Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 12 lutego 2014 r., V KK 16/14

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 12 lutego 2014 r., V KK 16/14

Tekst

1 Sygn. akt V KK 16/14

POSTANOWIENIE

2 Dnia 12 lutego 2014 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie:

4 SSN Andrzej Stępka

5 po rozpoznaniu z urzędu, na posiedzeniu bez udziału stron w dniu 12 lutego 2014 r.,

6 w sprawie J. S.

7 skazanego z art. 178a § 1 k.k.,

8 z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego

9 od wyroku Sądu Okręgowego w O. z dnia 6 września 2013 r., utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w O. z dnia 20 lutego 2013 r., na podstawie art. 530 § 2 k.p.k. w zw. z art. 531 § 1 k.p.k.

10 p o s t a n o w i ł

11 pozostawić bez rozpoznania kasację obrońcy skazanego J. S., a kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego obciążyć

12 skazanego.

Uzasadnienie

13 Wyrokiem Sądu Rejonowego z dnia 20 lutego 2013 r., J. S. został skazany za przestępstwo z art. 178a § 1 k.k. na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie warunkowo zawieszono na podstawie art. 69 § 1 k.k. i art. 70 § 1 pkt. 1 k.k. na okres próby wynoszący 2 lata. Na podstawie art. 49 § 2 k.k. orzekł Sąd od oskarżonego na rzecz Funduszu Pomocy Postpenitencjarnej i Pomocy Pokrzywdzonym świadczenie pieniężne w kwocie 400 zł., a na podstawie art. 42 § 2 k.k. środek kamy zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 2 lat.

14 2

15 Apelację od tego wyroku wniósł obrońca oskarżonego. Po jej rozpoznaniu Sąd Okręgowy wyrokiem z dnia 6 września 2013 r., sygn. akt VII Ka …/13, utrzymał w mocy zaskarżony wyrok uznając apelację za oczywiście bezzasadną.

16 Kasację od tego wyroku wniósł obrońca skazanego. Opierając jej podstawy o przepis art. 523 § 1 k.p.k. zarzucił:

17 - rażącą obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść orzeczenia, a to art. 7 i 410 k.p.k.;

18 - rażące naruszenie art. 433 § 2 k.p.k. poprzez nierozważenie i nieustosunkowanie się przez sąd odwoławczy do wszystkich zarzutów i wniosków apelacji;

19 - w konkluzji obrońca wniósł w pierwszej kolejności o uchylenie wyroku i uniewinnienie oskarżonego, ewentualnie uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu.

20 Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VII Karnego - Odwoławczego Sądu Okręgowego w O. z dnia 5 listopada 2013 r., kasacja została przyjęta na podstawie art. 530 § 1 k.p.k. jako odpowiadająca warunkom formalnym (k. 156). Wpłynęła ona do Sądu Najwyższego w dniu 10 stycznia 2014 r.

21 W pisemnej odpowiedzi na kasację Prokurator Prokuratury Okręgowej w O. wniósł o jej oddalenie jako oczywiście bezzasadnej.

22 Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

23 Sąd Najwyższy jest zobowiązany do kontroli wymogów formalnych skargi kasacyjnej już po przekazaniu mu przyjętej przez sąd odwoławczy kasacji. W przedmiotowej sprawie zaszła potrzeba rozstrzygnięcia z urzędu, czy kasacja obrońcy skazanego J. S. została prawidłowo przyjęta i czy jest prawnie dopuszczalna. Po dokonaniu tej kontroli należy stwierdzić, że kasacja ta jest niedopuszczalna z mocy ustawy i jako wadliwie przyjęta podlegała pozostawieniu bez rozpoznania

24 Zgodnie z przepisem art. 519 k.p.k. kasacja przysługuje tylko od prawomocnego wyroku sądu odwoławczego kończącego postępowanie.

25 Jednocześnie przepis art. 523 § 2 k.p.k. określa przedmiotowe ograniczenia i wskazuje kategorie spraw, w których kasacja może być wniesiona przez strony. Stanowi, że kasację na korzyść oskarżonego można wnieść jedynie w razie skazania za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe na karę pozbawienia 3

26 wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania. Ograniczenie to nie dotyczy kasacji wniesionych z powodu bezwzględnych przyczyn odwoławczych z art. 439 k.p.k. oraz kasacji wniesionych na podstawie art. 521 § 1 k.p.k. przez Prokuratora Generalnego lub Rzecznika Praw Obywatelskich (art. 523 § 4 k.p.k.).

27 A zatem a contrario, dyspozycją przepisu art. 523 § 2 k.p.k. nie są objęte przypadki prawomocnego skazania, jeżeli takiemu skazaniu nie towarzyszy jednocześnie prawomocne orzeczenie o wymierzeniu kary bezwzględnej pozbawienia wolności (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 czerwca 2010 r., V KK 146/10, Lex Nr 843953).

28 Należy przypomnieć, iż zgodnie z przepisem art. 530 § 2 k.p.k., prezes sądu odwoławczego, do którego wniesiono kasację, powinien odmówić jej przyjęcia m.in. wówczas, gdy jest niedopuszczalna z mocy ustawy (art. 429 § 1 k.p.k.). Z kolei na podstawie art. 531 § 1 k.p.k. Sąd Najwyższy pozostawia bez rozpoznania przyjętą kasację, jeżeli nie odpowiada ona kryteriom z art. 530 § 2 k.p.k. Wobec wymierzenia skazanemu S. kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem wykonania, kasacja byłaby dopuszczalna tylko w wypadku postawienia zarzutu zaistnienia jednego z uchybień wymienionych w art. 439 k.p.k. Jednak w przedmiotowej kasacji taki zarzut nie został sformułowany, a skoro tak, skarga nie powinna zostać przyjęta.

29 Ponieważ w przedmiotowej sprawie kasacja obrońcy skazanego została wadliwie przyjęta, pomimo tego, że była niedopuszczalna z mocy ustawy, należało rozstrzygnąć w trybie art. 531 § 1 k.p.k. o jej pozostawieniu bez rozpoznania. O kosztach sądowych postępowania kasacyjnego orzeczono zgodnie z art. 626 § 1 k.p.k. i art. 636 § 1 k.p.k. w zw. z art. 518 k.p.k.