Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 17 maja 2013 r., I CZ 43/13

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 17 maja 2013 r., I CZ 43/13

Tekst

1 Sygn. akt I CZ 43/13

POSTANOWIENIE

2 Dnia 17 maja 2013 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie :

4 SSN Mirosław Bączyk (przewodniczący, sprawozdawca)

5 SSN Zbigniew Kwaśniewski

6 SSN Agnieszka Piotrowska

7 w sprawie z powództwa "L. Korporacji Finansowej" Spółki z o.o. w L. i K.B. przeciwko Skarbowi Państwa - Ministrowi Skarbu Państwa o zapłatę,

8 po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym

9 w Izbie Cywilnej w dniu 17 maja 2013 r.,

10 zażalenia strony pozwanej

11 na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […]

12 z dnia 14 marca 2013 r.,

13 1. oddala zażalenie;

14 2. zasądza od strony pozwanej na rzecz powoda K. B. kwotę 1200 (tysiąc dwieście) zł tytułem zwrotu kosztów

15 postępowania kasacyjnego.

Uzasadnienie

16 2

17 Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 14 marca 2013 r. odrzucił skargę kasacyjną częściowo, tj. w zakresie, w jakim zaskarża ona rozstrzygnięcie odnoszące się do relacji pomiędzy pozwanym Skarbem Państwa - Ministrem Skarbu Państwa a powodem K. B.. Odrzucenie to nastąpiło ratione valoris, (art. 3982

18 § 1 k.p.c.), ponieważ wysokość zasądzonego odszkodowania na rzecz tego powoda jest niższa niż 50.000 zł.

19 W zażaleniu pozwanego na to postanowienie podnoszono zarzuty naruszenia art. 321 § 1 k.p.c. w zw. z art. 361 k.p.c. i w zw. z art. 391 § 1 k.p.c., art. 365 § 1 w zw. z art. 361 § k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 k.p.c. Skarżący domagał się uchylenia zaskarżonego postanowienia w całości jako nieuzasadnionego. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

20 Dla rozstrzygnięcia o zasadności zażalenia podstawowe znaczenie ma charakter prawny zgłoszonego przez powodów roszczenia i wskazana przez nich podstawa faktyczna tego roszczenia.

21 Powodowie domagali się zasądzenia od Skarbu Państwa solidarnie na ich rzecz kwoty 265.500 zł z odsetkami. Kwota ta stanowiła odszkodowanie odpowiadające wartości dywidendy za rok 2005 r., jakiej powodowie nie otrzymali w wyniku nieprzeniesienia na ich udziału w odpowiedniej ilości w Przedsiębiorstwie Przemysłu Ziemniaczanego „T.” (spółce z o.o.).

22 Sąd Apelacyjny stwierdził, że odpowiedzialność odszkodowawcza Skarbu Państwa wynika z art. 471 k.c., przy czym powodowie wykazali przesłanki tej odpowiedzialności. Leżące u podstaw wyroku Sądu drugiej instancji ustalenia faktyczne mogły prowadzić do oceny, że każdy z powodów poniósł odpowiedni, odrębny uszczerbek majątkowy, uzależniony od ilości udziałów w spółce z o.o. Wprawdzie powodowie przystąpili wspólnie do przetargu, określili się w pozwie o odszkodowanie jako solidarni wierzyciele, jednakże dochodzą naprawienia szkody poniesionej przez każdego z nich i na podstawie podobnych podstaw faktycznych (niewykonanie umowy przez Skarb Państwa). W wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 9 listopada 2012 r. nie ma ustaleń co do tego, że powodom 3

23 przysługiwałoby wspólne roszczenie odszkodowawcze jako wierzycielom solidarnym (art. 369 k.c.).

24 Z przedstawionych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji (art. 3941

25 § 3 k.p.c. w zw. z art. 39814

26 k.p.c.).

27 O kosztach postępowania zażaleniowego orzeczono stosownie do art. 98 k.p.c. w zw. z art. 108 § 1 k.p.c. i §§ 6,12 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (…) (Dz.U. nr 163, poz. 1349, ze zm.).