Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 17 marca 2016 r., V CSK 308/15

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 17 marca 2016 r., V CSK 308/15

Tekst

1 Sygn. akt V CSK 308/15

POSTANOWIENIE

2 Dnia 17 marca 2016 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie:

4 SSN Wojciech Katner (przewodniczący)

5 SSN Iwona Koper

6 SSN Krzysztof Pietrzykowski (sprawozdawca)

7 w sprawie z wniosku S. Sp. z o.o. w W.

8 o ujawnienie budynku,

9 po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym

10 w Izbie Cywilnej w dniu 17 marca 2016 r.,

11 skargi kasacyjnej wnioskodawcy od postanowienia Sądu Okręgowego w W.

12 z dnia 22 maja 2014 r.,

13 oddala skargę kasacyjną.

14 2

Uzasadnienie

15 Sąd Rejonowy w O. postanowieniem z dnia 14 kwietnia 2014 r. oddalił wniosek „S.” spółki z o.o. o ujawnienie w księdze wieczystej budynku handlowousługowego znajdującego się na działkach nr 4/15 i 4/16. Podkreślił, że co do zasady budynki trwale połączone z gruntem stanowią części składowe nieruchomości, wobec czego brak jest podstaw prawnych do ujawnienia budynku znajdującego się na gruncie. Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 21 listopada 2013 r. w sprawie zakładania i prowadzenia ksiąg wieczystych w systemie informatycznym (Dz.U. z 2013 r., poz. 1411; dalej: „rozporządzenie z dnia 21 listopada 2013 r.”) przewiduje bowiem możliwość ujawnienia budynku jedynie w wypadku, gdy z mocy przepisu szczególnego stanowi on odrębny od gruntu przedmiot własności lub też w sytuacji, gdy w budynku zostały wyodrębnione lokale stanowiące osobne nieruchomości, ewentualnie również wówczas, gdy w budynku znajdują się lokale będące przedmiotem spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu albo jest on przedmiotem spółdzielczego prawa do domu jednorodzinnego.

16 Wnioskodawca wniósł apelację od postanowienia Sądu Rejonowego.

17 Sąd Okręgowy postanowieniem z dnia 22 maja 2014 r. oddalił apelację.

18 Podzielił argumentację prawną Sądu Rejonowego, powołując się na art. 46 § 1 i art. 47 § 1 k.c. oraz § 21 ust. 2 rozporządzenia z dnia 21 listopada 2013 r. Nie zgodził się z zarzutem wnioskodawcy naruszenia art. 26 i 27 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece (jedn. tekst: Dz.U. z 2013 r., poz. 707 ze zm.; dalej: „u.k.w.h.”), skoro dane katastralne mają służyć dokonywaniu wpisów w księgach wieczystych, jeżeli wpływają na stan prawny opisanych w tych księgach nieruchomości. Wzniesienie budynku na gruncie nie prowadzi natomiast do zmiany stanu prawnego nieruchomości, wobec czego nie podlega ujawnieniu w księdze wieczystej.

19 Wnioskodawca wniósł skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego, zaskarżając je w całości i zarzucając naruszenie prawa materialnego, 3

20 mianowicie art. 26 ust. 1 i art. 27 ust. 1 u.k.w.h., a także naruszenie przepisów postępowania przez błędne zastosowanie § 21 pkt 2 rozporządzenia z dnia 21 listopada 2013 r. oraz niezastosowanie art. 6268 § 1 i 2 k.p.c. i błędne

21 zastosowanie art. 6269

22 k.p.c.

23 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

24 Powołane w skardze kasacyjnej przepisy art. 26 ust. 1 i art. 27 ust. 1 u.k.w.h. nie stanowią podstawy do dokonania wpisu w księdze wieczystej budynku, który nie jest odrębną od gruntu nieruchomością. Księgi wieczyste prowadzi się w celu ustalenia stanu prawnego nieruchomości (art. 1 ust. 1 u.k.w.h.), nieruchomościami są zaś, zgodnie z art. 46 § 1 k.c., grunty, a także budynki trwale z gruntem związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności. Jeżeli zaś, jak w niniejszej sprawie, trwale związane z gruntem budynki nie stanowią odrębnego od gruntu przedmiotu własności, są one częściami składowymi gruntu (art. 48 k.c.) i jako takie w zasadzie nie podlegają ujawnieniu w księdze wieczystej (zob. jednak niżej). Zgodnie natomiast z art. 21 pkt 2 rozporządzenia z dnia 21 listopada 2013 r., w rubryce 1.4 "oznaczenie" wpisuje się w podrubryce 1.4.2 dane o oznaczeniu usytuowanych na nieruchomości budynków: budynków stanowiących odrębną nieruchomość albo budynków, z których wyodrębniono lokale stanowiące odrębną nieruchomość, albo budynków, w których znajdują się lokale, do których przysługuje spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, albo budynków, do których przysługuje spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu. Jednoznacznie z tego wynika, w jakich wypadkach ujawnia się w księdze wieczystej budynek, dlatego nie może być mowy o błędnym zastosowaniu przytoczonego przepisu, czy też błędnej jego wykładni. Należy dodać, że identyczne brzmienie ma obecnie obowiązujący § 19 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 15 lutego 2016 r. w sprawie zakładania i prowadzenia ksiąg wieczystych w systemie teleinformatycznym (Dz.U. z 2016 r., poz. 312).

25 Oddalenie w niniejszej sprawie wniosku (art. 6269

26 k.p.c.) jest konsekwencją

27 prawidłowej oceny dokonanej przez Sąd Okręgowy w zakresie niedopuszczalności wpisu, nie może zatem być mowy również o naruszeniu tego przepisu.

28 4

29 Z powołanych w skardze kasacyjnej przepisów art. 6268

30 § 1 i 2 k.p.c. oczywiście

31 zaś nie wynika obowiązek dokonania wpisu zgodnie z wnioskiem.

32 Z przedstawionych powodów Sąd Najwyższy na podstawie art. 39814 k.p.c.

33 orzekł, jak w sentencji.

34 kc

35 jw