Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 25 czerwca 2013 r., V KZ 41/13

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 25 czerwca 2013 r., V KZ 41/13

Tekst

1 Sygn. akt V KZ 41/13

POSTANOWIENIE

2 Dnia 25 czerwca 2013 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie:

4 SSN Zbigniew Puszkarski

5 w sprawie z wniosku ukaranego J. D.

6 o wznowienie postępowania

7 po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 25 czerwca 2013r. zażalenia ukaranego

8 na zarządzenie Zastępcy Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego z dnia 19 kwietnia 2013 r., sygn. akt […], odmawiające przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania p o s t a n o w i ł

9 utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.

Uzasadnienie

10 J. D. został ukarany przez Sąd Rejonowy w S. wyrokiem z dnia 24 kwietnia 2012 r., sygn. akt […], za wykroczenia z art. 10 ust. 2 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach w zw. z art. 5 ust. 1 pkt 1 tej ustawy oraz z art. 65 § 2 k.w. Wyrok ten, po rozpoznaniu apelacji obwinionego, utrzymał w mocy Sąd Okręgowy w K. wyrokiem z dnia 9 sierpnia 2012 r., sygn. akt […].

11 Pismem datowanym 26 listopada 2012 r. ukarany wystąpił do Prezesa Sądu Rejonowego w S. o wznowienie postępowania w opisanej sprawie. Pismo to zostało przekazane Sądowi Apelacyjnemu, po czym Zastępca Przewodniczącego II Wydziału Karnego tego Sądu na podstawie art. 120 § 1 k.p.k. wezwał J. D. do uzupełnienia w terminie 7 dni braków formalnych wniosku poprzez sporządzenie i podpisanie go przez adwokata oraz dołączenie dowodu uiszczenia opłaty w kwocie 2

12 100 zł, pod rygorem odmowy przyjęcia wniosku. Następnie, w uwzględnieniu wniosku ukaranego, został mu wyznaczony obrońca z urzędu w celu sporządzenia i podpisania wniosku o wznowienie postępowania albo poinformowania Sądu Apelacyjnego o niestwierdzeniu podstaw do wniesienia takiego wniosku. Odpis wydanego w tym względzie zarządzenia został doręczony ukaranemu.

13 Wyznaczony obrońca złożył pisemną, obszernie umotywowaną opinię, w której wyraził pogląd, że w sprawie J. D. nie zachodzą podstawy do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania. Opinia ta została doręczona ukaranemu wraz z wezwaniem do uzupełnienia w terminie 7 dni braków formalnych złożonego przez niego wniosku o wznowienie postępowania, pod rygorem odmowy jego przyjęcia, poprzez sporządzenie i podpisanie wniosku przez adwokata lub radcę prawnego z wyboru.

14 Wobec nieuzupełnienia w terminie wspomnianych braków, zarządzeniem z dnia 19 kwietnia 2013 r., sygn. akt […], Zastępca Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego na podstawie art. 530 § 2 k.p.k. w zw. z art. 545 § 1 k.p.k. w zw. z art. 113 § 1 k.p.w. odmówił przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania złożonego przez J. D.

15 Zażalenie na to zarządzenie złożył ukarany. Nie wskazał, by było wadliwe od strony prawnej, nie zgłosił też zastrzeżeń do sposobu wykonania czynności przez obrońcę z urzędu, podniósł tylko, że jego sytuacja materialna nie pozwala mu na opłacenie obrońcy lub radcy prawnego z wyboru oraz zwrócił się o „przychylenie się” do jego „bardzo ciężkiej sytuacji materialnej i finansowej”.

16 Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

17 Zażalenia jest o tyle nietypowe, że jego autor nie zgłosił pod adresem zaskarżonego zarządzenia żadnych uchwytnych zastrzeżeń. W takim razie trzeba poprzestać na stwierdzeniu, że zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem przedmiotowe zarządzenie ma oparcie w powołanych w jego treści przepisach, w świetle których nie może zostać przyjęty wniosek o wznowienie postępowania niesporządzony i niepodpisany przez podmiot fachowy, wymieniony w art. 545 § 2 k.p.k. Należy też wspomnieć, że okoliczności przemawiających za uchyleniem zarządzenia nie ma tym bardziej, iż zostało ono poprzedzone decyzją umożliwiającą ukaranemu skorzystanie z pomocy prawnej adwokata, podjętą 3

18 właśnie dlatego, że dostrzeżono trudną sytuację materialną ukaranego. Tego, że skorzystał on z fachowej pomocy prawnej nie zmienia fakt, iż obrońca nie znalazł podstaw do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania.

19 Złożenie wniosku o wznowienie postępowania na korzyść nie jest ograniczone żadnym terminem, zatem ukarany w razie zebrania odpowiednich środków może zasięgnąć porady wybranego przez siebie adwokata i zlecić mu sporządzenie wniosku, gdy ten uzna, że zachodzą przesłanki do wznowienia postępowania. Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie.

20 Z urzędu należy jednak zasygnalizować zagadnienie pominięte w opinii obrońcy (wcześniej przez Sąd odwoławczy), mianowicie, że według zawartego w wyroku Sądu Rejonowego w S. opisu, jeden z czynów został popełniony przez ukaranego w dniu 20 kwietnia 2010 r., co kazałoby uznać, że przed datą wyrokowania nastąpiło przedawnienie karalności wykroczenia (art. 45 § 1 k.w.). To zaś otwierałoby drogę do wznowienia, w tym zakresie, postępowania z urzędu (art. 113 § 1 k.p.w. w zw. z art. 542 § 3 k.p.k.). Jest wszakże prawdopodobne, iż w grę wchodzi omyłka pisarska, jednak z uwagi na to, czego dotyczy, kwestia jej ewentualnego sprostowania jawi się jako osobne zagadnienie.