Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 29 stycznia 2009 r., V CNP 61/08

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 29 stycznia 2009 r., V CNP 61/08

Tekst

1 Sygn. akt V CNP 61/08

POSTANOWIENIE

2 Dnia 29 stycznia 2009 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie :

4 SSN Lech Walentynowicz (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Zbigniew Kwaśniewski

5 SSN Katarzyna Tyczka-Rote

6 w sprawie ze skargi Gminy Ś.

7 o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego

8 postanowienia Sądu Okręgowego w J.

9 z dnia 17 kwietnia 2008 r., sygn. akt [...]

10 w sprawie z powództwa Gminy Ś.

11 przeciwko „A.J." Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością o zapłatę,

12 po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 29 stycznia 2009 r.,

13 1.) umarza postępowanie w sprawie;

14 2.) zasądza od Gminy Ś. na rzecz A.J. - spółki z o.o. kwotę 1217 zł (jeden tysiąc dwieście siedemnaście złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu.

Uzasadnienie

15 2

16 Gmina Ś. złożyła skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w J. z dnia 17 kwietnia 2008 r. twierdząc, że odrzucenie jej pozwów (połączonych do jednoczesnego rozpoznania w trybie art. 219 k.p.c.) rażąco naruszyło jej prawo do sądu wyrażone w art. 1 i 2 k.p.c. oraz w art. 45 ust. 1 i 177 Konstytucji.

17 Występująca w sprawie [...] jako strona pozwana – Spółka z o.o. „A.J.” wniosła w sprawie skargowej o oddalenie skargi oraz o zasądzenie kosztów postępowania w wysokości 3 617 zł.

18 Pismem z dnia 22 grudnia 2008 r. skarżąca cofnęła skargę, ponieważ uchwałą z dnia 18 grudnia 2008 r. (III CZP 116/08) Sąd Najwyższy wyjaśnił, że w sprawie z powództwa gminy o zapłatę kwoty z tytułu dodatkowej opłaty rocznej ustalonej decyzją podjętą na podstawie art. 63 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2004 r., Nr 261, poz. 2603 ze zm.) droga sądowa jest niedopuszczalna.

19 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

20 Cofnięcie skargi przez Gminę Ś. jest skuteczne, w związku z czym należało umorzyć postępowanie w sprawie skargowej (art. 391 § 2 k.p.c. w związku z art. 39821

21 k.p.c. i art. 42412

22 k.p.c.).

23 Biorącej udział w sprawie skargowej Spółce z o.o. „A.J.” przysługuje zwrot kosztów postępowania z tytułu zastępstwa prawnego (art. 203 § 2 k.p.c. w związku z art. 391 § 2 k.p.c., 39821

24 k.p.c. i 42412

25 k.p.c.), ale w wysokości niższej niż żądana.

26 Należy w szczególności podkreślić, że sprawa ze skargi przewidzianej w art. 4241 k.p.c. nie jest kontynuacją sprawy zakończonej prawomocnie kwestionowanym orzeczeniem, lecz jest nową sprawą o charakterze odszkodowawczym, stanowiącą pierwszą fazę postępowania odszkodowawczego przeciwko Skarbowi Państwa za niezgodne z prawem działanie sądu jako organu władzy publicznej (art. 4241 § 1

27 k.p.c. w związku z art. 417 § 1 k.c. i art. 4171

28 § 2 k.c.). Wartością przedmiotu

29 sprawy skargowej jest przedstawiona przez skarżącego wartość szkody (tu: kwota 43 885,60 zł) i wyłącznie od tej kwoty należy obliczyć koszty zastępstwa prawnego, przy uwzględnieniu, że ten sam radca reprezentował pozwaną Spółkę w sprawie [...]. Wynagrodzenie z tytułu zastępstwa prawnego wynosi więc 1 200 zł (§ 6 pkt 5 3

30 w związku z § 12 ust. 5 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.), powiększone o kwotę opłaty skarbowej od pełnomocnictwa (17 zł).