Wyrok Sądu Okręgowego w Gliwicach z dnia 9 lutego 2023 r., III Ca 407/22

wyrok Sądu Okręgowego w Gliwicach z dnia 9 lutego 2023 r., III Ca 407/22

Tekst

1 Sygn. akt III Ca 407/22

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

2 Dnia 9 lutego 2023 r.

3 Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie:

4 Przewodniczący – Sędzia Sądu Okręgowego Roman Troll

5 Protokolant Aleksandra Sado-Stach

6 po rozpoznaniu w dniu 9 lutego 2023 r. w Gliwicach

7 na rozprawie zdalnej

8 sprawy z powództwa (...) -Hut spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w G.

9 przeciwko Gminie G.

10 o zapłatę

11 na skutek apelacji pozwanej

12 od wyroku Sądu Rejonowego w Gliwicach

13 z dnia 9 lutego 2022 r., sygn. akt II C 1039/21

14 1) uchyla zaskarżony wyrok w punkcie 1. w części zasądzającej 3 808 zł (trzy tysiące osiemset osiem złotych) z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od tej kwoty i w tym zakresie umarza postępowanie,

15 2) zmienia zaskarżony wyrok w punkcie 2. w ten sposób, że w miejsce 4567 zł (cztery tysiące pięćset sześćdziesiąt siedem złotych) zasądza 4367 zł (cztery tysiące trzysta sześćdziesiąt siedem złotych),

16 3) zasądza od powódki na rzecz pozwanej 650 zł (sześćset pięćdziesiąt złotych) z tytułu zwrotu kosztów postępowania odwoławczego.

17 SSO Roman Troll

18 Sygn. akt III Ca 407/22

Uzasadnienie

19 Powódka (...) – Hut sp. z.o.o. w G. zażądała od pozwanej Gminy G. 10880 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od 13 lipca 2021 r. i kosztami procesu jako odszkodowania od 1 listopada 2019 r. do 30 czerwca 2021 r.

20 Proces toczył się w postępowaniu uproszczonym i wydano nakaz zapłaty postępowaniu upominawczym.

21 Pozwana w sprzeciwie od nakazu zapłaty wniosła o oddalenie powództwa w całości

22 i zasądzenie od powódki na rzecz pozwanej kosztów postępowania.

23 Pismem z 27 grudnia 2021 r. powódka rozszerzyła żądanie pozwu o 3808 zł z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia następującego po doręczeniu powódce odpisu tego pisma, dochodziła rozszerzonego żądania od 1 lipca 2021 r. do 31 stycznia 2022 r.

24 Wyrokiem z 9 lutego 2022 r. Sąd Rejonowy w Gliwicach zasądził od pozwanej na rzecz powódki 14 668 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od: 10 880 zł od 13 lipca 2021 r. i 3808 zł od 21 stycznia 2022 r., a także zasądził od pozwanej na rzecz powódki 4567 zł tytułem zwrotu kosztów procesu.

25 W ustalonym stanie faktycznym sprawy Sąd Rejonowy zważył, że powództwo zasługiwało na uwzględnienie wskazując, a powódka ostatecznie dochodziła zapłaty 14688 zł tytułem odszkodowania za zaniechanie przez pozwaną w okresie od 1 listopada 2019 r. do 31 stycznia 2022 r. w wykonaniu obowiązku przewidzianego w art. 14 ust. 1 ustawy z 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego, tj. za niedostarczenie lokalu socjalnego rodzinie K., które to uprawnienie do otrzymania takiego lokalu zostało przyznane na mocy prawomocnego orzeczenia sądu. Przywołując regulację art. 18 ust. 1 ww. ustawy, art. 417 k.c. Sąd Rejonowy wskazał, że sporna w sprawie była jedynie wysokość odszkodowania, jednakże w oparciu o dowód z opinii biegłego sądowego dot. wysokości czynszu za okres od 1 listopada 2014 roku do 31 marca 2017 r. znajdujący się w aktach o sygn. I C 5/17 i dowód z opinii biegłego sądowego dot. wysokości czynszu znajdujący się w aktach sprawy II C 437/19 Sąd Rejonowy uznał, że określona przez powódkę wartość odszkodowania 17 zł za m² mieści się w przedziale cenowym czynszów rynkowych. Dlatego uznając roszczenie za zasadne w całości Sąd I instancji uwzględnił powództwo, orzekł o odsetkach (art. 481 § 1 k.c.) i kosztach procesu (art. 98

26 § 1 k.p.c.).

27 Apelację od wyroku wniosła pozwana, zaskarżając wyrok w części, tj. co do 3808 zł

28 z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od tej kwoty liczonymi od 21 stycznia 2022 r. wraz

29 z rozstrzygnięciem w przedmiocie kosztów procesu. Zaskarżonemu wyrokowi zarzuciła naruszenie art. 321 § 1 k.p.c. w zw. z art. 505⁴ § 1 k.p.c. poprzez zasądzenie ponad żądanie 3808 zł, albowiem kwota ta nie była objęta pierwotnym żądaniem pozwu, a rozszerzenie powództwa dokonane pismem z 27 grudnia 2021 r. było bezskuteczne.

30 W oparciu o tak sformułowane zarzuty wniosła o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i umorzenie postępowania w tej części oraz zasądzenie od powódki na rzecz pozwanej kosztów postępowania apelacyjnego.

31 W odpowiedzi na apelację powódka wniosła o oddalenie apelacji oraz o zasądzenie od pozwanej na jej rzecz kosztów postępowania odwoławczego, wniosła także o rozpoznanie sprawy z pominięciem przepisów o postępowaniu uproszczonym.

32 Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

33 Sąd Okręgowy rozpoznawał sprawę w postępowaniu uproszczonym składzie jednego sędziego, gdyż dotyczy żądania zasadzenia świadczenia, które nie przekracza 20000 zł (art. 505¹ § 1 k.p.c. w zw. z art. 505¹⁰ § 1 k.p.c.).

34 Orzeczenie zapadło po przeprowadzeniu rozprawy zdalnej z uwagi na regulację art. 15zzs¹ ust. 1 pkt 1 ustawy z 2 marca 2020 r. o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych oraz niektórych innych ustaw (t.j. Dz. U. poz. 1842 ze zm. w brzmieniu nadanym wskazaną niżej ustawą z 28 maja 2021 r.)

35 i art. 6 ust. 1 i 2 ustawy z 28 maja 2021 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1090) z uwagi na stan epidemii i nadmierne zagrożenie dla zdrowia i życia ludzkiego; ta regulacja obowiązuje od 3 lipca 2021 r.

36 Zgodnie z regulacją art. 505¹ § 1 k.p.c. w postępowaniu uproszczonym rozpoznaje się sprawy o świadczenie, jeżeli wartość przedmiotu sporu nie przekracza dwudziestu tysięcy złotych, a w sprawach o roszczenia z rękojmi lub gwarancji - jeżeli wartość przedmiotu umowy nie przekracza tej kwoty. Roszczenie dochodzone w tym postepowaniu nadawało się do rozpoznania w postępowaniu uproszczonym i tak było procedowane. Sąd I instancji nie pominął przepisów o postepowaniu uproszczonym, a strona powodowa – zmieniając powództwo – nie zgłosiła nawet takiego wniosku.

37 Jak wynika z art. 505⁴ § 1 k.p.c. w postępowaniu uproszczonym zmiana powództwa jest niedopuszczalna, ten zakaz jest bezwzględny, co oznacza, że dotyczy zarówno zmiany żądania, jak i zmiany podstawy faktycznej żądania zgłoszonego w pozwie. W konsekwencji czynność procesowa powoda zmierzająca do przedmiotowej zmiany powództwa jest bezskuteczna nawet wtedy, gdy nowe żądanie nadaje się również do rozpoznania w postępowaniu uproszczonym.

38 Skoro zmiana powództwa nie jest dopuszczalna w postępowaniu uproszczonym, to

39 w przypadku próby dokonania przez powoda takiej zmiany, sąd powinien tę czynność procesową pominąć.

40 Art. 505¹ § 3 k.p.c. umożliwia rozpoznanie sprawy z pominięciem przepisów o postępowaniu uproszczonym, jeżeli może to przyczynić się do sprawniejszego rozwiązania sporu. Jak już wyżej zaznaczono w tej sprawie taka decyzja procesowa nie zapadła. Jednocześnie brak jest podstaw, aby twierdzić, że rozpoznanie apelacji z pominięciem tych przepisów przyczyni się do sprawniejszego rozpoznania sporu. Nic bardziej błędnego w aspekcie zarzutu apelacji dotyczącego właśnie nieprawidłowego uwzględnienia rozszerzonego żądania. Żądanie powódki, zgłoszone w odpowiedzi na apelację, rozpoznania tej sprawy z pominięciem przepisów o postępowaniu uproszczonym nie jest więc związane z kwestią sprawniejszego rozwiązania sporu pomiędzy stronami wywołanego jej pozwem, ale z chęcią uniemożliwienia w ten sposób oceny, czy zastosowane przez Sąd Rejonowy przepisy postępowania mogły doprowadzić do zasądzenia także kwoty zaskarżonej apelacją. Niewątpliwie bowiem naruszenie regulacji art. art. 505⁴ § 1 k.p.c. w tej sprawie miało wpływ na treść zaskarżonego wyroku.

41 Dlatego nie było możliwe, w realiach tej sprawy, rozpoznanie jej z pominięciem przepisów o postępowaniu uproszczonym.

42 W rozpoznawanej sprawie Sąd Rejonowy, z naruszeniem omawianej regulacji, rozpoznał jednak powództwo także w tej części, w której je rozszerzono, to jest co do roszczenia

43 o zapłatę 3808 zł wraz z odsetkami liczonymi od 21 stycznia 2022 r. Rozstrzygnięcie w tym zakresie było jednak niemożliwe, gdyż w tym postępowaniu żądania nie można było rozszerzyć. Doprowadziło to ostatecznie do orzeczenia, w tej części, ponad żądanie (art. 321

44 § 1 k.p.c.).

45 Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 386 § 3 k.p.c. w zw. z art. 355 k.p.c.

46 i art. 505¹⁰ § 1 k.p.c., należało orzec jak w punkcie 1. sentencji wyroku. W konsekwencji powyższego należało także zmienić rozstrzygnięcie o kosztach postępowania przez Sądem

47 I instancji, a to na postawie art. 386 § 1 k.p.c. w zw. z art. 505¹⁰ § 1 k.p.c. (punkt 2. sentencji wyroku), ostatecznie bowiem powódka utrzymała się ze swoim roszczeniem w całości (10880 zł) i to pozwana powinna ponieść koszty procesu związane z pierwotnie złożonym powództwem (art. 98 § 1 i 3 k.p.c.), a koszty procesu poniesione przez powódkę przed Sądem Rejonowym wynoszą 4367 zł – składają się na nie: 3600 zł wynagrodzenia pełnomocnika, 750 zł opłaty od pozwu i 17 zł opłaty od pełnomocnictwa.

48 O kosztach postępowania apelacyjnego (punkt 3. sentencji wyroku) orzeczono na podstawie art. 98 § 1 i 3 k.p.c. w zw. z § 2 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 265 ze zm.) i § 10 ust. 1 pkt 1 tego rozporządzenia, gdyż pozwana wygrała postepowanie apelacyjne w całości. Na wysokość tych kosztów składa się oplata od apelacji – 200 zł i wynagrodzenie pełnomocnika – 450 zł.

49 Należy także zaznaczyć, że odsetki od kosztów postpowania należne są z mocy ustawy na podstawie art. 98 § 1¹ k.p.c., dlatego też nie było konieczności zamieszczania rozstrzygnięcia w tym zakresie w sentencji (por. M. M. [w:] A. A., P. P., M. R., M. S., E. S., M. M., Kodeks postępowania cywilnego. Komentarz. T. A.. 1-477(16), wyd. IV, W. 2021, t. 12. do art. 98, S. H. [w:] Kodeks postępowania cywilnego. Koszty sądowe w sprawach cywilnych. Dochodzenie roszczeń

50 w postępowaniu grupowym. Przepisy przejściowe. Komentarz do zmian. T. I i II, red.

51 T. Z., W. 2020, t. 7. do art. 98.).

52 SSO Roman Troll