Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 października 2009 r., V CZ 51/09

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 października 2009 r., V CZ 51/09

Tekst

1 Sygn. akt V CZ 51/09

POSTANOWIENIE

2 Dnia 14 października 2009 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie :

4 SSN Lech Walentynowicz (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Krzysztof Strzelczyk

5 SSN Katarzyna Tyczka-Rote

6 w sprawie z powództwa "S." Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w T.

7 przeciwko W. B. i K. B.-O.

8 o zapłatę,

9 po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 14 października 2009 r.,

10 zażalenia pozwanej K. B.-O. na postanowienie Sądu Apelacyjnego […]

11 z dnia 8 lipca 2009 r.,

12 1.) oddala zażalenie;

13 2.) zasądza od pozwanej K. B.-O. na rzecz powódki kwotę 317 zł (trzysta siedemnaście) tytułem zwrotu kosztów

14 postępowania zażaleniowego.

15 2

Uzasadnienie

16 Postanowieniem z dnia 8 lipca 2009 r. Sąd Apelacyjny oddalił zażalenie pozwanej K. B.-O. na postanowienie Sądu Okręgowego w G. odrzucające apelację i zasądził od niej na rzecz powódki kwotę 3 600 zł tytułem kosztów postępowania zażaleniowego.

17 Pozwana w zażaleniu zakwestionowała orzeczenie o kosztach procesu, domagając się jego zmiany i odstąpienia od obciążenia jej tymi kosztami albo uchylenia zaskarżonego orzeczenia celem ponownego rozpoznania wniosku strony przeciwnej.

18 Skarżąca powołała się na naruszenie art. 102 k.p.c. i art. 328 § 2 k.p.c., zwracając uwagę na dysproporcję majątkową stron, niezainicjowanie przez nią procesu i precedensowy charakter sprawy oraz na nieadekwatność wysokości zasądzonych kosztów wobec nakładu pracy pełnomocnika powódki.

19 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

20 Zażalenie jest bezzasadne. Przedmiotem rozpoznawanej sprawy było roszczenie powódki o zwrot zaliczki wpłaconej na poczet ceny sprzedaży nieruchomości, w sytuacji gdy umowa sprzedaży nie doszła do skutku. Pozwani jako współwłaściciele nieruchomości o wartości 5 mln zł otrzymali mianowicie zaliczkę w wysokości 500 000 zł.

21 Wszystkie powołane w zażaleniu argumenty są nieuzasadnione w świetle wykładni art. 102 k.p.c., mającego wyjątkowy charakter. Precedensowy charakter sprawy nie stwarza podstawy do odstępstwa od zasady określonej w art. 98 k.p.c., podobnie jak ewentualne dysproporcja majątkowa stron. Stan majątkowy strony zobowiązanej może tu mieć znaczenie, o ile uniemożliwia pokrycie kosztów, ale taka sytuacja po stronie pozwanej nie zachodzi.

22 Pozwana nie jest uprawniona do skorzystania z przepisu art. 101 k.p.c., gdyż – wbrew jej twierdzeniom - stworzyła konieczność wniesienia zasadnego pozwu i nie uznała roszczenia przy pierwszej czynności. Co więcej, kwestionowała stale te roszczenie.

23 3

24 Sąd Apelacyjny zasądził koszty zażaleniowe w minimalnej wysokości, w związku z czym nie wystąpiła potrzeba oceny nakładu pracy pełnomocnika strony przeciwnej; o wysokości tak orzeczonych koszów rozstrzygnął prawodawca. Należało w konsekwencji oddalić zażalenie (art. 39814 k.p.c. w związku z art.

25 3941

26 § 3 k.p.c.) oraz orzec o kosztach postępowania zażaleniowego (art. 98 i 108 § 1 k.p.c.).