Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 lipca 2013 r., IV KO 41/13

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 lipca 2013 r., IV KO 41/13

Tekst

1 Sygn. akt IV KO 41/13

POSTANOWIENIE

2 Dnia 10 lipca 2013 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie:

4 SSN Wiesław Kozielewicz (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Zbigniew Puszkarski

5 SSN Eugeniusz Wildowicz

6 w przedmiocie wniosku H. Ś.

7 o wznowienie postępowania o nadanie klauzuli wykonalności zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Apelacyjnego w […]

8 z dnia 20 listopada 2012 r.,

9 utrzymującym w mocy postanowienie Sądu Okręgowego w K.

10 z dnia 15 października 2012 r.

11 w przedmiocie odmowy nadania klauzuli wykonalności

12 p o s t a n o w i ł:

13 wniosek o wznowienie postępowania pozostawić bez

14 rozpoznania.

Uzasadnienie

15 Postanowieniem Sądu Okręgowego w K. z dnia 15 października 2012 r., nie uwzględniono wniosku H.Ś. o nadanie klauzuli wykonalności prawomocnemu wyrokowi Sądu Okręgowego w K. z dnia 23 maja 2006 r., sygn. V Ko …/05. Po rozpoznaniu zażalenia wniesionego przez wnioskodawcę od powyższego postanowienia, Sąd Apelacyjny, postanowieniem z dnia 20 listopada 2012 r., utrzymał w mocy zaskarżone orzeczenie.

16 H. Ś. złożył wniosek o wznowienie postępowania zakończonego powołanym wyżej prawomocnym postanowieniem Sądu Apelacyjnego.

17 2

18 W tym stanie sprawy Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

19 Wniosek o wznowienie postępowania, w przedmiocie nadania klauzuli wykonalności prawomocnemu orzeczeniu sądu karnego mocą którego zasądzono odszkodowanie nie podlega rozpoznaniu w trybie przewidzianym w art. 540 § 1 k.p.k. ani też wskazanym w art. 540a k.p.k., art. 540b k.p.k. czy art. 542 § 3 k.p.k. Treść powyższych unormowań wskazuje przecież wyraźnie na to, że odpowiadają one ściśle jedynie postępowaniu rozstrzygającemu w kwestii odpowiedzialności karnej oskarżonego. Stanowisko to jest już ugruntowane w orzecznictwie Sądu Najwyższego (por. np. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 29 stycznia 2008 r., IV KO 118/07, Lex nr 346765, z dnia 17 września 2008 r., IV KO 108/08, OSNKW 2008, z. 12, poz. 99, z dnia 12 czerwca 2003 r., IV KZ 16/03, OSNwSK 2003, poz. 1290, z dnia 29 października 1997 r., II KZ 130/97, OSNKW 1998, z. 1 – 2, poz. 10).

20 Z tych też względów, nie wchodząc w ocenę merytorycznej zasadności podniesionych we wniosku kwestii, Sąd Najwyższy postanowił jak na wstępie.