Wyrok Sądu Okręgowego w Gliwicach z dnia 17 lipca 2020 r., VI Ka 208/20

wyrok Sądu Okręgowego w Gliwicach z dnia 17 lipca 2020 r., VI Ka 208/20

Tekst

1 Sygnatura akt VI Ka 208/20

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

2 Dnia 17 lipca 2020 r.

3 Sąd Okręgowy w Gliwicach, Wydział VI Karny Odwoławczy w składzie:

4 Przewodniczący SSO Dariusz Prażmowski

5 Protokolant Aleksandra Pawłowska

6 po rozpoznaniu w dniu 10 lipca 2020 r.

7 sprawy T. M. ur. (...) w N. S.

8 syna K. i J.

9 oskarżonego z art. 212 § 1 kk

10 na skutek apelacji wniesionej przez pełnomocnika oskarżycielki prywatnej

11 od wyroku Sądu Rejonowego w Gliwicach

12 z dnia 28 listopada 2019 r. sygnatura akt III K 316/19

13 na mocy art. 437 kpk, art. 438 kpk

14 uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu w Gliwicach do ponownego rozpoznania.

Uzasadnienie

15 Formularz UK 2

16 Sygnatura akt

17 VI Ka 208/20

18 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:

19 1

20 1.CZĘŚĆ WSTĘPNA

21 0.1.Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

22 Wyrok Sądu Rejonowego w Gliwicach z dnia 28 listopada 2019 r. w całości.

23 0.1.Podmiot wnoszący apelację

24 ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego

25 ☐ oskarżyciel posiłkowy

26 ☒ oskarżyciel prywatny

27 ☐ obrońca

28 ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego

29 ☐ inny

30 0.1.Granice zaskarżenia

31 0.0.1.Kierunek i zakres zaskarżenia

32 ☐ na korzyść

33 ☒ na niekorzyść

34 ☒ w całości

35 ☐ w części

36 ☒

37 co do winy

38 ☐

39 co do kary

40 ☐

41 co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

42 0.0.1.Podniesione zarzuty

43 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

44 ☐

45 art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

46 ☐

47 art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany

48 w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

49 ☒

50 art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

51 ☒

52 art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,

53 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

54 ☐

55 art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

56 ☐

57 art. 439 k.p.k.

58 ☐

59 brak zarzutów

60 0.1.Wnioski

61 ☒

62 uchylenie

63 ☐

64 zmiana

65 1.Ustalenie faktów w związku z dowodami

66 przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

67 0.1.Ustalenie faktów

68 0.0.1.Fakty uznane za udowodnione

69 Lp.

70 Oskarżony

71 Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

72 Dowód

73 Numer karty

74 2.1.1.1.

75 0.0.1.Fakty uznane za nieudowodnione

76 Lp.

77 Oskarżony

78 Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

79 Dowód

80 Numer karty

81 2.1.2.1.

82 0.1.Ocena dowodów

83 0.0.1.Dowody będące podstawą ustalenia faktów

84 Lp. faktu z pkt 2.1.1

85 Dowód

86 Zwięźle o powodach uznania dowodu

87 0.0.1.Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów

88 (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

89 Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2

90 Dowód

91 Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

92 1.STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

93 Lp.

94 Zarzut

95 3.1.

96 Obraza przepisów postepowania a to art. 7 k.p.k. w zw. z art. 92 k.p.k. i 410 k.p.k. przez naruszenie zasady swobodnej oceny dowodów polegające na pominięciu w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku okoliczności w postaci ujawnienia członkom Rady Nadzorczej Spółdzielni, przedstawicielom Spółdzielni, członkom Spółdzielni oraz jej pracownikiem faktu złożenia zawiadomienia o przestępstwie, w którym oskarżony wskazał że jego zdaniem członkowie zarządu Spółdzielni, a więc i oskarżycielka prywatna, niedopełniali obowiązków lub przekroczyli swoje uprawnienia zawierając obie zakwestionowane umowy i tym zachowaniem doprowadzili do wyrządzenia szkody w wielkich rozmiarach wartości 1000000 zł.

97 ☒ zasadny

98 ☐ częściowo zasadny

99 ☐ niezasadny

100 Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

101 Ocena przeprowadzonych dowodów w niniejszej sprawie jest wadliwa, co więcej postępowanie dowodowe jest niekompletne co wpłynęło na treść rozstrzygnięcia. Sąd wskazał w uzasadnieniu wyroku iż dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonego, jak i ocenił jako wiarygodne pozostałe dowody. W oparciu o zgromadzony w takiej postaci materiał dowodowy stwierdził, że „ oskarżony nie zrealizował znamion przestępstwa z art. 212 § 1 k.k., bowiem działał w ramach przysługujących mu uprawnień do złożenia zawiadomienia o podejrzeniu popełnienia przestępstwa i jednocześnie brak podstaw do twierdzenia, że zamiarem jego działania była chęć poniżenia oskarżycielki prywatnej w opinii publicznej. podstawą dla złożenia zawiadomienia przez T. M. stały się czynności wykonywane przez zarząd (...), które zdaniem oskarżonego mogły wyczerpywać znamiona przestępstwa. Ocena zasadności tych zarzutów nie jest przedmiotem niniejszego postępowania, jednak bezsprzecznie podstawy dla tych zarzutów istniały w świadomości zawiadamiającego T. M., który szczegółowo wyłożył je w toku przesłuchania w charakterze świadka na Policji, a także w złożonych wyjaśnieniach.”

102 Należy zaznaczyć, iż częściowo stwierdzenia zawarte w zdaniu ostatnim są nieprawdziwe, bowiem z akt sprawy nie wynika by Sąd dysponował zapisem przesłuchania T. M. jako świadka na Policji (w sprawie (...)) zatem powoływanie się na dowód nieprzeprowadzony w sprawie jest ewidentnie wadliwe i sprzeczne z treścią art. 410 k.p.k. Należy wszakże zaznaczyć iż dowód taki nie mógłby być zresztą procesowo analizowany jako wypowiedź z uwagi na sytuację procesową oskarżonego, co powinno być oczywiste, zaś mógł mieć jedynie znaczenie dla ustalenia jakie argumenty przemawiać miały wtedy wedle niego za uzasadnieniem złożenia zawiadomienia.

103 Pomijając wszakże ten argument należy zauważyć, iż Sąd Rejonowy w ogóle nie dysponował treścią zawiadomienia skierowanego przez oskarżonego zatem trudno uznać za zasadne rozumowanie Sądu I instancji skoro niewiadomym pozostaje jakie to – wedle oskarżonego – przesłanki miały przemawiać za uzasadnionym – wedle niego – podejrzeniem popełnienia przestępstwa przez zarząd Spółdzielni. Nie jest bowiem tak iż każda wątpliwość co do działania innych osób stanowi uprawnienie do składania zawiadomienia o popełnieniu przestępstwa. Sąd I instancji zdaje się rozumować, iż w każdej sytuacji osoba mająca jakieś wątpliwości co do działania innych osób czy organów spółdzielni ma prawo złożyć zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa i w zakresie odpowiedzialności z art. 212 k.k. staje się tym samym bezkarna. Rozumowanie takie jest oczywiście nieprawdziwe bowiem wymagane jest działanie w ramach uprawnień które w takim przypadku sprowadzają się do ustalenia czy zaistniało uzasadnione (także w świadomości osoby zawiadamiającej) podejrzenie popełnienia przestępstwa. W tym zakresie konieczna jest analiza wskazanych przez oskarżonego w zawiadomieniu powodów z jakich wskazuje on na możliwość popełnienia bardzo poważnego przestępstwa przez członków zarządu (...) w G.. Analiza ta bez znajomości treści samego zawiadomienia jest niemożliwa i bezprzedmiotowa. Ponadto analiza taka powinna uwzględniać okoliczności dotyczące samego oskarżonego. Sąd w tym zakresie dopuścił się zaś sprzeczności w treści uzasadnienia, zaś rozumowanie w tym zakresie jest wadliwe i alogiczne. Sąd z jednej strony wskazał, że „ oskarżony nie ma fachowej wiedzy w zakresie wyceny majątkowej i bazował jedynie na powszechnie wiadomych informacjach” co miało zdaje się wedle Sądu wskazywać, iż miały prawo w jego świadomości zaistnieć wątpliwości co do działalności zarządu Spółdzielni. Tymczasem zdanie wcześniej stwierdzał Sąd, że „ podkreślić w tym miejscu należy, iż T. M. jako wieloletni pracownik, a następnie członek rady nadzorczej (...) dysponował wiedzą dotyczącą majątku spółdzielni. (…) Nie zdołał też uzyskać od członków zarządu przekonujących wyjaśnień dotyczących sprzedaży nieruchomości.” Stan świadomości zatem oskarżonego powinien być ustalany wedle kryteriów wieloletniego członka rady nadzorczej Spółdzielni na posiedzeniach której było omawiane kwestie dotyczące sytuacji finansowej Spółdzielni, w tym także dotyczące sprzedaży nieruchomości zaś oskarżony miał możliwości by kwestie te w rozmowach wyjaśnić. Trudno zaś uznać w tym zakresie za wiarygodne wszystkie dowody – jak uczynił to Sąd – skoro w tym zakresie zeznania oskarżycielki prywatnej co do możliwości wyjaśnienia tych kwestii na posiedzeniach rady są diametralnie odmienne od wyjaśnień oskarżonego. Podobnie trudno uznawać bezkrytycznie – jak uczynił to Sąd - za wiarygodne wyrażane przez oskarżonego wątpliwości co do cen sprzedaży nieruchomości gdy w swych wyjaśnieniach oskarżony odnosi je do cen nieruchomości we W. (karta 72 verte) co mogłoby wskazywać na zupełne oderwanie od realiów rynku nieruchomości w G., a co zatem mogłoby wskazywać na spiskowe potraktowanie przez oskarżonego działań zarządu Spółdzielni. W ocenie Sądu Okręgowego wymienione wyżej mankamenty oceny dowodów dyskwalifikują jej wyniki i tok rozumowania Sądu I instancji, zaś materiał dowodowy nie został prawidłowo zgromadzony.

104 Wniosek

105 O uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Gliwicach.

106 ☒ zasadny

107 ☐ częściowo zasadny

108 ☐ niezasadny

109 Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

110 Wniosek zasadny bowiem konieczne jest ponowienie całości przewodu sądowego i uzupełnienie zgromadzonych dowodów.

111 3.2.

112 Błąd w ustaleniach faktycznych polegający na nieuwzględnieniu wynikających z dokumentów faktów, to jest brak ustalenia, iż członkowie Rady Nadzorczej Spółdzielni, przedstawiciele Spółdzielni i jej członkowie w wyniku złożonego zawiadomienia dowiedzieli się o oskarżeniu między innymi oskarżycielki prywatnej o przestępstwo nadużycia zaufania, którego miała się dopuścić względem Spółdzielni wyrządzając jej szkodę o wartości 1000000 zł.

113 ☒ zasadny

114 ☐ częściowo zasadny

115 ☐ niezasadny

116 Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

117 W zakresie ustaleń faktycznych należy wskazać, że trafnie Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 9 lipca 2013 r., II KK 152/13, Lex 1352390 zauważył, że: „obok kontratypu ustawowego przewidzianego w art. 213 k.k. w państwie prawa istnieją także kontratypy pozaustawowe, w tym kontratyp w postaci realizacji prawa krytyki. Wtedy, gdy krytyka ta realizowana jest w piśmie o charakterze procesowym, skardze kierowanej do władz, czy zawiadomieniu o popełnieniu przestępstwa i kiedy brak podstaw do wskazania, że jedynym lub podstawowym zamiarem działania jest zniesławienie, zachowanie realizujące prawo do krytyki w ogóle pozbawione jest cechy bezprawności, a tym samym nie może być uznane za przestępstwo". Dla wyłączenia odpowiedzialności nie ma wówczas potrzeby wykazania okoliczności wymienionych w art. 213 k.k. W piśmiennictwie także podkreśla się, że nie stanowią zniesławienia różnego rodzaju wypowiedzi dokonywane w ramach przysługujących jednostce uprawnień, m.in. oświadczenia składane w uzasadnieniu lub w obronie praw (np. skargi sądowe, odpowiedzi na zarzuty procesowe, zażalenia, doniesienia pokrzywdzonych o przestępstwie), jeżeli zamiarem składającego nie było naruszenie godności osobistej lub dobrego imienia, a ponadto, gdy nie przekroczył on granic rzeczywistej potrzeby (por. A.Marek, J.Satko, Okoliczności wyłączające bezprawność czynu. Przegląd problematyki, orzecznictwo (SN 1918-99), piśmiennictwo, Kraków 2000, s. 50; I. Zgoliński, Komentarz do art. 213 Kodeksu karnego el/Lex, teza 10).

118 Wszakże w opozycji do takiego zachowania wskazuje się, że zniesławienie dokonane ze świadomością nieprawdziwości informacji i ocen o postępowaniu oraz właściwościach innej osoby (art. 212 § 1 i 2 k.k.) nigdy nie służy ochronie społecznie uzasadnionego interesu. Zachowanie takie nie korzysta z ochrony udzielanej wolności wypowiedzi i prawu do krytyki przez art. 31 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, ani art. 10 ust. 2 Europejskiej Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 czerwca 2004 r., V KK 70/04, OSNKW 2004, z. 9, poz. 86).

119 Nadto w zakresie kontratypu prawa do krytyki ( w którego szerokim spectrum zawiera się również zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa) to kontratyp ten ogranicza się do rozgłaszania prawdziwego zarzutu, stąd jeżeli zarzut był nieprawdziwy to podnoszenie go nie jest realizowaniem prawa do krytyki (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 13 października 2015 r., III KK 161/15, Lex nr 1814910. Konieczna jest zatem analiza treści zarzutów i okoliczności podnoszonych przez oskarżonego w zawiadomieniu a nie tylko ustalenie, iż oskarżony mógł w świadomości wytworzyć sobie obraz wadliwego działania zarządu Spółdzielni.

120 Wniosek

121 O uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Gliwicach

122 ☒ zasadny

123 ☐ częściowo zasadny

124 ☐ niezasadny

125 Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

126 Wniosek zasadny bowiem konieczne jest ponowienie całości przewodu sądowego i uzupełnienie zgromadzonych dowodów, zaś prawidłowa ocena dowodów z dużą dozą prawdopodobieństwa może wskazywać na winę oskarżonego.

127 1.OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU

128 4.1.

129 Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności

130 1.ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

131 0.1.Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

132 5.1.1.

133 Przedmiot utrzymania w mocy

134 Zwięźle o powodach utrzymania w mocy

135 0.1.Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

136 5.2.1.

137 Przedmiot i zakres zmiany

138 Zwięźle o powodach zmiany

139 0.1.Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji

140 0.0.1.Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia

141 5.3.1.1.1.

142 ☐ art. 439 k.p.k.

143 Zwięźle o powodach uchylenia

144 5.3.1.2.1.

145 Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości

146 ☒ art. 437 § 2 k.p.k.

147 Zwięźle o powodach uchylenia

148 Konieczne jest ponowienie całości przewodu sądowego i uzupełnienie zgromadzonych dowodów, zaś prawidłowa ocena dowodów z dużą dozą prawdopodobieństwa może wskazywać na winę oskarżonego.

149 5.3.1.3.1.

150 Konieczność umorzenia postępowania

151 ☐ art. 437 § 2 k.p.k.

152 Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia

153 5.3.1.4.1.

154 ☐ art. 454 § 1 k.p.k.

155 Zwięźle o powodach uchylenia

156 0.0.1.Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

157 Konieczne jest uzupełnienie przewodu sądowego w kierunku wskazanym w punkcie 3.1

158 0.1.Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

159 Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

160 Przytoczyć okoliczności

161 1.Koszty Procesu

162 Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

163 Przytoczyć okoliczności

164 1.PODPIS

165 0.1.Granice zaskarżenia

166 Kolejny numer załącznika

167 1

168 Podmiot wnoszący apelację

169 Pełnomocnik oskarżyciela prywatnego

170 Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

171 Wyrok Sądu Rejonowego w Gliwicach z dnia 28 listopada 2019 r. w całości.

172 0.1.1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

173 ☐ na korzyść

174 ☒ na niekorzyść

175 ☒ w całości

176 ☐ w części

177 ☒

178 co do winy

179 ☐

180 co do kary

181 ☐

182 co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

183 0.1.1.3.2. Podniesione zarzuty

184 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

185 ☐

186 art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

187 ☐

188 art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany

189 w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

190 ☒

191 art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

192 ☒

193 art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,

194 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

195 ☐

196 art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

197 ☐

198 art. 439 k.p.k.

199 ☐

200 brak zarzutów

201 0.1.1.4. Wnioski

202 ☒

203 uchylenie

204 ☐

205 zmiana

UZASADNIENIE

206 Formularz UK 2

207 Sygnatura akt

208 VI Ka 208/20

209 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:

210 1

211 1.CZĘŚĆ WSTĘPNA

212 0.1.Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

213 Wyrok Sądu Rejonowego w Gliwicach z dnia 28 listopada 2019 r. w całości.

214 0.1.Podmiot wnoszący apelację

215 ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego

216 ☐ oskarżyciel posiłkowy

217 ☒ oskarżyciel prywatny

218 ☐ obrońca

219 ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego

220 ☐ inny

221 0.1.Granice zaskarżenia

222 0.0.1.Kierunek i zakres zaskarżenia

223 ☐ na korzyść

224 ☒ na niekorzyść

225 ☒ w całości

226 ☐ w części

227 ☒

228 co do winy

229 ☐

230 co do kary

231 ☐

232 co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

233 0.0.1.Podniesione zarzuty

234 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

235 ☐

236 art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

237 ☐

238 art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany

239 w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

240 ☒

241 art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

242 ☒

243 art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,

244 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

245 ☐

246 art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

247 ☐

248 art. 439 k.p.k.

249 ☐

250 brak zarzutów

251 0.1.Wnioski

252 ☒

253 uchylenie

254 ☐

255 zmiana

256 1.Ustalenie faktów w związku z dowodami

257 przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

258 0.1.Ustalenie faktów

259 0.0.1.Fakty uznane za udowodnione

260 Lp.

261 Oskarżony

262 Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

263 Dowód

264 Numer karty

265 2.1.1.1.

266 0.0.1.Fakty uznane za nieudowodnione

267 Lp.

268 Oskarżony

269 Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

270 Dowód

271 Numer karty

272 2.1.2.1.

273 0.1.Ocena dowodów

274 0.0.1.Dowody będące podstawą ustalenia faktów

275 Lp. faktu z pkt 2.1.1

276 Dowód

277 Zwięźle o powodach uznania dowodu

278 0.0.1.Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów

279 (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

280 Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2

281 Dowód

282 Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

283 1.STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

284 Lp.

285 Zarzut

286 3.1.

287 Obraza przepisów postepowania a to art. 7 k.p.k. w zw. z art. 92 k.p.k. i 410 k.p.k. przez naruszenie zasady swobodnej oceny dowodów polegające na pominięciu w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku okoliczności w postaci ujawnienia członkom Rady Nadzorczej Spółdzielni, przedstawicielom Spółdzielni, członkom Spółdzielni oraz jej pracownikiem faktu złożenia zawiadomienia o przestępstwie, w którym oskarżony wskazał że jego zdaniem członkowie zarządu Spółdzielni, a więc i oskarżycielka prywatna, niedopełniali obowiązków lub przekroczyli swoje uprawnienia zawierając obie zakwestionowane umowy i tym zachowaniem doprowadzili do wyrządzenia szkody w wielkich rozmiarach wartości 1000000 zł.

288 ☒ zasadny

289 ☐ częściowo zasadny

290 ☐ niezasadny

291 Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

292 Ocena przeprowadzonych dowodów w niniejszej sprawie jest wadliwa, co więcej postępowanie dowodowe jest niekompletne co wpłynęło na treść rozstrzygnięcia. Sąd wskazał w uzasadnieniu wyroku iż dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonego, jak i ocenił jako wiarygodne pozostałe dowody. W oparciu o zgromadzony w takiej postaci materiał dowodowy stwierdził, że „ oskarżony nie zrealizował znamion przestępstwa z art. 212 § 1 k.k., bowiem działał w ramach przysługujących mu uprawnień do złożenia zawiadomienia o podejrzeniu popełnienia przestępstwa i jednocześnie brak podstaw do twierdzenia, że zamiarem jego działania była chęć poniżenia oskarżycielki prywatnej w opinii publicznej. podstawą dla złożenia zawiadomienia przez T. M. stały się czynności wykonywane przez zarząd (...), które zdaniem oskarżonego mogły wyczerpywać znamiona przestępstwa. Ocena zasadności tych zarzutów nie jest przedmiotem niniejszego postępowania, jednak bezsprzecznie podstawy dla tych zarzutów istniały w świadomości zawiadamiającego T. M., który szczegółowo wyłożył je w toku przesłuchania w charakterze świadka na Policji, a także w złożonych wyjaśnieniach.”

293 Należy zaznaczyć, iż częściowo stwierdzenia zawarte w zdaniu ostatnim są nieprawdziwe, bowiem z akt sprawy nie wynika by Sąd dysponował zapisem przesłuchania T. M. jako świadka na Policji (w sprawie(...)) zatem powoływanie się na dowód nieprzeprowadzony w sprawie jest ewidentnie wadliwe i sprzeczne z treścią art. 410 k.p.k. Należy wszakże zaznaczyć iż dowód taki nie mógłby być zresztą procesowo analizowany jako wypowiedź z uwagi na sytuację procesową oskarżonego, co powinno być oczywiste, zaś mógł mieć jedynie znaczenie dla ustalenia jakie argumenty przemawiać miały wtedy wedle niego za uzasadnieniem złożenia zawiadomienia.

294 Pomijając wszakże ten argument należy zauważyć, iż Sąd Rejonowy w ogóle nie dysponował treścią zawiadomienia skierowanego przez oskarżonego zatem trudno uznać za zasadne rozumowanie Sądu I instancji skoro niewiadomym pozostaje jakie to – wedle oskarżonego – przesłanki miały przemawiać za uzasadnionym – wedle niego – podejrzeniem popełnienia przestępstwa przez zarząd Spółdzielni. Nie jest bowiem tak iż każda wątpliwość co do działania innych osób stanowi uprawnienie do składania zawiadomienia o popełnieniu przestępstwa. Sąd I instancji zdaje się rozumować, iż w każdej sytuacji osoba mająca jakieś wątpliwości co do działania innych osób czy organów spółdzielni ma prawo złożyć zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa i w zakresie odpowiedzialności z art. 212 k.k. staje się tym samym bezkarna. Rozumowanie takie jest oczywiście nieprawdziwe bowiem wymagane jest działanie w ramach uprawnień które w takim przypadku sprowadzają się do ustalenia czy zaistniało uzasadnione (także w świadomości osoby zawiadamiającej) podejrzenie popełnienia przestępstwa. W tym zakresie konieczna jest analiza wskazanych przez oskarżonego w zawiadomieniu powodów z jakich wskazuje on na możliwość popełnienia bardzo poważnego przestępstwa przez członków zarządu (...) w G.. Analiza ta bez znajomości treści samego zawiadomienia jest niemożliwa i bezprzedmiotowa. Ponadto analiza taka powinna uwzględniać okoliczności dotyczące samego oskarżonego. Sąd w tym zakresie dopuścił się zaś sprzeczności w treści uzasadnienia, zaś rozumowanie w tym zakresie jest wadliwe i alogiczne. Sąd z jednej strony wskazał, że „ oskarżony nie ma fachowej wiedzy w zakresie wyceny majątkowej i bazował jedynie na powszechnie wiadomych informacjach” co miało zdaje się wedle Sądu wskazywać, iż miały prawo w jego świadomości zaistnieć wątpliwości co do działalności zarządu Spółdzielni. Tymczasem zdanie wcześniej stwierdzał Sąd, że „ podkreślić w tym miejscu należy, iż T. M. jako wieloletni pracownik, a następnie członek rady nadzorczej (...) dysponował wiedzą dotyczącą majątku spółdzielni. (…) Nie zdołał też uzyskać od członków zarządu przekonujących wyjaśnień dotyczących sprzedaży nieruchomości.” Stan świadomości zatem oskarżonego powinien być ustalany wedle kryteriów wieloletniego członka rady nadzorczej Spółdzielni na posiedzeniach której było omawiane kwestie dotyczące sytuacji finansowej Spółdzielni, w tym także dotyczące sprzedaży nieruchomości zaś oskarżony miał możliwości by kwestie te w rozmowach wyjaśnić. Trudno zaś uznać w tym zakresie za wiarygodne wszystkie dowody – jak uczynił to Sąd – skoro w tym zakresie zeznania oskarżycielki prywatnej co do możliwości wyjaśnienia tych kwestii na posiedzeniach rady są diametralnie odmienne od wyjaśnień oskarżonego. Podobnie trudno uznawać bezkrytycznie – jak uczynił to Sąd - za wiarygodne wyrażane przez oskarżonego wątpliwości co do cen sprzedaży nieruchomości gdy w swych wyjaśnieniach oskarżony odnosi je do cen nieruchomości we W. (karta 72 verte) co mogłoby wskazywać na zupełne oderwanie od realiów rynku nieruchomości w G., a co zatem mogłoby wskazywać na spiskowe potraktowanie przez oskarżonego działań zarządu Spółdzielni. W ocenie Sądu Okręgowego wymienione wyżej mankamenty oceny dowodów dyskwalifikują jej wyniki i tok rozumowania Sądu I instancji, zaś materiał dowodowy nie został prawidłowo zgromadzony.

295 Wniosek

296 O uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Gliwicach.

297 ☒ zasadny

298 ☐ częściowo zasadny

299 ☐ niezasadny

300 Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

301 Wniosek zasadny bowiem konieczne jest ponowienie całości przewodu sądowego i uzupełnienie zgromadzonych dowodów.

302 3.2.

303 Błąd w ustaleniach faktycznych polegający na nieuwzględnieniu wynikających z dokumentów faktów, to jest brak ustalenia, iż członkowie Rady Nadzorczej Spółdzielni, przedstawiciele Spółdzielni i jej członkowie w wyniku złożonego zawiadomienia dowiedzieli się o oskarżeniu między innymi oskarżycielki prywatnej o przestępstwo nadużycia zaufania, którego miała się dopuścić względem Spółdzielni wyrządzając jej szkodę o wartości 1000000 zł.

304 ☒ zasadny

305 ☐ częściowo zasadny

306 ☐ niezasadny

307 Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

308 W zakresie ustaleń faktycznych należy wskazać, że trafnie Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 9 lipca 2013 r., II KK 152/13, Lex 1352390 zauważył, że: „obok kontratypu ustawowego przewidzianego w art. 213 k.k. w państwie prawa istnieją także kontratypy pozaustawowe, w tym kontratyp w postaci realizacji prawa krytyki. Wtedy, gdy krytyka ta realizowana jest w piśmie o charakterze procesowym, skardze kierowanej do władz, czy zawiadomieniu o popełnieniu przestępstwa i kiedy brak podstaw do wskazania, że jedynym lub podstawowym zamiarem działania jest zniesławienie, zachowanie realizujące prawo do krytyki w ogóle pozbawione jest cechy bezprawności, a tym samym nie może być uznane za przestępstwo". Dla wyłączenia odpowiedzialności nie ma wówczas potrzeby wykazania okoliczności wymienionych w art. 213 k.k. W piśmiennictwie także podkreśla się, że nie stanowią zniesławienia różnego rodzaju wypowiedzi dokonywane w ramach przysługujących jednostce uprawnień, m.in. oświadczenia składane w uzasadnieniu lub w obronie praw (np. skargi sądowe, odpowiedzi na zarzuty procesowe, zażalenia, doniesienia pokrzywdzonych o przestępstwie), jeżeli zamiarem składającego nie było naruszenie godności osobistej lub dobrego imienia, a ponadto, gdy nie przekroczył on granic rzeczywistej potrzeby (por. A.Marek, J.Satko, Okoliczności wyłączające bezprawność czynu. Przegląd problematyki, orzecznictwo (SN 1918-99), piśmiennictwo, Kraków 2000, s. 50; I. Zgoliński, Komentarz do art. 213 Kodeksu karnego el/Lex, teza 10).

309 Wszakże w opozycji do takiego zachowania wskazuje się, że zniesławienie dokonane ze świadomością nieprawdziwości informacji i ocen o postępowaniu oraz właściwościach innej osoby (art. 212 § 1 i 2 k.k.) nigdy nie służy ochronie społecznie uzasadnionego interesu. Zachowanie takie nie korzysta z ochrony udzielanej wolności wypowiedzi i prawu do krytyki przez art. 31 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, ani art. 10 ust. 2 Europejskiej Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 czerwca 2004 r., V KK 70/04, OSNKW 2004, z. 9, poz. 86).

310 Nadto w zakresie kontratypu prawa do krytyki ( w którego szerokim spectrum zawiera się również zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa) to kontratyp ten ogranicza się do rozgłaszania prawdziwego zarzutu, stąd jeżeli zarzut był nieprawdziwy to podnoszenie go nie jest realizowaniem prawa do krytyki (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 13 października 2015 r., III KK 161/15, Lex nr 1814910. Konieczna jest zatem analiza treści zarzutów i okoliczności podnoszonych przez oskarżonego w zawiadomieniu a nie tylko ustalenie, iż oskarżony mógł w świadomości wytworzyć sobie obraz wadliwego działania zarządu Spółdzielni.

311 Wniosek

312 O uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Gliwicach

313 ☒ zasadny

314 ☐ częściowo zasadny

315 ☐ niezasadny

316 Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

317 Wniosek zasadny bowiem konieczne jest ponowienie całości przewodu sądowego i uzupełnienie zgromadzonych dowodów, zaś prawidłowa ocena dowodów z dużą dozą prawdopodobieństwa może wskazywać na winę oskarżonego.

318 1.OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU

319 4.1.

320 Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności

321 1.ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

322 0.1.Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

323 5.1.1.

324 Przedmiot utrzymania w mocy

325 Zwięźle o powodach utrzymania w mocy

326 0.1.Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

327 5.2.1.

328 Przedmiot i zakres zmiany

329 Zwięźle o powodach zmiany

330 0.1.Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji

331 0.0.1.Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia

332 5.3.1.1.1.

333 ☐ art. 439 k.p.k.

334 Zwięźle o powodach uchylenia

335 5.3.1.2.1.

336 Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości

337 ☒ art. 437 § 2 k.p.k.

338 Zwięźle o powodach uchylenia

339 Konieczne jest ponowienie całości przewodu sądowego i uzupełnienie zgromadzonych dowodów, zaś prawidłowa ocena dowodów z dużą dozą prawdopodobieństwa może wskazywać na winę oskarżonego.

340 5.3.1.3.1.

341 Konieczność umorzenia postępowania

342 ☐ art. 437 § 2 k.p.k.

343 Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia

344 5.3.1.4.1.

345 ☐ art. 454 § 1 k.p.k.

346 Zwięźle o powodach uchylenia

347 0.0.1.Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

348 Konieczne jest uzupełnienie przewodu sądowego w kierunku wskazanym w punkcie 3.1

349 0.1.Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

350 Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

351 Przytoczyć okoliczności

352 1.Koszty Procesu

353 Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

354 Przytoczyć okoliczności

355 1.PODPIS

356 0.1.Granice zaskarżenia

357 Kolejny numer załącznika

358 1

359 Podmiot wnoszący apelację

360 Pełnomocnik oskarżyciela prywatnego

361 Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

362 Wyrok Sądu Rejonowego w Gliwicach z dnia 28 listopada 2019 r. w całości.

363 0.1.1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

364 ☐ na korzyść

365 ☒ na niekorzyść

366 ☒ w całości

367 ☐ w części

368 ☒

369 co do winy

370 ☐

371 co do kary

372 ☐

373 co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

374 0.1.1.3.2. Podniesione zarzuty

375 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

376 ☐

377 art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

378 ☐

379 art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany

380 w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

381 ☒

382 art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

383 ☒

384 art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,

385 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

386 ☐

387 art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

388 ☐

389 art. 439 k.p.k.

390 ☐

391 brak zarzutów

392 0.1.1.4. Wnioski

393 ☒

394 uchylenie

395 ☐

396 zmiana