Pelnora PrawoOtwórz aplikację

Wyrok Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze z dnia 14 marca 2024 r., VI Ka 29/24

Sąd
Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze
Wydział
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura
VI Ka 29/24
Data
Forma
Wyrok
Hasła
przestępstwo przeciwko mieniu
Źródło
SAOS: System Analizy Orzeczeń Sądowych (ICM UW), dokument u źródła

Tekst

1 Sygn. akt VI Ka 29/24

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

2 Dnia 14 marca 2024 r.

3 Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze w VI Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:

4 Przewodniczący – Sędzia Tomasz Skowron

5 Protokolant Joanna Szmel

6 przy udziale prokuratora Prokuratury Rejonowej w Lubaniu Kamili Wolańskiej

7 po rozpoznaniu w dniu 7 marca 2024 r.

8 sprawy M. T. ur. (...) w L.

9 s. T., H. z domu G.

10 oskarżonego z art. 279 § 1 k.k. i inne

11 z powodu apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego

12 od wyroku Sądu Rejonowego w Lubaniu

13 z dnia 31 października 2023 r. sygn. akt II K 454/22

14 I. zmienia zaskarżony wyrok wobec oskarżonego M. T. w ten sposób, że:

15 - uniewinnia go od popełnienia czynów przypisanych mu w pkt V i VI części dyspozytywnej i w tym zakresie kosztami postępowania w sprawie obciąża Skarb Państwa,

16 - uchyla rozstrzygnięcia dotyczące oskarżonego M. T. w pkt VII, VIII i IX części dyspozytywnej;

17 II. stwierdza, że koszty sądowe za postępowanie odwoławcze ponosi Skarb Państwa.

Uzasadnienie

18 Formularz UK 2

19 Sygnatura akt

20 VI Ka 29/24

21 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:

22 1

23 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA

24 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

25 Wyrok Sądu Rejonowego w Lubaniu z dnia 31 października 2023r. sygn. akt II K 454/22

26 1.2. Podmiot wnoszący apelację

27 ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego

28 ☐ oskarżyciel posiłkowy

29 ☐ oskarżyciel prywatny

30 ☒ obrońca

31 ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego

32 ☐ inny

33 1.3. Granice zaskarżenia

34 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

35 ☒ na korzyść

36 ☐ na niekorzyść

37 ☒ w całości

38 ☐ w części

39 ☐

40 co do winy

41 ☐

42 co do kary

43 ☐

44 co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

45 1.3.2. Podniesione zarzuty

46 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

47 ☐

48 art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

49 ☐

50 art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany

51 w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

52 ☐

53 art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

54 ☒

55 art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,

56 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

57 ☐

58 art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

59 ☐

60 art. 439 k.p.k.

61 ☐

62 brak zarzutów

63 1.4. Wnioski

64 ☐

65 uchylenie

66 ☒

67 zmiana

68 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

69 2.1. Ustalenie faktów

70 2.1.1. Fakty uznane za udowodnione

71 Lp.

72 Oskarżony

73 Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

74 Dowód

75 Numer karty

76 2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione

77 Lp.

78 Oskarżony

79 Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

80 Dowód

81 Numer karty

82 2.2. Ocena dowodów

83 2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

84 Lp. faktu z pkt 2.1.1

85 Dowód

86 Zwięźle o powodach uznania dowodu

87 2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów

88 (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

89 Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2

90 Dowód

91 Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

92 . STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

93 Lp.

94 Zarzut

95 Błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku, mający wpływ na jego treść przez ustalenie, że oskarżony działając wspólnie i w porozumieniu z A. S. dokonał zaboru z leśniczówki przedmiotów wymienionych w wyroku, gdy tymczasem czynu tego dopuścił się wyłącznie A. S., nadto nie mógł dokonać zaboru przyczepki, co najwyżej przyjął ją do krótkotrwałego użycia.

96 ☒ zasadny

97 ☐ częściowo zasadny

98 ☐ niezasadny

99 Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

100 Zgodzić się należy ze skarżącym, iż sąd rejonowy dokonał błędnych ustaleń faktycznych odnośnie przypisania oskarżonemu M. T. zarówno kradzieży z włamaniem do budynku mieszkalnego w R., jak i kradzieży z tej posesji przyczepki samochodowej na szkodę P. M..

101 Stwierdzić należy, iż zarzut błędu w ustaleniach faktycznych, przyjętych za podstawę wyroku, jest tylko wówczas słuszny, gdy zasadność ocen i wniosków, wyprowadzonych przez sąd orzekający z okoliczności ujawnionych w toku przewodu sądowego, nie odpowiada prawidłowości logicznego rozumowania.

102 Przekonanie sądu orzekającego o wiarygodności jednych dowodów i niewiarygodności innych pozostaje bowiem pod ochroną przepisu art. 7 k.p.k. wtedy, gdy: a) jest poprzedzone ujawnieniem w toku rozprawy głównej całokształtu okoliczności sprawy (art. 410 k.p.k.), i to w sposób podyktowany obowiązkiem dochodzenia prawdy (art. 2 § 2 k.p.k.), b) stanowi wynik rozważenia wszystkich okoliczności przemawiających zarówno na korzyść, jak i na niekorzyść oskarżonego (art. 4 k.p.k.), c) jest wyczerpujące i logicznie - z uwzględnieniem wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego - umotywowane w uzasadnieniu wyroku (art. 424 § 1 pkt 1 k.p.k.) (zob. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 22 lutego 1996 r., sygn. akt II KRN 199/95, OSN PiPr 1996/10/10; wyrok Sądu Najwyższego z dnia 16 grudnia 1974 r., sygn. akt Rw 618/74, OSNKW 1975/3-4/47; wyrok Sądu Najwyższego z dnia 9 listopada 1990 r. , sygn. akt WRN 149/90, OSNKW 1991/7-9/41). Naruszenie zatem granic swobodnej oceny dowodów skutkuje dopiero dowolnością w ustaleniach faktycznych. Z taki naruszeniem mamy do czynienia w realiach niniejszej sprawy.

103 W zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym brak jest jakichkolwiek dowodów wskazujących na sprawstwo oskarżonego M. T. odnośnie zarzucanych mu czynów.

104 Z pisemnego uzasadnienia zaskarżonego wyroku wynika, że za sprawstwem oskarżonego mają przemawiać dowody w postaci zeznań świadków P. P., R. D. i M. S., jak również niewiarygodne wyjaśnienia samego oskarżonego.

105 Z żadnego z nich nie wynika aby M. T. dokonał wspólnie i w porozumieniu z A. S. włamania do budynku mieszkalnego w R. i dokonał kradzieży rzeczy na szkodę P. M.. P. P. zeznał, że znalezioną przyczepkę ( pochodząca z kradzieży na szkodę P. M. ) przyprowadził M. T.. Świadkowie R. D. i M. S. – funkcjonariusze policji – w swoich zeznaniach potwierdzają fakt ujawnienia kradzionej przyczepki samochodowej i wskazują, że M. T. twierdził, iż nabył ją kilka miesięcy wcześniej od innej osoby. To, że oskarżony okłamał policjantów co do pochodzenia przyczepki w żądnym razie nie przemawia za tym, iż dokonał jej kradzieży

106 W swoich wyjaśnieniach składanych w toku niniejszego postępowania M. T. twierdził, że to A. S. dokonał włamania do budynku mieszkalnego w R. do czego mu się osobiście przyznał i „przytargał” ze sobą przyczepkę, którą on ukrył na posesji (...). Co koresponduje z zeznaniami P. P..

107 A. S. zaś w swoich wyjaśnieniach zaprzecza temu twierdząc, że przyczepka stała jakiś czas u M. T., wskazał, że nie wie kto dokonał włamania do domu w R.. Wyjaśnienia jego w ogóle nie znajdują żadnego oparcia w zebranym materiale dowodowym. W zajmowanych przez niego pomieszczeniach mieszkalnych znaleziono przecież piłę elektryczną, którą pokrzywdzony rozpoznał jako należąca do niego. Dodatkowo uwiarygadnia ten fakt wyjaśnienia oskarżonego M. T., gdzie twierdzi on, że A. S. przyznał mu się, ze dokonał włamania do budynku w R..

108 Jak już wyżej wskazano dowody te nie pozwalają na ustalenie, że oskarżony M. T. wspólnie i w porozumieniu z A. S. dokonali włamania do budynku mieszkalnego w R. a nawet na to, że dokonali kradzieży przyczepki samochodowej należącej do P. M..

109 Dokonując zatem oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego sąd meriti ( o co wyżej już wskazano ) naruszył dyrektywy art. 7 k.p.k., a w rezultacie ocena jego stała się oceną dowolną, to zaś przełożyło się na błędne ustalenia faktyczne.

110 Zachowanie oskarżonego M. T. można oceniać jedynie w kontekście paserstwa ( odnośnie przedmiotowej przyczepki ). Jednakże w realiach niniejszej sprawy nie jest możliwa modyfikacja zarzucanego oskarżonemu czynu

111 Porównanie znamion przestępstwa kradzieży i kradzieży z włamaniem z przestępstwem paserstwa prowadzi do wniosku, że w aspekcie materialnym należą one do tej grupy. Ustawodawca w sposób klarowny wyznaczył zupełnie inne znamiona czynnościowe dla obu tych typów. Oznacza to, że opisują one w sposób abstrakcyjny zupełnie odmienne kategorie zdarzeń faktycznych, które stały się podstawą ich kryminalizacji. W przypadku kradzieży jest to akt zaboru stanowiący czynność konwencjonalną wyjmującą rzecz ruchomą spod władztwa uprawnionego, natomiast w przypadku paserstwa są to czynności polegające m. in. na wejściu w posiadanie przedmiotu uprzednio wyjętego spod owego władztwa. ( zob. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 4 października 2017r., sygn. II KK 162/17, LEX nr 2397594 ).

112 Nie można mówić o tożsamości czynów, jeżeli przestępstwo paserstwa , przypisywane zamiast zarzucanego przestępstwa kradzież lub kradzieży z włamaniem, miało miejsce już jakiś czas po tej kradzieży i w okolicznościach niemających nic wspólnego z opisem i podstawa faktyczną czynu zarzucanego jako kradzież lub kradzież z włamaniem. W takim wypadku nie chodzi bowiem tylko o odmienny sposób wejścia w posiadanie rzeczy pochodzącej z czynu zabronionego, lecz o zupełnie inne zdarzenie faktyczne, w którego ramach doszło do uzyskania takiego posiadania ( zob. postanowienie Sądu Naj3wyższego z dnia 14 lipca 2011r. sygn. IV KK 139/11, OSNKW 2011/9/84, wyrok Sądu Najwyższego z dnia 15 marca 2012r. sygn. V KK 240/11, LEX nr 1157588, wyrok Sądu Najwyższego z dnia 30 września 2014r. sygn. II KK 234/14, OSNKW 2015/2/14 )

113 Już z samego porównania miejsca zdarzenia nie można mówić o tożsamości czynu. M. T. oskarżono o popełnienie kradzieży z włamaniem i kradzieży w R.. Skradziona zaś przyczepka samochodowa została ujawniona na terenie H.

114 Wniosek

115 O zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego ewentualnie o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Lubaniu.

116 ☒ zasadny

117 ☐ częściowo zasadny

118 ☐ niezasadny

119 Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

120 Wyżej przedstawiono powody, dal których sąd odwoławczy uwzględnił zarzut zawarty w apelacji wywiedzionej przez obrońcę oskarżonego. Stąd tez wniosek o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego zasługiwał na uwzględnienie.

121 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU

122 1.

123 Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności

124 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

125 5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

126 Przedmiot utrzymania w mocy

127 Zwięźle o powodach utrzymania w mocy

128 5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

129 Przedmiot i zakres zmiany

130 Uniewinnienie oskarżonego od obu zarzucanych mu czynów i w konsekwencji uchylenie wszystkich rozstrzygnięć związanych ze skazaniem M. T.

131 Zwięźle o powodach zmiany

132 We wcześniejszej części uzasadnienia przedstawiono powody uwzględnienia apelacji wywiedzionej przez obrońcę oskarżonego. Wskazano również dlaczego w realiach niniejszej sprawy niemożliwym było zmodyfikowanie zarzucanego oskarżonemu w pkt II aktu oskarżenia czynu i przyjęcie, że dopuścił się on przestępstwa paserstwa.

133 5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji

134 5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia

135 1.1.

136 ☐ art. 439 k.p.k.

137 Zwięźle o powodach uchylenia

138 2.1.

139 Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości

140 ☐ art. 437 § 2 k.p.k.

141 Zwięźle o powodach uchylenia

142 3.1.

143 Konieczność umorzenia postępowania

144 ☐ art. 437 § 2 k.p.k.

145 Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia

146 4.1.

147 ☐ art. 454 § 1 k.p.k.

148 Zwięźle o powodach uchylenia

149 5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

150 5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

151 Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

152 Przytoczyć okoliczności

153 6. Koszty Procesu

154 P unkt rozstrzygnięcia z wyroku

155 Przytoczyć okoliczności

156 II

157 W konsekwencji zmiany wyroku i uniewinnienia oskarżonego od popełnienia zarzucanych mu czynów kosztami poste0powania w sprawie należało obciążyć Skarb Państwa ( art. 632 pkt 2 k.p.k. ). W tej sytuacji koszty postepowania odwoławczego również obciążają Skarb Państwa.

158 7. PODPIS

159 1.3. Granice zaskarżenia

160 Kolejny numer załącznika

161 1

162 Podmiot wnoszący apelację

163 Obrońca oskarżonego

164 Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

165 Uznanie oskarżonego winnym zarzucanych mu czynów

166 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

167 ☒ na korzyść

168 ☐ na niekorzyść

169 ☒ w całości

170 ☐ w części

171 ☐

172 co do winy

173 ☐

174 co do kary

175 ☐

176 co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

177 1.3.2. Podniesione zarzuty

178 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

179 ☐

180 art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

181 ☐

182 art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany

183 w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

184 ☐

185 art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

186 ☒

187 art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,

188 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

189 ☐

190 art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

191 ☐

192 art. 439 k.p.k.

193 ☐

194 brak zarzutów

195 1.4. Wnioski

196 ☐

197 uchylenie

198 ☒

199 zmiana

Powołane przepisy