Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 29 maja 2009 r., I CNP 38/09

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 29 maja 2009 r., I CNP 38/09

Tekst

1 Sygn. akt I CNP 38/09

POSTANOWIENIE

2 Dnia 29 maja 2009 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie :

4 SSN Józef Frąckowiak

5 w sprawie ze skargi Z. W. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego w […]

6 z dnia 11 października 2007 r., wydanego

7 w sprawie z powództwa E. B.V. z siedzibą w Z. w Holandii przeciwko Z. W.

8 o ochronę dóbr osobistych,

9 na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 29 maja 2009 r., odrzuca skargę i zasądza od skarżącego na rzecz powoda E.

10 B.V. z siedzibą w Z. w Holandii 1800 zł (tysiąc osiemset złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania wywołanego wniesieniem skargi.

11 2

Uzasadnienie

12 Pozwany Z. W., zastępowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 11 października 2007 r.

13 Skarga podlega odrzuceniu.

14 Zgodnie art. 4245

15 § 1 pkt 5 k.p.c. skarga o stwierdzenie niezgodności

16 z prawem prawomocnego orzeczenia powinna zawierać między innymi wykazanie, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe.

17 Zgodnie z art. 4241

18 § 2 k.p.c. w wyjątkowych wypadkach, gdy niezgodność

19 orzeczenia z prawem wynika z naruszenia podstawowych zasad porządku prawnego lub konstytucyjnych wolności albo praw człowieka i obywatela, skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przysługuje nawet jeżeli strony nie skorzystały z przysługujących im środków prawnych (chyba że jest możliwa zmiana lub uchylenie orzeczenia w drodze innych przysługujących stronie środków prawnych). W takim jednak przypadku skarżący zobowiązany jest wykazać i uzasadnić, że w danej sprawie występuje taka wyjątkowa sytuacja. Skarga złożona przez skarżącego od orzeczenia Sądu Apelacyjnego z dnia 11 października 2007 r. nie zawiera żadnej wzmianki na temat środków prawnych przy pomocy, których zaskarżone orzeczenie mogło być wzruszone. Nie wykazano w niej także, że skarżący powołuje się na szczególną sytuację, o której mowa w art. 4241

20 § 2 k.p.c. W konsekwencji należy przyjąć, że szczególny wypadek z art. 4241 § 2 k.p.c. nie występuje, a skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu (art. 4248

21 § 2 k.p.c.). Każde z określonych w art. 4245

22 § 1 k.p.c. wymagań powinno być

23 w skardze wypełnione. Brak chociażby jednego z nich powoduje, że skarga dotknięta jest nieusuwalną wadą, co prowadzi do jej odrzucenia a limine. Na marginesie należy zaś zauważyć, że przedstawiona skarga nie zawiera także należytego wskazania innych elementów, o których mowa w art. 4345 § 1 pkt 2, 4

24 k.p.c., co tym bardziej uzasadnia, zgodnie z 4248

25 § 2 k.p.c., jej odrzucenie.

26 3

27 O kosztach postępowania ze skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 98 § 1 i 3, art. 108 § 1 w zw. z art. 391 § 1 i art. 39821

28 i art. 42412

29 k.p.c.

30 md