Wyrok Sądu Okręgowego w Bydgoszczy z dnia 23 stycznia 2024 r., IV Ka 1215/23
wyrok Sądu Okręgowego w Bydgoszczy z dnia 23 stycznia 2024 r., IV Ka 1215/23Otwórz w aplikacji
Tekst
1 Sygn. akt IV Ka 1215/23
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
2 Dnia 23 stycznia 2024 r.
3 Sąd Okręgowy w Bydgoszczy IV Wydział Karny Odwoławczy w składzie:
4 Przewodniczący sędzia Sądu Okręgowego Mirosław Kędzierski
5 Protokolant sekr. sądowy Ewelina Rajska-Krusik
6 przy udziale Wioletty Olszewskiej - prokuratora Prokuratury Rejonowej Bydgoszcz – Południe w Bydgoszczy
7 po rozpoznaniu dnia 23 stycznia 2024 r.
8 sprawy M. M., s. J. i H., ur. (...) w B.
9 oskarżonego z art. 178a § 1 kk
10 na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego
11 od wyroku Sądu Rejonowego w Bydgoszczy
12 z dnia 13 października 2023 r. sygn. akt IV K 394/23
13 1. utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok;
14 2. wymierza oskarżonemu opłatę w wysokości 450,00 (czterysta pięćdziesiąt) złotych za II instancję i obciąża go wydatkami poniesionymi przez Skarb Państwa w postępowaniu odwoławczym w kwocie 20 (dwadzieścia) złotych.
Uzasadnienie
15 Formularz UK 2
16 Sygnatura akt
17 IV Ka 1215/23
18 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:
19 1.
20 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA
21 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji
22 Wyrok Sądu Rejonowego w Bydgoszczy z 13.10. 2023 r., sygn. IV K 394/23
23 1.2. Podmiot wnoszący apelację
24 ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego
25 ☐ oskarżyciel posiłkowy
26 ☐ oskarżyciel prywatny
27 ☒ obrońca
28 ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego
29 ☐ inny
30 1.3. Granice zaskarżenia
31 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia
32 ☒ na korzyść
33 ☐ na niekorzyść
34 ☒ w całości
35 ☐ w części
36 ☐
37 co do winy
38 ☐
39 co do kary
40 ☐
41 co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia
42 1.3.2. Podniesione zarzuty
43 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji
44 ☐
45 art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu
46 ☐
47 art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany
48 w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu
49 ☐
50 art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia
51 ☒
52 art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,
53 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia
54 ☐
55 art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka
56 ☐
58 ☐
59 brak zarzutów
60 1.4. Wnioski
61 ☐
62 uchylenie
63 ☒
64 zmiana
65 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy
66 2.1. Ustalenie faktów
67 2.1.1. Fakty uznane za udowodnione
68 Lp.
69 Oskarżony
70 Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi
71 Dowód
72 Numer karty
73 2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione
74 Lp.
75 Oskarżony
76 Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi
77 Dowód
78 Numer karty
79 2.2. Ocena dowodów
80 2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów
81 Lp. faktu z pkt 2.1.1
82 Dowód
83 Zwięźle o powodach uznania dowodu
84 2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
85 (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)
86 Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2
87 Dowód
88 Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu
89 3. STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków
90 Lp.
91 Zarzut
92 1.
93 .
94 .
95 błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, który miał wpływ na jego treść przez przyjęcie, że wina oskarżonego i społeczna szkodliwość jego czynu była bardzo znaczna i tym samym niemożliwe jest zastosowanie wobec oskarżonego instytucji warunkowego umorzenia postępowania karnego, a co w konsekwencji doprowadziło do orzeczenia rażąco niewspółmiernej kary w stosunku do stopnia winy i społecznej szkodliwości zarzucanego mu czynu, podczas gdy stopień winy i, społecznej szkodliwości przypisanego mu czynu, brak uprzedniej karalności oraz względy indywidualno – prewencyjne, a zwłaszcza wymagania co do społecznego oddziaływania sankcji karnej sprzyjają zastosowaniu wobec oskarżonego warunkowego umorzenia postępowania, co w należyty sposób spełni cel społecznego oddziaływania oraz zadania represyjno – wychowawcze wobec oskarżonego.
96 ☐ zasadny
97 ☐ częściowo zasadny
98 ☒ niezasadny
99 Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny
100 Zarzut niezasadny. Apelacja obrońcy nie dostarcza dostatecznych argumentów mogących przemawiać za zasadnością jej uwzględnienia, uzasadniać możliwości odmiennego rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie, apelacja zawiera jedynie odmienną, jednostronną ocenę materiału dowodowego, a podniesione w niej argumenty mają charakter polemiczny a w szczególności abstrahują od treści zebranych dowodów.
101 Sąd Rejonowy rozważał zasadność zastosowania wobec oskarżonego instytucji warunkowego umorzenia postępowania. Sąd odwoławczy podzielając argumentację Sądu I instancji zawartą w uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia, powołuje się na nią nie widząc potrzeby jej ponownego powielania.
102 Dodatkowo wskazać należy, że obrońca nie przedstawił żadnej przekonującej argumentacji, która przekonywałaby o nieznacznym stopniu społecznej szkodliwości czynu oskarżonego.
103 Z analizy sprawy wynika, że faktycznie oskarżony nie był dotychczas karany, jego postawa, warunki i właściwości osobiste, wykazują, że nie jest on osobą zdemoralizowaną, przejawiającą lekceważenie dla obowiązującego porządku prawnego, jest on osobą prowadząca ustabilizowany tryb życia.
104 Trzeba jednak mieć na uwadze, iż najistotniejszą przesłanką warunkowego umorzenia postępowania, jest to, aby wina sprawcy i społeczna szkodliwość popełnionego przez niego czynu nie były znaczne. Wskazane w art. 66 § 1 k.k. właściwości i warunki osobiste sprawcy, jego postawa i dotychczasowy sposób życia stanowią odrębną przesłankę warunkowego umorzenia postępowania. W doktrynie przyjmuje się, iż nie mogą one być uwzględniane w ocenie społecznej szkodliwości popełnionego czynu i winy sprawcy, tj. przemawiać za ich "znacznością" lub "nieznacznością". Trzeba zatem przyjąć, że przesłanka ta wchodzi w grę dopiero po ustaleniu, iż społeczna szkodliwość czynu i wina sprawcy nie są znaczne. W orzecznictwie podkreśla się przy tym, że art. 115 § 2 k.k., który zawiera zamknięty katalog kryteriów oceny stopnia szkodliwości społecznej czynu, nie pozostawia wątpliwości, że dominujące znacznie mają okoliczności z zakresu strony przedmiotowej, a pominięto natomiast okoliczności związane z samym podmiotem czynu, tj. sprawcą, takie jak: wiek, opinia, właściwości i warunki osobiste, które wpływają na wymiar kary (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 25 czerwca 2008 r., V KK 1/08, R-OSNKW 2008, poz. 1325). Uznać zatem trzeba, że okoliczności z zakresu strony przedmiotowej mają znaczenie dominujące w porównaniu z przesłankami strony podmiotowej.
105 W istocie zatem ten aspekt sprawy czyli okoliczności popełnienia czynu : czas i miejsce popełnienia czynu oraz kontekst sytuacyjny zachowania się sprawcy, stopień nietrzeźwości wydaje się mieć w realiach sprawy szczególną doniosłość.
106 Sąd Okręgowy po analizie wszystkich okoliczności sprawy, podzielając stanowisko sądu I instancji, doszedł do wniosku, że stopnia społecznej szkodliwości zarzucanego M. M. czynu, nie sposób uznać za nieznaczny, skoro oskarżony był pod wpływem alkoholu o znacznym stężeniu ( ponad 1,3 promila to nie jest stężenie tylko nieznacznie przekraczające ustawowe minimum ale ponad 2,5 - krotność tego progu), zdecydował się prowadzić samochód w centrum ruchliwej miejscowości, w czasie szczytu ruchu drogowego. Nie jest zasadnym podnoszone przez skarżącego nieznaczne zagrożenie w ruchu oraz brak jakiejkolwiek szkody podczas prowadzenia pojazdu przez oskarżonego, skoro nie zarzucano mu spowodowania jakiegokolwiek wykroczenia czy wypadku drogowego ale przestępstwo kierowania pojazdem mechanicznym w stanie nietrzeźwości. A nagminność tego rodzaju przestępstw w kraju jest powszechnie znana, statystyki są w tej mierze jednoznaczne.
107 Z kolei wywód obrońcy na temat zamiaru z jakim oskarżony dopuścił się przestępstwa nie ma znaczenia w realiach niniejszej sprawy, skoro Sąd I instancji faktycznie ustalił, że „ oskarżony decydując się tego dnia na jazdę samochodem, co najmniej godził się na to, że znajduje się w stanie nietrzeźwości „.
108 Ma rację Sąd eksponując fakt, że także motywacja oskarżonego tj. udanie się do sklepu w celu dokonania zakupu alkoholu, nie może być uznana za zasługującą na uwzględnienie, nawet jeśli później, faktycznie jego zamiarem była jazda do warsztatu lakierniczego. Konieczność odstawienia samochodu do lakiernika, również nie może być uznana za sytuację nadzwyczajną, zmniejszającą jego zawinienie.
109 W tych okolicznościach sam fakt dotychczasowej niekaralności oskarżonego, prowadzenie ustabilizowany tryb życia nie może być okolicznością determinującą zastosowanie wobec niego dobrodziejstwa warunkowego umorzenia postępowania.
110 Twierdzenia obrońcy na temat znaczących skutków orzeczonej kary nie przekonują, skoro każdorazowo kara musi mieć element dolegliwości, a orzeczona w najłagodniejszej formie ( grzywna ) i w dolnych granicach ustawowych ram, żadną miarą nie może być uznana za rażąco niewspółmiernie surową. Jest to kara wręcz łagodna i uwzględnia wskazane przez obrońcę okoliczności łagodzące po stronie oskarżonego. W ocenę tą wpisuje się też fakt orzeczenia obligatoryjnych - środka karnego i świadczenia pieniężnego w najniższej dopuszczalnej wysokości.
111 Wniosek
112 O zmianę zaskarżonego wyroku Sądu I instancji i warunkowe umorzenie postępowania na okres próby 2 lat, orzeczenie zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych, do których uprawnia prawo jazdy kat. B na rok oraz orzeczenie na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej świadczenia w kwocie 3000 zł.
113 ☐ zasadny
114 ☐ częściowo zasadny
115 ☒ niezasadny
116 Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.
117 Jak wyżej. Stan dowodów i okoliczności popełnienia przez oskarżonego czynu prowadzi do wniosku że zarówno wina jak i szkodliwość jego czynu nie były nieznaczne, co nie uprawnia do warunkowego umorzenia postępowania.
118 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU
119 1.
120 Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności
121 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO
122 5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji
123 1.
124 Przedmiot utrzymania w mocy
125 Orzeczenie o winie i karze
126 Zwięźle o powodach utrzymania w mocy
127 Argumentacja jak powyżej; apelacja niezasadna i w znacznej części polemiczna; wina jak i szkodliwość czynu oskarżonego nie były nieznaczne, co nie uprawnia do warunkowego umorzenia postępowania.
128 5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji
129 1.
130 Przedmiot i zakres zmiany
131 Zwięźle o powodach zmiany
132 5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji
133 5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia
134 1.1.
136 Zwięźle o powodach uchylenia
137 2.1.
138 Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości
140 Zwięźle o powodach uchylenia
141 3.1.
142 Konieczność umorzenia postępowania
144 Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia
145 4.1.
147 Zwięźle o powodach uchylenia
148 5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania
149 5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku
150 Punkt rozstrzygnięcia z wyroku
151 Przytoczyć okoliczności
152 6. Koszty Procesu
153 Punkt rozstrzygnięcia z wyroku
154 Przytoczyć okoliczności
155 2.
156 O kosztach sądowych za postępowanie odwoławcze orzeczono po myśli art.636§1 k.p.k. Skoro to oskarżony spowodował postępowanie odwoławcze to wobec nieuwzględnienia środka odwoławczego jego obrońcy, to on ponosi jego koszty. Opłatę wymierzono w oparciu o przepisy art. 2 ust 1 pkt. 3 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r.o opłatach w sprawach karnych
157 7. PODPIS
Powołane przepisy
- Kodeks karny, art. 66 (§ 1)
- Kodeks karny, art. 115 (§ 2)
- Kodeks karny, art. 178a (§ 1)
- Kodeks postępowania karnego, art. 437 (§ 2)
- Kodeks postępowania karnego, art. 438
- Kodeks postępowania karnego, art. 439
- Kodeks postępowania karnego, art. 454 (§ 1)
- Kodeks postępowania karnego, art. 636 (§ 1)
- Ustawa o opłatach w sprawach karnych, art. 2