Wyrok Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze z dnia 8 sierpnia 2024 r., VI Ka 407/24

wyrok Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze z dnia 8 sierpnia 2024 r., VI Ka 407/24

Tekst

1 Sygn. akt VI Ka 407/24

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

2 Dnia 8 sierpnia 2024 r.

3 Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze w VI Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:

4 Przewodniczący – Sędzia Andrzej Tekieli

5 Protokolant Dominika Cieślak

6 przy udziale prokuratora Prokuratury Okręgowej w Jeleniej Górze Małgorzaty Kopczyńskiej

7 po rozpoznaniu w dniu 8 sierpnia 2024 roku

8 sprawy A. B. ur. (...) w L.

9 s. M., M. z domu Ż.

10 oskarżonego z art. 62 ust. 1 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii i in.

11 z powodu apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego

12 od wyroku Sądu Rejonowego w Lwówku Śląskim

13 z dnia 25 marca 2024 r. sygn. akt II K 844/22

14 I. utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok wobec oskarżonego A. B.;

15 II. zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe za postępowanie odwoławcze w kwocie 320 złotych, w tym wymierza mu opłatę w kwocie 300 złotych za II instancję.

Uzasadnienie

16 Formularz UK 2

17 Sygnatura akt

18 VI Ka 407/24

19 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:

20 1

21 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA

22 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

23 Wyrok Sądu Rejonowego w Lwówku Śląskim z dnia 25 marca 2024 r. w sprawie o sygn. akt II K 844/22

24 1.2. Podmiot wnoszący apelację

25 ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego

26 ☐ oskarżyciel posiłkowy

27 ☐ oskarżyciel prywatny

28 ☒ obrońca oskarżonego

29 ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego

30 ☐ inny

31 1.3. Granice zaskarżenia

32 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

33 ☒ na korzyść

34 ☐ na niekorzyść

35 ☐ w całości

36 ☒ w części

37 ☐

38 co do winy

39 ☒

40 co do kary

41 ☒

42 co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

43 1.3.2. Podniesione zarzuty

44 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

45 ☐

46 art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

47 ☐

48 art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

49 ☐

50 art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

51 ☐

52 art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,

53 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

54 ☒

55 art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

56 ☐

57 art. 439 k.p.k.

58 ☐

59 brak zarzutów

60 1.4. Wnioski

61 ☐

62 uchylenie

63 ☒

64 zmiana

65 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

66 2.1. Ustalenie faktów

67 2.1.1. Fakty uznane za udowodnione

68 Lp.

69 Oskarżony

70 Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

71 Dowód

72 Numer karty

73 ------------------

74 --------------------------------------------------

75 ----------------

76 ---------

77 2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione

78 Lp.

79 Oskarżony

80 Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

81 Dowód

82 Numer karty

83 ------------------

84 --------------------------------------------------

85 --------------

86 ---------

87 2.2. Ocena dowodów

88 2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

89 Lp. faktu z pkt 2.1.1

90 Dowód

91 Zwięźle o powodach uznania dowodu

92 ------------------------------

93 --------------------------------------------------------------

94 2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów

95 (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

96 Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2

97 Dowód

98 Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

99 ---------------

100 ------------------------------

101 --------------------------------------------------------------

102 . STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

103 Lp.

104 Zarzut

105 Rażąca niewspółmierności wymierzonej kary i środka karnego, przejawiającą się w orzeczeniu wobec oskarżonego kary grzywny w ilości 150 stawek dziennych grzywny przy przyjęciu jednej stawki w kwocie 20 złotych, środka karnego w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres trzech lat, świadczenia pieniężnego w kwocie 5.000 złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej, a tym samym niezastosowaniu warunkowego umorzenia postępowania określonego w art. 66 k.k. podczas gdy z całokształtu okoliczności sprawy wynika, że stopień winy i społecznej szkodliwości czynu nie są znaczne, oskarżony nie był uprzednio karany, a jego właściwości i warunki osobiste oraz dotychczasowy sposób życia uzasadniają przypuszczenie, że pomimo umorzenia postępowania będzie przestrzegał porządku prawnego, zatem zostały spełnione wszystkie przesłanki do warunkowego umorzenia postępowania karnego.

106 ☐ zasadny

107 ☐ częściowo zasadny

108 ☒ niezasadny

109 Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

110 W przedmiotowej sprawie wina i sprawstwa oskarżonego w zakresie przypisanych mu czynów zabronionych nie była kwestionowana przez strony postępowania. Apelacja wywiedziona na korzyść oskarżonego przez reprezentującego go obrońcę odnosiła się jedynie do orzeczonej kary i środków karnych ze wskazaniem na ich rażąco surowy wymiar, z zaznaczeniem, że w przekonaniu obrońcy sprawiedliwy byłby wyrok warunkowo umarzający postępowanie.

111 Zgodnie ze stanowiskiem utrwalonym w doktrynie i orzecznictwie rażąca niewspółmierność kary występuje wtedy, gdy kara orzeczona nie uwzględnia w należyty sposób stopnia społecznej szkodliwości przypisywanego czynu oraz nie realizuje wystarczająco celu kary, ze szczególnym uwzględnieniem celów zapobiegawczych i wychowawczych. Pojęcie niewspółmierności rażącej oznacza znaczną, wyraźną i oczywistą, a więc niedającą się zaakceptować dysproporcję między karą wymierzoną a karą sprawiedliwą (zasłużoną). Przesłanka rażącej niewspółmierności kary jest spełniona tylko wtedy, gdy na podstawie ustalonych okoliczności sprawy, które powinny mieć decydujące znaczenie dla wymiaru kary, można przyjąć, że występuje wyraźna różnica między karą wymierzoną a karą, która powinna zostać wymierzona w wyniku prawidłowego zastosowania dyrektyw wymiaru kary oraz zasad ukształtowanych przez orzecznictwo ( vide: wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 12 października

112 2021 r., sygn. akt II AKa 251/20, LEX nr 3283603). Nie każda nietrafność orzeczenia o karze, ale tylko jej rażąca niewspółmierność uzasadnia zmianę orzeczenia o karze (art. 438 pkt 4 k.p.k.). Niewspółmierność rażąca to znaczna, zasadnicza, "bijąca w oczy" różnica między karą wymierzoną a karą sprawiedliwą. Zarzut rażącej niewspółmierności kary jako zarzut z kategorii ocen można zasadnie podnosić tylko wówczas, gdy kara jakkolwiek mieści się w granicach ustawowego zagrożenia, nie uwzględnia w sposób właściwy zarówno okoliczności popełnienia przestępstwa, jak i osobowości sprawcy ( por. m. in. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 16 listopada 2021 r., II DOW 15/21, LEX nr 3261440).

113 Kary jednostkowe jak i kara łączna grzywny wymierzone oskarżonemu A. B. za przypisane mu przestępstwa z art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca

114 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii oraz z art. 178a § 1 k.k. orzeczone zostały

115 z zachowaniem ustawowych dyrektyw co wynika z pisemnych motywów zaskarżonego wyroku. Wydając rozstrzygnięcie w tym przedmiocie, Sąd Rejonowy uwzględnił stopień społecznej szkodliwości popełnionych czynów, słusznie konstatując, że drugi z wyżej wymienionych czynów cechował się znacznym stopniem społecznej szkodliwości. Trafnie Sąd I instancji uwzględnił bowiem, że w inkryminowanym czasie oskarżony prowadził pojazd w centrum miasta będąc bezpośrednio po zażyciu środka odurzającego. Chociaż istotnie oskarżony w toku postępowania okazał skruchę, to jednak w czasie zdarzenia wykazał się nieodpowiedzialnością decydując się na prowadzenie samochodu tuż po wypaleniu marihuany. Powyższe okoliczności wskazują, że oskarżony spowodował poważne zagrożenie w ruchu drogowym. Nie można również tracić z pola widzenia okoliczności, że oskarżony swoim zachowaniem naruszył dwa różne dobra prawnie chronione, bowiem w chwili zatrzymania ujawniono przy nim środki odurzające. Podwyższa to w sposób istotny stopień zawinienia oskarżonego. Zaaprobować należy zatem ustalenia Sądu Rejonowego w zakresie stopnia winy i społecznej szkodliwości. Wyklucza to zastosowanie instytucji warunkowego umorzenia postępowania, dla której niezbędnym wszak jest aby wina i społeczna szkodliwość czynu nie były znaczne.

116 Zaznaczyć również należy, że kara łączna grzywny w wymiarze 150 stawek dziennych grzywny po 20 złotych każda nie może zostać uznana za rażąco surową. Oba czyny przypisane oskarżonego zagrożone są jedynie karami pozbawienia wolności. Sąd dostrzegając jednak uprzednią niekaralność oskarżonego jak również jego skruchę zasadnie zastosował art. 37a § 1 k.k. pozwalający na wymierzenie kar o charakterze wolnościowym. Zaaprobować należy wymiar kary łącznej, bowiem odpowiada on w pełni dyrektywom wymiaru kar i uwzględnia prawidłowo stopień społecznej szkodliwości czynów przypisanych oskarżonemu. Zastosowano zasadę asperacji zbliżoną do zasady absorbcji zatem nie można uznać, że rozwiązanie takie jest rażąco surowe.

117 Stwierdzając słuszność w zakresie orzeczenia wobec oskarżonego kary grzywny zauważyć należy że w związku ze skazaniem zaistniała obligatoryjność orzeczenia środków karnych w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres co najmniej 3 lat jak również świadczenia pieniężnego w kwocie co najmniej 5.000 złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej. Orzeczenie przez Sąd Rejonowy minimalnego wymiaru środków karnych wyklucza możliwość uznania że są niewspółmiernie surowe.

118 Wniosek

119 O zmianę zaskarżonego orzeczenia poprzez warunkowe umorzenia postępowania karnego na okres 1 roku próby

120 ☐ zasadny

121 ☐ częściowo zasadny

122 ☒ niezasadny

123 Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

124 Zarzut apelacji uznać należało za nietrafny. Sąd Okręgowy nie dostrzegł, aby orzeczona w niniejszej sprawie kara łączna grzywny była rażąco surowa, podzielając jednocześnie ustalenia Sądu I instancji w zakresie znacznego stopnia społecznej szkodliwości czynu z art. 178a § 1 k.k. przypisanego oskarżonemu w zaskarżonym i znacznego stopnia zawinienia co do obydwu czynów. W tej sytuacji brak było podstaw do zastosowania warunkowego umorzenia postępowania, o którym mowa w art. 66 § 1 k.k. bowiem wśród przesłanek ustawodawca wskazał konieczność uznania, że wina i społeczna szkodliwość czynu nie są znaczne, co nie miało miejsca w rozpoznawanej sprawie.

125 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU

126 5.

127 ---------------------------------------------------------------------------------------------------------

128 Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności

129 ---------------------------------------------------------------------------------------------------------

130 6. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

131 5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

132 1.

133 Przedmiot utrzymania w mocy

134 Sąd Okręgowy utrzymał w mocy w całości zaskarżony wyrok wobec oskarżonego A. B..

135 Zwięźle o powodach utrzymania w mocy

136 Sąd Odwoławczy nie uwzględnił zarzutu podniesionego w apelacji obrońcy oskarżonego aprobując ustalenia i oceny Sądu I instancji leżące u podstaw wydanego orzeczenia. Nie było również podstaw do ingerowania w jego treść z urzędu.

137 5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

138 1.

139 Przedmiot i zakres zmiany

140 ---------------------------------------------------------------------------------------------------------

141 Zwięźle o powodach zmiany

142 ---------------------------------------------------------------------------------------------------------

143 5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji

144 5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia

145 1.1.

146 Bezwzględna przyczyna odwoławcza

147 ☐ art. 439 k.p.k.

148 Zwięźle o powodach uchylenia

149 ---------------------------------------------------------------------------------------------------------

150 2.1.

151 Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości

152 ☐ art. 437 § 2 k.p.k.

153 Zwięźle o powodach uchylenia

154 ---------------------------------------------------------------------------------------------------------

155 3.1.

156 Konieczność umorzenia postępowania

157 ☐ art. 437 § 2 k.p.k.

158 Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia

159 Zasada ne peius

160 4.1.

161 ---------------------------------------------------------------------

162 ☐ art. 454 § 1 k.p.k.

163 Zwięźle o powodach uchylenia

164 ---------------------------------------------------------------------------------------------------------

165 5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

166 -----------------------------------------------------------------------------------------------------------------

167 5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

168 Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

169 Przytoczyć okoliczności

170 --------------

171 -------------------------------------------------------------------------------------------

172 6. Koszty Procesu

173 Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

174 Przytoczyć okoliczności

175 II.

176 Sąd Odwoławczy na postawie art. 636§1 k.p.k. zasądził od oskarżonego A. B. na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe za postępowanie odwoławcze w kwocie 320 zł, na które złożyła się opłata określona na podstawie art. 8 w zw. z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973r. o opłatach w sprawach karnych w kwocie 300 zł oraz ryczałt za doręczenie wezwań innych pism w postępowaniu odwoławczym w wysokości 20 zł, który z kolei wynikał z treści §1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 18 czerwca 2003r. w sprawie wysokości i sposobu obliczania wydatków Skarbu Państwa w postępowaniu karnym.

177 7. PODPIS

178 1.3. Granice zaskarżenia

179 Kolejny numer załącznika

180 1

181 Podmiot wnoszący apelację

182 obrońca oskarżonego

183 Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

184 Rażąco surowy wymiar kary i środków karnych

185 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

186 ☒ na korzyść

187 ☐ na niekorzyść

188 ☐ w całości

189 ☒ w części

190 ☐

191 co do winy

192 ☒

193 co do kary

194 ☒

195 co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

196 1.3.2. Podniesione zarzuty

197 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

198 ☐

199 art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

200 ☐

201 art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany

202 w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

203 ☐

204 art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

205 ☐

206 art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,

207 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

208 ☒

209 art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

210 ☐

211 art. 439 k.p.k.

212 ☐

213 brak zarzutów

214 1.4. Wnioski

215 ☐

216 uchylenie

217 ☒

218 zmiana