Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 9 stycznia 2015 r., V CZ 83/14

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 9 stycznia 2015 r., V CZ 83/14

Tekst

1 Sygn. akt V CZ 83/14

POSTANOWIENIE

2 .Dnia 9 stycznia 2015 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie:

4 SSN Mirosław Bączyk (przewodniczący, sprawozdawca)

5 SSN Agnieszka Piotrowska

6 SSN Bogumiła Ustjanicz

7 w sprawie z wniosku F. M.

8 przy uczestnictwie E. M.

9 o podział majątku wspólnego,

10 po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym

11 w Izbie Cywilnej w dniu 9 stycznia 2015 r.,

12 zażalenia uczestniczki na postanowienie Sądu Okręgowego w K.

13 z dnia 10 kwietnia 2014 r.,

14 oddala zażalenie i pozostawia rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zażaleniowego w orzeczeniu końcowym.

15 2

Uzasadnienie

16 Postanowieniem z dnia 10 kwietnia 2014 r. Sąd Okręgowy uchylił zaskarżone postanowienie z dnia 7 października 2013 r. i znosząc postępowanie wywołane wnioskiem o uzupełnienie postanowienia z dnia 18 lipca 2013 r., przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji. Wspomniane uzupełnienie nastąpiło na wniosek wnioskodawcy (k. 899, 905 akt). W uzasadnieniu postanowienia z dnia 10 kwietnia 2014 r. wyjaśniono, że Sąd pierwszej instancji naruszył postanowienia art. 351 § 1 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. i dokonując uzupełnienia postanowienia w sprawie podziału majątku wspólnego byłych małżonków na posiedzeniu niejawnym, spowodował stan nieważności postępowania w rozumieniu art. 379 pkt 5 k.p.c.

17 W zażaleniu uczestniczki postępowania wniesionego od postanowienia z dnia 10 kwietnia 2014 r., podnoszono niewłaściwe zastosowania art. 351 § 1 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. i art. 379 pkt 5 k.p.c. i w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. oraz art. 386 § 2 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. Podnoszono także zarzut pominięcia treści rozstrzygnięcia Sądu Rejonowego z dnia 18 lipca 2013 r. i jego uzasadnienia w zakresie ustaleń co do składu majątku wspólnego i oddalenia wniosku wnioskodawcy o rozliczenie nakładów z majątku osobistego na majątek wspólny. Wskazywano także na nierozpoznanie istoty sprawy.

18 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

19 W dniu 18 lipca 2013 r. wydane zostało postanowienie obejmujące podział majątku wspólnego byłych małżonków (k. 891- 896; uzasadnienie: k. 907 i n. akt sprawy). Wnioskodawca złożył wniosek o uzupełnienie tego postanowienia na podstawie art. 351 k.p.c. odnośnie do „zaliczenia nakładu z majątku osobistego wnioskodawcy na majątek wspólny” i „rozliczenia nakładu z majątku osobistego wnioskodawcy na majątek wspólny w postaci spłat rat kredytu hipotecznego” (k. 899 i n. akt). Sąd Rejonowy postanowieniem z dnia 7 października 2013 r. uzupełnił postanowienie tego Sądu z dnia 18 lipca 2013 r. przez dodanie punktów VII i VIII, zawierających oddalenie wspomnianych wniosków wnioskodawcy (k. 405 i n. akt). Rozpatrując apelację wnioskodawcy 3

20 od rozstrzygnięcia z dnia 7 października 2013 r., Sąd Okręgowy postanowieniem z dnia 10 kwietnia 2014 r. uchylił zaskarżone postanowienie i znosząc postępowanie w zakresie uzupełnienia postanowienia z dnia 18 lipca 2013 r., przekazał w tym zakresie sprawę Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania (k. 990, 988 - 989 akt).

21 Wbrew stanowisku uczestniczki postępowania wyrażonym w zażaleniu (k. 993 akt), nie doszło do naruszenia przepisów k.p.c. wskazanych we wstępnej części zażalenia. Istotnie zaskarżone postanowienie zostało wydane na podstawie art. 351 § 1 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. na posiedzeniu niejawnym, a tymczasem - jako postanowienie obejmujące rozstrzygnięcie merytoryczne (kwestię rozliczenia nakładów) - powinno zapaść po rozpoznaniu wniosku na rozprawie (art. 351 § 1 k.p.c. w zw. z art. 316 § 1 k.p.c. i w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.). W tej sytuacji były podstawy do przyjęcia nieważności postępowania w rozumieniu art. 379 pkt 5 k.p.c.

22 Skoro zatem zaskarżone postanowienie okazało się prawidłowe, Sąd Najwyższy na podstawie art. 3941

23 § 3 k.p.c. w zw. z art. 3984

24 k.p.c. oddalił

25 zażalenie uczestniczki postępowania jako nieuzasadnione i pozostawił rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zażaleniowego do rozstrzygnięcia w orzeczeniu końcowym w danej sprawie.