Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 lutego 2010 r., V CSK 344/09

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 lutego 2010 r., V CSK 344/09

Tekst

1 Sygn. akt V CSK 344/09

POSTANOWIENIE

2 Dnia 8 lutego 2010 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie :

4 SSN Lech Walentynowicz

5 w sprawie z wniosku M. S.

6 przy uczestnictwie M. M., J. M., E. J. i M. N.

7 o dział spadku i zniesienie współwłasności,

8 na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 8 lutego 2010 r., na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy

9 od postanowienia Sądu Okręgowego w W.

10 z dnia 6 maja 2009 r., sygn. akt II Ca (…),

11 1.) odrzuca skargę kasacyjną;

12 2.) zasądza od wnioskodawcy na rzecz uczestników postępowania kwotę 1800,zł (jeden tysiąc osiemset) tytułem kosztów postępowania kasacyjnego. Uzasadnienie

13 Postanowieniem z dnia 6 maja 2009 r. Sąd Okręgowy w W. – w następstwie apelacji wnioskodawcy - zmienił zaskarżone postanowienie Sądu Rejonowego w Ś. z dnia 30 września 2008 r. i ustalił wartość nieruchomości lokalowej, będącej przedmiotem zniesienia współwłasności, na kwotę 172.918 zł oraz zasądził od wnioskodawcy na rzecz uczestników postępowania po 2.0662,93 zł (razem 82.651,72) tytułem spłaty. W skardze kasacyjnej wnioskodawca zakwestionował te postanowienie „w części ustalającej wartość spadku oraz wartość udziałów przypadającym uczestnikom postępowania” wnosząc o uchylenie orzeczenia „w zaskarżonej części”. Jednocześnie podał, że wartością przedmiotu zaskarżenia jest kwota 172.918, zł.

14 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

15 2

16 Wartość przedmiotu zaskarżenia stanowi kryterium dopuszczalności skargi kasacyjnej i podlega kontroli Sądu Najwyższego (zob. m. in. orzeczenie Sądu Najwyższego z dnia 16 kwietnia 2008 r., V CZ 17/08, OSNC – ZD 2009, nr A, poz. 8). Na tym tle należy stwierdzić, że w skardze kasacyjnej wnioskodawca podał wartość zaskarżenia w sposób oczywiście nieprawidłowy. Przedmiotem zaskarżenia apelacyjnego wnioskodawcy była kwota 178.147,50 zł, a Sąd Okręgowy w zaskarżonym postanowieniu w istocie uwzględnił apelację w całości, gdyż pomniejszył o kwotę 183.377,07 zł wartość nieruchomości, co wpłynęło na znaczne obniżenie spłat należnych uczestnikom od wnioskodawcy.

17 W sprawach o dział spadku, zniesienie współwłasności i podział majątku wspólnego ważny jest fiskalny interes w zaskarżeniu (zob. orzeczenie Sądu Najwyższego z dnia 6 listopada 2002 r., III CZ 98/02, OSNC 2004, nr 1, poz. 11). Wnioskodawca mógł więc skarżyć postanowienie Sądu Okręgowego jedynie w granicach należności i świadczeń przypadających uczestnikom, a nie przyznanych jemu. Jego interes w zaskarżeniu nie mógł więc być wyrażony sumą przewyższającą wartość spłat (82.651,72 zł).

18 Z uzasadnienia skargi kasacyjnej zdaje się wynikać, iż skarżący sumuje wartość niespłaconego kredytu i wartość zabezpieczeń hipotecznych. Jest oczywiste, że w sprawie miał znaczenie tylko niespłacony kredyt, co zasadnie uwzględnił Sąd Okręgowy, natomiast zabezpieczenia hipoteczne aktualizują się dopiero w postępowaniu egzekucyjnym i tylko w sytuacji, gdyby kredyt nie był spłacany.

19 Wnioskodawca powołuje się również na bliżej nieoznaczone odsetki kredytowe, co nie ma znaczenia przy określaniu wartości przedmiotu sporu (zob. art. 20 k.p.c.). Z przedstawionych rozważań wynika, że wartość zaskarżenia kasacyjnego w tej sprawie jest niższa niż 150.000 zł, co powoduje niedopuszczalność skargi kasacyjnej wnioskodawcy (art. 5191

20 § 4 k.p.c.). Należało więc odrzucić skargę (art. 3986

21 § 3 k.p.c.)

22 oraz orzec o kosztach postępowania kasacyjnego (art. 98 i 108 § 1 k.p.c.).