygodności zeznań J. Ż. w kontekście ich niespójności co do daty wypowiadania domniemanych pomówień, a jedynie użył tych niespójności jako argumentu do poddania w wątpliwość wiarygodności jej relacji dla ustalenia sprawstwa i winy oskarżonego ( k.292 akt, str. 9 uzasadnienia ). Sąd Okręgowy nie dostrzega w powyższym naruszenia przez Sąd Rejonowy zasady swobodnej oceny dowodów.

123 Ad.3 Choć nie można odmówić racji twierdzeniom skarżącego, dotyczącym złożenia wniosku dowodowego o dopuszczenie dowodu z nagrania mającego zawierać domniemane pomówienia pokrzywdzonej przez oskarżonego w sierpniu 2017 r. ( wniosek został oddalony przed Sądem I instancji i przed Sądem Okręgowym ), to jednak ze względu na treść zarzutów nie dotyczących tego okresu błędne ustalenie faktyczne w tym zakresie nie miało wpływu na treść wyroku.

124 Ad.4 Zarzut dotyczący rozstrzygnięcia o kosztach postępowania okazał się w części zasadny. Oczywistym jest, że w związku z wydaniem wyroku uniewinniającego oskarżonemu na podstawie art. 632 pkt 1 k.p.k. przysługiwał zwrot od oskarżycielki prywatnej poniesionych kosztów z tytułu ustanowienia obrońcy w sprawie. Obrońca oskarżonego przedłożył w toku postępowania umowę zlecenia zawartą z oskarżonym opiewająca łącznie na kwotę 10.000 zł ( k.231 ), trafnie jednak podkreśla się w apelacji, że kontrakt taki jest wiążący jedynie w relacji między obrońcą a jego mocodawcą, zaś reguły zwrotu wydatków z tytułu ustanowienia obrońcy wynikają z rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22.10.2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie. Stawka minimalna wynagrodzenia w przypadku niniejszej sprawy za postępowanie przed Sądem I instancji wynikająca z § 11 ust.2 pkt 1 rozporządzenia wynosi 720 zł., zdaniem Sądu Okręgowego należało ją podwyższyć do pięciokrotności stawki zważywszy na charakter sprawy, stopień jej skomplikowania, wkład pracy obrońcy, konieczność dojazdu z siedziby Kancelarii Adwokackiej na rozprawę do Sądu. W sumie daje to kwotę 3.600 zł ( 720 zł. x 5 ).

125 Wniosek

126 o uchylenie wyroku w i przekazanie sprawy w całości do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Zgorzelcu;

127 ☐ zasadny

128 ☐ częściowo zasadny

129 ☒ niezasadny

130 o zmianę wyroku poprzez zasadzenie od oskarżycielki prywatnej J. Ż. na rzecz oskarżonego zamiast 10.000 zł. kwoty 720 zł. tytułem zwrotu poniesionych wydatków na ustanowienie obrońcy w sprawie.

131 ☐ zasadny

132 ☒ częściowo zasadny

133 ☐ niezasadny

134 Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

135 Ad 1 Zważywszy na powyższą argumentację wniosek o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania nie zasługiwał na uwzględnienie.

136 Ad.2 Zważywszy na powyższą argumentację wniosek był zasadny częściowo tj. odnośnie obniżenia zasadzonej kwoty z tytułu zwrotu poniesionych wydatków na ustanowienie obrońcy z 10.000 zł. do 3.600 zł

137 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU

138 1.

139 Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności

140 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

141 5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

142 1.

143 Przedmiot utrzymania w mocy

144 Rozstrzygnięcia co do uniewinnienia od wszystkich zarzucanych oskarżonemu czynów ( pkt I – V części dyspozytywnej zaskarżonego wyroku ).

145 Zwięźle o powodach utrzymania w mocy

146 Mając na uwadze argumentację przedstawioną powyżej Sąd Okręgowy utrzymał wyrok w mocy w wyżej wymienionej części.

147 5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

148 1.

149 Przedmiot i zakres zmiany

150 Orzeczenie o kosztach postępowania, w szczególności o wydatkach oskarżonego ( pkt VI zaskarżonego wyroku ).

151 Zwięźle o powodach zmiany

152 Zważywszy na argumentację przedstawioną powyżej Sąd Okręgowy zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób że obniżył zasadzoną od oskarżycielki prywatnej J. Ż. na rzecz Z. G. (1) kwotę z tytułu poniesionych wydatków na ustanowienie obrońcy przed Sądem I instancji do 3.600 zł.

153 5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji

154 5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia

155 1.1.

156 ☐ art. 439 k.p.k.

157 Zwięźle o powodach uchylenia

158 2.1.

159 ☐ art. 437 § 2 k.p.k.

160 Zwięźle o powodach uchylenia

161 3.1.

162 Konieczność umorzenia postępowania

163 ☐ art. 437 § 2 k.p.k.

164 Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia

165 4.1.

166 ☐ art. 454 § 1 k.p.k.

167 Zwięźle o powodach uchylenia

168 5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

169 5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

170 Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

171 Przytoczyć okoliczności

172 6. Koszty Procesu

173 Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

174 Przytoczyć okoliczności

III.

175 Mając na uwadze zasady słuszności, zważywszy, że w części apelacja została uwzględniona Sąd okręgowy na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. w zw. z art. 634 k.p.k. zwolnił oskarżycielkę prywatną od opłaty za postępowanie odwoławcze.

176 7. PODPIS

177 1.3. Granice zaskarżenia

178 Kolejny numer załącznika

179 1

180 Podmiot wnoszący apelację

181 Pełnomocnik oskarżyciela prywatnego

182 Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

183 Orzeczenie uniewinniające oraz orzeczenie co do kosztów postępowania

184 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

185 ☐ na korzyść

186 ☒ na niekorzyść

187 ☒ w całości

188 ☐ w części

189 ☐

190 co do winy

191 ☐

192 co do kary

193 ☐

194 co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

195 1.3.2. Podniesione zarzuty

196 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

197 ☐

198 art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

199 ☐

200 art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany

201 w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

202 ☒

203 art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

204 ☒

205 art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,

206 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

207 ☐

208 art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

209 ☐

210 art. 439 k.p.k.

211 ☐

212 brak zarzutów

213 1.4. Wnioski

214 ☒

215 uchylenie

216 ☒

217 zmiana