Wyrok Sądu Okręgowego w Gliwicach z dnia 3 listopada 2020 r., VI Ka 651/20

wyrok Sądu Okręgowego w Gliwicach z dnia 3 listopada 2020 r., VI Ka 651/20

Tekst

1 Sygnatura akt VI Ka 651/20

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

2 Dnia 3 listopada 2020 r.

3 Sąd Okręgowy w Gliwicach, Wydział VI Karny Odwoławczy w składzie:

4 Przewodniczący sędzia Grażyna Tokarczyk

5 Protokolant Monika Dąbek

6 przy udziale Anny Ślusarczyk Prokuratora Prokuratury Rejonowej G. w G.

7 po rozpoznaniu w dniu 3 listopada 2020 r.

8 sprawy I. R. ur. (...) w B.

9 syna J. i K.

10 oskarżonego z art. 178a §1 kk

11 na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego

12 od wyroku Sądu Rejonowego w Gliwicach

13 z dnia 29 czerwca 2020 r. sygnatura akt III K 83/19

14 na mocy art. 437 § 1 kpk i art. 636 § 1 kpk

15 1. utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok;

16 2. zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa wydatki postępowania odwoławczego w kwocie 20 zł (dwadzieścia złotych) i wymierza mu opłatę za II instancję w kwocie 180 zł (sto osiemdziesiąt złotych).

Uzasadnienie

17 Formularz UK 2

18 Sygnatura akt

19 VI Ka 651/20

20 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:

21 1

CZĘŚĆ WSTĘPNA

22 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

23 wyrok Sądu Rejonowego w Gliwicach z 29 czerwca 2020 r. sygn. akt III K 83/19

24 1.2. Podmiot wnoszący apelację

25 ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego

26 ☐ oskarżyciel posiłkowy

27 ☐ oskarżyciel prywatny

28 ☒ obrońca

29 ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego

30 ☐ inny

31 1.3. Granice zaskarżenia

32 1.1.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

33 ☒ na korzyść

34 ☐ na niekorzyść

35 ☒ w całości

36 ☐ w części

37 ☒

38 co do winy

39 ☐

40 co do kary

41 ☐

42 co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

43 1.1.2. Podniesione zarzuty

44 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

45 ☐

46 art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

47 ☐

48 art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany

49 w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

50 ☒

51 art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

52 ☒

53 art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,

54 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

55 ☐

56 art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

57 ☐

58 art. 439 k.p.k.

59 ☐

60 brak zarzutów

61 1.4. Wnioski

62 ☒

63 uchylenie

64 ☒

65 zmiana

66 Ustalenie faktów w związku z dowodami

67 przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

68 1.5. Ustalenie faktów

69 1.1.3. Fakty uznane za udowodnione

70 Lp.

71 Oskarżony

72 Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

73 Dowód

74 Numer karty

75 2.1.1.1.

76 I. R.

77 Oskarżony prowadził w dniu zdarzenia pojazd mechaniczny w ruchu lądowym w stanie nietrzeźwości. Czas między zatrzymaniem pojazdu, a ujawnionym przemieszczeniem się oskarżonego wyklucza spożycie przez niego alkoholu po zatrzymaniu pojazdu.

78 zapis wideo

79 30

80 1.1.4. Fakty uznane za nieudowodnione

81 Lp.

82 Oskarżony

83 Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

84 Dowód

85 Numer karty

86 2.1.2.1.

87 1.6. Ocena dowodów

88 1.1.5. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

89 Lp. faktu z pkt 2.1.1

90 Dowód

91 Zwięźle o powodach uznania dowodu

92 2.1.1.1

93 zapis wideo

94 Autentyczność, oryginalność i brak manipulacji zapisem nie budzi wątpliwości.

95 1.1.6. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów

96 (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

97 Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2

98 Dowód

99 Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

100 STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

101 Lp.

102 Zarzut

103 3.1.

104 błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia - mających wpływ na treść tego orzeczenia - poprzez uznanie, że oskarżony popełnił przestępstwo wskazane w zaskarżonym orzeczeniu

105 ☐ zasadny

106 ☐ częściowo zasadny

107 ☒ niezasadny

108 Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

109 Zarzut błędu w ustaleniach faktycznych, przyjętych za podstawę wyroku, jest tylko wówczas słuszny, gdy zasadność ocen i wniosków, wyprowadzonych przez sąd orzekający z okoliczności ujawnionych w toku przewodu sądowego, nie odpowiada prawidłowości logicznego rozumowania. Zarzut ten nie może jednak sprowadzać się do samej polemiki z ustaleniami sądu, wyrażonymi w uzasadnieniu wyroku, lecz do wykazania, jakich mianowicie konkretnie uchybień w zakresie zasad logicznego rozumowania dopuścił się sąd w ocenie zebranego materiału dowodowego. Możliwość zaś przeciwstawienia ustaleniom sądu orzekającego odmiennego poglądu nie może prowadzić do wniosku o dokonaniu przez sąd błędu w ustaleniach faktycznych (wyrok SN z 3.10.2014 r. sygn. SNO 46/14, LEX nr 1514772).

110 Wskazany zarzut jest bezzasadny, a w istocie rozwinięty został w zarzutach skierowanych do oceny dowodów, w którym to zakresie również apelującemu nie można dać racji, skoro swe twierdzenia sprowadza nawet nie tyle do polemiki z ocenami i ustaleniami Sądu I instancji, co do forsowania niespójnych i nielogicznych wyjaśnień oskarżonego.

111 Wniosek

112 zmiana orzeczenia poprzez uniewinnienie oskarżonego,

113 lub

114 uchylenie wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu w Gliwicach do ponownego rozpoznania

115 ☐ zasadny

116 ☐ częściowo zasadny

117 ☒ niezasadny

118 Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

119 Poddając ocenie materiał dowody Sąd I instancji nie uchybił zasadom wiedzy, logicznego rozumowania, ani doświadczenia życiowego, nie doszło też do sytuacji, aby z prawidłowo ocenionych dowodów Sąd wyciągnął błędne wnioski czyniąc ustalenia faktyczne.

120 W sprawie nie ujawniono bezwzględnej przyczyny odwoławczej, nie zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 437 § 2 zd. 2 kpk.

121 3.2.

122 obraza przepisów postępowania, mającą wpływ na treść orzeczenia, a to w postaci:

123 art. 5 § 2 KPK poprzez zaniechanie stwierdzenia istnienia wątpliwości niedających się usunąć i nierozstrzygnięcie ich na korzyść oskarżonego,

124 art. 7 KPK poprzez przekroczenie zasad swobodnej oceny dowodów, w szczególności w zakresie oceny wyjaśnień oskarżonego i zeznań świadków,

125 art. 410 KPK w zw. z art. 2 § 2 KPK, poprzez zaliczenie do podstawy wyroku jedynie części wyjaśnień oskarżonego i części zeznań świadków,

126 art. 167 KPK w zw. z art. 352 KPK poprzez nieprzeprowadzenie z urzędu przez Sąd dowodu z płyty CD zawierającej nagranie z monitoringu, pomimo iż stan prawny tego wymagał

127 ☐ zasadny

128 ☐ częściowo zasadny

129 ☒ niezasadny

130 Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

131 Przypomnieć trzeba trafne stanowisko judykatury, że każdą niejasność w dziedzinie ustaleń faktycznych (m.in. w przypadku kilku wersji wydarzeń) należy w pierwszym rzędzie redukować wszechstronną inicjatywą dowodową, a następnie wnikliwą analizą całokształtu materiału dowodowego zebranego w sprawie. Jeżeli zatem z materiału dowodowego wynikają różne wersje przebiegu zdarzenia objętego aktem oskarżenia, to nie jest to jeszcze jednoznaczne z zaistnieniem niedających się usunąć wątpliwości w rozumieniu art. 5 § 2 kpk (tak SN w postanowieniu z 12.12.2013 roku, III KK 420/13, LEX nr 1422119).

132 Zarzut naruszenia art. 7 k.p.k. wymaga wykazania wad w ocenie konkretnych dowodów dokonanej w zaskarżonym wyroku, prowadzących do wniosku, iż ocena ta przekracza granice swobodnej i jest dowolna (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 19.01.2006 roku WA 38/05 OSNwSK 2006/1/178).

133 Przekonanie sądu o wiarygodności lub niewiarygodności określonych dowodów pozostaje pod ochroną zasady wyrażonej w art. 7 k.p.k. wtedy tylko, kiedy spełnione są warunki: ujawnienia całokształtu okoliczności sprawy (art. 410 k.p.k.) w granicach respektujących zasadę prawdy obiektywnej (art. 2 § 2 k.p.k.), rozważenia wszystkich okoliczności zgodnie z zasadą określoną w art. 4 k.p.k. oraz wyczerpującego i logicznego - z uwzględnieniem wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego - uzasadnienia przekonania sądu (art. 424 § 1 pkt 1 k.p.k.). (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14.12.2006 roku sygn. III KK 415/06). Zaś normy art. 410 kpk nie można rozumieć w ten sposób, że każdy z przeprowadzonych dowodów ma stanowić podstawę ustaleń faktycznych. Nie stanowi więc naruszenia tego przepisu dokonanie oceny materiału dowodowego przeprowadzonego lub ujawnionego na rozprawie w sposób odmienny od subiektywnych oczekiwań stron procesowych(postanow. SN z 21.01.2015 roku, sygn. V KK 276/14, LEX nr 1622349).

134 Powyższych zasad Sąd nie naruszył, obrońca swoje tezy postawił natomiast w oparciu o twierdzenie, aby oskarżonemu dać wiarę oparte wyłącznie na życzeniowym postrzeganiu rzeczywistości.

135 O ile można dostrzec, że istotnie Sąd nie odtworzył zapisu monitoringu, a oględziny tegoż były sposobem przeprowadzenia dowodu, to nie można pominąć, że protokół oględzin stał się elementem materiału dowodowego wraz z wydrukami, na których ujawniono najistotniejsze elementy zdarzenia. Zauważyć przy tym można zaniedbanie obrońcy, który nie tylko nie wnosił o przeprowadzenie tego dowodu na rozprawie, ale i nie zapoznał się z nim zaznajamiając się z aktami. O tym, że ów zarzut został postawiony jedynie w celu procesowego wykorzystania, a nie zmierzania do ujawnienia prawdy materialnej przekonuje także postawa na rozprawie odwoławczej, kiedy ujawnienie fragmentów zapisu przedstawiającym aktywność oskarżonego w chwili kiedy podjechał, gdy wracał do pojazdu, aby przebrać spodnie i kiedy oczekiwał na przyjazd ochrony, nie zmieniły twierdzeń skarżącego. Te zaś fragmenty w krótkich w przedziałach czasowych: 16.16.30-16.18.40, 16.23.40-16.25.00 oraz 16.30.20-16.31.00, wykluczają, aby oskarżony zgodnie ze swoim twierdzeniem spożył alkohol po zatrzymaniu. Uwidoczniony jest przyjazd pojazdu kierowanego przez oskarżonego, choć przysłonięty przez naczepę samochodu poprzedzającego. Dalej, bezpośrednio po zatrzymaniu (16.16.45- 16.16.50) widać, jak oskarżony przeszedł przed maską swojego samochodu (16.17.20) i podszedł do drzwi od strony pasażera skąd zabrał jakieś dokumenty (16.17.26-16.18.00). Dalej udał się do bramy, skąd wrócił do samochodu i przebrał spodnie (16.24.07- 16.24.47). I już do przyjazdu ochrony nie podchodził do samochodu. Pomijając opinię biegłej oraz infantylność twierdzenia, że oskarżony nie pamięta ilości spożytego alkoholu, ale pił wódkę oraz piwo, nie było czasowo możliwym spożycie tego alkoholu. Musiałby spożyć ów alkohol w ciągu 30 sekund między zupełnym zatrzymaniem pojazdu a chwilą, kiedy był już widoczny przed samochodem, albo 40 sekund kiedy przebierał spodnie. Pamiętać przy tym trzeba, że po ten alkohol niezależnie, jak był blisko, musiałby też oskarżony sięgnąć, odkręcić lub w inny sposób otworzyć, a w grę wchodziły dwa rodzaje napitku.

136 Wniosek

137 zmiana orzeczenia poprzez uniewinnienie oskarżonego,

138 lub

139 uchylenie wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu w Gliwicach do ponownego rozpoznania

140 ☐ zasadny

141 ☐ częściowo zasadny

142 ☒ niezasadny

143 Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

144 Sąd nie uchybił zasadom oceny dowodów, nawet wobec ujawnienia zapisu ruchu oskarżonego na podstawie monitoringu, nie da się mu uwierzyć, zaś wskazana przez obrońcę kolejność przepisów które miały zostać naruszone, począwszy od zasady in dubio pro reo, która zupełnie nie mogła znaleźć zastosowania, przekonuje o oczywistej bezzasadności środka odwoławczego.

145 W sprawie nie ujawniono bezwzględnej przyczyny odwoławczej, nie zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 437 § 2 zd. 2 kpk.

146 3.3.

147 rażąca niewspółmierność kary

148 ☐ zasadny

149 ☐ częściowo zasadny

150 ☒ niezasadny

151 Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

152 O bezzasadności zarzutu w zakresie środków karnych, które apelujący życzy sobie obniżyć, przekonuje, że zostały one orzeczone w dolnej granicy ustawowego zagrożenia, a obrońca nie wskazuje, jakimi instytucjami prawa karnego miałby zostać osiągnięty pożądany przez niego rezultat. Jeżeli zaś chodzi o orzeczona karę, w tej ani gdy chodzi o dobór rodzaju, ani wysokość nie można dostrzec znamion niewspółmiernej surowości, a tym bardziej takiej w stopniu rażącym. Sąd miał na uwadze dotychczasowy tryb życia i niekaralność, ale też stropień winy i społecznej szkodliwości, które nie mogą być oceniane w dolnych rejestrach, należycie Sąd uwypuklił to, że oskarżony wykonywał zawód kierowcy, a w stanie nietrzeźwości pozostawał wykonując prace zarobkową. Miał pełną świadomość, że taki stan stwarza zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym, ale też może pozbawić go nie tylko uprawnień do kierowania pojazdami, lecz przede wszystkim pracy. Sytuacja rodzinna oskarżonego również była mu znana, gdy decydował się na prowadzenie samochodu pozostając w stosunkowo wysokim stanie nietrzeźwości.

153 Wniosek

154 zmiana orzeczenia poprzez złagodzenie kary poprzez wymierzenie kary rodzajowo łagodniejszej, ewentualnie kary ograniczenia wolności w niższym wymiarze,

155 oraz

156 złagodzenie środka karnego w postaci zakazu prowadzenia pojazdów

157 ☐ zasadny

158 ☐ częściowo zasadny

159 ☒ niezasadny

160 Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

161 Dobór reakcji karnej wskazuje na realizacje dyrektyw wymiaru kary, w tym w zakresie prewencji indywidualnej, jak i ogólnej, o której obrońca zapomina.

OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU

162 4.1.

163 Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności

ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

164 1.7. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

165 5.1.1.

166 Przedmiot utrzymania w mocy

167 Skazanie za przestępstwo z art. 178a par 1 kk z konsekwencjami w postaci orzeczenia kary, środków karnych i rozstrzygnięcia o kosztach procesu.

168 Zwięźle o powodach utrzymania w mocy

169 Sąd I instancji przeprowadził w sprawie postępowanie uzupełnione o odtworzenie zapisu obrazu, przy czym czynność ta nie zmieniła oceny prawidłowości zapadłego orzeczenia, zwłaszcza, że przebieg zdarzenia zobrazowany został w protokole oględzin tego zapisu uzupełnionym wydrukami ujęć z nagrania. Ocena Sądu meriti musiała zostać zatem zaakceptowana, jako zgodna z zasadami wiedzy, logicznego rozumowania oraz doświadczenia życiowego, a dokonane ustalenia faktyczne jako prawidłowe, tak jak prawna oceny zachowania oskarżonego. Orzekając o karnoprawnym następstwie przestępstwa Sąd prawidłowo ocenił stopień społecznej szkodliwości i zawinienia oskarżonego, względy prewencyjne, nie pomijając okoliczności łagodzących.

170 1.8. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

171 5.2.1.

172 Przedmiot i zakres zmiany

173 Zwięźle o powodach zmiany

174 1.9. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji

175 1.1.7. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia

176 5.3.1.1.1.

177 ☐ art. 439 k.p.k.

178 Zwięźle o powodach uchylenia

179 5.3.1.2.1.

180 Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości

181 ☐ art. 437 § 2 k.p.k.

182 Zwięźle o powodach uchylenia

183 5.3.1.3.1.

184 Konieczność umorzenia postępowania

185 ☐ art. 437 § 2 k.p.k.

186 Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia

187 5.3.1.4.1.

188 ☐ art. 454 § 1 k.p.k.

189 Zwięźle o powodach uchylenia

190 1.1.8. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

191 1.10. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

192 Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

193 Przytoczyć okoliczności

194 Koszty Procesu

195 Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

196 Przytoczyć okoliczności

197 2

198 Zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 636 § 1 kpk w wypadku nieuwzględnienia apelacji wniesionej wyłącznie przez oskarżonego, to oskarżony ponosi koszty procesu za postępowania odwoławcze. Zatem należało obciążyć oskarżonego opłatą od wymierzonej kary oraz zasądzić od niego wydatki.

199 Sąd odwoławczy nie znalazł podstaw do zwolnienia oskarżonego od zapłaty tych należności. Wyłącznie jeżeli istnieją podstawy do uznania, że uiszczenie kosztów byłoby zbyt uciążliwe dla strony ze względu na sytuację rodzinną, majątkową i wysokość dochodów, jak również wtedy, gdy przemawiają za tym względy słuszności Sąd może zwolnić od ich ponoszenia. Z pewnością nie przemawiają za tym zasady słuszności. Postępowanie zostało wywołane zachowaniem przestępczym oskarżonego, co więcej korzystając z pomocy profesjonalnego pełnomocnika procesowego miał możliwość rzeczowego zbadania zasadności wywodzenia środka odwoławczego, mając też świadomość konieczności poniesienia kosztów w wypadku niekorzystnego rozstrzygnięcia na co wskazywał zaskarżony wyrok.

PODPIS

200 1.11. Granice zaskarżenia

201 Kolejny numer załącznika

202 1

203 Podmiot wnoszący apelację

204 obrońca

205 Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

206 skazanie za przestępstwo z art. 178a § 1 kk

207 0.1.1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

208 ☒ na korzyść

209 ☐ na niekorzyść

210 ☒ w całości

211 ☐ w części

212 ☒

213 co do winy

214 ☐

215 co do kary

216 ☐

217 co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

218 0.1.1.3.2. Podniesione zarzuty

219 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

220 ☐

221 art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

222 ☐

223 art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany

224 w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

225 ☒

226 art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

227 ☒

228 art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,

229 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

230 ☐

231 art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

232 ☐

233 art. 439 k.p.k.

234 ☐

235 brak zarzutów

236 0.1.1.4. Wnioski

237 ☒

238 uchylenie

239 ☒

240 zmiana