Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 18 czerwca 1998 r., I PKN 112/98

wyrok Sądu Najwyższego z dnia 18 czerwca 1998 r., I PKN 112/98

Tekst

1 Wyrok z dnia 18 czerwca 1998 r.

2 I PKN 112/98

3 Z mocy art. 60 § 1 Prawa o ustroju sądów powszechnych - Ustawa z dnia 20 czerwca 1985 r. (jednolity tekst: Dz.U. z 1994 r. Nr 7, poz. 25 ze zm.) w brzmieniu sprzed nowelizacji dokonanej ustawą z dnia 28 sierpnia 1997 r. o zmianie ustawy - Prawo o ustroju sądów powszechnych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 124, poz. 782 ze zm.) stosunek służbowy sędziego rozwiązywał się po upływie trzech miesięcy od daty doręczenia mu zawiadomienia o jego odwołaniu. W tym zakresie nie miały zastosowania przepisy Przewodniczący SSN: Barbara Wagner, Sędziowie SN: Maria Mańkowska (sprawozdawca), Andrzej Wróbel.

4 Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu w dniu 18 czerwca 1998 r. sprawy z powództwa Władysława Z. przeciwko Sądowi Wojewódzkiemu w G. i Sądowi Rejonowemu w G. o ustalenie, na skutek kasacji powoda od wyroku Sądu Wojewódzkiego- Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Gdańsku z siedzibą w Gdyni z dnia 14 października 1997 r. [...]

5 o d d a l i ł kasację.

Uzasadnienie

6 Powód Władysław Z., sędzia Sądu Rejonowego w G. zażądał ustalenia, że jest zdolny do pełnienia obowiązków sędziego, opierając roszczenie na treści art. 189 KPC oraz zasądzenia odszkodowania za uszczerbek na zdrowiu, jakiego doznał wskutek trudnych warunków pracy.

7 Sąd Wojewódzki-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych wyrokiem z dnia 14 października 1997 r. oddalił apelację powoda od wyroku częściowego Sądu Rejonowego-Sądu Pracy w Stargardzie Gdańskim z dnia 4 czerwca 1997 r., którym zostało oddalone powództwo o ustalenie. Sądy obu instancji ustaliły, że decyzją Prezydenta 2

8 Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 12 listopada 1996 r. powód został odwołany ze stanowiska sędziego na podstawie art. 59 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o ustroju sądów powszechnych. Pismo w tym przedmiocie zostało powodowi doręczone w dniu 26 lutego 1997 r. W dniu 8 kwietnia 1997 r. powód osiągnął 65 lat życia, a datę jego przejścia na emeryturę Prezes Sądu Wojewódzkiego ustalił na 31 maja 1997 r.

9 Sąd Wojewódzki podzielił stanowisko Sądu Rejonowego, że stroną pozwaną o roszczenia pracownicze sędziego sądu rejonowego jest Sąd Rejonowy i powód niesłusznie wskazuje w charakterze pozwanego, również Sąd Wojewódzki. Zdaniem Sądu drugiej instancji - wbrew stanowisku skarżącego - Sąd pierwszej instancji dokonał właściwej interpretacji art. 59 § 1 pkt 2 i art. 60 § 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. - Prawo o ustroju sądów powszechnych (jednolity tekst: Dz.U. z 1994 r., Nr 7, poz. 25 ze zm.) i w konsekwencji prawidłowo przyjął, że stosunek służbowy rozwiązuje się po upływie trzech miesięcy od doręczenia zawiadomienia o odwołaniu, co bezspornie miało miejsce w dniu 26 lutego 1997 r. Okoliczność ta przesądza bowiem o bezpodstawności podnoszonych twierdzeń o istnieniu interesu prawnego w ustaleniu, iż powód jest nadal zdolny do pełnienia obowiązków sędziego.

10 W kasacji od powyższego wyroku powód zarzuca:

11 1) naruszenie przepisów prawa materialnego: art. 13 ustawy o pracownikach urzędów państwowych oraz art. 70 § 2 KP i 72 § 3 KP w związku z art. 150 p.o u.s.p., a ponadto art. 60 § 1 p.o u.s.p., przez przyjęcie, że stosunek pracy mógł ustać wcześniej niż 31 lipca 1997 r.;

12 2) naruszenie przepisów prawa procesowego: art. 67 § 2 i art. 460 KPC przez przyjęcie, że Sąd Wojewódzki nie ma legitymacji biernej w tym procesie.

13 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

14 Kasacja nie jest zasadna.

15 Warunki, w jakich dochodzi do odwołania sędziego oraz termin rozwiązania z tego powodu stosunku służbowego sędziego regulują art. 59 i 60 ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. Prawo o ustroju sądów powszechnych. W tej kwestii nie stosuje się zatem przepisów ustawy z dnia 16 września 1982 r. o pracownikach urzędów państwowych ani przepisów Kodeksu pracy na podstawie art. 150 ustawy p.o u.s.p., który odsyła do stosowania tych aktów tylko w sprawach nie uregulowanych ustawą p.o u.s.p.

16 3

17 Niezasadny jest również zarzut naruszenia art. 60 § 1 ustawy p.o u.s.p., bowiem powód został odwołany przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, a zgodnie z tym przepisem stosunek służbowy sędziego rozwiązuje się po upływie trzech miesięcy od doręczenia zawiadomienia o odwołaniu, co miało miejsce w dniu 26 lutego 1997 r. Prawidłowo zatem uznano, że rozwiązanie stosunku służbowego nastąpiło z dniem 31 maja 1997 r.

18 Sąd Najwyższy podziela także stanowisko Sądów obu instancji rozpoznających przedmiotową sprawę, że - stosownie do art. 3 Kodeksu pracy - w sprawie o roszczenie pracownicze sędziego sądu rejonowego stroną pozwaną jest wyłącznie zatrudniający sędziego sąd rejonowy, jako jego zakład pracy (tak też: uchwała Sądu Najwyższego z dnia 23 lipca 1993 r., I PZP 30/93, OSNCP 1994 z. 6, poz. 123). Z tych wszystkich względów i na podstawie art. 393

19 12

20 KPC Sąd Najwyższy

21 orzekł jak w sentencji.

22 ========================================