Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 5 lutego 2009 r., V CNP 89/08

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 5 lutego 2009 r., V CNP 89/08

Tekst

1 Sygn. akt V CNP 89/08

POSTANOWIENIE

2 Dnia 5 lutego 2009 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie :

4 SSN Lech Walentynowicz

5 w sprawie ze skargi "A." Spółki z o.o.

6 o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego

7 nakazu zapłaty Sądu Okręgowego Sądu Gospodarczego w O.

8 z dnia 19 czerwca 2007 r., sygn. akt [...]

9 w sprawie z powództwa "D." Spółki z o.o.

10 przeciwko "A." Spółce z o.o.

11 o zapłatę,

12 na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 5 lutego 2009 r., odrzuca skargę.

13 2

Uzasadnienie

14 Strona pozwana A. Spółka z o.o. wniosła skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego nakazu zapłaty z dnia 19 czerwca 2007 r. wydanego przez Sąd Okręgowy w O. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzuciła naruszenie art. 479 k.p.c., art. 491 § 2 k.p.c., art. 493 k.p.c., art. 133 § 3 k.p.c. Zdaniem skarżącej doznała ona wymiernej szkody w postaci wszczęcia przeciwko niej postępowania egzekucyjnego.

15 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

16 Zgodnie z art. 4241

17 § 1 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przysługuje od prawomocnego orzeczenia sądu drugiej instancji, gdy przez jego wydanie stronie została wyrządzona szkoda, a zmiana lub uchylenie tego orzeczenia w drodze przysługujących stronie środków prawnych nie było i nie jest możliwe. Wyjątek od wskazanej zasady przewidziano w art. 4241 § 2

18 k.p.c. W sytuacji, gdy strona nie skorzystała z przysługujących jej środków prawnych, dopuszczalność skargi uzależniona jest od istnienia wyjątkowego wypadku polegającego na występowaniu niezgodności z prawem o kwalifikowanym charakterze, wynikającej z naruszenia podstawowych zasad porządku prawnego lub konstytucyjnych wolności, albo praw człowieka i obywatela.

19 W przedmiotowej sprawie taki wyjątkowy wypadek nie występuje. Strona skarżąca nie sprecyzowała w żaden sposób, które podstawowe zasady porządku prawnego lub konstytucyjne wolności albo prawa człowieka i obywatela zostały jej zdaniem naruszone. Okoliczności te winny być wykazane w skardze (art. 4245 § 1

20 pkt 5 k.p.c.), co stanowi jeden z jej elementów konstrukcyjnych.

21 Skarga od prawomocnego orzeczenia sądu pierwszej instancji jest dopuszczalna w sytuacji bardzo wyjątkowej (zob. art. 4241 § 2 k.p.c.). Strona

22 skarżąca miała możliwość skorzystania ze zwykłego środka zaskarżenia, ale – z własnej winy - możliwość taką utracił.

23 W istocie strona skarżąca zastępuje skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia środki odwoławcze przysługujące od nakazu 3

24 zapłaty na zasadach ogólnych, w sytuacji gdy w sposób zawiniony przez siebie ze środków tych nie skorzystała.

25 Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w postanowieniu (art. 4248 § 2

26 k.p.c.).